Search

Βρισκόμαστε στο Scriptorium (το γραφείο αντιγραφής) της Μονής Στουδίου, στην Κωνσταντινούπολη του 834 μ.Χ. Αδελφός Ιλαρίων, ένας νεαρός μοναχός και αντιγραφέας, αισθάνεται εξαντλημένος από την ορθοστασία και την προσπάθεια. Όμως δεν μπορεί να σταματήσει. Κάθε λίγο και λιγάκι σταματά από πάνω του ο Μάγιστρος Θεόδωρος, ο αυστηρός επιβλέπων (βασικά ο Βιβλιοφύλακας) του μοναστηριού. Το φως των κεριών τρεμοπαίζει. Ο Ιλαρίων έχει μπροστά του έναν αρχαίο, φθαρμένο πάπυρο του 4ου αιώνα π.Χ. γραμμένο σε συνεχή μεγαλογράμματη γραφή χωρίς κανένα κενό. Η αποστολή του είναι ιστορική: πρέπει να μεταφέρει το κείμενο σε μια νέα περγαμηνή, χρησιμοποιώντας τη νέα, γρήγορη μικρογράμματη γραφή και τοποθετώντας, για πρώτη φορά συστηματικά, τόνους και πνεύματα. Τα μάτια του είναι κόκκινα από την κούραση. Διαβάζει τη γεμάτη κεφαλαία σειρά: "...ΟΥΚΕΣΤΙΝΑΝΘΡΩΠΟΣ..." Το μυαλό του θολώνει. Πρέπει να πάρει μια απόφαση. Σκέφτεται το νόημα του κειμένου του Αριστοτέλη. Βουτάει την πένα στο μελάνι και γράφει στη νέα περγαμηνή: "οὐκ ἐστὶν ἄνθρωπος"... Ο Μάγιστρος Θεόδωρος στέκεται από πάνω του, παρατηρώντας τη σελίδα με ένα μικρό κερί. Ξαφνικά, το βλέμμα του παγώνει στο σημείο που μόλις χαράχτηκε. Κοιτάζει τον Ιλαρίωνα στα μάτια με αυστηρότητα, δείχνει με το δάχτυλό του τη λέξη και μένει σιωπηλός, περιμένοντας από τον νεαρό μοναχό να καταλάβει μόνος του τι έκανε. ---------------------- Ίσως να καταλάβατε τι λάθος έκανε ο κουρασμένος μοναχός που μόλις δυο μέρες πριν είχε γράψει απελπισμένος στην άκρη της περγαμηνής που δούλευε : "Ἡ γραφὴ αὕτη ἐστὶ βάσανος τῷ ἀναγινώσκοντι, ἀλλὰ τριπλή βάσανος τῷ γράφοντι· τό μελάνι κακό, τό πετσί σκληρό, κι ο τόνος πήγε στραβά. Ἐλέησόν με, Κύριε..." Στην κλασική αρχαιότητα, οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν τόνους. Η γραφή ήταν αποκλειστικά μεγαλογράμματη και συνεχής. Οι φυσικοί ομιλητές δεν χρειάζονταν σημάδια, διότι η αρχαία ελληνική δεν ήταν μια γλώσσα έντασης (όπως η σημερινή για παράδειγμα), αλλά μια μουσική γλώσσα. Όταν ένας αρχαίος Έλληνας διάβαζε ένα κείμενο, αυτό δεν λειτουργούσε απλώς ως γραφή, αλλά ως μια ιδιότυπη μουσική παρτιτούρα. Τα σημάδια που εφευρέθηκαν αργότερα δεν ήταν γραμματικοί κανόνες, αλλά μουσικές νότες που καθοδηγούσαν το ύψος της φωνής: - Η Οξεία ( ΄ ) ήταν μια ψηλή νότα, που ανέβαζε τη φωνή κατά ένα μουσικό διάστημα μιας πέμπτης καθαρής. - Η Βαρεία ( ̀ ) ήταν η βασική νότα, που κρατούσε τη φωνή στο χαμηλό, φυσικό της επίπεδο. - Η Περισπωμένη ( ͂ ) ήταν ένα μουσικό legato, ένας κυματισμός όπου η φωνή ξεκινούσε από ψηλή νότα και γλιστρούσε προς τα κάτω στην ίδια συλλαβή (γι' αυτό και έμπαινε μόνο σε μακρά φωνήεντα που είχαν τη χρονική διάρκεια να υποστηρίξουν αυτό το ηχητικό κύμα). Για να καταλάβουμε πώς λειτουργούσε η γλώσσα, αρκεί να δούμε τη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι οι αρχαίοι για τον τονισμό: "Προσωδία" (από τις λέξεις προς + ᾠδή, που σημαίνει τραγούδι). Για τους αρχαίους Έλληνες, η προσωδία ήταν κυριολεκτικά "το τραγούδι που συνοδεύει τον λόγο". Αυτή η λεκτική μελωδία δεν ήταν ίδια σε όλη την Ελλάδα. Κάθε διάλεκτος είχε τη δική της "παρτιτούρα". Η διάλεκτος των Σπαρτιατών (η Δωρική) ακουγόταν στους υπόλοιπους Έλληνες ως η πιο βαριά και τραχιά. Οι Σπαρτιάτες είχαν την τάση να κρατούν τη φωνή τους χαμηλά και να "σπρώχνουν" τη μουσική τους νότα προς το τέλος της λέξης (π.χ. έλεγαν ανθρώποι αντί για άνθρωποι ή πατερώ̃ν αντί για πατέρων), δίνοντας στην ομιλία τους έναν ρυθμό που έμοιαζε με στρατιωτικό εμβατήριο. Όταν λοιπόν οι λόγιοι μιλούσαν για τους κανόνες της προσωδίας, δεν αναφέρονταν σε ξερούς γραμματικούς κανόνες, αλλά στους κανόνες της λεκτικής μελωδίας. Με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελληνική έγινε η διεθνής γλώσσα (Lingua Franca δηλαδή). Εκατομμύρια ξένοι έπρεπε να τη μάθουν, αλλά αδυνατούσαν να "τραγουδήσουν" τις λέξεις χωρίς οδηγό. Γύρω στο 200 π.Χ., ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, σχεδίασε για πρώτη φορά αυτές τις "νότες" πάνω στο χαρτί. Στόχος του ήταν να δώσει στους ξένους μια οπτική παρτιτούρα για να μην καταστρέφουν τη μελωδία της γλώσσας, αλλά και να διασώσει την απαγγελία των ομηρικών επών, καθώς η γλώσσα είχε αρχίσει ήδη να χάνει τη μουσικότητά της. Οι Ρωμαίοι αριστοκράτες μάθαιναν τα Ελληνικά ως σύμβολο ανώτερης μόρφωσης. Στη δική τους γλώσσα (τα Λατινικά) δεν είχαν τόνους, καθώς είχαν δυναμικό τόνο. Τι εννοώ; Χτυπούσαν κατά κάποιο τρόπο τη συλλαβή με την ένταση, περίπου όπως κάνουμε και εμείς σήμερα. Για να καταφέρουν να διαβάσουν τα ελληνικά κείμενα, βασίζονταν απόλυτα στην παρτιτούρα των τόνων του Αριστοφάνη. Ωστόσο, η δυσκολία τους να πετύχουν το ελληνικό τόνο ήταν παροιμιώδης, και συχνά οι Έλληνες λόγιοι σχολίαζαν τη "βαριά" λατινική τους προφορά. Κατά τον 9ο αιώνα, οι Βυζαντινοί μοναχοί προχώρησαν στον μεταχαρακτηρισμό, δηλαδή τη μεταφορά όλων των αρχαίων κειμένων από τα κεφαλαία στα μικρά γράμματα (μικρογράμματη γραφή). Αυτό έγινε για λόγους οικονομίας χώρου (η περγαμηνή ήταν πανάκριβη τότε) αλλά και ταχύτητας.Σε αυτή τη φάση, οι τόνοι και τα πνεύματα ενσωματώθηκαν υποχρεωτικά σε κάθε λέξη. Η διαδικασία αυτή οδήγησε σε συχνά λάθη: - Λέξεις που χωρίς τόνους έμοιαζαν ίδιες, αλλά άλλαζαν νόημα ανάλογα με τον τονισμό σαν το παράδειγμα που σας έδωσα στην αρχή, ή σαν το ὅρος = κανόνας / ὄρος = βουνό. Λέξεις δηλαδή που ήταν "Ομόγραφες". - Λόγω της κούρασης από τη συνεχή ανάγνωση των κολλημένων γραμμάτων, οι γραφείς μπέρδευαν γραμμές που τελείωναν με την ίδια λέξη, παραλείποντας ολόκληρες παραγράφους. "Ομοιοτέλευτο" όπως λέει και η ίδια η λέξη! Παρά το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είχε χάσει τη μουσικότητά της και είχε γίνει "δυναμική" ήδη από την ύστερη αρχαιότητα, το πολυτονικό σύστημα επιβίωσε για πάνω από 1.000 χρόνια. Αυτό συνέβη επειδή η τυπογραφία του 15ου αιώνα αντέγραψε πιστά τα βυζαντινά χειρόγραφα, αλλά και επειδή το πολυτονικό θεωρήθηκε το οπτικό "DNA" της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού. Το σύστημα καταργήθηκε οριστικά τον Ιανουάριο του 1982 με την ψήφιση του μονοτονικού, κυρίως για την απλοποίηση της σχολικής εκπαίδευσης και τις τεχνικές ανάγκες της σύγχρονης τυπογραφίας και των υπολογιστών. ---------------------- Ορμώμενη από τη συζήτηση που συμμετείχα χθες (στην οποία ομολογουμένως πήγα τελείως απροετοίμαστη για το ύφος της και είπα τα "δικά μου" και εντυπωσιάστηκα από τα αρχεία του κ.Κεχρή - συγγνώμη, δεν έχω αναζητήσεις για να τον προσθέσω - και τον μεστό λόγο του διοργανωτή) είπα να σας δώσω σήμερα αυτό το κορυφαίο επίτευγμα εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, που θα το χαρακτήριζα ως "κοσμοϊστορική πολιτισμική κιβωτό"... Καλημέρα σε όλους! #Γλωσσολογία #ΑρχαίαΕλλάδα #Πολιτισμός

«ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΠΙΕΡ Δεν ειναι η πρωτη φορα που γραφω επαινους στο "φαινομενο" Πιερρακακη και τη μετεωρικη του ανοδο στην κυβερνηση -- και στην Ευρωπη. Μπαινω ομως στον πειρασμο να υπενθυμιζω, αν τον δω στην τηλεοραση, οτι εκτος του φαινομενου αξιας και ευρυτατου υπουργικου ταλεντου (θυμομαστε ολοι επιτευγματα του στο υπουργειο Ψηφιακης, πριν ανεβει σε ευρωπαϊκους οικονομικους θρονους) ειναι και φαινομενο μακροζωϊας στο γαλαζιο περιβαλλον, που εχθρευεται (δικην λευκων αιμοσφαιριων) ο,τιδηποτε "ξενο", δηλαδη μη κομματικο, επειδη ο Πιερ προερχοταν απο το ΠΑΣΟΚ. Ψιλογνωριζω την κομματιλα των ΝΔτών και ποσο δυσκολο ειναι για τον Κυριακο να αξιοποιει ταλεντα που δεν φορουν τη στολη του κομματος του. Οποτε ομως το επιχειρησε, πετυχε διανα και υπουργοι σαν τον Πιερ, σερνουν το κομματικο αρμα σε ανηφορες που το ιδιο, ακομη και ασθμαινοντας, δεν θα ειχε ανεβει. Οχι ισως αλλα σιγουρα, μπροστα σε εκλογες του χρονου, οι ταλαντευομενοι ψηφοφοροι του Κυριακου, που δεν πολυσυμπαθουν την κομματιλα, θα προσθεσουν στα διλημματα τους, ασφυκτικα κοντα στον Κυριακο, και σταρ-υπουργους σαν τον Πιερ, που κοντρα στο ρευμα, εδωσαν στην κυβερνηση, χωρις λαϊκιστικα κολπακια, το λουστρο του πρωτοκλασατου και το βαθος χειροπιαστης γνωσης ενος πολυσυνθετου αντικειμενου. Ο Πιερ δεν ειναι απλως ενας εξοχος υπουργος της κυβερνησης ΝΔ, ειναι... κοινωνικο καλο! Υ.Γ. Ε ρε γκρινια που θα προκαλεσει στην κομματιλα το παραπανω σημειωμα!»@Pierrakakis NICO MASTORAKIS Στο FB #Πιερρακάκης #ΝΔ #πολιτική

