Search

Záchranári Tomáš Kulík a Zdenko Gašparík sa vrátili z misie vo Venezuele, kde po silnom zemetrasení pomáhali pri vyhľadávaní obetí, pričom opísali náročné podmienky a devastáciu, ktorú zažili, keď z 12-poschodových panelákov zostali len malé kôpky sutín. #Venezuela #zemetrasenie #záchrana

Moje pierwsze chwile w celi na Białołęce. Był późny wieczór, gdy 9 czerwca przywieźli mnie z aresztu w Grójcu, w którym nie było ani celi przejściowej ani wolnych miejsc. "Świeżak na Białą!"- usłyszałem. Żadnych ubrań nie dali. Tylko zrobili zdjęcie. - Można się uśmiechnąć? - Można. Na więziennej focie jestem uśmiechnięty od ucha do ucha i wyglądam jak regularny wariat. - Ubrania dostaniesz w Białołęce. Na "Białej" było już za późno na rozmowę z wychowawcą i psychologiem. I na wizytę w magazynie, więc w t-shircie i krótkich spodniach chodziłem tydzień. Ubrania dostałem, gdy przyszedł adwokat. Regulamin wymaga, aby podczas spotkania z obrońcą osadzony miał długie spodnie. Wrzucili mnie od razu do celi jak worek kartofli, bez żadnego przygotowania. Więzienny regulamin dostałem do ręki dwa tygodnie później, ale miałem go przestrzegać już od pierwszej minuty. Było to spore wyzwanie. Wszedłem do celi. Trzech osadzonych. Dwóch siedzi na pryczach i na mnie patrzy zaciekawionych, trzeci śpi. Pierwsze pytanie: - Za co cię posadzili? - I tak mi nie uwierzycie. Ponoć chciałem zabić komendanta policji. - Następny kiler! Ten tu, który śpi, zabił dwie osoby. Trzecia jest w ciężkim stanie i raczej nie przeżyje. Zdrętwiałem. Spojrzałem z obawą na śpiącego na dolnej pryczy Turka. To był Bajram, kierowca taksówki - w koszmarnym wypadku w Zielonce, do którego się przyczynił, zginęły trzy osoby. Ale o tym powiedzieli mi trochę później. Bajram okazał się fantastycznym kompanem. Dał mi skarpetki, abym nie chodził po celi na bosaka. Nigdy mu tego nie zapomnę. - Pokaż kwity. - Dajcie chwilę. Niech ochłonę. Dwóch młodych ludzi. Już po minucie wiedziałem, że będzie dobrze. 25-letni Paweł został złapany za kilkadziesiąt gram konopii i od razu dostał trzy miesiące aresztu. Drugi mój kompan z celi, trzydziestokilkulatek Fabian, miał do odsiedzenia 14 dni, bo był bezrobotny i od czterech miesięcy nie płacił alimentów. Tacy groźni przestępcy jak ja. Obaj pierwszy raz w puszce. Nalali mi do plastikowego kubka ciepłej wody. Marzyłem o łyku kawy lub herbaty. Rozejrzałem się po celi. Ta woda to było wszystko co mieli. Nie mieli absolutnie nic. Wysłuchali mojej historii i z niedowierzaniem kręcili głowami. Dwa dni później zdziwili się jeszcze bardziej, gdy zakwalifikowano mnie jako więźnia niebezpiecznego i skuwano kajdankami z tyłu przy zejściu na spacerniak lub wizycie w łaźni. Na szczęście przed wejściem pod prysznic byłem rozkuwany, więc mogłem się normalnie umyć. ;-) Dziwili się nawet recydywiści. "Enka" (niebezpieczny) trafia się bardzo rzadko. "Enką" był na przykład legendarny Misiek z Nadarzyna. - Kto to jest? - słyszałem pytania na korytarzu za moimi plecami. Gdy zapytałem wychowawcę o co chodzi o dlaczego jestem tak traktowany, padła odpowiedź, że to decyzja kierownika ds. bezpieczeństwa i nie miał na nią wpływu. Niemal zawsze jako niebezpiecznego eskortowało mnie dwóch strażników. Już po pierwszej nocy obudziłem się pogryziony mocno przez pluskwy. - Nie rozdrapuj, bo będzie gorzej. Masz, posmaruj - usłyszałem. - Co to? - Krem do golenia. Pomaga. Na twoim koju leżał Eryk. Był strasznie pogryziony. Wyglądał jakby miał ospę. 14 dni pisał dzień w dzień kartkę, że chce do lekarza. Bo tak mu kazali. Piętnastego dnia wpadli do naszej celi ludzie z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka i zabrali Eryka do lekarza i innej celi. Ale pluskwy zostały. Nic na to nie poradzisz. Musisz się przyzwyczaić. Starałem się przyzwyczaić do pluskiew, ale było trudno. Po tygodniu uwolnił nas od nich mój adwokat @Pawelski_Luk. Narobił takiego rabanu, że nasza celę zamknięto i poddano dezynfekcji. A nas przeniesiono z siedemnastki do dziesiątki, dawnej celi "korytarzowych", czyli więźniów funkcyjnych. Były w niej prawdziwe materace. I to nowe. Luksus. My zamiast materacy mieliśmy trzy poduszki, w których były pocięte koce. #więzienie #osadzeni #życiewceli

