Search

Lech Poznań stated that the joint performance of "Poznań" in the 19th minute of the match has already become a small European tradition of the club. They announced that they would do it together again the next day. https://t.co/XoDZ3mvcrN https://t.co/EEAc3fQPS2 #Poznań #mecz #tradycja (translated)

Petenucci published an open letter to MP Michał Kołodziejczak, in which he offered him free assistance in crisis management related to the tape scandal. He wrote that he considers the politician to be lost and deemed the interest in his case disproportionate compared to the accusations regarding drug use and behavior towards two women. The author claimed that there are people close to the prime minister involved in more serious controversies. He named, among others, a man who he believes is connected to associates of organized crime groups, corruption accusations against people in the prime minister's circle, a pedophilia and zoophilia scandal among Civic Coalition activists, and the case of doctor Kacprzyk, to whom he attributed fraud and scams. He also pointed to MAP, Balczun and unfavorable fuel and gas agreements with Ukraine, which he wrote could cost the state billions. Petenucci advised Kołodziejczak not to make statements or apologize. He also accused the Civic Coalition of a selective approach to women's rights, citing the invitation of Vitali Klitschko to Campus Poland and his annual meetings with the President of Warsaw, Rafał Trzaskowski. He predicted that the Kołodziejczak case would naturally disappear from the headlines when another controversy arises, possibly before Wednesday. He signed the letter as Konstanty Migacz, an expert in image and crisis management. #Polska #Wizerunek #Kryzys (translated)

AlkoInwestor described a dispute in a parents' group regarding a gift for the teacher on Teacher's Day. According to his account, Milena, the mother of Kornelia, suggested buying a personalized glass and a massage voucher, stating that she was acting on behalf of the parents. The author wrote that he opposed the expenditure. Among his arguments, he mentioned the teachers' salaries, a pastoral allowance of at least 300 PLN, breaks in learning, and the possibility of taking paid health leave for up to a year. He also pointed out the potential tax consequences of donations from more than twenty families. In a conversation with Lena's mother, he compared the idea of a massage for the teacher to the absence of gifts for accountants on their holiday, which, he noted, falls on June 9. He reported that he suggested instead a three-day access to his webinar on opening a brokerage account and the differences between IKE and IKZE. Ultimately, the parents agreed that the children would prepare and sign a greeting card, and its cost would not burden the class fund. After the conversation, Lena's mother asked the author about the price for indefinite access to the webinar; he quoted 549 PLN and issued an invoice. #Rodzicielstwo #Komunikacja #RelacjeSocjalne (translated)

Marcin Przydacz claimed that Poland could not appoint new ambassadors until their predecessors were formally dismissed. He wrote that in 2024, Radosław Sikorski ordered many ambassadors to return to the country without consulting President Andrzej Duda, although — as he pointed out — the Constitution granted the president the authority to dismiss them. According to Przydacz, Poland had accredited ambassadors in many countries, but Sikorski did not allow them to work at the missions. He mentioned the Czech Republic, Slovakia, Portugal, Jordan, Bosnia, Montenegro, the UAE, Armenia, Ukraine, the United Kingdom, and Lithuania. Przydacz assessed that it was possible for properly appointed ambassadors to return to the missions or for dismissal procedures to be conducted, in which the minister would submit a request, and the decision would be made by the president. He added that it was also possible to agree on the staffing of the missions in accordance with the law and tradition, but — as he claimed — Sikorski did not have the prime minister's consent for that. He accused Sikorski of attacking the president, paralyzing the foreign service, and lacking attachment to the principles of culture and a democratic rule of law. #Polska #dyplomacja #prawo (translated)

Do szkół wchodzą całkiem nowe, obowiązkowe formy edukacji obywatelskiej i historycznej. Zakładają organizowanie wycieczek i wyjść do miejsc związanych z polską historią i tradycjami.Szkoły zorganizują wycieczki do miejsc pamięci, miejsc związanych z tradycjami wolnościowymi lub #EdukacjaObywatelska #PolskaHistoria #WycieczkiSzkolne #PL

