Search

In the unfinished Jingbei Evergrande city, near Huailai, a handful of poor retirees and precarious workers now live, taking advantage of discounted housing, while the project, intended to embody the Chinese real estate dream, now stands as a symbol of the sector's collapse. #Evergrande #Chine #immobilier (translated)

Cor Gaarenstroom, 67, has gone back to work after his retirement because he didn't like just playing guitar, and he is not the only one, as the number of retirees who continue to work is growing rapidly, partly out of financial necessity and partly out of a desire for social contacts and meaning. #Gepensioneerden #Ouderenwerk #Arbeidspotentieel (translated)

Ann Van Haute criticized politicians, stating that they had financially ruined the country but then looked for the last euros from people who had worked their entire lives. According to her, they left their own political advantages untouched and instead took money away from pensioners. She asked how much contempt politicians could still show for their own population. #politiek #schaamteloosheid #belangenstrijd (translated)

De wereld op z’n kop vandaag in #DeKamer. Volgens Sammy Mahdi moet men “de index van gepensioneerden beschermen”. Maar wie blokkeerde de indexering van de pensioenen boven de 2.000 euro bruto? Volgens Sammy Mahdi moet men “de index van werkende mensen beschermen”. Maar wie #DeKamer #Pensioenen #Politiek #NL

Column: Halveer hun salaris Max von Kreyfelt Laten we de salarissen van ministers, Kamerleden en hoge ambtenaren halveren. Niet als straf, maar als wetenschappelijk experiment. Dan ontdekken we eindelijk wie werkelijk voor de publieke zaak werkt en wie het publieke belang vooral aantrekkelijk vindt wanneer er maandelijks een vorstelijk bedrag tegenover staat. Volgens de gebruikelijke verdediging moeten bestuurders goed worden betaald omdat we anders geen kwaliteit aantrekken. Een interessante redenering, gezien de kwaliteit die we mét deze salarissen hebben aangetrokken. Nederland betaalt de hoofdprijs en ontvangt daarvoor toeslagenaffaires, zoekgeraakte bonnetjes, onleesbare wetten, onhaalbare klimaatplannen, ontspoorde ICT-projecten en bewindslieden die na iedere ramp verklaren dat zij “het proces tegen het licht zullen houden”. Voor minder geld kunnen ze het nauwelijks slechter doen. De topambtenaar schrijft nota’s waarin gewone mensen “doelgroepen” heten, problemen “uitdagingen” en mislukkingen “leerpunten”. De minister leest die nota voor, het Kamerlid stelt er een ingestudeerde vraag over en vervolgens verschijnt er een extern adviesbureau om uit te zoeken waarom niemand meer vertrouwen heeft in de overheid. Iedereen verdient uitstekend. Behalve de burger die de rekening ontvangt. Halvering van de salarissen zou bovendien een prachtige bestuurlijke zuivering opleveren. Wie onmiddellijk vertrekt, zat er kennelijk niet uit idealisme. Wie blijft, krijgt eindelijk geloofwaardigheid wanneer hij verpleegkundigen, politieagenten, leraren en gepensioneerden uitlegt dat iedereen een offer moet brengen. Nu wordt soberheid uitsluitend aanbevolen door mensen die er zelf ruim boven wonen. Natuurlijk zal men waarschuwen dat talent naar het bedrijfsleven verdwijnt. Laat het gaan. Misschien kan dat talent daar een paar formulieren ontwerpen waarmee het bedrijf zonder jurist een subsidie kan aanvragen. Bovendien blijkt de draaideur tussen overheid, consultancy en lobby nu al uitstekend gesmeerd. Veel bestuurders beginnen hun loopbaan in dienst van het algemeen belang en eindigen toevallig bij een onderneming die bijzonder veel belang had bij hun algemene dienst. Wie werkelijk capabele mensen wil, moet niet alleen naar salaris kijken, maar naar karakter, kennis en aantoonbare resultaten. Een loodgieter die iedere leiding verkeerd aansluit, wordt niet behouden door zijn tarief te verdubbelen. Alleen in Den Haag heet dat bestuurlijke ervaring. Dus halveer die salarissen. Koppel de andere helft aan prestaties: uitvoerbare wetten, minder bureaucratie, tijdige openbaarheid, sluitende begrotingen en herstel van gemaakte fouten. Dat wordt lastig, want verantwoordelijkheid is in Den Haag iets wat men collectief draagt, zodat niemand haar persoonlijk hoeft te voelen. Hopelijk verliezen we dan die blatende carrièrepolitici en beroepsambtenaren. Dat is geen risico. Dat is rendement. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Salarisverlaging #Bestuur #PubliekBelang

