Search

Simone Juffermans asked where Dutch people could report to receive a penalty payment if they could not find housing and had been on a waiting list for more than 10 years. She also asked whether they needed to apply for asylum first. https://t.co/v0AH9kK1jm #woningnood #Nederland #wachtlijst (translated)

The waiting list for companies wanting a heavier electricity connection does not seem to be growing any longer, thanks to better use of the electricity grid and the deployment of flexible solutions, although there is still pressure on the grid due to increasing housing construction and long lead times for projects. #energietransitie #elektriciteitsnet #duurzameontwikkeling (translated)

Jan B. Hommel wrote to the minister of VWS that the waiting lists in psychiatry were too long. According to him, the consequences were visible daily in the House of Representatives, where psychiatric care, in his opinion, would probably no longer help. He concluded with a derogatory reference to the mental health of members of parliament. #Knettergek #psychischegezondheid #zorg #TweedeKamer (translated)

Sander Sassen wrote to Minister Sophie that the long waiting times in mental health care, in his opinion, did not stem from a lack of care budget, but because part of the money did not reach patients. He stated that fraud with personal budgets constituted a structural leakage of about 10-15 billion, and claimed that a large part of this was related to people with a migration background. As examples, he mentioned non-delivered care, paper care agencies, and claims for unprovided assistance. According to Sassen, people in the sector, the inspection, and municipalities were aware of this. He urged the minister to tackle fraud, care providers whom he claimed were abusing the system, and arrangements with family members before allocating additional money to mental health care. He also inquired whether the issue was politically too sensitive. #Zorgfraude #GGZ #Volksgezondheid (translated)

Politiek moet prioriteit geven aan de ernstigste gevallen in de geestelijke gezondheidszorg (ggz), aangezien de huidige maatregelen om wachtlijsten te verkorten niet voldoende zijn om hen te helpen, waarschuwen Christiaan Vinkers en Patrick Jeurissen. #ggz #wachtlijsten #ernstigeproblemen

Is er ook honderd miljoen euro aan dwangsommen uitgekeerd aan toeslagenouders die te lang moeten wachten op een beslissing? Of aan jongeren die meer dan tien jaar op de wachtlijst staan voor een huis? Of aan 80-plussers zonder voldoende thuiszorg? #Dwangsommen #Toeslagenouders #Wachtlijsten

Lotfi Mostefa herverkozen tot voorzitter Anderlechtse Haard. De "bekroning" van de #doofpotcommissie. Een schande en slag in het gezicht van tienduizenden gezinnen op de wachtlijst. Tot zover ook de beloftes van #Anders. https://t.co/CQEoBgPMO7 #Anderlecht #doofpotcommissie #politiek

Een recente studie in Nederland toont aan dat huisartsen door middel van een eenvoudige CT-scan bij patiënten met onduidelijke pijn op de borst de noodzaak voor doorverwijzing naar een cardioloog met 50% kunnen verminderen, wat leidt tot lagere kosten en minder opleving van lange wachtlijsten voor cardiologen. #CTscan #hartgezondheid #huisarts

V článku se poukazuje na problém rostoucích čekacích listin pro projekt Kamers met Aandacht, který poskytuje zabezpečené bydlení zranitelným mladým lidem, a zdůrazňuje potřebu finanční podpory, aby se mohli dále rozšiřovat a pomáhat více mladým lidem ze situací ohrožení. #KwetsbareJongeren #KamersMetAandacht #Wachtlijsten

Wie al jaren wacht op een woning, moet kunnen rekenen op eerlijke regels. Het is niet uit te leggen dat Nederlanders op de wachtlijst telkens worden ingehaald door statushouders. @R_Clemminck, @Rene_Claassen71 en ik hebben daarom gereageerd op het advies van de Raad van State over ons wetsvoorstel dat een einde maakt aan die voorrang. De Raad van State adviseert. De politiek maakt de keuzes. Wij kiezen voor gelijke regels voor iedereen. https://t.co/5RzaG8srQB #woningnood #gelijke rechten #politiek

Ongeveer 62.500 mensen met ernstige psychische aandoeningen leven buiten het zicht van de geestelijke gezondheidszorg door een combinatie van problemen zoals langdurige wachtlijsten, veranderingen in zorgstructuren, en een gebrek aan geschikte woonvoorzieningen, waardoor zij vaak aan zichzelf zijn overgelaten en in sommige gevallen zelfs gevaarlijk gedrag vertonen. #ggz #psychischegezondheid # beschermdwonen

