Search

Ben hier wel even stil van …. Even wat feiten op een rij. Lees je mee? In 1950 hadden we in Nederland 10 miljoen inwoners. In 2020 17,4 miljoen. In 1950 waren er 410.000 agrarische bedrijven. In 2020 nog 53.000. In 1950 waren er 1,57 miljoen koeien en in 2020 1,6 miljoen. Tussen 1950 en 2016 is er 550.000 hectare cultuurgrond onttrokken aan de landbouw en sindsdien gaat er ieder jaar nog 7500 hectare landbouwgrond verloren aan woning- en wegenbouw en aan zogenaamde natuur. Van het grondoppervlak dat nodig is om al het voedsel te produceren om aan de behoefte van de Nederlanders te voldoen, is 1800 m2 per persoon nodig. Die ruimte hebben we niet. In Nederland kúnnen we dus niet eens produceren wat we zelf allemaal verorberen. Dat wordt dus al in het buitenland geproduceerd. Denk aan koffie, wijn, sinaasappels, bananen, kiwi's, cacao/chocola en soja- palm- en zonnebloemolie. De import van landbouwgoederen wordt geraamd op 67,1 miljard euro. Nederland exporteert weliswaar voor 95,6 miljard euro, maar let wel!! ... 27,3 miljard is wederuitvoer: goederen van buitenlandse makelij die na aankomst in Nederland niet of nauwelijks een bewerking ondergaan en daarna weer worden doorgevoerd naar het buitenland. De werkelijke export is dus 68,3 miljard euro en is 1,2 miljard meer dan er wordt geïmporteerd. Export bedraagt 9,5 miljard aan sierteelt 🌷🌻, 8,8 miljard aan vlees 🍖🍗, 8,6 aan zuivel 🍶🧀🍦🍼en ei 🍳, 7,3 aan groenten 🍆🍅🍄, 6,2 aan fruit 🍎🍏🍐🍒🍓 en 5,8 miljard aan dranken en bier 🍺. Bedenk ook: alleen import zorgt voor faillissement van ons land! Meer dan de helft van de geëxporteerde goederen gaat naar onze buurlanden. Wij wonen overigens dichter bij Duitsland dan bij de Randstad. Dan is er ook nog het feit dat er 600.000 mensen in banen werken die direct afhankelijk zijn van de agrarische productie. Ook een feit: Ammoniakuitstoot binnen de veehouderij daalde van 333 kiloton in 1990, tot 110 kiloton nu. Feit: Er is 9.7 miljard kilo minder mest dan in 1990. Feit: Boeren hebben tussen 1990 en 2017, 187 miljoen kilo stikstof gereduceerd. Feit: Fosfaatuitstoot is sinds 1990 gedaald met 60 miljoen. Feit: 92 procent van koeienvoer bestaat uit gras en maïs van NL bodem. Dan ook nog even deze feiten: in 1950 reden er 139.000 auto's rond en in 2020 8,9 miljoen. In 1940 waren er 350.000 passagiers op Schiphol en in 2020 passeerden 58,2 miljoen mensen de incheckbalie. Tot slot nog maar weer de opmerking dat we met 0,3% van de bevolking voorzien in de voedselvoorziening van de overige 99,7%. En dan met droge ogen durven te zeggen dat de boeren moeten verdwijnen. Bronnen: RVO, CBS, WUR, NZO-Zuivel, Nieuwe Oogst Erik Terpstra - Manager projectbeheersing bij Rijkswaterstaat #Agrarisch #Voedselproductie #Duurzaamheid

Stikstofbrief in Jip & Janneke-taal: Vaste lasten: blijven precies hetzelfde. Salaris: gehalveerd. Natuur: knapt er geen fluit van op. Perspectief: faillissement. Daarom boerenprotest 🔥🚜 En dat stopt pas als die brief van tafel is. https://t.co/yZvTPJ9T9X #Boerenprotest #Stikstof #Natuur

In an opinion piece, Lars Wiersma states that the Netherlands is heading towards a bankruptcy of its water systems due to fragmented water management and improper use of water, which raises reactions about the necessity for centralized management and the relationship between democratic decision-making and water scarcity. (translated)