Premier Jetten. Homohaat? Of gewoon kritiek? Het @ADnl heeft zitten turven onder de tweets van premier @RobJetten. Resultaat: van de 45.860 reacties onder 323 berichten is er één op de twintig ‘homovijandig’, tenminste volgens het AD. Wie schrijven die hatelijke reacties dan vraagt u zich waarschijnlijk af? En wat blijkt? Het zijn geen Russische trollenlegers of anonieme bots. Het zijn gewone Nederlanders. Een ambtenaar uit Noord-Holland, een politiefunctionaris, een gepensioneerd koppel uit Zeeland, een hondenbezitter uit Brabant. Mensen zoals u en ik, die in de regel één keer hun gal spuwen en daarna weer overgaan tot de orde van de dag. Bijna 1.500 accounts deden dit namelijk precies één keer. Da’s geen georganiseerde haatcampagne, maar een duidelijke uiting van irritatie. Toch presenteert het AD dit als bewijs dat Nederland een homohaatprobleem heeft. Dat de functie van minister-president haar aanzien is kwijtgeraakt omdat mensen Jetten aanspreken op zijn seksuele geaardheid. Dezelfde geaardheid die hij vaak te pas en te onpas etaleert op sociale media. Wat blijkt? De reacties pieken als Jetten bijvoorbeeld belt met de premier van Irak, poseert met de Saoedische kroonprins of een iftar bijwoont. Dan zie je steeds dezelfde vraag terugkomen, honderden keren, in bijna dezelfde bewoordingen: ‘Heb je ze verteld dat je homo bent Rob?’ Dat is geen homohaat. Dat is de vinger op de zere plek leggen. Een openlijk homoseksuele @D66-premier die de hand schudt van leiders uit landen waar homoseksualiteit met de dood wordt bestraft, en vervolgens doet alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. Mensen zien de hypocrisie. Ze zien een politicus die in Nederland meedoet aan de Pride, maar in het buitenland handen schudt van regimes waar op openlijke homoseksualiteit de doodstraf staat. Het AD doet vervolgens wat een links progressieve krant hoort te doen: men schrijft geen onvertogen woord over deze onverenigbaarheid. Over het feit dat decennialang progressief beleid, open grenzen, geveinsde morele superioriteit, het heulen met culturen die fundamenteel anders denken over seksualiteit, vrouwenrechten en persoonlijke vrijheid, nu een homoseksuele premier oplevert die precies die tegenstelling belichaamt. En natuurlijk reageren mensen daarop. Niet omdat ze Jetten haten om zijn geaardheid, maar omdat hij het gigantische uithangbord is van die links progressieve ideologie, van de leugen die beweert dat dit prima samengaat Wat het AD niet onderzoekt, is echter minstens zo veelzeggend. Waar blijft het halfjaar durende onderzoek naar homofobe geweld in bepaalde wijken? Naar de straatintimidatie, de ‘vieze k*nkerhomo’-kreten die met echt geweld gepaard gaan, en die niet van een ambtenaar of een gepensioneerd koppel komen? U weet het, ik weet het, het AD weet het, het AD weet dat u het weet: dat past niet in het narratief. Dat zou namelijk vragen oproepen over migratie, integratie en de culturen die we decennialang hebben binnengehaald. Vragen die D66 en het AD liever niet stellen. We mogen dan ook de conclusie trekken dat dit geen onderzoek is naar homohaat. Dit onderzoek laat zien hoe groot de minachting is voor het volk en hoe de media die minachting vervolgens herdefiniëren als moreel falen. Gewone mensen, ambtenaren, politieagenten, gepensioneerden, die vanachter hun toetsenbord het gore lef hebben om de waarheid te zeggen die in Den Haag en op de redactie van het AD taboe is geworden. Zes maanden heeft dit onderzoek van het AD geduurd. En in die zes maanden heeft niemand op de redactie zich afgevraagd waarom Nederlanders zich zo uiten richting hun premier? Spoiler: het ligt niet alleen aan zijn geaardheid, ondanks het feit dat hij deze te pas en te onpas in je gezicht wrijft. Het ligt aan het beleid dat hij belichaamt, de hypocrisie die hij etaleert. Dat is de échte reden achter deze reacties. Punt. Bron: https://t.co/vE2OQ01lv9 #Homohaat #Politiek #Nederland

