Search

Uit de oude doos, toen Thierry Baudet nog welkom was bij de omroepen. Luister hoe helder en krachtig hij waarschuwde voor de gevolgen van het Marrakesh-pact en massamigratie. Jaren later blijkt hoeveel daarvan is uitgekomen. De zogenaamde FVD’ers die hem nu massaal afvallen om één opmerking, kunnen hier nog iets van leren: kijk naar het volledige verhaal in plaats van mee te huilen met de waan van de dag. #ThierryBaudet #MarrakeshPact #Massamigratie

Oud-minister van VWS @FleurAgemaPVV gaf vandaag een verpletterend verhoor voor de parlementaire enquêtecommissie. Bijna drie uur lang vuurde zij feit na feit af. Ze vertelde hoe cruciale informatie voor de Tweede Kamer werd achtergehouden. Ik bespreek het met @mauricedehond @JonaWalk komt haar onderzoek toelichten naar de mogelijke meineed van Hugo de Jonge. Kijk en praat je mee? Vanavond om 21 uur live op YouTube. https://t.co/Gt9s7uR99R #politiek #parlement #luisterlive

🔥 Luisteren mensen! Ook al ben je Corona helemaal zat en wil je er geen woord meer over horen: dit gaat over de rot in onze parlementaire democratie. Partijpolitiek en interne belangen waarbij de burger niet wordt vertegenwoordigd door de zogenaamde volksvertegenwoordigers. #Democratie #Politiek #Burgerrechten

Langzaamaan wordt de macht van de democratie in Nederland uitgehold. Hoe zijn wij in de greep van ecoterrorisme gekomen? En hoe gaat de macht weer terug naar de democratie? In Op z’n Kop spreken Marianne Zwagerman en Rick van Velthuysen met Jean Rummenie, oud-staatssecretaris en jarenlang werkzaam op het ministerie van Landbouw. Hij kent de Haagse machine van binnenuit. Waarom lukt het gekozen politici zo moeilijk om weerstand te bieden aan juridische en ambtelijke druk? Hoeveel macht zit er werkelijk achter de schermen? En wie bepaalt uiteindelijk de koers van Nederland? Luister en oordeel zelf! https://t.co/KSLGrS2dhb #Democratie #Politiek #Nederland

🚜 GENOEG IS GENOEG – FVD DRENTHE STAAT ACHTER ONZE BOEREN! 🇳🇱 Vandaag trekken boeren, burgers en buitenlui door heel Drenthe tijdens de Drentse Stikstofmars. En terecht. Want wat er nu over onze agrarische sector wordt uitgestort, komt niet uit de lucht vallen. FVD waarschuwt hier in Provinciale Staten al jaren voor. Keer op keer hebben wij gezegd dat het stikstofbeleid en de plannen voor het Drentse landelijk gebied een doodsteek dreigen te worden voor onze agrarische sector. Daarom stemde FVD tegen het TLGD. Wij weigerden mee te gaan in een programma dat onze landbouw ondergeschikt maakt aan stikstofdoelen, natuurdoelstellingen en Haagse en Brusselse beleidsdwang. Want achter alle modellen, percentages en beleidsstukken zitten echte mensen. Boerengezinnen. Familiebedrijven. Bedrijven die soms al generaties lang onderdeel zijn van Drenthe. En nu ligt er opnieuw een brief van gedeputeerde Van Essen die voor grote onzekerheid zorgt. Voor FVD is het simpel: DIE BRIEF MOET VAN TAFEL. Niet aanpassen. Niet verzachten. Niet nóg een overlegtraject optuigen. Van tafel! Drenthe moet stoppen met het steeds verder dichtregelen van de landbouw en eindelijk pal gaan staan voor de mensen die onze provincie voeden, onderhouden en mede hebben gemaakt tot wat zij is. Onze inzet is glashelder: 🚜 De brief van Van Essen van tafel ❌ Geen gedwongen uitkoop of bedrijfsbeëindiging 🌾 Geen afbraak van onze agrarische sector 📜 Rechtszekerheid voor onze boeren 📊 Stop de stikstofmodelwerkelijkheid die bedrijven op slot zet 🇳🇱 Bescherm onze voedselproductie en boerenbedrijven 🏡 Geef jonge boeren de mogelijkheid om in Drenthe een toekomst op te bouwen Onze boeren zijn niet het probleem. Het beleid is het probleem. FVD heeft dat niet pas vandaag ontdekt. Wij hebben het keer op keer in Provinciale Staten benoemd, gewaarschuwd voor de gevolgen en tegen het TLGD gestemd. En we blijven die strijd voeren. Vandaag laten de boeren van Drenthe massaal hun stem horen. Wij hopen dat het provinciebestuur eindelijk luistert. FVD staat achter onze boeren. Op straat én in de Provinciale Staten. 🚜🌾 HANDEN AF VAN ONZE BOEREN! #Stikstofmars #Drenthe #FVDrenthe #FVD #Boeren #Landbouw #TLGD #HandenAfVanOnzeBoeren #Stikstofmars #Boeren #Landbouw

