Search

Bijna 1000 executies door het genocidale regime in Teheran. Niet één demonstratie op onze universiteiten, van het Rode Ljjn-geteisem, van Rob Jetten, Frans Timmermans, PRO, D66, Sharon Dijksma, Femke Halsema, Ahmed Marcouch en noem al dat hypocriete tuig maar op ... #HumanRights #Iran #Protest

Aan het Jason Arday verhaal zitten nog twee onderbelichte maar ook voor ons zorgwekkende facetten. 1. In een Engels café of een salon of een barbecue zit een academicus van in de dertig op te scheppen dat hij dertig marathons in vijfendertig dagen heeft gepresteerd, waarvan de laatste met een pijnlijke haarscheur in het kuitbeen. Dat hij 600 mijl (960 km) in zes dagen heeft gelopen, wat hem in de wereldtop van de endurance atleten zou plaatsen. Dat hij met zijn atletische prestaties 5 miljoen pond aan sponsorgeld heeft binnengehaald. Het zou niet lang duren vooraleer iemand, al of niet goedmoedig, zou reageren met een 'komaan, zeg!'. Niet zo de hoogopgeleide leiding van het Jesus College van de vermaarde Cambridge Universiteit. Ze slikte al die heldendaden van Arday, en zovele andere verhalen die inmiddels nep zijn gebleken, met huid en haar. Want Jason Arday is zwart (zijn ouders stammen uit Ghana), hij lijdt aan een zware vorm van autisme, hij had een heel moeilijke jeugd. Hij werd aldus het voorwerp van de woke vorm van racisme: dat van de lage verwachtingen ten aanzien van 'mensen van kleur', zeker als ze een moeilijke jeugd hebben gehad. Van dat gebrek aan kritische doorlichting, van die dubbele maatstaf is Arday niet eens het voornaamste slachtoffer. Dat zijn de mensen van kleur die wel op op basis van hard werk en academische merites, hun weg hebben gemaakt. Hun prestaties dreigen nu ondergewaardeerd te worden, in het genre van 'hij of zij heeft die positie gekregen wegens de tirannie van de diversiteit'. Niet alleen het Jesus College en Cambridge; hebben schuld aan dat debâcle. Dat hebben ook de andere Britse universiteiten die Ardays academisch werk niet kritisch doorlichtten (hij behaalde een doctoraat aan de John Moore Universiteit van Liverpool). 2. Een tweede zorgwekkend, en totaal onderbelicht aspect: een journalist werd maandenlang voorwerp van een politieonderzoek, gewoon omdat hij zijn werk deed. Jack Grove onderzocht in september 2025 voor het magazine Times Higher Education (THE) beschuldigingen dat aanzienlijke passages in het doctoraat van Arday uit grof plagiaat bestonden, de ergst mogelijke academische beschuldiging. De journalist stuurde Arday een mail om zijn reactie op die aantijgingen te vragen. Dat is een elementaire journalistieke gedragsregel: hoor en wederhoor. Je publiceert geen aantijgingen over een persoon zonder die de kans te geven erop te reageren. Arday zag het anders. Hij nam prompt een duur advocatenbureau onder de arm - of de universiteit daar mee voor betaalde wordt nu onderzocht. Dat zegde de journalist de wacht aan omdat hij zijn onderzoek 'door raciale beweegredenen ingegeven leek', en psychologische ontreddering veroorzaakte bij professor Arday. Dat werd gekoppeld aan de dreiging met een rechtszaak als THE het artikel van Grove zou publiceren, aardoor de publicatie werd uitgesteld. In februari van dit jaar kreeg Jack Grove tot zijn complete verrassing van de politie te horen dat een onderzoek van vier maanden tegen hem was stopgezet. Hij wist niet eens dat er onderzoek tegen hem wegens racisme aan de gang was. Vorige week gaf de topman van de Britse politie, sir Mark Rowley, toe dat de politie 'een steek had laten vallen' ('dropped the ball') door die klacht, vanwege Arday en zijn advocaten, niet grondig te bekijken en als ongegrond te verklaren. Dat is bepaald alarmerend voor de toestand van de persvrijheid in Engeland, ooit een baken van het vrije woord. De politie begint blindelings een onderzoek tegen een journalist die zijn werk gewetensvol uitvoert, gewoon omdat het artikel kritisch is over een zwarte professor. Diezelfde politie keek wel de andere kant op toen de beruchte grooming gangs van overwegend Pakistaanse mannen duizenden vrouwen, en, vaak minderjarige, blanke meisjes uit de kwetsbare onderkant van de maatschappij op gruwelijke wijze mishandelden en verkrachtte. Net zoals de betrokken stadsbesturen was de politie bang om van 'islamofobie' en dus 'racisme' beticht te worden. Want dat is wat ze konden verwachten vanwege de gevestigde pers en media die door hun jarenlange zelfcensuur medeplichtig werden aan dat geweld. En wanneer dan uiteindelijk die omerta doorbroken wordt, of het gaat om zware misdaden, of academische ontsporingen zoals die van Jason Arday, dan staat de boeman klaar: uiterst-rechts dat het gemunt heeft op mensen van kleur. En altijd weer die dubbele moraal. Wanneer een Claudine Gay benoemd wordt tot rector van 's werelds meest prestigieuze universiteit, Harvard, dan is het niet omdat ze een zwarte vrouw is, maar louter en alleen om haar academische verdiensten. Wanneer Jason Arday op ongebruikelijk jonge leeftijd zijn professoraat krijgt, is het als 'leider in zijn academisch terrein', niet omdat hij zwart is. Maar wanneer zij onder een kritische doorlichting door de mand vallen, dan is het prompt omdat ze zwart, en in het geval van Gay, ook nog een vrouw zijn. En zijn ze het slachtoffer van 'rechts' of uiterst-rechts. Tja, wanneer voor 'links' woke gerechtigheid en persvrijheid een kwestie van 'à la tête du client' worden, van wie moet de doorlichting dan komen. Juist door zijn dubbele moraal spreidt dat 'links' een bedje voor het (uiterst-) rechts dat het beweert te bestrijden. #Racisme #AcademischeIntegriteit #Persvrijheid

