Search

☀️❤️ Καλοκαίρι, ήλιος και λίγη… καθημερινότητα με άλλη διάθεση. 😉 Μερικές στιγμές απλά δεν χρειάζονται πολλά λόγια… 🔥 #SummerVibes #GreekSummer #Greece #Sunshine #GoodVibes #BeautifulWomen #Lifestyle #SummerMood #FollowMe #TwitterGreece https://t.co/kufgkhMMoF #Καλοκαίρι #Ήλιος #ΚαλέςΔονήσεις

Τα πραξικοπήματα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της νύχτας, ώστε να πιάσουν κυριολεκτικά στον ύπνο τις ηγεσίες και τον λαό. Έδωσαν τα χέρια αργά το βράδυ με Ντόρτμουντ, ενημέρωσαν τον Κωνσταντέλια και τον έστειλαν να πετάξει στις 07:00 το πρωί, πριν βγει καλά-καλά ο ήλιος. Ο μικρός καθυστέρησε την πτήση και αναχώρησε 2 ώρες αργότερα. Μόνο που δεν έγινε ό,τι και πέρυσι. Οι δημοσιογράφοι ήξεραν τι συμβαίνει, όμως ΚΑΝΕΙΣ δεν τόλμησε να ενημερώσει τον κόσμο. Τώρα ανεβάζουν δακρύβρεχτα αντίο στον μικρό μάγο, γράφοντας ποιητικές μαλακίες. Έτσι το πραξικόπημα ολοκληρώθηκε με επιτυχία, χωρίς να αφήσουν το παραμικρό περιθώριο αντίδρασης. #paokfc #ποδόσφαιρο #δημοσιογραφία #νέα

Scientists used the world’s most powerful solar telescope to capture stunning new images of the Sun’s surface, revealing gigantic rotating plasma vortices that affect space weather and solar flares, a development that could enhance our ability to predict such phenomena in the future. (translated)

Αν τυχόν έχετε απορία γιατί η φωτιά φτάνει στην θάλασσα ή γιατί πάλι φταίει ο καιρός, η ΔΕΔΔΕΗ, η κλιματική αλλαγή, ο αέρας, ο ήλιος και δεν ξέρω τι άλλο ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ η κυβέρνηση να σας την λύσω: - ΔΕΝ υπάρχουν λεφτά για πυροπροστασία, αντιπυρικά και αντιπλημμυρικά. Και ο λόγος είναι απλός: 2020 "Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε πως αν δεν προχωρήσει η τουριστική επένδυση στην περιοχή, ο Ερημίτης είναι πιθανό κάποια στιγμή να καεί, εννοώντας ότι η επένδυση θα φέρει καθαρισμό και φύλαξη." 2022 Εγκαινιάστηκε τουριστική μονάδα.... ΥΓ: τα άλλα είναι για αφελείς. Ναι; Ναι. #δασοπροστασία #πυρκαγιά #ευθύνη

Καλό μήνα! Μια μεγάλη δυνατή αρκούδα περπατάει σε ένα αρχαίο πυκνό δάσος. Το σώμα της είναι εξαντλημένο. Νιώθει το βάρος της σε κάθε βήμα... Η ανάσα της βγαίνει κόφτη, βαριά, κουρασμένη από τον ασταμάτητο κάματο της δράσης. Ο χειμώνας πλησιάζει και η φύση γύρω της σωπαίνει. Μπροστά της εμφανίζεται το άνοιγμα μιας βαθιάς πέτρινης σπηλιάς. Μπαίνει μέσα. Το σκοτάδι την τυλίγει σαν μια ζεστή προστατευτική αγκαλιά. Ξαπλώνει πάνω στο νωπό, δροσερό χώμα και αφήνει τα μάτια της να κλείσουν. Η ανάσα της γίνεται πιο αργή...