Search

Een beschaving leeft niet alleen van wat zij produceert maar van wat zij doorgeeft. Het doorsnijden van de band tussen generaties verzwakt de samenleving. Ware woorden van @AmandaKluveld Solidariteit als tastbaar begrip richting kinderen, familie en gemeenschap. Daar zwoegt een mens voor. #solidariteit #samenleving #generaties

Vandaag is de officiële overlijdensdag van onze pelotonscommandant, eerste luitenant Tom Krist. Gisteren hebben we hem samen met zijn familie, vrienden en de mannen van ons peloton op een mooie manier herdacht bij zijn graf. Zoals ieder jaar sloten we de dag af met een hapje en een drankje bij zijn ouders thuis. Een traditie die veel voor ons betekent. Er is één moment dat mij al negentien jaar bijblijft. Ik lag zwaargewond in het Centraal Militair Hospitaal toen Tom's vader mijn kamer binnenkwam. Hij kwam mij persoonlijk vertellen dat Tom zojuist was overleden. Terwijl hij zelf het grootste verlies denkbaar had geleden, zei hij tegen mij: "𝑻𝒐𝒎 𝒘𝒂𝒔 𝒘𝒂𝒂𝒓 𝒉𝒊𝒋 𝒘𝒊𝒍𝒅𝒆 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒆𝒏 𝒅𝒆𝒆𝒅 𝒘𝒂𝒕 𝒉𝒊𝒋 𝒘𝒊𝒍𝒅𝒆 𝒅𝒐𝒆𝒏." Daarna gaf hij mij zijn telefoonnummer en zei dat ik, dag en nacht, mocht bellen als zij iets voor mij konden betekenen. Dat voelde zo onwerkelijk. Zij hadden hun zoon verloren, terwijl ik juist het gevoel had dat ík er voor hen moest zijn. In de jaren daarna gebeurde er iets bijzonders. Tom's ouders waren niet alleen de ouders van Tom, maar ook de ouders van ons peloton. Ze ontvingen ons altijd met open armen, luisterden naar onze verhalen, lachten met ons en huilden met ons. Hun huis voelde ieder jaar weer als een plek waar we samen herinneringen konden delen en Tom dichtbij was. Lieve familie Krist, ik kan niet onder woorden brengen hoeveel respect en dankbaarheid ik voor jullie voel. Jullie liefde, kracht en warmte, juist in het diepste verdriet, hebben mij altijd geraakt. Tom, we missen je nog iedere dag. Rust zacht 💚 #Herdenking #Vriendschap #Verlies

Het overgrote deel van Nederland zou vóór een hogere erfbelasting zijn. Althans, dat stelt het Centraal Planbureau, precies op het moment dat de grootste vermogensoverdracht uit onze geschiedenis voor de deur staat. Maar toen ik in de onderliggende data dook, ontdekte ik iets opvallends. Ik kan je alvast vertellen: hier zit een behoorlijk luchtje aan. Ook het debat over box 3 gaat onverminderd verder. Terwijl de Eerste Kamer zich buigt over een van de meest ingrijpende belastingwijzigingen van de afgelopen jaren, lijkt een deel van de politiek nog steeds geen ene malle moer te begrijpen van rendement, risico en inflatie. Ik laat je een aantal fragmenten zien die werkelijk te schrikbarend zijn voor woorden. En dan de inflatie. Die zou afgelopen maand 'fors' zijn gedaald, zo jubelden analisten, vooral dankzij de lagere olieprijs. Maar ondertussen worden de boodschappen in de supermarkt gewoon steeds duurder, en loopt ook de olieprijs inmiddels alweer stevig op. Dus hoe houdbaar is die daling eigenlijk? Tot slot kijken we natuurlijk naar bitcoin. Want na maanden van dalende en zijwaartse koersbewegingen stapelen de belangrijke signalen zich op. Is dit het moment waarop bitcoin eindelijk aan haar volgende opmars gaat beginnen? Dit en meer in mijn nieuwste YouTube video via de link hieronder in de reacties ↓ #belasting #inflatie #bitcoin

