Search

W Polsce mamy ostatni dzwonek na bezbolesne opodatkowanie kapitału. „Zaletą” PRLu było to, że Polska miała niewielkie nierówności społeczne („wszystkim równo, wszystkim gówno”) i jak III RP zaczęła się bogacić, to wszyscy na tym skorzystali. Teraz jednak liczba multimilionerów zaczyna drastycznie rosnąć a kapitał, jak to ma w zwyczaju, się kumuluje. Jak tego nie ogarniemy to powtórzymy błędy zachodu i zostaniemy z klasą szlachty/rentierów wplywających na politykę i chłopstwa co o własnym mieszkaniu czy stabilności finansowej będzie mogła tylko pomarzyć. #Polska #kapitał #nierówności

Če verjamete zdolgočaseni bogataški hčerkici z velikim stanovanjčkom v Ljubljani, da Slovenija s podpiranjem Irana, Hamasa, Hutijev in Hezbolaha lahko sebi zniža cene goriva - potem za vaše životarjenje ni kriv sistem, kapitalizem ali kolonializem; ampak vaša kratka pamet. https://t.co/LsUYNnj10B #Slovenija #politika #mnenje

- za pieniądze Orlenu wynajmował detektywów, żeby inwigilowali polityków opozycji i dziennikarzy - ma postawione zarzuty składania fałszywych zeznań - sprzedał Lotos Orbanowi i Arabom co najmniej 5 miliardów poniżej wartości rynkowej - kupił ropę za 1.6 MILIARDA, która nigdy do Polski nie trafiła - przelał 230 milionów USD przypadkowemu 25-letniemu pośrednikowi z Dubaju - wyliczył, że Olefiny będą kosztować Orlen 8,3 miliarda zł, finalnie szacunki audytorów wynoszą od 25 do nawet 51 miliardów zł (w tym wiele miliardów zostało wydane już niegospodarnie) - w ramach nepotyzmu zrobił dostawcą parówek Orlenu małą firmę swojej znajomej (którą wcześniej osobiście wkręcił do rady nadzorczej spółki Orlen Paliwa) - przed wyborami manipulował cenami paliw - jest 1. w historii prezesem Orlenu, za którego rządów na stacjach zabrakło paliwa - z dotacji państwowych remontował sobie swoje zabytki (łącznie Obajtek zgromadził olbrzymi majątek – pałace, dwory, apartamenty) - za pieniądze Orlenu robił sobie zęby Były wójt Pcimia, który został prezesem największego koncernu w Polsce, to synonim najgorszego nepotyzmu. W sumie nie ma nawet słów, jak opisać to pisowskie państwo z gówna. Chciałbym, żeby typ wylądował tam, gdzie jego miejsce, czyli w pierdlu, ale obawiam się, że tacy bogaci i wpływowi ludzie do więzień nie trafiają, niestety. #nepotyzm #polityka #Orlen