πιο βαθιά... Όλοι οι θόρυβοι του κόσμου σβήνουν. Ο χρόνος σταματά, το πνεύμα ελευθερώνεται! Ταξιδεύει μακριά, πάνω από το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου! Προσγειώνεται απαλά στην ιερή ηλιόλουστη γη της Μινωικής Κρήτης. Βρίσκεται στο εσωτερικό ενός αρχαίου ιερού στην Κνωσό! Γύρω οι τοίχοι είναι βαμμένοι με ένα βαθύ πορφυρό χρώμα . Στο κέντρο του δωματίου στέκει ένας χάλκινος διπλός πέλεκυς. Δίπλα του στέκουν τα ιερά "κέρατα καθοσιώσεως"... Στραμμένα προς τον ουρανό, σχηματίζουν μια ανοιχτή αγκαλιά. Είναι η "ιερή πύλη που ενώνει τη γη με τον ουρανό"... Και ανάμεσά τους, ριζώνει ένας μοναχικός φοίνικας! Το δέντρο στέκει απόλυτα ακίνητο. Δεν κουνιέται ούτε φύλλο! Γίνεται ένα με την ακινησία αυτού του ιερού χώρου! Μακάρι να μπορούσατε να νιώσετε τη δύναμη που συγκεντρώνεται στις ρίζες, μέσα στη σιωπή! Δεν υπάρχει καμία σκέψη. Κανένα "πρέπει". Καμία υποχρέωση! Μόνο μια ιερή, βαθιά χαλάρωση, απαραίτητη για να μαζευτεί το φως! Γιατί η "αναγέννηση" χρειάζεται πρώτα την "απόλυτη ακινησία"! Ξαφνικά μέσα από την απόλυτη ηρεμία ένα απαλό θρόισμα ακούγεται. Ένα μεγαλοπρεπές ιερό πουλί με λαμπερά πορφυρά φτερά, κατεβαίνει από τον ουρανό προσγειώνεται ακριβώς εκεί, μέσα στην πέτρινη αγκαλιά των κεράτων. Η πύλη ενεργοποιείται. Το πουλί ανοίγει τα φτερά του. Βγάζει έναν καθαρό, κρυστάλλινο ήχο! Η δόνηση αυτή πλημμυρίζει τον χώρο. Η ζωή επιστρέφει ορμητική... Την ίδια στιγμή, πίσω στη σκοτεινή σπηλιά, η αρκούδα ανοίγει τα μάτια της. Έξω από τη σπηλιά, ο ήλιος της Άνοιξης λάμπει και τα πάντα ανθίζουν. Το σώμα της είναι τώρα ανάλαφρο, γεμάτο φρέσκια αστείρευτη ενέργεια. Το πνεύμα της είναι πεντακάθαρο, φωτεινό και έτοιμο για μια νέα αρχή. ------------------- Όπως η αρκούδα (και όχι δεν είμαι αρκούδα. Μάλλον για σκατζόχοιρο με κόβω😊😊) στη σπηλιά της και ο ιερός φοίνικας στην ακινησία των μινωικών κεράτων, έτσι κι εγώ χρειάζομαι τώρα μερικές μέρες απόλυτης ησυχίας και χαλάρωσης. Πριν όμως σας αποχαιρετήσω...πρέπει να σας πω τα "δικά" μου. Τα κέρατα καθοσιώσεως ήταν φτιαγμένα από πηλό, πέτρα ή γύψο. Τα τοποθετούσαν σε ιερά, βωμούς, τάφους αλλά και στις στέγες των ανακτόρων. Αντιπροσωπεύουν τη δύναμη, την ιερότητα και το σημείο όπου η γη συναντά τον ουρανό. Στις μινωικές απεικονίσεις, το ιερό πτηνό ή το ιερό δέντρο εμφανίζεται σχεδόν πάντα ανάμεσα στα κέρατα. Λειτουργούν σαν μια "πύλη", μια αγκαλιά που υποδέχεται το θείο φως και τη νέα ζωή! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ σε όλους. Με υγεία, ψυχική και σωματική και αναγεννητική δύναμη! #ΚαλήΜήνα #Αναγέννηση #Φύση

Το λυκόφως είχε απλωθεί πάνω από τα ανάκτορα των Σουσών. Ο Αλέξανδρος στεκόταν στον εξώστη, παρατηρώντας το μεγάλο πεδίο έξω από τα τείχη. Εκεί, χιλιάδες άνδρες, Μακεδόνες της φάλαγγας, Θεσσαλοί ιππείς και Αθηναίοι οπλίτες, είχαν αφήσει στην άκρη τις πανοπλίες τους. Στεκόταν ο ένας δίπλα στον άλλο, εντελώς γυμνοί, με το δέρμα τους να λάμπει από το λάδι που άπλωναν με ευλάβεια οι αλείπτες. Δεν υπήρχαν πια στρατηγοί και στρατιώτες. Μέσα στο σκάμμα της πάλης, η γύμνια τους είχε κάνει όλους ίσους. Ήταν η ιερή ώρα της πατρίδας, ένα ζωντανό κομμάτι Ελλάδας στην καρδιά της Ασίας. Δίπλα στον βασιλιά, ο Ηφαιστίων παρακολουθούσε τη σιωπή του. "Σκέφτεσαι τον Διώξιππο;" ρώτησε χαμηλόφωνα. Ο Αλέξανδρος δεν γύρισε το βλέμμα. "Όχι", απάντησε