Search

Is er ook honderd miljoen euro aan dwangsommen uitgekeerd aan toeslagenouders die te lang moeten wachten op een beslissing? Of aan jongeren die meer dan tien jaar op de wachtlijst staan voor een huis? Of aan 80-plussers zonder voldoende thuiszorg? #Dwangsommen #Toeslagenouders #Wachtlijsten

A recent study in the Netherlands shows that general practitioners can reduce the need for referrals to a cardiologist by 50% in patients with unclear chest pain through a simple CT scan, leading to lower costs and fewer surges in long waiting lists for cardiologists. (translated)

The article points to the problem of increasing waiting lists for the Kamers met Aandacht project, which provides secure housing for vulnerable young people, and emphasizes the need for financial support to further expand and help more young people in situations of jeopardy. (translated)

Approximately 62,500 people with severe mental health disorders live out of sight of mental healthcare due to a combination of problems such as long waiting lists, changes in care structures, and a lack of suitable housing facilities, leaving them often to fend for themselves and in some cases even exhibit dangerous behavior. (translated)

Een ochtendcolumn Ik zag een fragment waarin Bob Scholte van Left Laser tegenover Annemarie van Gaal zat. ‘Wat is er mis met een betaalbare woning voor iedereen?’, vroeg Scholte. Van Gaal had niet onmiddellijk een antwoord. Zo ontstaat tegenwoordig een uitstekend filmpje. Kijk eens. Mond vol tanden. Er is natuurlijk niets mis met een betaalbare woning voor iedereen. Net zoals er niets mis is met goede zorg voor iedereen, voldoende inkomen voor iedereen of vrede voor iedereen. Het probleem zit niet in het verlangen. Het probleem begint wanneer een verlangen wordt gepresenteerd als een oplossing. Betaalbare woningen bestaan al. Alleen wil niet iedereen in Appingedam wonen. Stel dat morgen alle Nederlanders in Amsterdam willen wonen. Hebben we dan allemaal recht op een betaalbare woning in Amsterdam? En als het antwoord nee is, wie bepaalt dan wie er wel mag wonen? De hoogste bieder, degene die er geboren is, de verpleegkundige die er werkt, het gezin met kinderen of degene die het langst op een wachtlijst staat? Zelfs met genoeg woningen blijft die vraag bestaan. Een huis aan het Vondelpark is iets anders dan een huis naast de snelweg. Locatie, ruimte en omgeving zijn schaars. Die schaarste kun je niet wegpraten met het woord betaalbaar. En wat betekent betaalbaar eigenlijk? Betaalbaar voor wie? Iemand met een minimumloon, een modaal inkomen of twee salarissen? Zodra betaalbaarheid een recht wordt, moet iemand een norm bepalen en vervolgens vaststellen wie eraan voldoet. Van Gaal bracht het scheefwonen ter sprake. Scholte pareerde dat met de opmerking dat scheefwonen een typische VVD-uitvinding is. Iedereen moet gewoon betaalbaar kunnen wonen. Dat klinkt opnieuw sympathiek en lost opnieuw niets op. Als inkomen niet van belang is, kan iemand met een hoog inkomen in een goedkope woning blijven terwijl iemand met een laag inkomen op de wachtlijst staat. Vinden we dat prima, dan accepteren we die verdeling. Vinden we het onrechtvaardig, dan moeten we inkomens controleren. Krijgt iemand opslag of gaat een partner meer verdienen, dan moet opnieuw worden bepaald of het recht op die woning nog bestaat. Achter de simpele vraag ‘wat is er mis met een betaalbare woning voor iedereen?’ gaat een complete wereld schuil van schaarste, inkomensgrenzen, wachtlijsten, prijzen, controles, voorrang en politieke keuzes. En precies daarin zit de intellectuele leegte van dit soort debat. De vraag klinkt als een argument, maar is in werkelijkheid een wens. Niemand hoeft uit te leggen hoe die wens wordt uitgevoerd, wie ervoor betaalt of wat er gebeurt wanneer twee mensen aanspraak maken op hetzelfde schaarse goed. Probeer daar maar eens in twintig seconden op te antwoorden Ik moest denken aan Brandolini’s law, het kost veel meer energie om onzin te weerleggen dan om die te produceren. Alleen hoeft de oorspronkelijke uitspraak niet eens onzin te zijn. Dat maakt deze manier van debatteren zo effectief. Een sympathiek doel wordt uitgesproken en de ingewikkeldheid van de werkelijkheid wordt vervolgens het probleem van de tegenstander. Bouw betaalbare woningen. Belast de rijken. Grenzen dicht. Pak de vervuilers aan. Schaf het eigen risico af. Minder managers, meer handen aan het bed. Bijna iedere zin bevat iets waars of wenselijks. De werkelijkheid begint bij de volgende vraag. Juist die vraag doet het slecht op beeld. Wie antwoordt moet voorwaarden noemen, gevolgen uitleggen en soms nadenken. De ander hoeft alleen de volgende eenvoudige waarheid klaar te hebben. Twijfel oogt zwak, nuance klinkt als een uitvlucht. Zo beoordelen we intellectuele kwaliteit steeds vaker op presentatievaardigheden. Bestuur vraagt het tegenovergestelde: informatie verzamelen, gevolgen overzien en soms eerst nadenken voordat er een antwoord komt. Misschien moeten we het publieke debat weer per handgeschreven brief voeren. Zodat we wat tijd hebben om na te denken. Het zal allemaal wat langzamer gaan maar de kans bestaat wel dat we daardoor sneller vooruitkomen. #BetaalbareWoning #Huisvesting #SociaalDebat

