Search

Πίσω από κάθε κλασική νεοχωρίτικη στιγμή υπάρχει και άλλη μία που δεν είδατε ποτέ. Καλή απόλαυση!  😉 #toxoume #topaidi https://t.co/LHEBfWMLlE #κλασική #στιγμή #απόλαυση

Και να που φτάσαμε και στο σημείο να βλέπουμε έναν σύγχρονο επισκέπτη από την Τουρκία να στέκεται μπροστά στο εντυπωσιακό Μνημείο των Νηρηίδων στο Βρετανικό Μουσείο και να αναρωτιέται, οργισμένος κιόλας, "πώς κλάπηκαν τα αρχαία μνημεία ΜΑΣ από την Ανατολία"... Να το δικαιολογήσουμε ότι μπερδεύει τη γεωγραφία με την εθνική καταγωγή; Θα μπορούσε να ισχύει. Όμως ποιος φταίει όταν ο ίδιος επισκέπτης αρχίζει τις άρες μάρες κουκουνάρες, έχοντας πλήρη άγνοια για τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτά τα αρχαιολογικά διαμάντια κατέληξαν στο Λονδίνο; Μα φυσικά το ίδιο το σύγχρονο τουρκικό κράτος που μάχεται να αυτοπαρουσιαστεί ως ο νόμιμος κληρονόμος αυτών των μνημείων. Για να καταλάβουμε την ιστορία από την αρχή, το Μνημείο των Νηρηίδων κατασκευάστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. στην Ξάνθο της Λυκίας, μια περιοχή της σημερινής νοτιοδυτικής Τουρκίας. Δημιουργήθηκε από σπουδαίους Έλληνες γλύπτες της Ιωνίας για χάρη ενός τοπικού ηγεμόνα. Εκείνη την εποχή, οι πρόγονοι των σημερινών Τούρκων δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την περιοχή, καθώς ζούσαν ως νομάδες στην Κεντρική Ασία και εμφανίστηκαν στην Ανατολία 1.500 χρόνια αργότερα, τον 11ο αιώνα μ.Χ. Τα επαναλαμβάνουμε συνεχώς ναι το ξέρω! Η μεγαλύτερη όμως αλήθεια κρύβεται στον τρόπο με τον οποίο το μνημείο αυτό έφυγε από την Ανατολία. Όταν ο Βρετανός αρχαιολόγος Σαρλ Φέλοους έφτασε στην Ξάνθο το 1838, το Μνημείο των Νηρηίδων δεν ήταν ένα όρθιο οικοδόμημα. Είχε γκρεμιστεί και ισοπεδωθεί ολοκληρωτικά από ισχυρούς σεισμούς ήδη από την εποχή του Βυζαντίου. Τα ανάγλυφα μάρμαρα και οι κολώνες του ήταν θαμμένα μέσα στο χώμα, διάσπαρτα και ξεχασμένα για αιώνες. Για να τα ξεθάψει και να τα μεταφέρει στο Λονδίνο, ο Φέλοους δεν έκανε κάποια κλοπή στα κρυφά (όπως ο Έλγιν για παράδειγμα). Απευθύνθηκε στην επίσημη κυβέρνηση της χώρας, την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1841, ο ίδιος ο Σουλτάνος εξέδωσε ένα επίσημο αυτοκρατορικό φιρμάνι, δίνοντας στους Βρετανούς τη ρητή έγκριση να φορτώσουν τα αρχαία μάρμαρα σε πολεμικά πλοία και να τα πάρουν. Για τους Οθωμανούς, η κλασική αρχαιότητα ήταν απλώς "άχρηστες πέτρες των γκιαούρηδων" που μπορούσαν να τις χαρίσουν ή να τις πουλήσουν για να κάνουν διπλωματικές εξυπηρετήσεις στις μεγάλες δυνάμεις της εποχής. Θα μου πείτε τώρα, πώς θα τα μάθει αυτά ο κάθε Τούρκος επισκέπτης; Ελα μου ντε. Κάποιος γλωσσολόγος είπε κάποτε "Η εκπαίδευση είναι ένα σύστημα επιβαλλόμενης άγνοιας"... #Αρχαιότητα #Ιστορία #Τουρκία

