Search

Prezydent RP Karol Nawrocki przypomniał niewygodną, ale fundamentalną prawdę historyczną: niemiecki antypolonizm nie narodził się wraz z dojściem Adolfa Hitlera do władzy. Jego korzenie sięgają znacznie głębiej, a historia relacji niemiecko-rosyjskich pokazuje, jak niebezpieczne dla Polski i Europy bywało lekceważenie tej prawdy. „Niemcy nie potrzebowały Adolfa Hitlera, żeby gardzić Polską, Polkami, Polakami i polskością! Prawda, której Europa nie zna albo nie chce poznać. Prawda, która nie dociera za Atlantyk. Prawda, z którą wielki problem, niestety, mają także dzisiaj rządzący. A musimy wszyscy powtarzać i uzmysłowić sobie, choć to boli, ale jest potrzebne, że Niemcy nie potrzebowały Adolfa Hitlera, żeby gardzić Polską, Polkami, Polakami i polskością. Przykładów na to jest zbyt wiele. Już w XIX wieku liberalni literaci i politycy, wielkie marki liberalnej pruskiej literatury, z pogardą pisali o Polsce, Polakach, Polkach, o polskości, mówiąc o nas nic więcej tylko tyle, że jesteśmy „Irokezami ze Wschodu”. Kontynuatorką tej antypolskiej histerii i antypolonizmu była demokratyczna Republika Weimarska, w której antypolonizm był centrum kultury politycznej. Antypolonizm był tym, co łączyło lewicę z prawicą poprzez niemieckich liberałów w demokratycznej Republice Weimarskiej. Przykładów tego jest wiele. W 1920 roku, gdy Polacy bronili się przed bolszewikami, bronili Europy przed bolszewikami i bronili także weimarskich Niemiec przed bolszewikami, szef Reichswehry Hans von Seeckt pisał wprost: „Jeśli diabeł chce zabrać Polskę, to powinniśmy mu w tym pomóc”. Takie same słowa wypowiadali niemieccy dyplomaci w okresie międzywojennym, laureaci Nagrody Nobla, kanclerz Niemiec Joseph Wirth, który pisał i mówił wprost, z nieskrywaną wobec Polaków agresją, że Niemcy znów muszą stać się sąsiadem Rosji, a Polska musi zostać zdruzgotana. Rosja zresztą w okresie międzywojennym, ta bolszewicka, dojrzewająca do ogromnego, przerażającego sowieckiego totalitaryzmu, była głównym partnerem Republiki Weimarskiej. To zbliżenie trwało długo przedtem, zanim przyszedł Adolf Hitler i zanim podpisano pakt Ribbentrop–Mołotow. W 1931 roku Republika Weimarska była największym handlowym partnerem Związku Sowieckiego. Ta współpraca trwała na dobre. Przypominają się, drodzy państwo, te relacje już z XXI wieku, gdzie tuż przed katastrofą, której świadkiem i współuczestnikiem jesteśmy dzisiaj, historia się powtórzyła. Gdy polski prezydent, świętej pamięci Lech Kaczyński, gdy Polska, gdy polscy politycy przestrzegali przed tym, czym są handlowe i finansowe relacje z Federacją Rosyjską, Niemcy i Europa nie słuchali. Inwestowali kolejne miliony euro w Federację Rosyjską, która wywołała kolejną wojnę.” #Polska #Historia #Antypolonizm

Jaka lepa Nawrockiego na Tusku niemieckim kamieniem xD "Panie premierze, wciąż nie mamy pomnika w Berlinie, a zamiast niego stoi KAMIEŃ. Tak nie wygląda realny sojusz. Skąd pewność, że znowu nie będą nas traktować jak Republika Weimarska i znowu robić interesy z Rosją?" Ała xD https://t.co/51YmCR3a0k #Polska #Berlin #Sojusz

"We return to the border between Europe and Africa. The escalation was swift. In less than 48 hours, Gibraltar made it onto the list of critical points on the planet, a catalog now led by the Strait of Hormuz and Bab el Mandeb. Kaplan's warning was fulfilled: in Weimar." (translated)