BOOM! News w sprawie posła @GomolaAdam od jego kolegów i koleżanek, którzy jeszcze niedawno byli z posłem w jednej koalicji: Jak twierdzą, Poseł wynajmuje za pieniądze sejmowe mieszkanie OD... WŁASNYCH RODZICÓW. Czy tak jest faktycznie - nie wiem, bo oczywiście nikt nie chce pokazać umowy najmu. Trzy różne osoby powiedziały mi jednak to samo. Zgodnie z prawem, poseł, mieszkający na stałe poza Warszawą, może mieć wynajęte mieszkanie w Warszawie na koszt Kancelarii Sejmu. Obowiązuje limit kwotowy. Wystąpiłem do @KancelariaSejmu o kopię tej umowy, którą zawarł Gomoła i po 14 dniach dostałem odpowiedź, że "na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, informujemy o przedłużeniu terminu rozpatrzenia wniosku. Wniosek zostanie rozpatrzony do dnia 28 września 2026 r" W związku z tym, chciałbym zadać publicznie kilka pytań: Panie Pośle @GomolaAdam - czy prawdą jest, że mieszkanie w Warszawie, na które pobiera Pan pieniądze z sejmu, należy do Pańskich rodziców / rodzica. Jeśli tak, czy możemy poznać szczegóły? Kwotę, metraż, od kiedy Pan je wynajmuje? Adres nie jest potrzebny, ja go znam akurat. Mam też pytanie do @KancelariaSejmu: czy jeśli to prawda, czy jest to aby legalne, bo np. w zarządzeniu Marszałka Sejmu dotyczącym biur poselskich znajduje się zapis: „Z ryczałtu nie mogą być finansowane zobowiązania wynikające z umowy zawartej przez posła z członkiem rodziny. Ten przepis zabrania wynajmu od rodziny po to, aby rodziny posłów nie bogaciły się na umowach zawartych z posłem. Tu akurat nie chodzi o biuro poselskie, ale o mieszkanie wynajmowane przez posła spoza stolicy, ale zasada zdaje się powinna być taka sama, prawda? I na koniec ostatnie pytanie do @KancelariaSejmu i @wlodekczarzasty - czy takie umowy, zarówno umowa wynajmu mieszkania, jak i każda inna, którą zawiera poseł, mogłyby być po prostu publikowane na stronie internetowej sejmu? Skoro są one opłacane z naszych pieniędzy? Oczywiście wrócę do tej historii w momencie, gdy dostanę odpowiedź z Kancelarii Sejmu. fot. TVN24 #jawnosc #polityka #transparencja #sejm

Czarzasty vs Rymanowski: Rymanowski: Jakie poparcie ma Nowa Lewica, 8-9%? Czarzasty: Nie jestem prezydentem, to jest zupełnie inna historia. Rymanowski: Uważa pan, że prezydent powinien za każdym razem, kiedy wleci dron, zwoływać RBN? Czarzasty: Ale na Boga, niech pan NIE KLĘCZY PRZED PREZYDENTEM, bo to jest... Rymanowski: Ale ja nie klęczę ani przed prezydentem, ani przed panem. Komuch nie dość, że jest komuchem, to jeszcze zwykłym chamem. Z nim nie da się rozmawiać. #Polityka #Debata #NowaLewica

Su calculadore narat: 0,025 €. Sa nota de pagamentu narat: 250 €. A cale crees? 100 pipios chi sunt in su Science Center si setzant a is mesas pro una pausa. Sunt portados 100 suchos, unu pro onni pipiu. Unu sucu costat 2,50 €. Unu istudente bogat su telefonu e aberit su calculadore pro ischire cantu costant in totu sos 100 suchos. Ma, in logu de premer ×, premit pro isbagliu ÷. In s’ischermu paret: 0,025 € A s’istudente li paret unu pagu istranu, ma su nùmeru est in s’ischermu e non lu controllat torra. Intantu, sos 100 suchos sunt giai subra sas mesas e sos pipios comintzant a los aberire. A pustis de calchi minutu arribbat sa nota de pagamentu: 250 € Sos istudentes si càstian unu cun s’àteru. Carchiunu narat subitu chi depet esser un’errore. S’istudente bogat torra su telefonu e controllat ite aiat fatu. In logu de premer ×, aiat premidu pro isbagliu ÷. Una sola pressione isbagliada aiat mudadu 250 € in 0,025 €. E sos 100 suchos fiant giai abertos. Cando su calculadore ti dat unu risultadu, bastat a bìdere unu nùmeru in s’ischermu — o depes fintzas preguntare si su risultadu tenet sensu e cale est s’òrdine de mannària suo? S’analfabetismu funtzionale non cheret nàrrere petzi non cumprèndere unu testu. A bortas cheret nàrrere fintzas bìdere unu risultadu assurdu in s’ischermu e non s’abbizare chi non tenet sensu. In ue crees chi si truncat sa cadena: in su càlculu pròpiu, in sa cumprensione de su risultadu o in sa mancantza de s’abitudine de controllare sa resposta? ======================= Comente ses arribadu a custu post? A. Dae Trending B. Dae su profilu de Mr. Numberwise C. Dae unu hashtag D. Dae su feed / racumandatziones E. Pro mèdiu de unu repost F. In un’àteru modu In cale istadu ses? Iscrie sa lìtera e s’istadu in sos cummentos. #BonaDie #RepùblicaItaliana #Itàlia #Italia #Italy #Sardigna #edu #educatzione #analfabetismufuntzionale #PISA #pisa2025 #disinformatzione #MrNumberwise #Sardu #20260914_2318 #0122