Το λυκόφως είχε απλωθεί πάνω από τα ανάκτορα των Σουσών. Ο Αλέξανδρος στεκόταν στον εξώστη, παρατηρώντας το μεγάλο πεδίο έξω από τα τείχη. Εκεί, χιλιάδες άνδρες, Μακεδόνες της φάλαγγας, Θεσσαλοί ιππείς και Αθηναίοι οπλίτες, είχαν αφήσει στην άκρη τις πανοπλίες τους. Στεκόταν ο ένας δίπλα στον άλλο, εντελώς γυμνοί, με το δέρμα τους να λάμπει από το λάδι που άπλωναν με ευλάβεια οι αλείπτες. Δεν υπήρχαν πια στρατηγοί και στρατιώτες. Μέσα στο σκάμμα της πάλης, η γύμνια τους είχε κάνει όλους ίσους. Ήταν η ιερή ώρα της πατρίδας, ένα ζωντανό κομμάτι Ελλάδας στην καρδιά της Ασίας. Δίπλα στον βασιλιά, ο Ηφαιστίων παρακολουθούσε τη σιωπή του. "Σκέφτεσαι τον Διώξιππο;" ρώτησε χαμηλόφωνα. Ο Αλέξανδρος δεν γύρισε το βλέμμα. "Όχι", απάντησε κοφτά. "Σκέφτομαι την ψευδαίσθηση της Ολυμπίας. Οι Έλληνες πίσω στην πατρίδα στεφανώνουν άνδρες που ξοδεύουν τη ζωή τους για να μάθουν να λυγίζουν ένα γόνατο σε ένα τετράγωνο σκάμμα. Ο επαγγελματίας αθλητής τρέφεται για να επιδεικνύεται. Ο στρατιώτης μου ασκείται για να επιβιώσει." "Και όμως, τους επιτρέπεις να τελούν αυτό το τελετουργικό κάθε φορά που σταματάμε", παρατήρησε ο Ηφαιστίων, δείχνοντας τους άνδρες που καθάριζαν τον ιδρώτα και τη σκόνη με τις στλεγγίδες τους. Ο Αλέξανδρος χαμογέλασε, και στα μάτια του άστραψε εκείνη η γνώριμη, κοφτερή διάνοια. "Τους το επιτρέπω γιατί η γύμνια και το λάδι τους θυμίζουν ποιοι είναι. Τους κρατάει Έλληνες. Όταν βγάζουν τα ρούχα τους, νιώθουν ελεύθεροι πολίτες, όχι ξένοι σε μια εχθρική γη. Είναι η βαλβίδα αποσυμπίεσής τους. Αλλά κοίταξε καλά..." Ο Αλέξανδρος έδειξε με το χέρι του τις πανοπλίες και τα όπλα, που ήταν παραταγμένα με απόλυτη γεωμετρική ακρίβεια σε μια μεγάλη γραμμή, λίγα μόλις βήματα πίσω από τους γυμνούς αθλητές. "Έχω δώσει απαράβατη εντολή", συνέχισε ο Αλέξανδρος, και η φωνή του έγινε σοβαρή. "Οι θώρακες, τα κράνη και οι σάρισες δεν μένουν ποτέ πίσω στις σκηνές. Τοποθετούνται πάντα στην άκρη του σκάμματος, σε απόσταση αναπνοής. Θέλω, την ώρα που παλεύουν γυμνοί και νιώθουν αθλητές, το βλέμμα τους να πέφτει συνεχώς πάνω στο σίδερο. Να μην ξεχνούν ούτε δευτερόλεπτο ότι η ελευθερία της παλαιστράς υπάρχει μόνο επειδή την προστατεύει το δόρυ τους." Κατέβασε το χέρι του και κοίταξε τον φίλο του. "Ο Φίλιππος, ο πατέρας μου, αγόραζε άλογα για να κερδίζει τίτλους στην Ολυμπία. Εγώ δεν χρειάζομαι τίτλους. Παίρνω αυτό το τελετουργικό που οι Έλληνες έχουν στο αίμα τους ως πολίτες-στρατιώτες, τους αφήνω να το ζήσουν, αλλά τους κρατώ δεμένους με το ατσάλι. Μόλις ο ήλιος πέσει, η εντολή αλλάζει. Το λάδι ξύνεται, οι θώρακες κουμπώνουν, και οι αθλητές γίνονται πάλι η πιο φονική μηχανή του κόσμου. Δεν τους έχω να αθλούνται για το