κοφτά. "Σκέφτομαι την ψευδαίσθηση της Ολυμπίας. Οι Έλληνες πίσω στην πατρίδα στεφανώνουν άνδρες που ξοδεύουν τη ζωή τους για να μάθουν να λυγίζουν ένα γόνατο σε ένα τετράγωνο σκάμμα. Ο επαγγελματίας αθλητής τρέφεται για να επιδεικνύεται. Ο στρατιώτης μου ασκείται για να επιβιώσει." "Και όμως, τους επιτρέπεις να τελούν αυτό το τελετουργικό κάθε φορά που σταματάμε", παρατήρησε ο Ηφαιστίων, δείχνοντας τους άνδρες που καθάριζαν τον ιδρώτα και τη σκόνη με τις στλεγγίδες τους. Ο Αλέξανδρος χαμογέλασε, και στα μάτια του άστραψε εκείνη η γνώριμη, κοφτερή διάνοια. "Τους το επιτρέπω γιατί η γύμνια και το λάδι τους θυμίζουν ποιοι είναι. Τους κρατάει Έλληνες. Όταν βγάζουν τα ρούχα τους, νιώθουν ελεύθεροι πολίτες, όχι ξένοι σε μια εχθρική γη. Είναι η βαλβίδα αποσυμπίεσής τους. Αλλά κοίταξε καλά..." Ο Αλέξανδρος έδειξε με το χέρι του τις πανοπλίες και τα όπλα, που ήταν παραταγμένα με απόλυτη γεωμετρική ακρίβεια σε μια μεγάλη γραμμή, λίγα μόλις βήματα πίσω από τους γυμνούς αθλητές. "Έχω δώσει απαράβατη εντολή", συνέχισε ο Αλέξανδρος, και η φωνή του έγινε σοβαρή. "Οι θώρακες, τα κράνη και οι σάρισες δεν μένουν ποτέ πίσω στις σκηνές. Τοποθετούνται πάντα στην άκρη του σκάμματος, σε απόσταση αναπνοής. Θέλω, την ώρα που παλεύουν γυμνοί και νιώθουν αθλητές, το βλέμμα τους να πέφτει συνεχώς πάνω στο σίδερο. Να μην ξεχνούν ούτε δευτερόλεπτο ότι η ελευθερία της παλαιστράς υπάρχει μόνο επειδή την προστατεύει το δόρυ τους." Κατέβασε το χέρι του και κοίταξε τον φίλο του. "Ο Φίλιππος, ο πατέρας μου, αγόραζε άλογα για να κερδίζει τίτλους στην Ολυμπία. Εγώ δεν χρειάζομαι τίτλους. Παίρνω αυτό το τελετουργικό που οι Έλληνες έχουν στο αίμα τους ως πολίτες-στρατιώτες, τους αφήνω να το ζήσουν, αλλά τους κρατώ δεμένους με το ατσάλι. Μόλις ο ήλιος πέσει, η εντολή αλλάζει. Το λάδι ξύνεται, οι θώρακες κουμπώνουν, και οι αθλητές γίνονται πάλι η πιο φονική μηχανή του κόσμου. Δεν τους έχω να αθλούνται για το στεφάνι, Ηφαιστίωνα. Τους έχω να αθλούνται για τη μάχη. Όταν τους βάζω να τρέχουν δύο στάδια με την πλήρη εξάρτυση, δεν με νοιάζει ποιος θα πάρει το χρυσό κύπελλο. Με νοιάζει να ξέρω ποιος μπορεί να εφορμήσει στους λόφους των Γαυγαμήλων χωρίς να του κοπεί η ανάσα. Όταν παλεύουν στην άμμο, μαθαίνουν να κρατούν την ισορροπία τους όταν το έδαφος θα γλιστράει από το αίμα." ------------------------ Αυτό που ο Αλέξανδρος γνώριζε καλά (και αυτό που η ιστορία επιβεβαιώνει) ήταν η μοναδική ιδιαιτερότητα του αρχαιοελληνικού κόσμου. Στις πόλεις-κράτη, ο αθλητισμός δεν ήταν ένα χόμπι για λίγους ούτε μια απλή διασκέδαση (τα έχουμε πει πολλές φορές αυτά). Ήταν η ίδια η βάση της επιβίωσης της πόλης.Δεν υπήρχαν μόνιμοι, επαγγελματικοί στρατοί (με εξαίρεση τη Σπάρτη). Ο κάθε ελεύθερος πολίτης ήταν, εξ ορισμού, στρατιώτης. Η φυσική κατάσταση ήταν πολιτικό και στρατιωτικό καθήκον. Ένας σώματικά αδύναμος πολίτης ήταν βάρος για τη φάλαγγα της πόλης του. Για τους Έλληνες, η δημόσια γύμνωση κατά την άσκηση ήταν το απόλυτο σύμβολο του πολιτισμού τους, κάτι που τους ξεχώριζε από τους "βαρβάρους".