Search

Nikolas Moraitis wrote that he admired the simple and direct language of Dionysis Charitopoulos and characterized him as a great writer. He added that Greece owed him the restoration of historical truth, as, according to him, through his study and the book "Aris: the leader of the irregulars," he had refuted the propaganda of the right’s underground for the National Resistance. Quoting an excerpt from Charitopoulos's work, Moraitis mentioned that the author accused official Greece of having hidden or defamed the resistance movement for years and that former fighters of ELAS and their families faced social and state stigma. Charitopoulos, according to the excerpt, also described a multi-year effort to distort the facts and argued that EAM was the greatest epic of modern Greek history. The same text cited words from Panagiotis Kanellopoulos regarding the National Resistance. #ΔιονύσηςΧαριτόπουλος #ΕλληνικήΙστορία #Αντίσταση (translated)

Saint Nouli wrote in a post about #thevoicegr that, although she was not a musical fan of Paola, she was moved by her self-restraint that night and her attitude towards Mazonakis. She added that, in her opinion, silence could convey more than a thousand words. #thevoicegr #μουσική #σιωπή (translated)

ZAMBmania TV wrote that when asked what she had to say, Paola replied that that night she would prefer to remain silent and keep in her heart "1000 words" for George. She described it as perhaps the most beautiful thing she had ever heard, mentioning the respect and love he expressed. #TheVoiceGR https://t.co/3KXsWVTOXh #Τέχνη #Μουσική #Αγάπη (translated)

Natalia Andrikopoulou wrote that, despite the funeral, the vigil, the tributes, and the thousands of analyses and publications about "Masonakis' death," she struggled to grasp his loss. She added that she felt that Masonakis would appear again and connected this feeling to his name, which, as she said, seemed to deny his passing. #Μαζωνακης #Μαζωνακης #θάνατος #κηδεία (translated)

Chris Avramidis wrote that he had repeatedly asked government spokesman Pavlos Marinakis if US Ambassador Kimberly Guilfoyle had said that the US could provoke political change in any country, including Greece. According to him, Marinakis had responded that there was no issue of threat, but he had not explicitly denied that the specific words were said. Avramidis mentioned that the Wall Street Journal had reported that Marinakis did not answer directly if Guilfoyle had referred to Romania as a precedent. He added that when he pressed with a related question, the government spokesman referred to his previous answers and eventually said he had nothing to add. He wrote that the matter had reached the US Congress: Gregory Meeks, chair of the Democrats on the House Foreign Affairs Committee, had sent a letter to Marco Rubio asking for answers regarding Guilfoyle's behavior. According to the Committee's statement, the allegation was that the ambassador had invoked Romania and said that the US could provoke similar political change in other countries, including Greece. Meeks was calling for her removal if the allegations were found to be accurate. Avramidis added that, according to journalist Thanasis Koukakis, there appeared to have been a process initiated to preserve records, so that any potentially useful evidence for future checks or investigations would not be destroyed. He mentioned possible records like emails, SMS, messages on apps, and meeting calendars, while noting that the relevant publication clarified that the process itself did not constitute prosecution or finding of illegality. Regarding Greece, he wrote that Minister Stavros Papastavrou had spoken in Parliament, where Alexandros Kazamias asked him if the controversial phrase had been said. According to Avramidis, the minister did not answer the question and referred to the performance of his ministry and the relations between Greece and the US. Avramidis also criticized the cost of American natural gas and concluded that it remained unanswered whether the specific words had been said. #Ελλάδα #ΗΠΑ #Πολιτική (translated)

Δεν έχω ξανά βιώσει τόσο αντικρουόμενα συναισθήματα μέσα σε μια μερα. Δεν ξέρω καν πως να το τοποεθτηθω σε λέξεις Έχω ακούσει πράγματα από τους γιατρούς που δεν μπορώ να βρω χώρο και χρόνο να χωνέψω και παράλληλα δεν έχω ξαναβιώσει να γίνεται τέτοια μαζική κινητοποίηση #Συναισθήματα #ΥγειονομικήΚρίση #ΚοινωνικήΑλληλεγγύη