A crisis has arisen in the Westland due to a ban on the use of surface water, leading to millions in losses and bankruptcies for small growers, who are now proposing extra treated sewage water as an alternative to irrigate their crops, while the water authority wants to conduct research on this possibility first. (translated)

"Een natuurvergunning is in feite onaantastbaar, schrijft het provinciebestuur in Utrecht. Het gedwongen intrekken van natuurvergunningen heeft bovendien ‘grote sociale, bedrijfseconomische en maatschappelijke gevolgen’. Concreet: het kan leiden tot een faillissement van het bedrijf. En de gevolgen van het intrekken van de natuurvergunning op de stikstofuitstoot? Dat is ‘nihil’, aldus Utrecht" Lees de provincie Brabant even mee @AWJAvanHattem @WillemRutjens ? https://t.co/3AQqG5fNK5 #natuurvergunning #stikstof #sociaal beleid

Column: gehoorzaam naar de ondergang Max von Kreyfelt Dat het in Nederland misgaat is duidelijk. Geen enkel land is immuun voor slecht bestuur. Dat gebeurt. Het merkwaardige is dat vrijwel iedereen ziet dát het misgaat en vervolgens keurig een nummertje trekt bij hetzelfde loket dat de ellende heeft veroorzaakt. De winkelstraten lopen leeg. Familiebedrijven verdwijnen. Cafés sluiten. Bakkers stoppen. Slagers leveren de sleutel in. Ondernemers die jarenlang belasting betaalden, werk creëerden en buurten overeind hielden, worden behandeld alsof zij een verdachte organisatie leiden. Voor iedere vergunning een formulier. Voor ieder formulier een controle. Voor iedere controle een inspectie. Voor iedere inspectie een boete. En als de overheid echt tevreden is, volgt er nog een nieuwe regel om te voorkomen dat je ooit nog aan ondernemen toekomt. Ondertussen groeit de overheid onverstoorbaar verder. Meer ministeries. Meer toezichthouders. Meer beleidsadviseurs. Meer communicatieafdelingen die met een ernstige blik uitleggen dat jouw faillissement eigenlijk een veelbelovende stap is binnen een noodzakelijke transitie. Het is een wonderlijke economie. De mensen die het geld verdienen worden steeds zwaarder belast, terwijl degenen die het uitgeven zichzelf ieder jaar promotie geven. En toch is dat niet het meest fascinerende. Dat zijn wij zelf. Wij mopperen aan de keukentafel. We zien onze energierekening stijgen, onze boodschappen duurder worden en onze kinderen ontdekken dat een koopwoning inmiddels ongeveer net zo bereikbaar is als een villa op de maan. We zien ondernemers vertrekken, boeren verdwijnen en complete winkelstraten veranderen in een decor van leegstand. En daarna… …betalen we gewoon weer. Alsof gehoorzaamheid een natuurwet is. Alsof vrijheid een abonnement is dat door de overheid wordt verstrekt. Een overheid bezit geen eigen geld. Geen eigen economie. Geen eigen welvaart. Zij leeft uitsluitend van mensen die produceren. Wanneer die mensen verdwijnen, blijft uiteindelijk alleen een overheid over die belasting wil heffen op een economie die zij zelf heeft uitgehold. Misschien is dat wel de reden waarom steeds meer ondernemers hun toekomst elders zoeken. En misschien zegt het iets dat ook prins Bernhard inmiddels al zijn Nederlandse bezittingen en ondernemingen heeft verkocht. Je kunt daar van alles van vinden, maar het blijft een opvallend signaal wanneer zelfs mensen met alle mogelijkheden hun kapitaal liever buiten Nederland laten renderen. De vraag is dus niet hoe lang ondernemers dit nog volhouden. De vraag is waarom zij het überhaupt nog accepteren. Waarom organiseert het midden- en kleinbedrijf zich niet massaal? Waarom gaan niet honderdduizenden ondernemers één dag op slot? Niet om het land plat te leggen, maar om duidelijk te maken wie het land daadwerkelijk draaiende houdt. Niet uit woede. Maar uit zelfrespect. Want een overheid die haar ondernemers behandelt als verdachten, haar boeren als vervuilers, haar burgers als risicofactoren en haar belastingbetalers als een onuitputtelijke pinautomaat, is vergeten waarvoor zij ooit is opgericht. Dat is wel de grootste illusie van onze tijd. Dat de overheid denkt dat zij de samenleving draagt. Terwijl het altijd precies andersom is geweest. En zodra voldoende mensen zich dat weer herinneren, verandert de geschiedenis meestal sneller dan een ministerie een commissie kan instellen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #ondernemen #vrijheid