Column: Wie heeft baat bij de complotdenker? Lisa Loeb is comédienne. Samen met Daniël Paarlberg onderzoekt ze complottheorieën. Ze maakten een podcast, schreven een boek en schuiven aan om uit te leggen waarom mensen erin geloven. Een comédienne als expert. Prachtige ontwikkeling. Vroeger onderzocht een journalist een mogelijk complot. Tegenwoordig legt een comédienne uit waarom u denkt dat er een is. Maar misschien onderzoeken we de verkeerde mensen. Wie heeft eigenlijk belang bij het begrip complotdenker? De burger alvast niet. Die promoveert van iemand met een vervelende vraag tot onderzoeksobject. Stel dat iemand vermoedt dat de overheid informatie achterhoudt. Vroeger dacht een journalist: interessant, laten we die overheid onderzoeken. Nu luidt de vraag: waarom wantrouwt deze burger de overheid? Een subtiel verschil. De overheid verdwijnt uit de verhoorkamer en de burger mag plaatsnemen. Psychologen, sociologen en desinformatie-experts leggen uit hoe angst, onzekerheid en sociale media burgers rare dingen laten denken. Wat de overheid precies heeft uitgespookt, komt later wel. Misschien. Voor instituties is dit comfortabel. Overheden hebben gelogen. Bedrijven verzwegen belangen. Banken manipuleerden. Farmaceutische bedrijven zijn veroordeeld wegens misleiding. Politici hielden informatie achter. Daarom hadden we ooit onderzoeksjournalisten. Watergate begon tenslotte niet met een symposium over mensen die Nixon wantrouwden. Nu hebben we het woord complotdenker. Een schitterende uitvinding. Je hoeft een verdenking niet te weerleggen. Je kunt eerst degene die haar uitspreekt classificeren. Reptielen. 5G. WEF. Corona. Farma. Geheime diensten. Alles in dezelfde grabbelton en flink schudden. De krankzinnigheid van het ene verhaal besmet de geloofwaardigheid van het andere. Zo ontstaat een industrie die niet onderzoekt of instituties de waarheid spreken, maar waarom burgers eraan twijfelen. Wie profiteert daarvan? Iedere machthebber die liever over wantrouwen praat dan over de oorzaak ervan. Dat betekent niet dat Loeb en Paarlberg door iemand zijn gestuurd. Daar is geen bewijs voor. Bovendien levert die beschuldiging vermoedelijk aflevering 61 van De Complottenpiramide op. Niemand hoeft opdracht te geven. Een goed frame werkt vanzelf. Talkshows nemen het over. Universiteiten onderzoeken het. Beleidsmakers spreken over desinformatie. En de journalistieke vraag verandert. Niet meer: wat doet de macht? Maar: waarom vertrouwt u de macht niet? Daarmee hebben we het perfecte complot gevonden. Geen geheime vergaderingen, duistere genootschappen. Geen enveloppen onder tafel. Alleen de consensus dat vooral degene met argwaan nader onderzocht moet worden. En als hij blijft volhouden? Dan hebben we gelukkig altijd nog een comédienne om uit te leggen wat er met hem aan de hand is. De macht kan blijven zitten. De burger ligt inmiddels op de sofa. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #complottheorieën #wantrouwen #desinformatie