Su calculadore narat: 0,025 €. Sa nota de pagamentu narat: 250 €. A cale crees? 100 pipios chi sunt in su Science Center si setzant a is mesas pro una pausa. Sunt portados 100 suchos, unu pro onni pipiu. Unu sucu costat 2,50 €. Unu istudente bogat su telefonu e aberit su calculadore pro ischire cantu costant in totu sos 100 suchos. Ma, in logu de premer ×, premit pro isbagliu ÷. In s’ischermu paret: 0,025 € A s’istudente li paret unu pagu istranu, ma su nùmeru est in s’ischermu e non lu controllat torra. Intantu, sos 100 suchos sunt giai subra sas mesas e sos pipios comintzant a los aberire. A pustis de calchi minutu arribbat sa nota de pagamentu: 250 € Sos istudentes si càstian unu cun s’àteru. Carchiunu narat subitu chi depet esser b’at un’errore. S’istudente bogat torra su telefonu e controllat ite aiat fatu. In logu de premer ×, aiat premidu pro isbagliu ÷. Una sola pressione isbagliada aiat mudadu 250 € in 0,025 €. E sos 100 suchos fiant giai abertos. Cando su calculadore ti dat unu risultadu, bastat a bìdere unu nùmeru in s’ischermu — o depes fintzas preguntare si su risultadu tenet sensu e cale est s’òrdine de mannària suo? S’analfabetismu funtzionale non cheret nàrrere petzi non cumprèndere unu testu. A bortas cheret nàrrere fintzas bìdere unu risultadu assurdu in s’ischermu e non s’abbizare chi non tenet sensu. In ue crees chi si truncat sa cadena: in su càlculu pròpiu, in sa cumprensione de su risultadu o in sa mancantza de s’abitudine de controllare sa resposta? ======================= Comente ses arribadu a custu post? A. Dae Trending B. Dae su profilu de Mr. Numberwise C. Dae unu hashtag D. Dae su feed / racumandatziones E. Pro mèdiu de unu repost F. In un’àteru modu In cale istadu ses? Iscrie sa lìtera e s’istadu in sos cummentos. #BonaDie #RepùblicaItaliana #Itàlia #edu #educatzione #analfabetismufuntzionale #PISA #pisa2025 #disinformatzione #MrNumberwise #Sardu #20260914_2313 #0122

Polish coal is a policy for survival and the foundation of our sovereignty! ⛏️ Bringing Polish mines to bankruptcy in the name of insane, Brussels directives is blatant economic sabotage. Instead of using our own wealth and protecting thousands of jobs, the rulers want (translated)

To ni nikakršna »vojna napoved stroki«. Učitelji in ravnatelji – torej ljudje, ki vsak dan delajo v šolah – so naši ključni partnerji pri oblikovanju in izvedbi reforme. Ne zaupam pa pedagoškemu establišmentu po inštitutih, fakultetah, zavodih in na ministrstvu, ki je desetletja oblikoval in utrjeval ureditev, katere rezultate danes vsi poznamo. Gre za zelo majhno skupino, nekaj deset ljudi, ki je obvladovala ključne vzvode sistema. Ta establišment zdaj tudi sam priznava, da sistem ne deluje in da ga je treba popraviti. Toda popravljali bi ga isti ljudje in na isti način kot doslej: tako, da bi jim država najprej deset let bogato plačevala študijo za študijo. In naj bom jasen: ko kritiko institucij in njihovih nosilcev razglasijo za napad na vse učitelje, učitelje uporabljajo kot živi ščit za obrambo lastnih položajev. Tega manevra ne sprejemam. Reforma bo izvedena v partnerstvu z učitelji, ravnatelji, starši in strokovnjaki, ki želijo izboljšati znanje naših otrok – ne ohranjati statusa quo. #izobraževanje #reforma #učitelji

