Search

Pointguard wrote that, based on the difficulty that PAOK faced against Mykonos, the gap between Mykonos and Obradovic's Panathinaikos had decreased, which he described as "outdated." He added that Mykonos was probably better than Paris and Asvel, and noted that PAOK had beaten Panathinaikos in the Super Cup. #ΠΑΟΚ #Μύκονος #μπάσκετ (translated)

Αυτό είναι το Νησί των Φιδιών (Serpent Island). Ανήκει στην Ουκρανία, βρίσκεται κοντά στις ακτές της Ρουμανίας και πήγαν πριν μερικά χρόνια στο δικαστήριο για τις θαλάσσιες ζώνες που δικαιούται. Μας έχουν πρήξει τα συκώτια οι Τούρκοι στο διαδίκτυο (και ορισμένοι Τούρκοι εσωτερικού στην Ελλάδα) με αυτό το παράδειγμα, επειδή το δικαστήριο δεν έδωσε καθόλου επήρεια στο νησί αυτό στην Ουκρανία. Άρα, λένε, μήπως δεν έχουμε και όλο το δίκιο; Τα παίρνουμε με τη σειρά. ✅Το δικαστήριο έδωσε ΠΛΗΡΗ ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ 12 ναυτικών μιλίων στο Νησί των Φιδιών. Εντάξει μ' αυτό; να κάνουμε κι εμείς το ίδιο παντού, πώς το βλέπετε; ✅Ναι, το δικαστήριο έδωσε μηδενική επήρεια σε ΑΟΖ στο Νησί των Φιδιών και στην Ουκρανία. Ιδού όμως οι λόγοι ➡️Πρόκειται για έναν βράχο που το 1842 οι Ρώσοι έβαλαν έναν φάρο. Ουσιαστικά ήταν ακατοίκητος βράχος ➡️Η Ουκρανία το 2002 έφτιαξε βάση ελικοπτέρου, το 2003 έστειλε μία μονάδα επιστημόνων μελέτης βυθού, το 2007 έφτιαξε ένα μικρό χωριό με μόνιμους κατοίκους και στρατιώτες. (γύρω στους 30). Το 2009 έγινε η κοινή προσφυγή Ρουμανίας και Ουκρανίας στο δικαστήριο της Χάγης Το δικαστήριο απεφάνθη ότι αυτά ΔΕΝ συνιστούν νησί που «μπορεί να εξυπηρετήσει οικονομική ζωή». Αυτός είναι ο ορισμός του Διεθνούς Δικαίου, ώστε ένα νησί να δικαιούται ΑΟΖ. Και καλά έκανε, διότι θα ήταν κοροϊδία να το δεχόταν. Δεν θα ήταν; Ρωτάω λοιπόν εγώ. Ισχύει κάτι από αυτά για το Καστελλόριζο ή για κανένα άλλο ελληνικό νησί; Δεν υπάρχει εκεί διαρκής παρουσία ζωής; δεν μπορούν τα νησιά μας «να εξυπηρετήσουν οικονομική ζωή», μάλιστα εδώ και αιώνες; Πάμε τώρα να καταλάβουμε κάτι επί της ουσίας. Δυστυχώς ΔΕΝ έχει γίνει κατανοητό από το ευρύ κοινό, και μάλιστα από αυτά που ακούω, δεν είναι κατανοητό ούτε από μερικούς αναλυτές(!) Τι λέει το Διεθνές Δίκαιο; ✅Έχεις κυριαρχία; Άρα έχεις χωρικά ύδατα. Πλήρη. 12 μίλια. Τα «χωρικά» ύδατα λέγονται «territorial sea». Έχεις territory; έχεις και territorial sea. Πάνε πακέτο τα 12 μίλια με το έδαφος. Εφόσον κατέχεις έστω και μία βραχονησίδα, κατέχεις και τα 12 ναυτικά μίλια γύρω από αυτήν. ✅Έχεις οικονομική ζωή στο νησί; Άρα έχεις και ΑΟΖ. ΑΟΖ = Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Προσέξτε την ίδια λέξη στους δύο όρους. Εφόσον έχεις «οικονομία» στο νησί, δικαιούσαι να εκμεταλλεύεσαι τους «οικονομικούς» πόρους της θάλασσας γύρω σου (μέχρι 200 ναυτικά μίλια, εφόσον δεν υπάρχει γείτονας), για να υποστηρίζεις αυτήν την οικονομία. Είδατε τι απλό που είναι; Οι αρχές είναι απλές και κατανοητές. Αρκεί να τις μεταφέρεις έτσι. Λοιπόν, το Διεθνές Δίκαιο λέει 12 ναυτικά μίλια σε βραχονησίδες και νησιά και ΑΟΖ σε όλα τα κατοικημένα νησιά που, εκ των πραγμάτων, στηρίζουν οικονομική ζωή. Σοφόν το απλόν. Έτσι λοιπόν, άριστα έκανε το Δικαστήριο και έδωσε 12 ναυτικά μίλια στη Νήσο των Φιδιών και στην Ουκρανία και δεν έφαγε το τέχνασμα των Ουκρανών να πάνε και να στήσουν ένα χωριό στο παρά πέντε και δεν τους έδωσε καθόλου ΑΟΖ. Θέλετε οικονομική ζωή στον βράχο; στηρίξτε την με την δική σας οικονομία, όχι με την ΑΟΖ του βράχου. Απλά όλο αυτό δεν σχετίζεται καθόλου με το Καστελλόριζο ή με κάποιο άλλο ελληνικό νησί. Σχετίζεται, βέβαια, με τα Ίμια ή με ένα σωρό άλλες ελληνικές βραχονησίδες. #εθνικά_θέματα_με_απλά_λόγια ΥΓ. Επειδή μπορεί να διαβάζει και κανένας υφυπουργός εξωτερικών που δεν τα έχει ξεκαθαρίσει, να πω ότι όταν λέμε 12 μίλια εννοούμε «12 μίλια ή τη μέση γραμμή, ό,τι είναι μικρότερο». Επίσης, όταν λέμε ΑΟΖ 200 μιλίων εννοούμε «είτε 200 μίλια, είτε τη μέση γραμμή, ό,τι είναι μικρότερο». Δεν μπαίνει κανείς στην ξηρά του άλλου, επειδή τα 12 ή τα 200 μίλια είναι περισσότερα από την απόσταση. #ΔιεθνέςΔίκαιο #ΕθνικάΘέματα #Νησιά

