Search

Soms denk ik, moet ik je nog wel schrijven? Ik val zo in herhaling. Afgelopen zaterdag was het weer hopeloos: de hele nacht zaten we in de ondergrondse parkeergarage. Rusland voerde een van de grootste raketaanvallen uit op Kyiv sinds het begin van de grootschalige invasie. Ze vuurden 41 ballistische raketten en 125 drones op ons af. Eén persoon kwam om het leven, zeventien mensen raakten gewond. Er braken grote branden uit in een supermarkt en in een flatgebouw. Het lijkt alsof onze luchtafweer steeds meer begint te haperen. Blijkbaar raken die Patriot-raketten zo langzamerhand echt op. Volgende week ga ik met mijn man Akos voor een tijdje terug naar Boedapest. Het is geen doen voor ons oude mensen om de hele tijd maar in die garage te zitten. Akos heeft inmiddels behoorlijke last van slapeloosheid. Ook als het luchtalarm níét afgaat, denkt hij het te horen en wordt hij er wakker van. Hopelijk knapt hij in Hongarije snel op. Afgelopen week ging ik de straat op om te protesteren tegen het ontslag van Mychailo Fedorov, onze minister van Defensie. Ik sprak mijn zoon Maks nog even kort aan de telefoon en ook hij was verbolgen over deze domme beslissing van Zelensky. Voor ons staat Fedorov voor het ‘nieuwe Oekraïne’, dat nadrukkelijk bij Europa hoort en niet bij Rusland. Federov is iemand die zich fel keert tegen de corruptie in ons land, helaas een hardnekkig overblijfsel uit de tijd dat Oekraïne door de Sovjet-Unie bezet was. Die erfenis zie je vooral terug op bestuurlijk niveau, waar weinig transparantie is en mensen via vriendjespolitiek op bepaalde posities terechtkomen. Het is een enorme klus om dit te veranderen. Maar de wil is er, zeker bij de jongere generaties. Met Fedorov hadden we iemand die onze krijgsmacht moderniseerde, openheid van zaken gaf en hamerde op het gebruik van drones om Russische energienetwerken aan te vallen. Het is om moedeloos van te worden dat nu juist híj ontslagen is. Al begrijp ik dat de samenwerking met generaal Oleksandr Syrskyi totaal niet liep. Over Syrskyi wil ik hier niks slechts zeggen. Dat wij hier nu nog in Kyiv kunnen wonen, hebben we aan hem te danken. Hij beschermde onze stad in maart 2022, door op een slimme manier bruggen op te blazen en de Russische bevoorradingslijnen te blokkeren. Natuurlijk is Syrskyi een held. Geen twijfel over mogelijk. Maar toch. Wat in 2022 militair gezien een briljante strategie was, hoeft dat in 2026 niet te zijn. De starre generaal Syrskyi heeft zich bewezen, maar zowel mijn zoon als ikzelf denkt dat Fedorov op dit moment beter weet hoe de Russen kunnen worden verslagen. Het voelt allemaal als een stap terug in de tijd. Zou Zelensky dit nog gaan inzien? Het vervelende is dat ik weet dat ik jou dit beter niet had kunnen schrijven. Rusland is dolblij met alle mogelijke politieke spanningen in ons land. Beter kunnen we het er maar niet meer over hebben.