Het aantal ambtenaren is sinds 1995 met ruim 40% gestegen. Dan wil ik toch één ongemakkelijke vraag stellen: wat heeft dertig jaar digitalisering ons eigenlijk opgebracht? We gingen van ongeveer 810.000 naar 1.135.000 ambtenaren. Ruim 40% meer. Intussen hebben we zowat alles gedigitaliseerd. Dossiers, aangiftes, attesten, facturen, databanken, loketten. Het werd ons verkocht als dé efficiëntieslag: minder papier, minder administratie en uiteindelijk ook minder personeel. Alleen dat laatste is blijkbaar ergens onderweg verloren gegaan. Want terwijl de overheid digitaliseerde, groeide haar personeelsbestand met ruim 40%. En dan wordt het pas echt interessant. In 1995 ging ongeveer 9% van ons BBP naar de rente op de staatsschuld. Vandaag is dat nog ongeveer 2%. Zeven procentpunten van het BBP die niet langer naar rentebetalingen gingen. Dat was een enorme kans om de overheid af te slanken en de lasten op arbeid te verlagen. Maar dat is niet gebeurd. De primaire overheidsuitgaven, dus zonder rente, stegen ondertussen van ongeveer 43% naar 52% van het BBP. De rentelast daalde, maar de overheid werd niet kleiner. De vrijgekomen ruimte werd gewoon opnieuw uitgegeven. Meer pensioenen, meer zorg, meer langdurige ziekte en invaliditeit, meer personeel en meer overheidsuitgaven. En ondertussen bleven de lasten op arbeid hier tot de hoogste van Europa behoren. Goedkopere schulden, geen goedkopere arbeid en ruim 40% meer ambtenaren. En nu de rente weer duurder wordt, de vergrijzing doorzet en de begroting kraakt, moeten we allemaal inleveren. Werknemers, gepensioneerden, zelfstandigen, ondernemers. Iedereen wordt gevraagd de broeksriem aan te halen. Maar wat doet een firma die in zware financiële problemen zit? Die saneert. Die snijdt in de overhead, schrapt inefficiënte structuren, bevriest aanwervingen en zet de tering naar de nering. Geen enkele CEO zou tijdens een reorganisatie 40% meer personeel aannemen en daarna de factuur naar zijn klanten sturen. Waarom vindt de overheid dat blijkbaar wél normaal? Als iedereen moet inleveren, waarom zou een overheid die haar personeelsbestand in dertig jaar met ruim 40% heeft laten groeien, zelf buiten schot moeten blijven? Misschien moet de overheid eerst maar eens verantwoorden waarom zij 40% meer ambtenaren nodig had, vóór ze ons nog één keer komt vertellen waar wij moeten inleveren. Het is tijd dat we de boel opentrekken, want dit zaakje begint stilaan serieus te stinken. #Overheid #Digitalisering #Ambtenaren

SPROOKJE van FNV is nu al uit “Iedereen gaat er op vooruit” Miljoenen gepensioneerden van PFZW-PME en PMT verliezen al jaarlijks honderden euro,s Ingevaren in nieuwe stelsel in 2026 krijgen zij 3% KoopkrachtDALING in 2027 0,5% indexatie bij 3,5% inflatie @nos @telegraaf(1) https://t.co/Iy3l726MML #pensioen #koopkracht #FNV

In het artikel bespreekt Peter de Waard de huidige rustige fase van de pensioentransitie in Nederland, die mede mogelijk is gemaakt door de stijgende aandelenkoersen van Big Tech, maar waarschuwt dat bij een eventuele beurscrash de onvrede onder gepensioneerden ernstige gevolgen kan hebben voor de politieke stabiliteit en het vertrouwen in het nieuwe pensioenstelsel. #Pensioenen #BigTech #AI

