Search

An article by Hans van Soest highlights the toxic climate in The Hague, where former mayor Aboutaleb warns that the governability of the Netherlands is at risk due to personal conflicts and a lack of cooperation among politicians, while major issues such as the energy transition remain unaddressed. (translated)

Star Trek, which celebrates its 60th anniversary this week, remains an iconic phenomenon that not only provides entertainment but also highlights social issues, philosophical questions, and technological advancements, presenting a remarkably optimistic and diverse vision of the future. (translated)

Of het goed gaat met de natuur, hangt af van je referentiepunt. Door de eeuwen heen zijn natuurgebieden veranderd door de menselijk handelen: het Nederlandse cultuurlandschap. Wanneer was het goed, en wanneer is het slecht? Dit fundamentele vraagstuk begrijpen is essentieel voor het beleid, maar @ministerLVVN Van Essen doet het af als een “filosofische discussie”. #natuur #cultuurlandschap #beleid

Het globalisme heeft onze instituten en democratie inmiddels volledig ondermijnd. Instituten zoals de Raad van State of, in het filmpje hieronder, de Adviesraad Internationale vraagstukken, die vandaag een presentatie gaf in de Tweede Kamer, instituten die natuurlijk allemaal het Nederlands belang zouden moeten verdedigen, zijn niet eens meer in staat (!) om dat Nederlands belang te definiëren en te onderscheiden van het globalisme. Voor al deze instituten is het globalisme - en de zeer omstreden “Agenda 2030” SDG-doelen die een uitvloeisel van deze ideologie zijn - simpelweg gelijk aan het Nederlands belang. Zo kan het dus zo zijn dat de Adviesraad Internationale Vraagstukken, gevraagd om een publicatie te schrijven over hoe de voedselzekerheid in ons land veilig te stellen, doodleuk en met droge ogen aanbeveelt dat we daarvoor onze “ecologische voetafdruk” moeten verminderen (door bijvoorbeeld minder veevoer te importeren). Met andere woorden, we stellen, aldus deze adviesraad, onze voedselvoorziening veilig door onze boeren het leven zuur te maken. Een bizar advies, maar logisch als je van mening bent dat “Agenda 2030” en de SDGs in het Nederlands belang zijn. Daarom is het globalisme zo’n gevaarlijke ideologie, omdat het door onze instituten niet wordt gezien als een ideologie maar als iets dat vanzelfsprekend goed voor ons is. Kijk en oordeel zelf.👇 #Globalisme #Democratie #NederlandsBelang

The Media Authority advises Minister Rianne Letschert (D66) to revoke the recognition of broadcaster Ongehoord Nederland due to the glorification of Hitler, which they believe is a turning point in the issues surrounding the compliance with legal standards by the broadcaster. (translated)

Vriendschappen zijn bekoeld. Buren vermijden elkaar. Op verjaardagen wordt het onderwerp soms bewust gemeden omdat iedereen weet dat een discussie snel kan ontsporen. Wat ooit een praktisch vraagstuk was over opvangcapaciteit, is veranderd in een identiteitskwestie. https://t.co/rFkiX2etx1 #vriendschap #discussie #identiteit

Vandaag in Brabant een zeer ernstige zaak over vergunningen die mogelijk worden ingetrokken. Ongehoord, juridisch en moreel incorrect wat mij betreft. Deze vijf bedrijf hebben plannen neergelegd om 75% te reduceren. Acht maanden stilte vanuit het provinciehuis daarna. Ook ongehoord. Wat je nog te weinig in de pers hoort is dat milieu-maatregelen een prijs hebben. Wie gaat die prijs betalen is OOK een vraagstuk. Eerder schreef ik daarover : https://t.co/ARCoX1YZHV @StikstofInfo #Brabant #milieu #vergunningen