Als ik mijn ervaringen als betaalde oud-azc medewerker vertel hier op X krijg ik vaak reacties van mensen die als vrijwilliger op een azc gewerkt hebben en zich totaal niet herkennen in het beeld wat ik schets over de centra. Nu net Rode Kruis en VWN hun biezen pakten ivm geweldsincidenten kun je dus precies het verschil zien in ervaring. Een betaalde kracht kan niet weglopen voor geweld en gevaar. Een vrijwilliger wel. Een betaalde kracht staat er middenin en vangt, soms letterlijk, de klappen op. Want als er een ruzie, steekpartij oid plaatsvindt moeten zij de eerste aanzet doen om het rustig te krijgen, de politie alarmeren en totdat de politie er is proberen om de boel beheersbaar te houden. Zonder enig hulpmiddel. Azc medewerkers dragen geen wapens, geen pepperspray, geen taser oid. Het enige wat ze dragen zijn sleutels van de kamers en een portofoon. Je loopt dus zelf als betaalde kracht veel gevaar en kunt je enkel verdedigen dmv je lijf en woorden! Vrijwilligers die nu wegrennen omdat hun geliefde asielzoekers agressief blijken te zijn leren nu een hele harde les. Een les die de betaalde medewerkers dagelijks meemaken maar als ze zich hierover uitspreken als "racist" "nazi" of "extreem rechts" worden bestempeld. Echter vergeet men dat als deze betaalde krachten er niet waren er nog veel meer ellende de straten en wijken in zou komen. En de overheid zal dan ook niet ingrijpen. Ik hoop dat de betaalde medewerkers op Ter Apel zich massaal ziek gaan melden of gaan staken. Gooi de boel maar plat! #AZC #veiligheid #ervaring

Maurice, man met een ruggengraat . Maurice de Hond nam op 8 juli 2026 met een vlijmscherp fileermes plaats voor de parlementaire enquêtecommissie Corona, en dat hebben ze in Hilversum geweten. Terwijl de commissieleden zich hadden voorbereid op een verhaal over aerosolen en ventilatieroosters, kregen ze een genadeloze masterclass media les voorgeschoteld die de gevestigde journalistiek live op televisie tot op het bot afbrandde. Maurice zat er duidelijk niet om vrienden te maken, maar om zijn gelijk te halen dat hij al sinds 2020 via zijn eigen kanaal verkondigt. Met geweldig gekozen woorden legde hij perfect uit hoe de media als een schoothondje achter de overheid aan liepen en verzaakten te doen waarvoor ze heel lang geleden waren opgericht. Hij legde haarfijn uit hoe de mainstreammedia destijds functioneerden. Volgens De Hond gedroeg de gevestigde journalistiek zich niet kritisch, maar als slaven van de overheid. Kritische denkers werden simpelweg gecanceld of weggezet als 'wappies', terwijl de talkshowtafels werden gereserveerd voor de vaste virologen. Het absolute hoogtepunt was het moment waarop De Hond de traditionele kranten en omroepen de maat nam. In plaats van de traditionele media adviseerde hij de commissie onomwonden om voortaan te kijken naar alternatieve kanalen zoals Café Weltschmerz, Blckbx en De Nieuwe Wereld. Dáár werd pas echt onafhankelijke journalistiek bedreven, zo doceerde hij. De mainstreammedia hadden hun journalistieke plicht schandelijk verzaakt door kritische geluiden over het coronabeleid volledig te negeren: Hilversum slikte de "grote druppels"-theorie als zoete koek en weigerde naar zijn aerosolen te kijken. Experts die buiten de officiële OMT-lijntjes kleurden, kregen een permanent verbod om naar de tv-studio's te komen. Eerlijke data moesten wijken voor angstaanjagende IC-cijfers die beter scoorden in de statistieken. De media fungeerden volgens hem als het pr-bureau van de overheid in plaats van de controleur van de macht. Zelfs toen de commissievoorzitter hem vriendelijk doch dringend vroeg om zijn felle kritiek minder op de persoon te richten, ging Maurice onverstoorbaar door. Het was prachtig om naar te kijken: de man van de peilingen die de media de maat nam, precies in het hol van de "democratische" leeuw. Kippenvel. Gerard Krispijn#mauricedehond PS copyright holder foto DWDD #journalistiek #media #corona