Ο Ντόναλντ Τραμπ παρουσίασε τα 25 σημαντικότερα επιτεύγματα της «τρίτης» θητείας του, εστιάζοντας σε μεταναστευτικά, εξωτερικής πολιτικής και οικονομικά ζητήματα, ενώ διαφήμισε τις αλλαγές που έκανε όπως το τέλος στη υποδοχή μεταναστών και την επίσημη καθιέρωση των αγγλικών στις ΗΠΑ. #Τραμπ #Μετανάστευση #Οικονομία

Σήμερα εγκαινιάσαμε μαζί με τον Δήμαρχο Ψαρών το ολοκαίνουριο Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο Ψαρών. Η Ελλάς χρωστάει χρέος μεγάλο στα Ψαρά. Τα Ψαρά θυσιάστηκαν για να δημιουργηθεί το σύγχρονο Ελληνικό Κράτος και αυτά παρέμειναν για έναν ακόμη αιώνα υπό Τουρκική Κυριαρχία για να είμαστε οι υπόλοιποι ελεύθεροι. Ένα μικρό δείγμα της ευγνωμοσύνης μας το σημερινό έργο, το ομορφότερο ΠΠΙ της Χώρας. Τώρα πρέπει να το γεμίσουμε ιατρούς και νοσηλευτές. Στην πρόσκληση που θα βγάλουμε τον Οκτώβριο αναμένω τεράστια συμμετοχή. Δωρεάν κατοικίες φοβερές μέσα στο ΠΠΙ, επιπλέον +1500€ στον μισθό και μια υπέροχη ζωή σε έναν παράδεισο. Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε. Αισθάνομαι Υπερήφανος σήμερα και ευχαριστώ τον Δήμαρχο για το όραμα του, χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχε αυτό το επίτευγμα #Ψαρά #Ελλάδα #Υγεία

Μιχάλης Ρίζος, Ειδικός Παθολόγος - Εντατικολόγος, μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων "Αττικού" Νοσοκομείου : Γράφτηκαν ήδη πολλά και θα γραφτούν ακόμα περισσότερα τις επόμενες μέρες για το θάνατο του λαοφιλούς Γιώργου Μαζωνάκη. Αναδεικνύονται όμως κάποια πολύ σοβαρά ζητήματα που αφορούν την άσκηση της ιατρικής, τα οποία έχουν πάρει επικίνδυνες διαστάσεις. Το πρώτο είναι η περίφημη "ιατρική διαφήμιση". Δηλαδή το marketing και η αυτοπροβολή των ... επιτευγμάτων και των ... υπερσύγχρονων θεραπειών από συναδέλφους, συνήθως του ιδιωτικού τομέα, μέσω των social, προφανώς προς άγραν πελατείας ή για ικανοποίηση των προσωπικών τους φιλοδοξιών. Το νομοθετικό πλαίσιο, παρότι υποτίθεται ότι ρητά απαγορεύει την προσωπική προβολή, την παραπλανητική πληροφόρηση, τις υποσχέσεις θεραπείας, τις αναφορές σε "αποκλειστικές μεθόδους" κλπ, ούτε εφαρμόζεται ούτε το ελέγχει κανένας. Εδώ είναι τεράστιες και οι ευθύνες των Ιατρικών Συλλόγων, ειδικά των μεγάλων πόλεων, που ανέχονται και συναινούν σε αυτή την άθλια πρακτική (το πολύ να κάνουν σύσταση για το μέγεθος της ... πινακίδας σε ιατρείο της γειτονιάς, και όχι του Κολωνακίου, σε κάποιες περιπτώσεις). Το δεύτερο είναι ακόμα πιο σοβαρό και αφορά την όλο και πιο συχνή εφαρμογή (πάντα με το αζημίωτο) μεθόδων παραϊατρικής και ψευτοεπιστήμης που εκτός της εκμετάλλευσης του απελπισμένου ασθενούς έχουν πολλές φορές και επικίνδυνες συνέπειες. Τελευταία έχει έρθει στη μόδα (επίσης με το αζημίωτο) και η "ιατρική" της αισθητικής και της αντιγήρανσης. Βλαστοκύτταρα, PRP, πλασμαφαιρέσεις, αναγεννήσεις δέρματος, χόνδρων, αρθρώσεων, υποσχέσεις αιώνιας νεότητας και ευζωίας, εραστές του τέλειου σώματος, μαζί με εμβολιοφοβία (αφού όσοι είναι σωματικά γυμνασμένοι και έχουν ισχυρή ανοσία θα επικρατήσουν), περιθωριοποίηση της κλασσικής, ορθολογικής, αιτιολογικής ιατρικής σκέψης και παρέμβασης. Καμιά συζήτηση για τις κοινωνικές, εργασιακές και περιβαλλοντικές συνθήκες που αυξάνουν τη νοσηρότητα, τη σωματική και ψυχική καταπόνηση. Δεν ξέρω ... Η απόλυτη εμπορευματοποίηση όταν συνδυαστεί με την μικροαστική ή αστική ματαιοδοξία οδηγεί σε επικίνδυνους δρόμους. Φοβάμαι αυτή τη σύγχρονη φιλοσοφία του υπερανθρώπου με "ιατρική" μάλιστα υποβοήθηση .... Και θέλω να ξαναθυμηθώ τον Όσκαρ Ουάιλντ στο (απαγορευμένο και λογοκριμένο τότε) Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι, όπου ο ήρωας μέσα στον απύθμενο ναρκισσισμό του κατακτά τη σωματική τελειότητα και διαρκή νεότητα με την ψυχή, το πνεύμα και την ηθική του όμως να γίνεται όλο και πιο γερασμένη, κακοποιητική και μοχθηρή. Υ.Γ. Η εν λόγω διαφήμιση : https://t.co/F8fl8Cx3ai #Ιατρική #Υγεία #Μαζωνάκης