Na vijf maanden wanbeleid van het kabinet-Jetten vertrekt men nu voor twee maanden vakantie. De belangrijkste dossiers, asielindustrie, woningnood, het lot van vissers en boeren, Oekraïne, klimaat, stikstof en de EU, zijn uitsluitend verslechterd. We staan aan de vooravond van massale boerenprotesten en grootschalige vakbondsstakingen. Wat wél is geregeld, zijn de geplande verplichtingen en verboden: censuur op onwelgevallige radiozenders en social media, restricties op barbecues en andere trivialiteiten. Daarnaast zijn accijnzen en belastingen fors verhoogd, terwijl elke vorm van verlichting bij de brandstofprijzen is uitgebleven. De premier is opvallend afwezig bij de grote nationale vraagstukken, maar des te zichtbaarder op buitenlandse reizen en TikTok. Hij gedraagt zich als een echte prima donna: de concrete noden en pijnpunten van de Nederlandse burger zijn voor hem klaarblijkelijk randzaken. Waar dit kabinet wél excelleert, is het royaal uitdelen van belastinggeld aan linkse hobby’s: subsidies voor buitenlandse studenten, ontwikkelingsgelden naar Congo en miljarden naar de oorlog in Oekraïne, een conflict dat ons steeds dieper meesleurt. #KabinetJetten #Boerenprotesten #Belastingverhogingen

Het artikel pleit ervoor om de verantwoordelijkheden voor keuzes rondom zorgschaarste niet bij individuele zorgverleners te leggen, maar als maatschappelijke en politieke vraagstukken aan te pakken, om zo een rechtvaardige verdeling van zorg te waarborgen. #zorgschaarste #zorgverdeling #maatschappelijkvraagstuk

In het commentaar van NRC wordt gepleit voor het serieus nemen van de noodkreten van burgemeesters, die zich in een moeilijke positie bevinden tussen de landelijke overheid en lokale gemeenteraadsbesluiten, met name in het kader van asielopvang en andere dringende maatschappelijke vraagstukken, waarbij er behoefte is aan duidelijkere verantwoordelijkheden en bevoegdheden om de relatie tussen lokaal en landelijk bestuur te verbeteren. #burgemeesters #lokalebestuur #asielopvang

Maarten van Rossem maakt een karikatuur van het anti-immigratiestandpunt. Het gaat niet per definitie om het weren van immigranten. Nederland is altijd bereid geweest mensen in nood op te vangen en heeft zich historisch gezien gastvrij opgesteld. Voor veel mensen aan de rechterkant van het politieke spectrum ligt het pijnpunt elders: in de verdringing van etnische Nederlanders en de afnemende zichtbaarheid van de Nederlandse taal, cultuur, normen en waarden. De aanwezigheid van immigranten is op zichzelf niet het probleem. Waar het om draait, is de perceptie dat de demografische balans uit evenwicht raakt. In de grote steden vormen blanke Nederlanders inmiddels een minderheid. Velen ervaren dat hun manier van leven steeds meer onder druk komt te staan en vrezen dat deze op termijn zal verwateren of verdwijnen. In veel landen in Azië, het Midden-Oosten en Afrika zou een dergelijke maatschappelijke ontwikkeling een vanzelfsprekend onderdeel zijn van het politieke debat. In Europa ligt dat anders. Door de historische erfenis van kolonialisme en de Tweede Wereldoorlog worden degenen die dit onderwerp aansnijden vaak met argwaan bekeken of door het politieke midden en links weggezet. Dat er op de rechterflank racistische trollen actief zijn op X en dat er bewegingen ontstaan die vanuit een racistische invalshoek naar dit vraagstuk kijken, is volgens sommigen juist een gevolg van het feit dat het onderwerp jarenlang taboe is geweest. Door gematigde stemmen die zorgen uiten over demografische veranderingen te verketteren, te cancelen en uit te sluiten, creëert men ruimte voor extremisten. Wanneer redelijke zorgen niet bespreekbaar zijn, groeit het draagvlak voor radicalere geluiden. Dit is voor velen geen kwestie van angst, maar van een waargenomen maatschappelijke realiteit. Wanneer ik dit onderwerp aansnijd, word ik regelmatig aangesproken op mijn afkomst. Daarbij wordt echter vaak vergeten dat bijvoorbeeld Hindoestanen, maar ook andere migrantengroepen, juist vaker met racisme en discriminatie te maken krijgen naarmate de immigratie toeneemt. Op zogenoemde zwarte scholen worden Hindoestaanse kinderen nu al gepest of buitengesloten vanwege hun religieuze achtergrond. Meer immigratie kan daardoor niet alleen leiden tot spanningen tussen autochtonen en immigranten, maar ook tussen verschillende immigrantengroepen onderling. Als allochtoon ervaar ik daarom twee ontwikkelingen tegelijk: enerzijds toenemende spanningen als gevolg van immigratie, anderzijds de opkomst van extreemrechtse sentimenten. Beide worden versterkt doordat een open en genuanceerd gesprek over de keerzijden en excessen van immigratie vaak onmogelijk blijkt. #immigratie #cultuur #maatschappij