Piotrek, Ania i Para Prezydencka w Nowym Jorku 🇵🇱 Spotkanie pełne uśmiechu, wzruszeń i polskości. To właśnie tradycja, wspólne wartości i więź z Polonią sprawiają, że nawet tysiące kilometrów od Ojczyzny Polska pozostaje blisko🇵🇱🇺🇸 https://t.co/oiz8qANTQm #Polska #Polonia #NowyJork

Karol Nawrocki, będąc przez niemal tydzień w USA, chyba się stęsknił za Rzeczypospolitą, bo przeszedł samego siebie w Bogutach-Piankach. " Dziękuję za zaproszenie na tę piękną ziemię pogranicza Mazowsza i Podlasia, ziemię wymalowaną pięknym krajobrazem Bugu i Puszczą Białą, ziemię wypełnioną tradycją i historią w wielkich postaciach Rzeczypospolitej, jak kardynał Wyszyński i rotmistrz Pilecki, dziękuję za zaproszenie na ziemię, gdzie słowa Bóg, Honor, Ojczyzna wybrzmiewają tak mocno". Zwracam uwagę, że on to mówi z głowy xD Był już śp. Lech Kaczyński i Andrzej Duda, którzy przepięknie mówili o Rzeczypospolitej. Ale żaden z nich, i chyba żaden polski polityk, nie mówił o Rzeczypospolitej tak plastycznie i emocjonalnie w zwyczajnych momentach, do tego stopnia, że człowiek potrafi się wzruszyć. Gdy chodzi o Rzeczypospolitą nie ma czegoś takiego, jak zbyt górnolotne słowa. To jest po prostu przepiękne. #Rzeczpospolita #Historia #Tradycja

Gdy narody się nie boją i gdy sojusznicy są razem, to wówczas imperia, nawet z tak długą tradycją jak imperium sowieckie, rosyjskie, zaczynają tracić swoją dominującą pozycję. I taki jest kierunek dzisiejszych działań Rzeczypospolitej Polskiej. W 87. rocznicę sowieckiej agresji https://t.co/gw5Yvrg7EY #Sowietów #Polska #Sojusznicy #PL #RU

Gdy narody się nie boją i gdy sojusznicy są razem, to wówczas imperia, nawet z tak długą tradycją jak imperium sowieckie, rosyjskie, przestają tracić swoją dominującą pozycję. I taki jest kierunek dzisiejszych działań Rzeczypospolitej Polskiej. W 87. rocznicę sowieckiej agresji na Polskę, we Włodawie oddaliśmy hołd wszystkim obrońcom wschodnich rubieży Rzeczypospolitej, którzy we wrześniu 1939 r. mężnie stawili opór najeźdźcy. Chwała Bohaterom! Cześć Ich Pamięci! #Polska #Historia #Wolność