"Η βαρβαρότητα της οθωμανικής διοίκησης δεν είχε όρια, καθώς η επιτυχία των στρατηγών της μετριόταν κυριολεκτικά με το βάρος των ανθρώπινων μελών. Μετά από κάθε καταστολή εξέγερσης ή μάχη με τους Έλληνες, η μεγαλύτερη χαρά της Υψηλής Πύλης ήταν η άφιξη των κυβερνητικών ταχυδρόμων.Οι Οθωμανοί διοικητές μάζευαν χιλιάδες κομμένα αυτιά και μύτες ανδρών, γυναικών και παιδιών, τα πάστωναν με αλάτι για να μην σαπίσουν, τα στοίβαζαν σε μεγάλα καλάθια και τα έστελναν ως "πεσκέσι" στο σαράι του Σουλτάνου στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, τα καλάθια αδειάζονταν δημόσια στην αυλή του παλατιού. Οι αξιωματούχοι τα μετρούσαν ένα προς ένα για να υπολογίσουν την αμοιβή των στρατιωτών, ενώ ο μουσουλμανικός όχλος συγκεντρωνόταν για να πανηγυρίσει το θέαμα, βλέποντας τα σωρευμένα μέλη των "άπιστων" Ρωμιών. Ήταν μια επίσημη κρατική διαδικασία που σκορπούσε ενθουσιασμό στην πρωτεύουσα..." --------------------- Μια παράθεση εδώ : Αυτή ακριβώς η φρικιαστική σκηνή επαναλήφθηκε μαζικά το 1822, όταν μετά τη Σφαγή της Χίου, ο οθωμανικός στόλος έστειλε δεκάδες καλάθια με αυτιά και κεφάλια Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη, τα οποία εκτέθηκαν δημόσια έξω από το Τοπ Καπί για τη "διασκέδαση" του πλήθους! --------------------- Αυτά γράφει, μεταξύ άλλων, ο Thomas Gordon στο έργο του History of the Greek Revolution (1833). Ένας Σκωτσέζος αξιωματικός, ένθερμος Φιλέλληνας, αλλά και ένας εξαιρετικά έντιμος και αυστηρός στρατιώτης που κατέγραψε τις αγριότητες και των δύο πλευρών χωρίς να χαρίζεται σε κανέναν. Είναι μάλιστα αυτός που χρησιμοποιούν οι Τούρκοι ως "πηγή" για να υποστηρίξουν την δήθεν εθνοκάθαρση της Τριπολιτσάς, έχοντας όμως διαβάσει μόνο τις σελίδες που τους συμφέρουν. Μιλούν για "Οθωμανική ειρήνη" για την οποία μάλιστα είναι περήφανοι και παρουσιάζουν την Ελληνική Επανάσταση ως "αναίτια προδοσία" και "γενοκτονία"... Μόνο που η "ιστορία τους" έχει τεράστιες μαύρες τρύπες που τους "αδειάζουν" κυριολεκτικά. Όπως το επίσημ φιρμάνι του 1826 που έστειλε ο ίδιος ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄, που είναι καταχωρημένο στα οθωμανικά αρχεία και έχουμε δημόσια καταχώρηση από τον κρατικό τους χρονικογράφο, τον Λουτφή Εφέντι (Lütfi Tarihi), ο οποίος ομολόγησε επίσημα ότι οι Έλληνες αναγκάστηκαν να επαναστατήσουν εξαιτίας των παράνομων σφαγών, της απίστευτης διαφθοράς και της βάναυσης καταπίεσης των Τούρκων διοικητών που παραβίαζαν ακόμα και τη Σαρία. Όταν ο ίδιος ο Αυτοκράτοράς τους ομολογεί εγγράφως την ενοχή του κράτους του, αυτοί έχουν το θράσος να μιλούν για "προδοσία" (ναι το διαβάσαμε και αυτό). Μιλούν για την Τριπολιτσά όπου ναι έγινε σφαγή, όμως "ξεχνούν" τον ματωμένο πλάτανο της πόλης, όπου για δεκαετίες οι πρόγονοί τους κρεμούσαν Έλληνες, ενώ οι αγάδες διασκέδαζαν στα γύρω καφενεία βλέποντας το ξεψύχισμά τους. Ξεχνούν ότι το πρώτο πράγμα που έκανε ο Κολοκοτρώνης ήταν να κόψει αυτό το δέντρο για να σβήσει η ντροπή του οθωμανικού σαδισμού... Ξεχνούν ότι μετέτρεψαν τη βία σε "ψυχαγωγία". Οι δικές τους επίσημες ποινές, όπως το Τσιγκέλι (Cengel) και το Σούβλισμα, όπου ο αργός θάνατος των Χριστιανών μετατρεπόταν σε δημόσιο θέαμα και πανηγύρι για τον οθωμανικό όχλο, αποδεικνύουν ποιος πραγματικά απολάμβανε το αίμα. Ο Edward Dodwell, ένας Ιρλανδός αρχαιολόγος, περιηγητής και ζωγράφος, που ταξίδεψε εκτενώς στην οθωμανική Ελλάδα μεταξύ 1801 και 1806, στο δίτομο έργο του A Classical and Topographical Tour through Greece (1819), περιγράφει πώς η φρικιαστική βία και ο βασανισμός των Ελλήνων δεν ήταν απλώς μια "τιμωρία", αλλά μια μορφή δημόσιας ψυχαγωγίας και θεάματος για τον μουσουλμανικό όχλο. Όταν βρισκόταν στην Αθήνα, έγινε μάρτυρας της επίσημης οθωμανικής εκτέλεσης με τσιγκέλι και κατέγραψε τη φρίκη, αλλά κυρίως τη σαδιστική χαρά που προκαλούσε το αίμα των Ελλήνων στους κατακτητές: "Η τιμωρία του τσιγκελιού είναι η πιο φρικιαστική που μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Ο κατάδικος ρίχνεται από ψηλά πάνω σε κοφτερά σιδερένια άγκιστρα και αφήνεται εκεί να πεθάνει... Αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη αποστροφή δεν είναι μόνο η αγριότητα της ίδιας της πράξης, αλλά η συμπεριφορά του πλήθους. Οι Μουσουλμάνοι συγκεντρώνονται κατά χιλιάδες γύρω από το ικρίωμα. Δεν υπάρχει ίχνος οίκτου. Αντίθετα, το θέαμα αντιμετωπίζεται ως γιορτή και διασκέδαση. Οι θεατές στοιχηματίζουν με ενθουσιασμό για το πόσες ώρες ή ημέρες θα καταφέρει ο "άπιστος" Χριστιανός να μείνει ζωντανός πάνω στα καρφιά, ενώ οι Τούρκοι αγάδες κάθονται σε κοντινή απόσταση, καπνίζουν νωχελικά τον ναργιλέ τους και απολαμβάνουν το μαρτύριο του θύματος σαν να παρακολουθούν θεατρική παράσταση..." Και δεν φτάνει που μας θεωρούν "προδότες", προσπαθούν να μας φορτώσουν και το αίσχος του σκλαβοπάζαρου. Και πού; Στην Καλαμάτα! Η Καλαμάτα πράγματι συνδέθηκε με το πιο σκληρό και μαζικό δουλεμπόριο γυναικόπαιδων του 19ου αιώνα, αλλά ο θύτης ήταν η οθωμανική πλευρά. Ο Σουλτάνος ήταν τόσο ανίκανος να αντιμετωπίσει την Ελληνική Επανάσταση, που αναγκάστηκε να ξεπουλήσει την Κρήτη και την Πελοπόννησο στον Ιμπραήμ της Αιγύπτου ως αντάλλαγμα για να σφάξει και να υποδουλώσει τους Έλληνες. Η ίδια η οθωμανική ηγεσία υπέγραψε το σχέδιο για την πλήρη αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού με Αίγυπτιους φελάχους. Τον Μάιο του 1825, ο αιγυπτιακός στρατός του Ιμπραήμ Πασά, ενεργώντας ως επίσημο όργανο του Οθωμανού Σουλτάνου, πυρπόλησε την Καλαμάτα και εφάρμοσε το διαβόητο "Σχέδιο Εκπατρισμού". Σύμφωνα με τα Κρατικά Αρχεία του Καΐρου (Dar al-Mahfuzat), τα τελωνειακά κατάστιχα της Αλεξάνδρειας, αλλά και τα επίσημα Πρακτικά του Βρετανικού Κοινοβουλίου (Απρίλιος 1828), περισσότερα από 8.000 έως 15.000 ελληνικά γυναικόπαιδα από την Καλαμάτα και την υπόλοιπη Πελοπόννησο αρπάχτηκαν βίαια, στοιβάχτηκαν σε πλοία και πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Αιγύπτου. Το οθωμανικό κράτος είχε μάλιστα άμεσο οικονομικό μερίδιο σε αυτή την κτηνωδία, καθώς, όπως αναφέραμε χθες, βάσει του οθωμανικού νόμου Pencik, το 1/5 (20%) κάθε "λαφύρου" και σκλάβου ανήκε αυτόματα στο κρατικό ταμείο του Σουλτάνου στην Κωνσταντινούπολη. Αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι στα επίσημα Αρχεία του Παλατιού Αμπντίν στο Κάιρο, η αλληλογραφία δείχνει ότι ο Μοχάμεντ Άλι ήταν ένας ψυχρός, ρεαλιστής πολιτικός. Έβλεπε το δουλεμπόριο καθαρά επιχειρηματικά και διπλωματικά. Έγραφε λοιπόν στον Ιμπραήμ να σταματήσει να στέλνει λευκούς χριστιανούς αιχμαλώτους μαζικά και δημόσια στα παζάρια της Αλεξάνδρειας. Όχι γιατί ήταν φιλεύσπλαχνος αλλά γιατί είχε εξαιρετικές σχέσεις με τη Γαλλία και την Αγγλία και κατάλαβε αμέσως ότι οι εικόνες με τις αλυσοδεμένες Ελληνίδες και τα παιδιά που πωλούνταν σαν ζώα στην Αίγυπτο είχαν προκαλέσει τεράστιο κύμα οργής στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη! Ο Ιμπραήμ, όμως, όντας στο πεδίο της μάχης και αντιμετωπίζοντας τον σκληρό κλεφτοπόλεμο των Ελλήνων (που δεν παραδίνονταν φυσικά), εμφάνισε μια εκδικητική μανία. Αγνόησε τις διπλωματικές ισορροπίες και συνέχισε απλά το δουλεμπόριο. Μόνο το 1826, μετά την πτώση του Μεσολογγίου και τις εκστρατείες στη Μάνη και τη Μεσσηνία, έστειλε νέα μαζικά "φορτία" σκλάβων στην Αίγυπτο. Όταν δε κατάλαβε ότι δεν μπορεί να υποτάξει τους Έλληνες, άρχισε να ξεριζώνει ελαιώνες, να καίει συστηματικά πόλεις (όπως την Καλαμάτα και την Τρίπολη) και να σφάζει αδιακρίτως. Καλό θα ήταν, λοιπόν, να διαβάσουν πρώτα τα αρχεία του Παλατίου Αμπντίν στο Κάιρο πριν "ξαναγράψουν" την ιστορία τους. ----------------------- Το να αποκαλούν τους Έλληνες "προδότες" επειδή επαναστάτησαν, δείχνει ότι δεν καταλαβαίνουν την έννοια της ελευθερίας.Δεν μπορείς να προδώσεις έναν κατακτητή. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν ήταν η πατρίδα μας. Ήταν ο ξένος δυνάστης που κατέλαβε τα εδάφη μας με τη βία. Δεν ήμασταν πολίτες. Ήμασταν "ραγιάδες", υποχρεωμένοι να πληρώνουμε φόρο απλώς για να ζούμε και να υπομένουμε το παιδομάζωμα. Όταν ένας λαός ξεσηκώνεται ενάντια σε ένα ρατσιστικό καθεστώς 400 ετών που του κλέβει τα παιδιά και το βιος, δεν κάνει προδοσία. Κάνει Απελευθερωτικό Αγώνα. Αν θέλανε πιστούς πολίτες, ας μην είχαν χτίσει μια αυτοκρατορία βασισμένη στη βία και τις διακρίσεις. Η ελευθερία δεν είναι προδοσία, είναι δικαίωμα! #Ιστορία #ΕλληνικήΕπανάσταση #ΟθωμανικήΑυτοκρατορία

