Search

Troonrede: “Meer focus op gezondheid legt de basis voor een stelsel waarin een zorgvraag niet altijd meteen een medisch antwoord behoeft”. Waarom laat je als kabinet de koning dit zeggen als je het geld wegtrekt onder het AZWA-akkoord en HLO-akkoord waarin alle noodzakelijke doorbraakafspraken met het zorgveld zijn gemaakt om dit te bewerkstelligen? #troonrede #APB #gezondheid #zorg #kabinet

OpenAI has achieved a major mathematical breakthrough with a formal proof for the Navier-Stokes problem, but the victory is overshadowed by allegations of plagiarism and doubts about the value of the proof, raising concerns about the impact of AI on the mathematical community. (translated)

Ronkend persbericht van @D66. Minister Boekholt-O’Sullivan wijst vijf ‘nieuwe’ grootschalige locaties aan. Weert, Haarlem, Leeuwarden, Maastricht, Deventer. Klinkt daadkrachtig, tot u even doorklikt, want ‘nieuwe’ staat namelijk niet voor niets tussen haakjes. Dit zijn namelijk geen nieuwe projecten, of de verdienste van D66. Dit zijn bestaande bouwplannen waar gemeenten al jaren mee bezig zijn. Wat u hier ziet is een minister die gewoon schaamteloos een grote D66 sticker plakt op bestaande projecten. In de campagne beloofden ze een doorbraak op de woningmarkt. Wat ze leveren is pure marketing. Is dan écht alles bij D66 opsmuk, uiterlijk vertoon en gebakken lucht? #Woningmarkt #D66 #Politiek

Dit bericht zegt vooral iets over D66. De vijf nieuwe bouwlocaties zijn gewoon bestaande woningbouwprojecten. In Middelsee in Leeuwarden wordt zelfs al vijf jaar volop gebouwd en staan honderden huizen. De minister geeft zulke projecten een nieuwe rijksstatus. D66 maakt daarvan, kijk, onze minister wijst bouwlocaties aan en levert de beloofde doorbraak. Een administratieve aanwijzing wordt verpakt als politieke prestatie. Dat is ongeveer het verschil tussen besturen en marketing #D66 #Woningbouw #Politiek

A disillusioning interview with my colleague Bouke De Vries at @DoorbraakBE about the suffocating ideological atmosphere in the Ghent department: "I have studied or worked at ten different universities in eight different countries, but nowhere have I experienced such an oppressive... (translated)

A disillusioning interview with my colleague Bouke De Vries at @DoorbraakBE about the suffocating ideological atmosphere at the Ghent department: "I have studied or worked at ten different universities in eight different countries, but nowhere have I felt such a stifling..." (translated)

Liang Wenfeng, the CEO of the Chinese AI company DeepSeek, is a techno-optimist with remarkable learning ability, who, after his company’s breakthrough, serves as a figurehead of 'Team China' in the technological battle with the US, while expressing his vision on AI and the impact of politically sensitive topics such as US chip dependency. (translated)

Ik mag hopen dat rechts zich niet laat verleiden tot enkel gesprekken over de begroting. Zoals voor @BoerBurgerB stikstof belangrijk is, zal (asiel)migratie een ruilmiddel voor steun bij rechts moeten zijn @JuisteAntwoord, @DiederikBoomsma. Daarop moet een keer een doorbraak geforceerd worden. https://t.co/GDdoWuXkfz #politiek #migratie #begroting

Israel has rejected the peace plan for Gaza proposed by the US, and Prime Minister Netanyahu stated that the Israeli military will not withdraw as long as Hamas is not fully disarmed, despite previous commitments from President Trump regarding a breakthrough in the talks. (translated)

