Search

Een waarschuwing? Hou toch op. We hebben allemaal gezien wat Rutte en De Jonge tijdens corona hebben doorgedrukt: lockdowns, avondklok, QR-toegang, gesloten scholen en bedrijven, sociale uitsluiting en een vaccinatiebeleid waarin angst, schuld, groepsdruk en het vooruitzicht je vrijheid terug te krijgen werden ingezet om mensen richting een medische keuze te duwen. Grondrechten werden ingeperkt, gezinnen en ondernemers kregen de rekening en mensen werden tegen elkaar uitgespeeld op basis van hun vaccinatiestatus. Dat was geen bestuurlijke voetnoot. Dat was een periode waarin de overheid diep in het privéleven, het lichaam en de vrijheid van miljoenen mensen ingreep. En nu zouden de verantwoordelijken er met een waarschuwing vanaf moeten komen? Alsof die jaren gewoon een ongelukkig beleidsfoutje waren? Nee. Volledige openheid, volledige verantwoording en geen enkele politieke beschermlaag. De volgende pandemie wordt bovendien nog smeriger. AI, algoritmes en psychologische beïnvloeding maken propaganda straks persoonlijk, continu en bijna onzichtbaar. De cognitieve prikmanipulatie van toen kan straks op individueel niveau worden geoptimaliseerd: angst, sociale druk, framing en uitsluiting precies afgestemd op degene die men wil overtuigen. Maar één ding staat voor mij vast: ik doe nooit meer mee. Geen vaccinatiedrang. Geen psychologische manipulatie richting een prik. Geen mondkapjesplicht. Geen avondklok. Geen QR-regime. Geen uitsluiting van mensen die weigeren mee te doen. Geen eindeloze noodmaatregelen. Die blanco cheque is voorgoed ingetrokken. #grondrechten #vrijheid #gezondheid

Psycholoog Linda Bogaerts constateert een toename van psychische klachten bij jongeren door sociale media en groepsdruk, wat leidt tot ernstige angst en spanning, en pleit voor meer bewustwording hierover met de komst van de filmthriller Piccas. #socialemedia #groepsdruk #jongerenpsychologie

Ond ondanks de gezondheidsrisico's en de pogingen van de overheid om roken te ontmoedigen, rookt nog steeds vier op de tien jongvolwassenen in Nederland, met een opvallende toename van sigarettenconsumptie tijdens festivals zoals Lowlands, waar groepsdruk en sociale situaties bijdragen aan het rookgedrag. #Roken #Jongeren #Lowlands

Jongeren maken steeds vaker gebruik van technieken als doxing, spoofing en swatting niet alleen voor financiële doeleinden, maar ook als sociale drukmiddelen, vaak gedreven door groepsdruk en psychologische manipulatie, hetgeen ernstige gevolgen heeft voor slachtoffers in de echte wereld. #Doxing #Swatting #Jongeren

In de roman Het verhaal van Chirbet Chiz’a van S. Yizhar, die de innerlijke strijd van een Israëlische soldaat tijdens de etnische zuivering van een Palestijns dorp in 1948 beschrijft, wordt duidelijk hoe de soldaat heen en weer wordt geslingerd tussen groepsdruk en zijn morele gewetensconflict, terwijl hij de vernietiging van de dorpsgemeenschap en de onmenselijke bevelen die hem worden gegeven, observeert. #IsraëlischeLiteratuur #Nakba #Gewetensconflict

Column; GANGSTERS AAN DE MACHT Max von Kreyfelt Geen notulen. Geen herinneringen en verantwoordelijkheid. Wonderlijk hoe dat werkt in Den Haag. Voor iedere parkeerbon bestaat een dossier van zes pagina’s, maar voor de meest ingrijpende vrijheidsbeperkingen uit de recente Nederlandse geschiedenis blijkt plotseling collectief geheugenverlies te gelden. Niemand weet meer precies wie wat besloot. Niemand herinnert zich waarom grondrechten werden opgeschort. Niemand kan uitleggen waarom burgers van hun werk, familie, horeca, sportclub of samenleving werden uitgesloten. Geen notulen. Geen actieve herinnering. En geen schuldigen. Wat een fenomenale bestuurlijke uitvinding. Miljoenen Nederlanders werden onder druk gezet. Mensen verloren banen. Ouderen stierven geïsoleerd. Kinderen raakten beschadigd. Demonstranten werden weggezet als staatsgevaarlijk. Artsen geïntimideerd. Kritische burgers gecensureerd. Maar zodra de vraag komt wie daar politiek verantwoordelijk voor was, verandert de Haagse bestuurselite ineens in een groep verwarde goudvissen. “Daar kan ik mij niets van herinneren.” Natuurlijk niet. Want notulen zijn gevaarlijk als later blijkt dat “de wetenschap” vooral bestond uit paniek, groepsdruk en politieke beeldvorming. En precies daarom voelt het voor steeds meer mensen niet meer als bestuur, maar als een collectief gangsters dat zichzelf beschermt. Mark Mark Rutte met zijn beroemde geheugenmist. Ferd Grapperhaus die wetten handhaafde waar hij zichzelf vrolijk niet aan hield. En NCTV-topman Aalbersberg, de man van dreigingsbeelden, gedragssturing en permanente crisisretoriek. Het waren geen tragische vergissingen meer. Het werd een bestuurscultuur. Een systeem waarin macht zichzelf beschermt met commissies, onderzoeksraden, Wob-lakwerk en verdwenen herinneringen. En Hugo de Jonge? Die oogde steeds vaker als het enthousiaste tussenradertje dat iedere week opnieuw kwam uitleggen waarom nóg meer dwang eigenlijk “voor uw veiligheid” was. Het cynische is misschien nog wel dit: Dezelfde bestuurlijke klasse die burgers voortdurend waarschuwt voor “ondermijning van de democratie”, heeft zelf het vertrouwen in overheid, media en instituties in recordtempo gesloopt. Door arrogantie zonder consequenties. En zolang niemand echt verantwoordelijk wordt gehouden, blijft precies dát het signaal aan de bevolking: macht hoeft zich in Nederland niet te verantwoorden. Het blijft (nog) onbestraft! 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #Politiek #Bestuur

