Search

Altijd sympathie voor Spekman. In staat om op heel heldere wijze complexe zaken uit te leggen. Alleen … trek iets aan dat niet de aandacht afleidt van je boodschap. Je hebt truien en truien. Dit draag je als je in een wereldwinkel werkt bij de afdeling klankschalen. https://t.co/R3sTjnePch #politiek #communicatie #stijl

Iedereen zou zich zorgen moeten maken over het feit dat de NOS voor het EERST in de geschiedenis vlak voor de APB een podium biedt aan de premier en twee vice-premiers om ze in gesprek te laten gaan met 'het gewone volk'. Dat lijkt een sympathiek 'democratisch' initiatief van onze Nederlandse Omroep Stichting, maar álles ruikt naar manipulatie van de beeldvorming in functie van het verhogen van de gunfactor voor dit kabinet. Want wat wekt meer vertrouwen dan kabinetsleden die de tijd nemen om te luisteren naar 'de gewone man/vrouw'? Dit toont wat mij betreft aan dat de symbiotische relatie tussen pers en politiek nog zieker is dan ik al dacht, en dat eigenlijk iedereen wanhopig meer demonstraties/acties en natuurlijk de val van dit kabinet wil proberen te voorkomen. Wie zijn die mensen die daar zitten? In welke bubbel werden uitnodigingen verstuurd? Of kon iedereen zich aanmelden? En wie heeft de selectie gemaakt en op basis waarvan? Zoveel vragen! #Prinsjesdag #Troonrede #APB #TweedeKamer #KabinetJetten #Journalistiek #NOS #Prinsjesdag #Troonrede #Journalistiek

My sincere sympathies with all those affected by the IGN layoffs. There’s no good time to lose your job but September seems like a particularly insane time to cut essential staff. A sadly familiar headline, and so much human termoil behind it. #IGNlayoffs #JobLoss #HumanImpact #Nocountrycodesarerelevanttothetweetprovided.

