Search

Er moet direct orde op zaken gesteld worden. Overlastgevers vastzetten en preventief fouilleren invoeren kan direct bijdragen aan het herstellen van het gezag ter plaatse. De VVD wil door de minister snel geïnformeerd worden over welke maatregelen in ter Apel genomen gaan worden. https://t.co/YRjUp8FeUp #veiligheid #maatregelen #gezag

Wouter wil ook nog wat zeggen. En ja hoor: een woordje Berbers voor de broers! Tenenkrommender dan dit kan het niet. Het lijkt erop alsof deze @Politie van @POL_Korpschef mevrouw Knol alles op alles zet om haar eigen gezag te ondergraven. Eén van de hoofdthema’s van het volgende kabinet moet dit worden: een andere politie, want deze is stuk. #politie #veiligheid #bestuur

Moeder Sharona B. heeft definitief het gezag over haar zoontje verloren na gruwelijke kindermishandelingen op het dochtertje van haar hartsvriendin Liza, waarbij zij zelf beweert slachtoffer te zijn van Liza, ondanks dat beide moeders gevangen zitten en onder meer beschuldigd worden van zware mishandeling en poging tot doodslag. #kindermishandeling #moeders #Stadskanaal

Die Marokkaan bij #nieuwsvandedag zegt dat de politie een band moet creëren met de Marokkanen die feestvieren/rellen. Oneens! Je moet er juist ver boven staan. Autoriteit uitstralen en door actie en snel ingrijpen gezag afdwingen. Maar ik zal het wel weer helemaal verkeerd zien #Marokko #Politie #Samenleving

Elke Amsterdamse Marokkaan kan je vertellen dat Marokkanen alleen maar ontzag voor je hebben als je heel duidelijk maakt wie de baas is en waarom. Dat geldt voor alle sociale lagen. Dat woke 'de-escaleren' heeft het gezag van de Amsterdamse politie enorm ondermijnd. De geest is uit de fles en die krijgt Halsema er niet meer in. Ze wordt in Marokkaanse kringen keihard uitgelachen, maar denkt er populair te zijn. https://t.co/hzYQB1pM9F #Amsterdam #Politie #Cultuur

Tijdens een intense bliksemstorm moest gezagvoerder Sascha met een Transavia-vlucht boven Rotterdam Airport cirkelen voordat hij, ondanks het noodweer, de passagiers uiteindelijk veilig tijdens een moeilijke landing op de grond kreeg, en dit was voor Nederland een ongekende situatie. #bliksemstorm #vliegtuig #Transavia

Een piloot van Air Canada, Geoffrey Wall, vloog gedurende zeventien jaar als gezagvoerder zonder de vereiste papieren, waarbij hij een vervalst vliegbrevet gebruikte, wat leidde tot zijn arrestatie en beschuldigingen van fraude na dat de luchtvaartmaatschappij het ontdekten. #AirCanada #Piloot #Fraude

Geoffrey Wall, een 59-jarige piloot van Air Canada, heeft gedurende zeventien jaar en meer dan 900 vluchten als gezagvoerder zonder de vereiste vergunning gevlogen, wat leidde tot zijn arrestatie in een fraudeonderzoek ondanks de beweringen van Air Canada dat de veiligheid nooit in het geding was. #AirCanada #piloot #fraude