Een jaar geleden deze dag, het begin van jouw einde. Nachtelijk zweten, afvallen en moe. Huisarts had het onderschat, ziekenhuis wilde niet luisteren. Maar jij herkende het, ik zag het in je ogen. Ons zorgeloze leven was in één dag voorbij, maar we hebben elkaar nooit losgelaten https://t.co/m5ZQY2u8h0 #herinnering #vechten #gezondheid

Dames heren ook, goedemorgen. Het is vanochtend regenkracht 8! 8! Ga niet naar buiten als het niet strikt noodzakelijk is. Doe iets op uw hoofd. Stap niet in een plas. Vermijd door het veranderende klimaat en Trump en Israël en de boeren veroorzaakte modderstromen! Luister naar de mededelingen op NPO! Maar nu eerst thee en beschuit. #Weer #Klimaat #Veiligheid

The construction of border surveillance in Big Bend National Park in Texas has been halted due to criticism from both Democrats and Republicans, who are concerned about the impact on the park's biodiversity and pristine landscape, while the border service is stepping back to listen to local communities. (translated)

Iedereen heeft het over het ongeluk bij Oss, waarbij een echtpaar van respectievelijk 71 en 72 jaar om het leven kwamen. D66, Jetten en al die andere linkse gutmenschen hebben inmiddels een verkramping in hun hand én in hun kaken van het naar de boeren wijzen én roepen dat zij de schuldigen zijn. De linkse media is zelfs zó respectloos dat ze de afgedekte auto bij hun artikelen met de strekking “de boeren zijn schuldig” plaatsen, terwijl de slachtoffers van het dodelijke ongeval daar nog in liggen. Moraal, respect en empathie hebben en kennen ze niet. Eerlijke verslaggeving van het linkse journaille bestaat al heel lang niet meer. Eerst wijzen, eerst veroordelen, eerst een schuldige aanwijzen en pas daarna, misschien, kijken naar de feiten. Maar dan komt er een bericht van de dochter van de twee slachtoffers. Niet via een journalist, via een politicus of een anonieme bron maar van de dochter zelf. Openbaar door haar gedeeld, zodat iedereen het kan lezen. Wat zij schrijft, zet de hele discussie in een ander perspectief. Misschien is het daarom een tip D66, jongetje Jetten en slinkse media en journaille om, voordat jullie een oordeel vellen en onterecht een schuldige aanwijzen, eerst eens te luisteren naar de mensen die daadwerkelijk bij deze tragedie betrokken zijn. https://t.co/BQ562S1Y7M #Respect #Empathie #Journalistiek