De Merwedebrug: symbool van omgekeerde prioriteiten Gorinchem, zondag. Terwijl de vrachtwagens die winkels in Nederland moeten bevoorraden omrijden, en het gevloek en gescheld van de chauffeurs bijna hoorbaar is, staat de Merwedebrug er als een vermoeide oude man bij: verboden voor zwaar verkeer omdat het staal in de boogconstructie te zwak is. Onderzoek wees uit dat de brug het gewicht van het verkeer dat een deel van onze economie draaiende houdt niet meer aankan. Een voorzorgsmaatregel, zegt Rijkswaterstaat. Alsof we een land zijn dat zich nog iets kan veroorloven uit voorzorg, met een overheid die miljarden over de balk smijt maar geen geld meer heeft voor het onderhoud van essentiële infrastructuur. En ja, u begrijpt het inderdaad goed, dit is geen pech, dit is geen toeval. Dit is het logische gevolg van jarenlang bewust onze infrastructuur verwaarlozen. Een brug uit de jaren zestig, wekelijks goed voor tienduizenden vrachtwagens, de economische slagader van Zuid-Nederland, is nu ineens te zwak om nog die rol te kunnen vervullen. Ondertussen staan er honderden kilometers file op de alternatieve routes, transporteurs rekenen stevig vloekend hun extra onkosten uit en lokale bedrijven zien hun al krappe marges verdampen. En onze overheid? Die houdt zich van de domme en smijt miljarden over de balk, bijvoorbeeld aan klimaatbeleid. Maar liefst 28-miljard voor een onmeetbare globale temperatuurdaling van 0.00036-graden. Ja, u leest het goed. Miljarden voor een uitkomst van een rekenmodel in Brussel of Den Haag dat ons moet laten geloven dat Nederland de planeet redt. Subsidies voor windmolens die landschappen verminken, zonneparken die vruchtbare akkergrond opvreten, elektrische auto’s die de middenklasse niet kan betalen en import van groente en fruit uit landen waar stikstof nog wordt gebruikt waar het voor bedoeld is: als meststof. Dit is ideologie in zijn zuiverste vorm. Maar een brug onderhouden? Een essentieel onderdeel van onze infrastructuur vervangen voordat het te laat is? Nee, dat is blijkbaar té burgerlijk, té ouderwets, overduidelijk niet visionair genoeg. Klimaat is het nieuwe politieke Mekka, waar het gros van politici en beleidsmakers braaf en diep naar buigen. Essentiële infrastructuur is kennelijk een kostenpost die je zo lang mogelijk kunt doorschuiven, liefst naar de volgende generatie bestuurders. Totdat de boogconstructie van de Merwedebrug piept en kraakt en de truckers ineens tot zondebokken worden verklaard, zelfs beboet worden, omdat ze nog even doorreden met hun kostbare lading. Dit is het Nederland van de omgekeerde prioriteiten. We pompen geld in net-zero-fantasieën die geen enkel meetbaar effect hebben op de globale temperatuur, terwijl de echte economische ruggengraat van ons land: wegen, bruggen, dijken, energie-infrastructuur die wél werkt, langzaam desintegreert. De Papendrechtsebrug ernaast ligt er immers ook al maanden uit. Maar ja, beleidsmakers en politici wijzen naar elkaar en naar de stip op de horizon: die nieuwe brug zou er in 2031 moeten komen. Een paar decennia te laat, en waarschijnlijk is zelfs 2031 niet haalbaar omdat de stikstofregels en de Europese Green Deal het niet toelaten. De transportsector, de boeren, de bouwers en de gewone Nederlander die gewoon wil werken en zijn handelswaar of spullen wil verplaatsen, betalen de prijs. Letterlijk. Meer kosten, meer congestie, meer frustratie. En de Haagse elite? Die vliegt businessclass naar klimaatconferenties of zet miljarden opzij om op zee nog meer windturbines te plaatsen, ondanks onderzoek dat deze wiebelstroom absoluut niet betrouwbaar is. Veiligheid? Onderhoud? Dat is voor mensen die niet begrijpen dat de toekomst van Nederland groen en elektrisch is, en daarvoor moet alles wijken, zo denkt men in Den Haag. De Merwedebrug is geen incident. Het is de wrange realisatie dat Nederland de pragmatische houding die ons land groot heeft gemaakt heeft ingeruild voor een ideologisch sprookje. Een land waar de bruggen letterlijk en figuurlijk piepen en kraken onder het gewicht van de werkelijkheid, terwijl men in Den Haag nog steeds droomt van de schouderklopjes die men internationaal zal krijgen als Nederland de felbegeerde status CO2-neutraal behaalt. Het is de hoogste tijd om wakker te worden. Stop met de absurde miljardenverspilling aan ideologische doelen die niet haalbaar zijn, die ons land financieel de nek omdraaien. Onderhoud eerst wat er écht toe doet: de infrastructuur die ons land draaiende houdt, de economische ruggengraat van ons land. Anders rijden we straks niet alleen om via de A15, maar rijden wij met z’n allen rechtstreeks de afgrond in. Bron: https://t.co/WznNU9Z7j5 #infrastructuur #transport #politiek