Οι Πέρσες και οι άλλοι ανατολικοί λαοί θεωρούσαν τη δημόσια γύμνωση ντροπή και ταπείνωση.Αντίθετα, για έναν Έλληνα, το να βγάλει τα ρούχα του και να αλειφτεί με λάδι σήμαινε: "Είμαι ελεύθερος πολίτης, είμαι πολιτισμένος, είμαι Έλληνας". Ήταν ένα τελετουργικό που τους θύμιζε ποιοι είναι, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους. Το λάδι δεν ήταν ένα απλό λιπαντικό. Η επάλειψη (που γινόταν από ειδικούς, τους αλείπτες- Ελαιοθεσία) είχε σχεδόν θρησκευτικό χαρακτήρα.Πριν από τους αγώνες, το λάδι ζέσταινε τους μυς και προστάτευε το δέρμα από τον καυτό ήλιο, τη σκόνη και τις αμμοθύελλες της ερήμου.Μετά τον αγώνα, χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό μεταλλικό εργαλείο, τη στλεγγίδα, για να ξύσουν από το σώμα τους το μείγμα λαδιού, ιδρώτα και σκόνης. Αυτή ακριβώς την εγγενή κουλτούρα εκμεταλλεύτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν χρειάστηκε να διδάξει στους άνδρες του πώς να αγαπούν τη σωματική άσκηση. Την είχαν στο αίμα τους από παιδιά. Αυτό που έκανε ήταν να πάρει αυτή την καθημερινή συνήθεια της παλαίστρας και να της δώσει στρατιωτική κατεύθυνση, μετατρέποντας τους αγώνες σε μια διαρκή, ζωντανή προσομοίωση πολέμου. Στην πράξη δηλαδή, χρησιμοποιούσε τον αθλητισμό όχι ως μέσο ψυχαγωγίας, αλλά ως ένα σκληρό, εφαρμοσμένο εργαλείο στρατιωτικής εκπαίδευσης και ψυχολογικής τόνωσης. Αντί για τα κλασικά αγωνίσματα των Ολυμπιακών, οργάνωνε δραστηριότητες που προσομοίωναν τις συνθήκες της μάχης. Κατά τη διάρκεια των μεγάλων παύσεων της εκστρατείας διοργάνωνε αγώνες με μεγάλα χρηματικά έπαθλα, οι οποίοι περιλάμβαναν: - Αγώνες Δρόμου με Πλήρη Εξάρτυση: Οι στρατιώτες έτρεχαν μεγάλες αποστάσεις φορώντας την πανοπλία τους, το κράνος και κρατώντας την ασπίδα και τη σάρισα. - Αγώνες Ακοντισμού και Τοξοβολίας: Αντί για στόχους σε γήπεδο, οι στρατιώτες εκπαιδεύονταν σε ταχύτητα και ακρίβεια υπό πίεση, προσομοιώνοντας την αντιμετώπιση του εχθρικού ιππικού. - Εικονικές Μάχες: Οργάνωνε ολόκληρα τμήματα στρατού να "πολεμούν" μεταξύ τους με ξύλινα όπλα για να δοκιμάσει νέους σχηματισμούς, αυτό που λέμε "τακτική". Ο Αλέξανδρος είχε δημιουργήσει ένα σώμα ελίτ αγγελιαφόρων και ανιχνευτών, τους Ημεροδρόμους.Η εκπαίδευσή τους βασιζόταν σε υπερ-αποστάσεις αντοχής.Ήταν ικανοί να τρέχουν επί μέρες σε ανώμαλο έδαφος, κάτω από τον καυτό ήλιο ή το ψύχος, μεταφέροντας κρίσιμες στρατιωτικές πληροφορίες.Η φυσική τους κατάσταση ξεπερνούσε αυτή των περισσότερων Ολυμπιονικών της εποχής. Στην Ασία, ο Αλέξανδρος και οι αξιωματικοί του μετέτρεψαν το κυνήγι σε ελίτ αθλητική δραστηριότητα.Κυνηγούσαν λιοντάρια, αρκούδες και πάνθηρες στις περσικές βασιλικές προστατευόμενες περιοχές (παραδείσους).Το κυνήγι αυτό γινόταν σώμα με σώμα, με δόρατα και τόξα.