Search

It's not about a 'rich' country or wealthy citizens. It's about young people who save or invest in the hope that they can one day have a chance at their own home. Keep in mind that the median has 15,000 euros in investments and investors with an asset of 10,000 euros already have to start paying taxes, whereas that was previously 57,000. These are the ordinary Dutch citizens. The investors, the entrepreneurs, the employees. People who work hard, take risks, and create jobs. These are people who are considering leaving because they do not see the Dutch government as a reliable partner. You should be ashamed of that. Now try to keep the welfare state standing. The Laffer Curve in full effect. #woningmarkt #financiën #overheid (translated)

De toename in bijstand onder jongeren is voor het overgrote deel te danken aan immigranten die buiten Europa zijn geboren. FVD wil het uithollen van onze verzorgingsstaat stoppen. Steun onze missie via https://t.co/VNKfQS06HZ! https://t.co/tnlrtAYQRi #bijstand #immigratie #verzorgingsstaat

Meer belasting betalen, Zorg verder uithollen, bedrijven kapot, onbetaalbare benzine, afbreken verzorgingsstaat om maar geld voor wapens te hebben. En die miljarden dan ook nog eens verkeerd besteden? Bekend verschijnsel helaas, afbraak door incompetentie. https://t.co/t4qHBsvlzM #belastingen #zorg #verzorgingsstaat

„Er is personeelstekort en de kosten van de verzorgingsstaat moeten door steeds minder mensen worden opgebracht. Tegelijkertijd zitten er relatief veel mensen in een uitkering. Het is zowel beter voor de mensen zelf als voor onze welvaart als zij werken’’ #WW #socialezekerheid #arbeidsmarkt

„Er is personeelstekort en de kosten van de verzorgingsstaat moeten door steeds minder mensen worden opgebracht. Tegelijkertijd zitten er relatief veel mensen in een uitkering. Het is zowel beter voor de mensen zelf als voor onze welvaart als zij werken’’ #WWduur #socialezekerheid #arbeidsmarkt

„Er is personeelstekort en de kosten van de verzorgingsstaat moeten door steeds minder mensen worden opgebracht. Tegelijkertijd zitten er relatief veel mensen in een uitkering. Het is zowel beter voor de mensen zelf als voor onze welvaart als zij werken’’ #socialezekerheid #WWduurtijd #arbeidsmarkt

Als (niet-Europese) migranten systematisch een sterke voorkeur hebben voor pro-migratie partijen en een zwakke voorkeur voor migratie-kritische partijen, kan het lastig worden om langs electorale weg het migratiebeleid bij te sturen👇 Vergelijk het met sociale zekerheid: hoe groter het deel van het electoraal dat (indirect) afhankelijk is van de verzorgingsstaat, hoe moeilijker om hervormingen door te voeren. #Migratie #Verkiezingen #SocialeZekerheid

Er zitten 400.000 mensen in de bijstand. Hiervan zijn 250.000 eerste generatie migranten - in toenemende mate mannen van 27 jaar of jonger Massamigratie = opblazen van de verzorgingsstaat. Dr. Jan van de Beek @demo_demo_nl waarschuwt al jaren, maar volgens extreemlinkse media als @nunl is hij extreemrechts. #bijstand #migratie #verzorgingsstaat

De RvS heeft gelijk: “de verzorgingsstaat is in zijn huidige vorm onhoudbaar”. En ik voeg daar aan toe dat ze immoreel en asociaal is, omdat steeds meer mensen afhankelijk worden van de staat en zelf geen regie over hun leven hebben en ook geen verantwoordelijkheid daarvoor dragen. En dan is er de steeds kleinere groep die de rest van de bevolking “op de been moeten houden” en de kosten van de Verzorgingsstaat dragen, want bedenk de overheid heeft geen eigen middelen. ⬇️ #Verzorgingsstaat #Maatschappij #Verantwoordelijkheid

„De arbeidsmarkt wordt steeds krapper: er is personeelstekort en de kosten van de verzorgingsstaat moeten door steeds minder mensen worden opgebracht. Tegelijkertijd zitten er relatief veel mensen in een uitkering. Het is zowel beter voor de mensen zelf als voor onze welvaart als zij werken. Mensen die werkloos worden, moeten we echt sneller weer aan een baan helpen dan nu. We weten dat het niet helpt om mensen lang in een hoge uitkering te laten zitten. Daardoor verkleint de kans dat ze snel weer werk vinden. Daar zijn allemaal studies naar gedaan.’’