Εχει ως συνήθως αλλοιωθεί λαϊκίστικα η δήλωσή μου για την περίοδο που διανύει ο Ελλάδα την τελευταία περίοδο σε σχέση με όλα τα προηγούμενα χρόνια συμμετοχής μας στην ΕΕ. Έψαξα λοιπόν σε όλα τα χρόνια συμμετοχής μας στην ΕΕ αναλυτικά για να βρω άλλη οποιαδήποτε περίοδο που να επιτυγχάναμε ταυτοχρόνως οικονομική ανάπτυξη σταθερά άνω του μέσου όρου της ΕΕ, σταθερή μείωση της ανεργίας και ταυτόχρονη μείωση του χρέους ως προς το ΑΕΠ. Δεν εντόπισα καμμία παλαιότερη πολυετή περίοδο που να υπερέχει καθαρά της πρόσφατης και στα τρία μαζί. Η κρίσιμη διαφορά βρίσκεται στο χρέος: Πριν από το 2008, είχαμε ισχυρή ανάπτυξη και περιόδους πτώσης της ανεργίας, αλλά χωρίς ανάλογη, παρατεταμένη αποκλιμάκωση του χρέους/ΑΕΠ. Στην πρόσφατη περίοδο, ιδίως μετά το 2020, η ανάπτυξη και η πτώση της ανεργίας συνδυάζονται με μεγάλη μείωση του χρέους/ΑΕΠ. Το ΔΝΤ κατέγραφε ήδη έως το τέλος του 2024 μείωση άνω των 50 ποσοστιαίων μονάδων από την κορυφή του 2020, αποδίδοντάς την στην ανάπτυξη, τον πληθωρισμό και τη δημοσιονομική προσαρμογή. Δεν βρήκα λοιπόν καμμία παλαιότερη εξαετία που να ξεπερνά το 2019–2025 και στους τρεις δείκτες ταυτόχρονα. Χρησιμοποίησα τα ολοκληρωμένα έτη 2019–2025, ώστε να συμπεριλαμβάνεται η πανδημία και να μη βασίζεται η σύγκριση στην ανάκαμψη από το χαμηλό του 2020. Για την Ευρώπη χρησιμοποίησα σταθερή σύνθεση, την ΕΕ των σημερινών 27 μελών. Πώς συγκρίνεται με προηγούμενες εξαετίες Στον παρακάτω πίνακα, το θετικό πρόσημο σημαίνει βελτίωση έναντι της ΕΕ και το αρνητικό επιδείνωση: Από αυτό προκύπτουν τρία ουσιαστικά ευρήματα: Το 2000–2007 υπήρχε επίσης ταυτόχρονη σύγκλιση και στα τρία. Άρα χρειάζεται να διορθώσω την εντύπωση της προηγούμενης απάντησής μου: ο συνδυασμός δεν εμφανίζεται πρώτη φορά σήμερα. Τότε όμως κυριαρχούσε η ανάπτυξη, με περιορισμένη σχετική βελτίωση στους άλλους δύο δείκτες. Το 2013–2019 η ανεργία μειώθηκε περισσότερο στην Ελλάδα σε απόλυτες μονάδες —κατά 9,9 έναντι 9,0 το 2019–2025— αλλά η σύγκλιση προς την ΕΕ ήταν μικρότερη, επειδή τότε μειωνόταν πολύ και η ευρωπαϊκή ανεργία. Η μεγάλη ιστορική διαφοροποίηση είναι το χρέος. Στις παλαιότερες εξαετίες που ολοκληρώθηκαν έως το 2019, με αφετηρίες από το 1981, η μεγαλύτερη ελληνική μείωση χρέους/ΑΕΠ στη σειρά AMECO ήταν περίπου 5,9 μονάδες, το 2001–2007. Το 2019–2025 είναι 37,1 μονάδες. Συμπέρασμα: Το 2019–2025 συνδυάζει ανάπτυξη ταχύτερη από την ΕΕ με πολύ μεγαλύτερη σύγκλιση στην ανεργία και στο δημόσιο χρέος από τις προ κρίσης εξαετίες. Δεν εντοπίζεται παλαιότερη εξαετία που να υπερέχει και στα τρία ταυτόχρονα. Αυτά τα επιτεύγματα που σας αναφέρω δεν είναι προσωπική επιτυχία του @kmitsotakis μόνον, αλλά ανήκουν συλλογικά στον Ελληνικό λαό που με την προσπάθεια και τις θυσίες του πέτυχε ένα μικρό θαύμα. Η Ελλάδα μας που ως το 2019 ήταν παγκόσμιο παράδειγμα αποτυχίας, έχει μεταμορφωθεί σε παγκόσμιο παράδειγμα επιτυχίας. Θα αρχίσουν διάφοροι λαϊκιστές να λένε, «ναι αλλά ο κόσμος περνάει δύσκολα κλπ» αλλά φυσικά πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που τα καταφέρνουν δυσκολότερα. Δεν έχουν υπάρξει Κοινωνίες χωρίς ανισότητες αλλά και για αυτούς ή Κυβέρνηση λαμβάνει συνεχώς ανακουφιστικά μέτρα ακριβώς διότι μπορούμε να το κάνουμε λόγω της καλής αυτής δημοσιονομικής μας εικόνας. Ξέρουμε από την εποχή των Μνημονίων ότι όταν το Κράτος χρεοκοπεί πρώτα οι αδύναμοι καταστρέφονται. Στις επόμενες λοιπόν Εθνικές Εκλογές αυτό θα κριθεί τελικά, αν θα συνεχίσουμε αυτή την πορεία ή εάν θα γυρίσουμε στις παλιές μας συνήθειες. Προσωπικά είμαι βέβαιος ότι στο τέλος ο λαός μας δεν θα θελήσει να γυρίσει πίσω στην παρακμή. #Ελλάδα #ΕΕ #Οικονομία