Απαιτούσε την ίδια ψυχραιμία, στρατηγική και σωματική δύναμη που χρειαζόταν ένας στρατιώτης όταν αντιμετώπιζε τον εχθρό στο πεδίο της μάχης. Όσο για τον ίδιο...δεν υπάρχει καμία ιστορική καταγραφή που να δείχνει τον Αλέξανδρο να κάνει την κλασική, καθημερινή προπόνηση ενός αθλητή της εποχής. Δεν τον φανταζόμαστε να κάνει διατάσεις ή να παλεύει στην άμμο της παλαίστρας για να κρατηθεί σε φόρμα. Ωστόσο, η ίδια η καθημερινότητά του ήταν μια ακραία αθλητική δοκιμασία. Ο Αλέξανδρος αθλείτο μέσα από την πράξη: - Κυνηγούσε λιοντάρια και άγρια θηρία στην Ασία πεζός ή έφιππος, μια δραστηριότητα που απαιτούσε εκρηκτική δύναμη, αντανακλαστικά και τεράστια αντοχή. - Περπατούσε χιλιόμετρα δίπλα στους στρατιώτες του κάτω από τον ήλιο, φορούσε τη βαριά πανοπλία του για ώρες και πολεμούσε στην πρώτη γραμμή, δεχόμενος επανειλημμένα σοβαρά τραύματα. -Η καθοδήγηση του Βουκεφάλα και η διοίκηση του ιππικού των Εταίρων μέσα στη χαώδη σύγχυση της μάχης απαιτούσε κορυφαία φυσική κατάσταση. Δεν χρειαζόταν το γυμνάσιο, γιατί η ίδια του η ζωή ήταν ένας συνεχής, θανάσιμος αγώνας. Αντιλαμβανόταν το σώμα του όπως και τον στρατό του: ως ένα τέλεια κουρδισμένο εργαλείο που σκοπό δεν είχε να κερδίσει το χειροκρότημα στην Ολυμπία, αλλά να υποτάξει τον γνωστό κόσμο! Καλημέρα σε όλους! Λίγο μεγάλο για πρωινό ξύπνημα, αλλά σκεφτείτε μόνο ότι εγώ ακόμη δεν έχω κοιμηθεί😊 #Αλέξανδρος #ΑρχαίαΕλλάδα #Αθλητισμός

Στη δουλειά σου απαιτείται συχνά να υπομένεις, να δέχεσαι και να έχεις διεκπεραιωτικες ή συναλλακτικες επαφές. Στη ζωή σου, για σένα, επιλέγεις όσα νιώθεις και σε εκφράζουν. Κι όμως, σε κάποιους χρειάζεται η παραπάνω εξήγηση. (Με τον Μπι μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Σε όλα) #δουλειά #ζωή #επικοινωνία

"Σκάνδαλο" ΟΠΕΚΕΠΕ πώς ξεκίνησε και πως τελειώνει και τελικά μόνο η ΝΔ ψήφισε μεταφορά του στην ΑΑΔΕ. Η ιστορία επαναλαμβάνεται και μυαλό δε βάζουν 🤡Νοβαρτις, μικρή Μαρία, ξυλόλια κτλ κτλ για αυτό και θα έχουμε Μητσοτάκη Πρωθυπουργό μέχρι να σβήσει ο ήλιος. #ΜΕ_ΤΟΝ_ΚΥΡΙΑΚΟ 100% https://t.co/jAqD2PuCOg #ΟΠΕΚΕΠΕ #ΝΔ #Μητσοτάκης

Η ευρωπαΐκή εισαγγελία απήγγειλε κατηγορίες για απάτη σε άλλους τέσσερις βουλευτές της ΝΔ για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τι σημασία έχει όμως; Αφενός η κοινοβουλευτική πλειοψηφία – πλυντήριο θα τους καλύψει κι αυτούς. Αφετέρου με ένα pass, ένα επιδοματάκι ή μία αύξηση μισθού που την τρώει η ακρίβεια, ξεχνιούνται όλα. Όχι από εμάς, από αυτούς που χρειάζεται ο Μητσοτάκης για να συνεχίσει να κυβερνά. Η σήψη, η εξαγορά, η λαμογιά έχουν ποτίσει ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Δεν ξέρω αν είναι η πλειοψηφία, είναι όμως τόσοι όσοι χρειάζονται για να τον κρατούν στην εξουσία. Αυτό το 20% πελατών που τρέφει ο Μητσοτάκης εδώ και επτά χρόνια, αυτό το 20% που με την αποχή των απογοητευμένων προοδευτικών ανθρώπων γίνεται 30, και 35, και 40% είναι το τέλος του «περήφανε ελληνικέ λαέ!» όπως το ξέραμε. Δεν τους νοιάζει η κατάλυση των θεσμών. Ούτε η ορολογία μαφίας. Έχει διαφθαρεί το μεδούλι, η ψυχή, το μέσα τους. Θα έρθουν τώρα από κάτω κάποιοι να γράψουν «Μητσοτάκης μέχρι να σβήσει ο ήλιος», χωρίς να μπορούν καν να διανοηθούν ότι το ζήτημα δεν είναι προσωπικού συμφέροντος αλλά βαθιά ηθικό. Δεν έχουμε Μητσοτάκη μέχρι να σβήσει ο ήλιος, παιδιά. Επειδή έσβησε ο ήλιος έχουμε. #Διαφθορά #Πολιτική #Ελλάδα