“Als dat allemaal lukt, dan ziet mijn dag er ongeveer zo uit” Afgelopen jaar maakte ik van Nijmans Nieuwsbriefje een top tien Substack-nieuwsbrief in Nederland, schreef ik meer dan 100 columns voor Revu en De T., probeerde ik zo veel mogelijk tegenzin te overwinnen om op de crosstrainer te klimmen, was ik geloof ik 1 keer op Radio 1 en mocht ik zélfs op een herfstschool van een democratische stichting spreken. Dat zeg ik niet om tof te doen, maar om te laten zien: ook ik moet gewoon iedere dag opstaan en aan het werk. Wat daarbij chronisch misgaat, is een verstandige tijdsindeling. Nog nooit vroeg iemand hoe mijn werkdagen er uit zien, dus in tegendeel tot Simon van Tuttebel in de foto hieronder ga ik ook niet verzinnen dat iemand ernaar vroeg, maar ik ga het toch vertellen. 6u13: Wakker gelikt worden door een hond die moet schijten; 6u43: Hopen dat die hond na het schijten niet te lang in de bak zout water op vissen en vogels blijft jagen die ze toch nooit vangt. Afhankelijk van hoe lang dat duurt, ongeveer; 7u51: Eerste ijsbad van de dag; 7u59: Koffie met zes pasteis de nata (voor de eiwitten en proteine); 8u11: Veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met vijf kilometer zwemmen; 10u00 (stipt): Kijken wat @Denkjewel vandaag herdenkt en wat @bertbrussen even hier neerlegt zodat ik op de hoogte ben van het belangrijkste nieuws; 10u03: Proberen daarna niet op X te blijven hangen; 13u06: Uit een X-hole geroepen worden door vrouw die een lunch klaargemaakt heeft (half everzwijn, mud uien, ovengepofte zoete aardappel en een literfles Super Bock); 13u30: Doomscrollen in de hangmat tot de lunch verwerkt is; 15u00: Tweede ijsbad van de dag; 15u15: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot ik moet poepen; 15u32: Poepen (en doomscrollen); 15u58: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot de hond weer moet poepen; 16u44: Hond laten poepen tijdens middagrondje door de buurt; 17u02: Mezelf dwingen om voor 18u nog 4000 woorden te schrijven voor Substack, Revu en de T., afgewisseld met het beantwoorden van mail, het redigeren van ingezonden stukken van NN-columnisten, het klaarzetten van social posts en daarbij op Insta, Substack en X blijven hangen in de tijdlijn en alles in een mix doen die zich het beste laat omschrijven als een soort outer body experience; 18u01: Tevreden constateren dat het allemaal toch weer gelukt is zonder ook maar één Nederlandser krant geopend of gelezen te hebben; 18u02: Vragen of ik nog iets kan doen terwijl ik donders goed weet dat m’n vrouw alle voorbereidingen voor het eten al gedaan heeft. Haar ondertussen lastig vallen met een verslag van minuut tot minuut van mijn dag; 19u00: Samen eten terwijl door blijf praten; 19u30: Derde en laatste ijsbad van de dag; 19u55: Met een boek op schoot proberen snel genoeg af te kicken van chronische algoritmische concentratievernieling om nog wat pagina’s te lezen; 21u08: Stranden in onbegrip over hoe andere mensen dat toch doen, en een diepe rancuneuze jaloezie voelen jegens Simon van Teutem en al die andere wonderkinderen van De Correspondent, die overal een lifehack voor lijken te hebben dankzij een leven lang tussen managementboeken en luid klappende zalen vol toegewijd lezingenpubliek; 21u56: Hond nog één keer laten pissen en tien minuten DuoLingo doen; 22u22: Licht uit en hopen dat het morgen beter gaat met alle voornemens, waaronder daadwerkelijk veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met de vijf kilometer zwemmen die ik me eerder vandaag allemaal ingebeeld heb toen ik lag te tukken in een leunstoel op de veranda. 23u57: Eerste keer wakker omdat ik moet pissen. #DagelijksLeven #Productiviteit #Zelfzorg