Gepensioneerden in Nederland profiteren van een lichte stijging van hun uitkeringen, terwijl gezinnen geconfronteerd worden met een koopkrachtverlies door stijgende inflatie, waarin het kabinet nog geen maatregelen heeft aangekondigd om dit te verhelpen. #koopkracht #inflatie #huishoudens

De Nederlandse pensioenondsen slagen er als enige ter wereld in om gepensioneerden en toekomstig gepensioneerden armer te maken dan ze soms toch al zijn. Dat krijg je als leidinggevende benoemingen politiek zijn in plaats van gebaseerd op kennis en kunde. #pensioen #politiek #Nederland

Column: De ware decadentie van een samenleving. Ik geloof niet dat Nederland failliet gaat. Ik geloof iets veel ergers. Ik geloof dat Nederland vergeet waar een land eigenlijk voor bedoeld is. Een beschaving begint niet met een klimaatconferentie. Ze begint met een brug die niet instort. Een sluis die open en dicht gaat. Een gemaal dat blijft pompen. Met een dijk die het water buiten houdt. Pas daarna krijg je de luxe om over de rest na te denken. Politici hebben die volgorde omgedraaid. Waterschappen spreken liever over nieuwe natuur dan over baggeren. Provincies openen conferenties over biodiversiteit terwijl bruggen worden afgesloten wegens achterstallig onderhoud. Rioolstelsels verdwijnen naar de achtergrond, maar iedere beleidsnota bevat inmiddels hoofdstukken over duurzaamheid, inclusie en participatie. Het is alsof een huiseigenaar trots een verticale tuin aanlegt terwijl de fundering langzaam wegrot. Dat patroon zie je overal. Pensioenfondsen werden opgericht om mensen na veertig jaar werken een fatsoenlijk pensioen te bezorgen. Tegenwoordig lijken ze op maatschappelijke investeringsfondsen waar toevallig ook nog gepensioneerden aan vastzitten. De energievoorziening moest betaalbaar en betrouwbaar zijn. Nu adviseert dezelfde overheid burgers een noodpakket in huis te halen voor 72 uur zonder stroom. Dat is een bijzondere vorm van vooruitgang. Eerst investeer je honderden miljarden in een nieuw energiesysteem. Daarna leg je uit hoe je drie dagen zonder dat systeem kunt overleven. In de zorg floreert de bureaucratie. De patiënt wat minder. De arts kijkt naar het scherm, de bestuurder naar een dashboard en de zorgverzekeraar naar een spreadsheet. Alleen de zieke kijkt nog naar de dokter. En bij stikstof heeft het computermodel meer gezag gekregen dan de boer die al veertig jaar hetzelfde land bewerkt. Misschien is dát de ziekte van onze tijd. Niet links! Niet rechts! Maar de aanbidding van de bijzaak. Alles moet een transitie zijn, een visie hebben. Alles moet moreel deugen. Ondertussen sterft het gewone onderhoud een stille dood, omdat niemand een lintje doorknipt voor een riool dat gewoon werkt. Dat is de ware decadentie van een samenleving. Niet dat zij arm wordt. Maar dat zij vergeet wat haar rijk heeft gemaakt. Een brug vraagt geen diversiteitsbeleid. Een dijk kent geen inclusieagenda. Een gemaal leest geen beleidsnota. Ze vragen slechts één ding. Onderhoud. En misschien is dat precies waarom bestuurders er zo weinig belangstelling voor hebben. Aan een brug die gewoon blijft staan, valt nu eenmaal geen politieke eer te behalen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #samenleving #onderhoud