https://t.co/3mXAf06Gv1 Voordat ik het zomaar zou vergeten: ja, dit is een harde afrekening met @KlaasvanDijk5. En dat doe ik graag. Maar dat was - gek genoeg - niet de reden om er een formele blog van te maken. Deze blog dient namelijk een heel ander doel: Ik wil namelijk iedere kritische wetenschapper die deze gestoorde vogelaar achter zich aankrijgt een plek bieden waar hij alles kan vinden wat deze man al gedaan heeft, en vooral wat de de uitspraken van de commissies voor wetenschappelijke integriteit van diverse universiteiten zijn geweest wat betreft zijn klachten. Klaas heeft inmiddels namelijk overal een draai om de oren gehad. Men is Klaas zat. Meer dan zat. Ook de uitspraak van het landelijk orgaan wetenschappelijke integriteit (LOWI) wat betreft een klacht over de vermeende schending van de wetenschappelijke integriteit door Ronald Meester is er terug te vinden. Dat heeft er zelfs toe geleid dat Van Dijk daar geen klachten meer kan indienen voor een periode van twee jaar. Verder is het ook geschiedschrijving: hoe is het mogelijk dat deze volstrekte halve gare zoveel tractie kreeg onder andere wetenschappers en artsen. Hoe diep moet je je schamen als je als wetenschapper en/of arts deze man naar voren hebt geschoven als 'verdediger van de wetenschap'. Het laat mooi zien hoe in een crisis dogma en consensus er toe leiden dat deze mensen een podium krijgen. Misschien wil de @De_Stentor daar nog wel een stukje over schrijven. Oeps, dat deed de Stentor al, maar dat vindt men niet meer zo leuk als ik ze daaraan herinner. En anders wil @pjvanerp dat misschien nog wel een keertje doen, als zijnde het 'wetenschappelijke' orakel waar Klaas zich steevast op beroept. Dat klopt toch wel, Pepijn? En, zoals altijd, en nu ook serieus bedoeld: #GraagWijdVerspreiden! Ter leering ende vermaek. #Wetenschap #Integriteit #Kritisch Denken

Ongewenste kennis. Goede vragen van @GidiMarkuszower van @nedalliantie👇 Ik heb tussen 2018 en 2021 probleemloos met CBS-microdata gewerkt via detachering vanuit mijn eigen bedrijf bij de UvA, maar die route is onmogelijk gemaakt door het CBS (waarom?) en geen universiteit of kennisinstituut geeft een nulurencontract o.i.d. Toelichting: Het is nu zo dat ik alleen met de microdata mag werken als ik een aanstelling heb aan een universiteit of ander kennisinstituut dat gemachtigd is om met microdata te werken (mag een nulurencontract zijn en er is geld voor overheadkosten e.d.). Er is dan sprake van een gezagsrelatie en het kennisinstituut is dan eindverantwoordelijk voor mijn omgang met de data en moet de uitkomsten onder eigen naam publiceren. Maar al deze universiteiten en kennisinstituten worden gedomineerd door wetenschappers met een links-liberale visie op migratie, dus die willen dat niet. En dat betekent dat dit onderzoek gewoon niet gedaan kan worden via een Nederlandse route. Bizar eigenlijk. #microdata #onderzoek #wetenschap