Column: Daan de Kort, voorzitter van de coronaknutselclub Soms zie je iemand en begrijp je onmiddellijk waarom Nederland inmiddels bestuurd wordt alsof het een eindeloze vergaderlocatie is met biologisch afbreekbare koffiebekers. Neem Daan de Kort. Voorzitter van de corona-onderzoekscommissie. De man die moet uitzoeken hoe een compleet land jarenlang veranderde in een combinatie van QR-codes, avondklokken en persconferenties waarin volwassenen werden toegesproken alsof ze kleuters waren die lijm hadden gegeten. Dat vraagt natuurlijk om iemand met gewicht. Gezag. Autoriteit. En toen verscheen Daan de Kort. Een man met de uitstraling van een projectleider die normaal gesproken drie kwartier praat over draagvlak bij een herinrichting van een fietspad in Oss. Je verwacht niet dat hij een historische, parlementaire commissie leidt. Je verwacht dat hij vraagt of iedereen de post-its wel op kleur heeft gesorteerd. En dat is dus de voorzitter die moet onderzoeken waarom grondrechten werden beperkt, ondernemers kapotgingen en ministers elkaar drie jaar lang tegenspraken alsof het een dronken pubquiz was. Het ongemakkelijke is: zelfs de mensen die hij ondervraagt lijken hem niet serieus te nemen. Je ziet bewindslieden kijken alsof ze denken: “Word ik nu echt gecontroleerd door iemand die eruitziet alsof hij net uit een cursus Scrum-management komt?” Daan de Kort is het politieke equivalent van een lauwe kaassoufflé Niet gevaarlijk. Niet indrukwekkend. Vooral wonderlijk dat iemand dacht: dát kwetsbare, naïeve, moet het gezicht van waarheidsvinding worden. Maar misschien was dat precies de bedoeling. Echte onderzoekscommissies zijn gevaarlijk. Die trekken ministers uit elkaar, als een IKEA kast. In Nederland organiseren we liever een procesbegeleider met het charisma van een boekhouder bij een regionaal verzekeringsbedrijf. Alles aan deze commissie ademt dezelfde sfeer als het coronabeleid zelf: geen regie, veel overleg, veel formulieren, veel “zorgvuldigheid” en ondertussen vooral voorkomen dat iemand echt verantwoordelijk kan worden gehouden. En Daan zit daar zichtbaar ongemakkelijk middenin. Met de uitstraling van iemand die nog steeds toestemming vraagt, voordat hij een toiletgang maakt. Het knappe is dat niemand echt boos op hem wordt. Hij oogt niet als een machtige bestuurder. Hij oogt als iemand die bij een bedrijfsuitje, als enige de escape room niet wist te verlaten. Maar misschien symboliseert hij de moderne Nederlandse politiek juist perfect: Oneindig veel overleg. Oneindig veel commissies en neutrale managers die nergens écht verantwoordelijk voor zijn. Nederland onderzoekt de grootste maatschappelijke ontsporing van wellicht alle eeuwen. En zet vervolgens een zeer kwetsbaar ogende Daan de Kort op de voorzittersstoel, de man die zelfs zijn achternaam niet weet te overtreffen. In de hoop dat we lief voor hem blijven? Je verzint het niet. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Nederland #politiek #onderzoek