Column: Emissiebeleid “Niet haalbaar” Max von Kreyfelt Ik heb een zwak voor bestuurders die de werkelijkheid behandelen alsof zij een ambtenaar is. Werkt die niet mee, dan stuur je gewoon nóg een beleidsnota. Amsterdam heeft daar een complete bestuurscultuur van gemaakt. Jarenlang werd de benzine- en dieselauto voorgesteld als een historische vergissing die in 2030 uit de stad zou verdwijnen. Dat stond niet ter discussie. Ondernemers moesten investeren. Bewoners moesten slikken. Wie zich afvroeg of het wel uitvoerbaar was, kreeg een college over visie, moed en verantwoordelijkheid. Twijfel was voor mensen die de toekomst niet begrepen. De toekomst bleek alleen een eigen mening te hebben. Plotseling heet het: niet haalbaar. Wat een prachtige uitdrukking. Niet haalbaar voor wie? Voor de loodgieter die een peperdure elektrische bus kocht? Voor de aannemer, de bloemist of de marktkoopman die investeerde omdat het stadhuis had besloten dat 2030 belangrijker was dan de werkelijkheid? Voor hen was het kennelijk wél haalbaar. Zij betaalden. Het stadsbestuur niet. Het wonderlijke van ideologisch bestuur is dat de rekening altijd door een ander wordt voldaan. Ondernemers verdwijnen. Winkels sluiten. Familiebedrijven teren in op hun reserves. Op het stadhuis heet dat geen schade, maar transitie. Alsof een faillissement tegenwoordig ook een klimaatmaatregel is. En nu blijkt dat de juridische basis ontbreekt om het paradepaardje überhaupt uit te voeren. Jarenlang werd kritiek weggewuifd als behoudzucht. Nu erkent dezelfde overheid dat haar eigen plan niet juridisch uitvoerbaar is. Ik vraag me af hoeveel gezonde ondernemingen zonder deze groene zendingsdrang gewoon hadden kunnen doorgroeien. Hoeveel mensen hun levenswerk hebben zien verdampen omdat bestuurders verliefd waren op een jaartal. Het was nooit een jaartal. Het was een geloof. Amsterdam lijkt steeds minder op een handelsstad en steeds meer op een laboratorium waar bestuurders experimenteren met andermans geld. Gaat het mis, dan volgt geen ontslagbrief maar een evaluatie. Daarna verschijnt een nieuwe ambitie, een nieuw doeljaar en een glanzende folder over voortschrijdend inzicht. De schade blijft achter in de echte wereld. Er bestaat een eenvoudig beginsel dat ooit de kern van behoorlijk bestuur vormde. Wie jarenlang beleid doordrukt, waarschuwingen negeert, ondernemers op kosten jaagt en vervolgens zelf moet erkennen dat het niet uitvoerbaar blijkt, heeft zijn politieke gezag verspeeld. Amsterdam heeft geen behoefte aan nóg een klimaatvisie. Amsterdam heeft behoefte aan bestuurders die het verschil kennen tussen idealen en werkelijkheid. Wie een wereldstad bestuurt alsof zij een ideologisch proeflokaal is en de rekening neerlegt bij ondernemers en bewoners, hoort niet op het stadhuis thuis. De uitstootvrije zone is geschrapt. Misschien is het tijd dat Amsterdam ook de bestuurlijke vervuiling opruimt. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Amsterdam #Beleid #Klimaat