Aan de slag? Een kabinet vol plannen, een land vol problemen Als ik onze minister-president bij zijn aantreden moest geloven, zou Nederland eindelijk weer worden bestuurd door mensen die de problemen niet langer voor zich uit zouden schuiven, maar ze daadwerkelijk zouden oplossen. Het was een inspirerend verhaal, dat vervolgens opgetekend werd in het coalitieakkoord van D66, VVD en CDA. Een coalitieakkoord dat heel toepasselijk ‘Aan de slag’ heette. En de kersverse premier had gelijk: Nederland snakt inderdaad naar een kabinet dat aan de slag gaat. Het kabinet-Jetten is inmiddels ruim vijf maanden onderweg. Dat is te kort om een kabinet op al zijn langetermijndoelstellingen af te rekenen. Maar het is lang genoeg om te constateren dat een aantal van de meest nadrukkelijke beloften nog steeds vooral uit woorden bestaat. Inmiddels begint pijnlijk het verschil zichtbaar te worden tussen zeggen dat je aan de slag gaat en doen wat je hebt beloofd. Vijf punten uit het coalitieakkoord springen er wat mij betreft uit. 1. Asiel, serieus grip op asiel- en arbeidsmigratie Het coalitieakkoord wond er geen doekjes om: ‘We willen serieus grip krijgen op asiel- en arbeidsmigratie.’ Sterker nog, het kabinet wil uiteindelijk dat asielaanvragen buiten Europa kunnen worden ingediend en afgehandeld, zodat mensen niet eerst de gevaarlijke reis naar Europa hoeven te maken en Nederland niet langer het toneel is waar iedere aanvraag moet worden behandeld. Dat klinkt ambitieus. Maar wat is er inmiddels gerealiseerd? Het kabinet zegt dat het ‘stappen zet’ richting behandeling van asielaanvragen buiten Europa. Er wordt gesproken met andere landen, er zijn modellen onderzocht en er moeten voor het einde van dit jaar concrete stappen worden gezet. En ondertussen is de instroom bepaald niet opgedroogd. Integendeel, in het eerste kwartaal van 2026 vroegen bijna 6000 mensen voor het eerst asiel aan, 33-procent meer dan in hetzelfde kwartaal van 2025. Onze minister van Asiel en Migratie zou zeggen dat er wel degelijk vooruitgang is geboekt, het Europese Migratiepact is inmiddels ingevoerd en het tweestatusstelsel is aangenomen. Dat zijn stappen. Maar wie de kiezer beloofde ‘serieus grip’ te krijgen op migratie, waarbij de nadruk lag op het significant inperken van de instroom kan hier niet mee aankomen, dit is onvoldoende ‘grip’ op asiel- en arbeidsmigratie. Met andere woorden: de belofte is gemaakt, maar met de uitvoering moet men nog beginnen, dat blijkt ook uit het feit dat er nog steeds elke week 1000 asielzoekers in Ter Apel arriveren. Kortom, we mogen daarom zonder meer stellen dat het kabinet wat asiel betreft heeft gefaald om te leveren, er is geen grip op asielmigratie. 2. Woningbouw: 100.000 woningen per jaar Ook wat woningbouw was de boodschap hoopgevend. De woningnood moest topprioriteit worden. Nederland moest structureel werken aan 100.000 nieuw te bouwen woningen per jaar. Het kabinet beloofde minder regels, kortere procedures en ‘ruim baan voor nieuwe huizen’. En wat kregen we? Een Nationale Woningbouwkaart. Een Taskforce Versnelling Woningbouw. Een beleidsbrief. En steeds de mededeling dat er voldoende plannen zijn. Sterker nog: volgens het kabinet liggen er inmiddels concrete plannen voor 100.000 woningen per jaar en verwacht ABF dat het doel in 2027 binnen bereik komt. U ziet ongetwijfeld waar het misgaat toch? Inderdaad. Nederland heeft geen tekort aan plannen. Nederland heeft een tekort aan gebouwde woningen. Zo constateerde De Algemene Rekenkamer in mei dat de resultaten van de nieuwbouw achterblijven, die 100.000 nieuw te bouwen woningen zijn vooralsnog