To Kijów podjął decyzje prowadzące do obecnego kryzysu w relacjach 🇵🇱🇺🇦 Można się spierać czy odebranie Zełeńskiemu Orderu Orła Białego było prawidłową reakcją, ale to w istocie ma znaczenie wtórne. Istota problemu polega na tym, że Polska od lat prowadzi wobec Ukrainy - pomimo naszej słabości instytucjonalnej i braku strategii - politykę sprowadzającą się do oferty wspólnej budowy projektu Międzymorza jako geopolitycznej siły powstrzymującej Rosję i równoważącej Niemcy. Zełeński z otwartymi ramionami przyjął naszą pomoc i ściskał misie z Dudą, kiedy samo istnienie państwa ukraińskiego było zagrożone. Jednak kiedy sytuacja uległa zmianie odstawił nas na boczny tor poczynając od skandalicznych sugestii w ONZ, że wspieramy Rosję, przez upokarzające wysadzenie Tuska z wagonu z europejskimi przywódcami aż po historyczną wisienkę na torcie czyli symboliczne wprowadzenie na poziomie państwowym UPA do ukraińskiej hagiografii narodowej. W tym wszystkim historia ma znaczenia, bo wywołuje uzasadnione emocje, ale jeszcze ważniejsza jest polityczna głębia: Kijów nie jest zainteresowany partnerską współpracą z Polską. Wspomniany projekt "Międzymorza" Polska realizuje np. z Litwą i dlatego doszło do zdecydowanego polepszenia naszych relacji z Wilnem. Efekt będzie taki, że Warszawa postawi na Północno-Wschodnią Flankę NATO: Skandynawia-Państwa Bałtyckie-Polska z przedłużeniem na Rumunię. Ukraina oczywiście będzie odgrywała rolę jako państwo frontowo-buforowe (co jest nam rzecz jasna na rękę), ale nie jako fundament naszego wspólnego bezpieczeństwa w regionie. I to jest wynika konkretnych politycznych decyzji podjętych w Kijowie, a nie w Warszawie. #Polska #Ukraina #geopolityka

Myślę, że dla wielu ukrainofilów to naprawdę ostatni moment na otrzeźwienie i zrozumienie, z jakim partnerem mamy do czynienia. Ukraińcy to nie są miłe, biedne misie. To bezwzględne państwo, które wykorzysta każdą słabość innych. Takie ich prawo. Nasza wina, że prowadziliśmy politykę skrajnej naiwności. Czy można ułożyć sobie z Ukrainą przyzwoitą relację? Jasne! Ale na nowych zasadach i mam nadzieje, że ten proces się właśnie rozpoczął. #Ukraina #Polityka #RelacjeMiędzynarodowe

Romano Misiedjan uit Waalwijk, die minder dan een jaar geleden zijn twaalfjarige zoon Delivio verloor aan lymfeklierkanker, werkt aan een documentaire om zijn verhaal van rouwverwerking en het vinden van nieuwe hoop te delen, terwijl hij anderen wil inspireren met zijn ervaringen. #verlies #inspiratie #documentaire

Záchranná misie keporkaka jménem Timmy, který byl uvíznut v dánských vodách, se přesouvá k břehům Švédska, avšak odborníci varují, že oslabené zvíře může čelit nebezpečným predátorům a vysokému riziku utopení, zatímco Dánsko se od akce distancuje s názorem, že takové uvíznutí je přirozený jev, do kterého by lidé neměli zasahovat. #záchranaVelryby #Timmy #etikazvířat #dobrezpravy