Dit is de cultuurstrijd die gaande is. Er was een tijd dat excellentie, objectiviteit en waarheidsvinding op universiteiten het hoogste goed waren. Nu is het de juiste mening. Het zal leiden tot middelmatige wetenschap en daardoor een achterblijvende economie. Dus ja, een probleem voor ons allemaal. #cultuurstrijd #wetenschap #objectiviteit

Column: De Haagse Ziekten Max von Kreyfelt Er is goed nieuws uit de medische wereld. Na jarenlang onderzoek hebben artsen eindelijk vastgesteld waarom zoveel beleidsmakers, bestuurders en opiniemakers zich zo opvallend hetzelfde gedragen. Het blijkt geen ideologie te zijn. Geen opleiding. Zelfs geen karakter. Het is een ziekte. Sterker nog: een complete verzameling zeldzame aandoeningen die vrijwel uitsluitend voorkomen tussen het Binnenhof, de ministeries, bestuurskamers, universiteiten, redactielokalen en Hilversum. De bekendste is Consensusitis. De patiënt is ervan overtuigd volledig zelfstandig te denken, maar produceert opvallend vaak exact dezelfde mening als alle andere patiënten. Besmetting vindt meestal plaats tijdens netwerkborrels, conferenties of talkshows. Daarna volgt vaak Machtsmyopie. Hoe hoger de functie, hoe kleiner de burger lijkt. Uiteindelijk verdwijnen complete bevolkingsgroepen uit het gezichtsveld. Alleen collega-bestuurders blijven nog scherp zichtbaar. Een gevorderd stadium leidt tot Narratiefitis. De patiënt ontwikkelt een allergische reactie op feiten die niet passen binnen het officiële verhaal. Bij blootstelling aan afwijkende informatie ontstaat onmiddellijk Factcheckfobie gevolgd door acute Dissidentenallergie. Sommigen ontwikkelen Framingitis. Iedere criticus verandert vanzelf in extremist, populist, complotdenker of gevaar voor de democratie. Het opmerkelijke is dat de diagnose altijd bij de ander wordt gesteld. Ook Morele Hoogteziekte komt veel voor. De patiënt kijkt permanent neer op de samenleving en ervaart dat als een verheven uitzicht. Na enkele jaren ontstaat meestal Pluchekoorts. Loslaten van functies wordt vrijwel onmogelijk. Het lichaam ontwikkelt een natuurlijke afweer tegen vertrekpremies, verkiezingsuitslagen en democratische wisselingen. In ernstige gevallen volgt Carrouselitis: de patiënt verdwijnt uit de ene topfunctie om enkele weken later vanzelf weer op te duiken in een andere. Vrijwel iedere Haagse bestuurder lijdt bovendien aan Ministeriële Amnesie. Besluiten verdwijnen uit het geheugen zodra een parlementaire enquête begint. Artsen spreken inmiddels van de Ruttiaanse variant. Buiten Nederland komt deze nauwelijks voor. Andere veelvoorkomende aandoeningen zijn Vergaderitis, Rapportverslaving, Lobbylupus, Persberichtsyndroom, PR-psoriasis, Bureaucratose, Regeltjesdwang, Controlecompulsie, Veiligheidsobsessie en Toezichtdwang. De patiënt gelooft oprecht dat ieder maatschappelijk probleem oplosbaar is met een extra commissie, een protocol of een toezichthouder. In het laatste stadium openbaren zich Transparantie-intolerantie, Woo-allergie, Integriteitseczeem, Reputatiepaniek en Verantwoordelijkheidsallergie. Dan weet iedereen dat er iets mis is gegaan, behalve degene die ervoor verantwoordelijk was. De ernstigste complicatie heet echter Democratische Immunodeficiëntie. Dat is het moment waarop een bestuurslaag niet langer weerstand opbouwt tegen kritiek, maar tegen burgers. Gelukkig bestaat er een eenvoudige behandeling. Een half jaar buiten de Haagse kaasstolp. Zonder dienstauto. Zonder woordvoerder. Zonder beleidsnota. Gewoon tussen de mensen wier leven zij zeggen te verbeteren. De prognose is voorzichtig optimistisch. Al waarschuwen artsen dat sommige patiënten na enkele dagen alweer hevige aanvallen van Consensusitis krijgen zodra zij de eerste vergaderzaal binnenlopen. In Den Haag noemt men dat geen terugval. Daar heet het: goed bestuur. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #politiek #gezondheid #maatschappij