Sander Schimmelpenninck 🎯 🎯 🎯 bij #eva #jinek “Die mevrouw denkt dat ze iets tekortkomt omdat alles aan de migranten gegeven wordt. Maar komt omdat de verzorgingsstaat is uitgekleed. Dat komt omdat de linkse partijen, waarop ze zou moeten stemmen, geen macht meer hebben. Omdat de rechtse partijen alle faciliteiten uitkleden die voor deze mensen zijn” #politiek #migratie #verzorgingsstaat

We hebben de verzorgingsstaat uitgekleed om linkse hobby’s te financieren. Asiel is zo’n linkse hobby die ons ruim €20 miljard per jaar kost. Dit gaat ten koste van de gewone Nederlander. Die kan het buurthuis, de bibliotheek, de streekbus en het bejaardentehuis op zijn buik schrijven. En @SanderSchimmelp, jij kleine droeftoeter: iedere asielzoeker krijgt een huis! Nu snap jij daar als GRAAF 🤢 natuurlijk geen bal van, maar óók dat gaat ten koste van de Nederlander die hier al decennialang bijdraagt aan de schatkist. Zelfingenomen dwerghamster. https://t.co/lFiyQYUkKF #verzorgingsstaat #asiel #Nederland

Het antwoord is: voor Klaver, voor een socialist, is het nooit genoeg. Vind de beschrijving van de Verzorgingsstaat veel te positief. Die is al te ver doorgeschoten. Veel te veel mensen zijn afhankelijk van de overheid. En dat is immoreel en asociaal. Voor veel politici is de Verzorgingsstaat heilig. Wat mij betreft is de Verzorgingsstaat het probleem en de achterliggende gedachte dat de overheid ieder ongemak voor iedereen moet wegnemen, voor werk moet zorgen, voor je opleiding, je huis, een veilig klimaat, voor je gezondheid , je kinderen moet opvangen en opvoeden, enzovoort. Een steeds kleinere groep mensen moet dit allemaal betalen, want de overheid heeft geen eigen middelen. #Verzorgingsstaat #Socialisme #Overheid

Een ochtendcolumn Er zit een vraag onder de politiek van Jesse Klaver waar ik eigenlijk nooit een antwoord op hoor. Wanneer is het wel genoeg? Nederland heeft geen samenleving ingericht waarin mensen die het goed hebben weigeren te delen. We hebben een verzorgingsstaat opgebouwd waarin hogere inkomens netto een groot deel van de rekening betalen en lagere inkomens worden ondersteund. De onderste helft krijgt via belastingen, uitkeringen en voorzieningen per saldo inkomen erbij. Aan de bovenkant gebeurt het omgekeerde. Dat systeem bestaat dankzij tientallen jaren van zorgvuldig opgebouwd maatschappelijk draagvlak. Het is misschien wel het beste bewijs dat solidariteit in Nederland geen mooie gedachte is, maar dagelijkse praktijk. Klaver vindt dat hoge inkomens meer moeten bijdragen. Wat betekent dat precies? We nemen Johan van Dijk. Johan heeft een goede baan en verdient €85.000 per jaar. Daarmee valt hij in de allerhoogste belastingschijf van Nederland. Geen grootindustrieel, gewoon een werknemer met een goed salaris. De meeste zelfstandige ondernemers verdienen minder. Reken vervolgens eens uit wat Johan afdraagt. Inkomstenbelasting en premies, daarna btw over wat hij koopt, accijnzen aan de pomp, energiebelasting, autobelastingen, lokale heffingen en ik vergeet vast nog wat. Voor een profiel van Johan komt de totale belastingdruk uit op iets van 42 à 43 procent van zijn bruto inkomen. Zou die verhouding gedurende een werkzaam leven van veertig jaar gelijk blijven, dan komt dat neer op ongeveer zeventien jaar van zijn leven werken volledig in dienst van het collectief. Dat lijkt mij geen gebrek aan solidariteit, maar eerder het bewijs ervan. Johan werkt veertig uur per week. Meer werken is dus nauwelijks een serieus antwoord. Meer verdienen vraagt voor hem om overuren, een zwaardere functie, meer verantwoordelijkheid of een volgende stap in zijn loopbaan. In 2026 heeft 58 procent van de werkenden een marginale druk boven 49,5 procent. Van elke volgende verdiende euro kan daardoor minder dan de helft in zijn besteedbare inkomen terechtkomen. Daarmee komt de bereidheid om die volgende stap te zetten onder druk te staan. Een promotie betekent doorgaans meer verantwoordelijkheid, meer druk en soms langere dagen. Wanneer van de extra beloning meer dan de helft verdwijnt via belasting, afbouwende heffingskortingen of toeslagen, verandert de rekensom. Het verschil tussen blijven zitten en doorgroeien wordt kleiner. Klaver weet hoe het stelsel werkt. Vanuit die werkelijkheid vraagt hij hogere inkomens om nog meer bij te dragen. Johan werkt veertig uur en draagt gedurende die werkweek fors bij aan het collectief. Wil hij verder komen, dan kan van de financiële opbrengst van die extra inspanning meer dan de helft naar datzelfde collectief gaan. Dagelijks leest Johan het in de krant en op tv, ziet hij het op de socials en hoort hij het in de politiek, de sterkste schouders moeten meer dragen, topinkomens moeten meer bijdragen, vermogens moeten zwaarder worden belast. Steeds dezelfde boodschap. Johan draagt te weinig bij. Nog is het niet genoeg. Daarom interesseert mij de grens. We praten voortdurend over hoeveel verschil te groot is. Veel minder hoor ik hoeveel verschil te klein is. Solidariteit kan niet uitsluitend worden gemeten aan wat nog meer bij iemand kan worden opgehaald. Twintig jaar van zijn leven, vijfentwintig? Solidariteit veronderstelt ook erkenning van wat al wordt bijgedragen. Anders verandert een gezamenlijke afspraak langzaam in een permanente rekening voor steeds dezelfde groep. Wanneer heeft Johan genoeg bijgedragen? Als zeventien van zijn veertig arbeidsjaren niet genoeg zijn en van de opbrengst van verdere inspanning meer dan de helft naar het collectief kan gaan, hoeveel moet Johan dan nog doen voordat Klaver zegt, dit is wel genoeg? #solidariteit #belastingdruk #verzorgingsstaat

