Search

Geert Noels stated that a study by Vooruit estimated the annual cost of corporate taxation at 4.2 to 4.7 billion euros, but according to him, due to significant errors, it actually amounted to about 1 billion euros. He argued that this cost could not be offset by higher taxes, which he believed would cause more harm than benefit; he advocated for better oversight of bogus self-employment. Noels identified the main mistake as the comparison between directors via a management company and employees. According to him, directors were legally self-employed and paid contributions up to a ceiling. This comparison would overestimate the estimate by more than 1 billion euros. Moreover, employer contributions were calculated based on the total labor cost instead of the gross salary, resulting in a calculation of 33 percent instead of 25 percent. Noels also disputed that there were four independent estimates: according to him, they used the same rates and distribution keys. He pointed out that estimate C assumed 24 billion euros in shifted profits, compared to about 15 billion euros in total profits in estimate A. Furthermore, factors such as the tax shift, energy crisis, inflation, the reform of corporate tax in 2017, and Pillar 2 were not included as explanations for the macro figures. Also, liquidation reserves of ordinary SMEs would have been counted as leaks. According to Noels, the study also did not take behavior effects into account, such as substitution, cessation, moving abroad, losses, or bankruptcies, and only included companies with profits. He therefore labeled the note as an unreliable basis for policy and believed that bogus self-employment should be addressed directly. Finally, he urged academics, journalists, and politicians to respect the facts when it came to entrepreneurs and risk-takers. #Vennootschapsbelasting #Economie #Belastingen (translated)

Het toerisme in Jordanië is hard getroffen door de oorlog tussen Iran en Amerika, waardoor de historische stad Petra, eens een populaire bestemming, nu bijna leeg is, met hoteleigenaren op de rand van faillissement en lokale ondernemers die wanhopig wachten op bezoekers. #Jordanië #toerisme #MiddenOosten

Ondanks het faillissement van Accell, het moederbedrijf van bekende fietsmerken zoals Batavus en Sparta, blijven de verkopen van hun fietsen voorspoedig doorgaan dankzij een flinke onverkochte voorraad en het vertrouwen van consumenten in een doorstart. #fietsindustrie #faillissement #Accell

Column: Vandaag ben ik jarig Max von Kreyfelt Vandaag ben ik jarig. Een verjaardag die dit jaar minder vanzelfsprekend voelt dan anders. In januari kreeg ik een herseninfarct. Alsof mijn hoofd, dat zich doorgaans vooral bezighoudt met politiek, media en bestuurlijke dwaasheid, plotseling besloot zelf breaking news te worden. Daarna volgde mijn fietsongeluk tijdens een afdaling in Luxemburg. Opnieuw werd mijn hoofd onderwerp van medische zorg, ditmaal met een directheid die zelfs mijn scherpste columns niet bereiken. Het lichaam beschikt over een merkwaardig gevoel voor timing. Net wanneer je plannen maakt, een camper koopt en denkt dat de wereld op je wacht, trekt het zonder overleg aan de noodrem. Wat mij in deze maanden bijzonder heeft geraakt, is de enorme betrokkenheid van mijn volgers, lezers en sympathisanten. De berichten, telefoontjes, praktische hulp en oprechte belangstelling kwamen soms van mensen die ik persoonlijk nauwelijks ken, maar die zich kennelijk al jarenlang met mijn werk verbonden voelen. Dat is een vorm van rijkdom die niet op een bankrekening verschijnt en toch onbetaalbaar blijkt wanneer het leven plotseling wankelt. Daarvoor wil ik jullie vandaag bedanken. Niet alleen voor de steun na mijn herseninfarct en het fietsongeluk, maar ook voor de dagelijkse betrokkenheid bij de onderwerpen die ik aansnijd. Voor het lezen, reageren, delen, tegenspreken en soms hartgrondig met mij oneens zijn. Zelfs verontwaardiging is een teken dat woorden nog ergens terechtkomen. Het echte faillissement van een columnist is niet kritiek, maar stilte. Mijn columns gaan vaak over macht, hypocrisie, bestuurlijk falen en de wonderlijke Haagse gewoonte om problemen eerst te veroorzaken en daarna een commissie te benoemen die onderzoekt waarom de burger zo boos is. Dat levert niet altijd vrienden op. Wel lezers die begrijpen dat democratie zonder tegenspraak verandert in een persconferentie met vooraf goedgekeurde vragen. Ook de mensen over wie ik schrijf, dragen bij aan mijn werk. Soms door te reageren, vaker door precies datgene te doen waarvan je als columnist denkt: dit kan ik zelf niet satirischer verzinnen. Mijn dankbaarheid strekt zich daarom zelfs uit tot de politieke en bestuurlijke hofleveranciers van mijn columns. Zonder hun onvermoeibare inzet zou mijn toetsenbord aanzienlijk meer rust krijgen. Vandaag vier ik dus niet alleen dat ik opnieuw een jaar verder ben. Ik vier dat ik er nog ben, dat ik nog schrijf en dat jullie nog lezen. Een mens ontdekt pas hoe groot zijn kring werkelijk is wanneer hij zelf even niet meer stevig in het midden kan staan. Dank voor jullie betrokkenheid. Jullie hebben mij niet alleen gevolgd, jullie hebben mij mede overeind gehouden. #verjaardag #dankbaarheid #columnist