Search

The second season of 'Girls of the Good Shepherd' (VPRO) reveals the exploitation and abuse of about 20,000 young girls in Catholic convents, where their labor was exploited as part of a revenue model by the Sisters of the Good Shepherd. #MeisjesvanDeGoedeHerder #Uitbuiting #KatholiekeKloosters (translated)

Susanne wrote that she was angry with the VVD, which she called the biggest fake party in parliament. She emphasized that she did not mean FVD or PVV and accused the VVD of shirking responsibilities, doing nothing in the interest of the country, and making lying a business model. According to her, more people should be angry. #VVD #KabinetJetten #Boos #Politiek #Nederland (translated)

380 miljoen (!) per jaar gereserveerd voor dwangsommen aan gelukzoekers, die dankzij een pervers verdienmodel van slinkse advocaten in de asielindustrie “te lang” wachten tot ze horen of ze ons gratis geld, huis en zorg krijgen. Wat een doodziek land… https://t.co/YD8Tcvmyz2 #asielbeleid #gelukzoekers #rechtspraak

We moeten bang zijn voor oorlog, bang zijn voor ziektes, bang zijn voor klimaatverandering, bang zijn voor 'extreem-rechts', bang zijn voor hongersnood. Angst, angst, angst. En ondertussen rolt de overheid ons zelf richting WOIII, maakt ons ziek met slecht eten en overmedicalisering, veramt ons door bakken met geld uit te geven om op een 0,000036 graden minder warme planeet te leven, verscheurt de samenleving door iedereen tegen elkaar op te zetten en draait ook nog even de agrarische sector de nek om. En de bange mensen schreeuwen om bommen en granaten, vaccinaties, warmtepompen en noodpakketten. De selffulfilling prophecy als verdienmodel van de Staat. Simpel en altijd effectief. Want hoe meer bange mensen, hoe meer macht. https://t.co/GzoNfg6uVI #angst #klimaatverandering #overheid

Vollenbroek is een juridische vigilante, en rechters en bestuurders moeten nou eens stoppen met dit soort verdienmodelletjes alle ruimte te geven. Niemand heeft op Vollenbroek gestemd, en als hij zo graag de wereld wil veranderen gaat hij maar de politiek in. #juridisch #politiek #verandering

Het is niet mis als je gedwongen wordt je bedrijfsvoering te transformeren. Maar als je denkt dat je het recht hebt om mensenlevens in gevaar te brengen omdat je vervuilende verdienmodel verandert, verdien je een lange tijd cel om daar eens over na te denken. #boerenprotest https://t.co/1VIaME3wOY #duurzaamheid #bedrijven #verandering

De persoonlijke belangenvermenging tussen de openbare omroep en David Van Reybrouck (zoals geïnterviewd worden door niemand minder dan mede-vennoot Nick Balthazar) blijft zeer opmerkelijk. We hebben echt meer nood aan stemmen die spreken over groei dan fantasten die een mumbo jumbo-verdienmodel onderhouden van kommer en kwel. #media #interview #opinie

IND betaalde dit jaar al bijna 100 miljoen euro aan dwangsommen: negen asielzoekers vangen zelfs meer dan een ton En het dan gek vinden dat ze allemaal naar Nederland willen komen. Als dit niet stopt, gaan we failliet aan het verdienmodel asiel. https://t.co/IKOmlO9hTO #asiel #migratie #financiën

Het artikel beschrijft hoe Nederland kampt met de gevolgen van klimaatverandering, die het economische verdienmodel ondermijnen, terwijl de Haagse politiek vooral gericht is op kortetermijnoplossingen in plaats van toekomstgerichte aanpassing. #Klimaatverandering #Economie #Nederland

@MinPres Ik geef iedereen alvast de samenvatting: Meer belasting betalen Meer geld naar het buitenland Meer geld naar het verdienmodel dat klimaat heet Meer geld naar zelensky en zijn kornuiten Minder geld naar Nederland mbt zorg, onderwijs, huisvesting en infrastructuur #belasting #klimaat #Zorg