Column: Oostvaardersplassen, proefgebied voor Nederland BV Max von Kreyfelt De Oostvaardersplassen waren ooit bedoeld als natuurgebied. Althans, dat was het officiële verhaal. In werkelijkheid groeide het gebied uit tot iets veel interessanters voor bestuurders, beleidsmakers en gedragswetenschappers: een proefterrein voor de vraag hoe ver je kunt gaan met menselijk beheer voordat de bevolking begint te morren. En eerlijk is eerlijk: Nederland blijkt een uitstekend laboratorium. Neem de logica van de Oostvaardersplassen. Eerst sluit je een gebied af. Daarna haal je de natuurlijke balans weg. Roofdieren? Migratieroutes? Natuurlijk evenwicht? Alles weg. Vervolgens zet je grote aantallen dieren in een kunstmatige omgeving en noem je dat “vrije natuur”. Daarna begint het echte beleidsfeest. Want zodra het systeem zichtbaar ontspoort, uitgehongerde dieren, moddervelden, massale sterfte, verschijnen de experts om uit te leggen dat dit juist de bedoeling is. Dat sterfte onderdeel is van “dynamisch beheer”. Dat de leek het grotere plaatje niet begrijpt. Wie naar Den Haag kijkt, herkent het patroon onmiddellijk. Eerst ontstaat een kunstmatig systeem. Daarna ontstaan voorspelbare problemen. Vervolgens krijgt de bevolking te horen dat die problemen onvermijdelijk zijn. En tenslotte wordt iedere kritiek weggezet als emotioneel, populistisch of slecht geïnformeerd. De Oostvaardersplassen waren daardoor nooit alleen een natuurproject. Ze vormden een bestuurskundige generale repetitie voor modern Nederland. Kijk naar de overeenkomsten. Boeren verdwijnen? “Transitie.” Woningnood? “Complex vraagstuk.” Massamigratie? “Internationale verplichting.” Overvolle zorg? “Capaciteitsuitdaging.” Altijd dezelfde bestuurslogica: eerst beleid, dan ontregeling, vervolgens campagnes om burgers uit te leggen waarom zij verkeerd reageren op de gevolgen van dat beleid. De Oostvaardersplassen bewezen namelijk iets cruciaals voor de moderne bestuursklasse: mensen accepteren bijna alles, zolang je het verpakt in rapporten, experts en morele superioriteit. Zelfs zichtbaar falen. Sterker nog: hoe groter de puinhoop, hoe meer bestuur, overleg en evaluaties erbij komen. En ondertussen staat het publiek achter het hek toe te kijken hoe complete systemen langzaam vastlopen terwijl de beheerders zichzelf prijzen voor hun visie. De Oostvaardersplassen waren dus een waarschuwing. Een miniatuurversie van een land waarin bestuurders niet langer denken vanuit menselijke realiteit, maar vanuit modellen, spreadsheets, abstracte idealen en beheersdrift. Een land waarin burgers vooral worden gezien als variabelen binnen een groter plan. Of, om het eenvoudiger te zeggen: Nederland is één grote Oostvaardersplas geworden. Alleen lopen de grazers op twee benen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Oostvaardersplassen #Nederland #NatuurlijkBeheer