Ο πολιτικός απατεώνας Τσίπρας συνεχίζει να λέει ανερυθρίαστα το αισχρό ψέμα περί 37 δισεκατομμυρίων μαξιλάρι. Όχι, τα 37 δισ. δεν είναι «λεφτά που άφησε ο Τσίπρας από τα άδεια ταμεία». Είναι ένα από τα πιο χοντρά πολιτικά παραμύθια της μεταμνημονιακής εποχής. Το «μαξιλάρι» των ~37 δισ. ευρώ τον Ιούλιο του 2019 υπήρχε πραγματικά. Αλλά: 1. Μεγάλο μέρος του ήταν δανεικό και προορισμένο. Περίπου 15-16 δισ. ήρθαν από την τελευταία δόση του ESM (Αύγουστος 2018) ακριβώς για να δημιουργηθεί buffer μετά την έξοδο από το πρόγραμμα. Άλλα δισ. ήρθαν από εκδόσεις ομολόγων στις αγορές και από repos (δηλαδή από τα ταμεία των ασφαλιστικών ταμείων, δήμων, νοσοκομείων κ.λπ. που το κράτος «δανείστηκε» προσωρινά). Δεν ήταν χρήματα που «μάζεψε» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από πλεονάσματα και καλή διαχείριση. 2. Δεν ήταν ελεύθερα διαθέσιμα. Σημαντικό κομμάτι του buffer (ιδίως το ESM-related) είχε περιορισμούς χρήσης και χρειαζόταν ουσιαστικά τη σύμφωνη γνώμη των θεσμών. Δεν μπορούσε η κυβέρνηση απλώς να τα μοιράσει σε παροχές χωρίς συνέπειες. 3. Η «χρηστή διαχείριση» είναι μύθος. Τα πρωτογενή πλεονάσματα ήρθαν κυρίως από υψηλή φορολογία (ιδίως στη μεσαία τάξη) και υποχρησιμοποίηση δαπανών, όχι από κάποια μαγική εξυγίανση. Παράλληλα το χρέος αυξήθηκε και η λογιστική εικόνα της περιόδου 2015-2019 δεν είναι καθόλου ρόδινη, όπως έχουν δείξει αναλύσεις με δημόσια στοιχεία (χρέος, repos, ταμειακά). 4. Η ρητορική «από τα άδεια ταμεία αφήσαμε 37 δισ.» είναι πολιτική προπαγάνδα. Παρέλαβαν μια χώρα σε πρόγραμμα και παρέδωσαν μια χώρα με μεγάλο cash buffer που χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους δανειστές και τις αγορές ακριβώς για να υπάρχει ασφάλεια μετά την έξοδο. Το να παρουσιάζεται αυτό ως προσωπικό επίτευγμα «εξοικονόμησης» είναι απλά ψέμα. Συμπέρασμα: Τα 37 δισ. υπήρχαν ως αριθμός. Το αφήγημα ότι «τα αφήσαμε εμείς από το τίποτα χάρη στη δική μας πολιτική» είναι αισχρό. Ήταν κυρίως δανεικό μαξιλάρι ασφαλείας, όχι θησαυρός που μάζεψε ο ΣΥΡΙΖΑ. #Τσίπρας #πολιτική #Ελλάδα #οικονομία

«Το μεγαλύτερο επίτευγμα της δημοκρατίας είναι η κατάργηση των τάξεων. Δεν έχεις καμιά ταξική διαφορά με τον Λάτση γιατί μπορείς να κάτσεις δίπλα του να πιεις καφέ αν έχεις στην τζέπη σου 5 ευρώ». Η πνευματική, φιλοσοφική και κυρίως πολιτική παρακαταθήκη του Στέλιου Ράμφου ριπ #Δημοκρατία #Ισονομία #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη

Η νίκη του Αμπντούλ Ελ Σαγέντ στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών στο Μίσιγκαν, αν και αποτελεί επίτευγμα για την προοδευτική πτέρυγα του κόμματος, φέρνει προκλήσεις για το μέλλον ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ το θεωρεί «υπέροχο νέο». #Δημοκρατικοί #Μίσιγκαν #ΕλΣαγέντ