Άμα σε κάθε έγκλημα αστυνομικού κάνεις τα στραβά μάτια, ο επόμενος αστυνομικός θα το ξανακάνει. Αστυνομικοί εκτέλεσαν στο Άργος ένα νέο παιδί που δεν τους απειλούσε ούτε κατά διάνοια. Και εμείς θυμηθήκαμε το χρονικό αυτού του προαναγγελθέντος θανάτου Ρωτήσαμε την κυβέρνηση 4 φορές (13, 20 & 24 Φεβρουαρίου & 27 Μαρτίου 2025) κάτι πολύ πολύ απλό. Αν ένας καταδικασμένος σωματέμπορος όπως ο Δ. Μπουγιούκος που τον άφησαν να επιστρέψει στο αστυνομικό σώμα, έχει κανονικά και όπλο. Μαντέψτε τι απάντησε Ότι θα ενημερωθεί. Και μετά απάντησε σε κάποια άλλη ερώτηση που δεν του έγινε ποτέ. Απάντησε για αστυνομικούς που έχουν αθωωθεί. Μόνο που ο Μπουγιούκος δεν έχει αθωωθεί. Έχει καταδικαστεί. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε 1μιση μήνα για να «ενημερωθεί». Δηλαδή είτε η κυβέρνηση αποφεύγει κάθε φορά να απαντήσει και καλύπτει νταβατζή, είτε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παθαίνει αμνησία. Ξαναλέω ένας καταδικασμένος νταβατζής, είναι κανονικά στην αστυνομία. (Αυτό μου το επιβεβαίωσαν). Αλλά ντρέπονται να μου πουν αν του δώσαν και όπλο! Γιατί άραγε; Μαζί με αυτό ρώτησα αν οι δύο αστυνομικοί οι οποίοι καταδικάστηκαν για τον ξυλοδαρμό του Βασίλη Μάγγου έχουν όπλο και αν οι αστυνομικοί που κατηγορούνται για ανθρωποκτονία από πρόθεση στην περίπτωση του Κωστή Μανιουδάκη. Και εδώ η κυβέρνηση δεν αντέδρασε διαφορετικά. Μία «θα ενημερωθεί» και μια απαντάει για κάποιους φανταστικούς αστυνομικούς που αθωώθηκαν. Ενώ κανείς από αυτούς δεν έχει αθωωθεί. Με λίγα λόγια; Αστυνομικοί που κατηγορούνται για πολύ σοβαρά εγκλήματα συνεχίζουν κανονικά τη ζωή τους σα να μην συνέβη τίποτα. Με τις ευχές του κράτους. Και αν ρωτήσεις την κυβέρνηση τι παίζει, θα σου κάνει gaslighting μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Αποτέλεσμα; Ανεξέλεγκτοι σερίφηδες δολοφονούν νέα παιδιά και ξέρουν ότι το πολύ πολύ να καταδικαστούν κάποτε με αναστολή. Εσείς τι λέτε; Οπλίζει η κυβέρνηση τους εκτελεστές; #Αστυνομία #Δικαιοσύνη #Κοινωνία

το καλοκαίρι του '82 κάτσαμε με τον Γιάννη να δούμε Μουντιάλ στο καφενείο του Μένιου στα Τρίκαλα. είδαμε όλους τους αγώνες, όλους ανεξαιρέτως, κλάψαμε, πονέσαμε, σπαράξαμε με τη μεγάλη Βραζιλία του Τέλε Σαντάνα που έχασε το κύπελλο από τις πονηράτζες τους Ιταλούς. και στην Ίο δεν πήγαμε. πήγαμε στην Αβινιόν οδικώς να δούμε κάτι Γαλλίδες που τις είχαμε πετύχει το προηγούμενο καλοκαίρι στο Λένινγκραντ. θα σας τα πω άλλη φορά. τον άλλο χρόνο, μου λέει ο Γιάννης "άμα δεν πάμε ούτε φέτος στην Ίο, θα πέσω να πεθάνω". του λέω, "φύγαμε". μπαίνουμε στο