Το 2019, λένε, ο Μητσοτάκης κατήργησε το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας, τους ενσωμάτωσε στην Αρχή Διαφάνειας, όπου εκεί έλεγχαν οτιδήποτε άλλο εκτός από ιατρεία. Έλεγχοι μέχρι και στα τραπεζοκαθίσματα και με τον κορωνοϊό, να μετρούν την απόσταση μεταξύ τους. Επιτελικό κράτος μπουρδέλο #Ελλάδα #Κυβέρνηση #Υγεία

Πότε ξαναγινε αυτό ρε αδέρφια, τρίτη πρωί, εργάσιμη μέρα, σε απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων, τόσος κόσμος,για αποφυλάκιση ?? Εγώ είμαι καλλιτέχνης, κ δε μιλάω άσχημα.. αλλά.. λυσσαξτε πουτανες της αριστεράς και της "προόδου"🤣 https://t.co/F7iwIJw2vJ #Ελλάδα #Καλλιτεχνες #Πολιτική

Θέλω να δείτε αυτό το βίντεο. Αισθάνθηκα τόσο μα τόσο υπερήφανος σήμερα εκεί. Ήταν η πρώτη επένδυση που υποστήριξα ως Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων και την περάσαμε από την Διυπουργική Επιτροπή τότε. ´Ηταν ο πρώτος μου νόμος που καθιέρωσε το επενδυτικό claw back το 2019. Και σήμερα κάναμε τα εγκαίνια και γνωρίσαμε νέους Έλληνες επιστήμονες που αντί να φύγουν να δουλέψουν έξω έμειναν εδώ. Και δίπλα ακριβώς είδαμε το ένα από τα δύο μεγάλα Data Centers της Microsoft στα Σπάτα και 1 χλμ απόσταση το νέο μεγάλο εργοστάσιο της Boeringer που θα εγκαινιάσουμε σε ένα μήνα. Όσοι οι μίζεροι λένε ότι «πρέπει να αλλάξουμε το παραγωγικό μας μοντέλο» εμείς με την δουλειά ήδη το αλλάζουμε και αλλάζουμε την χώρα και το μέλλον της. Και δε πάνε να με βρίζουν όλη μέρα οι διάφοροι, εντός και εκτός, ποτέ άλλοτε στην Ελλάδα δεν είχαν γίνει όλα αυτά. Ούτε στον ύπνο μας δεν τα βλέπαμε και τα έκανε αυτή η Κυβέρνηση και αυτός ο Πρωθυπουργός και θα κάνουμε και άλλα τόσα διότι ο λαός θα δει το αληθινό του συμφέρον. #Επενδύσεις #Ανάπτυξη #Τεχνολογία