Συνέβη κι αυτό. Δουδωνής και Γιάμαλη να κάνουν υποδείξεις για το τι γυαλιά θα φορέσει ο Άδωνις και γιατί αυτά είναι Ray-Ban και όχι κάποια άλλη μάρκα. Σαν την Ελένη Λουκά προσπαθούν να μας πείσουν πόσο του σατανά είναι τέτοια τεχνολογικά επιτεύγματα. Σε κάποιον μπορεί να μην αρέσει το παλιομοδίτικο ντύσιμο του Δουδωνή, τα μπότοξ της Γιάμαλη ή η αισθητική οποιουδήποτε άλλου. Αυτά, όμως, ηθικολόγοι επαναστάτες μου, δεν αποτελούν αντικείμενο σοβαρού δημόσιου διαλόγου. Παίρνεις ένα τηλέφωνο και του λες κοίτα, χρυσέ μου, άλλαξε στυλ, γιατί δεν σου πάει. Ή άλλαξε γυαλιά, σε παχαίνουν. Αυτό δεν είναι αξιωματική αντιπολίτευση. Είναι κριτική επιτροπή στο Greece’s Next Top Model. Ο κόσμος προχωράει. Ντύνεται όπως θέλει, φοράει ό,τι θέλει —μέχρι και το βρακί του ανάποδα βάζει, αν θέλει— και δεν μας πέφτει λόγος. Ιδίως όταν η συζήτηση δεν αφορά το τι φοράει κάποιος, αλλά το τι μπορεί να κάνει η τεχνολογία που φοράει. Εγώ προτείνω να πάει ο Δουδωνής και το ΠΑΣΟΚ, με μάρτυρα τη Γιάμαλη, να κάνουν μήνυση στον Ζούκερμπεργκ γιατί έφτιαξε γυαλιά που έχουν πάνω τους κάμερα καταγραφής. Ή μπορεί, όταν γίνει το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση —λέμε τώρα, μη το πάρετε σοβαρά αυτό που λέω ότι θα συμβεί— να καταθέσει νόμο ώστε να μας συλλαμβάνουν όσους φοράμε γυαλιά Meta Ray-Ban. Και όσους δεν συμμορφωνόμαστε, να μας στέλνουν και μια Μακρόνησο για παραδειγματισμό. Μπορούν επίσης να ανακηρύξουν τον Ζούκερμπεργκ persona non grata στην Ελλάδα. Εκεί έχουμε φθάσει: να φοράμε ένα ζευγάρι Meta Ray-Ban και να πρέπει να πάρουμε την άδεια του Δουδωνή και της Γιάμαλη. Στην Αμερική, βέβαια, εμείς τα έχουμε ξεπεράσει αυτά. Είμαστε πολύ μπροστά. Στις ΗΠΑ δεν χρειάζεται για την καταγραφή η συγκατάθεση δύο προσώπων. Η συγκατάθεση του καταγραφέα αρκεί για να είναι κάθε καταγραφή νόμιμη. Γι’ αυτό η Αμερική είναι χώρα της ελευθερίας. Γιατί δεν έχουμε την κάθε Γιάμαλη και τον κάθε Δουδωνή να παριστάνουν τους λογοκριτές και να πρέπει να απολογηθείς σε αυτούς γιατί επέλεξες να φοράς Meta Ray-Ban. #Τεχνολογία #Ελευθερία #Κοινωνία

Σε ηλικία 75 ετών απεβίωσε ο θρύλος του ποδοσφαίρου Κέβιν Κίγκαν, δύο φορές νικητής της Χρυσής Μπάλας, που άφησε πίσω του μία λαμπρή καριέρα με σπουδαία επιτεύγματα στις ομάδες Λίβερπουλ, Αμβούργο και Νιούκαστλ, ενώ η οικογένειά του επιβεβαίωσε ότι ήταν περιτριγυρισμένος από τους αγαπημένους του στις τελευταίες του στιγμές κατά την μάχη του με τον καρκίνο. #ΚέβινΚίγκαν #Ποδόσφαιρο #ΧρυσήΜπάλα