καράβι, φτάνουμε στο νησί, με βλέπουν με το σορτσάκι (εδώ στη φωτό) οι άλλοι της παρέας που ήταν ήδη εκεί, μου λένε "ρε βλάχο, σύρε πάρε ένα σαλβάρι". πάω κι εγώ, ράιτ θρου. εκατό δραχμές τα πούλαγε τότε ο έμπορος, ενενήντα άμα πήγαινες συστημένος. όλοι συστημένοι πηγαίναμε. πήρα λοιπόν ένα γαλάζιο, που το έλιωσα κυριολεκτικά. νομίζω στο τέλος έγινε ποτηρόπανο. ο πολύς ο κόσμος προσπαθούσε να απλώσει σλίπινγκ μπαγκ σε ένα τειχάκι στο Μυλοπότα, αλλά έστελνε τη μπατσία η Σούλη που είχε το κάμπιγκ τέρμα στην παραλία και τους μαζεύανε και σου έλεγε η μπατσία "έχεις ένα κατοστάρικο στην τσέπη;" κι άμα δεν είχες σε στέλνανε κρατητήριο και έφευγες με το επόμενο πλοίο. είχα πάντοτε ένα κατοστάρικο στην τσέπη μου. οπότε μέναμε στη Σούλης. όπου σε βάραγε ο ήλιος κατακούτελα, εκτός από το απογευματάκι που είχε λίγο σκιά στο κτίριο της τουαλέτας/μπάνιου και πηγαίναμε και κοιμόμασταν καμιά ώρα εκεί. αλλιώς έπιανε φωτιά η σκηνή κάθε πρωί κατά τις επτά και ήθελες δεν ήθελες, ξύπναγες. δεν ήθελες δηλαδή, αλλά τί να κάνεις; κι ας είχες κοιμηθεί στις πέντε... και ναι, κοιμόμασταν στις πέντε, γιατί γυρνάγαμε όλη νύχτα από μπαρ σε μπαρ. ντίσκο ποτέ κι ας ήταν κομενοπαγίδες το Φανάρι και ο Σκορπιός. ήμασταν χάρντκορ ροκάδες και πάντα καταλήγαμε στο Friends, το πιο γαμάτο ροκόμπαρο της Μεσογείου όλης. ακόμη θυμάμαι που χορεύαμε αγκαλιά καμιά τριανταριά αγόρια και κορίτσια το "Gimme Shelter" των Rolling Stones, τέτοια στιγμή ούτε έζησα ούτε θα ξαναζήσω ποτέ. με αυτές τις συνθήκες διαβίωσης βεβαίως (και όλα τα λεφτά να πηγαίνουν στο πιοτι!), δεν είναι διόλου τυχαίο που η κατάσταση θύμιζε sixties: αν μπορούσες να θυμηθείς πως πέρασες, τότε δεν ήσουν εκεί. ήμασταν όλοι σε ένα διαρκές purple haze, τότε ακριβώς κατάλαβα τι εννοούσε ο Hendrix όταν το έγραψε. αλλά ήταν τόσο απαραίτητο για να τινάξουμε από πάνω μας και τα τελευταία σκοτάδια της καταραμένης εφηβείας στην επαρχία. εδώ λοιπόν, φωτογραφημένος από το Γιάννη στην Ίο. από τη Zenith που είχα ψωνίσει στο Λένινγκραντ κι ακόμη απορώ πως δεν την τσούρνεψε κανένας στη Σούλη. ίσως τους φαινόμουν πολύ ξωτικό για να τα βάλουν μαζί μου... το φανελάκι, παρεμπιπτόντως, με τον γιαπωνέζικο ήλιο, το έχω ακόμη. δεν νομίζω ότι μου χωράει, αλλά έχει επιβιώσει πολλές δεκαετίες και μετακομίσεις τώρα . αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι η μοναδική περιουσία των αιωνίων εφήβων δεν είναι τίποτε άλλο από τα μπλουζάκια τους! (τον Γιάννη τον χάσαμε πριν από 18 χρόνια in loving memory) #Μουντιάλ #Καλοκαίρι #Νεολαία