🚨 ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ. Η κυβέρνηση ΔΕΝ διαψεύδει ότι η Κίμπερλι Γκιλφόιλ, με αφορμή την πτώση της κυβέρνησης της Ρουμανίας, είπε: «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε οποιαδήποτε χώρα θέλουμε. Μπορούμε να το κάνουμε εδώ». Ξαναλέμε: η κυβέρνηση ΔΕΝ το διαψεύδει. ❓ Κάναμε επανειλημμένες ερωτήσεις, εμείς και άλλοι συνάδελφοι, και η κυβέρνηση αρκέστηκε απλά στο να πει ότι δεν υπήρξε εκβιασμός. Έκανε δηλαδή μια ερμηνεία όσων πιθανόν ειπώθηκαν. 📰 Παρότι όμως ένα από τα μεγαλύτερα και πιο έγκυρα ΜΜΕ σε ολόκληρο τον πλανήτη, η Wall Street Journal, μεταφέρει μαρτυρίες και πληροφορίες ότι η Κίμπερλι Γκιλφόιλ είπε αυτά τα λόγια στον υπουργό Σταύρο Παπασταύρου και ότι ακολούθησε έντονη διαμάχη, η κυβέρνηση ΑΠΕΦΥΓΕ να το διαψεύσει. Αντίθετα, ξεκίνησε να μιλάει για τις συμφωνίες με τις ΗΠΑ, για την ενέργεια, για τις εξορύξεις, για τα λεφτά που θα βγουν. (Για ποιον;) 🎙️ Εμάς ήταν καθήκον μας, καθήκον προς τη δημοκρατία, να ρωτήσουμε και να ξαναρωτήσουμε. Η κυβέρνηση συνέχισε να λέει ότι «το έχει απαντήσει». Για να μην υπάρξει όμως και η παραμικρή παρεξήγηση, μετά την ερώτησή μας βάζουμε στη σειρά και τις ερωτήσεις που είχαν προηγηθεί από άλλους συναδέλφους, οι οποίοι είχαν ρωτήσει ακριβώς το ίδιο πράγμα. 👀 Και όπως θα δείτε, η κυβέρνηση δεν είπε κουβέντα για το αν αυτές οι 11 λέξεις μπήκαν στη σειρά και βγήκαν από το στόμα της πρέσβειρας Κίμπερλι Γκιλφόιλ: «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε οποιαδήποτε χώρα θέλουμε. Μπορούμε να το κάνουμε εδώ». Ούτε στην πρώτη ερώτηση. Ούτε στη δεύτερη. Ούτε στην ερώτηση του συναδέλφου Γιαννακόπουλου, από την οποία επίσης φαίνεται καθαρά ότι αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα δεν είχε απαντηθεί. ⚠️ Και φυσικά, όπως συμβαίνει συχνά όταν η κυβέρνηση δεν έχει απαντήσει στην ουσία μιας ερώτησης, τι έκανε; Επιτέθηκε στον δημοσιογράφο. Εμείς ρωτούσαμε για κάτι που δεν είχε απαντηθεί, όπως θα δείτε και από την ερώτηση του συναδέλφου Γιαννακόπουλου, και η κυβέρνηση, για να αποφύγει αυτόν τον σκόπελο, ξεκίνησε να λέει ότι το κάνουμε για να γίνουν «βιντεάκια». 📱 Τώρα που θα παίξει σε ολόκληρη την Ελλάδα, και πιθανότατα όχι μόνο στην Ελλάδα, ότι η κυβέρνηση αποφεύγει να διαψεύσει αυτή τη φράση, εκεί να δούμε αν τελικά το κίνητρο ήταν τα «βιντεάκια στο Instagram». Ή αν το κίνητρο ήταν το δημόσιο συμφέρον και ο έλεγχος της εξουσίας. Η ερώτηση έχει και ένα άλλο σκέλος. Αν η μεταφορά του πανάκριβου LNG αποφασίστηκε με κριτήριο το (οικονομικό) συμφέρον της Ελλάδας ή τους πολιτικούς εκβιασμούς (αυτών που ρίχνουν όποια κυβέρνηση θέλουν) Η απάντηση θα δοθεί δυστυχώς τον Χειμώνα με τις τεράστιες τιμές που θα πληρώνουμε το αμερικάνικο LNG. Δεν πειράζει, σκέφτομαι. Αν είναι να θησαυρίσουν οι Τεξανοί λαδέμποροι και ο AKTOR, εμείς ας περάσουμε τον Χειμώνα με κλειστά καλοριφέρ και ντυμένοι σαν κρεμμύδια. Χαλάλι #ακριβεια #καυσιμα #κυβερνηση #ΜΜΕ #δημοκρατια