🧨Είχατε δύο χρόνια να υιοθετήσετε τη νομοθεσία προστασίας δημοσιογράφων από αγωγές #Slapp. Στις 7 Μαΐου εξέπνευσε άπρακτη η προθεσμία και δεν ενσωματώσατε τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία ακόμα. 💣«Τώρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκινά εναντίον της Ελλάδας και άλλων κρατών, διαδικασία επί παραβάσει, η οποία μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα ακόμα και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αν συνεχίσετε να καθυστερείτε. ⁉️Έχετε να μας ανακοινώσετε συγκεκριμένη ημερομηνία ψήφισης γι΄ αυτό το νομοσχέδιο που είναι υπ΄ ευθύνη σας ή να ετοιμαζόμαστε για Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;» ⚠Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι όλα πάνε καλά, ότι η Ελλάδα είναι πρωτοπόρος σε όλη την Ευρώπη (Lol) και άλλα ενδιαφέροντα, μα δυστυχώς όχι και τόσο πειστικά για όποιον ξέρει τι αντιμετωπίζουν οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα. 🛢Το ενδιαφέρον είναι ότι στη συνέχεια έβγαλε είδηση καθώς απάντησε στο ερώτημα ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την καθυστέρηση. 📌«Εσείς ως αρμόδιος για τα ζητήματα Τύπου και Ενημέρωσης, ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδης ή κανείς;» 👉Εδώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε και ουσιαστικά «έδειξε» τον Φλωρίδη: 🎇«Το συγκεκριμένο [νομοσχέδιο] είναι του Υπουργείου Δικαιοσύνης» «Όπως αντιλαμβάνεστε στο χρονοδιάγραμμα ενός Υπουργείου, εν προκειμένω του Υπουργείου Δικαιοσύνης, προτεραιοποιήθηκαν άλλα νομοσχέδια.» 😂Ενδιαφέρον άδειασμα. Ένα άδειασμα, όμως, που δεν αφήνει χωρίς ανεπηρέαστο και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. ⚡️Με ποιο έρισμα θα καυχηθεί προεκλογικά αύριο μεθαύριο για αυτόν τον νόμο «προστασίας των δημοσιογράφων», όταν εδώ για να διώξει την ευθύνη της καθυστέρησης αποδίδει το νομοσχέδιο στον Φλωρίδη; 🕸️Πάμε όμως να δούμε μία-μία και τις υπόλοιπες επικοινωνιακές τακτικές που εφάρμοσε 1) Μετατόπιση ερωτήματος. Το βασικό ερώτημα ήταν: γιατί χάθηκε η προθεσμία, ποιος ευθύνεται, και ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη. Εκείνος απάντησε κυρίως: πότε περίπου θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο, τι άλλα έχει κάνει η κυβέρνηση, και πόσο καλά τα πηγαίνει συνολικά η Ελλάδα. Δηλαδή αντικατέστησε το ερώτημα «ποιος ευθύνεται για την παράβαση;» με το ευκολότερο «τι έχουμε κάνει γενικά για τους δημοσιογράφους;». 2) Υποβάθμιση μέσω διαδικαστικής κανονικοποίησης Με τη φράση: «Συνήθως όταν ένα νομοσχέδιο μπαίνει σε δημόσια διαβούλευση…» παρουσίασε την κατάσταση ως μια συνηθισμένη κοινοβουλευτική διαδικασία. Έτσι μετατόπισε την προσοχή από το γεγονός ότι είχε ήδη εκπνεύσει η ευρωπαϊκή προθεσμία και είχε κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει, στο ότι πλέον ακολουθούνται τα τυπικά βήματα. Δηλαδή στην Ελλάδα 2.0 των Μενουμευρώπηδων είναι τυπική κατάσταση να χάνονται οι προθεσμίες της Ε.Ε.; 3) Μεταφορά της συζήτησης από το παρελθόν στο μέλλον Αντί να εξηγήσει την καθυστέρηση, έδωσε ένα μελλοντικό χρονοδιάγραμμα: «Μετά από δύο με τρεις εβδομάδες… ψηφίζεται περίπου μετά από ένα μήνα». Αυτή είναι κλασική τεχνική αναβολής της λογοδοσίας: το πρόβλημα του τι δεν έγινε εγκαίρως αντικαθίσταται από την υπόσχεση ότι κάτι θα γίνει σύντομα. Και πριν 2 μήνες που ρωτούσαμε όταν εξέπνευσε η προθεσμία, πάλι «σύντομα» μας έλεγε ότι θα γίνει. Και από τότε έχουν φάει τόσες SLAPP οι συνάδελφοί μας και η κυβέρνηση τους έχει αφήσει απροστάτευτους. 4) Επιθετική απαξίωση του πλαισίου της ερώτησης Χρησιμοποίησε εκφράσεις όπως: «πάει και αυτός στον κουβά» και: «το αφήγημα περί εξαίρεσης». Η γλώσσα αυτή δεν απαντά στα συγκεκριμένα γεγονότα. Στόχος της είναι να εμφανίσει όχι μόνο την ερώτηση, αλλά συνολικά την κριτική για το κράτος δικαίου και την ελευθερία του Τύπου ως υπερβολική, κομματική ή κατασκευασμένη. Μάλλον και η Κομισιόν θέλει το κακό της χώρας και του πολυχρονεμένου μας ηγέτη (το ίδιο είναι αυτά) 5) Κατασκευή καρικατούρας-ευρύτερου «αφηγήματος»- και αναίρεσή του Η ερώτηση αφορούσε μια συγκεκριμένη παράλειψη: τη μη εμπρόθεσμη ενσωμάτωση μιας οδηγίας. Ο Μαρινάκης τη συνέδεσε με έναν πολύ ευρύτερο ισχυρισμό: «ο ισχυρισμός της “θλιβερής εξαίρεσης, της μαύρης εξαίρεσης”» και στη συνέχεια υποστήριξε ότι αυτός ο συνολικός ισχυρισμός καταρρέει. Πρόκειται για μορφή straw man: αντί να αντιμετωπίσει τη στενή και επαληθεύσιμη κατηγορία, την εντάσσει σε ένα γενικό «αντικυβερνητικό αφήγημα», το οποίο είναι ευκολότερο να απορρίψει ρητορικά. 6) Whataboutism και σύγκριση με προηγούμενες κυβερνήσεις Στη δεύτερη απάντηση είπε: «φέραμε όσα δεν είχαν έρθει όλα τα χρόνια που προηγήθηκαν και κυβέρνησαν υποτίθεται πολύ πιο “ευαίσθητοι”». Αντί να εξηγήσει τι έκανε η σημερινή κυβέρνηση στα δύο χρόνια της προθεσμίας, έστρεψε τη συζήτηση στις παραλείψεις προηγούμενων κυβερνήσεων. Αυτή η σύγκριση δεν αναιρεί τη σημερινή καθυστέρηση, αλλά επιχειρεί να τη σχετικοποιήσει. 7) «Καταιγισμός επιτευγμάτων» Παρέθεσε διαδοχικά: κατάργηση της απλής δυσφήμισης, υιοθέτηση του EMFA, ιδιώνυμο για απειλές κατά αθλητικογράφων, Κέντρο Ασφαλείας και Προστασίας Δημοσιογράφων, ρυθμίσεις για έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, νομοθεσία για τη δημόσια τηλεόραση. Αυτή η τεχνική, γνωστή και ως laundry list, δημιουργεί την εντύπωση έντονης κυβερνητικής δραστηριότητας και «πνίγει» το ένα δυσμενές γεγονός μέσα σε έναν μεγάλο κατάλογο θετικών δράσεων. Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν απαντά άμεσα γιατί δεν τηρήθηκε η συγκεκριμένη προθεσμία. 8) Επιλεκτική επίκληση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Όταν η Επιτροπή κινεί διαδικασία επί παραβάσει, η σημασία της παρουσιάζεται περίπου ως τυπική ή διαχειρίσιμη. Όταν όμως μια παλαιότερη έκθεσή της περιέχει θετική διατύπωση, η Επιτροπή χρησιμοποιείται ως αυθεντία: «Μίλησε η Κομισιόν για αξιοσημείωτη πρόοδο». Άρα ο ίδιος θεσμικός δρώντας αντιμετωπίζεται διαφορετικά ανάλογα με το αν το εύρημά της είναι θετικό ή αρνητικό για την κυβέρνηση. 9) Ασαφής συγκριτικός ισχυρισμός Η διατύπωση: «Η Ελλάδα πέρυσι ήταν σε καλύτερη μοίρα από 15 κράτη-μέλη» λειτουργεί ως αριθμητικό μήνυμα εντυπωσιασμού, χωρίς να διευκρινίζει ακριβώς: με ποιον δείκτη, σε ποια επιμέρους κατηγορία, με ποια μεθοδολογία, και αν αυτό αφορά ειδικά τις SLAPP. Η γενική ευρωπαϊκή σύγκριση χρησιμοποιείται για να απαντήσει σε ένα πολύ συγκεκριμένο ελληνικό θεσμικό έλλειμμα. 10) Αντιστροφή της πίεσης προς τον δημοσιογράφο Με εκφράσεις όπως: «σας συνιστώ να δείξετε λίγη υπομονή» και: «κάντε μια έρευνα για τις ευρωπαϊκές οδηγίες» μεταφέρει εμμέσως το πρόβλημα από την κυβερνητική καθυστέρηση στον τρόπο με τον οποίο ο δημοσιογράφος θέτει το ζήτημα. Υπονοεί ότι η ερώτηση οφείλεται σε βιασύνη ή ανεπαρκή ενημέρωση, παρότι στηρίζεται σε συγκεκριμένη προθεσμία και σε επίσημη διαδικασία επί παραβάσει. 11) Μετατροπή της νομικής υποχρέωσης σε κυβερνητικό επίτευγμα Η φράση: «εντός αυτής της κοινοβουλευτικής θητείας υλοποιεί και αυτή τη δέσμευση» αλλάζει το μέτρο αξιολόγησης. Η πραγματική προθεσμία ήταν η ευρωπαϊκή προθεσμία ενσωμάτωσης, όχι το τέλος της κοινοβουλευτικής θητείας. Παρουσιάζει, επομένως, την καθυστερημένη εκπλήρωση μιας δεσμευτικής υποχρέωσης σαν πολιτική πρωτοβουλία που η κυβέρνηση επιλέγει να ολοκληρώσει. Συνολικά Η βασική στρατηγική του ήταν: εκχώρηση ευθύνης → υπόσχεση μελλοντικής λύσης → κατάλογος άλλων επιτευγμάτων → σύγκριση με το παρελθόν και την Ευρώπη → απαξίωση της κριτικής ως “αφήγημα”. Το βασικό σημείο που έμεινε αναπάντητο ήταν ακριβώς το πιο πολιτικά επιβαρυντικό: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για το γεγονός ότι η δεσμευτική προθεσμία της 7ης Μαΐου χάθηκε και χρειάστηκε να κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει. #Journalism #MediaFreedom #SLAPP