Wanneer is 'milieu' eigenlijk volledig ondergeschikt geworden aan 'klimaat'? Ik ben geen fan van windmolens…ze leveren alleen stroom als er wind is, bij te weinig wind draaien ze niet en bij te veel wind worden ze stilgelegd. Na amper 20 - 25 jaar moeten ze worden afgebroken en ze maken maagdelijke landschappen gewoon kapot en ze veroorzaken geluidsoverlast en hinderlijke slagschaduw voor mensen én dieren die in de buurt leven. Voor hun bouw zijn gigantische hoeveelheden beton, staal en andere grondstoffen nodig. En zonder subsidies of andere vormen van overheidssteun zijn veel projecten economisch gewoonweg niet rendabel. Maar dan heb ik het nog niet eens over wat er gebeurt wanneer zo'n windmolen aan het einde van zijn leven komt… Weinig mensen beseffen dat een moderne windturbine op een fundering staat van 400 tot meer dan 1.000 ton gewapend beton. —> In verschillende landen moet die fundering zelfs niet volledig verwijderd te worden bij afbraak. Men haalt het bovengrondse stuk weg... en de rest blijft gewoon in de grond zitten. Echt "duurzaam" kan je dat moeilijk noemen. En ook de wieken blijven een recyclage-probleem en dan zijn er nog de gigantische tandwielkasten, hydraulische systemen, olie en smeermiddelen die allemaal ‘verwerkt’ moeten worden. En wanneer die fundering in de grond achterblijft, blijft een massief blok van honderden tot duizenden ton beton daar voor altijd zitten. Op die plaats krijgt de bodem zijn oorspronkelijke functie niet meer terug. Diepe wortels van bomen kunnen er niet groeien en ook de natuurlijke waterinfiltratie en -afvoer worden danig verstoord. Met alle gevolgen van dien…(klimaatprofeten wijzen daar bij overstromingen nooit op trouwens). Als je dus de duurzaamheid van windmolens bekijkt over hun volledige levenscyclus -en niet alleen naar de elektriciteit die ze produceren (als er wind is), maar ook naar de grondstoffen die ze verbruiken én de industriële erfenis die ze achterlaten- dan geeft dat toch een heel ander beeld. —> Maar los van dat alles is misschien wel het grootste voordeel van windmolens voor politici en professionele deugdoeners dat ze enorm opvallen. Een van de grootste redenen waarom ik er geen fan van ben, is voor hen juist een gigantisch voordeel. ➡️Ze zijn kilometers ver zichtbaar en vormen een soort ‘permanente reclamezuil’ waarmee politici kunnen tonen dat ze zogezegd "iets doen voor het klimaat" (wat op zich nog zeer twijfelachtig is). Mijn vraag is dus: wat als windmolens het nieuwe asbest zijn? —> Een technologie die vandaag als vooruitgang wordt verkocht, maar waarvan volgende generaties zich zullen afvragen hoe ze er op een milieuvriendelijke manier weer vanaf geraken. #klimaat #duurzaamheid #milieu

Brânza Parmigiano Reggiano, un produs tradițional italian, se confruntă cu amenințări din cauza căldurii extreme care afectează calitatea și cantitatea laptelui, fermierii temându-se să nu fie ultima generație care o consumă, în timp ce costurile de producție cresc din cauza măsurilor necesare pentru a proteja vacile și brânza în timpul valurilor de căldură. #parmigiano #canicula #caldurăextremă

Zojuist een bijzondere ervaring achter de rug. En nee, voor alle duidelijkheid: ik bedoel hier niets racistisch mee. Dit gaat niet over afkomst, maar over taal. Ik beschrijf gewoon iets wat me opviel. Ik zat bij de kapper en hoorde een viertal Vlaamse jongeren met elkaar praten. Tot mijn verbazing spraken ze onderling een vorm van Nederlands die voor mij erg ongewoon klonk, doorspekt met woorden en zinsconstructies die ik met de beste wil niet als typisch Vlaams herkende. Het deed me spontaan denken aan die sketch uit Wat Als? die vandaag wellicht niet meer uitgezonden zou worden (“Uw moeder is een h…”). Na een tijdje besefte ik dat het geen grap was, maar gewoon de manier waarop zij met elkaar communiceerden. Ik vond dat tegelijk bijzonder en ontnuchterend. Want taal is zoveel meer dan een middel om met elkaar te praten. Ze draagt onze geschiedenis, onze cultuur en een stuk van onze identiteit. Dat onze geschreven taal achteruitgaat, zie je hier op X elke dag. Vandaag kreeg ik de indruk dat ook onze gesproken taal, althans bij sommige jongeren, steeds verder verandert. Dat is misschien onvermijdelijk, maar ik vind het persoonlijk jammer als we daardoor het rijke Nederlands en Vlaams dat generaties lang is opgebouwd, stilaan uit het oog verliezen. #Taal #Cultuur #Identiteit