Beste @MinPres, beste Rob, Opvallend genoeg schreef je nog maar enkele maanden geleden dat het vertrouwen in de politiek alleen kan terugkeren als de overheid problemen daadwerkelijk oppakt, daarmee aan de slag gaat en concrete resultaten boekt. En dat vergt daadkracht. Daadkracht is niet gemakzuchtig via de Rijksvoorlichtingsdienst persberichten de wereld in slingeren of posts op sociale media maken, maar letterlijk het land in en de boer op. Het vereist je aanwezigheid op momenten waarop de belangen van grote groepen Nederlanders worden verdedigd, zoals tijdens grootschalige demonstraties, gisteren tijdens het boerenprotest in Brabant bijvoorbeeld. Terwijl boeren massaal protesteerden, trekkers wegen blokkeerden en de situatie uiteindelijk zelfs eindigde in een dodelijk ongeval, schitterde je door afwezigheid. Juist hier had je kunnen laten zien wat je premierschap betekent, Rob. Had je kunnen laten zien dat je oor hebt voor de belangen van de boeren. Een premier van alle Nederlanders staat er immers niet alleen voor de mensen die prima met je door één deur kunnen. Je hoort er ook te staan voor de mensen die je uitfluiten, voor de boeren die je niet vertrouwen en voor de mensen die het oneens zijn met het gevoerde beleid. Echt leiderschap toon je door ook daar je gezicht te laten zien, in gesprek te gaan en je betrokkenheid te tonen. Natuurlijk speelt ook je veiligheid een rol, daar wil ik zeker niet aan voorbij gaan, maar die veiligheid mag nooit worden gebruikt als vrijbrief om weg te blijven op momenten dat het politiek ongemakkelijk wordt. Een premier kan en moet manieren vinden om aanwezig te zijn, juist wanneer grote groepen Nederlanders zich niet gehoord voelen. Dus Rob, niet weglopen. Je niet verschuilen achter burgemeesters, politie, procedures, ronkende persberichten of de volgende overlegronde. Als premier ben je uiteindelijk politiek verantwoordelijk voor het functioneren van de overheid. Dan hoor je niet alleen aanwezig te zijn wanneer het applaus verzekerd is, maar juist wanneer het moeilijk wordt, wanneer je letterlijk je beleid moet verdedigen. Daarmee verdien je respect, Rob. Daarmee zorg je dat mensen weer vertrouwen krijgen in de politiek en laat je zien dat Den Haag niet blind zijn eigen koers vaart. En misschien is dat wel de belangrijkste les van gisteren: daadkracht is geen kwestie van kunnen, maar van willen. Dit kabinet kán verantwoordelijkheid nemen, kán naar de mensen toe gaan en kán luisteren naar Nederlanders die het niet met je beleid eens zijn. Daarvoor zijn geen nieuwe procedures, overlegrondes of stapels persberichten nodig. Daarvoor is alleen de bereidheid nodig om er daadwerkelijk te staan wanneer het erop aankomt. Het probleem is dus niet dat het niet kan, Rob. Het probleem is dat je ervoor kiest het niet te doen. Het kan wél. #Politiek #Leiderschap #Boerenprotest

Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek

Mooi om te zien. 💪🚜 Gideon van Meijeren was gewoon ter plaatse om de boeren persoonlijk een hart onder de riem te steken. Niet vanuit een Haagse vergaderzaal roepen wat boeren allemaal moeten inleveren, maar tussen de mensen staan, luisteren en steun uitspreken. https://t.co/QudAbnKqeD #Boeren #Steun #Luisteren