een nobel streven, maar verre van de realiteit. Maar eerlijk gezegd is dat de modus operandi van deze regering in een notendop: plannen worden gepresenteerd alsof het resultaten zijn. Niet alleen bij woningbouw, maar ook bij asiel, men vergadert tot men een ons weegt, laat allerlei onderzoekscommissies de problemen in kaart brengen en vervolgens gebeurt er niks. Iemand die al vijf tot tien jaar op een woning wacht, kan weinig met een rapport dat krapte op de woningmarkt in kaart brengt, die voelt die krapte aan den lijve. Kortom, ook wat woningbouw betreft kunnen we stellen dat het kabinet heeft gefaald om te leveren, plannen worden gepresenteerd als resultaten en in plannen kan niemand wonen, da’s de wrange conclusie die we mogen trekken. 3. Stikstof: Nederland van het stikstofslot af Na jaren van stilstand en juridisch getouwtrek beloofde het nieuwe kabinet ook wat stikstof betreft doorbraken. Nederland zou eindelijk van het stikstofslot worden gehaald. Boeren zouden duidelijkheid krijgen, PAS-melders weer perspectief en de vergunningsverlening voor de woningbouw en het bedrijfsleven zou weer op gang komen. Premier Jetten kondigde bovendien nadrukkelijk aan dat er voor de zomer duidelijkheid zou zijn welke keuzes er zouden worden gemaakt. Het kabinet presenteerde vervolgens op 26-juni het pakket maatregelen waarmee Nederland van het stikstofslot zou komen. Alleen bleek bij nadere beschouwing dat de daadwerkelijke vergunningverlening nog moet worden afgewacht. De nieuwe wetgeving moet in oktober naar de Kamer, het PBL moet het pakket nog beoordelen en pas daarna kan worden vastgesteld of het juridisch voldoende geborgd is. En uiteraard hebben belangenorganisaties ook een vinger in de pap, dus als er juridische procedures worden opgestart kan dit nog jaren gaan duren. Dus ook hier geldt dat ‘de doorbraak’ vooral een aankondiging is van een doorbraak. Dat is misschien flauw geformuleerd, maar vraag het aan een boer wiens vergunning wellicht wordt ingetrokken, of aan z’n collega die nu geen vergunning krijgt. Momenteel verkeert de hele sector in limbo, daardoor wordt er niet geïnvesteerd omdat niemand een financieel risico wil lopen, en neemt men, terecht, een afwachtende houding aan. De trend die we zien bij asiel en woningbouw zien we bij stikstof dus ook weer terug. Er wordt vooral vergaderd in Den Haag, er worden plannen gemaakt, maar op basis van plannen gaat niemand zijn bedrijfsvoering aanpassen of investeringen doen, dus ook hier verzuimt ons kabinet om te leveren. 4. Minder regels: 500 onnodige regels geschrapt of vereenvoudigd Dit is misschien wel de meest pijnlijke, want het kabinet beloofde niet alleen grote hervormingen op asiel, woningbouw en stikstof. Het beloofde ook iets wat bijna kinderlijk eenvoudig lijkt: minder onnodige regels. Voor de zomer zouden zo’n 500 onnodige regels worden geschrapt of vereenvoudigd. Het resultaat? De teller staat op 403. Het kabinet presenteerde dat zelf als een succes, hoewel het doel dus simpelweg niet werd gehaald. Nu kun je natuurlijk zeggen dat 403 minder onnodige of vereenvoudigde regels beter is dan niets. Maar dat is niet het punt. Als een kabinet zichzelf een doel stelt van 500 en eindigt op 403, dan is het beoogde resultaat niet gehaald. Het probleem is bovendien groter dan die 97 regels die nog op de lijst staan. De belofte was dat de overheid ‘dingen makkelijker’ zou maken in plaats van moeilijker. Dat is een duidelijke politieke keuze, want in Nederland regeltjesland is het vaak de bureaucratie die een belemmerende factor is. Iedere ondernemer weet inmiddels dat het probleem niet het