στεφάνι, Ηφαιστίωνα. Τους έχω να αθλούνται για τη μάχη. Όταν τους βάζω να τρέχουν δύο στάδια με την πλήρη εξάρτυση, δεν με νοιάζει ποιος θα πάρει το χρυσό κύπελλο. Με νοιάζει να ξέρω ποιος μπορεί να εφορμήσει στους λόφους των Γαυγαμήλων χωρίς να του κοπεί η ανάσα. Όταν παλεύουν στην άμμο, μαθαίνουν να κρατούν την ισορροπία τους όταν το έδαφος θα γλιστράει από το αίμα." ------------------------ Αυτό που ο Αλέξανδρος γνώριζε καλά (και αυτό που η ιστορία επιβεβαιώνει) ήταν η μοναδική ιδιαιτερότητα του αρχαιοελληνικού κόσμου. Στις πόλεις-κράτη, ο αθλητισμός δεν ήταν ένα χόμπι για λίγους ούτε μια απλή διασκέδαση (τα έχουμε πει πολλές φορές αυτά). Ήταν η ίδια η βάση της επιβίωσης της πόλης.Δεν υπήρχαν μόνιμοι, επαγγελματικοί στρατοί (με εξαίρεση τη Σπάρτη). Ο κάθε ελεύθερος πολίτης ήταν, εξ ορισμού, στρατιώτης. Η φυσική κατάσταση ήταν πολιτικό και στρατιωτικό καθήκον. Ένας σώματικά αδύναμος πολίτης ήταν βάρος για τη φάλαγγα της πόλης του. Για τους Έλληνες, η δημόσια γύμνωση κατά την άσκηση ήταν το απόλυτο σύμβολο του πολιτισμού τους, κάτι που τους ξεχώριζε από τους "βαρβάρους".Οι Πέρσες και οι άλλοι ανατολικοί λαοί θεωρούσαν τη δημόσια γύμνωση ντροπή και ταπείνωση.Αντίθετα, για έναν Έλληνα, το να βγάλει τα ρούχα του και να αλειφτεί με λάδι σήμαινε: "Είμαι ελεύθερος πολίτης, είμαι πολιτισμένος, είμαι Έλληνας". Ήταν ένα τελετουργικό που τους θύμιζε ποιοι είναι, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους. Το λάδι δεν ήταν ένα απλό λιπαντικό. Η επάλειψη (που γινόταν από ειδικούς, τους αλείπτες- Ελαιοθεσία) είχε σχεδόν θρησκευτικό χαρακτήρα.Πριν από τους αγώνες, το λάδι ζέσταινε τους μυς και προστάτευε το δέρμα από τον καυτό ήλιο, τη σκόνη και τις αμμοθύελλες της ερήμου.Μετά τον αγώνα, χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό μεταλλικό εργαλείο, τη στλεγγίδα, για να ξύσουν από το σώμα τους το μείγμα λαδιού, ιδρώτα και σκόνης. Αυτή ακριβώς την εγγενή κουλτούρα εκμεταλλεύτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν χρειάστηκε να διδάξει στους άνδρες του πώς να αγαπούν τη σωματική άσκηση. Την είχαν στο αίμα τους από παιδιά. Αυτό που έκανε ήταν να πάρει αυτή την καθημερινή συνήθεια της παλαίστρας και να της δώσει στρατιωτική κατεύθυνση, μετατρέποντας τους αγώνες σε μια διαρκή, ζωντανή προσομοίωση πολέμου. Στην πράξη δηλαδή, χρησιμοποιούσε τον αθλητισμό όχι ως μέσο ψυχαγωγίας, αλλά ως ένα σκληρό, εφαρμοσμένο εργαλείο στρατιωτικής εκπαίδευσης και ψυχολογικής τόνωσης. Αντί για τα κλασικά αγωνίσματα των Ολυμπιακών, οργάνωνε δραστηριότητες που προσομοίωναν τις συνθήκες της μάχης. Κατά τη διάρκεια των μεγάλων παύσεων της εκστρατείας διοργάνωνε αγώνες με μεγάλα χρηματικά έπαθλα, οι οποίοι περιλάμβαναν: - Αγώνες Δρόμου με Πλήρη Εξάρτυση: Οι στρατιώτες έτρεχαν μεγάλες αποστάσεις φορώντας την πανοπλία τους, το κράνος και κρατώντας την ασπίδα και τη σάρισα. - Αγώνες Ακοντισμού και Τοξοβολίας: Αντί για στόχους σε γήπεδο, οι στρατιώτες εκπαιδεύονταν σε ταχύτητα και ακρίβεια υπό πίεση, προσομοιώνοντας την αντιμετώπιση του εχθρικού ιππικού. - Εικονικές Μάχες: Οργάνωνε ολόκληρα τμήματα στρατού να "πολεμούν" μεταξύ τους με ξύλινα όπλα για να δοκιμάσει νέους σχηματισμούς, αυτό που λέμε "τακτική". Ο Αλέξανδρος είχε δημιουργήσει ένα σώμα ελίτ αγγελιαφόρων και ανιχνευτών, τους Ημεροδρόμους.Η εκπαίδευσή τους βασιζόταν σε υπερ-αποστάσεις αντοχής.Ήταν ικανοί να τρέχουν επί μέρες σε ανώμαλο έδαφος, κάτω από τον καυτό ήλιο ή το ψύχος, μεταφέροντας κρίσιμες στρατιωτικές πληροφορίες.Η φυσική τους κατάσταση ξεπερνούσε αυτή των περισσότερων Ολυμπιονικών της εποχής. Στην Ασία, ο Αλέξανδρος και οι αξιωματικοί του μετέτρεψαν το κυνήγι σε ελίτ αθλητική δραστηριότητα.Κυνηγούσαν λιοντάρια, αρκούδες και πάνθηρες στις περσικές βασιλικές προστατευόμενες περιοχές (παραδείσους).Το κυνήγι αυτό γινόταν σώμα με σώμα, με δόρατα και τόξα.Απαιτούσε την ίδια ψυχραιμία, στρατηγική και σωματική δύναμη που χρειαζόταν ένας στρατιώτης όταν αντιμετώπιζε τον εχθρό στο πεδίο της μάχης. Όσο για τον ίδιο...δεν υπάρχει καμία ιστορική καταγραφή που να δείχνει τον Αλέξανδρο να κάνει την κλασική, καθημερινή προπόνηση ενός αθλητή της εποχής. Δεν τον φανταζόμαστε να κάνει διατάσεις ή να παλεύει στην άμμο της παλαίστρας για να κρατηθεί σε φόρμα. Ωστόσο, η ίδια η καθημερινότητά του ήταν μια ακραία αθλητική δοκιμασία. Ο Αλέξανδρος αθλείτο μέσα από την πράξη: - Κυνηγούσε λιοντάρια και άγρια θηρία στην Ασία πεζός ή έφιππος, μια δραστηριότητα που απαιτούσε εκρηκτική δύναμη, αντανακλαστικά και τεράστια αντοχή. - Περπατούσε χιλιόμετρα δίπλα στους στρατιώτες του κάτω από τον ήλιο, φορούσε τη βαριά πανοπλία του για ώρες και πολεμούσε στην πρώτη γραμμή, δεχόμενος επανειλημμένα σοβαρά τραύματα. -Η καθοδήγηση του Βουκεφάλα και η διοίκηση του ιππικού των Εταίρων μέσα στη χαώδη σύγχυση της μάχης απαιτούσε κορυφαία φυσική κατάσταση. Δεν χρειαζόταν το γυμνάσιο, γιατί η ίδια του η ζωή ήταν ένας συνεχής, θανάσιμος αγώνας. Αντιλαμβανόταν το σώμα του όπως και τον στρατό του: ως ένα τέλεια κουρδισμένο εργαλείο που σκοπό δεν είχε να κερδίσει το χειροκρότημα στην Ολυμπία, αλλά να υποτάξει τον γνωστό κόσμο! Καλημέρα σε όλους! Λίγο μεγάλο για πρωινό ξύπνημα, αλλά σκεφτείτε μόνο ότι εγώ ακόμη δεν έχω κοιμηθεί😊 #Αλέξανδρος #ΑρχαίαΕλλάδα #Αθλητισμός