Column: Eerherstel voor de wappie Max von Kreyfelt Misschien moeten we iets ongemakkelijks onder ogen gaan zien. Wat als de “wappies” van de afgelopen jaren helemaal niet het grootste probleem waren? Wat als juist hun bestaan één van de laatste tekenen was van een gezonde samenleving? Want laten we eerlijk zijn: de complotdenker heeft inmiddels een opmerkelijke staat van dienst opgebouwd. De man die ooit werd uitgelachen omdat hij waarschuwde voor massasurveillance, loopt tegenwoordig rond met een smartphone die zijn locatie, gedrag, contacten, aankopen en meningen permanent registreert. De vrouw die hysterisch werd genoemd omdat ze twijfelde aan farmaceutische belangen, zag later hoe miljardencontracten, geheime sms’jes en lobbyconstructies plotseling géén complot meer waren maar “complexe bestuurlijke dynamiek”. De burger die waarschuwde voor censuur kreeg eerst een factchecklabel, daarna een accountbeperking en uiteindelijk de ironische bevestiging dat er natuurlijk nooit censuur bestaat behalve dan die inhoudsmoderatie waar niemand vragen over mag stellen. Het mooie van Nederland is dat vrijwel iedere “complotdenker” uiteindelijk precies dezelfde levenscyclus doorloopt. Fase één: media lachen hem uit. Fase twee: politici noemen hem gevaarlijk. Fase drie: experts verklaren waarom hij schadelijk is voor de democratie. Fase vier: drie jaar later verschijnt alles alsnog in een WOO-document, parlementair rapport of buitenlandse krant. En dan heet het ineens: “lessen voor de toekomst”. Denk aan de pandemie, sleepwetten, massasurveillance, beïnvloeding via sociale media, lobbyverstrengeling, het verdwijnen van contant geld en naar Europese centralisatie. Steeds opnieuw bleek het grootste taboe niet desinformatie, maar voortijdige informatie. De echte zonde van de wappie was namelijk niet alleen dat hij ongelijk had, maar dat hij het ook waagde wantrouwen te hebben vóórdat de televisie daar toestemming voor gaf. Dat maakte hem gevaarlijk voor het gezag. Want moderne bestuursmacht draait niet alleen om beleid. Ze draait om regie over een preferente werkelijkheid. Over welke vragen fatsoenlijk zijn. Welke twijfels acceptabel zijn. Welke woorden gebruikt mogen worden zonder sociaal beroepsverbod. En precies daar verscheen de wappie als systeemfout. De irritante burger die niet wachtte op officiële goedkeuring om patronen te zien. Natuurlijk slaan sommige volledig door. Zoals sommige bestuurders volledig doorslaan. Zoals sommige journalisten volledig doorslaan. Dat heet menselijk gedrag. Maar achteraf bezien was de “wappie”, de rookmelder in een systeem dat liever het alarm verwijdert dan het vuur onderzoekt. Daarom stoppen we met het woord als scheldterm te gebruiken. Om te beginnen met een nationaal monument, met een jaarlijkse herdenkingsdag en 3 minuten stilte. Voor iedereen die jarenlang werd uitgelachen omdat hij te vroeg gelijk kreeg. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #vrijheid #samensamenleving #waarheid