Zelfs in de VS is de veel kleinere verzorgingsstaat al een argument om bepaalde immigranten te weren👇 Maar wij laten massaal nieuwkomers toe tot onze verzorgingsstaat. Groot deel jongvolwassen uitkeringsontvangers komt via het asielkanaal👇 Voor support: https://t.co/AODDQKj91S https://t.co/AfgY6WwLap #immigratie #verzorgingsstaat #asiel

Een ochtendcolumn Er is een politieke stroming die weliswaar steeds kleiner wordt, maar Nederland nog altijd in een houdgreep houdt. Het NOS-artikel over de vastgelopen begrotingsonderhandelingen laat zien hoe dat werkt. Er moet een begroting worden gemaakt. Er moet dus ergens minder worden uitgegeven of meer geld worden opgehaald. Meteen verschijnt de tegenstelling uit de vorige eeuw, gewone mensen, krijgen de rekening gepresenteerd, terwijl het kabinet zich druk zou maken om miljonairs. Kijk naar wie de rekening werkelijk betaalt en dat verhaal wordt lastig vol te houden. De onderste helft van de inkomensverdeling ontvangt gemiddeld meer van de overheid dan via belastingen en premies wordt betaald. Vanaf ongeveer het midden draait dat om. Van de netto bijdragen van de bovenste helft kwam in een CPB-analyse ruim de helft van de hoogste 10 procent. De hoogste 20 procent betaalde samen ongeveer driekwart. De geldstroom is vrij duidelijk. Een relatief kleine groep betaalt het grootste deel van de rekening waarmee Nederland inkomen en voorzieningen herverdeelt. In de politiek wordt het precies andersom verteld. Minder uitgeven betekent dat gewone mensen de rekening krijgen. Meer ophalen bij de groep die netto al het meeste betaalt heet eerlijk verdelen. Zo krijgt iedere uitgave een groep die er recht op heeft, terwijl voor de rekening steeds naar dezelfde kant wordt gekeken. Daar loopt het bestuur op vast. Iedere bezuiniging wordt afbraak. Iedere beperking wordt verlies. En zodra inkomsten en uitgaven niet meer bij elkaar passen, moet opnieuw meer geld worden opgehaald. Het probleem zit dieper. Deze politiek houdt zich vrijwel uitsluitend bezig met het verdelen van wat Nederland heeft en nauwelijks met de vraag hoe Nederland meer kan verdienen. Terwijl daar de gezamenlijke opdracht ligt. Zonder groei van productiviteit, bedrijven, investeringen en inkomens valt er uiteindelijk ook minder te verdelen. Juist daar zouden politiek verschillende partijen elkaar nu moeten kunnen vinden. Niet tegenover elkaar uitrekenen wie de rekening krijgt, maar samen werken aan het verdienvermogen waarop de hele verzorgingsstaat rust. Een sterke economie is geen belang van miljonairs. Iedereen die afhankelijk is van onderwijs, zorg, sociale zekerheid of een uitkering heeft belang bij dezelfde sterke financiële basis. Dat maakt de huidige impasse zo tekenend. Een minderheidskabinet biedt de oppositie uitzonderlijk veel ruimte om beleid af te dwingen en meters te maken. Die kans verdwijnt zodra ieder begrotingsdebat opnieuw wordt teruggebracht tot wie iets moet inleveren en bij wie nog iets te halen valt. Nederland bestaat allang niet meer uit arbeiders aan de ene kant en kapitalisten aan de andere. Werknemers hebben huizen en pensioenvermogen, ondernemers werken zelf mee in hun bedrijf en miljoenen Nederlanders bouwen gedurende hun werkzame leven vermogen op. De politiek zit muurvast in een tegenstelling die voor de meeste mensen allang niet meer bestaat. Zolang de politiek vooral verdeelt wat er is, in plaats van samen te vergroten wat er te verdelen valt, wordt ook de verzorgingsstaat steeds moeilijker te financieren. 'Muurvast', 'rommeltje' en 'kleurloos': steun voor begroting kabinet nog steeds ver weg https://t.co/ButKDSGVgq #Politiek #Economie #Begroting