9/11 en Joe, de taxichauffeur uit Queens. Ik kan mij de eerste keer dat ik New York bezocht nog goed herinneren. Ik had een rechtstreekse vlucht geboekt vanaf Schiphol naar New York met de inmiddels legendarische Boeing 747 waar de KLM toendertijd nog mee vloog. Bij dit soort lange vluchten maakte ik er altijd een gewoonte van om een vlucht in de avond te boeken, bij voorkeur business-class, zodat ik kort na het opstijgen kon proberen om de slaap te vatten, uiteraard met de insteek dat ik dan uitgerust in New York zou arriveren. Helaas had ik maar drie dagen om de stad te verkennen omdat ik later die week in San Francisco moest zijn voor een conferentie over de laatste ontwikkelingen in de computerindustrie. Pakweg acht uur na wheels-up in Amsterdam landden wij op JFK Airport en nog geen half uur later zat ik, samen met m’n bagage, in een taxi onderweg naar downtown New York. De taxichauffeur, hij had zich voorgesteld als Joe, kwam uit Queens, zijn onmiskenbare accent liet daar geen enkele twijfel over bestaan. Joe was een sympathieke dertiger die duidelijk positief en vol in het leven stond, dat bleek overduidelijk uit zijn houding en manier van praten. Nadat hij begreep dat ik uit Nederland kwam vroeg hij mij vervolgens de oren van het hoofd over het Nederlandse drugsbeleid, de coffeeshops in Amsterdam en uiteraard, hoe kon het ook anders, de wereldberoemde Rosse Buurt. Terwijl we het hadden over de schaars, en uitdagend, geklede dames achter glas op de Oudezijds gaf hij mij zijn visitekaartje en deed hij z’n zonnebril half naar beneden terwijl hij, over de rand van z’n bril, mij een vette knipoog gaf en op het hart drukte dat ik hem kon bellen als ik behoefte had aan wat ‘gezelschap’. Hij voegde eraan toe dat ik hem daarnaast ook dag en nacht kon bellen op datzelfde nummer als ik ergens naartoe wilde in New York. Ik bedankte hem vriendelijk en glimlachte terwijl ik hem op het hart drukte dat ik geen behoefte had aan het gezelschap waar hij op doelde. Terwijl we Manhattan binnen reden, en de wolkenkrabbers aan weerszijden voorbij schoten, was Joe inmiddels al halverwege z’n levensverhaal. Van zijn aanmelding bij het Amerikaanse leger op zijn 19e, zijn eerste huwelijk, tot aan de dagelijkse beslommeringen van een taxichauffeur in New York. Terwijl Joe honderduit vertelde en ik af en toe vragen stelde werd mijn blik gevangen door de Twin Towers in de verte, een niet te missen aanblik van twee gigantische kolossen die overal bovenuit staken. Ik kan me nog goed herinneren dat de ingeving die ik toen kreeg mij altijd is bijgebleven. De Twin Towers gaven mij het gevoel van twee imposante bewakers, bewakers die dag en nacht de wacht hielden over de inwoners van New York, onverzettelijk en altijd waakzaam. De taxi stopte bij het Marriot-hotel op Times Square waar ik een kamer had geboekt. Terwijl ik uitstapte en Joe mijn bagage uit de achterbak haalde, liet ik alles even op mij inwerken, dit was tenslotte het kloppende hart van New York. Nadat ik mijn bagage van Joe had aangepakt en hem $20 fooi had gegeven liep hij terug naar zijn taxi waarbij hij met z’n hand het ‘bel-mij’ gebaar maakte terwijl hij breeduit lachte. Ik stak eveneens breeduit lachend en enthousiast m’n duim op terwijl ik de lobby van het hotel in liep, er vanuit gaande dat ik Joe nooit meer zou spreken. De reden dat ik gekozen had voor het Marriot-hotel was uiteraard vanwege de ligging en het magnifieke uitzicht over New York. Dit uitzicht viel absoluut niet tegen nadat ik op de één