aantal regels is, maar de stapeling van regels, uitzonderingen, formulieren, vergunningen en toezicht erop die ervoor zorgt dat iets simpels in Nederland al snel bijna onmogelijk wordt door de regelzucht. Dus ook wat dit punt betreft faalt het kabinet om te leveren, het begin is er, maar het schrappen van onnodige regels zou toch niet zo’n struikelblok behoren te zijn? 5. Energie: een noodfonds voor hoge energiekosten Jarenlang verkochten de partijen in het kabinet de energietransitie met de belofte dat energie straks bijna gratis zou zijn, en dat de geplande overcapaciteit netto geld zou gaan opleveren. Anno 2026 kan het contrast haast niet groter zijn, energie is bijna onbetaalbaar omdat de duurzame energiebronnen waar massaal in geïnvesteerd werd vooral op subsidie bleken te draaien en daarnaast onbetrouwbaar bleken te zijn. Het kabinet beloofde een noodfonds energie op te zetten om mensen met een kleine portemonnee de helpende hand te bieden bij hun energiekosten. Tegelijkertijd moest door subsidies energie structureel betaalbaar blijven. Premier Jetten beloofde in maart zelfs expliciet dat er dit jaar een noodfonds zou komen voor huishoudens met de grootste financiële problemen. In juli kwam de aankondiging dat er 193-miljoen beschikbaar komt, naar verwachting voor ongeveer 500.000 huishoudens. Alleen komt dit fonds volgens het kabinet pas later dit jaar beschikbaar. Dat is een beetje alsof je in juli tegen iemand zegt dat je hem voor de komende winter een winterjas geeft en dan in november trots komt vertellen dat je de jas inmiddels hebt besteld. Het zijn wederom plannen, maar het is geen daadkracht. Eén van de argumenten waarmee de energietransitie werd verkocht aan de Nederlander is dat het energie bijna gratis zou maken, waardoor onze concurrentiepositie zou verbeteren en daarmee de koopkracht en het welvaartsniveau van alle Nederlanders. Het tegenovergestelde is inmiddels de realiteit: energie is onbetaalbaar geworden en de koopkracht en het welvaartsniveau zijn gedaald. Dus wederom faalt het kabinet om te leveren. Maar begrijpt u mij niet verkeerd, dit betekent niet dat het kabinet helemaal niets heeft gedaan. Het heeft wetgeving door het parlement gekregen. Het Europese Migratiepact is ingevoerd. Er ligt een stikstofpakket. Er zijn maatregelen voor woningbouw genomen. Er is geld vrijgemaakt voor het noodfonds. Er zijn honderden regels aangepakt. Maar dat is nu juist het punt. Een kabinet moet niet worden afgerekend op hoeveel beleidsstukken het produceert, maar op de problemen die het oplost. Als we kijken naar de inhoud van het coalitieakkoord, de beloftes waarmee dit kabinet zichzelf presenteerde: grip op asiel en arbeidsmigratie, doorbraken op stikstof en woningmarkt, minder onnodige regels, betaalbare energie. Dat waren de redenen waarom mensen op de partijen in het kabinet hebben gestemd. Dit zijn allemaal punten die stuk voor stuk vereisen dat het kabinet hier actie op onderneemt. Het zijn echter ook de punten waarop we het kabinet kunnen afrekenen, op basis van één simpele vraag: wat is er veranderd? Als het antwoord na vijf maanden vooral bestaat uit ‘we zijn ermee bezig’, dan is dat geen resultaat, er is dan niets veranderd. Daarmee levert het kabinet dus aantoonbaar niet, lost men de gemaakte beloftes niet in. Het is vooral veel woorden, veel plannen, veel optimisme, maar vooral ook opvallend weinig resultaat. Is dan de belangrijkste belofte die dit kabinet nog moet nakomen niet dat men aan Nederland laat zien wat ‘Aan de slag’ betekent en dat men eindelijk eens begint met uitvoeren? #Kabinet #Asielbeleid #Woningbouw