Μερικές διευκρινίσεις και επισημάνσεις (με ψυχραιμία) για το τραγικό δυστύχημα στην Τανάγρα και το γενικότερο πλαίσιο των αεροπορικών επιδείξεων. Έχει έκταση, διαβάστε το μέχρι το τέλος, αν έχετε την υπομονή. 1. Μεγάλα αεροπορικά σώου (με την εμφάνιση πολλών αεροσκαφών, πολεμικών και πολιτικών, αλεξιπτωτιστών, ειδικών ομάδων επίδειξης κ.λπ.) γίνονται σε αρκετές χώρες στον κόσμο. Δεν είναι κάτι νέο ή ασυνήθιστο. 2. Στην συντριπτική πλειονότητα των σώου (είτε αυτά είναι αυτόνομα είτε στο πλαίσιο κάποιας μεγαλύτερης αεροδιαστημικής έκθεσης), η δομή είναι παρεμφερής. Υπάρχει ένας "εμπορικός οργανωτής" (ιδιωτική εταιρεία, αεροπορικός θεσμός, σύνδεσμος βιομηχανιών κ.ο.κ.) που αναλαμβάνει τις ανάλογες υπηρεσίες προβολής, παροχής υπηρεσιών, διαχείρισης θεατών, εισιτηρίων, διαφήμισης, διεθνών επαφών κ.λπ. και ένας "επιχειρησιακός οργανωτής" που επιβλέπει το πτητικό κομμάτι, γιατί έχει την τεχνογνωσία. Ποιος είναι αυτός; Η Πολεμική Αεροπορία κάθε χώρας ή/και η υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ή και κάποιος έμπειρος "υπεύθυνος πτήσεων" με ανάλογη ομάδα διαχείρισης. Έτσι στο RIAT στη Βρετανία, αναλαμβάνει η Βρετανική Αεροπορία, στην ILA στο Βερολίνο υπάρχει μικτή παρουσία των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων και υπηρεσιών πολιτικής αεροπορίας, στη ΜΑΚS στη Μόσχα η Ρωσική Αεροπορία είναι ο βασικός υποστηρικτής κ.ο.κ. Στην Ελλάδα το ίδιο, η Πολεμική Αεροπορία διαχειρίζεται τις διαδικασίες αεροπορικής υποστήριξης και φιλοξενίας, την επίβλεψη του ενάριου χώρου με τους ελεγκτές της, το συντονισμό κατά την διάρκεια των επιδείξεων, το πτητικό πρόγραμμα των δικών της αεροσκαφών κ.λπ. Τα παραπάνω, μιας και η διεξαγωγή γίνεται σε στρατιωτικά αεροδρόμια (και δεν υπάρχουν διαθέσιμα πολιτικά να φιλοξενήσουν τη διοργάνωση, τουλάχιστον στο εύρος που γίνεται). 3. Να διευκρινήσουμε εδώ, πως στο σώου στην Τανάγρα ο εμπορικός διοργανωτής ούτε "νοίκιασε" ούτε του "παραχωρήθηκαν" εθνικά αεροπορικά μέσα για να τα "εκμεταλλευθεί". Γράφτηκε και δεν είναι σωστό. 4. Γιατί μετέχει η Πολεμική Αεροπορία σε μια τέτοια εκδήλωση -και ανάλογες διεθνώς- που έχει εμπορικό/ιδιωτικό στοιχείο μέσα; Με το ανάλογο κόστος και απασχόληση και φθορά των Μέσων της όπως και το όποιο ρίσκο των εξτρά ωρών πτήσης; Γιατί όπως και οι άλλες αεροπορίες διεθνώς, κρίνει πως έχει τελικά κέρδος προβολής στο κοινό, προβολής ισχύος, προβολής της αεροπορικής ιδέας, διαφήμισης για προσέλκυση νέων στελεχών κ.ο.κ. Με την ίδια λογική στο Athens Flying Week έχουν μετάσχει με αεροσκάφη οι Αεροπορίες των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Πολωνίας, της Γερμανίας, του Βελγίου, της Δανίας, της Σαουδικής Αραβίας, της Φινλανδίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας κ.α. Το ερώτημα δηλαδή δεν αφορά μόνο την ΠΑ αλλά το σύνολο των αεροποριών που πάνε σε τέτοιες εκδηλώσεις και ουσιαστικά είναι οι περισσότερες παγκοσμίως. Και στηρίζουν τα "αεροπορικά σώου", είτε το "εθνικό" τους είτε άλλα μεγάλα διεθνώς. 5. Είναι το F-4 Phantom "κατάλληλο" για αεροπορική επίδειξη; Η απάντηση είναι "ναι" και ισχύει -υπό προϋποθέσεις- για όλα τα αεροσκάφη! Να το πούμε απλά: οι επιδείξεις που βλέπουμε, γίνονται με βάση το τι μπορεί κάθε καλά συντηρημένο αεροσκάφος να κάνει μέσα σε καθορισμένο πλαίσιο ασφαλείας, χώρο, συνθήκες και προβλέψεων/προδιαγραφών και από έμπειρους χειριστές. Οπότε ένα μεγάλο εμπορικό αεροσκάφος μπορεί να κάνει ένα "πέρασμα" και μια κάπως απότομη αλλαγή κατεύθυνσης, ένα μαχητικό μπορεί να κάνει ελιγμούς αερομαχιών, ένα ακροβατικό να κάνει σχεδόν αεροπορικό "χορό" κ.ο.κ. 6. Σε ότι αφορά ειδικά τα Phantom: Έχουν εμφανιστεί εκατοντάδες φορές σε αεροπορικά σώου και επιδείξεις εδώ και δεκαετίες και από πολλές χώρες. Στις ΗΠΑ για κάποια χρόνια, δύο κύριες ομάδες αεροπορικών επιδείξεων, η Thunderbirds της Αμερικανικής Αεροπορίας και η Blue Angels του Ναυτικού, είχαν F-4. Οπότε ναι το F-4 και μπορεί και έχει κάνει (ως κατασκευή αεροπορική) πάρα πολλές εμφανίσεις και συμμετοχές διεθνώς σε αεροπορικά σώου και βέβαια με σύνθετα προγράμματα ελιγμών. Σαφώς όμως επειδή είναι αεροσκάφος άλλης εποχής είναι πιο δύσχρηστο από ένα νεότερης γενιάς και με λιγότερους αυτοματισμούς και συστήματα ασφαλείας. Αλλά αυτό δεν το καθιστά αυτόματα "ακατάλληλο" για τέτοιες δράσεις. Άλλωστε σήμερα είναι δεκάδες διεθνως τα πολύ μεγάλης ηλικίας αεροσκάφη που κάνουν πρόγραμμα επιδείξεων σε μεγάλα airshow, καλά συντηρημένα. 