Ohydny i bezwzględny reżim Tuska gnębił ciężko chorą emerytkę z Torunia za słowa o perfidnym oszuście Owsiaku. Ta biedna kobieta, mająca cały aparat rezimu przeciwko sobie, miała swą godność i honor i nie przeprosiła tego, który do dziś nie potrafi rozliczyć się z pozyskanych milionów. Właśnie odeszła do Boga. Zwyrodniała psychopatka z Kłodzka, chodzi nietykalna z głową uniesioną do góry, śmiejąc się wszystkim w twarz. Perfidny złodziej ze Szpitala Południowego w Warszawie do dziś choć minęło już 100 dni, wciąż chodzi nieprzesłuchany. Z kolei Bogu ducha winna schorowana kobieta, już następnego dnia została odwiedzona przez m. i. schapanego karierowicza, który za swą akcję dostał awans na komendanta KPP we Włocławku. Ciągali kobietę po sądach, kazali jej meldować się raz w tygodniu na posterunku policji. Dziś świeć Panie nad Jej duszą i daj Jej wieczny odpoczynek. Ich prześladowców z kolei, rozlicz za ich bestialskie i nieludzkie czyny. #Polska #Sprawiedliwość #Pamięć

Prezydent RP Karol Nawrocki skierował list do uczestników i organizatorów konferencji z okazji jubileuszu 40-lecia Trybunału Konstytucyjnego, który miałem zaszczyt odczytać. Prezydent bardzo mocno odniósł się do działań wymierzonych w konstytucyjną pozycję Trybunału po 13 grudnia 2023 roku. Wskazał na publiczne dyskredytowanie TK, niepublikowanie jego orzeczeń, podważanie statusu sędziów, pozbawianie Trybunału środków niezbędnych do funkcjonowania oraz próbę pominięcia Prezydenta RP przy składaniu ślubowania przez nowo wybranych sędziów. Pełna treść listu Prezydenta RP Karola Nawrockiego poniżej: „Uczestnicy i Organizatorzy konferencji Prawnonaturalne fundamenty ładu konstytucyjnego zorganizowanej z okazji jubileuszu 40-lecia Trybunału Konstytucyjnego Szanowni Państwo, Trybunał Konstytucyjny obchodzi w tym roku 40-lecie swojej działalności orzeczniczej. Z tej okazji na ręce Pana Prezesa przekazuję sędziom oraz pracownikom Trybunału gratulacje i życzenia. Dziękuję Państwu za odpowiedzialną pracę w służbie Konstytucji, praw i wolności obywateli oraz Rzeczypospolitej. Dzieje Trybunału Konstytucyjnego rozpoczynają się w szczególnym momencie naszej historii. Polska miała własną, bogatą tradycję konstytucyjną, rozwijaną także w niepodległej II Rzeczypospolitej. Komunistyczna władza zerwała jednak z tą tradycją. Narzucona Polsce w 1952 roku stalinowska konstytucja nie służyła ochronie obywateli przed wszechwładzą państwa. Sankcjonowała system, w którym rzeczywista władza należała do partii komunistycznej, a podstawowe prawa i wolności Polaków były łamane. Dopiero głęboki kryzys tego systemu, bunt społeczny Sierpnia ’80 i narodziny Solidarności wymusiły poszukiwanie nowych rozwiązań ustrojowych. W 1982 roku do konstytucji z roku 1952 wprowadzono instytucję Trybunału Konstytucyjnego, a w 1985 roku uchwalono ustawę regulującą jego działanie. Pierwsze orzeczenie zapadło w 1986 roku. Nie oznaczało to jednak rzeczywistego przełomu ustrojowego. Było już po brutalnym zdławieniu Solidarności i po stanie wojennym, a Polska nadal nie była państwem wolnym i suwerennym. Sędziów Trybunału wybierał zdominowany przez komunistyczną Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą Sejm, który zachowywał również kontrolę nad skutkami jego orzeczeń. Rok 1989 otworzył nowy rozdział. Polska odzyskiwała suwerenność i odbudowywała ustrój demokratyczny. Był to czas wielkiej nadziei, ale również ponoszenia wielkich