https://t.co/4f68TECY8l Ach, wat lees ik nu toch? Is er een nijpend tekort aan neurologen? Bijzonder zeg. Wat vervelend nou toch. En dan vooral ook in Hardenberg. In het @SaxenburghSXB. Nee maar. Daar heb ik nog eens een paar jaartjes gewerkt. Toen er nog wel een vakgroep neurologie was. Gelukkig maar dat er nog wat gepensioneerde neurologen zijn die af en toe een dagje poli komen doen. Maar dan moet je wel even 110 dagen wachten, want dat is de wachttijd momenteel. En diensten doen? Ach nee, dat willen de gepensioneerden niet meer. Op een na. Verder is er geen afdeling neurologie, geen neurologie op de SEH tijdens de diensten. Echt wat je noemt een volwaardig ziekenhuis. En de @IGJnl zag dat het goed was. Want die is natuurlijk heel druk met de échte misstanden, zoals mensen die informed consent geven en off-label voorschrijven. Dat je 's nachts geen neuroloog hebt die snel kan komen kijken, ach, dat is niet zo'n groot probleem. Dan ben je als patiënt mooi de pineut als je toevallig voor een ander probleem opgenomen werd. En wat is het dan toch aardig dat ik per 1 januari 2027 begin met mijn eigen kliniek. Advieswerk, second opinions én eerste consulten. Want dat mag. Waarbij ik dubbele tijd neem voor patiënten, zelf het zenuwgeleidings-onderzoek en EMG kan doen, en ook de echografie zelf doe. Ik kan eventueel ook een MRI aanvragen en zo nodig ook laboratoriumonderzoek. Dan volgt er een diagnose en een (behandel)advies. Chronische behandelingen mag ik niet doen, omdat ik dan moet voldoen aan de regels voor een ZBC. Dat kan ik niet en dat wil ik ook niet. Want 70-80% van wat ik nu op de poli doe, zijn ook eerste consulten die ik na aanvullend onderzoek kan afsluiten. Mensen zullen dan een klein deel van het traject zelf moeten betalen, omdat ik geen contract met de ziektekostenverzekeraars wil. Afhankelijk van de polis wordt echter het grootste deel wel betaald. En dan mogen mensen zelf uitmaken of het dat waard is. Maar eerst zal ik nog een periode hard moeten werken en flink moeten studeren. Ik ben weer ongeveer terug op het niveau waar ik was toen ik stopte, maar het kan nog beter. Elke dag een of twee reviews lezen, de oude handboeken nog eens goed doornemen en vooral heel veel patiënten zien. Dat zijn er inmiddels alweer ongeveer duizend, dus ik ga de goede kant op. Volle werkweken, lange dagen en veel diensten. Dat is zoals ik het nu wil hebben. Zodat ik alles weer gezien en gedaan heb. Wel grappig was dat ongeveer een half jaar geleden, toen ik zelf nog lang niet het idee had dat ik weer op mijn oude niveau was een collega - niet de meest subtiele in haar communicatie het volgende antwoordde toen ik dat zei: "Nou, over dat niveau zou ik me maar géén zorgen maken, daar mankeert niks aan!" Back in town. Back in business. Mijn eigen kliniek, verlost van de dwang van het ziekenhuis en alles wat daarbij komt kijken. De #Hommelhaters mogen wegblijven. De mensen die een goed neurologisch oordeel willen, zijn welkom. #BonteNeuroConsult. Vanaf 1 januari 2027. #Neurologie #Gezondheidszorg #SecondOpinions

Goed stuk van Plasterk🙏 ABP-bestuurslid Paul Rosenmöller wist te bewerkstelligen dat niet werd gekozen voor optimaal rendement, maar voor klimaatgerelateerde investeringen. Gepensioneerden liepen daardoor vele miljarden mis 😒 https://t.co/iKFs3taO5F #Klimaat #Pension #Investeringen