Mój najlepszy przyjaciel poznał dziewczynę. Ucieszyłem się. Jurek to nie był zwykły kolega, z którym można porozmawiać o meczu. To był człowiek, któremu mogłem o dwudziestej drugiej wysłać zdjęcie paragonu, a on bez żadnego wprowadzenia odpisywał: „Przepłaciłeś za pomidory. W Kauflandzie były tańsze”. Dobrze zarabiał. Nawet bardzo dobrze. Ale kiedy dostawał podwyżkę, nie zmieniał samochodu ani telefonu. Zmieniał wysokość stałego przelewu na rachunek maklerski. Kiedy wysyłał mi wiadomość „grubo dzisiaj poszedłem”, wiedziałem, że dokupił akcje jakiejś spółki, a nie zamówił dziesięć kieliszków alkoholu w klubie. Rozumieliśmy się bez słów. Dlatego kiedy zadzwonił, że poznał dziewczynę i chciałby przedstawić ją mnie i żonie, szczerze się ucieszyłem. Zasługiwał na szczęście. Na kogoś, z kim będzie mógł dzielić życie. Czynsz. Koszty dostawy. Zaprosiłem ich na sobotę. Chciałem, żeby było miło, więc już w piątek umówiłem prezentację Thermomixa i wymusiłem pokaz pizzy. Na sobotę wystarczyło ją podgrzać. Kupiłem też wino. Spędziłem 15 minut na profilu jakiegoś znawcy win, tylko po to, żeby wybrać takie z najlepszą relacją ceny do jakości. Wydałem 18,99 zł. Z własnych pieniędzy. Przyszli o osiemnastej. Jurek od progu się uśmiechał. Uścisk. Klepnięcie po plecach. - Stary, w końcu. - No, trochę się nie widzieliśmy. Potem przywitałem Mariolkę. Podała mi rękę. Paznokcie. Długie. Zrobione. Z jakimś połyskującym wykończeniem. Pierwsza lampka ostrzegawcza. Jurek od lat podzielał moje zdanie, że tego rodzaju zabieg nie dodaje dłoni żadnej użytecznej funkcji. Kiedyś sam powiedział: „Płacisz, żeby trudniej było podnieść monetę z podłogi”. Śmialiśmy się z tego przez cały wieczór. Teraz trzymał taką dłoń i wyglądał na zadowolonego. Ale nie zamierzałem nikogo oceniać na wejściu. - Rozbierajcie się, zapraszam. Jurek zdjął kurtkę. Na jego klatce piersiowej pojawiło się wielkie: HUGO. Na całą szerokość. Napis było widać z kuchni. Przez chwilę patrzyłem. Potem uśmiechnąłem się do niego. - A co ty, jakieś żarty? - Co? Wskazałem na napis. - No to. Spojrzał w dół. Uśmiechnął się niepewnie. - Nie no, wiesz... Czekałem. Przez osiem lat miał gotową odpowiedź na każde pytanie o zasadność wydatku. - Bo on ciągle chodził w tym samym - wtrąciła się Mariolka. - Mówię mu: przecież źle nie zarabiasz, kup sobie wreszcie jakieś porządne rzeczy. No i trochę go wyciągnęłam na zakupy. - A poprzednie były zniszczone? - zapytałem. - Nie, ale ile można chodzić w tych samych ubraniach? Znałem odpowiedź. Jurek też ją znał. Jeszcze rok temu wymienialiśmy zdjęcia metek, żeby ustalić, które rzeczy najlepiej znoszą wieloletnie użytkowanie. Usiedliśmy. Uznałem, że nie będę psuł wieczoru przez cztery litery. Wstawiłem pizzę do piekarnika i wróciłem do salonu. Chciałem porozmawiać o czymś przyjemnym. - Widać, że zakochany. Nawet ostatnio zapomniałeś podesłać mi struktury portfela. Uśmiechnąłem się. To była nasza tradycja od ośmiu lat. Ostatni dzień miesiąca. On wysyłał swoje zestawienie. Ja swoje. Potem omawialiśmy zmiany. - A, nie, nie zapomniałem - powiedział. - Po prostu już tak nad tym nie siedzę. Zresztą niewiele się zmieniło, bo ostatnio nie dokupowałem. Poprawiłem się na krześle. - Jak to nie dokupowałeś? Problemy w pracy? - Nie, teraz mam trochę inne wydatki. Za tydzień lecimy do Japonii. Przez chwilę patrzyłem na niego bez słowa. Potrzebowałem chwili, żeby poukładać dane. Brak zakupów do portfela. HUGO. Japonia. To przestawały być niezależne zdarzenia. Mariolka opowiadała o planie wyjazdu. Miastach, hotelach, pociągach. O restauracji, do której rezerwację trzeba było zrobić dużo wcześniej. Jurek słuchał z uśmiechem. Znałem ten uśmiech. Tak wyglądał, kiedy rynek spadał dzień przed jego miesięczną wpłatą. Teraz uśmiechał się do rezerwacji stolika. - No właśnie. Trzeba też trochę pożyć. Powiedział to Jurek. Człowiek, który na weselu odsunął ode mnie koszyk z pieczywem i powiedział: „Nie zapychaj się chlebem. Poczekaj na coś lepszego. Dałeś pięćdziesiąt do koperty”. Spojrzałem na żonę. Potem na wino. Wczoraj przez dwadzieścia minut negocjowałem z obcą kobietą drugą blachę pizzy, żeby godnie przyjąć człowieka, który właśnie powiedział, że przez ostatnie osiem lat nie żył. Złapałem się za brzuch. Żona przestała się uśmiechać. - Co ci jest? - Nie wiem. Jakoś mnie ścisnęło. Jurek pochylił się w moją stronę. - Może się położysz? Skinąłem głową. - Chyba będę musiał. Przepraszam was. Mariolka od razu zaczęła zbierać swoje rzeczy. - To my chyba w takim razie sobie pójdziemy. Nie zaprotestowałem. Jurek wstał. - Stary, odpocznij. Nadrobimy po powrocie. Przy drzwiach Mariolka powiedziała, żebym się nie przejmował. Że jeszcze będzie okazja. Że następnym razem możemy się spotkać gdzieś na mieście. Przycisnąłem dłoń do brzucha trochę mocniej. Drzwi się zamknęły. Żona przez chwilę patrzyła na mnie w milczeniu. Potem zapytała: - Już ci przeszło? Wyprostowałem się. - Brzuch tak. Z kuchni dobiegł sygnał piekarnika. Pizza była gotowa. Poszedłem wyłączyć grzanie. Wino nadal stało zamknięte na blacie. Przynajmniej tego nie zdążyłem otworzyć. - On jest szczęśliwy - powiedziała żona. - Widziałem. - To dlaczego zachowujesz się, jakby wydarzyło się coś strasznego? Nie odpowiedziałem. Wziąłem telefon. Przez osiem lat, kiedy ktoś w moim otoczeniu podejmował niezrozumiałą decyzję finansową, odruchowo pisałem do Jurka. Otworzyłem naszą rozmowę. Zacząłem wpisywać: „Stary, nie uwierzysz, co się właśnie odwaliło”. Popatrzyłem na ekran. Potem skasowałem. Nie miałem już komu tego wysłać. #przyjaźń #miłość #życie