7. Ήταν το ελληνικό F-4 που έπεσε "φθαρμένο και ακατάλληλο για πτήσεις"; Που έπρεπε να έχει αποσυρθεί; Οχι στο πρώτο, ναι στο δεύτερο. Και να εξηγήσουμε τη διαφορά. Τα αεροσκάφη της ΠΑ, νέα και παλιά, συντηρούνται καλά και με υπευθυνότητα. Αν δεν είναι ένα ικανό να πετάξει, δεν πετά (οπότε έχουμε και ζητήματα διαθεσιμότητας κατά καιρούς). Για να εμφανιστεί ελληνικό F-4 (και όχι για πρώτη φορά) σε επίδειξη είναι δεδομένο πως έχει συντηρηθεί, ελεγχεί, πιστοποιηθεί και δοκιμαστεί πλήρως. Δεν γίνεται κάτι τυχαία ή στο "πόδι" σε τέτοιες διαδικασίες και δεν αυθαιρετούν πιλότοι και μηχανικοί της ΠΑ. Ας αποδώσουμε εδώ την ελάχιστη εμπιστοσύνη σε αυτή την ομάδα ανθρώπων που έχουν και γνώση και υπευθυνότητα και βέβαια ειδικά στους χειριστές, που παίρνουν και το ρίσκο. Γενικότερα όμως, τα F-4 διεθνως έχουν αποσυρθεί/αποσύρονται, γιατί ως τεχνολογία έχουν ξεπεραστεί, δεν έχουν τις επιδόσεις των νεότερων, έχουν ακριβή και δύσκολη συντήρηση κ.λπ. Και ναι, η ΠΑ σκοπεύει να αποσύρει σύντομα τα δικά της, για τους παραπάνω λόγους. Γιατί τα διατηρεί έως σήμερα; Για λόγους αποτροπής, όπου προσφέρουν ότι μπορούν. 8. Οι χειριστές που πάνε σε αεροπορικά σώου, είπαμε ήδη πως είναι έμπειροι. Και πάνε μετά από επιλογή των ενδιαφερόμενων, καθώς κανείς δεν "διατάσσεται" να πάρει μέρος σε τέτοιες επιδείξεις. Το αντίθετο, είναι περισσότεροι οι πρόθυμοι που θέλουν μια τέτοια εμπειρία. Ενώ το πρόγραμμα επίδειξης, ειδικό για κάθε αεροσκάφος και για τις τρέχουσες δυνατότητες του και για το χώρο επίδειξης, έχει προσεκτικά σχεδιαστεί και βελτιστοποιηθεί πολλές μέρες πριν. 9. Στο ερώτημα που μας προβληματίζει όλους: «Γιατί παρά τα παραπάνω, έγινε το δυστύχημα και χάθηκαν 2 χειριστές» η απάντηση θα δοθεί από την σχετική διερεύνηση. Ακούγεται τυπικό και κλισέ, αλλά ποιοι έχουν τις γνώσεις και τις ικανότητες να μελετήσουν ένα αεροπορικό ατύχημα; Το να βγάζεις συμπέρασμα κοιτώντας ένα βίντεο, ή διαβάζοντας πως λειτουργεί μια τέτοια εκδήλωση, και μετά να «διαλαλείς» την άποψη σου ως βεβαιότητα, με όλα τα προσωπικά φίλτρα και χωρίς ειδική γνώση, δεν σε κάνει πειστικό. 10. Έχουν ξαναγίνει αεροπορικά ατυχήματα σε airshow διεθνώς; Ναι, δυστυχώς. Και αρκετά. Και πολύνεκρα (μετά από πτώση αεροσκαφών πάνω στο πλήθος). Και αυτό γιατί η διαδικασία της αεροπορικής επίδειξης, παρόλα τα μέτρα ασφαλείας, παρόλη τη ρύθμιση και την εμπειρία, έχει στοιχείο εντυπωσιασμού. Δηλαδή τη διενέργεια δύσκολων ελιγμών, σε χαμηλό ύψος και ενίοτε σε σχηματισμό αρκετών αεροσκαφών σε μικρή απόσταση μεταξύ τους. Σε συνθήκες δηλαδή που περιορίζουν την ικανότητα αντίδρασης και αποφυγής. 11. Γιατί προτιμάται αυτή η δυσκολία που αυξάνει τον κίνδυνο, από ότι π.χ. μια τυπική πτήση σε ευθεία; Πολλοί οι λόγοι. Μια Αεροπορία θέλει να κάνει εντόνη την προβολή της. Μια αεροδιαστημική βιομηχανία θέλει να δείξει τις δυνατότητες του νέου μοντέλου της. Ένας χειριστής (γιατί έχουμε και πολλές ιδιωτικές συμμετοχές σε τέτοια σώου) μπορεί να θέλει να σπάσει κάποιο ρεκόρ, να κάνει κάτι πολύ εντυπωσιακό κ.ο.κ. Και βέβαια γιατί μια αστοχία υλικού/τεχνική βλάβη μπορεί να συμβεί σε μια πολύπλοκη μηχανή, όσο καλά συντηρημένη και να είναι. 12. Αποτελούν λόγο τα παραπάνω να μην γίνονται αεροπορικές επιδείξεις; Είναι προς σοβαρή συζήτηση, και δεν αφορά μόνο τη χώρα μας. Άποψη μου είναι πως αξίζει να γίνονται τέτοιες εκδηλώσεις (όπως και πολλές παρόμοιες με αυτοκίνητα, σκάφη, μοτοσυκλέτες, αλεξίπτωτα κ.α.), παρά τον όποιο κίνδυνο, αλλά δεν θα επιμείνω. 13. Μπορεί να "χρεωθεί" το τραγικό δυστύχημα; Στον οργανωτή, στην Πολεμική Αεροπορία, στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στην κυβέρνηση; Ναι. Αλλά αυτό ας γίνει με δεδομένα που να φανερώνουν πως υπήρξε κάποια παράβαση κανονισμών, συντήρησης, μέτρων ασφαλείας κ.οκ. Και όχι με βιασύνη, με επιχειρήματα γεμάτα άγνοια, με καταγγελιομανία και με ιδεολογική φόρτιση. Η "κριτική της οργής" δεν προσφέρει στοιχεία, αλλά σίγουρα κάτι εκτονώνει. Σαφώς όμως το δυστύχημα αναμένει και ανάληψη ευθύνης από κάθε υπεύθυνη πλευρά, ακόμη και να διαπιστωθεί ότι ήταν "τυχαίο και απρόβλεπτο". Αν πάντως χρειάζεται να κάνουμε αντιπολιτευτική κριτική σε θέματα που σχετίζονται με άμυνα, εξωτερική πολιτική, εξοπλισμούς και αντίστοιχα, υπάρχει ήδη μεγάλο και πολύμορφο πεδίο να ασκηθεί τέτοια και με πολύ στιβαρά επιχειρήματα (μπορώ να προτείνω μια "δεκάδα", έτσι για έναρξη). Για το αεροπορικό δυστύχημα ας περιμένουμε λίγο. 14. Καταληκτικά: Το συγκεκριμένο air show γίνεται από το 2012, αρχικά στο Τατόι, μετά στην Τανάγρα. Διεξάγεται δηλαδή επί συνέχειας κυβερνήσεων, διοικήσεων Αεροπορίας, υπουργών Άμυνας κ.ο.κ. Οπότε αν κάποιος διαφωνεί με τη συνολική δομή οργάνωσης και τη συμμετοχή της ΠΑ (σεβαστό απόλυτα), καλό είναι να αναρωτηθεί πως "όλοι αυτοί" το επέτρεπαν τόσα χρόνια και να τους ρωτήσει όλους. Θα είναι ενδιαφέρουσες οι απαντήσεις. #ΑεροπορικάΣώου #ΠολεμικήΑεροπορία #Δυστυχήματα