Hugo de Jonge vandaag bij de coronacommissie. De absolute leegte die je aanstaart, het nabootsen van menselijkheid met onnatuurlijk overdreven, ingestudeerde 'wroegingen', het verstoppertje met de bloemvoetjes onder het gordijn en de verhoorders die hem echt niet zien staan, de 'shared fantasy' over de ernst van de zaak die onderling in stand moet blijven. Ik kan nog wel even doorgaan. Maar het is eigenlijk te toxic voor woorden. https://t.co/SABE4K4Ii4 #coronacommissie #HugoDeJonge #toxiciteit

Hier verraadt Hugo de Jonge zichzelf. Hij bemoeide zich volgens eigen zeggen niet met individuele artsen; hij wilde alleen “toetsen of het systeem werkte”. Vervolgens legt hij uit wat dat betekende: vaccinatie was de norm, kritische artsen waren ondermijnend en de IGJ moest zichtbaar handhavend optreden. Met andere woorden: hij bepaalde eerst welke medische opvatting politiek correct was en controleerde daarna of de inspectie afwijkende artsen wel hard genoeg aanpakte. Zijn ontsnappingsroute is even doorzichtig als smerig: hij beoordeelde zogenaamd geen personen, hij controleerde alleen het stelsel. Maar dat deed hij door specifieke huisartsen te laten volgen, hun beroepsuitoefening ter discussie te stellen en van de inspectie zichtbaar optreden te eisen. Hugo gebruikte individuele artsen als testobject om te zien of het systeem van intimidatie goed genoeg functioneerde. Dit was geen onafhankelijke handhaving. Dit was een minister die medische tegenspraak als beleidsprobleem behandelde en de toezichthouder wilde inzetten om de vaccinatiebereidheid te beschermen. Niet de patiënt stond centraal, maar gehoorzaamheid aan de politieke norm. En jaren later noemt hij dat nog steeds een les: de inspectie moet desinformatie harder kunnen bestrijden. Hij heeft dus niets geleerd. Hij vindt alleen dat de machine de volgende keer sneller en zichtbaarder moet toeslaan. #vaccinatie #gezondheidszorg #politiek

Het dedain, de cognitieve dissonantie, de woordenwaterval en weer liegen. Hij zegt dat @hapelensrob aangepakt moest worden omdat de arts niet effectieve middelen voorschreef. Het was echter wel effectief bij 10 patiënten van Elens. De 11de stierf omdat hij de cocktail niet meer mocht voorschrijven. In het echte leven zou iedere crisismanager verder onderzoeken waarom die cocktail werkte i.p.v. verbieden, zeker omdat er nog geen prik was. De echte reden om Elens aan te pakken was omdat hij de vaccinatiebereidheid ondermijnde. Niets meer en niets minder. Voor mensen met een sterke maag👇 #CognitieveDissonantie #Geneeskunde #Vaccinatie

Vijf man sterk, maar niet opgewassen tegen dit door en door getrainde systeemsujet, dat de commissie overspoelt met een spraakwaterval aan platitudes, ontkenningen en ontwijkingen. Kill them with words is de strategie. Rutte heeft zijn discipelen succesvol opgeleid. Het Hugo-trauma was net een beetje verwerkt, maar na dit verhoor heeft iedereen weer PTSS. Niet in de laatste plaats de commissie zelf, denk ik. #politiek #woorden #verhoren

'Het lokaal belang staat nu voorop' Gisteravond mijn laatste bijdrage als raadslid voor CVO. Over het bestuursakkoord van #Oldebroek. Woorden van dank richting formateur @RutgervdNoort, en scherpe woorden over asiel en de wolf... Vanaf nu aan de slag als wethouder! https://t.co/IyWcv4Cr0d #LokaalBelang #Bestuur #Politiek

Wanneer mensen je met zaken confronteren en daar gericht vragen over stellen kun je wanneer je onder ede de waarheid niet wilt delen grofweg twee dingen doen. Zwijgen of een ongebreidelde en daarmee onnavolgbare stortvloed aan woorden braken. #coronaenquête #Hugo #coronaenquête https://t.co/w7K9SFhHYQ #waarheid #communicatie #reflectie

Als iemand in je omgeving, zoals een ouder of kind, overlijdt, is het belangrijk om voorzichtig te zijn met woorden en emoties; bied concrete hulp aan en wees aanwezig, zonder druk uit te oefenen of ongevraagde adviezen te geven, om zo het rouwproces te ondersteunen. #rouw #verlies #ondersteuning

