Search

'Ik vind het een afschuwelijk idee dat Nederland in 2030 een groot stekelvarken is' We zetten Nederland vol met windmolens en zonnepanelen, ondertussen draaien onze kolencentrales bijna harder dan ooit en exporteren we volop stroom naar onze buurlanden. Volgens @mariannezw laat het zien hoe krom ons energiebeleid is. #nieuwsvandedag #energiebeleid #duurzaamheid #klimaat

Ik had net een gesprek met iemand die overwoog om al dan niet airco te installeren. Hij was tot de conclusie gekomen om het niet te doen, want: “want airco is slecht voor het milieu.” Waarop ik vroeg: “Waarom zeg je dat?” Antwoord: “Omdat airco veel stroom verbruikt.” Waarop ik dan weer vroeg: “Oké. Maar waarom is stroom verbruiken dan per definitie slecht voor het milieu?” Gevolgd door een stilte. Ik voegde er nog aan toe: “Als je het in de context van ‘het milieu’ bekijkt: die stroom kan toch afkomstig zijn van zonnepanelen, windmolens of kerncentrales?” Opnieuw geen antwoord. En dát vond ik eigenlijk veel interessanter dan de discussie over wel of geen airco. Ik laat hier trouwens in het midden of airco goed of slecht is voor het milieu. En het klimaat laat ik er al helemaal buiten hier. —> Mijn punt is dat “het is slecht voor het milieu” blijkbaar zo’n automatische reflex is geworden dat sommigen zelfs niet meer nadenken over waarom dat eigenlijk zo zou zijn. Als één simpele “waarom?” voldoende is om de redenering de facto te doen stoppen, heb je dan wel een eigen beredeneerde mening of reageer je gewoon vanuit een opgelegde overtuiging? #milieu #airco #klimaat

We hadden ALLES! We hadden windmolens We hadden watertorens We hadden veiligheid We hadden goed onderwijs We hadden goedkoop gas We hadden bejaardenhuizen We hadden een goed zorgstelsel en pensioen We hadden de beste boeren We hadden een mooi land Wat waren we trots. En toen kregen we VVD & D66 en andere landverraders partijen #Nederland #trots #politiek