Er is iets raars aan de hand met de media. Ik merkte het voor het eerst in 2020. Tot dat jaar las ik gewoon de krant en dacht dat ik daarmee goed geïnformeerd was. Vanaf Corona en de eenzijdige berichtgeving veranderde dat. De media leken opeens gelijkgeschakeld en spraken met één stem. Ik knapte niet alleen af op de krant, ik raakte de afgelopen jaren ook los van de mainstream media bij andere onderwerpen. Zodra ik de propaganda rond Corona herkende, zag ik datzelfde infantiele toontje terug bij berichten over Oekraïne, klimaat, LHBTQ+ – eigenlijk bij bijna elk groot onderwerp. Toen ik in 2020 nog de krant las, was er nauwelijks gesprek mogelijk met de redactie. Het nieuws werd top-down over de lezers uitgestrooid. Eenrichtingsverkeer: je kunt hoogstens een brief sturen en afwachten of die wordt geplaatst. Langzaam ben ik gaan denken dat de media zoals we die kennen zullen verdwijnen. Net zoals de boekdrukkunst in de Middeleeuwen een revolutie teweegbracht, heeft het internet een kanteling in gang gezet. De oude media reageren daar verkrampt op. Steeds vaker klinkt de roep om censuur, om ophef over afwijkende meningen, om dwang, boetes en straffen. Alsof je een bevolking op die manier kunt sturen. Over heel veel onderwerpen mag je nog maar op één manier denken en spreken. Voorbeelden zijn er genoeg. * Corona was een pandemie die dankzij de maatregelen is bedwongen; critici werden wappies, complotdenkers of antivaxers. Je kon een boete krijgen omdat je te dicht bij elkaar in een park zat. * Klimaatverandering komt door te veel CO₂ en stikstof en kan alleen worden gestopt met maatregelen, zoals minder vliegen en minder vlees. * Rusland is de agressor, de NAVO beschermt ons, en zonder ingrijpen staat Poetin straks aan de Nederlandse grens. Daarom moet er dienstplicht komen en moeten jongeren ‘sneuvelbereid’ worden. Wie pleit voor praten met Rusland wordt meteen Poetin-lover genoemd. Alsof de wens om vrede en normale betrekkingen is een misdaad is. Er loopt in mijn beleving een grote, onzichtbare kloof door Nederland. Een glazen wand waardoor mensen elkaar nog wel kunnen zien, maar niet meer goed naar elkaar luisteren. Aan de ene kant de mensen die nog niet losgeraakt zijn van de media, die het NRC lezen en geloven wat op TV wordt voorgeschoteld. Aan de andere kant mensen die weinig meer geloven, soms naar alternatieve kanalen kijken, soms niet. In de spreekkamer merk ik die kloof nauwelijks; patiënten komen met klachten, niet voor een gesprek over Rusland of klimaat. Maar daarbuiten loop ik er dagelijks tegenaan. Wie bepaalt eigenlijk wat nieuws is, welke stemmen we horen, wat desinformatie is en wat ‘juiste’ informatie? Voor een antwoord is het belangrijk te beseffen dat de media, zonder dat we daarover zijn ingelicht, een andere taak hebben gekregen. Jaren geleden zei oud-generaal Van Kappen bij WNL, met Wierd Duk ernaast, openhartig wat die taak is: “We zitten midden in een periode waarin we te maken hebben met een informatieoperatie, een informatieoorlog. Dat is het manipuleren van feiten en gebeurtenissen, zodat je een preferente werkelijkheid bij je eigen bevolking, bij je tegenstander en bij het internationaal publiek neerlegt. Daar zitten we midden in. […] En alle partijen doen dat.” Dit fragment van vóór 2020 was een eye-opener voor mij. Het verklaart de propaganda die we nu zien. Als de NCTV en de NAVO feiten manipuleren om een gewenste werkelijkheid bij de bevolking neer te leggen, moet dat zo gebeuren dat het niet opvalt. Zodra mensen de truc doorzien, is de controle en de geloofwaardigheid weg. Waarheidsvinding is van ondergeschikt belang. De mainstream media en journalisten hebben als taak 'de narratieven te bewaken'. Ze worden gatekeepers van een gewenste werkelijkheid, die dus niet per se waar is. De woorden van Van Kappen verklaarden voor mij de autoritaire aanpak tijdens Corona én de totale gelijkschakeling van de media. Het woord ‘opiniemaker’ in het profiel van Wierd Duk @wierdduk is in dit opzicht typerend. Hij was journalist, nu maakt hij opinies en beïnvloedt hij de massa. Jonge mensen zijn hier steeds vaker klaar mee. Mijn kinderen lezen geen krant, maar zijn vaak verrassend goed op de hoogte. Veel mensen haken af bij de mainstream media omdat die zijn gaan meedoen aan ‘nudgen’: zorgen dat zo veel mogelijk mensen hetzelfde denken en spreken. De media lopen in de pas met wat inlichtingendiensten zoals de NCTV wensen. Dat is een verbijsterende ontwikkeling; inlichtingendiensten en de NAVO bepalen grotendeels waar het ‘nieuws’ over gaat en sturen de narratieven. Dit heeft weinig te maken met mensen eerlijk informeren. Het lijkt meer op psychologische oorlogvoering (psyop) gericht op burgers, in plaats van bescherming tegen gevaar van buitenaf. Zorgen dat zoveel mogelijk mensen hetzelfde denken is iets heel anders dan onafhankelijke berichtgeving. Het gevaar is dat de samenleving splijt. De media gooien ons dagelijks nieuwe kluifjes toe – afleidingsmanoeuvres zodat we stoppen met zelf denken en vragen stellen. Vragen stellen werd de afgelopen jaren riskant. In mijn geval kreeg ik intimiderende brieven van de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Een kritische huisarts met zorgen over de veiligheid van coronavaccins werd gezien als 'gevaar voor de vaccinatiebereidheid’. Dat is vreemd. Er ontstond een kloof tussen hoe toezichthouders volksgezondheid zagen en hoe ik ernaar keek. Mijn eigen pad van de afgelopen jaren is herkenbaar voor velen: eerst verbazing en verbijstering over de eenzijdige Corona-berichtgeving, daarna bedreiging (onder andere door die brieven), angst, en uiteindelijk woede én veel meer bewustwording. Een samenleving die verder versplintert, waarin mensen niet meer weten wat anderen denken of bezighoudt, is onwenselijk en onmenselijk. Het is kwalijk dat inlichtingendiensten hierop hebben aangestuurd met hun hang naar controle. Ik verwacht dat hoe verkrampter de oude media reageren, des te sneller hun ondergang gaat. Dat is niet erg. Er ontstaan nieuwe manieren van informatievoorziening en vooral van informatie-uitwisseling: podcasts, maar ook festivals, lezingen en echte ontmoetingen waar je in de pauze gewoon met elkaar kunt napraten en ideeën kunt uitwisselen. Die initiatieven worden snel volwassen. De oude media onderschatten het internet en hangen nog vast in het pre-internet tijdperk, toen zij de narratieven nog konden bepalen. Veel mensen zijn klaar met de betutteling en de top-downbenadering. Ik in elk geval wel. Als u waardeert wat ik schrijf, kunt u een bijdrage overmaken via https://t.co/5EmgfuiUho Ook zonder die bijdrage blijf ik schrijven, maar elke kleine bijdrage wordt erg gewaardeerd. #media #vrijheidvanmeningsuiting #informatie