Het incident van de kopstoot van Zinédine Zidane aan Marco Materazzi tijdens de WK-finale van 2006 markeerde het brutale einde van Zidane's carrière, veroorzaakt door een opmerking over zijn zus, en heeft sindsdien talloze speculaties en discussies opgeleverd over de exacte woorden die de Franse ster tot deze uiterlijke reactie brachten. #Zidane #WK2006 #Materazzi

Hoe zit dat nu juist met die stemming over Chat Control vandaag? En hoe is het zover kunnen komen? De grootste negatieve doorbraak op het vlak van onze privacy sinds mensenheugenis wordt vandaag wellicht gestemd: de digitale opheffing van het briefgeheim. Hoeveel heeft u daar de voorbije dagen over gelezen of gehoord in onze media? Zogoed als niets denk ik, ikzelf heb althans niets gevonden. Die mediastilte over zo’n ingrijpende wet is op zich al een grote schande maar nóg schandelijker is de manier waarop dit erdoor wordt geduwd. —> Want dit voorstel werd eerder twee keer afgewezen. De ‘democratische boodschap’ was nochtans duidelijk. Maar “nee” was dus niet het gewenste antwoord. —Dus werd vrijwel hetzelfde voorstel opnieuw verpakt, vlak voor het zomerreces en via een uitzonderlijke procedure opnieuw op de agenda gezet. Volgens critici werden de eigen regels over zgn. spoedprocedures, compleet overtreden. Dus vandaag wordt er gestemd, opnieuw, voor de derde keer want de uitslag van de eerste twee stemmingen gaf niet het gewenste resultaat . Eergisteren werd een ‘go’ gegeven om het er vandaag zo door te duwen, o.a. met de steun van N-VA en CD&V. Op de allerlaatste werkdag vóór de vakantie. En vandaag speelt de ‘procedure’ flink in het voordeel van dit voorstel: afwezigen verhogen de kans aanzienlijk dat het wordt aangenomen. Met andere woorden: een voorstel dat democratisch al 2 keer werd afgewezen, gaat allicht alsnog passeren dankzij trucjes om de procedure aan te passen. Waar gaat Chat Control eigenlijk over? (Vergis u niet, er wordt niet over een afgezwakte versie gestemd, integendeel): —> Over het scannen van al uw en mijn privé communicatie op ondermeer WhatsApp, Signal, Messenger en Gmail. Niet omdat u verdacht bent. Niet omdat een rechter dat beveelt. Maar omdat iedereen ‘preventief gecontroleerd moet kunnen worden’. We worden terug gecatapulteerd naar tijden van voor de Franse Revolutie. Dat briefgeheim is immers ontstaan omdat overheden in het geheim privébrieven openden en lazen. Daar hadden we van geleerd dat een vrije samenleving niet kan bestaan zonder vertrouwelijke communicatie. Maar vandaag dreigt het digitaal briefgeheim te verdwijnen. Brieven en gesloten enveloppen zijn nu vervangen en algoritmes en deels ook ambtenaren zullen onze miljarden berichten doorlichten. Uiteraard onder de slogan: “voor de kinderen”. Maar er zal hierdoor geen enkel kind uit de klauwen van criminelen worden gehouden, integendeel. Europa kiest vandaag voor een derde keer voor massasurveillance en dat is niet meer of minder dan een historische schande. Want wanneer ook het digitale briefgeheim verdwijnt, verdwijnt een fundamentele vrijheid waarvoor onze voorouders hebben gevochten. #Privacy #ChatControl #Massasurveillance