Οι πολυκατοικίες έχουν κανονισμό. Και ο κανονισμός είναι νόμος. Ο διαχειριστής είναι υπεύθυνος και για την ασφάλεια του κτιρίου. Το οποίο σημαίνει ότι κλειδί εξώπορτας δίνει ΜΟΝΟ σε όποιον έχει σχέση με το κτίριο και όχι στον κάθε μουρλοκακόμοιρο που του το ζητά. Σχέση με το κτίριο έχουν οι ιδιοκτήτες και οι ενοικιαστές. Από ένα κλειδάκι. Αφού έρθουν με τους τίτλους ιδιοκτησίας ή με το συμβόλαιο όπου θα αναγράφονται ποιοι θα μένουν στο διαμέρισμα. Οι εκπρόσωποι υποχρεωτικά πρέπει να έχουν πληρεξούσιο ότι εκπροσωπούν τον ιδιοκτήτη στη διαχείριση του διαμερίσματος, όχι στα φορολογικά ή στην υπογραφή συμβολαίου. Αυτά είναι άσχετα. Χωρίς πληρεξούσιο ούτε και ασχολούμαστε. Αν δεν έχουν κανένα έγγραφο που να δείχνει ότι έχουν έννομη σχέση με το κτίριο, μένουν απ΄έξω. Αν μας πρήξουν, φωνάζουμε το 100. Ο διαχειριστής κρατά ολα τα στοιχεία του κάθε ιδιοκτήτη και διαμένοντος στο κτίριο. Εχει κάθε δικαίωμα και οφείλει να το κάνει. Αν διαφωνεί κάποιος, φωνάζει το 100. Αν αρνείται να συνεργαστεί ο κάποιος, αλλάζει η κλειδαριά και θα πάρει κλειδί όταν προσκομίσει τα στοιχεία του. Σε περίπτωση αλλοδαπών, ειδικά διαμερίσματα με 40 νοματαίους, κάνουμε καταγγελία στο τμήμα με τα στοιχεία υπεύθυνου, ιδιοκτήτη, μεσίτη και ό,τι τηλέφωνο σχετικό έχουμε, για να τους κανουν μία επίσκεψη. Επί Μητσοτάκη έχουν σχεδόν όλοι έγγραφα και επίσης πρέπει να έχει δοθεί η εντολή η αστυνομία να μην πολυενοχλεί τους λαθρομετανάστες. Αλλά εμείς επιμένουμε και απειλούμε με αγωγές. ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ. Σύμφωνα με τους περισσότερους κανονισμούς απαγορεύονται οι ενοχλητικοί θόρυβοι, οι ενοχλητικές οσμές, οι επινοικιάσεις, οι ενοικιάσεις δωματίων και διάφορες χρήσεις. Υπόλογος είναι ο ιδιοκτήτης έναντι των υπολοίπων. Αυτό σημαίνει ότι την αγωγή σε περίπτωση που ταλιμπανίζουν τίποτα ενοικιαστές θα τη φάει ο ιδιοκτήτης, εφόσον ενημερώθηκε και δεν έκανε τίποτα. Επίσης το κάθε διαμέρισμα έχει τα χιλιοστά που του αναλογούν στα κοινόχρηστα αναλόγως το μέγεθος του. Οταν σε ένα δυάρι μένουν 10 και το ασανσέρ ανεβοκατεβαίνει ή όταν ο άλλος έχει κάνει το διαμέρισμα πορνείο ή κέντρο διερχομένων η επιβάρυνση στα κοινόχρηστα είναι μεγαλύτερη. Το οποίο σημαίνει ότι δεν γίνεται να μένει μέσα αριθμός ατόμων μεγαλύτερος από όσους προβλέπονται για τα τετραγωνικά. Δεν θα πληρώνει όλη η πολυκατοικία τις επισκέψεις του καθενός και τη διαμονή ενός λόχου, γιατί ο ιδιοκτήτης νοικιάζει με το κεφάλι ή ζητά μεγάλο ενοίκιο και το μοιράζονται 500. Αν καλέσει δικηγόρος, ζητάμε όνομα και αριθμό μητρώου στον δικηγορικό σύλλογο. Καλό θα είναι να μιλήσει με άλλον δικηγόρο, έναν φίλο, κάποιον ένοικο δικηγόρο και όχι να πιάσουμε κουβέντα εμείς, εφόσον δεν ξέρουμε κιόλας αν όντως είναι δικηγόρος. Μου έχει τύχει να προσποιούνται τους δικηγόρους. Τέλος ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΝ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ. Κάθονται στα σκαλιά; Ρωτάμε ποιοί είναι, τι θέλουν και τους λέμε και να φύγουν. Εχουν θέμα; Φωνάζουμε το 100. Τα σκαλιά της πολυκατοικίας είναι ιδιωτικός χώρος, ανήκουν στην πολυκατοικία και όχι σε πρεζόνια, αλήτες, ναρκέμπορους και κάθε καρυδιάς καρύδι. Δημόσιος χώρος είναι ο δρόμος. Ας πάνε να κάτσουν εκεί. Δεν φεύγουν, τραμπουκίζουν κτλ; Καλούμε το 100. Χωρίς πολλή συζήτηση. Και είμαστε σε απόσταση ασφαλείας από αυτούς. Βάζουμε κάμερες, κουδούνια με κάμερα, μαγνητικές κλειδαριές ασφαλείας, προβολείς και ό,τι μας κάνει πιο ασφαλείς. Και το πιο σημαντικό γνωριζόμαστε μεταξύ μας στην πολυκατοικία. Και βοηθάει ο ένας τον άλλον. Συνεννοούμαστε και με τις διπλανές πολυκατοικίες. Αν ο διαχειριστής είναι μπαγλαμάς και δεν κάνει τίποτα από αυτά, αλλάξτε τον. Η περίπτωση της Κυψέλης δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Ας προφυλάξουμε τα σπίτια μας και τις γειτονιές μας. #Πολυκατοικίες #Διαχείριση #Ασφάλεια