Βρισκόμαστε στο Scriptorium (το γραφείο αντιγραφής) της Μονής Στουδίου, στην Κωνσταντινούπολη του 834 μ.Χ. Αδελφός Ιλαρίων, ένας νεαρός μοναχός και αντιγραφέας, αισθάνεται εξαντλημένος από την ορθοστασία και την προσπάθεια. Όμως δεν μπορεί να σταματήσει. Κάθε λίγο και λιγάκι σταματά από πάνω του ο Μάγιστρος Θεόδωρος, ο αυστηρός επιβλέπων (βασικά ο Βιβλιοφύλακας) του μοναστηριού. Το φως των κεριών τρεμοπαίζει. Ο Ιλαρίων έχει μπροστά του έναν αρχαίο, φθαρμένο πάπυρο του 4ου αιώνα π.Χ. γραμμένο σε συνεχή μεγαλογράμματη γραφή χωρίς κανένα κενό. Η αποστολή του είναι ιστορική: πρέπει να μεταφέρει το κείμενο σε μια νέα περγαμηνή, χρησιμοποιώντας τη νέα, γρήγορη μικρογράμματη γραφή και τοποθετώντας, για πρώτη φορά συστηματικά, τόνους και πνεύματα. Τα μάτια του είναι κόκκινα από την κούραση. Διαβάζει τη γεμάτη κεφαλαία σειρά: "...ΟΥΚΕΣΤΙΝΑΝΘΡΩΠΟΣ..." Το μυαλό του θολώνει. Πρέπει να πάρει μια απόφαση. Σκέφτεται το νόημα του κειμένου του Αριστοτέλη. Βουτάει την πένα στο μελάνι και γράφει στη νέα περγαμηνή: "οὐκ ἐστὶν ἄνθρωπος"... Ο Μάγιστρος Θεόδωρος στέκεται από πάνω του, παρατηρώντας τη σελίδα με ένα μικρό κερί. Ξαφνικά, το βλέμμα του παγώνει στο σημείο που μόλις χαράχτηκε. Κοιτάζει τον Ιλαρίωνα στα μάτια με αυστηρότητα, δείχνει με το δάχτυλό του τη λέξη και μένει σιωπηλός, περιμένοντας από τον νεαρό μοναχό να καταλάβει μόνος του τι έκανε. ---------------------- Ίσως να καταλάβατε τι λάθος έκανε ο κουρασμένος μοναχός που μόλις δυο μέρες πριν είχε γράψει απελπισμένος στην άκρη της περγαμηνής που δούλευε : "Ἡ γραφὴ αὕτη ἐστὶ βάσανος τῷ ἀναγινώσκοντι, ἀλλὰ τριπλή βάσανος τῷ γράφοντι· τό μελάνι κακό, τό πετσί σκληρό, κι ο τόνος πήγε στραβά. Ἐλέησόν με, Κύριε..." Στην κλασική αρχαιότητα, οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν τόνους. Η γραφή ήταν αποκλειστικά μεγαλογράμματη και συνεχής. Οι φυσικοί ομιλητές δεν χρειάζονταν σημάδια, διότι η αρχαία ελληνική δεν ήταν μια γλώσσα έντασης (όπως η σημερινή για παράδειγμα), αλλά μια μουσική γλώσσα. Όταν ένας αρχαίος Έλληνας διάβαζε ένα κείμενο, αυτό δεν λειτουργούσε απλώς ως γραφή, αλλά ως μια ιδιότυπη μουσική παρτιτούρα. Τα σημάδια που εφευρέθηκαν αργότερα δεν ήταν γραμματικοί κανόνες, αλλά μουσικές νότες που καθοδηγούσαν το ύψος της φωνής: - Η Οξεία ( ΄ ) ήταν μια ψηλή νότα, που ανέβαζε τη φωνή κατά ένα μουσικό διάστημα μιας πέμπτης καθαρής. - Η Βαρεία ( ̀ ) ήταν η βασική νότα, που κρατούσε τη φωνή στο χαμηλό, φυσικό της επίπεδο. - Η Περισπωμένη ( ͂ ) ήταν ένα μουσικό legato, ένας κυματισμός όπου η φωνή ξεκινούσε από ψηλή νότα και γλιστρούσε προς τα κάτω στην ίδια συλλαβή (γι' αυτό και έμπαινε μόνο σε μακρά φωνήεντα που είχαν τη χρονική διάρκεια να υποστηρίξουν αυτό το ηχητικό κύμα). Για να καταλάβουμε πώς λειτουργούσε η γλώσσα, αρκεί να δούμε τη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι οι αρχαίοι για τον τονισμό: "Προσωδία" (από τις λέξεις προς + ᾠδή, που σημαίνει τραγούδι). Για τους αρχαίους Έλληνες, η προσωδία ήταν κυριολεκτικά "το τραγούδι που συνοδεύει τον λόγο". Αυτή η λεκτική μελωδία δεν ήταν ίδια σε όλη την Ελλάδα. Κάθε διάλεκτος είχε τη δική της "παρτιτούρα". Η διάλεκτος των Σπαρτιατών (η Δωρική) ακουγόταν στους υπόλοιπους Έλληνες ως η πιο βαριά και τραχιά. Οι Σπαρτιάτες είχαν την τάση να κρατούν τη φωνή τους χαμηλά και να "σπρώχνουν" τη μουσική τους νότα προς το τέλος της λέξης (π.