DE GROOTSTE GRONDROOF UIT DE NEDERLANDSE GESCHIEDENIS Terwijl boeren huilend hun erf verlaten, telt Den Haag stiekem het geld. Ze noemen het "stikstofbeleid". Ze noemen het "natuurherstel". Maar zet de cijfers op een rij en er is maar één woord voor wat hier gebeurt: legale diefstal, uitgevoerd door de overheid zelf. Hoe het werkt, in drie stappen: 1️. De overheid koopt (of dwingt via onteigening) landbouwgrond af voor €10.-- per vierkante meter. "Marktconform", zeggen ze erbij, met een stalen gezicht. 2️. Zodra de handtekening droog is, verandert diezelfde overheid — met de macht die zij zichzelf via de Omgevingswet heeft toegekend — het bestemmingsplan van 'landbouw' naar 'bouwgrond'. 3️. Diezelfde grond is nu €800 per vierkante meter waard. Winst: 7.900%. Niet voor de boer. Voor de staat. Dit is geen toeval. Dit is een verdienmodel. De zogeheten "eliminatieregel" zorgt er wettelijk voor dat de boer nooit een cent van die waardestijging ziet, hij krijgt alleen de agrarische waarde uitgekeerd, terwijl de overheid met het voorkeursrecht (binnenkort zelfs verlengd van 3 naar 5 jaar) elke concurrentie buitenspel zet. Reken maar mee. Het kabinet wil tot 2030, 900.000 nieuwe woningen, bouwen. Bij de gangbare Nederlandse bouwdichtheid komt dat neer op grofweg 15.000 hectare landbouwgrond die daarvoor moet wijken, 150 miljoen vierkante meter. Inkoop tegen €10/m²: €1,5 miljard. Verkoopwaarde na bestemmingswijziging tegen €800/m²: €120 miljard. Netto winst voor de staat: ruim €118 miljard. Rechtstreeks de staatskas in, terwijl de boer met de agrarische prijs naar huis gaat. En dat is dan nog een voorzichtige schatting, reken je met heel de resterende stikstofopgave, dan kan dat bedrag flink hoger uitvallen. Stel je voor dat een willekeurige burger jouw huis onder dwang zou kopen voor een schijntje, om het een dag later met 80x winst door te verkopen. We zouden het afpersing noemen en er zou aangifte volgen. Doet de overheid het? Dan heet het "ruimtelijke ordening". De boer verliest zijn levenswerk. De burger betaalt straks de hoofdprijs voor een nieuwbouwhuis. En de overheid? Die incasseert, voorzichtig geschat, ruim €118 miljard winst van haar eigen crisis. Dit moet iedereen weten. Deel dit. #stikstof #boerenprotest #grondroof #omgevingswet #onteigening #NederlandseLandbouw #grondroof #boerenprotest #NederlandseLandbouw

De klimaathysterie slaat weer in alle hevigheid toe. Minister Crucke heeft een "plan" om "4 miljard euro extra uit te geven aan klimaat". Maar geen zorgen: "we gaan het buiten de begroting houden". Er zijn altijd wel politici die zwichten voor de "druk" van dolgedraaide linkse media. Tekenend dat er zelfs geen stemmen meer aan het woord mogen komen die vinden dat er wél genoeg gedaan wordt. In een week waarin de rente-sneeuwbal niet naar een virtueel maar een echt failliet begint te rollen, moet je dat kunnen. "Buiten de begroting" bestaat niet. Alles gaat naar schuld. Alles moet vroeg of laat betaald worden. Waar moeten die 4 miljard "klimaatuitgaven" dan heengaan? "Sociale leasing voor elektrische wagens". In de categorie frigobonnen en andere subsidiewaanzin dus. Effect op klimaatadapatie? Nul komma nul. Bij elk ramp, van zware regen tot aangestoken branden hetzelfde liedje. Verenigd links, een groot deel van de media en "grote denkers" voelen hun moment weer gekomen. "Waarom doet de politiek niets?". Als je dan vraagt wat er nog moet gebeuren, blijft het ijzig stil. Morele verontwaardiging zonder enige inhoud. En dan krijg je dus "miljarden voor sociale leasing" of "nog meer middelen naar sociale woningbouw". "Er gebeurt niets voor het klimaat" is de grootste onzin die er bestaat. Er gaan elk jaar miljarden naar klimaatmitigatie (grotendeels verspilling) en adapatie. Bovenop de absurde en welvaartsvernietigende taxatie systemen, waarbij ETS2 binnenkort er al weer aankomt. Enkel door technologische innovatie en vooruitgang zijn we op een historisch snel tempo al tot een C02-arme samenleving gekomen. Dat hoor je natuurlijk niet in de drama-berichtgeving. Het laatste wat de overheid doen is daar nog een extra schep bovenop de miljarden van vandaag doen. Brandweer en veiligheid verbeteren daarentegen is een zaak van kerntaken. Niet van klimaathysterie. Maar de komende maanden zullen links-groene media weer doen alsof er een "gigantisch groot draagvlak is voor klimaatmaatregelen". Dat draagvlak bestaat alleen in hun zelf verzonnen realiteit en het selecte kransje academici en "grote denkers", die daar hun verdienmodel van maakten. Later zijn ze weer enorm verbaasd dat "mensen toch niet mee zijn" en "waarom begrijpen ze het toch niet?". Intussen voelen klimaatactivisten zich gesterkt om elke zomer de brandhaard aan te steken. Werkt anno 2026 beter dan op de weg te plakken. #Klimaat #Politiek #Innovatie