społecznych kosztów. Nie dla wszystkich transformacja oznaczała awans i nowe możliwości. Upadały zakłady pracy, całe miejscowości traciły podstawy rozwoju, setki tysięcy polskich rodzin doświadczały bezrobocia, biedy i niesprawiedliwości. Tym, którzy przez lata ciężko i uczciwie pracowali, często brakowało poczucia bezpieczeństwa. Jednocześnie ludzie z dawnych układów i środowisk wywodzących się z systemu komunistycznego potrafili się odnaleźć w nowych realiach i czerpać z nich korzyści. Obok nich swoją ciężką pracą, przedsiębiorczością i odwagą budowali polską gospodarkę ludzie, którzy nierzadko musieli zmagać się nie tylko z wolnym rynkiem, lecz także ze słabością państwa i niesprawiedliwościami okresu przemian. W takiej Polsce swoją pozycję budował Trybunał Konstytucyjny. Jego orzeczenia nie dotyczyły wyłącznie abstrakcyjnych norm prawnych, ale konkretnych ludzi, ich pracy, własności, emerytur, bezpieczeństwa socjalnego, prawa do sądu i sprawiedliwego traktowania przez państwo. Dlatego dorobku Trybunału z tamtego okresu nie można oceniać wyłącznie przez pryzmat doktryny prawa. Trzeba go widzieć również na tle doświadczeń milionów Polaków, którzy ponosili ciężar transformacji ustrojowej i gospodarczej. Trybunał Konstytucyjny odegrał ważną rolę w kształtowaniu zasady demokratycznego państwa prawnego i rzeczywistej nadrzędności Konstytucji nad działalnością wszystkich organów władzy publicznej. Uczestniczył w trudnym procesie rozliczeń z reżimem komunistycznym, orzekając w sprawach dotyczących między innymi lustracji, dezubekizacji i dekomunizacji. Chronił konstytucyjne prawa i wolności obywateli. Nadał doniosłe znaczenie skardze konstytucyjnej. Orzekał również w sprawach związanych z integracją Polski z Unią Europejską, suwerennością Rzeczypospolitej oraz sporami kompetencyjnymi między najwyższymi organami państwa. Szanowni Państwo, temat dzisiejszej konferencji dotyka kwestii fundamentalnej: odpowiedzi na pytanie, czy źródłem praw człowieka jest wyłącznie wola ustawodawcy. Polska Konstytucja odpowiada na nie już w swojej preambule, nakazując stosowanie Konstytucji z dbałością o zachowanie przyrodzonej godności człowieka, jego prawa do wolności i obowiązku solidarności z innymi. Artykuł 30. stanowi zaś wprost, że przyrodzona i niezbywalna godność człowieka jest źródłem wolności oraz praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona są obowiązkiem władz publicznych. Jest mi szczególnie bliskie takie spojrzenie na prawo, w którym człowiek i jego godność pozostają punktem odniesienia dla państwa. Odnajduję w nim także dziedzictwo personalizmu chrześcijańskiego i nauczania św. Jana Pawła II. Prawo nie może być jedynie sprawnie skonstruowanym zbiorem przepisów. Musi służyć człowiekowi, sprawiedliwości i dobru wspólnemu. Godności i wynikających z niej podstawowych praw nie nadaje człowiekowi państwo. Państwo ma obowiązek je uznawać, szanować i chronić. Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie odwoływał się w swoim orzecznictwie do tej zasady. Czynił to w sprawach dotyczących najbardziej podstawowych praw człowieka, w tym prawa do życia, wolności, sądu czy ochrony przed bezprawnym działaniem władzy publicznej. Trafnie wskazywał, że godność, życie i wolność człowieka należą do wartości stanowiących fundament europejskiej cywilizacji i naszego rozumienia humanizmu. Panie i Panowie Sędziowie, Szanowni Zgromadzeni, 40 lat działalności Trybunału