χ. έλεγαν ανθρώποι αντί για άνθρωποι ή πατερώ̃ν αντί για πατέρων), δίνοντας στην ομιλία τους έναν ρυθμό που έμοιαζε με στρατιωτικό εμβατήριο. Όταν λοιπόν οι λόγιοι μιλούσαν για τους κανόνες της προσωδίας, δεν αναφέρονταν σε ξερούς γραμματικούς κανόνες, αλλά στους κανόνες της λεκτικής μελωδίας. Με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελληνική έγινε η διεθνής γλώσσα (Lingua Franca δηλαδή). Εκατομμύρια ξένοι έπρεπε να τη μάθουν, αλλά αδυνατούσαν να "τραγουδήσουν" τις λέξεις χωρίς οδηγό. Γύρω στο 200 π.Χ., ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, σχεδίασε για πρώτη φορά αυτές τις "νότες" πάνω στο χαρτί. Στόχος του ήταν να δώσει στους ξένους μια οπτική παρτιτούρα για να μην καταστρέφουν τη μελωδία της γλώσσας, αλλά και να διασώσει την απαγγελία των ομηρικών επών, καθώς η γλώσσα είχε αρχίσει ήδη να χάνει τη μουσικότητά της. Οι Ρωμαίοι αριστοκράτες μάθαιναν τα Ελληνικά ως σύμβολο ανώτερης μόρφωσης. Στη δική τους γλώσσα (τα Λατινικά) δεν είχαν τόνους, καθώς είχαν δυναμικό τόνο. Τι εννοώ; Χτυπούσαν κατά κάποιο τρόπο τη συλλαβή με την ένταση, περίπου όπως κάνουμε και εμείς σήμερα. Για να καταφέρουν να διαβάσουν τα ελληνικά κείμενα, βασίζονταν απόλυτα στην παρτιτούρα των τόνων του Αριστοφάνη. Ωστόσο, η δυσκολία τους να πετύχουν το ελληνικό τόνο ήταν παροιμιώδης, και συχνά οι Έλληνες λόγιοι σχολίαζαν τη "βαριά" λατινική τους προφορά. Κατά τον 9ο αιώνα, οι Βυζαντινοί μοναχοί προχώρησαν στον μεταχαρακτηρισμό, δηλαδή τη μεταφορά όλων των αρχαίων κειμένων από τα κεφαλαία στα μικρά γράμματα (μικρογράμματη γραφή). Αυτό έγινε για λόγους οικονομίας χώρου (η περγαμηνή ήταν πανάκριβη τότε) αλλά και ταχύτητας.Σε αυτή τη φάση, οι τόνοι και τα πνεύματα ενσωματώθηκαν υποχρεωτικά σε κάθε λέξη. Η διαδικασία αυτή οδήγησε σε συχνά λάθη: - Λέξεις που χωρίς τόνους έμοιαζαν ίδιες, αλλά άλλαζαν νόημα ανάλογα με τον τονισμό σαν το παράδειγμα που σας έδωσα στην αρχή, ή σαν το ὅρος = κανόνας / ὄρος = βουνό. Λέξεις δηλαδή που ήταν "Ομόγραφες". - Λόγω της κούρασης από τη συνεχή ανάγνωση των κολλημένων γραμμάτων, οι γραφείς μπέρδευαν γραμμές που τελείωναν με την ίδια λέξη, παραλείποντας ολόκληρες παραγράφους. "Ομοιοτέλευτο" όπως λέει και η ίδια η λέξη! Παρά το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είχε χάσει τη μουσικότητά της και είχε γίνει "δυναμική" ήδη από την ύστερη αρχαιότητα, το πολυτονικό σύστημα επιβίωσε για πάνω από 1.000 χρόνια. Αυτό συνέβη επειδή η τυπογραφία του 15ου αιώνα αντέγραψε πιστά τα βυζαντινά χειρόγραφα, αλλά και επειδή το πολυτονικό θεωρήθηκε το οπτικό "DNA" της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού. Το σύστημα καταργήθηκε οριστικά τον Ιανουάριο του 1982 με την ψήφιση του μονοτονικού, κυρίως για την απλοποίηση της σχολικής εκπαίδευσης και τις τεχνικές ανάγκες της σύγχρονης τυπογραφίας και των υπολογιστών. ---------------------- Ορμώμενη από τη συζήτηση που συμμετείχα χθες (στην οποία ομολογουμένως πήγα τελείως απροετοίμαστη για το ύφος της και είπα τα "δικά μου" και εντυπωσιάστηκα από τα αρχεία του κ.Κεχρή - συγγνώμη, δεν έχω αναζητήσεις για να τον προσθέσω - και τον μεστό λόγο του διοργανωτή) είπα να σας δώσω σήμερα αυτό το κορυφαίο επίτευγμα εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, που θα το χαρακτήριζα ως "κοσμοϊστορική πολιτισμική κιβωτό"... Καλημέρα σε όλους! #Γλωσσολογία #ΑρχαίαΕλλάδα #Πολιτισμός