Στην αρχή του χρόνου, δεν υπήρχε τίποτα από όσα βλέπουμε γύρω μας σήμερα. Δεν υπήρχε ουρανός, δεν υπήρχε γη, δεν υπήρχαν άστρα. Το σύμπαν ολόκληρο ήταν ένα τεράστιο, σκοτεινό, χαοτικό αυγό... Μέσα σε αυτό το αυγό, κοιμόταν για χιλιάδες χρόνια ένας γίγαντας. Το όνομά του ήταν Πάνγκου! Όταν ο Πάνγκου ξύπνησε, βρέθηκε στο απόλυτο σκοτάδι. Ένιωσε να πνίγεται. Με μια αποφασιστική κίνηση, σήκωσε το τεράστιο τσεκούρι του και έσπασε το τσόφλι του κοσμικού αυγού. Τότε συνέβη το πρώτο θαύμα... Τα ελαφριά και καθαρά στοιχεία του αυγού ανέβηκαν προς τα πάνω και σχημάτισαν τον Ουρανό. Τα βαριά και θολά στοιχεία βυθίστηκαν προς τα κάτω και σχημάτισαν τη Γη. Όμως, ο Ουρανός και η Γη είχαν την τάση να ξανασμίξουν, απειλώντας ο ένας να πλακώσει τον άλλον. Ο Πάνγκου κατάλαβε αμέσως ποιο ήταν το δικό του καθήκον. Στάθηκε ανάμεσά τους. Με τα πόδια του πάτησε γερά στη Γη και με τα χέρια του σήκωσε ψηλά τον Ουρανό.Κάθε μέρα που περνούσε, ο Ουρανός ψήλωνε, η Γη γινόταν πιο παχιά, κι ο Πάνκου μεγάλωνε μαζί τους, κρατώντας τους σε απόσταση. Έμεινε εκεί, ακίνητος, σαν ζωντανός πυλώνας, για 18.000 ολόκληρα χρόνια. Χωρίς να παραπονεθεί, χωρίς να ζητήσει άλλη μοίρα. Ήταν ταγμένος να κρατά το σύμπαν σε ισορροπία! Όταν πια ο Ουρανός και η Γη σταθεροποιήθηκαν στη θέση τους, ο Πάνγκου, εξαντλημένος από την υπερπροσπάθεια αιώνων, έπεσε στο έδαφος και άφησε την τελευταία του πνοή. Αλλά η αποστολή του δεν τελείωσε εκεί. Ακόμα και στον θάνατό του, κάθε κομμάτι του υπηρέτησε τον σκοπό του: Η ανάσα του έγινε ο άνεμος και τα σύννεφα. Η φωνή του έγινε η βροντή. Το αριστερό του μάτι έγινε ο Ήλιος και το δεξί του η Σελήνη. Το σώμα του μεταμορφώθηκε στα βουνά, το αίμα του στα ποτάμια και οι μυώνες του στην εύφορη γη... Ίσως αυτή η εικόνα σας θυμίζει κάτι...Αν η εικόνα κάποιου που κρατά τον Ουρανό μακριά από τη Γη σας φαίνεται οικεία, είναι επειδή τα μεγάλα πνεύματα του αρχαίου κόσμου συναντιούνται! Στην Αρχαία Αίγυπτο συναντάμε την ίδια ακριβώς παράσταση: τον θεό του αέρα, Σου, που στέκεται με υψωμένα τα χέρια για να κρατήσει τη θεά του Ουρανού (Νουτ) μακριά από τον θεό της Γης (Γκεμπ), επιτρέποντας στη ζωή να αναπνεύσει. Εμείς οι Έλληνες, βέβαια, δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε τα πράγματα στην ησυχία τους. Στη δική μας κοσμογονία, ο Ουρανός πλάκωνε τη Γαία και έκρυβε τα παιδιά τους στα έγκατά της. Η λύση δόθηκε με σύγκρουση: η Γαία έδωσε ένα δρεπάνι στον γιο της, τον Κρόνο, κι εκείνος ακρωτηρίασε τον πατέρα του. Από τον πόνο του, ο Ουρανός τραβήχτηκε ψηλά και έτσι χωρίστηκαν οριστικά, αφήνοντας αργότερα το πεδίο ελεύθερο για να κυβερνήσει το Δωδεκάθεο. ------------------------- Τρεις διαφορετικοί πολιτισμοί, η ίδια ακριβώς ανάγκη. Για να υπάρξει ισορροπία, κάποιος έπρεπε να σταθεί στη μέση και να κρατήσει το βάρος. Είτε μέσα από τη θυσία (Πάνγκου), είτε μέσα από το καθήκον (Σου), είτε μέσα από την επανάσταση (Κρόνος), ο κόσμος προχώρησε επειδή "έκαστος εφ' ω ετάχθη"... Καλημέρα και καλή δύναμη σε όλους! #Κοσμογονία #Μύθοι #Ισορροπία

Η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία διοργάνωσε εκστρατεία ενημέρωσης για την προστασία δέρματος και ματιών από τον ήλιο, τονίζοντας τη σημασία της πρόληψης δερματικών καρκίνων, όπως το μελάνωμα, και την αναγκαιότητα σωστής ηλιοπροστασίας, ειδικά για τα παιδιά. #προστασία #ήλιος #καρκίνος