The Weimar Triangle, which celebrates 35 years of cooperation between France, Poland, and Germany, emphasizes the importance of coordination and joint strengths to address Europe's contemporary challenges and build a stronger and more resilient union together with Sweden and the Nordic-Baltic region. (translated)

POV: Defines la clasificación a cuartos de final y desbloqueas un recuerdo de hace 8 años. 🥹🦁 Weimar 🧤 Rufay 2026 ⚽️ 2018 ¡La Santa Fe lo volvió a hacer 🇮🇩! https://t.co/aLxudA6goz #Fútbol #CopaMundial #Recuerdos

How Did a Democracy Vote Itself Out of Existence? — The Birth of “Streitbare Demokratie” One of the most important questions in modern democratic history is: How can a democracy use democratic procedures to destroy itself? This question became central in Germany after the collapse of the Weimar Republic. Founded in 1919, Weimar Germany was a democratic state with universal suffrage, including voting rights for women, and strong civil liberties. Yet, within fourteen years, democracy had been replaced by Adolf Hitler’s dictatorship. The Nazi rise to power was not simply a military coup. The Nazi Party gained influence through elections, propaganda, and political negotiations. In 1933, Hitler became Chancellor, and his government used legal mechanisms, including the Enabling Act, to remove parliamentary control and dismantle democratic institutions from within. The lesson for post-war Germany was clear: a democracy can be destroyed not only by external enemies, but also by political movements that use democratic freedoms to eliminate democracy itself. When West Germany created its new constitution, the Basic Law (Grundgesetz), in 1949, its founders developed the concept of “Streitbare Demokratie”—a democracy capable of defending itself. The idea was that democracy should not be completely neutral toward forces that seek to abolish democratic rights. A democratic majority cannot legitimately remove the foundations that make democracy possible. Therefore, the Basic Law introduced several safeguards: Political parties that seek to undermine the democratic constitutional order can be banned. The Federal Constitutional Court was given strong powers to protect constitutional principles. Core values such as human dignity, democracy, and the rule of law were given special protection and cannot easily be removed. “Streitbare Demokratie” reflects a difficult balance. Democracy requires freedom of speech, political competition, and tolerance of different opinions. However, history showed Germany that unlimited tolerance toward movements committed to destroying democracy can allow democracy itself to disappear. The central question remains: How tolerant should a democracy be toward those who are intolerant of democracy? Germany’s answer after 1945 was that democracy must defend the principles that make freedom possible. A democracy is not preserved only through elections; it is preserved when citizens and institutions protect the foundations that allow free elections to exist.

🙏 "Dios me había hablado y HOY ERA MI MOMENTO" 🦸 Weimar Asprilla, el héroe del Independiente Santa Fe en la eliminación de River Plate en el Monumental de Buenos Aires por la CONMEBOL Sudamericana ▶️ No te pierdas #ESPNF90Colombia en el Plan Premium de #DisneyPlus https://t.co/xq993ZO9ha #Fútbol #Sudamericana #Héroe

The article focuses on the alarming trend of the erosion of the political middle class in Germany, where the extreme right, represented by the AfD, is gaining strength, and conservative and social democratic parties are facing a crisis of identity and voter base, raising concerns about the possibility of repeating the historical errors of the Weimar Republic era. (translated)

Vor 93 Jahren, 1933, musste das Bauhaus seine Türen schließen. Walter Gropius sprach später darüber, wie die Nationalsozialisten glaubten, mit der Schließung auch die Idee des Bauhauses unterdrücken zu können. Es kam anders. Viele Bauhäusler verließen Deutschland. Sie gingen in andere Länder Europas und in die USA, arbeiteten dort als Architekten, Lehrer und Gestalter und nahmen ihre Ideen mit. Was in Weimar begann und in Dessau weiterentwickelt wurde, verbreitete sich über die ganze Welt. Vielleicht ist das eine der Geschichten des Bauhauses, an die man sich gerade heute wieder erinnern sollte. Offenheit, kultureller Austausch und die Freiheit neuer Ideen waren nie selbstverständlich. Gropius sagte es selbst: „Aus den kleinen Zellen in Weimar und Dessau ist eine weltweite Bewegung geworden.“ Video source: Alpha | Retro 1969 #Bauhaus #Architektur #Kultur