Search

Przeczytałem całość i sporą część komentarzy pod wpisem. Ciekawa lektura. Panie @jakubwiech, czy możemy liczyć na jakąś odpowiedź z Pana strony? Dziękuję. #czytanie #komentarze #lektura

„Dziady” Adama Mickiewicza to jedno z najważniejszych dzieł polskiej kultury – prawdziwa „lektura lektur”. To narodowe misterium, w którym ludowe rytuały stają się przestrzenią rozmowy o polskich losach i fundamentalnych sprawach naszej wspólnoty, takich jak wolność i niepodległość. Finał już jutro o godz. 12.00! #NarodoweCzytanie 📚 #Dziady #Mickiewicz #NarodowaKultura

Radosław Piesiewicz ma wśród swoich doradców agenta prokuratury. Albo kogoś, kto przesadził z lekturą Konrada Wallenroda. Bo za każdym razem, gdy zabiera głos, daje kolejne pogrążajace go dowody. W piątek strasznie nakłamał w sprawie zakupu zegarka za 173 tys zł. Dziś w @RepublikaTV pokazał certyfikat, w którym jako swoje miejsce zamieszkania wpisał pokoje do wynajęcia na Airbnb w Turynie. I udowodnił, że to Przemysław Kral zapłacił za jego zegarek. W piątek pisał, że to on sam płacił za hotel w Monaco, dziś pokazał fakturę za hotel wystawioną na PKOL i przez PKOL opłaconą 😎 Dzięki @MichalJelonek i @TomaszSakiewicz, w końcu zrobiliście coś dobrego dla Polski. Prokurator będzie miał mniej roboty z pisaniem aktu oskarżenia. Polecamy się z @MichalFuja https://t.co/u5z16DfYMe #Polska #polityka #przestępczość

Zaś lektura komentarzy i podaj dalej pod filmem tylko potwierdza że jesteśmy zgubieni. Ludzie nie mają pojęcia co jest priorytetem w kwestii OPL/OPrak, że jest to infrastruktura krytyczna, bazy lotnicze czy zgrupowania wojsk a nie ich mieszkania i domy. 2/ https://t.co/VFgk7QvX1v #OPL #InfrastrukturaKrytyczna #Bezpieczeństwo

Mandatory reading for today! Americans, who had hundreds of drones, were seriously outperformed by Ukrainian operators during exercises. The crux lay not in the number of drones, but in the philosophy of their use. However, Americans practice all of this in appropriately large... (translated)

📕 Czy Rzeczpospolita musiała upaść? To pytanie, na które przez 200 lat odpowiadano schematycznie. Czas na inną odpowiedź. Oficjalna narracja jest wygodna: zbyt słabe państwo, zbyt wiele wewnętrznych konfliktów, zbyt potężni sąsiedzi. Polska padła ofiarą okoliczności. Koniec, zamknij podręcznik. Ale co, jeśli upadek Rzeczypospolitej był procesem zaplanowanym i przeprowadzonym z zewnątrz — przy aktywnej pomocy ludzi, którzy oficjalnie uchodzili za patriotów i reformatorów? Co, jeśli "wrogie przejęcie" jest trafniejszym opisem rozbiorów niż historyczna konieczność? "Polskie biesy. Tom I" to lektura dla tych, którzy nie boją się konfrontacji z historią — taką, jaka mogła być naprawdę. Zamów i zacznij czytać historię od nowa: https://t.co/wjYpIDjNAh #historia #Polska #Rzeczpospolita

to jest najlepsze, co dziś przeczytałem odnośnie rocznicy zaprzysiężenia Nawrockiego. lektura obowiązkowa dla wiwatujących na cześć prezydenta „lewicowców”, którym nienawiść do libków i potrzeba atencji wyprała mózgi. wajbokracja nas zabija. brawo @jakub_dymek https://t.co/Cpp5DiRx3u #Polska #Polityka #Nawrocki

Sending an alert from @RCB_RP about the safety guide with an active link would be a good idea if the government secured adequate bandwidth for government connections. This has not been done, so we have another question mark regarding the professionalism of those in power. Reading [link]. (translated)

The collapse of PiS is exciting, but this text is shocking. Mandatory reading for today. ⬇️ The prosecutor investigating the case of the suicide of the son of KO MP Magdalena Filiks handed over fresh files to her superiors every week. Then she saw fragments of them in the weekly "Sieci". They were summoned by Ziobro. (translated)