Karol Nawrocki przypomniał lewakom, że tradycja i wiara nigdzie się nie wybierają. "Na tych wieńcach dożynkowych są symbole religijne - Krzyż i Matka Boska. Polska wieś jest ich strażnikiem - dziękuję, że o nie dbacie i macie świadomość ponad 1000 lat Rzeczypospolitej". Doceńmy to, że każdym razem gdy jest ku temu sposobność Prezydent Nawrocki ma odwagę wygłaszać te znienawidzone dla dzisiaj rządzących (nie tylko w Polsce) słowa. A Nawrocki ma to do siebie, że nie ma żadnego problemu, by takie sposobności znaleźć i zawsze idealnie wkomponowują się one w całość podniosłego wydarzenia. Ostatnio przecież tak mocne słowa padły na przekazaniu sztandaru brygadzie WOT. Obrona tradycyjnych wartości wymaga dzisiaj zdecydowanie za dużo odwagi. Dobrze, że Prezydent RZECZYPOSPOLITEJ daje przykad, że nie należy się bać stać w ich obronie. Poza tym jest tu jeszcze jedna ciekawostka. Słowa Prezydenta Nawrockeigo idealnie spinają z wczorajszymi wystąpieniami Jarosława Kaczyńskiego i Przemysława Czarnka na kongresie rolniczym PiS. I wątpię, by był to przypadek. #tradycja #wiara #Polska

Operator kongresu rolniczego PiS bardzo dobrze wiedział na kogo zwrócić uwagę, gdy Przemysław Czarnek mówił: "Nie ma Polski bez pięknej, zdrowej i wielkiej polskiej wsi. O nią zawalczymy!" Polska jest kobietą, a polska tradycja jest przepiękna. NIGDY nie możemy o tym zapomnieć. https://t.co/x31FYIoJle #Polska #Rolnictwo #Tradycja