na bovenste etage was aangekomen en de gordijnen van m’n hotelkamer open had gedaan. Integendeel, het was alles waar ik op gehoopt had, wat een prachtige stad en wat een uitzicht. Het was een jaar later dat die imposante Twin Towers, die decennialang zo bepalend zijn geweest voor de skyline van New York, letterlijk geveld werden door een niet aflatende haat tegen het Westen, op islamitische leest geschoeid terrorisme, een Jihad tegen Amerika en het Amerikaanse volk. Vaak heb ik mij toen afgevraagd hoe het Joe de taxichauffeur is vergaan op 11-september 2001, en of hij getuige is geweest van deze tragedie terwijl deze zich letterlijk voor zijn ogen afspeelde? Ik had zijn visitekaartje bewaard en al eens een poging gewaagd om een email te sturen naar het adres wat erop stond, maar dat adres bestond helaas niet meer. Pas een jaar later, wederom rond 11-september, heb ik toch de moed bij elkaar geraapt en z’n nummer gedraaid. Ik ging ervan uit dat dit nummer waarschijnlijk ook niet meer in gebruik zou zijn en mocht dat wel het geval zijn dan was mijn inschatting dat de kans dat hij zich onze ontmoeting zou herinneren wel heel erg klein zou zijn. Toen de telefoon overging en een stem met een overduidelijk accent uit Queens opnam, een stem die ik overigens meteen herkende, vroeg ik direct op de man af of hij zich die Nederlander nog herinnerde van een taxi rit naar het Marriot-hotel van een aantal jaar geleden? Het duurde een paar seconden voordat hij enthousiast reageerde met ‘Of course I remember you, the Red-Light District guy from the Netherlands’, wat mij gelijk breeduit deed glimlachen. Zo begon een geanimeerd gesprek dat veel langer duurde dan de taxirit van JFK Airport naar het hotel van een aantal jaar geleden. Een geanimeerd gesprek waarin Joe al vrij snel met een regelmatig van emotie brekende stem vertelde over wat hij allemaal had meegemaakt op die dinsdag in september, toen ruim twee jaar geleden. Joe was letterlijk en figuurlijk getuige geweest van zowel het allerbeste als het allerslechtste waar de mensheid toe in staat is. Hij vertelde over hoe hij met zijn taxi gewonden naar ziekenhuizen had gebracht, hun letsel vaak veroorzaakt door vallend puin. Over hoe hij de chaos, paniek en angst heeft gezien in de ogen van de mensen die net hun vege lijf hadden weten te redden. Over hoe zijn neef, die onderdeel was van één van de brandweerkorpsen die in de eerste uren veel mensen uit de gebouwen heeft kunnen halen, uiteindelijk nooit is teruggevonden onder het puin. Joe’s stem sloeg over toen hij vertelde hoe trots hij was op zijn neef, en zijn collega brandweerlieden, die het ultieme offer hebben gebracht in hun pogingen om mensen uit de gebouwen te redden. Tijdens dit gesprek kreeg ik meerdere keren een brok in mijn keel en moest ik m’n tranen bedwingen toen ik Joe hoorde worstelen met z’n emoties terwijl hij zo goed mogelijk verslag deed van hetgeen hij had meegemaakt. Ik moet ieder jaar aan dit telefoongesprek denken als 11-september dichterbij komt. Dit gesprek van inmiddels ruim twintig jaar geleden, een indringend, persoonlijk en geëmotioneerd gesprek met een ooggetuige van 9/11 die op ground zero er alles aan gedaan heeft om het verschil te maken. Ik hoop dat het goed met je gaat Joe, dat je gelukkig bent en een positieve draai aan je leven hebt kunnen geven na deze immense tragedie. Dank voor alles wat je hebt kunnen doen en de talloze mensen die je op die 11e september in veiligheid hebt kunnen brengen. #911 #NewYork #Herinneringen