Shell steekt winst uit verkoop gesubsidieerde wind- en zonneparken in eigen zak Ja, u leest het goed. Shell trekt de stekker uit zijn Europese wind- en zonneparken. Het concern verkoopt zijn volledige onshoreportefeuille aan TotalEnergies, dat vervolgens een belang van 50 procent in een deel van de projecten doorverkoopt aan de Amerikaanse private-equityreus KKR. In Nederland gaat het om ongeveer 254 MW aan vermogen: de parken in Emmen (Pottendijk), Terneuzen (Koegorspolder en Sas van Gent), Moerdijk en Heerenveen. Projecten die jarenlang met forse SDE-subsidies tot stand zijn gekomen. Die subsidies deden precies waarvoor ze bedoeld waren: het investeringsrisico voor Shell grotendeels wegnemen. De overheid vulde het verschil aan tussen de kostprijs van duurzame elektriciteit en de marktprijs. Daardoor kon Shell deze projecten met een zeer beperkt financieel risico ontwikkelen en bouwen. Nu de windturbines en zonnepanelen eenmaal draaien, stapt het bedrijf uit de markt, incasseert de verkoopwinst en belandt de fysieke infrastructuur in buitenlandse handen. De Nederlandse overheid blijft ondertussen de afgesproken subsidies gewoon uitkeren, alleen voortaan aan TotalEnergies en KKR. De contracten bevatten geen clausule die daar iets tegenover stelt. De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hanteert geen clawback-clausule, geen verplichte winstdeling en geen beperkingen voor een nieuwe buitenlandse eigenaar. Ja, u leest het goed: infrastructuur die met publiek geld is gebouwd, kan met winst worden verkocht zonder dat de belastingbetaler daar ook maar iets van terugziet. Publiek geld fungeert zo als gratis geldboom. De belastingbetaler draagt het risico, het bedrijfsleven incasseert de meerwaarde en de infrastructuur verdwijnt over de grens. Lokale gemeenschappen blijven achter met de windmolens en zonneweides als permanente horizonvervuiling, terwijl de financiële opbrengsten naar buitenlandse investeerders vloeien. De overheid, die de royale subsidies verstrekte, staat met lege handen. Het contrast met Shells fiscale positie in Nederland maakt dit nog wranger. Dankzij fiscale constructies en afschrijvingen betaalt het concern hier al jarenlang relatief weinig vennootschapsbelasting. Tegelijkertijd werden investeringen ondersteund met staatssteun, waardoor de risico's grotendeels door de overheid werden afgedekt. De verhouding is daarmee opvallend eenzijdig: de staat neemt het risico, Shell maximaliseert het rendement en de uiteindelijke verkoopwinst verdwijnt via internationale bedrijfsstructuren uit Nederland. Waarom dit systeem zo is ingericht, en met medeweten van welke ambtenaren en ministeries, is mij volstrekt onduidelijk. Hier ligt een uitgelezen kans voor de minister van Financiën. Het begrotingstekort is structureel, de energietransitie kost miljarden en Den Haag zoekt voortdurend naar extra inkomsten. Is het dan niet logisch om bij toekomstige SDE-beschikkingen, en waar juridisch mogelijk ook bij bestaande regelingen, een terugbetalingsverplichting op te nemen bij verkoop? Wie een met publiek geld gesubsidieerd energieproject met winst verkoopt, betaalt een deel van de ontvangen subsidie terug. Niet als straf, maar als logische voorwaarde: wie het risico niet droeg, kan ook niet de volledige verkoopwinst opeisen tenslotte. Begrijp mij goed: dit is geen anti-ondernemersmaatregel. Dit is simpelweg gezond rentmeesterschap. Publiek geld is bedoeld om de energietransitie te versnellen, niet om een risicoloze springplank te vormen voor internationale investeerders die bij verkoop de volledige winst incasseren. Shell is immers geen nutsbedrijf met een publieke taak, maar een beursgenoteerde onderneming die investeert waar het rendement het hoogst is. Kennelijk leveren olie, gas en de handel daarin momenteel meer op dan het exploiteren van wind- en zonneparken. De Nederlandse politiek heeft Shell jarenlang behandeld als een onmisbare partner in de energietransitie. Die illusie is inmiddels definitief doorgeprikt. Zodra de projecten volwassen zijn en de verkoopwinst lonkt, vertrekt Shell en blijft de overheid met lege handen achter. Als de politiek werkelijk de overheidsfinanciën op orde wil brengen, is het niet meer dan redelijk dat de staat niet alleen de risico's deelt, maar ook meedeelt in de successen die met belastinggeld mogelijk zijn gemaakt. Anders blijft de Nederlandse belastingbetaler keer op keer de rekening betalen, terwijl de winst in het buitenland belandt. De vraag is dan ook niet of dit systeem scheef is, maar of @Minister_FIN bereid is het eindelijk recht te trekken? #Energietransitie #Duurzaam #Shell