De #TelAviv Universiteit heeft een test gebaseerd op DNA en licht ontwikkeld om #longkanker in een vroeg stadium te ontdekken. Een doorbraak, omdat de test heel goedkoop is: ca €50. Momenteel wordt onderzocht of de methode ook kan vaststellen of een therapie werkt. #TelAviv #longkanker #gezondheid

Hallo Venray is een Nederlandse gitaarrockband uit Den Haag. De naam is afkomstig uit het radioprogramma Los Vast dat vanaf een locatie in Nederland werd uitgezonden. Presentator Jan Rietman begon de show altijd met "Hallo ...", gevolgd door de naam van de bezochte plaats. De band werd rond 1987 opgericht door Henk Koorn en onder andere gitarist Anno Houwing, korte tijd later volgden drummer Dim Veldhuisen en bassist Peter Konings, de band had toen nog Nederlandstalig repertoire. In 1992 kwam de doorbraak met het album The More I Laugh, The Hornier Due Gets, geproduceerd door Henk Jonkers. Singles van dat album, o.a. Slow Change, werden op destijds Radio 3 gedraaid en er volgde een live optreden op Pinkpop 1992. https://hvdommelen.nl/hk/halloV.html

In tijden waarin elke mogelijke naam van een versterking door PSV-transferliefhebbers als een baby wordt geknuffeld, noemden we vorige week Hugo Bueno (Wolves) en Adam Aznou (Everton) als mogelijke backs die de club kan strikken. Aan dat rijtje kan ook de transfervrije Filip Kostic worden toegevoegd, al is ook hier niks in beton gegoten. Collega Boualin noemt hem wel terecht. Er is echter geen doorbraak op een van deze of de andere dossiers voor die positie. Daar is het wachten nog op. #PSV #transfernieuws #voetbal

Hoe zit dat nu juist met die stemming over Chat Control vandaag? En hoe is het zover kunnen komen? De grootste negatieve doorbraak op het vlak van onze privacy sinds mensenheugenis wordt vandaag wellicht gestemd: de digitale opheffing van het briefgeheim. Hoeveel heeft u daar de voorbije dagen over gelezen of gehoord in onze media? Zogoed als niets denk ik, ikzelf heb althans niets gevonden. Die mediastilte over zo’n ingrijpende wet is op zich al een grote schande maar nóg schandelijker is de manier waarop dit erdoor wordt geduwd. —> Want dit voorstel werd eerder twee keer afgewezen. De ‘democratische boodschap’ was nochtans duidelijk. Maar “nee” was dus niet het gewenste antwoord. —Dus werd vrijwel hetzelfde voorstel opnieuw verpakt, vlak voor het zomerreces en via een uitzonderlijke procedure opnieuw op de agenda gezet. Volgens critici werden de eigen regels over zgn. spoedprocedures, compleet overtreden. Dus vandaag wordt er gestemd, opnieuw, voor de derde keer want de uitslag van de eerste twee stemmingen gaf niet het gewenste resultaat . Eergisteren werd een ‘go’ gegeven om het er vandaag zo door te duwen, o.a. met de steun van N-VA en CD&V. Op de allerlaatste werkdag vóór de vakantie. En vandaag speelt de ‘procedure’ flink in het voordeel van dit voorstel: afwezigen verhogen de kans aanzienlijk dat het wordt aangenomen. Met andere woorden: een voorstel dat democratisch al 2 keer werd afgewezen, gaat allicht alsnog passeren dankzij trucjes om de procedure aan te passen. Waar gaat Chat Control eigenlijk over? (Vergis u niet, er wordt niet over een afgezwakte versie gestemd, integendeel): —> Over het scannen van al uw en mijn privé communicatie op ondermeer WhatsApp, Signal, Messenger en Gmail. Niet omdat u verdacht bent. Niet omdat een rechter dat beveelt. Maar omdat iedereen ‘preventief gecontroleerd moet kunnen worden’. We worden terug gecatapulteerd naar tijden van voor de Franse Revolutie. Dat briefgeheim is immers ontstaan omdat overheden in het geheim privébrieven openden en lazen. Daar hadden we van geleerd dat een vrije samenleving niet kan bestaan zonder vertrouwelijke communicatie. Maar vandaag dreigt het digitaal briefgeheim te verdwijnen. Brieven en gesloten enveloppen zijn nu vervangen en algoritmes en deels ook ambtenaren zullen onze miljarden berichten doorlichten. Uiteraard onder de slogan: “voor de kinderen”. Maar er zal hierdoor geen enkel kind uit de klauwen van criminelen worden gehouden, integendeel. Europa kiest vandaag voor een derde keer voor massasurveillance en dat is niet meer of minder dan een historische schande. Want wanneer ook het digitale briefgeheim verdwijnt, verdwijnt een fundamentele vrijheid waarvoor onze voorouders hebben gevochten. #Privacy #ChatControl #Massasurveillance