Pierwsza Dama Marta Nawrocka w #Tryńcza: Wyplatanie dożynkowych wieńców jest jak wyplatanie więzi — budowanie wspólnoty w Waszych małych Ojczyznach. Ten ważny symbol jest częścią naszej narodowej tradycji. Serdecznie dziękuję za to, że tak pięknie ją pielęgnujecie i przekazujecie z pokolenia na pokolenie. Jesteśmy dziś na Podkarpaciu, które zachwyca dzikością bieszczadzkiej natury, ciszą górskich krajobrazów; wiosną złoci się kwitnącym rzepakiem, latem kłosami zbóż. Tak tu, jak i w innych regionach, natura wyznacza człowiekowi rytm: czas pracy i odpoczynku, siewu i zbiorów. Z tymi niesamowitymi wieńcami niesiecie Państwo dziś nie tylko całe piękno polskich łąk i pól, ale i trud pracy ludzkich rąk. Bo jak mówił Papież Jan Paweł II: „Rolnictwo to przecież chleb. Ten chleb, z którego żyje człowiek”. #Polska #Tradycja #Wspólnota

Prezydent RP Karol Nawrocki skierował list do uczestników i organizatorów konferencji z okazji jubileuszu 40-lecia Trybunału Konstytucyjnego, który miałem zaszczyt odczytać. Prezydent bardzo mocno odniósł się do działań wymierzonych w konstytucyjną pozycję Trybunału po 13 grudnia 2023 roku. Wskazał na publiczne dyskredytowanie TK, niepublikowanie jego orzeczeń, podważanie statusu sędziów, pozbawianie Trybunału środków niezbędnych do funkcjonowania oraz próbę pominięcia Prezydenta RP przy składaniu ślubowania przez nowo wybranych sędziów. Pełna treść listu Prezydenta RP Karola Nawrockiego poniżej: „Uczestnicy i Organizatorzy konferencji Prawnonaturalne fundamenty ładu konstytucyjnego zorganizowanej z okazji jubileuszu 40-lecia Trybunału Konstytucyjnego Szanowni Państwo, Trybunał Konstytucyjny obchodzi w tym roku 40-lecie swojej działalności orzeczniczej. Z tej okazji na ręce Pana Prezesa przekazuję sędziom oraz pracownikom Trybunału gratulacje i życzenia. Dziękuję Państwu za odpowiedzialną pracę w służbie Konstytucji, praw i wolności obywateli oraz Rzeczypospolitej. Dzieje Trybunału Konstytucyjnego rozpoczynają się w szczególnym momencie naszej historii. Polska miała własną, bogatą tradycję konstytucyjną, rozwijaną także w niepodległej II Rzeczypospolitej. Komunistyczna władza zerwała jednak z tą tradycją. Narzucona Polsce w 1952 roku stalinowska konstytucja nie służyła ochronie obywateli przed wszechwładzą państwa. Sankcjonowała system, w którym rzeczywista władza należała do partii komunistycznej, a podstawowe prawa i wolności Polaków były łamane. Dopiero głęboki kryzys tego systemu, bunt społeczny Sierpnia ’80 i narodziny Solidarności wymusiły poszukiwanie nowych rozwiązań ustrojowych. W 1982 roku do konstytucji z roku 1952 wprowadzono instytucję Trybunału Konstytucyjnego, a w 1985 roku uchwalono ustawę regulującą jego działanie. Pierwsze orzeczenie zapadło w 1986 roku. Nie oznaczało to jednak rzeczywistego przełomu ustrojowego. Było już po brutalnym zdławieniu Solidarności i po stanie wojennym, a Polska nadal nie była państwem wolnym i suwerennym. Sędziów Trybunału wybierał zdominowany przez komunistyczną Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą Sejm, który zachowywał również kontrolę nad skutkami jego orzeczeń. Rok 1989 otworzył nowy rozdział. Polska odzyskiwała suwerenność i odbudowywała ustrój demokratyczny. Był to czas wielkiej nadziei, ale również ponoszenia wielkich społecznych kosztów. Nie dla wszystkich transformacja oznaczała awans i nowe możliwości. Upadały zakłady pracy, całe miejscowości traciły podstawy rozwoju, setki tysięcy polskich rodzin doświadczały bezrobocia, biedy i niesprawiedliwości. Tym, którzy przez lata ciężko i uczciwie pracowali, często brakowało poczucia