Beste Greenpeace Nederland over bullshit gesproken: 1. Ik heb het over NATUURbranden die zijn afgenomen en dat is een FEIT. En nuanceer dat zelfs richting BOSbranden in Europa. Jullie kunnen niet luisteren of je wil niet luisteren. bron: https://t.co/JLtWTE3y6P 2. Klimaatverandering is er. Er niet op inspelen in je natuurbeheer is het probleem waar je wat aan kunt doen vandaag. FEIT. 3. In veel Zuid-Europese landen wordt 80-95% van de branden direct of indirect door menselijk handelen veroorzaakt. Als die mensen dat niet doen, dan is er geen brand... Dat is een FEIT. Bron: rapportages van Europese instellingen en natuurorganisaties die gebruikmaken van gegevens van het European Forest Fire Information System (EFFIS) en nationale brandstatistieken. https://t.co/dgVne10P5v bijvoorbeeld 4. ik zeg zelfs dat het door de droogte een probleem is dat er zoveel dood hout ligt. Maar het is een bewuste keuze vanuit natuurbeheer om meer hout in de bossen te laten liggen. Ook natuurbeheerders horen rekening te houden met droogte. FEIT. Bron: https://t.co/aKIUyNULZb https://t.co/3sRFvqBlnQ #Klimaatverandering #Natuur #Bosbrand

Het vergunningenschandaal gaat over veel meer dan alleen boeren. Want als de overheid bestaande vergunningen kan intrekken, wat betekent dat dan voor de rechtszekerheid van álle burgers en ondernemers? Wat hebben we geleerd van de Toeslagenaffaire? En hoe ver reikt de macht van de overheid als rechterlijke uitspraken en stikstofbeleid botsen met eigendomsrechten en bestaanszekerheid? Luister mee en oordeel zelf! https://t.co/nsfCNI72zn #Rechtszekerheid #Overheid #Toeslagenaffaire

Bob vertelt hier dingen welke rechtse mensen constant zeggen maar omdat Bob het zegt wil @debroervanroos wel luisteren ( tot een zekere hoogte want met rollende ogen naar degene kijken die je interviewt getuigt niet echt van openstaan voor een andere mening) . Extreem links heeft hier vaker een handje van. Selectief luisteren en oordelen. Zolang het maar in binnen hun verdienmodel past. Tim kan Bob niet uitmaken voor racist, nazi of extreem rechts want zitten beiden aan de extreem linkse kant van het politieke spectrum. En je ziet daardoor meteen zijn ongemak. Lollig om te zien #politiek #medialogica #meningsverschil