📌Το βίντεο είναι αριστούργημα πολιτικής υποκριτικής σε 28 δευτερόλεπτα. Κοπέλα που (υποτίθεται) πήγαινε σε συγκεκριμένο λύκειο, παραπονιέται στον Τσίπρα ότι το σχολείο της δεν έχει τουαλέτες, δεν έχει θέρμανση, "είναι έτοιμο να πέσει" και τα βιβλία ήρθαν μετά από δύο μήνες. Και μετά, με το πιο αθώο ύφος του κόσμου: "Εγώ όταν ήμουν στο γυμνάσιο, είχα βιβλία από την πρώτη μέρα γιατί ήσασταν εσείς". Μια στιγμή. Από το γυμνάσιο στο λύκειο πόσα χρόνια χρειάζονται; Τρία. Το πολύ τέσσερα αν έχεις μείνει και καμιά χρονιά. Δηλαδή η κοπέλα που πάει τώρα στο λύκειο (πετάγεται και η άλλη να τονίσει, ΕΠΑΛ) ήταν γυμνάσιο την εποχή Τσίπρα, και τώρα θυμάται με νοσταλγία τις τουαλέτες και τα βιβλία της πρώτης μέρας. Ή είμαστε μπροστά σε κλασική περίπτωση αιώνιας αριστερής μαθήτριας που δεν μεγαλώνει ποτέ, ή απλά δεν ξέρουν ούτε να στήνουν βίντεο. Επιλέγω το δεύτερο. Είναι πιο ρεαλιστικό. 🎪🥳😎😂😂 #Πολιτική #Εκπαίδευση #Υποκρισία

Αν ο Νόλαν κάτσει να ακούσει τον Mythologist, θα πέσει σε βαριά κατάθλιψη στο επόμενο δευτερόλεπτο. Γιατί η κριτική που ασκείται στην ταινία του εδώ, απέχει παρασάγγας από αυτό που ο ίδιος ήθελε να περάσει στο κοινό και φρόντισε να μας το πει... Και εξηγώ: Ο αρχαιολόγος προσέγγισε το έργο με ένα πολύ συγκεκριμένο φίλτρο ας το πω. Προσπάθησε να βρει "λογικές" εξηγήσεις, αρχαιολογικά δεδομένα και ηθικά διδάγματα (Νόστος, Ύβρις, Φιλοξενία) για να δικαιολογήσει το γιατί η ταινία στέκεται ως "σοβαρή διασκευή"... Λογικό θα πω αφού μιλάμε για ΤΟ έπος και η ταινία (θεωρητικά πάντα) αυτό χρησιμοποίησε. Και εγώ το ίδιο θα έκανα αν...το τονίζω το αν, δεν είχα κάνει το λάθος να ακούσω τον ίδιο τον Νόλαν. Ο οποίος, για να μη θρέφουμε αυταπάτες,στις συνετεύξεις του είναι ξεκάθαρος στο ότι δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να κάνει ένα "μάθημα ηθικής ή μια "αρχαιολογική αναπαράσταση". Θα αναφέρω αυτά που εντόπισα ως διαφορές ανάμεσα σε αυτά που μας λέει ο Mythologist (που μάλλον αγνοεί γιατί δεν τον έχει ακούσει, ή παραβλέπει, δεν γνωρίζω) και στη σκηνοθετική φιλοσοφία του Νόλαν. O Mythologist λοιπόν, είδε μια "ταινία για τις ενοχές του Οδυσσέα" και τη "σταδιακή ηθική του εξέλιξη. Ο Νόλαν πάλι, έχει ξεκαθαρίσει ότι η Οδύσσεια τον ενδιέφερε αποκλειστικά ως ένας μηχανισμός υποκειμενικού χρόνου. Ο "στροβιλισμός" (τα μπερδεμένα timelines, οι παραισθήσεις, οι αναχρονισμοί) δεν είναι ένα απλό τρικ για να δούμε τις τύψεις του ήρωα, αλλά μια προσπάθεια να βιώσει ο θεατής τον χρόνο όπως τον αντιλαμβάνεται ένας άνθρωπος στα όρια της τρέλας. Και αντιγράφοντας και ένα συνάδελφο : "Ο Νόλαν δεν ήθελε να διδάξει τον νόμο του Δία, ήθελε να διαλύσει τη γραμμική αφήγηση"... - Ο Mythologist μας λέει ότι η επιλογή της μαύρης ηθοποιού για την Ελένη "δεν έχει καμία σημασία για την πλοκή" και ότι "κρατάει μόνο 3 λεπτά", άρα ο θόρυβος ήταν άδικος. Ο Νόλαν, όμως, στις