De Merwedebrug: symbool van omgekeerde prioriteiten Gorinchem, zondag. Terwijl de vrachtwagens die winkels in Nederland moeten bevoorraden omrijden, en het gevloek en gescheld van de chauffeurs bijna hoorbaar is, staat de Merwedebrug er als een vermoeide oude man bij: verboden voor zwaar verkeer omdat het staal in de boogconstructie te zwak is. Onderzoek wees uit dat de brug het gewicht van het verkeer dat een deel van onze economie draaiende houdt niet meer aankan. Een voorzorgsmaatregel, zegt Rijkswaterstaat. Alsof we een land zijn dat zich nog iets kan veroorloven uit voorzorg, met een overheid die miljarden over de balk smijt maar geen geld meer heeft voor het onderhoud van essentiële infrastructuur. En ja, u begrijpt het inderdaad goed, dit is geen pech, dit is geen toeval. Dit is het logische gevolg van jarenlang bewust onze infrastructuur verwaarlozen. Een brug uit de jaren zestig, wekelijks goed voor tienduizenden vrachtwagens, de economische slagader van Zuid-Nederland, is nu ineens te zwak om nog die rol te kunnen vervullen. Ondertussen staan er honderden kilometers file op de alternatieve routes, transporteurs rekenen stevig vloekend hun extra onkosten uit en lokale bedrijven zien hun al krappe marges verdampen. En onze overheid? Die houdt zich van de domme en smijt miljarden over de balk, bijvoorbeeld aan klimaatbeleid. Maar liefst 28-miljard voor een onmeetbare globale temperatuurdaling van 0.00036-graden. Ja, u leest het goed. Miljarden voor een uitkomst van een rekenmodel in Brussel of Den Haag dat ons moet laten geloven dat Nederland de planeet redt. Subsidies voor windmolens die landschappen verminken, zonneparken die vruchtbare akkergrond opvreten, elektrische auto’s die de middenklasse niet kan betalen en import van groente en fruit uit landen waar stikstof nog wordt gebruikt waar het voor bedoeld is: als meststof. Dit is ideologie in zijn zuiverste vorm. Maar een brug onderhouden? Een essentieel onderdeel van onze infrastructuur vervangen voordat het te laat is? Nee, dat is blijkbaar té burgerlijk, té ouderwets, overduidelijk niet visionair genoeg. Klimaat is het nieuwe politieke Mekka, waar het gros van politici en beleidsmakers braaf en diep naar buigen. Essentiële infrastructuur is kennelijk een kostenpost die je zo lang mogelijk kunt doorschuiven, liefst naar de volgende generatie bestuurders. Totdat de boogconstructie van de Merwedebrug piept en kraakt en de truckers ineens tot zondebokken worden verklaard, zelfs beboet worden, omdat ze nog even doorreden met hun kostbare lading. Dit is het Nederland van de omgekeerde prioriteiten. We pompen geld in net-zero-fantasieën die geen enkel meetbaar effect hebben op de globale temperatuur, terwijl de echte economische ruggengraat van ons land: wegen, bruggen, dijken, energie-infrastructuur die wél werkt, langzaam desintegreert. De Papendrechtsebrug ernaast ligt er immers ook al maanden uit. Maar ja, beleidsmakers en politici wijzen naar elkaar en naar de stip op de horizon: die nieuwe brug zou er in 2031 moeten komen. Een paar decennia te laat, en waarschijnlijk is zelfs 2031 niet haalbaar omdat de stikstofregels en de Europese Green Deal het niet toelaten. De transportsector, de boeren, de bouwers en de gewone Nederlander die gewoon wil werken en zijn handelswaar of spullen wil verplaatsen, betalen de prijs. Letterlijk. Meer kosten, meer congestie, meer frustratie. En de Haagse elite? Die vliegt businessclass naar klimaatconferenties of zet miljarden opzij om op zee nog meer windturbines te plaatsen, ondanks onderzoek dat deze wiebelstroom absoluut niet betrouwbaar is. Veiligheid? Onderhoud? Dat is voor mensen die niet begrijpen dat de toekomst van Nederland groen en elektrisch is, en daarvoor moet alles wijken, zo denkt men in Den Haag. De Merwedebrug is geen incident. Het is de wrange realisatie dat Nederland de pragmatische houding die ons land groot heeft gemaakt heeft ingeruild voor een ideologisch sprookje. Een land waar de bruggen letterlijk en figuurlijk piepen en kraken onder het gewicht van de werkelijkheid, terwijl men in Den Haag nog steeds droomt van de schouderklopjes die men internationaal zal krijgen als Nederland de felbegeerde status CO2-neutraal behaalt. Het is de hoogste tijd om wakker te worden. Stop met de absurde miljardenverspilling aan ideologische doelen die niet haalbaar zijn, die ons land financieel de nek omdraaien. Onderhoud eerst wat er écht toe doet: de infrastructuur die ons land draaiende houdt, de economische ruggengraat van ons land. Anders rijden we straks niet alleen om via de A15, maar rijden wij met z’n allen rechtstreeks de afgrond in. Bron: https://t.co/WznNU9Z7j5 #infrastructuur #transport #politiek