Άλλο ένα “επίτευγμα” της κυβέρνησης. Ενεργειακή αναβάθμιση κατοικιών: η Ελλάδα τρίτη από το τέλος στην ΕΕ. Μόλις το 9,5% των Ελλήνων ζει σε κατοικία που έχει βελτιωθεί ενεργειακά την τελευταία πενταετία, έναντι 23,9% μ.ο. στην ΕΕ. Το ποσοστό είναι ακόμη χαμηλότερο για τα άτομα σε https://t.co/LmM2VOxmJE #ΕνεργειακήΑναβάθμιση #Ελλάδα #Κυβέρνηση #GR #EU

Η Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας σημείωσε σημαντικά επιτεύγματα κατά την Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το πρώτο εξάμηνο του 2026, όπως η πολιτική συμφωνία για την αναθεωρημένη Οδηγία κατά της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης παιδιών, η ολοκλήρωση της αναθεώρησης της Οδηγίας για τα Δικαιώματα των Θυμάτων Εγκληματικότητας, καθώς και η έγκριση τροποποιήσεων στον Κανονισμό Διαδικασίας του ΔΕΕ για την ενίσχυση της γλωσσικής ισότητας και τη βελτίωση της απονομής της δικαιοσύνης. #ΚυπριακήΠροεδρία #ΝομικήΥπηρεσία #Δικαιοσύνη

Ο Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποίησε μια πρόσφατη συνάντηση με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως ευκαιρία για να προβάλει μια σειρά από αναληθείς ισχυρισμούς, συμπεριλαμβανομένων ψεμάτων σχετικά με τη Γροιλανδία και τα επιτεύγματα του στο ΝΑΤΟ, όπως αναφέρει ανάλυση του CNN. #Τραμπ #ΝΑΤΟ #Γροιλανδία