Een ochtendcolumn Ik zag een fragment waarin Bob Scholte van Left Laser tegenover Annemarie van Gaal zat. ‘Wat is er mis met een betaalbare woning voor iedereen?’, vroeg Scholte. Van Gaal had niet onmiddellijk een antwoord. Zo ontstaat tegenwoordig een uitstekend filmpje. Kijk eens. Mond vol tanden. Er is natuurlijk niets mis met een betaalbare woning voor iedereen. Net zoals er niets mis is met goede zorg voor iedereen, voldoende inkomen voor iedereen of vrede voor iedereen. Het probleem zit niet in het verlangen. Het probleem begint wanneer een verlangen wordt gepresenteerd als een oplossing. Betaalbare woningen bestaan al. Alleen wil niet iedereen in Appingedam wonen. Stel dat morgen alle Nederlanders in Amsterdam willen wonen. Hebben we dan allemaal recht op een betaalbare woning in Amsterdam? En als het antwoord nee is, wie bepaalt dan wie er wel mag wonen? De hoogste bieder, degene die er geboren is, de verpleegkundige die er werkt, het gezin met kinderen of degene die het langst op een wachtlijst staat? Zelfs met genoeg woningen blijft die vraag bestaan. Een huis aan het Vondelpark is iets anders dan een huis naast de snelweg. Locatie, ruimte en omgeving zijn schaars. Die schaarste kun je niet wegpraten met het woord betaalbaar. En wat betekent betaalbaar eigenlijk? Betaalbaar voor wie? Iemand met een minimumloon, een modaal inkomen of twee salarissen? Zodra betaalbaarheid een recht wordt, moet iemand een norm bepalen en vervolgens vaststellen wie eraan voldoet. Van Gaal bracht het scheefwonen ter sprake. Scholte pareerde dat met de opmerking dat scheefwonen een typische VVD-uitvinding is. Iedereen moet gewoon betaalbaar kunnen wonen. Dat klinkt opnieuw sympathiek en lost opnieuw niets op. Als inkomen niet van belang is, kan iemand met een hoog inkomen in een goedkope woning blijven terwijl iemand met een laag inkomen op de wachtlijst staat. Vinden we dat prima, dan accepteren we die verdeling. Vinden we het onrechtvaardig, dan moeten we inkomens controleren. Krijgt iemand opslag of gaat een partner meer verdienen, dan moet opnieuw worden bepaald of het recht op die woning nog bestaat. Achter de simpele vraag ‘wat is er mis met een betaalbare woning voor iedereen?’ gaat een complete wereld schuil van schaarste, inkomensgrenzen, wachtlijsten, prijzen, controles, voorrang en politieke keuzes. En precies daarin zit de intellectuele leegte van dit soort debat. De vraag klinkt als een argument, maar is in werkelijkheid een wens. Niemand hoeft uit te leggen hoe die wens wordt uitgevoerd, wie ervoor betaalt of wat er gebeurt wanneer twee mensen aanspraak maken op hetzelfde schaarse goed. Probeer daar maar eens in twintig seconden op te antwoorden Ik moest denken aan Brandolini’s law, het kost veel meer energie om onzin te weerleggen dan om die te produceren. Alleen hoeft de oorspronkelijke uitspraak niet eens onzin te zijn. Dat maakt deze manier van debatteren zo effectief. Een sympathiek doel wordt uitgesproken en de ingewikkeldheid van de werkelijkheid wordt vervolgens het probleem van de tegenstander. Bouw betaalbare woningen. Belast de rijken. Grenzen dicht. Pak de vervuilers aan. Schaf het eigen risico af. Minder managers, meer handen aan het bed. Bijna iedere zin bevat iets waars of wenselijks. De werkelijkheid begint bij de volgende vraag. Juist die vraag doet het slecht op beeld. Wie antwoordt moet voorwaarden noemen, gevolgen uitleggen en soms nadenken. De ander hoeft alleen de volgende eenvoudige waarheid klaar te hebben. Twijfel oogt zwak, nuance klinkt als een uitvlucht. Zo beoordelen we intellectuele kwaliteit steeds vaker op presentatievaardigheden. Bestuur vraagt het tegenovergestelde: informatie verzamelen, gevolgen overzien en soms eerst nadenken voordat er een antwoord komt. Misschien moeten we het publieke debat weer per handgeschreven brief voeren. Zodat we wat tijd hebben om na te denken. Het zal allemaal wat langzamer gaan maar de kans bestaat wel dat we daardoor sneller vooruitkomen. #BetaalbareWoning #Huisvesting #SociaalDebat