https://t.co/8y6r669xSN Echt een goed stuk van @JonaWalk. Zeker wel. En wat betreft de inhoudelijke argumenten kon ik het niet meer met haar eens zijn. Maar voor mij liggen sommige dingen toch anders: dat zal ik uitleggen aan de hand van een aantal quotes: "Er is bij velen nog altijd blijkbaar geen behoefte om te bespreken dat het #coronatoegangsbewijs de vrijheid van miljoenen Nederlanders beperkte op basis van feitelijke onwaarheden. Maar als ik het mij even mag permitteren om te spreken namens de groep die werd benadeeld door het coronatoegangsbewijs – wij hebben daar wel behoefte aan." Jona spreekt niet namens mij. Ik voel die behoefte allang niet meer. Ik heb gezien en gevoeld wat een groot deel van mijn medemens waard is als het gaat om het verdedigen van het recht op lichamelijke integriteit en het verbod op (medische) discriminatie. Namelijk niets. Die mensen heb ik afgeschreven. Voorgoed. Hoe sympathiek ik ze voor de #coronacrisis ook vond en hoezeer ze ook belazerd en misbruikt werden door @hugodejonge en zijn kliek, het maakt me niets uit. Zoals ik al vaak gezegd heb, je moet er staan als het stormt, dondert en bliksemt. Als je er dan niet staat, hoef ik je ook niet als de zon schijnt en het lekker warm is. Een gewaarschuwd mens telt voor twee: fool me once, shame on you. Fool me twice, shame on me. Die mensen krijgen van mij geen tweede kans, nu niet en nooit niet. Die verdienen ze niet, nu niet en nooit niet. Bovendien, ik heb mensen leren kennen die er wél stonden, wél ruggengraat hadden en wél hun stem lieten horen. Soms waren dat mensen die ik vooraf als heel zacht en als zwak inschatte. Daar heb ik me bij sommige mensen behoorlijk in vergist, want toen het er om spande, stonden zij er wél. Dat zijn de mensen die ik koester. Het waren er niet zo heel veel, maar ze waren er. "Maar wat veel van ons het meeste is bijgebleven, is het feit dat een groot deel van de maatschappij – onze (huis)artsen, onze collega’s, onze vrienden en door ons gekozen politieke “leiders” – weg kon kijken van wat er gebeurde." Inderdaad. Treffend verwoordt door Martin Luther King: “In the end, we will remember not the words of our enemies, but the silence of our friends.” "Anderen lieten zich onder druk vaccineren en ervaren nu spijt." Tja. Ik vind het heel naar voor ze, maar het is niet mijn probleem: je houdt je rug recht of je doet het niet. "Het laat zien dat de Parlementaire enquête niet zal helpen om de samenleving te helen, want dit land is daar helemaal nog niet klaar voor." Ik kan een cynisch lachje niet onderdrukken. Alsof de Parlementaire enquête bedoeld om de 'samenleving te helen'. Lachwekkend. Als dat zo zou zijn, zou je niet @Daandekort92 en een paar andere qua relevante kennis inhoudsloze en intellectuele vedervlieggewichten op de politieke criminelen als @SecGenNATO, @ferdgrapperhaus en @hugodejonge afsturen. Als dat zo zou zijn, zou je @MarionKoopmans, @MarcBonten op de pijnbank leggen over de ongefundeerde kletspraatjes die ze ophingen en de flagrante leugens die ze opdisten aan het Nederlandse volk. Nu gaat het erover dat Grapperhaus Arie Slob een "soepjurkje" en "een jankerd" noemde. Ach toch. Foei Ferd. "Pappa Bruls" kon "de ziekte krijgen". Foei Ferd. Ik heb hem wel erger toegewenst dan dat. En hij noemde collega Kajsa Ollongren "een bak grind in de machine van ieder besluitvormingsproces". Dat vind ik nog mild. Ik noemde haar Kaisa de Wrede. En dat vind ik nog steeds een heel goede omschrijving. Daar gaat het over in deze witwas- en doofpot enquête. Zodat er straks een lullig rapportje ligt en men kan zeggen dat men toch héus alles grondig heeft geëvalueerd. En daarom mensen erover op kunnen houden. Ikzelf was een 'gevaar voor de vaccinatiebereidheid' omdat ik een kritisch artikel schreef over de registratietrials van Pfizer en Moderna. Ik heb gezien hoe de @IGJnl kritische artsen opjaagde en probeerde het zwijgen op te leggen, en dat met directe aanwijzingen van Hugo de Jonge. Ik heb meegemaakt hoe @Het_OM mensen als ik probeerde te intimideren. Schaamteloos. Dat zal ik nooit meer vergeten. Ik hoef geen erkenning. Ik hoef geen excuses. Ik hoef geen parlementaire enquête. Ik hoef geen 'heling van de samenleving'. Het zal me allemaal aan mijn anus oxideren. Want er is niets veranderd. Maar deze misdadige aanpak heeft een kostprijs. En dat hebben al deze mensen zich blijkbaar niet gerealiseerd. Want wat bij mij overblijft, is een diep geworteld wantrouwen tegen de overheid en tegen de instanties. En tegen een groot deel van mijn medemens. Ik zal ze nóóit meer vertrouwen. Ik zou wel gek zijn. En reken er maar op dat dat wantrouwen over generaties heengaat. Dat zal ik mijn kinderen wel bijbrengen. Van de goedgelovige en behoorlijk naïeve Jan Bonte is weinig meer over. En dat is maar goed ook. Ik heb het monster in de bek gekeken. Dat hoeft geen tweede keer om er de wrange lessen uit te leren, een keer was meer dan genoeg. Want uiteindelijk gaat het maar om een ding: Je deugt of je deugt niet. https://t.co/JMMxhPFp9X #coronavirus #vaccinatie #maatschappij