Czytam tysiąc pięćset sto dziewięćsetną książkę o II RP. Celowo nie napiszę jaką, bo wstawię kiedyś reckę. Jeśli miałbym stwierdzić, co mi najbardziej przeszkadza w tym dość popularnym genre, to wręcz obsesyjna mania atakowania lub bronienia tego wręcz mistycznego kraju przez autorów. Nie czuję się w żadnym stopniu znawcą tej tematyki, niemniej niektórym przypadłoby się *troszkę* obiektywności. Ja naprawdę rozumiem jakby dla niektórych to była kwestia osobista, jak chociażby jeszcze stosunek do PRL, ale niektórzy nawet nie znają II RP z opowieści rodzinnych. Zawody w pluciu na II RP lub robienie Rejatana na każdą krytykę to jakaś kolejna forma polskiej aberracji historycznej, gdzie każdy musi widzieć czarne lub białe albo kochać albo nienawidzić. Odnoszę do tego wrażenie, że im bardziej zakrzywiony obraz, tym książka się lepiej sprzedaje i nakręca spiralę politycznego zdebilenia. Czy naprawdę ludzie posiadający rzadki dar czytania i pisania nie umieją wydobyć się na chwilę refleksji i uświadomić sobie, że: - pewne sukcesy odnieśliśmy, bo byliśmy zdeterminowani - pewne klęski ponieśliśmy, bo czegoś zabrakło - czasami mieliśmy szczęście - częściej mieliśmy jednak pecha - byliśmy biedni jak myszy kościelne, ale - nie brakowało serca do budowy kraju - znajdowaliśmy się w ultra trudnym położeniu - a i sami nie mieliśmy doświadczenia w rozgrywaniu takich trudnych spraw Mój dziadek urodził się w styczniu 1932 r. w woj. stanisławowskim, w polskiej wsi u podnóży Karpat, na ukraińskim morzu etnicznym. Za dużo tej II RP nie doświadczył, zwłaszcza, że we wrześniu 1939 r. miał iść do szkoły, ale pamięta wystarczająco dużo, aby porównać sobie to wszystko z późniejszymi latami. Jego ojciec, a mój pradziadek, był kolejarzem. Nie żyli więc biednie, ale też trudno mówić o dostatku przy kilkunastu arach i czwórki rodzeństwa. Pradziad umarł w 1942 roku na zawał, jadąc rowerem do pracy, a oni sami przeżyli atak banderowców w październiku 1944 r. tylko dlatego, że Ukrainka ich ostrzega i uciekli do lasu. Potem traumatyczne przesiedlenia i osiedlanie się w zgrupowanym Wrocławiu. Z żadnej mojej rozmowy z dziadkiem o kresach, a odbyłem ich setki, nie odebrałem jednak lekcji pochwalnej albo potępiającej II RP. To była Polska, za którą walczyli i dla której pracowali, ale też widzieli biedę i olbrzymie problemy narodowościowe. Nigdy nie miałem jaskrawego obrazu. Bo dziadek z jednej strony tęsknił za Karpatami i zapachem bzu we własnym ogródku, ale za żadne skarby nie chciał wrócić na wschód i uważał Wrocław za wybawienie. Tak samo zreszta było z jego stosunkiem do Ukraińców, którym do dziś nie wybaczył wymordowania sąsiadów i dalszej rodziny, ale buduje nowe relacje z młodszym pokoleniem imigrantów znad Dniepru i wspiera w wojnie z Rosjanami. Powiem Wam, że każda lektura książki o polskiej historii zmusza mnie to takich dziwnych refleksji. Głównie o tym, że życie sobie płynie własnym torem, ale my często musimy albo zmitologizowac albo ohydzić każdy jego ułamek, bo boimy się, że brak emocjonalności = obojętność. W historii jak najbardziej jest miejsce na uniesienia i smutek, ale nie wszystko co wydarzyło się kiedyś, musi mieć specjalne znaczenie, za które warto ginąć lub iść dzisiaj na barykady. Kiedy będziemy gotowi poznać prawdę o II RP i słuchać o niej bez przytłaczających emocji? #IIIRP #historia #literatura