Column: De figuranten rechtbank van Derksen De tijd waarin beschuldigingen bewezen moesten worden ligt inmiddels begraven tussen de Teletubbies en de geloofwaardigheid van de talkshowtafel. Nu volstaat het dat Johan Derksen “met verbazing heeft gekeken”, Thomas van Groningen “het eigenlijk al wist” en Raymond Mens “het verschil met Wilders” nog één keer probeert uit te leggen alsof hij de grensbewaker van de democratie is. En klaar. Vonnis uitgesproken. Forum voor Democratie moet politiek worden geëxecuteerd, zonder verkiezingen, via het moderne Nederlandse tribunaal: mannen aan een tafel, een glas wijn, een lachje en morele paniek. Het fascinerende is de totale vanzelfsprekendheid waarmee tv-figuranten denken dat zij mogen bepalen welke miljoenen Nederlanders nog fatsoenlijk stemgedrag vertonen. “Als je deze documentaire hebt gezien, kun je toch niet meer op Forum stemmen.” Werkelijk? Sinds wanneer is een televisie-uitzending voldoende om een halve achterban moreel af te keuren? Dat is nog wel de meest onthullende ontwikkeling: niet de hysterie zelf, maar de pretpark arrogantie erachter. De burger mag stemmen. Zolang Hilversum het een nette keuze vindt. En Thomas van Groningen doet iets nóg opmerkelijkers: hij presenteert aantijgingen met de stelligheid van een officier van justitie, maar zonder het gedoe van bewijs, context of wederhoor. “We weten dit al jaren.” “We wisten het eigenlijk al.” “Nu staat het zwart op wit.” Journalistiek anno 2026: eerst conclusies trekken, daarna dezelfde conclusies eindeloos herhalen tot ze vanzelf als waarheid klinken. Het mooiste moment blijft wel de oprechte verbazing dat Forum stijgt in de peilingen. Ze begrijpen niet dat miljoenen Nederlanders afhaken vanwege dit soort mediagedrag. Vanwege die permanente rioolgeur van dedain. Die moreel overkookte groepsdruk. Die zelfgenoegzame televisie-figuranten die iedere afwijkende stem behandelt alsof er een gevaarlijke patiënt uit een inrichting is ontsnapt. En Johan Derksen die een vrouwelijke politica wegzet als “een sprekende pop” maakt het nog grotesker. Wonderlijk hoe mannen van pensioenleeftijd plots feministische analyses ontdekken zodra een vrouw bij de verkeerde partij zit. Dan is ze ineens decorstuk, marionet of etalagepop. Bij D66 heet exact dit gedrag “vernieuwend leiderschap”. Het hele ritueel begint ondertussen wanhopig te ogen. Steeds dezelfde formule: geen inhoudelijk debat, geen argumenten, geen weerlegging van standpunten, maar karaktervernietiging als amusementsvorm. Want dat is het geworden. Politieke bestrijding vermomd als infotainment. En hoe harder Hilversum schuimbekt, hoe meer Nederlanders beseffen dat hier geen journalistieke bezorgdheid speelt. Mensen beseffen haarfijn wanneer journalistiek verandert in gedragscontrole. Precies daarom vallen deze prutsers zo genadeloos door de mand. Lid van de FVD is nu een daad van verzet. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Journalistiek #Democratie