🔴⚡Info @SudRadio Mélenchon continue son ascension dans l'opinion des Français | Avec 37% de sympathie, le candidat insoumis grimpe encore dans l'opinion des Français à l'approche de l'élection présidentielle de 2027 selon le dernier baromètre @IfopOpinion. https://t.co/SVju0PRD7w #Mélenchon #Election2027 #Politique

Es war ja noch etwas anderes sehr seltsam an der gestrigen Pressekonferenz des Bundeskanzlers (also genaugenommen der CDU), das kann eigentlich nicht nur mir aufgefallen sein. Ganz am Schluß. Da kam @_FriedrichMerz auf einmal - etwas zusammenhanglos - auf den Drohnenanschlag von Leipzig zu sprechen und setzte ihn in Zusammenhang mit den Landtagswahlen in Sachsen-Anhalt. Und der Zusammenhang war irgendwie so, daß er letztlich enttäuscht war, daß trotz der Verlautbarung der Bundesregierung, es seien die Russen gewesen, immer noch so viele Leute AfD und auch BSW gewählt hätten. Es klang so, als sei der gescheiterte Sprengstoffanschlag von Leipzig bzw. die Verlautbarung der Bundesregierung, das seien die Russen gewesen, aus Sicht der Bundesregierung der gamechanger im Landtagswahlkampf von Sachsen-Anhalt gewesen - und nun war man enttäuscht, daß es gar nichts gebracht hatte! Wirkten deshalb in Berlin alle so überrascht, nachdem das passiert war, was alle prognostiziert hatten? Ich bin ja bekanntlich jeglicher Sympathien mit dem Putin-Regime unverdächtig. Aber die Verlautbarung der Bundesregierung vor etlichen Tagen, nun habe man herausgefunden, daß es die Russen gewesen seien, kam mir ziemlich fishy 🐟vor. Ganz einfach deswegen, weil die Bundesregierung ja nicht verriet, woher sie das überhaupt wissen will, warum sie sich so sicher ist, welche Beweise oder wenigstens Indizien vorliegen. Kommuniziert wurde ganz einfach: wir wissen es jetzt, Geheimdienst und so, ihr müßt und das ganz einfach glauben! Der "Glaube" an die Bundesregierung ist ohnehin etwas erschüttert. Die Verfassungsschutzämter "wissen" ja auch immer ganz genau, welche Landesverbände der AfD "gesichert rechtsextremistisch" sind. Und liest man dann die zugrundliegenden "Gutachen" nach, handelt es sich um wirre Spekulations- und Assoziationskaskaden, getragen von maximalem Belastungseifer - als habe das "Correctiv" unter Drogen geschrieben. Ist die "Beweisführung" der Bundesregierung im Leipzig-Fall, die wir nicht kennen, am Ende gar von ähnlicher Qualität? Und selbst, wenn der Bundesregierung sehr plausible Indizien vorliegen sollten, die vernünftigerweise fast zwingend auf Rußland hindeuten: im internationalen Geheimdienstwesen sind "false-flag-Operationen" ja keine Seltenheit, sondern gewissermaßen der Regelfall. Daher müssen gerade dann, wenn auf den ersten Blick belastbare Indizien auf eine bestimmte Nation hindeuten, bei dem Geheimdiensten eigentlich eher die Alarmlampen angehen: "Aha, da will jemand, daß wir etwas Bestimmtes glauben!". So denken Dienste eigentlich. In der Pressekonferenz war die Wortwahl von Friedrich Merz so obskur: man habe eine "Zuordnung" vorgenommen. Weil man damit auch angesichts der Landtagswahl nicht mehr länger habe warten wollen! Es geht ja um die Schuldfrage und eine schwere Straftat. Wenn ein Gericht am Ende eines Verfahrens aufgrund von Beweisen von der Schuld eines Angeklagten überzeugt ist - dann nennt man das ja auch nicht "Zuordnung". Und: das Gericht fällt das Urteil, wenn entweder der Beweis erbracht ist oder herausgekommen ist, daß der Beweis nicht erbracht werden kann – und nicht, wenn es "nicht mehr länger warten will". Seit der gestrigen Pressekonferenz von Friedrich Merz habe ich einen Verdacht: die Bundesregierung hat möglicherweise in Wahrheit keine Ahnung, wer hinter dem Sprengstoffanschlag von Leipzig steckt, und ihre öffentliche Auskunft, man wisse jetzt, daß es die Russen gewesen seien, ist u.U. eine letztlich haltlose Behauptung "ins Blaue hinein". Und diese Behauptung wurde nicht (nur) aus außenpolitischen oder sicherheitspolitischen Erwägungen heraus getroffen - sondern, und hier wird es endgültig verrückt!, aus der Erwägung der Regierung heraus, durch so eine Behauptung den Ausgang der Landtagswahl in Sachsen-Anhalt durchgreifend beeinflussen zu können. #Politik #Bundesregierung #SachsenAnhalt

The article by Maximilian Popp addresses the declining authority of Chancellor Friedrich Merz, who is confronted with the heavy electoral defeat of the CDU, while at the same time the AfD, which openly expresses sympathy for Vladimir Putin, triumphs in Saxony-Anhalt, which could have concerning effects on German politics and relations with Russia. (translated)