Cryptoplatform Knaken, dat eerder als sponsor van Ajax en Feyenoord optrad, is failliet verklaard door de rechtbank in Rotterdam, waarbij 7 miljoen euro van klanten verloren is gegaan en er een strafrechtelijk onderzoek is gestart wegens mogelijke misstanden. #Knaken #cryptovaluta #faillissement

Het hele land meerdere keren in lockdown zetten, met faillissementen tot gevolg. Verzorgings- en verpleeghuizen sluiten, scholen sluiten, avondklok, CoronaToegangsBewijs. Boetes voor het niet houden aan de 1,5 meterregel, aan moeten zien dat Grapperhaus zijn bruiloft in 2020 wel vierde, met knuffelpartijen en al. En dan zes jaar later een parlementaire enquête, waarbij de daders, ministers onder anderen, van deze misdrijven de gelegenheid krijgen krokodillentranen te plengen en hun handen in onschuld te wassen. Natuurlijk mag bedreigen nooit. Maar het is juist dat er geen recht wordt gesproken wat zoveel woede opwekt. Deze politici zullen het niet inzien, ze zien woede aan voor bedreiging. Ze zien niet in dat dit voortdurende meten met twee maten zo kwaad maakt. Alleen rechtvaardigheid en het spreken van recht kan de woede afwenden en kanaliseren. #corona #lockdown #rechtvaardigheid

Het Openbaar Ministerie heeft de rechtbank in Rotterdam verzocht om cryptoplatform Knaken failliet te verklaren, waardoor ongeveer dertigduizend klanten ongerust zijn over hun tegoeden, nadat het platform zijn activiteiten moest staken wegens het ontbreken van een vergunning onder de nieuwe Europese cryptowet. #Knaken #cryptovaluta #faillissement

Duitsland bevindt zich in een economische crisis, waarbij de Mittelstand, de ruggengraat van de economie, onder druk staat door dalende omzet en faillissementen, en de politiek onder leiding van bondskanselier Friedrich Merz staat voor de uitdaging om ingrijpende hervormingen door te voeren om het vertrouwen van het bedrijfsleven te herwinnen en de economische groei te herstellen. #DuitseEconomie #Mittelstand #Hervormingen

Ik geniet ongelofelijk van dit mooie weer, dankbaar voor deze mooie dagen. 🙏 Tegelijkertijd klagen sommige zich te pletter en speelt de media uiteraard het spel vrolijk mee. Maanden was het stil vanuit de klimaatkerk-hoek. Zeker nadat het IPCC de grote doemscenario‘s naar de prullenmand heeft moeten verwijzen en het klimaatangst-businessmodel eindelijk -en gelukkig- op een onafwendbaar faillissement afstevent. Ter info: het menselijk lichaam kan probleemloos functioneren bij temperaturen ver boven 30°C. Anders zouden trouwens honderden miljoenen mensen in Zuid-Europa, het Midden-Oosten, Afrika, Azië en Noord-Amerika niet gewoon hun werk doen. En neen, niet overal nemen ze urenlange siësta’s, zelfs in Spanje minder en minder. Ja, luchtvochtigheid, acclimatisatie en infrastructuur spelen een rol. Maar laat ons niet doen alsof een paar zomerse dagen rond 30°C plots een biologisch noodgeval zijn voor een soort die al duizenden jaren overleeft in woestijnen, tropen en subtropische gebieden. De vraag is dus niet of 30°C “leefbaar” is want het bewijs daarvoor levert het grootste deel van de menselijke soort elke dag opnieuw. Vraag het anders ook eens aan mensen die niet aan selectief geheugenverlies lijden en die je kunnen vertellen hoe vaak ze al hittegolven meemaakten. Merk daarbij op dat ze nog leven trouwens… Dus stop nu ajb eindelijk eens met de onzin, de paniek en de waanzin of hou je angsten en fobieën voor jezelf. #Klimaat #Zomer #Weer

De reclamesector staat onder druk door de opkomst van kunstmatige intelligentie en digitalisering, wat heeft geleid tot faillissementen zoals dat van het Amsterdamse bureau KesselsKramer en een groeiende transactionele relatie tussen adverteerders en reclamebureaus. #reclamewereld #kunstmatigeintelligentie #faillissement