bezpieczeństwa. Jednocześnie ludzie z dawnych układów i środowisk wywodzących się z systemu komunistycznego potrafili się odnaleźć w nowych realiach i czerpać z nich korzyści. Obok nich swoją ciężką pracą, przedsiębiorczością i odwagą budowali polską gospodarkę ludzie, którzy nierzadko musieli zmagać się nie tylko z wolnym rynkiem, lecz także ze słabością państwa i niesprawiedliwościami okresu przemian. W takiej Polsce swoją pozycję budował Trybunał Konstytucyjny. Jego orzeczenia nie dotyczyły wyłącznie abstrakcyjnych norm prawnych, ale konkretnych ludzi, ich pracy, własności, emerytur, bezpieczeństwa socjalnego, prawa do sądu i sprawiedliwego traktowania przez państwo. Dlatego dorobku Trybunału z tamtego okresu nie można oceniać wyłącznie przez pryzmat doktryny prawa. Trzeba go widzieć również na tle doświadczeń milionów Polaków, którzy ponosili ciężar transformacji ustrojowej i gospodarczej. Trybunał Konstytucyjny odegrał ważną rolę w kształtowaniu zasady demokratycznego państwa prawnego i rzeczywistej nadrzędności Konstytucji nad działalnością wszystkich organów władzy publicznej. Uczestniczył w trudnym procesie rozliczeń z reżimem komunistycznym, orzekając w sprawach dotyczących między innymi lustracji, dezubekizacji i dekomunizacji. Chronił konstytucyjne prawa i wolności obywateli. Nadał doniosłe znaczenie skardze konstytucyjnej. Orzekał również w sprawach związanych z integracją Polski z Unią Europejską, suwerennością Rzeczypospolitej oraz sporami kompetencyjnymi między najwyższymi organami państwa. Szanowni Państwo, temat dzisiejszej konferencji dotyka kwestii fundamentalnej: odpowiedzi na pytanie, czy źródłem praw człowieka jest wyłącznie wola ustawodawcy. Polska Konstytucja odpowiada na nie już w swojej preambule, nakazując stosowanie Konstytucji z dbałością o zachowanie przyrodzonej godności człowieka, jego prawa do wolności i obowiązku solidarności z innymi. Artykuł 30. stanowi zaś wprost, że przyrodzona i niezbywalna godność człowieka jest źródłem wolności oraz praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona są obowiązkiem władz publicznych. Jest mi szczególnie bliskie takie spojrzenie na prawo, w którym człowiek i jego godność pozostają punktem odniesienia dla państwa. Odnajduję w nim także dziedzictwo personalizmu chrześcijańskiego i nauczania św. Jana Pawła II. Prawo nie może być jedynie sprawnie skonstruowanym zbiorem przepisów. Musi służyć człowiekowi, sprawiedliwości i dobru wspólnemu. Godności i wynikających z niej podstawowych praw nie nadaje człowiekowi państwo. Państwo ma obowiązek je uznawać, szanować i chronić. Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie odwoływał się w swoim orzecznictwie do tej zasady. Czynił to w sprawach dotyczących najbardziej podstawowych praw człowieka, w tym prawa do życia, wolności, sądu czy ochrony przed bezprawnym działaniem władzy publicznej. Trafnie wskazywał, że godność, życie i wolność człowieka należą do wartości stanowiących fundament europejskiej cywilizacji i naszego rozumienia humanizmu. Panie i Panowie Sędziowie, Szanowni Zgromadzeni, 40 lat działalności Trybunału Konstytucyjnego pokazuje, jak wielka odpowiedzialność spoczywa na instytucji, której zadaniem jest ochrona nadrzędności Konstytucji. Pokazuje też, jak łatwo autorytet tej instytucji może zostać osłabiony, kiedy prawo ustępuje miejsca bieżącej walce politycznej. Tym większy mój sprzeciw budzą działania wymierzone w konstytucyjną pozycję Trybunału po 13 grudnia 2023 roku. Publiczne dyskredytowanie Trybunału przez przedstawicieli władzy wykonawczej, uchwała Sejmu z 6 marca 2024 roku podważająca