Een ochtendcolumn Een groep ambtenaren die zich heeft aangesloten bij Extinction Rebellion wil dat het kabinet klimaatverandering uitroept tot nationale noodsituatie. De ambtseed zou daartoe verplichten, een ambtenaar dient het algemeen belang. Dat klinkt vooral overtuigend zolang de definitie van het algemeen belang overeenkomt met de eigen overtuiging. Stel dat honderd ambtenaren van Justitie, IND en COA zich aansluiten bij een beweging die de Nederlandse grenzen wil sluiten. Immigratie bedreigt volgens de groep de woningmarkt, verzorgingsstaat en sociale samenhang. Het kabinet moet daarom een nationale migratienoodsituatie uitroepen. Bij weigering volgt de gang naar de rechter. De ambtseed laat volgens de betrokken ambtenaren geen andere keuze. Het debat over ambtelijk activisme zou vermoedelijk onmiddellijk veranderen. Principieel verandert er niets. Klimaatactivist en migratieactivist volgen dezelfde redenering, een politieke overtuiging wordt tot algemeen belang verklaard en het ambt verschaft een bijzondere verantwoordelijkheid om daarvoor op te komen. Daar zit de verwarring. Een ambtenaar werkt voor het algemeen belang, maar bepaalt niet zelfstandig wat dat belang inhoudt. Daarover gaat politiek. Klimaat, migratie, belastingen, defensie en landbouw zijn politieke onderwerpen omdat over de gewenste uitkomst legitiem verschil van inzicht bestaat. Juist daarom heeft de ambtelijke organisatie een bijzondere positie. Ministers komen en gaan, kabinetten wisselen van kleur. Het ministerie dat vandaag een ruimhartig asielbeleid uitvoert, kan morgen opdracht krijgen immigratie te beperken. De kwaliteit van het ambtelijk apparaat ligt in het vermogen beide opdrachten professioneel uit te voeren, binnen wet en rechtsstaat. Dat sluit tegenspraak niet uit. Een ambtenaar mag waarschuwen dat beleid onuitvoerbaar, onrechtmatig of onverstandig is. De Raad van State benadrukte bij de nieuwe ambtseed die professionele verantwoordelijkheid, en waarschuwde tegelijk dat de ambtseed geen afbreuk mag doen aan politieke neutraliteit. De grens wordt zichtbaar wanneer professioneel advies overgaat in politieke mobilisatie vanuit het ambt. Ambtenaren hebben vrijheid van meningsuiting, vereniging en demonstratie. De Ambtenarenwet begrenst die vrijheid wanneer de goede vervulling van de functie of de openbare dienst in gevaar komt. De gedragscode van het Rijk verlangt daarnaast onafhankelijkheid en onpartijdigheid. Daarmee komt de burger in beeld. Een asielzoeker tegenover een IND-ambtenaar hoort zich niet af te vragen of de behandelaar zaterdag demonstreerde voor gesloten grenzen. Een ondernemer met een klimaatvergunning hoort evenmin te hoeven onderzoeken of de behandelend ambtenaar actief is bij Extinction Rebellion. Vertrouwen in de overheid veronderstelt dat persoonlijke politieke overtuigingen bij het loket verdwijnen. De symmetrie maakt het principe zichtbaar. Wie de klimaatactivistische ambtenaar vanuit het ambt politieke druk laat uitoefenen, moet dezelfde ruimte gunnen aan de ambtenaar die immigratie wil stoppen, abortus wil beperken, ontwikkelingshulp wil afschaffen of kernenergie wil versnellen. Een grondrecht verandert niet van karakter wanneer een andere politieke overtuiging er gebruik van maakt. #Klimaatverandering #Politiek #Ambtenaren

Toen @PieterOmtzigt dit thema - terecht - aanroerde werd hij nog net niet van nazi-sympathieën beticht. Ook Latten moet telkens door een muur van onbegrip breken. Terwijl: zonder kinderen overleeft de verzorgingsstaat en uiteindelijk een volk niet: #Kinderopvang #Verzorgingsstaat #Politiek