It's truly outrageous to invite such harmful people in front of your community; you can't just hide everything behind benevolence. It's one thing to accept donations from sketchy individuals, but it's another to bring them sympathy capital in front of tens of thousands of people. (translated)

Das gestrige @heutejournal war 32 Minuten lang. Davon war Sympathieträgerin Dunja Hayali mehr als 20 Minuten mit Gegen-die-AfD Propaganda beschäftigt. Hier eine prägnante Zusammenfassung in 18 Sekunden: https://t.co/nOzH8lfDaY #Politik #AfD #Medien

Bei allen Wahlkampfauftritten von @UlrichSiegmund in ganz Sachsen-Anhalt waren Menschenmassen, die Siegmund Sympathien und die vollste Unterstützung entgegengebracht haben. Wie kann man sowas jetzt leugnen und behaupten, dass ein Schulze beliebter sei? https://t.co/usBeHH9ZoD #Wahlkampf #SachsenAnhalt #Politik

"Die AfD hat ein Personalproblem. Vielen ihrer Spitzenleute mangelt es an Erfahrung, Charisma und Redlichkeit. Das zieht sich durch – von Tillschneider bis ganz oben. So fiel der Parteichefin Alice Weidel im ZDF-Sommerinterview nichts Besseres ein, als deutsche Regierungspolitiker mit dem Begriff «Flachzangen» zu verunglimpfen. Stattdessen hätte sie sich einfach als vernünftige bürgerliche Alternative präsentieren können; zur vermurksten Zwangsheirat von CDU, CSU und SPD. Schwerer ins Gewicht fällt der Russland-Irrweg der AfD. Auch nach dem russischen Überfall auf die Ukraine ebbte ihre Putin-Sympathie nicht ab. Die Ukraine führt einen heroischen Abwehrkampf gegen einen verrückt gewordenen Feind. Das Feuer für diesen Kampf zieht sie aus einem glühenden Patriotismus. Die AfD sieht sich als patriotische Kraft. Es bleibt ein Rätsel, warum sie nicht auf der Seite derer steht, die einfach nur ihr Land schützen wollen." #AfD #Politik #Ukraine

The devastating flash floods along the Bhotekoshi River in Nepal have caused profound heartbreak. The people of Romania extend their deepest sympathies to everyone affected by this disaster, particularly those who have lost family members and those anxiously awaiting news of #NepalFloods #Bhotekoshi #PrayersForNepal #NP #RO

Heartbroken by the devastating floods in Nepal and Tibet and the tragic loss of life. I extend my deepest sympathies to all those who have lost loved ones and to everyone impacted by this disaster. Finland stands in solidarity with those affected as rescue efforts continue. #NepalFloods #Solidarity #DisasterRelief #NP #TW #FI

Zeg @thierrybaudet, misschien moet je toch eens uitleggen wat je met dit soort posts hoopt te bereiken? Elke keer als er door @lidewij_devos haar inzet weer wat krediet is opgebouwd, trek jij haar bijna letterlijk aan d'r haren naar beneden met dit soort absurde posts. Toen ik je daar vorige keer mee confronteerde blokkeerde je mij, da's prima, maar het geeft wel aan dat je kennelijk óf niet tegen kritiek kunt óf nooit de intentie hebt iets met die kritiek te gaan doen. Dan rijst wel automatisch de vraag waarom je kennelijk geen serieuze politiek wilt voeren en liever je tijd en aandacht steekt in dit soort complot-waanzin. Geloof je nu werkelijk maar één woord van wat deze Gaza-flotilla-held beweert, dat Israël de bron is van alle kwaad? Of dat er een 'zio-lobby' achter de schermen aan de touwtjes trekt? Het lijkt wel of één van de constanten in de FVD-strategie is dat je af en toe een post maakt die de opgebouwde sympathie en krediet weer teniet doet. Ben je misschien stikjaloers dat @lidewij_devos het factoren beter doet dan jij? Niet alleen in de peilingen, maar ook tijdens debatten in de Tweede Kamer? Zo kleinzielig ben je toch niet? Leg eens uit waarom je de boel iedere keer saboteert? #Politiek #Kritiek #Complotten