In zijn opiniestuk pleit Joshua Vissers ervoor dat mannen vaker romans moeten lezen in plaats van zich alleen te storten op non-fictie, aangezien dit hen kan helpen succesvoller te zijn op universiteiten en in de datingmarkt, en bovendien het genot van lezen weer op de voorgrond kan plaatsen. #literatuur #lezen #genderverschillen

De wachtwoordmanager Passwork, die door Europese overheden en universiteiten wordt gebruikt, heeft zijn oorsprong in Rusland en verbergt banden met Russische veiligheidsdiensten, ondanks beweringen over zijn Europese status, wat bijzonder zorgwekkend is voor de veiligheid van data en systemen van westerse bedrijven. #Wachtwoordmanager #Rusland #Cyberveiligheid

Maar dat niemand - maar dan ook níemand - de inktzwarte leugen over zijn leerstoelen aan de universiteiten van Oxford, Florence en Bologna aan de kaak stelde, is een regelrechte schande. Arthur van Amerongen - Fopprofessor Frenske’s gelogen leerstoelen in Oxford, Bologna en Florence https://t.co/a4aw7omPzK #Leugens #Onderwijs #Universiteiten

Het artikel analyseert de toenemende samenwerking tussen de Nederlandse universiteiten en defensie, waarbij deze samenwerking leidt tot aanzienlijke discussies binnen de academische wereld; sommigen zien het als een zorgwekkende normalisering van militarisering en herbewapening in het kader van nationale veiligheid, terwijl anderen pleiten voor deze samenwerking als noodzakelijk gezien de geopolitieke spanningen en de technologische ontwikkelingen in oorlogsvoering. #Defensie #Universiteiten #Onderzoek

The exact same applies to Israel/Gaza: discreet support from colleagues, even high-ranking officials at universities, but an absolute spiral of silence in the public space, which creates the impression that I am completely alone. Which is not the case. There is only one among progressives. (translated)

Zelfs voor de bakermat van het surrealisme gaat het plots bijzonder snel: invoering meerwaardebelasting, verdubbeling effectentaks naar 0,30%, verhoging roerende voorheffing naar 18%... ... met intussen al stemmen richting 20%. Ook de laagste beurstaks op ETF’s wordt verwacht maal drie te gaan. Er werd ook alvast een nieuwe exit taks ingevoerd om mensen toch maar hier te houden. En nu laat een regeringspartij een ballonnetje op voor een bijkomende taks op financiële vermogens vanaf €500.000, met tarieven van 0,15% tot 0,60% per jaar. En dat allemaal met een centrumrechtse regering. Ik krijg intussen elke maand berichten van vermogende families die mij laten weten dat ze België zullen verlaten omwille van het instabiele wettelijke kader en afgunst. Onlangs sprak ik op een event over vastgoed. Tijdens de Q&A ging het bijna uitsluitend over fiscaliteit: wat met de meerwaardebelasting, wat met de exit taks, enzovoort. Wanneer ik ga spreken aan universiteiten, vragen studenten mij steeds vaker of ze beter naar het buitenland verhuizen met het oog op hun toekomst. Gisteren nam ik op vraag van de luisteraars van mijn podcast een gesprek van twee uur op met een Belgische digital nomad die ons land alvast heeft verlaten. Gesprek komt later online: 'Thomas Guenter Podcast'. Mijn vrees: door de onwil om serieus in de overheidsuitgaven te snoeien, en omdat te veel mensen intussen afhankelijk zijn geworden van de overheid, zal men de komende jaren telkens opnieuw naar kapitaal kijken. We hebben gelukkig nog veel kapitaal. Spaargeld, beleggingen, ondernemingen, vastgoed. Veel families hebben jarenlang waarde opgebouwd. Maar kapitaal is mobieler dan men denkt, en vertrouwen ook. België dreigt het historische vermogen dat we hebben opgebouwd te blijven uitmelken om inefficiënties, waanzinnige subsidies, uitkeringen en verspilling te compenseren, tot het kapitaal vertrekt of op is. Gaan we pas daarna ernstig naar de uitgaven kijken? Kunnen we dat niet gewoon nu al doen in plaats van de pijn te blijven verdoven, terwijl de diagnose al lang duidelijk is? Niet omdat sterke schouders niets mogen bijdragen. Wel omdat je geen welvaart behoudt door elke maand de belastingen te verhogen en ondernemers, beleggers en "de rijken" te stigmatiseren. Als ondernemer probeer ik partijpolitiek te vermijden, maar we staan op een kantelpunt. Als we nu niet van ons laten horen, wanneer dan wel? Dit heeft voor alle duidelijkheid niets met links of rechts te maken, maar met de korte versus de lange termijn. Ik tag alvast @YVerougstraete. #België #Fiscaliteit #Kapitaal