In mijn leefomgeving ervaar ik, gelukkig, nog regelmatig het authentieke Nederlandse leven. Melk halen bij de boer. Elkaar helpen met de tuin. Iemand met pech even naar huis brengen. Iets lenen van elkaar zonder dat je bang hoeft te zijn dat het niet teruggebracht wordt. Even elkaars kind in de gaten houden als ze buiten zijn. De weilanden zien met schapen, koeien etc. Een typische frisse augustus bries in de avond door het huis. Mensen die groeten als je ze voorlaat met de auto etc. Simpele dingen. Maar een "wij " gevoel. En dan log ik in op X en zie een allochtoon die zich genesteld heeft in de Randstad tetteren over de Nederlandse identiteit. Als je een gevoel niet begrijpt dan is dit niet uit te leggen aan iemand van buitenaf. Ik kan de emotie van bv arabische muziek niet begrijpen. Krijg de kriebels van arabische zang. Iemand uit een Arabisch land kan ondertussen diep ontroert zijn van hetzelfde lied want heeft er herinneringen bij, misschien zelfs een geur oid. Zo heb ik dat met Nederland. Mijn land. Waar ik ondanks alles toch nog steeds heel trots op ben. Dus hou op met de Nederlandse identiteit of authenticiteit als een verdienmodel voor links uit te venten en neer te kijken op alles wat Nederlands is. #Nederland #Identiteit #Cultuur

Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek

Met dank aan Dennis Loef voor het delen. Dit is de spijker op zijn kop. Dé reden om achter onze boeren te blijven staan en hún producten te kopen. >>>Duurzaam en net zo vers?<<< Natuurlijk zijn buitenlandse sperziebonen net zo vers. Ze komen alleen uit Marokko of Senegal. De tomaten uit Spanje, de uien uit Polen en voor de rest halen we de halve wereld over voordat het bij de supermarkt in het schap ligt. Maar geen zorgen: op het etiket staat duurzaam!!! Ondertussen wordt de Nederlandse boer langzaam uit zijn eigen landbouwgrond gejaagd. Te veel regels, te hoge kosten, te weinig verdiensten. De akkerbouwer mag stoppen, de tuinder mag zijn kas verkopen en de melkveehouder mag zich afvragen waarom hij eigenlijk nog vlees- of melkkoeien heeft. Want voedsel produceren in Nederland? Veel te ingewikkeld. Veel te veel regels, of je moet unilever heten, (water met xanthaangom verdienmodel) nee, zoveel mogelijk groente buiten Eurpese regelgeving! Voedsel duizenden kilometers vervoeren? Prima. Als het maar een paar cent goedkoper is. En wij maar trots met ons herbruikbare boodschappentasje naar de supermarkt neem ik ook mijn Bag for Live mee. Daar liggen straks de van verre geīmporteerde sperziebonen uit Marokko naast het Nederlandse verkochte stukje grond waar vroeger de Nederlandse sperziebonen groeiden. Duurzaam? In zo'n vunzig bruin kartonnenbakje met plasticloos plastic eromheen? Vast wel, Vers? Volgens het etiket wel.... plukken, warehouse verpakken vervoeren naar de distributie in Nederland, naar de winkel in koelschap, pakweg 6 dagen, vers?! Verstandig? Daar kun je misschien beter niet te hard over nadenken... Greetz Dennis... #Duurzaamheid #Boeren #Eten

Bob vertelt hier dingen welke rechtse mensen constant zeggen maar omdat Bob het zegt wil @debroervanroos wel luisteren ( tot een zekere hoogte want met rollende ogen naar degene kijken die je interviewt getuigt niet echt van openstaan voor een andere mening) . Extreem links heeft hier vaker een handje van. Selectief luisteren en oordelen. Zolang het maar in binnen hun verdienmodel past. Tim kan Bob niet uitmaken voor racist, nazi of extreem rechts want zitten beiden aan de extreem linkse kant van het politieke spectrum. En je ziet daardoor meteen zijn ongemak. Lollig om te zien #politiek #medialogica #meningsverschil