Wanneer is 'milieu' eigenlijk volledig ondergeschikt geworden aan 'klimaat'? Ik ben geen fan van windmolens…ze leveren alleen stroom als er wind is, bij te weinig wind draaien ze niet en bij te veel wind worden ze stilgelegd. Na amper 20 - 25 jaar moeten ze worden afgebroken en ze maken maagdelijke landschappen gewoon kapot en ze veroorzaken geluidsoverlast en hinderlijke slagschaduw voor mensen én dieren die in de buurt leven. Voor hun bouw zijn gigantische hoeveelheden beton, staal en andere grondstoffen nodig. En zonder subsidies of andere vormen van overheidssteun zijn veel projecten economisch gewoonweg niet rendabel. Maar dan heb ik het nog niet eens over wat er gebeurt wanneer zo'n windmolen aan het einde van zijn leven komt… Weinig mensen beseffen dat een moderne windturbine op een fundering staat van 400 tot meer dan 1.000 ton gewapend beton. —> In verschillende landen moet die fundering zelfs niet volledig verwijderd te worden bij afbraak. Men haalt het bovengrondse stuk weg... en de rest blijft gewoon in de grond zitten. Echt "duurzaam" kan je dat moeilijk noemen. En ook de wieken blijven een recyclage-probleem en dan zijn er nog de gigantische tandwielkasten, hydraulische systemen, olie en smeermiddelen die allemaal ‘verwerkt’ moeten worden. En wanneer die fundering in de grond achterblijft, blijft een massief blok van honderden tot duizenden ton beton daar voor altijd zitten. Op die plaats krijgt de bodem zijn oorspronkelijke functie niet meer terug. Diepe wortels van bomen kunnen er niet groeien en ook de natuurlijke waterinfiltratie en -afvoer worden danig verstoord. Met alle gevolgen van dien…(klimaatprofeten wijzen daar bij overstromingen nooit op trouwens). Als je dus de duurzaamheid van windmolens bekijkt over hun volledige levenscyclus -en niet alleen naar de elektriciteit die ze produceren (als er wind is), maar ook naar de grondstoffen die ze verbruiken én de industriële erfenis die ze achterlaten- dan geeft dat toch een heel ander beeld. —> Maar los van dat alles is misschien wel het grootste voordeel van windmolens voor politici en professionele deugdoeners dat ze enorm opvallen. Een van de grootste redenen waarom ik er geen fan van ben, is voor hen juist een gigantisch voordeel. ➡️Ze zijn kilometers ver zichtbaar en vormen een soort ‘permanente reclamezuil’ waarmee politici kunnen tonen dat ze zogezegd "iets doen voor het klimaat" (wat op zich nog zeer twijfelachtig is). Mijn vraag is dus: wat als windmolens het nieuwe asbest zijn? —> Een technologie die vandaag als vooruitgang wordt verkocht, maar waarvan volgende generaties zich zullen afvragen hoe ze er op een milieuvriendelijke manier weer vanaf geraken. #klimaat #duurzaamheid #milieu

De Raad van State. Wat is het toch een tuig. 283 meter. Dat is de afstand tussen onze woning en een mega -windturbine van 240 meter hoog. Rotordiameter 150 meter. Mogelijk gemaakt door de Afdeling bestuursrechtspraak en een geitenpaadje. De verplichte (m.e.r.) milieueffectrapportage. Die stap sloegen ze even over. De gevolgen zijn voor die lastige omwonenden. Klootjesvolk. Haagse minachting in een notendop. #DoorEnDoorSlecht #windmolens @MinisterKGG #RaadvanState @2eKamertweets @ProvUtrecht windpark Goyerbrug #windenergie #milieu #politiek

Het ergste is: dit is géén recent nieuws. Het CPB-rapport en de NOS-berichtgeving (“5 miljard schade door windmolens”) dateren uit oktober 2014 – ruim 11 jaar oud. Uit de kosten-batenanalyse blijkt dat windmolens op zee de maatschappij meer kosten dan opleveren, en dat zelfs bij massale uitrol géén CO₂-reductie optreedt door het EU-ETS-systeem. Toch stampen @VVD, @D66 en @CDAvandaag het beleid door met deze economisch, ecologisch én natuurrechtelijk desastreuze uitrol van (offshore) wind. Subsidies, natuurvernietiging, torenhoge kosten voor burgers en netcongestie – terwijl de baten uitblijven. Wanneer houdt deze waanzin op? #Windenergie #Klimaatbeleid #Duurzaamheid

Ik was in mijn jonge jaren een groen-rood-linkse activist. Met bijpassende kledij&haar. Voor een schoon milieu en beschermen van de walvissen. Nu is die hele groene beweging verworden tot een krankzinnige klimaat en woke sekte en vermoorden ze walvissen met hun windmolens. https://t.co/EKeH2hvBfr #milieu #klimaat #activisme

Nederland zal moeten kiezen tussen onbetrouwbare en dure ‘groene’ energie of traditionele, betaalbare brandstoffen. FVD is tegen het transformeren van onze energievoorziening en dus tegen het klimaatfonds: géén subsidies voor zonnepanelen, windmolens en warmtepompen. https://t.co/zaxw0yCsh7 #Energie #Klimaat #Duurzaamheid