Observaties vanuit het riool Volgens Volkskrant-hoofdredacteur Pieter Klok is X een “open riool”. Wie er nog zit, draagt volgens hem bij aan een medium dat “de democratie ondermijnt”. Vertrek zou daarom de enige oplossing zijn. Ik zit inmiddels zestien jaar op dat platform. Lang genoeg om te zien hoe het verruwde. Maar ook lang genoeg om te weten dat die verruwing niet op sociale media begon. De omslag zag ik eind jaren negentig al bij de traditionele media. Tot die tijd bestond er een duidelijke scheiding tussen redactie en commercie. Journalisten maakten journalistiek, advertenties waren herkenbaar als advertenties. Abonnementen en reclame financierden samen de krant. Artikelen hoefden geen emoties op te pompen of permanent aandacht vast te houden. Journalisten konden gewoon hun werk doen. Dat veranderde toen uitgevers ontdekten hoeveel advertentiegeld bij tussenpartijen bleef hangen. Kranten gingen advertenties zelf verkopen en langzaam vervaagde de grens tussen commercie en redactie. Partnercontent, branded journalism, native advertising. De lezer mocht steeds vaker zelf raden wat onafhankelijk was en wat niet. Daar begon de erosie van het gezag van de dagbladen. Niet bij Elon Musk, maar op de eigen redactievloer. Daarna maakte internet het oude model definitief kapot. Advertenties verdwenen, oplages daalden en journalistiek alleen bleek online onvoldoende rendabel. Artikelen moesten verkeer trekken. Koppen werden harder, emoties winstgevender, verontwaardiging een verdienmodel. Clickbait wordt graag toegeschreven aan sociale media, maar traditionele media hebben het uit economische noodzaak zelf grootgemaakt. Sociale platforms maakten het proces later zichtbaarder en extremer, maar de toon was toen al gezet. Columnisten moesten scoren, meningen moesten circuleren, morele profilering werd onderdeel van het businessmodel. De traditionele media legden zelf de infrastructuur van het huidige riool aan. Woorden die ooit met grote terughoudendheid werden gebruikt, zoals fascisme, nazi, genocide en ondermijning van de democratie, zijn in opiniestukken en columns steeds normaler geworden als morele kwalificaties in gewone politieke discussies. Dagbladen speelden daarin een belangrijke rol door die taal te legitimeren en te normaliseren. Vanuit die institutionele autoriteit verspreidde die verruwing zich verder via talkshows, politiek en sociale media. Ik kom uit een generatie waarin zulke termen met terughoudendheid werden gebruikt. Tegenwoordig volstaat afwijken van de morele consensus binnen delen van de kwaliteitsmedia soms al om in de buurt van “fascisme” terecht te komen. Daar wringt het Volkskrant-commentaar. De morele verhevenheid waarmee over grote groepen mensen wordt gesproken, maakt van een analyse al snel een sociaal oordeel. X is een “riool”, reacties zijn “drek”, gebruikers worden impliciet tegenover verstandige burgers geplaatst. Dat zijn geen observaties meer maar sociale etiketten. Daar spreekt niet alleen afkeer van een platform uit, maar ook wantrouwen tegenover het vermogen van gewone mensen om zelf onderscheid te maken tussen onzin en waarheid. Wat ontbreekt is zelfreflectie. Traditionele media hebben zelf meegebouwd aan de cultuur die zij nu veroordelen. Aan de toon, de verontwaardiging en de morele profilering. De dagbladen hebben een deel van hun gezag verkwanseld door journalistieke afstand en objectiviteit steeds vaker in te ruilen voor moreel opportunisme. Vertrek van X is de enige manier om ondermijning van de democratie te stoppen | de Volkskrant https://t.co/734D65Dk1B #journalisme #democratie #media