"Τόσο κοντά, όσο κοντά είναι η σαΐτα στο στήθος μιας υφάντρας όταν πλέκει..." Στην πυρακτωμένη αμμουδιά της Τροίας, εκεί όπου τα πλοία των Αχαιών σχηματίζουν ένα πρόχειρο, θορυβώδες αμφιθέατρο, η ιστορία του αθλητισμού γράφεται από την αρχή. Η μυρωδιά της αλμύρας ανακατεύεται με τη μυρωδιά του λαδιού και του ιδρώτα. Ο Αχιλλέας κάθεται στον θρόνο του και οι θεοί κατεβαίνουν από τον Όλυμπο για να δουν τους θνητούς να αγγίζουν τα όρια του μύθου. Στο κέντρο της αρένας, ο Μανόλο και ο Μόντο κοιτάζουν τον ουρανό. Δεν τρέχουν στο χώμα. Πατούν τη γη μόνο για να εκτοξευτούν πάνω από αυτήν. Κρατούν στα χέρια τα μακριά κοντάρια τους σαν δόρατα που θα τρυπήσουν τα σύννεφα. Ο πήχης ανεβαίνει σε ύψη μυθικά, εκεί που ο αέρας αραιώνει και η λογική σταματά. Κάθε φορά που ο Μανόλο παίρνει φόρα, η ψυχή του κοινού ανεβαίνει μαζί του. Το αουτσάιντερ με την τεράστια καρδιά αρνείται να λυγίσει, πιέζοντας τον Μόντο, τον κυρίαρχο των αιθέρων, να ξεπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό. Το πλήθος ουρλιάζει σε κάθε πέρασμα, καθώς οι δύο άνδρες χαρίζουν στους θεούς μια μάχη που δεν έχει ξαναδεί η ανθρωπότητα.... Λίγα μέτρα πιο πέρα, το χώμα έχει σκαφτεί βαθιά για το άλμα εις μήκος. Οι ξένοι αθλητές ιδρώνουν, σφίγγουν τις γροθιές τους, γεμάτοι αγωνία για τα εκατοστά. Και μετά, εμφανίζεται εκείνος. Ο Μίλτος! Με ένα βλέμμα τόσο χαλαρό που μοιάζει σχεδόν παράταιρο με την αγριότητα του πολέμου. Δεν κοιτάζει το κοινό, δεν ζητάει χειροκρότημα. Κρατάει στα χέρια του τους βατήρες σαν να κρατάει τα καθημερινά του σύνεργα. "Προσέξτε τον", ψιθυρίζει ένας γέροντας από τις κερκίδες. "Αυτός δεν μάχεται με το χώμα. Μάχεται με τον αέρα". Παίρνει τη θέση του. Η απόλυτη ηρεμία πριν την καταιγίδα. Ξεκινάει το τρέξιμό του με μια ρυθμική, σχεδόν υπνωτιστική γεωμετρία. Και τότε, έρχεται η απογείωση. Το σώμα του αρνείται να υπακούσει στη βαρύτητα. Κλειδώνει στον αέρα, παγώνει τον χρόνο, λες και οι θεοί τον κρατούν από τους ώμους για να θαυμάσουν τη σιλουέτα του στον πορφυρό ορίζοντα. Όταν προσγειώνεται, τινάζει τη σκόνη από τους ώμους του με μια αδιάφορη κίνηση και ένα σαρδόνιο χαμόγελο, ξέροντας ότι η κορυφή του ανήκει δικαιωματικά. -------------------- Ζούμε πράγματι επικές στιγμές με αυτούς τους τεράστιους αθλητές μας. Εκεί που η λογική λέει "σταμάτα", εκείνοι ανεβάζουν τον ρυθμό. Με υπεράνθρωπες αντεπιθέσεις πλησιάζουν τον πρωτοπόρο.Τώρα πια δεν υπάρχει κενό ανάμεσά τους. Η απόσταση έχει εκμηδενιστεί. Όπως η καυτή, κομμένη ανάσα του Οδυσσέα χτυπάει σαν λίβας τον σβέρκο του Αίαντα, ενώ τα πόδια του πατούν ακριβώς εκεί που η σκόνη του άλλου δεν έχει προλάβει ακόμα να καθίσει στο χώμα, έτσι και τα παιδιά μας δίνουν την ψυχή τους για το "απίστευτο". Επομένως ναι! Είναι μια καταδίωξη συγκλονιστική, μια στιγμή που ο χρόνος παγώνει, "τόσο κοντά, όσο κοντά είναι η σαΐτα στο στήθος μιας υφάντρας όταν πλέκει"... #Καραλής #Τεντόγλου #Αθλητισμός #Ελλάδα #Ιστορία