De stikstofwaanzin: boeren kapot voor een rekenmodel Wordt u er ook kotsmisselijk van hoe een ideologie verpakt wordt als onontkoombare natuurwetenschap? En ja, ik heb het uiteraard over de stikstofcrisis, een crisis waarvan de impact wordt gemeten met ambtelijke rekenmodellen die zo gevoelig zijn afgesteld dat een extra koe in de wei al een heel ernaast gelegen Natura-2000-gebied in acuut gevaar brengt. En maak u geen illusies, de echte natuur trekt zich niets aan van deze Haagse ambtenaren die navelstaren tot een kunst hebben verheven. Sterker nog, zo'n 80% van de natuur in Nederland heeft er nog nooit zo goed voorgestaan. En de boeren? Die innoveren al decennia lang met als resultaat steeds lagere emissies. Nederland is daarmee een absolute wereldspeler op het gebied van efficiënte en milieuvriendelijke voedselproductie. Maar dat telt niet in Den Haag. Want het gaat allang niet meer om wetenschap. Het gaat om ideologie. De boer moet kapot. Hij is de zondebok van de klimaatkerk, het obstakel voor de transitie naar een 'duurzaam' Nederland vol windmolens, zonneparken, data centers en importvoedsel. Kijk alleen maar naar de taal: boeren zijn 'emissiebronnen', hun bedrijven 'belasting voor de natuur'. Het doet akelig denken aan hoe vroeger, in de Soviet-Unie, zelfstandige boeren met wat eigen land en vee, werden neergezet als probleem: egoïstisch, inefficiënt, schadelijk. Eerst maak je het ze onmogelijk om rendabel te kunnen produceren met onhaalbare normen, daarna bied je 'vrijwillige' uitkoop aan. En als ze weigeren? Dan volgt de juridische verwurging via de Raad van State en activistische rechtszaken. De waanzin is compleet als je ziet hoe de rest van de samenleving ook op slot word gezet, als een stok achter de deur. Bouwprojecten, woningen, infrastructuur, het wordt allemaal in de wacht gezet en effectief as drukmiddel gebruikt om dit beleid af te dwingen. En de Nederlandse boer, die al generaties lang ons eten op tafel zet? Die boer moet wijken voor abstracte percentagepuntjes in rekenmodellen die elke aansluiting met de realiteit missen. Boeren zijn geen milieucriminelen. Ze zijn de hoeders van ons platteland, onze voedselzekerheid en een eeuwenoude cultuur nauw verboden met Nederland. Hun geplande ondergang is uitgezet in beleid: maak hun bestaansmodel juridisch onhoudbaar en noem dat vooruitgang. Met als uitdragers van deze ideologie de beleidsambtenaren bij de Ministeries van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur en Financiën. Met als pressiemiddel beleidsnota’s en in wet- en regelgeving gegoten stikstofnormen en NGO’s die dwingend mogen meebeslissen over de toekomst van deze boeren. Wordt het geen tijd dat dit land wakker schrikt? Zich realiseert dat deze laffe, ideologische Gutmenschpolitiek ons platteland verkwanselt op basis van falende rekenmodellen en klimaatfantasieën? Stop met het offeren van één van de pijlers van onze voedselvoorziening en economie op het altaar van Brussel en Den Haag. Want als we zo doorgaan, eten we straks geïmporteerde GMO soja uit Brazilië, aardappelen vol met pesticiden uit Tsjechië en verdwijnt de Nederlandse boer als cultuurhistorisch relikwie in de geschiedenisboeken. Dat, beste lezer, is geen crisis meer, dat is verraad aan ons eigen land en de generaties voor ons die het met bloed, zweet en tranen hebben opgebouwd. #stikstofcrisis #boeren #duurzaamheid

@SandraBeckerman Wat is er zo erg aan een kerncentrale? Waarom bevestig je het waandenkbeeld dat dit een last voor Groningen is? Wees blij dat je er 1 of 2 krijgt. Werkgelegenheid, economische boost doordat het grote stroomverbruikers aantrekt, en minder veel afzichtelijke windmolens. Win-win-win #kernenergie #duurzaamheid #werkgelegenheid