Minister David van Weel geeft zelf toe dat er wijken zijn waar de politie de controle is verloren. Dit is het directe gevolg van het jarenlange, falende open-grenzenbeleid van de VVD. "Ik zei al eerder dat dit ook een postcode gerelateerd probleem is. Dat we te maken hebben met wijken in Nederland waar het gezag gewoon aan gezag inboet." "We hebben nog geen praktijken dat we no-go areas hebben. Onze politie komt gewoon nog in elke wijk in Nederland. Maar we zien wel, kijk naar Overvecht de afgelopen maanden, dat af en toe daar de vlam in de pan slaat en dat ook het gezag wordt uitgedaagd." "Een van de problemen die hieronder zit is dat de norm, in een aantal wijken waar je opgroeit, is dat het loont om dit criminele model te volgen. Dat uiteindelijk de criminele netwerken kunnen zorgen voor een woning, kunnen zorgen voor toegang tot zorg, kunnen zorgen voor papieren als je die zou willen hebben." "Dus dat creëren van die alternatieve maatschappij, waar uiteindelijk natuurlijk gewoon die criminele organisaties onder zitten, dat is wat we met hand en tand moeten bestrijden." #Politie #Veiligheid #Criminaliteit

Geeft niks @trouw , plaats ik het gewoon even hier: Hoofdredacteuren Wendelmoet Boersema en Karel Smouter schreven onlangs, naar aanleiding van het vertrek van Sylvain Ephimenco, dat Trouw erop toeziet dat columnisten bij het geven van hun mening de feiten respecteren. Juist in een tijd waarin een gedeelde waarheid onder druk staat, moeten lezers daarop kunnen vertrouwen. Mooie woorden. Des te opvallender wat Trouw op 23 mei publiceerde.   Op die dag verscheen een uitgebreid interview van Arnon Grunberg met Omer Bartov, gepresenteerd als genocidewetenschapper. Grunberg reist naar Cambridge, drinkt espresso en laat Bartov vrijuit spreken over de Holocaust, het zionisme en de “genocide” in Gaza. Literair verzorgd. Journalistiek onvoldoende. Want wie is deze man precies, en op welk gezag spreekt hij eigenlijk?   Bartov verdiende zijn reputatie met serieus werk over de Wehrmacht. Maar dat maakt hem niet automatisch tot autoriteit op de vraag of een lopend militair conflict juridisch als genocide kwalificeert. Zeker niet zonder te vermelden dat Bartov in 2010 zelf nog stelde dat de genocide-beschuldiging richting Israël een historische vertekening was die antisemitisme in de hand werkte, en dat hij in 2004 nog schreef dat Hamas een ideologie vertegenwoordigde die met geweld bestreden moest worden. Die ommezwaai is het echte verhaal. Grunberg liet het volledig onbesproken.   Op 1 september 2025 kopten de BBC, Reuters en de NOS dat de International Association of Genocide Scholars had vastgesteld dat Israël genocide pleegt. Wetenschappelijke consensus, zo klonk het wereldwijd. Niemand had op de IAGS-website gekeken, waar je lid wordt voor dertig dollar. Geen enkel diploma vereist, geen academische toetsing, geen flinter controle. Anderen testten het systeem door zich in te schrijven als “Adolf Hitler” en “Cookie Monster”. Niemand werd geweigerd. Zelfs honden kregen een ledenprofiel. De website bezweek onder de aanmeldingen.   De stemuitslag was 86 procent voor. Indrukwekkend, totdat je de rekensom maakt: van de 500 leden stemde slechts 28 procent. Dat zijn ongeveer 120 mensen. Wat grote spelers in de media presenteerden als het oordeel van de wereld’s vooraanstaande genocideexperts was in werkelijkheid de mening van een vijfde van een club waarvan het lidmaatschap minder kost dan twee bioscoopkaartjes.   De procedure was navenant: De stemming verliep anoniem. De namen van de opstellers werden nooit bekendgemaakt. Een geplande ledenvergadering om de controverse te bespreken werd afgelast. Dissidenten werden geblokkeerd op de interne mailinglijst. Toen onderzoeker Salo Aizenberg de ledenlijst analyseerde en constateerde dat minstens 80 leden uit Irak kwamen, een land met, laten we zeggen, nauwelijks een traditie van genocide-wetenschap, verdween de publieke ledenlijst stilletjes van de website. De inschrijfknop staat er tot op heden nog. De transparantie is definitief weg.   Die resolutie wordt nu geciteerd bij het Internationaal Gerechtshof, in VN-rapporten en in parlementaire debatten. Bartov en IAGS-voorzitter Melanie O’Brien versterkten in de media elkaars positie als twee onafhankelijke wetenschappelijke stemmen, terwijl ze in werkelijkheid alleen maar naar elkaar verwezen.   Trouw had dit kunnen weten. Wie tien minuten op de IAGS-website doorbracht, zag de inschrijfknop. Een krant die een man presenteert als wetenschappelijke autoriteit op een van de meest beladen vragen van dit moment, heeft de plicht te controleren op welk fundament dat gezag rust. Die controle heeft Trouw nagelaten.   Grunberg mocht dit onbesproken laten. Hij is schrijver en maakte een portret. Trouw zei zelf dat feiten gerespecteerd moeten worden en dat lezers daarop moeten kunnen vertrouwen. Die belofte hield hier geen stand. #Journalistiek #Genocide #MediaEthiek

Een ernstig en stelselmatig mishandeld meisje van zes jaar uit Stadskanaal belandde tijdens toezicht van de jeugdzorg in het ziekenhuis vanwege verwaarlozing, terwijl haar ouders onterecht gezag hadden, wat leidde tot belangrijke vragen over het handelen van hulpinstanties. #mishandeling #jeugdzorg #Stadskanaal

De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) gaat in gesprek met Veilig Thuis en de Raad voor de Kinderbescherming over de ernstige kindermishandeling in Stadskanaal, waarbij eerder geen formele meldingen over de betrokken kinderen zijn gedaan, ondanks dat zij onder de aandacht waren bij deze instanties, wat leidde tot de opschorting van het gezag van twee verdachten die hun kinderen stelselmatig mishandelden. #kindermishandeling #Stadskanaal #InspectieGezondheidszorg