Η υπουργός Εξωτερικών της Ισλανδίας Katrín Gunnarsdóttir δεν άφησε αναπάντητη την προσβολή «ηθικοί δειλοί» που ξεστόμισε ο Νετανιάχου για τις 77 χώρες που εγκατέλειψαν την αίθουσα του ΟΗΕ, με το που ανέβηκε στο βήμα: «Έχουμε ακούσει τις λέξεις "ηθικοί δειλοί" από αυτό το βήμα. Για μένα, ηθικοί δειλοί είναι αυτοί που αρνούνται να καθίσουν στο τραπέζι και να διαπραγματευτούν μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη. Εκείνοι οι ηγέτες που αρνούνται την πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια σε ανθρώπους που βρίσκονται σε απελπισμένη ανάγκη. Και "ηθικοί δειλοί" είναι εκείνοι οι ηγέτες του κόσμου που επανειλημμένα παραβιάζουν και περιφρονούν το διεθνές δίκαιο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε οι φρίκες στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή να κάνουν και άλλες αόρατες κρίσεις.» https://t.co/QAWO0XNhhx #ΔιεθνέςΔίκαιο #Ειρήνη #ΑνθρωπιστικήΒοήθεια

Μια απορία έχω χρόνια. Αυτές οι κυρίες, που δεν ξέρουν να κάνουν μια στοιχειώδη συνέντευξη της προκοπής, να βάλουν 5 λέξεις στη σειρά, να σταθούν σε κάτι απαιτητικό, είναι ό,τι καλύτερο είχε ο πληθυσμός της χώρας για να πάρει ψυχαγωγική εκπομπή; Είναι πρόκληση στη νοημοσύνη μας. https://t.co/lPX2Uk4GSo #ψυχαγωγία #συνέντευξη #νοημοσύνη

Σαν σήμερα 21/09/1956 απαγχονίζεται από τους Άγγλους αποικιοκράτες ο 21χρονος ήρωας της ΕΟΚΑ Κουτσόφτας Μιχαήλ. Γεννήθηκε στο Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 12 Νοεμβρίου 1934. Σύζυγος: Ευγενία Κουτσόφτα Γονείς: Κυριάκος και Ελένη Κουτσόφτα Αδέλφια: Κώστας, Ολυμπιάδα, Πέτρος, Άννα, Παρασκευή Στις 16 Μαΐου, έξι μέρες μετά την εκτέλεση του Καραολή και του Δημητρίου, αφού πέρασε από τον Παπά Λευτέρη και του ζήτησε να σταθεί προστάτης της αδελφής του, αν τυχόν συλληφθεί, έφυγε με τους φίλους του Ανδρέα Παναγίδη και Παρασκευά Χοιροπούλη, για το χώρο του αεροδρομίου Λευκωσίας, όπου επιτέθηκαν και σκότωσαν τον Άγγλο σμηναγό Πάτρικ Τζων Χέιλ μέσα στο γραφείο του. Καταδιώχθηκαν και συνελήφθησαν από αγγλικά στρατεύματα. Ο Μιχαήλ Κουτσόφτας και ο Ανδρέας Παναγίδης εκτελέστηκαν μαζί με το Στέλιο Μαυρομμάτη στις 21 Σεπτεμβρίου 1956. Ο Χοιροπούλης, επειδή ήταν ανήλικος, καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1956 έγραφε στη μητέρα του: «…Έχουμε τις ελπίδες μας στον Πανάγαθο Θεό και πιστεύουμε ότι θα βοηθήσει και σας και μας. Να έχετε όλοι πίστη στον Άγιο Θεό, για να σας βοηθήσει να σταθήτε σαν Ελληνίδες Μητέρες. Μη λυπάσθε γιατί δεν θα με χάσετε. Με αφιερώνετε στην Πατρίδα. Μητέρα πρέπει να είσαι υπερήφανη γιατί είμαι κι εγώ ένα παιδί της Κύπρου, που δίνει το αίμα του για την Ελευθερία! Προσεύχομαι στην Υπεραγία Θεοτόκο να σας δώσει θάρρος και ψυχραιμία, γιατί και Εκείνη έχασε τον Υιό Της. Ο Χριστός σταυρώθηκε, για να μας απαλλάξει από τα δεσμά, από την αδικία και από τον φόβον του θανάτου. Γιατί φοβάσθε, αφού πιστεύουμε στο αληθινό ΦΩΣ; Οι μόνες λέξεις που μπορούν ν’ ακούσουν από τα χείλη μας οι δυνάσται είναι αυταί: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ….». #Ελευθερία #Κύπρος #Ιστορία

Κάποιοι μένουν μόνο στα λόγια, αλλά ο Σεφερλής δείχνει την υποστήριξή του με πράξεις εδώ και χρόνια. Η αγκαλιά του στη Μυρτώ της Πάρου αξίζει χίλιες λέξεις. Σεβασμός στον καλλιτέχνη που δεν ξεχνά τι σημαίνει ανθρωπιά και αλληλεγγύη. Μπράβο Μάρκο! https://t.co/rax8xCLNBt #Αλληλεγγύη #Καλλιτέχνης #Ανθρωπιά