Van iedereen die stukjes tikt voor welke krant dan ook, en die daarin normerende uitspraken doet over hoe er moet worden gekeken naar asielzoekers, zou moeten vermeld worden waar diegene exact woont, op welke afstand het dichtsbijzijnde AZC ligt en hoeveel asielzoekers diegene in zijn/haar leven daadwerkelijk ontmoet/gesproken heeft. Ik ben namelijk echt helemaal klaar met dat hautain betwetering volk dat zogenaamd bescheiden leeft ('oeh zie mij deugen, ik had een dikbetaalde topfunctie maar ben 'gewoon' het onderwijs ingegaan') hun eigen (pensioen)potje dik op orde heeft, boodschappen doet met hun tweede hybride auto of met hun elektrische bakfiets van €10.000 bij de traiteur verse hapjes haalt, die nog nooit bij een bushalte heeft moeten wachten, en niet bij de Lidl, Zeeman of Wibra hoeft te shoppen... Het zijn echt áltijd de mensen die geen familieleden op wachtlijsten hebben voor woningen, omdat ze vermogens en huizen erven, die geen énkele rechtse stemmer in hun eigen vriendenkring hebben, die geld genoeg hebben om nergens te hoeven komen waar de harde realiteit zich aandient, die zich vooral druk kunnen maken over het klimaat en wereldvrede, die zich kunnen veroorloven om vanuit hun prachtige villawijk moreel verheven boodschappen door de strotten te duwen van de mensen die in een veel te klein rijtjeshuis in een achterstandswijk leven, wiens kinderen al vijftien jaar op wachtlijsten staan voor een huurwoning, die dagelijks getuige zijn van de gevolgen van 'verward gedrag' en criminaliteit, die de eindjes aan elkaar moeten knopen, die in de bus of tram worden lastiggevallen door mensen met andere normen en waarden, en die natuurlijk niet voor niets op partijen stemmen die een strenger asielbeleid willen... Met je 'gastvrijheid' . #MijnMening #Asielzoekers #Maatschappij #Solidariteit

Door wachtlijsten in de jeugdbescherming hebben meer dan 200 kinderen in Nederland geen vaste voogd, ondanks dat ze onder toezicht gesteld moesten worden vanwege onveilige thuissituaties, waardoor belangrijke beslissingen en toezicht op hun welzijn in gevaar komen, aldus experts en cijfers van platform Investico en dagblad Trouw. #jeugdbescherming #kinderen #voogdij

Het kabinet heeft een nieuw 8-puntenplan gepresenteerd om de jeugdbescherming in Nederland te verbeteren, waarbij één vast aanspreekpunt per gezin zal worden ingesteld om de samenwerking tussen organisaties te bevorderen en wachtlijsten en onjuiste hulp voor kwetsbare kinderen aan te pakken. #jeugdbescherming #jeugdhulp #kinderen

De Gezondheidsraad heeft geconcludeerd dat de Nederlandse transgenderzorg voor minderjarigen zorgvuldig is georganiseerd, met een uitgebreid proces van onderzoek en gesprekken voorafgaand aan hormoonbehandelingen, hoewel er lange wachtlijsten zijn en de rol van de maatschappij in de acceptatie van genderdiversiteit van groot belang is voor het welzijn van deze jongeren. #transgenderzorg #genderdysforie #gezondheidsraad

De auteurs pleiten ervoor dat depressie, ondanks de grote impact op de samenleving en de gezondheid, zichtbaar moet worden in het publieke debat en dat de aanvaarding van lange wachtlijsten voor behandeling onacceptabel is. #Depressie #GeestelijkeGezondheid #MaatschappelijkeUrgentie

Mooie brief van de Zelfstandige Klinieken Nederland. Waarom weigeren zorgverzekeraars bij de zelfstandige klinieken voldoende zorg in te kopen ondanks de wachtlijsten? De lobby van zorgverzekeraars en ziekenhuizen is zo sterk dat dit kabinet niet-gecontracteerde zorg wil stoppen. https://t.co/xyJK2sh3si #Zorgverzekering #ZelfstandigeKlinieken #Gezondheidszorg

TBS Nederland slaat alarm over het vastgelopen tbs-systeem, waarbij de veiligheid in tbs-klinieken onder druk staat door een groeiend tekort aan behandelplekken en oplopende wachtlijsten, wat leidt tot frustratie en langdurige verblijven in zwaar beveiligde omgevingen. #TBS #veiligheid #zorgsysteem

In Nederland volgden vorig schooljaar bijna 19.000 kinderen langere tijd geen regulier onderwijs, wat bijna een verdubbeling is ten opzichte van vijf jaar geleden, deels door medische en psychische redenen en lange wachtlijsten in de jeugdzorg, terwijl steeds meer leerplichtige kinderen niet ingeschreven staan bij een school. #onderwijs #leerplicht #kinderen

Minister Mirjam Sterk werkt aan wetgeving om de jeugdzorg te verbeteren, maar ondanks de recente mishandeling van een meisje in Stadskanaal blijft het probleem van een groeiend aantal kinderen op wachtlijsten en een tekort aan middelen en personeel in de jeugdzorg nijpend. #jeugdzorg #MirjamSterk #wetgeving