Ik krijg vaak de vraag: "Mees, wat doe je nou precies voor werk?" Ik ben de oprichter van Wolf of Washington, een financieel platform en app waarmee je precies volgt welke aandelen Amerikaanse politici kopen, vlak voordat ze zélf de wetten erdoorheen duwen waardoor die aandelen stijgen. Insider trading dat voor hen legaal is, en dat jij legaal kunt kopiëren. Inmiddels hebben we meer dan 4.000 leden in Nederland, België, Engeland en de VS, en een team van 15+ mensen dat hier fulltime aan werkt. Ik ben 100% eigenaar, zonder enige schulden of investeringen. Alles kwam uit eigen zak. De investeringen die we de afgelopen 12 maanden meldden in onze app stegen met meer dan 55%, ruim het dubbele van de S&P 500. Dit is X en iedereen kan alles claimen. Dus verifieer het zelf: ons trackrecord staat live en wordt in real-time geüpdatet op onze site. Check het. En onze reviews staan publiek (Alleen maar 5 sterren, kijk maar na). Hoe ik hier kwam… Op mijn 17e deed ik mijn profielwerkstuk over de AEX, of je met aandelen een hoger rendement haalt dan met je geld op een spaarrekening. Ik interviewde er zelfs toenmalig minister van Financiën Wopke Hoekstra voor. Daarna studeerde ik Economie & Bestuurskunde aan de Universiteit Leiden. Veel mensen denken om de een of andere reden dat ik school niet heb afgerond, maar ik heb VWO, Bachelor én Master succesvol behaald voor mijn 23e verjaardag. Ik was al gefascineerd door geld, banken en hoe het financiële systeem écht werkt. Na mijn studie stelde ik mezelf één vraag: hoe laat ik mijn geld sneller groeien dan mijn uitgaven? Dus ging ik op zoek naar de allerbeste beleggers ter wereld. Geen daytraders. Geen hedgefondsen. Het onverwachte antwoord was zonneklaar: het zijn Amerikaanse politici. Eind 2024 dook ik in de rabbit hole. Ik ontdekte de STOCK Act (2012), die politici verplicht al hun trades openbaar te publiceren, maar de data is bijna onleesbaar gemaakt. Dus bouwde ik zelf de software om die database uit te lezen, en analyseerde ik meer dan 420.000 transacties. Conclusie: een handjevol politici verslaat de markt structureel met 20-40% per jaar. Puur op voorkennis. Toen lanceerde ik Wolf of Washington op Instagram met een wachtlijst. Binnen no-time stonden er honderden mensen op. We gingen live, en het ging vanaf dag één hard. Vandaag woon ik in Monaco en werk ik fulltime aan één missie: zoveel mogelijk mensen aan de goede kant van het systeem krijgen. Het systeem is niet gebouwd om jou rijk te maken. Elk jaar dat je braaf spaart, word je stilletjes armer: inflatie vreet je inkomen op en huizen worden onbetaalbaar. De mensen die de regels schrijven staan aan de goede kant van dat systeem. Met minn posts laat ik je zien hoe jij daar ook gaat staan. Je hoeft de wereld niet te veranderen. Je hoeft alleen te stoppen met verliezen. Blijf kijken, blijf leren, en zet je geld aan het werk. Mees Wijnants #FinancieelAdvies #Beleggen #Aandelen

Van iedereen die stukjes tikt voor welke krant dan ook, en die daarin normerende uitspraken doet over hoe er moet worden gekeken naar asielzoekers, zou moeten vermeld worden waar diegene exact woont, op welke afstand het dichtsbijzijnde AZC ligt en hoeveel asielzoekers diegene in zijn/haar leven daadwerkelijk ontmoet/gesproken heeft. Ik ben namelijk echt helemaal klaar met dat hautain betwetering volk dat zogenaamd bescheiden leeft ('oeh zie mij deugen, ik had een dikbetaalde topfunctie maar ben 'gewoon' het onderwijs ingegaan') hun eigen (pensioen)potje dik op orde heeft, boodschappen doet met hun tweede hybride auto of met hun elektrische bakfiets van €10.000 bij de traiteur verse hapjes haalt, die nog nooit bij een bushalte heeft moeten wachten, en niet bij de Lidl, Zeeman of Wibra hoeft te shoppen... Het zijn echt áltijd de mensen die geen familieleden op wachtlijsten hebben voor woningen, omdat ze vermogens en huizen erven, die geen énkele rechtse stemmer in hun eigen vriendenkring hebben, die geld genoeg hebben om nergens te hoeven komen waar de harde realiteit zich aandient, die zich vooral druk kunnen maken over het klimaat en wereldvrede, die zich kunnen veroorloven om vanuit hun prachtige villawijk moreel verheven boodschappen door de strotten te duwen van de mensen die in een veel te klein rijtjeshuis in een achterstandswijk leven, wiens kinderen al vijftien jaar op wachtlijsten staan voor een huurwoning, die dagelijks getuige zijn van de gevolgen van 'verward gedrag' en criminaliteit, die de eindjes aan elkaar moeten knopen, die in de bus of tram worden lastiggevallen door mensen met andere normen en waarden, en die natuurlijk niet voor niets op partijen stemmen die een strenger asielbeleid willen... Met je 'gastvrijheid' . #MijnMening #Asielzoekers #Maatschappij #Solidariteit

Door wachtlijsten in de jeugdbescherming hebben meer dan 200 kinderen in Nederland geen vaste voogd, ondanks dat ze onder toezicht gesteld moesten worden vanwege onveilige thuissituaties, waardoor belangrijke beslissingen en toezicht op hun welzijn in gevaar komen, aldus experts en cijfers van platform Investico en dagblad Trouw. #jeugdbescherming #kinderen #voogdij

Het kabinet heeft een nieuw 8-puntenplan gepresenteerd om de jeugdbescherming in Nederland te verbeteren, waarbij één vast aanspreekpunt per gezin zal worden ingesteld om de samenwerking tussen organisaties te bevorderen en wachtlijsten en onjuiste hulp voor kwetsbare kinderen aan te pakken. #jeugdbescherming #jeugdhulp #kinderen