status jego sędziów, niepublikowanie jego orzeczeń, uchwalone 13 września 2024 roku ustawy godzące w zasadę nieusuwalności i niezależności sędziów, a następnie uchwała Rady Ministrów z 18 grudnia 2024 roku zmierzająca do wykluczenia możliwości ogłaszania kolejnych rozstrzygnięć Trybunału, to działania, których nie można zaakceptować w demokratycznym państwie prawnym. Nie można również akceptować powstrzymywania się przedstawicieli rządu od udziału w postępowaniach przed Trybunałem, nieobsadzania wakatów sędziowskich ani pozbawiania Trybunału środków niezbędnych do jego funkcjonowania. Szczególnie jaskrawym naruszeniem obowiązującego porządku prawnego była próba złożenia przez nowo wybranych sędziów Trybunału ślubowania w gmachu Sejmu z pominięciem Prezydenta Rzeczypospolitej. Konstytucji i ustaw nie można przestrzegać tylko wtedy, gdy ich przepisy odpowiadają aktualnej większości parlamentarnej. Zasada praworządności albo obowiązuje wszystkich, albo staje się pustym hasłem. Trzeba jednak powiedzieć równie jasno: kryzys wokół Trybunału Konstytucyjnego nie zaczął się wczoraj i nie zostanie rozwiązany przez zastąpienie jednych politycznych wpływów innymi. Odpowiedzialność za autorytet tej instytucji ponoszą wszyscy, którzy przez lata uczestniczyli w podporządkowywaniu jej logice bieżącego sporu politycznego, niezależnie od tego, z której jego strony pochodzili. Polska potrzebuje Trybunału Konstytucyjnego silnego autorytetem prawa, a nie politycznych patronów. Potrzebuje sędziów, których wiedza, doświadczenie, niezależność i nieposzlakowana opinia nie pozostawiają wątpliwości, że w swoim orzekaniu służą Konstytucji i Rzeczypospolitej, a nie partiom politycznym. Nie możemy zaakceptować bezprawia wymierzonego w Trybunał Konstytucyjny. Nie możemy jednak również zgodzić się na sytuację, w której każda kolejna większość parlamentarna traktuje obsadę Trybunału jak następną odsłonę rywalizacji politycznej. Działanie tego mechanizmu trzeba przerwać. Trybunał Konstytucyjny ma być instytucją Rzeczypospolitej, nie jednej partii, jednego środowiska czy jednej większości parlamentarnej. Wierzę, że głęboka reforma konstytucyjna pozwoli odbudować należną Trybunałowi pozycję, jego niezależność i poważanie społeczne. Musimy stworzyć takie rozwiązania, które będą służyć Polsce bez względu na to, kto sprawuje władzę. Szacunek dla Konstytucji, niezawisłość Trybunału i wykonywanie jego orzeczeń powinny łączyć wszystkich, którym leżą na sercu siła, bezpieczeństwo i prestiż Rzeczypospolitej. Dziękuję organizatorom i uczestnikom obchodów jubileuszu 40-lecia Trybunału Konstytucyjnego oraz dzisiejszej konferencji poświęconej fundamentom naszego ładu konstytucyjnego. Życzę Państwu owocnych obrad i dobrej, służącej Polsce debaty. Serdecznie wszystkich Państwa pozdrawiam. Z wyrazami szacunku Karol Nawrocki Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej” #TrybunałKonstytucyjny #Konstytucja #Polska

Piękno polskiej tradycji tkwi w szczegółach. Podczas dzisiejszego Narodowego Czytania Pierwsza Dama założyła kreację ozdobioną koronką koniakowską - jednym z najbardziej kunsztownych i rozpoznawalnych przykładów rodzimego rękodzieła. Ten subtelny akcent to coś więcej niż element stroju. To wyraz szacunku dla pokoleń polskich koronczarek, ich talentu, cierpliwości i przekazywanego z pokolenia na pokolenie dziedzictwa. Pierwsza Dama po raz kolejny pokazuje, że polska tradycja może harmonijnie współgrać ze współczesną elegancją. Literatura i rzemiosło spotkały się dziś w pięknej opowieści o polskiej kulturze 🇵🇱 #PolskaTradycja #Rękodzieło #NarodoweCzytanie