συνεντεύξεις του έχει δηλώσει ότι το casting (όπως τον Travis Scott ως Δημόδοκο και τη Lupita) έγινε σκόπιμα για να σπάσει την κλασική αισθητική. Δεν ήταν μια "αδιάφορη" επιλογή. Ήθελε να δημιουργήσει μια αίσθηση "παγκόσμιου, διαχρονικού μύθου" που δεν ανήκει σε καμία συγκεκριμένη γεωγραφική ή φυλετική πραγματικότητα της Μυκηναϊκής Ελλάδας, προκαλώντας συνειδητά το κοινό. - Και σταματώ και στη μεγαλύτερη "αδυναμία" της ταινίας, όπως ακριβώς την αποκάλεσε και ο Mythologist (ο οποίος και απογοητεύτηκε κιόλας γιατί μας λέει ότι χάθηκε η πολυμηχανία του Οδυσσέα), στην αφαίρεση των Φαιάκων. Για τον Νόλαν όμως, η αφαίρεση της Ναυσικάς, των Φαιάκων και του ονόματος "Κανένας" ήταν απολύτως συνειδητές "δραματουργικές αποφάσεις" (έτσι τις αποκάλεσε). Εξήγησε ότι ήθελε να απομονώσει τον Οδυσσέα σε ένα καθαρά εσωτερικό, ψυχολογικό τοπίο. Το να παρουσιάσει τον Οδυσσέα ως τον κλασικό "πολυμήχανο" που ξεγελάει τον Κύκλωπα με έξυπνα λογοπαίγνια, θα κατέστρεφε τον βαρύ, υπαρξιακό τόνο που ήθελε να δώσει στην ταινία. ----------------------- Κουράστηκα να λέω τα ίδια και τα ίδια. Όποιος επιθυμεί φυσικά και θα πάει να τη δει και θεωρώ ότι θα τη χαρεί κιόλας ως υπερθέαμα (και ας χτυπούν οι αναχρονισμοί σε διάφορους τομείς). Προσωπικά δεν θέλω να δω την άποψη του Νόλαν για το έπος. Δεν με ενδιαφέρει. Γιατί απλά δεν είναι το έπος. Αν την είχε ονομάσει κάπως αλλιώς, και αν μου άρεσε αυτό το "μαύρο" (που δεν μου αρέσει) ίσως και να πήγαινα για να περάσει η ώρα μου. Σε όποιον δεν αρέσει η άποψή μου πρόβλημά του. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να γίνει και δικό μου! #Νόλαν #Ταινία #Μυθολογία

🧨Είχατε δύο χρόνια να υιοθετήσετε τη νομοθεσία προστασίας δημοσιογράφων από αγωγές #Slapp. Στις 7 Μαΐου εξέπνευσε άπρακτη η προθεσμία και δεν ενσωματώσατε τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία ακόμα. 💣«Τώρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκινά εναντίον της Ελλάδας και άλλων κρατών, διαδικασία επί παραβάσει, η οποία μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα ακόμα και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αν συνεχίσετε να καθυστερείτε. ⁉️Έχετε να μας ανακοινώσετε συγκεκριμένη ημερομηνία ψήφισης γι΄ αυτό το νομοσχέδιο που είναι υπ΄ ευθύνη σας ή να ετοιμαζόμαστε για Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;» ⚠Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι όλα πάνε καλά, ότι η Ελλάδα είναι πρωτοπόρος σε όλη την Ευρώπη (Lol) και άλλα ενδιαφέροντα, μα δυστυχώς όχι και τόσο πειστικά για όποιον ξέρει τι αντιμετωπίζουν οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα. 🛢Το ενδιαφέρον είναι ότι στη συνέχεια έβγαλε είδηση καθώς απάντησε στο ερώτημα ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την καθυστέρηση. 