Column: De demonstratie-hiërarchie van Nederland Max von Kreyfelt Nederland is een prachtig land. Een land waar iedereen gelijk is. Alleen blijken sommige demonstranten nét iets gelijker dan anderen. Blokkeer je met klimaatactivisten maandenlang een snelweg, leg je verkeer, hulpdiensten en werkend Nederland stil en plak je jezelf vast aan asfalt, dan behandelt de politie je alsof ze een kwetsbaar yogaretraite begeleiden. “Rustig mevrouw… uw havercappuccino staat klaar in het busje.” Na arrestatie staan ze vaak sneller weer buiten dan een pakketje van https://t.co/4Alr0B9dZf wordt bezorgd. Maar probeer als gewone buurtbewoner eens boos te worden over een AZC in je directe leefomgeving en plots verandert Nederland in een oefening, extreem radicale ordehandhaving. Dan verschijnen er ME-busjes, Romeo’s, helmen, linies, wapenstokken en persverklaringen over “radicalisering”. Want dat is het wonderlijke van de moderne democratie: een snelweg blokkeren heet tegenwoordig “maatschappelijke betrokkenheid”, maar zorgen over leefbaarheid worden verdacht snel vertaald naar “extremistische signalen”. En burgers zien dat verschil haarfijn. Dat is het echte probleem. Niet XR. Niet asielprotesten. Maar de zichtbare demonstratie-hiërarchie. De overheid blijkt feilloos aan te voelen, welk protest ideologisch acceptabel is. Een klimaatactivist die een hoofdstad ontregelt? Idealistisch. Een boze burger uit een dorp? Potentieel gevaarlijk. Een universiteitsbezetter? Bevlogen. Een ondernemer die zijn wijk ziet veranderen? Radicaal. Een Palestijnse protestmars? Complex maatschappelijk vraagstuk. Driehonderd bezorgde moeders bij een AZC? “Signalen van extreemrechts.” Je hoeft geen politicoloog meer te zijn om het patroon te herkennen. Zelfs de gemiddelde loodgieter of vrachtwagenchauffeur voelt dat protest niet meer wordt beoordeeld op gedrag, maar op politieke geur. En precies daar wordt het gevaarlijk. Een rechtsstaat overleeft best demonstraties. Ook een paar relschoppers. Zelfs slechte ministers. Maar wat een rechtsstaat niet overleeft, is zichtbaar ongelijke behandeling. Zodra burgers het gevoel krijgen dat regels elastisch worden toegepast afhankelijk van ideologie, verdwijnt vertrouwen sneller dan koopkracht bij de supermarkt. En ondertussen begrijpt Den Haag er opnieuw helemaal niets van. Daar worden rapporten geschreven over “maatschappelijke polarisatie”, alsof die spontaan uit de lucht kwam vallen en niet jarenlang zorgvuldig is gekweekt door bestuurders die iedere vorm van kritiek reduceren tot populisme, desinformatie of extremisme. De ironie is schitterend. Dezelfde elite die jarenlang sprak over “verbinding”, heeft inmiddels een samenleving gebouwd waarin steeds meer mensen bang zijn om hardop iets te zeggen zonder direct moreel gefileerd te worden op televisie of sociale media. Maar gelukkig mogen we nog wel demonstreren. Zolang het ideologisch verantwoord gebeurt. Want we zijn een tolerant land. Met extremistische voorwaarden. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Demonstratierecht #MaatschappelijkeBetrokkenheid #Polarisatie

Eline de Jong argumenteert in haar opiniestuk dat mensgerichte kunstmatige intelligentie onverantwoordelijk is, omdat het de aanzienlijke gevolgen voor dieren negeert en daarmee de complexiteit van ethische vraagstukken rondom AI niet volledig onder ogen ziet. #KunstmatigeIntelligentie #Dierenwelzijn #Ethiek

In een aflevering van 'De Joodse wereld' werd Lenny Kuhr uitgezwaaid naar Israël, te midden van bezorgdheid over opkomend extremisme in Nederland, parallellen met de jaren dertig en een discussie over de impact van de boycot van het Songfestival op kijkcijfers en geopolitieke vraagstukken. #LennyKuhr #Kulturkammer #Antisemitisme

Uitgeprocedeerde asielzoekers in Nederland kunnen maandenlang vastzitten in detentiecentra, iets wat tegen de achtergrond van een strenger asielbeleid en Europese juridische grenzen aan de duur van vreemdelingendetentie tot ethische en praktische vraagstukken leidt. #asielbeleid #vreemdelingenbewaring #detentiecentra