De ontdekking van het 'Likweli'-aapje in de Congolese jungle markeert een zeldzame toevoeging aan de soortendatabase van zoogdieren, met bioloog Jan Wieringa die uitlegt hoe nieuwe diersoorten formeel geclassificeerd worden door morfologisch en DNA-onderzoek, terwijl veel van deze dieren al generaties lang door inheemse gemeenschappen gekend worden. #NieuweSoorten #Biodiversiteit #Wetenschap

Aylin Bilic reflecteert in haar laatste column voor NRC op zes jaar schrijven over maatschappelijke thema's, benadrukkend dat onverschilligheid de democratie bedreigt en dat verantwoordelijkheid nemen cruciaal is voor een betere samenleving, met de hoop dat toekomstige generaties actiever zullen zijn en vrijuit hun mening kunnen geven. #verantwoordelijkheid #vrijheidvanmeningsuiting #Turkije

Tadej Pogacar, met een geschat vermogen van 60 miljoen euro en een horloge ter waarde van 865.000 euro, is de rijkste renner van zijn generatie en verdient jaarlijks ongeveer 8,4 miljoen euro, waarbij hij zijn financiële succes onder andere dankt aan lucratieve sponsordeals en prijzengeld uit wielerwedstrijden. #TadejPogacar #wielrennen #TourdeFrance

Uit nieuw onderzoek blijkt dat kinderen van migranten in Nederland binnen één generatie hun onderwijsachterstand in taal en rekenen met 50 à 60 procent inlopen, waarbij het opleidingsniveau van de ouders bepalender is dan de migratieachtergrond. #Onderwijs #Migrantenkinderen #Opleidingsniveau

Marina SUA a anunțat intenția de a dezvolta o nouă generație de drone fără pilot, capabile să opereze de la bordul portavioanelor nucleare, în cadrul unui program pe termen lung numit Air Wing of the Future, care va permite extinderea operativității flotei și desfășurarea unor misiuni variate, inclusiv atacuri asupra țintelor maritime și terestre, război antisubmarin și luptă aer-aer, cu termen limită pentru companiile interesate de propunerea de concepte până pe 13 august. #Drona #MarinaSUA #Portavioane

Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw

Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw

Generatieve AI verandert niet alleen de geproduceerde kunst, maar heeft ook grote invloed op het creatieve proces zelf, waarbij het als hulpmiddel wordt gezien dat niet kan concurreren met menselijke creativiteit, wat leidt tot zorgen over homogeniteit en verlies van culturele waarden in de creatie van kunst. #KunstmatigeIntelligentie #Creativiteit #Cultuur

Marokkanen die in de media worden genoemd, noemen zichzelf vaak ook gewoon Marokkaan, óók als ze hier zijn geboren of tot de tweede generatie behoren. Waarom dan telkens dat krampachtige politiek correcte taalgebruik in de linkse mainstream media? Noem de feiten zoals ze zijn, zonder er omheen te draaien. #Marokkanen #Media #PolitiekeCorrectheid

Een beschaving leeft niet alleen van wat zij produceert maar van wat zij doorgeeft. Het doorsnijden van de band tussen generaties verzwakt de samenleving. Ware woorden van @AmandaKluveld Solidariteit als tastbaar begrip richting kinderen, familie en gemeenschap. Daar zwoegt een mens voor. #solidariteit #samenleving #generaties

ProRail heeft een geheim schikking bereikt met de Duitse leverancier Pintsch na een mislukte samenwerking over het Nieuwe Generatie Sein, wat het spoorbedrijf tientallen miljoenen euro's heeft gekost en zeven jaar na het contract nog steeds geen nieuw sein heeft opgeleverd. #ProRail #Pintsch #NieuweGeneratieSein

Een hele generatie politici die is opgegroeid in weelde en veiligheid, begint te beseffen dat basisvoorzieningen als voldoende olie, aardgas, kunstmest en voedsel misschien toch wat minder vanzelfsprekend zijn dan ze stilzwijgend hadden aangenomen. https://t.co/xSnfwOiBoD #politiek #duurzaamheid #voedselzekerheid