📌«Εσείς ως αρμόδιος για τα ζητήματα Τύπου και Ενημέρωσης, ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδης ή κανείς;» 👉Εδώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε και ουσιαστικά «έδειξε» τον Φλωρίδη: 🎇«Το συγκεκριμένο [νομοσχέδιο] είναι του Υπουργείου Δικαιοσύνης» «Όπως αντιλαμβάνεστε στο χρονοδιάγραμμα ενός Υπουργείου, εν προκειμένω του Υπουργείου Δικαιοσύνης, προτεραιοποιήθηκαν άλλα νομοσχέδια.» 😂Ενδιαφέρον άδειασμα. Ένα άδειασμα, όμως, που δεν αφήνει χωρίς ανεπηρέαστο και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. ⚡️Με ποιο έρισμα θα καυχηθεί προεκλογικά αύριο μεθαύριο για αυτόν τον νόμο «προστασίας των δημοσιογράφων», όταν εδώ για να διώξει την ευθύνη της καθυστέρησης αποδίδει το νομοσχέδιο στον Φλωρίδη; 🕸️Πάμε όμως να δούμε μία-μία και τις υπόλοιπες επικοινωνιακές τακτικές που εφάρμοσε 1) Μετατόπιση ερωτήματος. Το βασικό ερώτημα ήταν: γιατί χάθηκε η προθεσμία, ποιος ευθύνεται, και ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη. Εκείνος απάντησε κυρίως: πότε περίπου θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο, τι άλλα έχει κάνει η κυβέρνηση, και πόσο καλά τα πηγαίνει συνολικά η Ελλάδα. Δηλαδή αντικατέστησε το ερώτημα «ποιος ευθύνεται για την παράβαση;» με το ευκολότερο «τι έχουμε κάνει γενικά για τους δημοσιογράφους;». 2) Υποβάθμιση μέσω διαδικαστικής κανονικοποίησης Με τη φράση: «Συνήθως όταν ένα νομοσχέδιο μπαίνει σε δημόσια διαβούλευση…» παρουσίασε την κατάσταση ως μια συνηθισμένη κοινοβουλευτική διαδικασία. Έτσι μετατόπισε την προσοχή από το γεγονός ότι είχε ήδη εκπνεύσει η ευρωπαϊκή προθεσμία και είχε κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει, στο ότι πλέον ακολουθούνται τα τυπικά βήματα. Δηλαδή στην Ελλάδα 2.0 των Μενουμευρώπηδων είναι τυπική κατάσταση να χάνονται οι προθεσμίες της Ε.Ε.; 3) Μεταφορά της συζήτησης από το παρελθόν στο μέλλον Αντί να εξηγήσει την καθυστέρηση, έδωσε ένα μελλοντικό χρονοδιάγραμμα: «Μετά από δύο με τρεις εβδομάδες… ψηφίζεται περίπου μετά από ένα μήνα». Αυτή είναι κλασική τεχνική αναβολής της λογοδοσίας: το πρόβλημα του τι δεν έγινε εγκαίρως αντικαθίσταται από την υπόσχεση ότι κάτι θα γίνει σύντομα. Και πριν 2 μήνες που ρωτούσαμε όταν εξέπνευσε η προθεσμία, πάλι «σύντομα» μας έλεγε ότι θα γίνει. Και από τότε έχουν φάει τόσες SLAPP οι συνάδελφοί μας και η κυβέρνηση τους έχει αφήσει απροστάτευτους. 