Jongeren lieten zich niet makkelijk vaccineren. Ik heb in 2021 zoveel jonge mensen ontmoet die onder grote druk stonden. Die bedreigd werden hun baan te verliezen als ze zich niet lieten prikken. In die tijd werd vanuit de instituten ontkend dat er sprake was van dwang. Maar er was wel degelijk sprake van drang. Ik heb een vrouw op mijn spreekuur gehad die zich niet wilde laten prikken omdat ze graag zwanger wilde worden. Maar zij moest afvallen van de gynaecoloog om haar kans op zwangerschap te verhogen en tegelijk kon ze niet naar de sportschool. Ad Verbrugge heeft misschien makkelijk praten omdat hij een baan aan de academie heeft. In mijn beleving is diezelfde academie juist de oorzaak dat jongeren en kinderen onder zulke enorme druk zijn gezet. Huisartsen zoals ik, die zich uitspraken over de toenmalige prikdrang, werden verketterd door niet de minsten. Roland Pierik, die niet alleen pro-vax was, maar ook in de Denktank Desinformatie zat die kritische huisartsen aan kon pakken. Maar ook Stefan Paas, hoogleraar aan de VU, die geen verstand had van vaccineren, maar destijds huisartsen tegen me opzette. Stefan Paas stelde me in 2021 op hoge toon een vraag over de prikken en de relatie met myocarditis. Toen ik had geantwoord kreeg ik een block. Dat was destijds het klimaat in de academische wereld. Het was destijds buitengewoon moeilijk je publiekelijk uit te spreken. Ik ben zelf ook wezen praten bij de Nieuwe Wereld. Ik ben in 2021 mijn baan kwijtgeraakt juist doordat ik me uit bleef spreken. Begin dit jaar gooide Verbrugge mij voor de bus, toen Stefan Paas hem vroeg waarom huisarts Els van Veen was uitgenodigd bij de Nieuwe Wereld. Op dat moment had Verbrugge de kans om pal voor zijn gasten te gaan staan. Maar dat deed hij niet. Ad Verbrugge spreekt hier mooie woorden en ik ben het met hem eens dat Corona nooit had mogen gebeuren. Maar laat hem niet zeggen dat jonge mensen zich makkelijk lieten vaccineren. Ook voor hen was de groepsdruk enorm, juist jonge mensen willen graag bij de groep horen en moeten nog een positie zien te bereiken. Het is onvergeeflijk wat er destijds is gebeurd, met dank aan de academie. Als vrijwel alle medici en toonaangevende mensen van de academie alarm hadden geslagen en hadden gezegd, dit mág en kán niet wat hier gebeurt, was het niet gebeurd. En het trieste is, er is niets veranderd. Dezelfde mensen zitten nog steeds op dezelfde posities. Ontslagen wetenschappers en artsen hebben geen eerherstel. https://t.co/0OpGHNcQLV #Vaccinatie #Jongeren #Academie

Oh Nederlanders, wat hebben we toch een gigantisch probleem met geïnstitutionaliseerde Jodenhaat. Wat hebben we toch een schrijnend gebrek aan historisch inzicht en lerend vermogen. De podcast met de auteurs van de absolute must-read ‘Het 7 oktober-effect’, dr. Amanda Kluveld en dr. Eliyahu Sapir, biedt belangrijke inzichten. De positie van Joodse studenten en medewerkers binnen de Nederlandse universiteiten is sinds de gruwelijke pogrom van Hamas op Israëlische Joden ernstig verslechterd. In ieder ontwikkeld westers land, in iedere vrije samenleving, zou ieder weldenkend mens natuurlijk precies het omgekeerde hebben verwacht, namelijk steun voor de beschaving en afschuw voor het genocidale neofascisme dat zich vermomt als Palestinisme. Maar helaas: er woedt een oorlog die gericht is op de vernietiging van Israël, op de uitroeiing van de Joden van de rivier tot de zee. En precies die oorlog wordt óók uitgevochten op de Nederlandse campus. De onderliggende mechanismen zijn niet nieuw: Joodse studenten en medewerkers trekken zich terug, verbergen hun identiteit en verliezen ieder vertrouwen in juist de instituties die hen zouden moeten beschermen. Oók binnen de Joodse gemeenschap zelf leidt de huidige situatie tot spanningen. Een deel van het Nederlandse Joodse leiderschap zucht onder de druk van bestuurders, politici en de heersende deugdynamiek binnen de gevestigde orde. De groepsdruk om je uit te spreken vóór Palestina blijkt enorm. Zo beschrijft Sapir hoe studenten werden geacht hun handen in rode verf te dompelen als uiting van solidariteit. Wie daar niet aan meedeed, liep het risico op sociale uitsluiting en op vijandigheid. Het meest schrijnende is misschien nog wel de vanzelfsprekendheid waarmee dit alles plaatsvindt. Joodse studenten die hun studie opgeven, zonder dat iemand vraagt waarom. Medewerkers die collega’s en vrienden verliezen. Joden die opnieuw gedwongen worden om zichzelf onzichtbaar te maken. Het wordt de hoogste tijd dat iedere gezond verstand-Nederlander, hoog opgeleid of niet, opstaat en onvoorwaardelijk vóór, achter en naast de Joodse gemeenschap gaat staan. We moeten duidelijk maken dat de huidige zio-gaschamberlighting onaanvaardbaar is en dat geen énkele Jood gedwongen mag worden zich uit te spreken vóór of tegen wat dan ook, waar dan ook en door wie dan ook. Want wanneer Joden zich niet meer veilig voelen, is dat altijd een teken dat er iets fundamenteel mis is met de samenleving waarin zij leven. Link: https://t.co/P39Hydui0W Fragment: #Jodenhaat #Solidariteit #Universiteiten