Column: Amsterdam legaliseert straatslapen. Amsterdam. De stad die jarenlang miljoenen uitgaf aan inclusiebeleid, klimaattafels, diversiteitscoördinatoren, participatieprojecten en morele campagnes over “menselijke waardigheid”, heeft nu een nieuwe bestuurlijke doorbraak bereikt: daklozen mogen buiten slapen. Dat is geen satire. Dat is officieel beleid. Onder leiding van burgemeester Femke Halsema is de hoofdstad langzaam veranderd in een bestuurlijk experiment waarin iedere maatschappelijke mislukking eerst jarenlang wordt ontkend, vervolgens wordt genormaliseerd en uiteindelijk wordt verkocht als compassie. Want begrijp het goed: dit heet natuurlijk niet dat de stad de controle kwijt is over wonen, opvang, zorg en openbare orde. Nee. Dit heet: “ruimte bieden aan kwetsbare mensen.” Amsterdam blijft daarmee trouw aan haar bestuurlijke filosofie: als je een probleem niet kunt oplossen, verander je gewoon de definitie van het probleem. Huizen onbetaalbaar? Dan noemen we wonen voortaan een privilege. Middenklasse vertrekt? Dan heet dat “urban transitie”. Overlast? “Beleving.” En dakloosheid? Dat heet nu blijkbaar: “buiten slapen.” De ironie is adembenemend. Dezelfde bestuurlijke elite die tijdens corona complete bevolkingen opsloot “voor de volksgezondheid”, avondklokken invoerde, burgers van bankjes joeg en handhavers liet optreden tegen mensen die te dicht bij elkaar stonden in een park, verklaart nu feitelijk dat slapen op straat een acceptabel onderdeel van het stadsbeeld is geworden. Dus een ondernemer zonder QR-code was ooit een gevaar voor de samenleving, maar honderden mensen die noodgedwongen tussen karton, vuilniszakken en winkelpuien slapen vormen ineens een teken van humane vooruitgang. Dat is Amsterdam anno nu: een stad waarin bestuurders permanent praten over medemenselijkheid terwijl de basisvoorwaarden van beschaving verdwenen. Want een beschaving herken je niet aan regenboogvlaggen op gemeentehuizen of morele speeches in debatcentra. Een beschaving herken je eraan dat mensen niet op straat hoeven te slapen. Maar juist dat fundamentele onderscheid lijkt verdwenen in een bestuurscultuur die liever symbolen organiseert dan werkelijkheid oplost. En ondertussen blijft de stad zichzelf feliciteren. Met conferenties. Met panelgesprekken. Met wethouders die ernstig kijken. Met beleidsstukken vol woorden als “verbinding”, “inclusiviteit” en “mensgericht handelen”. Terwijl buiten iemand onder een natte deken ligt naast een overvolle fietsenstalling. Misschien is dat wel de meest pijnlijke samenvatting van modern bestuur: hoe harder men over menselijkheid praat, hoe zichtbaarder de ontmenselijking wordt. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.o #Amsterdam #Dakloosheid #Inclusiviteit