Column: Amsterdam legaliseert straatslapen. Amsterdam. De stad die jarenlang miljoenen uitgaf aan inclusiebeleid, klimaattafels, diversiteitscoördinatoren, participatieprojecten en morele campagnes over “menselijke waardigheid”, heeft nu een nieuwe bestuurlijke doorbraak bereikt: daklozen mogen buiten slapen. Dat is geen satire. Dat is officieel beleid. Onder leiding van burgemeester Femke Halsema is de hoofdstad langzaam veranderd in een bestuurlijk experiment waarin iedere maatschappelijke mislukking eerst jarenlang wordt ontkend, vervolgens wordt genormaliseerd en uiteindelijk wordt verkocht als compassie. Want begrijp het goed: dit heet natuurlijk niet dat de stad de controle kwijt is over wonen, opvang, zorg en openbare orde. Nee. Dit heet: “ruimte bieden aan kwetsbare mensen.” Amsterdam blijft daarmee trouw aan haar bestuurlijke filosofie: als je een probleem niet kunt oplossen, verander je gewoon de definitie van het probleem. Huizen onbetaalbaar? Dan noemen we wonen voortaan een privilege. Middenklasse vertrekt? Dan heet dat “urban transitie”. Overlast? “Beleving.” En dakloosheid? Dat heet nu blijkbaar: “buiten slapen.” De ironie is adembenemend. Dezelfde bestuurlijke elite die tijdens corona complete bevolkingen opsloot “voor de volksgezondheid”, avondklokken invoerde, burgers van bankjes joeg en handhavers liet optreden tegen mensen die te dicht bij elkaar stonden in een park, verklaart nu feitelijk dat slapen op straat een acceptabel onderdeel van het stadsbeeld is geworden. Dus een ondernemer zonder QR-code was ooit een gevaar voor de samenleving, maar honderden mensen die noodgedwongen tussen karton, vuilniszakken en winkelpuien slapen vormen ineens een teken van humane vooruitgang. Dat is Amsterdam anno nu: een stad waarin bestuurders permanent praten over medemenselijkheid terwijl de basisvoorwaarden van beschaving verdwenen. Want een beschaving herken je niet aan regenboogvlaggen op gemeentehuizen of morele speeches in debatcentra. Een beschaving herken je eraan dat mensen niet op straat hoeven te slapen. Maar juist dat fundamentele onderscheid lijkt verdwenen in een bestuurscultuur die liever symbolen organiseert dan werkelijkheid oplost. En ondertussen blijft de stad zichzelf feliciteren. Met conferenties. Met panelgesprekken. Met wethouders die ernstig kijken. Met beleidsstukken vol woorden als “verbinding”, “inclusiviteit” en “mensgericht handelen”. Terwijl buiten iemand onder een natte deken ligt naast een overvolle fietsenstalling. Misschien is dat wel de meest pijnlijke samenvatting van modern bestuur: hoe harder men over menselijkheid praat, hoe zichtbaarder de ontmenselijking wordt. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.o #Amsterdam #Dakloosheid #Inclusiviteit

Ik wil graag dit NRC-artikel met je delen: "De omstreden ‘coronapas’ liet diepe sporen na: volgens de GGD zorgt de maatregel nog altijd voor minder vaccinaties" https://t.co/ULxC8RswEP Als de gedaalde vaccinatiegraad ongewenst was, misschien had de #GGD zich dan iets minder gedienstig als straatdealer van de capo van de frikandellenmaffia @hugodejonge moeten opstellen. Misschien hadden de #GGD_artsen zich dan moeten beperken tot wat artsen hadden moeten doen en altijd zouden moeten doen, in plaats van de fanieke vaccinazi's uithangen. Iets met het afwegen van de voordelen tegen de mogelijke bijwerkingen, en dat in relatie met het risico van #Covid19 dat de beoogde prikklant zou lopen. U weet wel, principes die Marjolein van Egmond en Agnes Kant zich zes jaar na dato ook opeens herinneren. Weet u het nog? De prikbussen naast de scholen en de GGD-medewerkers die op slinkse wijze op schoolpleinen leerlingen probeerden te verleiden tot het nemen van de prik, buiten medeweten van de ouders. Volgens was daar nog een filmpje over hoe dat in zijn werk ging. Er zijn hier en op school krachtige woorden gevallen over de #prikbus. Ik zal hier niet herhalen wat ik destijds gezegd heb, want dan word ik hoogstwaarschijnlijk van dit forum verwijderd, maar het was niet mis te verstaan. Ik denk niet dat er nog een GGD-medewerker het daarna nog had aangedurfd mijn kinderen te vaccineren. Want het is nog steeds de grootste schande van de hele #coronacrisis dat kinderen en jongeren dit 'vaccin' kregen opgedrongen. De GGD heeft een paar ton boter op het hoofd. Zij heeft ten volle meegewerkt aan de #vaccinatieterreur en liet zich gewillig voor het karretje van de #overheid spannen. Dus nu niet zeuren over de gedaalde vaccinatiegraad, want die heb je zelf veroorzaakt. Je oogst wat je zaait, GGD. En geloof maar niet dat je dat nog ongedaan kunt maken. Ik leer mijn kinderen dat ze iedere overheidsinstantie moeten wantrouwen tot op het bot en niets van hun #propaganda op voorhand voor waar aannemen. Ik hoop dat ze dat hun leven lang meenemen. En het is ook niet de eerste keer dat de biomedische wetenschap zich graag liet misbruiken door een malafide overheid. De medici zwijgen het nu dood. Vergeten voor het gemak hun eigen aandeel in dit drama. Maar ik vergeet het niet. Nu niet en nooit niet. #Covid19 #vaccinatie #GGD