De pensioenkolonie Gistermiddag plaatste ik een zondagmiddagweetje op X. Italië werft actief gepensioneerden. Wie zich vestigt in een klein dorp in Zuid-Italië kan onder voorwaarden tien jaar lang volstaan met een belastingtarief van 7 procent op buitenlandse inkomsten. Op het eerste gezicht een aardige curiositeit. Op het tweede gezicht iets veel interessanters. We zijn gewend te denken dat landen concurreren om bedrijven. Lagere belastingen, subsidies, gunstige regelgeving. Maar Italië laat zien dat ook burgers een vestigingsfactor kunnen zijn. Niet alleen werknemers, ondernemers of kenniswerkers, maar ook gepensioneerden. Dat zette mij aan het denken. Nederland maakt zich zorgen over vergrijzing. Zuid-Italië maakt zich zorgen over de ontvolking in bepaalde regio’s. Dat verschil in perspectief kan interessant worden. Neem 5.000 Nederlandse gepensioneerden die besluiten zich gezamenlijk in een krimpregio te vestigen. Geen losse emigranten, maar een gemeenschap. Collectief vanuit Nederland georganiseerd. Bij een gemiddeld pensioeninkomen van 35.000 euro per jaar brengen zij samen ongeveer 175 miljoen euro aan jaarlijkse koopkracht mee. Daarnaast vertegenwoordigt zo’n groep, uitgaande van enkele tonnen vermogen per huishouden, al snel meer dan een miljard euro aan spaargeld, beleggingen en woningvermogen. In Nederland wordt steeds gesproken over dit vermogen alsof de overheid kan bepalen wat ermee gaat gebeuren. U hoort nog van ons. Het debat gaat over box 3, vermogensbelasting en erfbelasting. De onderliggende aanname is simpelweg dat burgers afwachten wat de overheid besluit. Alsof dat vermogen een nationale grondstof is die toevallig nog in particuliere handen wordt beheerd. Maar Europa kent open grenzen. Italië begrijpt dat al langer. Sommige regio’s bieden buitenlandse gepensioneerden aantrekkelijke fiscale voorwaarden. Niet uit liefdadigheid, maar uit eigenbelang. Een gepensioneerde brengt koopkracht mee, koopt een woning, bezoekt restaurants en gebruikt lokale diensten. Een fabriek vraagt om subsidie. Een pensionado arriveert met een zak geld. Het gaat niet alleen om pensioeninkomen. Het gaat ook om vermogen, woningkapitaal en toekomstige nalatenschappen. Nederland discussieert over box 3 en erfbelasting alsof dat vermogen vanzelfsprekend binnen de landsgrenzen blijft in afwachting van een aanslag Italië lijkt uit te gaan van een andere veronderstelling, dat vermogen mobiel is en dat landen er dus om kunnen concurreren en wellicht volgen andere landen. We spreken over gepensioneerden alsof het een zorgdossier is. Economisch bezien lijken zij eerder op een middelgroot land. Miljoenen consumenten, honderden miljarden aan koopkracht en een vermogen dat richting de duizend miljard euro loopt. Wanneer zo’n groep zich organiseert, ontstaat iets wat normaal alleen aan bedrijven wordt toegeschreven, onderhandelingsmacht. Hoe zit het met zorg, bereikbaarheid en lokale belastingen? Die groep hoeft niet in een dorp te wonen. Verspreid over de kuststrook tussen Tropea, Pizzo en Scilla in Calabrië vormt zich dan een nieuwe gemeenschap. Voor een regio die al jaren inwoners verliest, zijn 5.000 nieuwe bewoners geen last maar een buitenkans. In Nederland wordt de gepensioneerde vooral gezien als belastingplichtige, in een krimpregio als vestigingsfactor. Daar komt bij dat een euro niet overal dezelfde euro is. Een pensioen van een paar duizend euro netto per maand biedt in Amsterdam een totaal andere levensstandaard dan in Zuid-Italië. Lagere woonlasten, lagere prijzen en een gunstiger belastingregime versterken elkaar. Misschien kijken we gewoon verkeerd naar de vergrijzing. Niet als een groeiende groep mensen die afhankelijk wordt van de samenleving, maar als een groeiende groep mensen met koopkracht en vermogen die kan gaan kiezen tussen samenlevingen. De vraag is dan niet hoeveel belasting een gepensioneerde nog kan betalen. De vraag is welk land hem het aantrekkelijkste aanbod doet. #pensioenen #emigratie #economischegroei

België heeft, ondanks aanzienlijke protesten van verschillende beroepsgroepen, een nieuwe pensioenwet aangenomen die de pensioenleeftijd verhoogt, een pensioenbonus voor doorwerkende gepensioneerden introduceert en andere begrotingsmaatregelen zoals hogere accijnzen op gas en stookolie en lagere op elektriciteit, waardoor de financiële impact op de werkende bevolking aanzienlijk zal zijn. #pensioenwet #protesten #Belgium

De versnelling van de verhoging van de AOW-leeftijd is politiek onhaalbaar geworden, aangezien vakbonden met stevige eisen komen en dreigen met stakingen, terwijl de coalitie nu overweegt om de AOW meer te fiscaliseren en dat gepensioneerden meer gaan bijdragen aan de regeling. #AOW #Pensioen #Politiek