Toch actieve hulp. Geregeld door oa de universiteiten. Zoals ik eerder al zei: een sluiproute om Palestijnen naar Nederland te halen. Dit moet zo snel mogelijk stoppen. https://t.co/xN1zPxShph #Palestina #Hulp #Nederland

Universiteiten mogen niemand, geen professor of geen student, uitsluiten op basis van haar of zijn ideologie. Niet rechtstreeks, ook niet via indirecte wegen. Als de universiteit geen vrijplaats van het denken meer is, houdt ze op een echte universiteit te zijn. #VrijheidVanDenken #Universiteiten #Inclusie

Prima vragen van Diederik Boomsma en Annabel Nanninga, die de opportunistische deugdrang van onze D66-minister van OCW aan de orde stellen. Ik geloof persoonlijk geen seconde dat La Letschert per ongeluk met de lange arm van de Moslimbroederschap aan tafel is beland. Ongetwijfeld weet Letschert met wie zij zaken doet. Men kan mij niet wijsmaken dat zij niet wist dat de MSA deel uitmaakt van een internationaal netwerk rond FEMYSO en de Moslimbroederschap. Kennelijk vormt dat voor haar geen enkel probleem. Dit is overigens dezelfde minister die bijzonder weinig deed voor Joodse studenten en medewerkers die in de knel kwamen na de eindeloze palestinisering van de Universiteit Maastricht, waar zij eerder bestuurder was. Het verbaast mij dan ook totaal niet dat zij liever enthousiast aanschuift bij organisaties die pseudoslachtofferschap tot politiek instrument hebben verheven, dan dat zij iets doet aan het antisemitisme dat de academische wereld, mede dankzij diezelfde organisaties, overspoelt. De Instagrampost van Letschert laat bovendien mooi zien hoe het vocabulaire van de ‘softe’ jihad zich voortdurend ontwikkelt. Eerst ging het over islamofobie en moslimhaat, vervolgens over discriminatie en racisme, maar inmiddels bewegen we richting de eis om “je thuis te voelen”. Een volledig subjectief begrip dat de basis vormt voor wéér nieuwe eisen en wéér verdere aanpassingen van ons onderwijs. In de interactie tussen Letschert en de MSA zien we het mechanisme van circulair cliëntelisme in volle glorie terug. Islamitische dawa-activistische organisaties produceren eindeloze claims over achterstelling en ongelijkheid. Progressieve bestuurders benutten deze claims voor de gebruikelijke fotomomentjes en gaan mee in de gestelde eisen. Vervolgens begint hetzelfde riedeltje opnieuw. Dezelfde organisaties blijven slachtofferschap cultiveren, stellen weer nieuwe eisen en progressieve bestuurders kunnen vervolgens weer vinkjes zetten bij hun ideologische opvattingen over diversiteit, gelijkheid en inclusie. De studenten van de MSA zijn natuurlijk totaal niet bezig met het emanciperen van hun middeleeuwse fascistische ideologie. Zij zijn bezig met het islamiseren van onze universiteiten en de academische wereld. Ik kan nauwelijks wachten op de ongetwijfeld ontwijkende antwoorden van onze minister op de schriftelijke vragen: #D66 #Onderwijs #Antisemitisme