Konstytucyjnego pokazuje, jak wielka odpowiedzialność spoczywa na instytucji, której zadaniem jest ochrona nadrzędności Konstytucji. Pokazuje też, jak łatwo autorytet tej instytucji może zostać osłabiony, kiedy prawo ustępuje miejsca bieżącej walce politycznej. Tym większy mój sprzeciw budzą działania wymierzone w konstytucyjną pozycję Trybunału po 13 grudnia 2023 roku. Publiczne dyskredytowanie Trybunału przez przedstawicieli władzy wykonawczej, uchwała Sejmu z 6 marca 2024 roku podważająca status jego sędziów, niepublikowanie jego orzeczeń, uchwalone 13 września 2024 roku ustawy godzące w zasadę nieusuwalności i niezależności sędziów, a następnie uchwała Rady Ministrów z 18 grudnia 2024 roku zmierzająca do wykluczenia możliwości ogłaszania kolejnych rozstrzygnięć Trybunału, to działania, których nie można zaakceptować w demokratycznym państwie prawnym. Nie można również akceptować powstrzymywania się przedstawicieli rządu od udziału w postępowaniach przed Trybunałem, nieobsadzania wakatów sędziowskich ani pozbawiania Trybunału środków niezbędnych do jego funkcjonowania. Szczególnie jaskrawym naruszeniem obowiązującego porządku prawnego była próba złożenia przez nowo wybranych sędziów Trybunału ślubowania w gmachu Sejmu z pominięciem Prezydenta Rzeczypospolitej. Konstytucji i ustaw nie można przestrzegać tylko wtedy, gdy ich przepisy odpowiadają aktualnej większości parlamentarnej. Zasada praworządności albo obowiązuje wszystkich, albo staje się pustym hasłem. Trzeba jednak powiedzieć równie jasno: kryzys wokół Trybunału Konstytucyjnego nie zaczął się wczoraj i nie zostanie rozwiązany przez zastąpienie jednych politycznych wpływów innymi. Odpowiedzialność za autorytet tej instytucji ponoszą wszyscy, którzy przez lata uczestniczyli w podporządkowywaniu jej logice bieżącego sporu politycznego, niezależnie od tego, z której jego strony pochodzili. Polska potrzebuje Trybunału Konstytucyjnego silnego autorytetem prawa, a nie politycznych patronów. Potrzebuje sędziów, których wiedza, doświadczenie, niezależność i nieposzlakowana opinia nie pozostawiają wątpliwości, że w swoim orzekaniu służą Konstytucji i Rzeczypospolitej, a nie partiom politycznym. Nie możemy zaakceptować bezprawia wymierzonego w Trybunał Konstytucyjny. Nie możemy jednak również zgodzić się na sytuację, w której każda kolejna większość parlamentarna traktuje obsadę Trybunału jak następną odsłonę rywalizacji politycznej. Działanie tego mechanizmu trzeba przerwać. Trybunał Konstytucyjny ma być instytucją Rzeczypospolitej, nie jednej partii, jednego środowiska czy jednej większości parlamentarnej. Wierzę, że głęboka reforma konstytucyjna pozwoli odbudować należną Trybunałowi pozycję, jego niezależność i poważanie społeczne. Musimy stworzyć takie rozwiązania, które będą służyć Polsce bez względu na to, kto sprawuje władzę. Szacunek dla Konstytucji, niezawisłość Trybunału i wykonywanie jego orzeczeń powinny łączyć wszystkich, którym leżą na sercu siła, bezpieczeństwo i prestiż Rzeczypospolitej. Dziękuję organizatorom i uczestnikom obchodów jubileuszu 40-lecia Trybunału Konstytucyjnego oraz dzisiejszej konferencji poświęconej fundamentom naszego ładu konstytucyjnego. Życzę Państwu owocnych obrad i dobrej, służącej Polsce debaty. Serdecznie wszystkich Państwa pozdrawiam. Z wyrazami szacunku Karol Nawrocki Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej” #TrybunałKonstytucyjny #Konstytucja #Polska