Column: de aftocht van Thom de Graaf Max von Kreyfelt Dinsdag verzamelen gedupeerde ouders zich bij de Raad van State. Om te vragen of ze misschien eindelijk hun eigen dossier mogen inzien. Dat is het niveau waarop Nederland inmiddels functioneert. Een burger die wil weten wat de overheid hem heeft aangedaan, wordt behandeld alsof hij probeert de lanceercodes van kernwapens te stelen. Aanleiding is het afscheid van Thom de Graaf. Zo’n Haags ritueel waarbij bestuurders elkaar toespreken met woorden als: “verbindend,” “integer,” “dienstbaar.” Een soort politieke wierookceremonie voor mensen die nooit zelf in de rij van de voedselbank belandden door een administratieve fout. Ondertussen staan buiten ouders die al jaren wachten op iets exotisch als: waarheid. Want het toeslagenschandaal bleek nog niet vernederend genoeg. Nederland besloot namelijk tot een indrukwekkend vervolg: Het Herstelschandaal™. Een bureaucratische horrorserie zonder einde, waarin iedere aflevering bestaat uit: verdwenen documenten, onbereikbare instanties, nieuwe formulieren, en ambtenaren die uitleggen dat “het proces zorgvuldig verloopt.” Dat laatste betekent: wij hopen dat u afhaakt vóór de afronding. Het fascinerende blijft de asymmetrie. De overheid weet alles van u. Uw inkomen. Uw aankopen. Uw bankrekening. Uw parkeerboetes. Waarschijnlijk zelfs hoe vaak u een frikandelbroodje koopt bij het tankstation. Maar zodra burgers vragen: “Mag ik mijn eigen dossier zien?” verandert Den Haag ineens in een combinatie van de CIA, de Stasi en een slecht functionerend callcenter. “Nee mevrouw, die informatie kunnen wij nog niet vrijgeven.” Voor wie is die informatie eigenlijk gevaarlijk? Voor de ouders? Of voor de mensen die het gedaan hebben? Want dát is natuurlijk de echte datakluis: niet documenten, maar aansprakelijkheid. En dus staan die ouders dinsdag niet alleen voor zichzelf. Ze staan daar voor iets dat ooit normaal was in een rechtsstaat: het idee dat de overheid óók aan regels gebonden hoort te zijn. Tegenwoordig klinkt dat als radicalisering. Nederland is immers een land geworden waar burgers binnen twee weken een boete krijgen bij een verkeerd ingevuld formulier, maar waar dezelfde overheid rustig tien jaar nodig heeft om toe te geven dat zij duizenden gezinnen financieel en psychologisch heeft gesloopt. En zelfs daarna volgt geen echte openheid, maar een “hersteltraject.” Alsof dezelfde mensen die uw huis in brand staken nu langskomen met een plantenspuit en een folder over vertrouwen. “Leuker kunnen wij het niet maken, wel eerlijker.” Prachtige slogan. Alleen blijkt eerlijkheid inmiddels begraven onder vijf bestuurslagen, twaalf overlegtafels en honderden zwartgelakte Woo-pagina’s. Dat is uiteindelijk de wrangste conclusie. Het toeslagenschandaal was geen fout in het systeem. Het wás het systeem. En het herstelschandaal bewijst vooral: de machine draait nog steeds. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #toeslagenschandaal #transparantie #overheid