Σχεδόν κάθε πολιτισμός έχει εκσυγχρονισμένες εκδόσεις παλαιότερων συγγραφέων, μαζί με συζητήσεις για την ορθογραφία, το λεξιλόγιο, τις εκδοτικές σημειώσεις και την προσαρμογή στον σύγχρονο αναγνώστη. Ένας παλαιοπώλης μού είπε κάποτε ότι «η πατίνα του χρόνου προσθέτει αξία» και μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα πρωτότυπο και ένα φτηνό αντίγραφο. Ανοίγω τα «Κυριακάτικα Δοκίμια» του Constantin Noica, φτάνω στον πρόλογο του εκδότη στην έκδοση της Humanitas του 1992 και διαβάζω ότι «η ορθογραφία έχει εκσυγχρονιστεί». Το να διαβάζεις Noica θα μπορούσε να είναι ένας περίπατος στις δεκαετίες του 1930 και του 1940. Αντί γι’ αυτό, κάνουμε τη βόλτα φορώντας σύγχρονα γυαλιά, καθισμένοι άνετα σε ένα Uber, χωρίς τον φόβο ότι θα χαθούμε — δηλαδή ότι δεν θα καταλάβουμε τις λέξεις της εποχής, οι οποίες θα μπορούσαν απλώς να είχαν «μεταφραστεί» σε υποσημειώσεις. Κι αν παίρναμε και τις εφημερίδες της εποχής και τις «εκσυγχρονίζαμε»; Και ίσως να κάναμε και rebranding στις διαφημίσεις εκείνης της εποχής, για να μην κουράζουμε υπερβολικά τους νευρώνες μας, σαν να βρισκόμασταν σε escape room. Γιατί να σταματήσουμε εκεί; Θα μπορούσαμε να εκσυγχρονίσουμε και τα σχολικά βιβλία Ιστορίας και να γράψουμε ότι ο Αρχιμήδης των Συρακουσών σκοτώθηκε από έναν Ρωμαίο στρατιώτη ενώ έκανε μαθηματικά στο tablet του. Η βασική ιδέα μένει ίδια, έτσι δεν είναι; Απλώς εξαφανίζεται η εποχή. Και κάτι ακόμη: γιατί οι μαθηματικοί δεν «εκσυγχρονίζουν» τον Πυθαγόρα; Μπορούν να αλλάξουν τη σημειογραφία. Μπορούν να εξηγήσουν διαφορετικά την απόδειξη. Μπορούν ακόμη και να κατασκευάσουν το σχήμα online, μέσω μιας κινούμενης απεικόνισης που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια των μαθητών. Αλλά το Πυθαγόρειο θεώρημα παραμένει το Πυθαγόρειο θεώρημα. Όταν λοιπόν διαβάζουμε έναν παλαιότερο συγγραφέα, γιατί να μη διατηρούμε και τη γλώσσα της εποχής του — και να βάζουμε τις σύγχρονες εξηγήσεις στις σημειώσεις; Και μια τελευταία ερώτηση προς τη Humanitas και προς όσους εργάζονται στις φιλολογικές σχολές: αν, σε μερικές δεκαετίες, οι σημερινοί μαθητές σας «εκσυγχρονίσουν» με # και emoji, θα σας άρεσε; #Humanitas #ConstantinNoica #Noica #ΚυριακάτικαΔοκίμια #Αρχιμήδης #Πυθαγόρας #Hashtag #Emoji #MrStorywise #ΕκσυγχρονισμένηΟρθογραφία #ΙστορίαΤηςΓλώσσας #20260920_1926 #Ελληνικά #Λογοτεχνία #Ιστορία