Όποιος δεν καταλαβαίνει πόσο σημαντική είναι η συμμαχία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, απλά δεν έχει λόγο να εμπλέκεται στη συζήτηση. Θα σας δώσω μόνο ένα παράδειγμα. Οι πύραυλοι Spike NLOS. Αυτή η προμήθεια αλλάζει εντελώς το τοπίο του πολέμου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Είναι ένας πραγματικός πολλαπλασιαστής ισχύος. Πλέον έχεις έναν πύραυλο που μπορεί να εκτοξευθεί χωρίς οπτική επαφή με τον στόχο, που μπορεί να αλλάξει στόχο κατά τη διάρκεια της πτήσης, και που οι οδηγίες μπορούν να μεταβιβαστούν από ένα σύστημα σε ένα άλλο. Δηλαδή, μπορείς να εκτοξεύσεις τον πύραυλο από ένα χερσαίο όχημα πίσω από έναν γκρεμό και να λάβει τις θέσεις του στόχου από ένα ντρον που βρίσκεται πιο κοντά στον στόχο. Έχει εμβέλεια 20 μιλίων, που γίνεται πανό από 30 μίλια από τα Απάτσι μας. Για να έχετε μια εικόνα, η απόσταση μεταξύ των τουρκικών συνόρων και του Βοσπόρου είναι περίπου 150 μίλια. Το καλύτερο απ’ όλα είναι ότι μπορεί να εκτοξευθεί από σχεδόν οποιαδήποτε πλατφόρμα. Μπορεί να εκτοξευθεί ακόμη και από ένα θωρακισμένο όχημα 4x4. Πλέον έχεις και περιπολικά σκάφη κλάσης «Μαχητής», ένα σκάφος πολύ μικρότερο από τα πυραυλακάτους κλάσης «Ρουσσέν», που μπορούν να καταφέρουν ισχυρό πλήγμα σε στόχους πίσω από βραχονησίδες. Με αυτό το σύστημα, μπορείς να οχυρώσεις τα νησιά. Αυτές είναι οι συμμαχίες που χρειάζεσαι για να προχωρήσεις μπροστά. 🇬🇷 🇮🇱 #Ελλάδα #Ισραήλ #Συμμαχίες

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση

Σύμφωνα με ρεπορτάζ και καταγγελίες,τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα στα οποία έχει ανατεθεί ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν και το έχουν σαν στόχο,μετατράπηκαν σε ανθρωποπαγίδες. Η εξέλιξη των ιρανικών πυραύλων και drones τα κρατάει σε απόσταση 700 ή και 1000 χιλιομέτρων. Η #Ιράν #ΑμερικανικάΑεροπλανοφόρα #ΠυραυλικήΑπειλή #US #IR

Δεν το περίμενα τόσο άμεσα η αλήθεια είναι. Το συζητούσα χτες με τον @Omirosb που νιώθει από ΠΑΟΚ. Το παιδί από τη μια δεν είναι για εδώ, κακά τα ψέματα. Και πολύ κάθισε για τη φτιαξιά, το ταλέντο και την ποδοσφαιρική του ποιότητα. Από την άλλη, ήταν δυνάμει "Κούδας" ρε παιδί μου. Από τους παίκτες που δεν υπάρχει κανένας να αμφισβητήσει, ούτε καν ορκισμένος εχθρός. Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας σημαίνει πάρα πολλά για τον κόσμο του ΠΑΟΚ. Είναι ένα παιδί αποδεκτό απ' όλους, "καθαρό", με απίθανο γκελ σε πιτσιρικάδες και ουδέτερους. Το καμάρι της Τούμπας. Ξέχωρα από το χαμόγελο, την επιδραστικότητα που έχει στην αγωνιστική συμπεριφορά της (κάθε) ομάδας, χωρίς τις στιγμές και τα άκρως ποδοσφαιρικά και παλιομοδίτικα "ωωωω" κάθε που κάνει μια ενέργεια που μόνο εκείνος μπορεί να επινοήσει και να ζωγραφίσει στο γήπεδο. Είμαι τυχερός που τον είδα από κοντά αρκετές φορές. Αλλά θα ήθελα να είναι περισσότερες. Είναι από τους παίκτες που η μπάλα είναι αλλού, όμως τα μάτια τον ακολουθούν. Τον χάζευα, το ομολογώ. Μιλάμε για μοναχικό καλλιτέχνη στο χορτάρι, λόγος να πάρεις το παιδί σου στο γήπεδο για να ερωτευτεί το ποδόσφαιρο. Θα διαπρέψει και στη Γερμανία. Γερός να είναι, να μείνει μακριά από τραυματισμούς και το Westfalen θα τον λατρέψει. Και μετά ποιος ξέρει πόσο ψηλότερα θα τον βγάλει ο δρόμος. Δεν νομίζω όμως ότι είναι σε θέση να αντιληφθεί τι αφήνει πίσω και τι σημαίνει η μεταγραφή του. Τα έχει πει ο Άγγελος σε δυο εκφάνσεις του λόγου του, με απόσταση 30 ετών. "Το πρόβλημα του ΠΑΟΚ είναι ο ΠΑΟΚ" ήτανε η πρώτη ατάκα. Κι η δεύτερη: "Έμεινα σ' ένα σπίτι ολομόναχος. Εγώ κι ο ΠΑΟΚ". #ΠΑΟΚ #ποδόσφαιρο #ΓιάννηςΚωνσταντέλιας

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

Οι ιρανικές επιθέσεις στο Μπαχρέιν ανάγκασαν το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό να μεταφέρει τον ανεφοδιασμό του USS Abraham Lincoln σε απόσταση 3.500 χιλιομέτρων στο Ντιέγκο Γκαρσία, οδηγώντας σε σοβαρά προβλήματα εφοδιασμού και ανησυχίες για την ευημερία του πληρώματος. #Ιράν #USSAbrahamLincoln #Πόλεμος

Στα 42 της,η Αντιγόνη Ντρισμπιωτη άγγιξε το μετάλλιο στο μαραθώνιο βάδην,σε απόσταση 42,2 χλμ,παίρνοντας την 4η θέση.Η ψυχή,η δύναμη,η αγωνιστικότητα,ο τσαμπουκας και τα θέλω ,δεν έχουν ηλικια και ταβάνι,ούτε μπορεί κανένας μαλακας να επιβάλλει ηλικία απόσυρσης.Φιλακια! #Αντιγόνη #μαραθώνιος #δύναμη