📌Παρακαλώ, διαβάστε αυτές τις γραμμές... όχι με τα μάτια του θεατή, αλλά με την ψυχή ενός ανθρώπου που ίσως αύριο βρεθεί στη θέση μας, κάτι που απεύχομαι. Είναι τρομερά εύκολο για το φιλοθεάμον κοινό και τους σχολιαστές των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να κρίνουν, να κανιβαλίζουν και να δείχνουν με το δάχτυλο την οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη. Ακούω και διαβάζω αυτούς που είναι έξω από τον χορό να λένε με ευκολία ότι "ήθελαν να του τα φάνε". Όμως, όσοι δεν έχουν αντικρίσει στα μάτια την απόγνωση, την αγωνία και την απελπισία, όσοι δεν έχουν δει τον άνθρωπό τους να χάνει την επαφή με την πραγματικότητα, όσοι δεν τον έχουν δει μέσα στην τρέλα και τις παραισθήσεις, δεν μπορούν να καταλάβουν. Ειλικρινά, δεν έχουν το δικαίωμα να μιλάνε και να κρίνουν. Το λέω αυτό μέσα από τα βάθη της ψυχής μου, πρώτα απ' όλα ως γονέας που έχει παιδιά χρήστες και ζω στην καθημερινότητα μου σε αυτό το κολασμένο σκοτάδι. Έχω βρεθεί αμέτρητες φορές στην ίδια ακριβώς απόγνωση, βλέποντας τα ίδια μου τα σπλάχνα να χάνουν την μπάλα, να κινδυνεύει η ζωή τους και μαζί να κινδυνεύουμε και να απελπιζόμαστε όσοι είμαστε γύρω τους. Να μην ξέρουμε τι να κάνουμε για να τα βοηθήσουμε, να τα σώσουμε. Όταν ο άνθρωπός σου βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, βλέπεις καλά ότι η καθαρή του κρίση σβήνει. Δεν σκέφτεται, δεν φέρεται φυσιολογικά. Γίνεται το πιο ευάλωτο έρμαιο, το τέλειο θύμα στα χέρια του κάθε επιτήδειου, εκμεταλλευτή, συνεργάτη, απατεώνα, πωλητή ελπίδας, ονείρων και εμπόρων ναρκωτικών. Ας πούμε, λοιπόν, την αλήθεια που όλοι κρύβουν πίσω από την υποκρισία. Η παρέμβαση μιας οικογένειας, ακόμα και η πιο ακραία, όπως η δικαστική ή η οικονομική προστασία της περιουσίας του, δεν γεννιέται από απληστία. Γεννιέται από τον τρόμο του κινδύνου να χάσει την ζωή του, να μην γίνει ο μόχθος μιας ολόκληρης ζωής της δικής του ή της οικογένειας του, βορά και εύκολο κέρδος στις τσέπες των εμπόρων ναρκωτικών και ακόμα όπως στην προκειμένη περίπτωση, της απληστίας εκείνων των "γιατρών" που αντί να θεραπεύουν, εκμεταλλεύονται την απελπισία του ασθενούς για να του πάρουν τα χρήματα, οδηγώντας τον τελικά στον θάνατο. Γίνεται για να σταματήσουν όλοι αυτοί οι "παρατρεχάμενοι" που μυρίζονται χρήμα και πλουτίζουν πάνω στην ανθρώπινη αδυναμία. Η προσφυγή στην ψυχιατρική επιστήμη, το να ζητήσεις τη βοήθεια του Δρομοκαΐτειου, ακόμα και μέσω της επώδυνης, σκληρής και σπαρακτικής οδού της ακούσιας νοσηλείας, δεν είναι έλλειψη αγάπης. Αν δεν μπει ένα φρένο, ο χρήστης που δεν καταλαβαίνει - επειδή βλέπει τα πράγματα "αλλιώς" - θα γίνεται θήραμα και θα τα δίνει όλα, μέχρι και την τελευταία του πνοή, στον βωμό της εξάρτησης. Η προσφυγή στην ψυχιατρική επιστήμη, το να ζητήσεις τη βοήθεια του Δρομοκαΐτειου, ακόμα και μέσω της επώδυνης, σπαρακτικής οδού της ακούσιας νοσηλείας, δεν είναι έλλειψη αγάπης. Είναι η ύστατη, η πιο αιματηρή και σκληρή πράξη αγάπης. Με πόνο ψυχής που δεν περιγράφεται με λέξεις, οι άνθρωποι που τους αγαπούν και νοιάζονται, οδηγούνται εκεί από καθαρή απόγνωση. Από το ένστικτο να κρατήσουν τον άνθρωπό τους ζωντανό, να του προστατεύσουν την ζωή, την περιουσία και το μέλλον τους, με την κρυφή, τρελή ελπίδα ότι κάποτε θα είναι ξανά καλά, θα τους χαμογελάσει και θα ζήσει όπως παλιά. Και κάπου εδώ φαίνεται η τεράστια, η εγκληματική απουσία της πολιτικής. Ένα κράτος απών, που αφήνει τους χρήστες απροστάτευτους και τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους στο απόλυτο κενό, χωρίς καμία ουσιαστική κρατική δομή, χωρίς καμία πρόνοια ή θωράκιση απέναντι στα κυκλώματα. Μας πετάνε στην αρένα και μετά η κοινωνία μάς κρίνει για το πώς προσπαθούμε να επιβιώσουμε. Ακούω συνεχώς στις ειδήσεις για την "ευθύνη της οικογένειας" στους ψυχικά νοσούντες, που πολλές φορές φτάνουν στο σημείο να εγκληματούν ή να αυτοκτονούν. Αναρωτιέμαι, όμως, ποια ευθύνη έχει μια οικογένεια που είναι αβοήθητη, που δεν ξέρει πώς και από ποιον θα προστατευτεί? Πώς μπορεί, αλήθεια, μια μάνα ή ένας πατέρας να επιβάλει και να υποχρεώσει έναν ενήλικο άνθρωπο που έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα να πάρει τα χάπια της φαρμακευτικής του αγωγής? Όταν το ίδιο το σύστημα σηκώνει τα χέρια ψηλά, πώς ζητάνε ευθύνες από τους συγγενείς? Μόνο αν έχεις νιώσει αυτό το βουβό σκοτάδι και την αβάσταχτη αγωνία μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, μπορείς να νιώσεις το δράμα αυτής της οικογένειας και της κάθε οικογένειας που ζει με χρήστες σε μια επίγεια κόλαση. Γι αυτούς τους λόγους λοιπόν συμπαραστέκομαι στους αγαπημένους του. Τους νιώθω, τους πονάω και τους συμπονώ βαθιά! Έκαναν αυτό ακριβώς που κάθε απελπισμένος γονιός, κάθε μάνα, κάθε πατέρας και κάθε αδελφός θα έκανε χωρίς δεύτερη σκέψη για να σώσει το ίδιο του το αίμα από τον γκρεμό! Φτάνει πια! Ας σταματήσει, επιτέλους, αυτός ο απάνθρωπος, χυδαίος κανιβαλισμός από όσους κάθονται στον καναπέ τους και κρίνουν ξένες ζωές, χωρίς να ξέρουν τα τι και τα πως. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του και σε όσους τον αγαπούσαν πραγματικά! 💔 Αντίο Γιώργο, σ'ευχαριστούμε για όλα! Λυπάμαι πολύ που δεν βοηθήθηκες! Καλή ξεκούραση! 😭😭😭 #Μαζωνακης #εξαρτησεις #ψυχικη_υγεια #σκληρη_αγαπη #ενσυναισθηση #οικογενεια #ΚΕΘΕΑ #18ΑΝΩ #απεξαρτηση #εξαρτησεις #ψυχικη_υγεια #οικογενεια

1 λέξη για κάθε τρόπαιο που σας έφερε. Αλήθεια, χρειάζεται να σχολιάσουμε κάτι; 4 λέξεις μαλάκα μου. Για τον Μεντιλίμπαρ. #OlympiacosFC https://t.co/KlraDwcoeu #Olympiacos #τρόπαια #ποδόσφαιρο

ΔΙΚΑΣΤΕΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ Ο εικονιζόμενος είναι ο δικαστής Ντέσμοντ Φάγκαν. Αυστραλός. Εκλήθη να αποφασίσει εάν ο Μοχάμεντ Φαρχάτ, έπηλυς εν Ωκεανία, θα έπρεπε να τεθεί υπό επιτήρηση μετά την αποφυλάκισή του. Τι έκανε ο Φαρχάτ; Τα έσπασε στην πόλη προκαλώντας ζημιές άνω των 110.000 δολαρίων, πυρπόλησε ένα όχημα και έγραψε «Fuck Israel» σε όλη τη Woollahra, ένα προάστιο του Σίνδνεϊ. Επιπλέον είχε γεμίσει το σώμα του τατουάζ με τζιχαντιστικά μηνύματα. Καταδικάσθηκε από πρωτοβάθμιο δικαστήριο (Local Court), σε φυλάκιση 1 έτους και 8 μηνών. Όταν αποφυλακίσθηκε, η κυβέρνηση ζήτησε να εκδοθεί για τον Farhat ένα «διάταγμα παρατεταμένης επιτήρησης» (Extended Supervision Order) με αυστηρούς όρους, υποστηρίζοντας ότι οι πράξεις του είχαν αντισημιτικό και τρομοκρατικό υπόβαθρο, καθιστώντας τον «επικίνδυνο για τρομοκρατία». Ο δικαστής απέρριψε το αίτημα του κράτους. Και απεφάνθη: - Δεν προκύπτει τρομοκρατική πρόθεση από τα τζιχαντιστικά τατουάζ. Του άρεσαν οι αραβικές λέξεις που είναι σαν διακόσμηση και τις "χτύπησε". Αυτό ισχυρίσθηκε ο Φαρχάτ και ο δικαστής το αποδέχθηκε. Είμαστε ελεύθεροι και πολιτισμένοι εμείς. Σιγά μη κρίνουμε κάποιον για το πώς "διακοσμεί" το σώμα του. - Δεν προκύπτει αντισημιτισμός από το "Fuck Israel". Το παλληκάρι δεν γουστάρει το Ισραήλ, είναι δικαίωμά του. Είμαστε ελεύθεροι και πολιτισμένοι εμείς. Σιγά μη κρίνουμε κάποιον από το ποια κράτη του αρέσουν και ποια όχι. Μα δεν είναι ρητορική μίσους; - Όχι είπε ο περουκάκιας. Και επικαλέστηκε δημοσκόπηση του Pew που δείχνει ότι το 74% των Αυστραλών διάκειται δυσμενώς προς το Ισραήλ, ποσοστό που αυξήθηκε στο 79% φέτος. Ο δικαστής το θεώρησε αυτό ως μια «ανθρωπιστική αντίδραση στη γενοκτονία των κατοίκων της Γάζας από το Ισραήλ». Και προσέθεσε ότι το να μισείς το Ισραήλ δεν σημαίνει ότι μισείς τους Εβραίους. - Δεν προκύπτει τρομοκρατική πρόθεση από τους βανδαλισμούς και τις πυρπολήσεις που έκανε ο Φαρχάτ. Ο δικαστής έκρινε ότι ο Farhat έδρασε ως πληρωμένος βάνδαλος («vandal for hire») για να πάρει χρήματα και όχι από ιδεολογικό/αντισημιτικό μίσος. Μεμονωμένη περίπτωση κι αυτός ο Μοχάμεντ, με ψυχολογικά προβλήματα. Πρέπει να δείξουμε κατανόηση. #Δικαιοσύνη #ΝομικόΣύστημα #Αυστραλία

Οι Bookmarkers ήρθαν για να μείνουν. 📚 Ένα βιβλίο δεν σου δίνει απλώς περισσότερη πληροφορία. Σου δίνει χρόνο να σκεφτείς, χώρο να φανταστείς, λέξεις για όσα νιώθεις και ιστορίες μέσα από τις οποίες μπορείς να δεις τον κόσμο — και τους άλλους — διαφορετικά. Σε μαθαίνει να συγκεντρώνεσαι. Να ακούς. Να αμφισβητείς. Να συνδέεις. Να βλέπεις πέρα από το προφανές. Να συνομιλείς με τους συγγραφείς. Και κάπως έτσι, η ανάγνωση γίνεται κάτι περισσότερο από μια συνήθεια. Γίνεται τρόπος να μεγαλώνουμε, να εξελισσόμαστε και να κατανοούμε καλύτερα τον κόσμο γύρω μας. Με αυτή την ιδέα, οι Bookmarkers ήρθαν για να συμβάλουν στην ενίσχυση της φιλαναγνωσίας και να κάνουν την αγάπη για τα βιβλία κομμάτι της καθημερινότητάς μας. “I cannot remember the books I’ve read any more than the meals I have eaten; even so, they have made me.” — Ralph Waldo Emerson #Βιβλία #Φιλαναγνωσία #Ανάγνωση