4) Επιθετική απαξίωση του πλαισίου της ερώτησης Χρησιμοποίησε εκφράσεις όπως: «πάει και αυτός στον κουβά» και: «το αφήγημα περί εξαίρεσης». Η γλώσσα αυτή δεν απαντά στα συγκεκριμένα γεγονότα. Στόχος της είναι να εμφανίσει όχι μόνο την ερώτηση, αλλά συνολικά την κριτική για το κράτος δικαίου και την ελευθερία του Τύπου ως υπερβολική, κομματική ή κατασκευασμένη. Μάλλον και η Κομισιόν θέλει το κακό της χώρας και του πολυχρονεμένου μας ηγέτη (το ίδιο είναι αυτά) 5) Κατασκευή καρικατούρας-ευρύτερου «αφηγήματος»- και αναίρεσή του Η ερώτηση αφορούσε μια συγκεκριμένη παράλειψη: τη μη εμπρόθεσμη ενσωμάτωση μιας οδηγίας. Ο Μαρινάκης τη συνέδεσε με έναν πολύ ευρύτερο ισχυρισμό: «ο ισχυρισμός της “θλιβερής εξαίρεσης, της μαύρης εξαίρεσης”» και στη συνέχεια υποστήριξε ότι αυτός ο συνολικός ισχυρισμός καταρρέει. Πρόκειται για μορφή straw man: αντί να αντιμετωπίσει τη στενή και επαληθεύσιμη κατηγορία, την εντάσσει σε ένα γενικό «αντικυβερνητικό αφήγημα», το οποίο είναι ευκολότερο να απορρίψει ρητορικά. 6) Whataboutism και σύγκριση με προηγούμενες κυβερνήσεις Στη δεύτερη απάντηση είπε: «φέραμε όσα δεν είχαν έρθει όλα τα χρόνια που προηγήθηκαν και κυβέρνησαν υποτίθεται πολύ πιο “ευαίσθητοι”». Αντί να εξηγήσει τι έκανε η σημερινή κυβέρνηση στα δύο χρόνια της προθεσμίας, έστρεψε τη συζήτηση στις παραλείψεις προηγούμενων κυβερνήσεων. Αυτή η σύγκριση δεν αναιρεί τη σημερινή καθυστέρηση, αλλά επιχειρεί να τη σχετικοποιήσει. 7) «Καταιγισμός επιτευγμάτων» Παρέθεσε διαδοχικά: κατάργηση της απλής δυσφήμισης, υιοθέτηση του EMFA, ιδιώνυμο για απειλές κατά αθλητικογράφων, Κέντρο Ασφαλείας και Προστασίας Δημοσιογράφων, ρυθμίσεις για έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, νομοθεσία για τη δημόσια τηλεόραση. Αυτή η τεχνική, γνωστή και ως laundry list, δημιουργεί την εντύπωση έντονης κυβερνητικής δραστηριότητας και «πνίγει» το ένα δυσμενές γεγονός μέσα σε έναν μεγάλο κατάλογο θετικών δράσεων. Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν απαντά άμεσα γιατί δεν τηρήθηκε η συγκεκριμένη προθεσμία. 8) Επιλεκτική επίκληση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Όταν η Επιτροπή κινεί διαδικασία επί παραβάσει, η σημασία της παρουσιάζεται περίπου ως τυπική ή διαχειρίσιμη. Όταν όμως μια παλαιότερη έκθεσή της περιέχει θετική διατύπωση, η Επιτροπή χρησιμοποιείται ως αυθεντία: «Μίλησε η Κομισιόν για αξιοσημείωτη πρόοδο». Άρα ο ίδιος θεσμικός δρώντας αντιμετωπίζεται διαφορετικά ανάλογα με το αν το εύρημά της είναι θετικό ή αρνητικό για την κυβέρνηση. 9) Ασαφής συγκριτικός ισχυρισμός Η διατύπωση: «Η Ελλάδα πέρυσι ήταν σε καλύτερη μοίρα από 15 κράτη-μέλη» λειτουργεί ως αριθμητικό μήνυμα εντυπωσιασμού, χωρίς να διευκρινίζει ακριβώς: με ποιον δείκτη, σε ποια επιμέρους κατηγορία, με ποια μεθοδολογία, και αν αυτό αφορά ειδικά τις SLAPP. Η γενική ευρωπαϊκή σύγκριση χρησιμοποιείται για να απαντήσει σε ένα πολύ συγκεκριμένο ελληνικό θεσμικό έλλειμμα. 10) Αντιστροφή της πίεσης προς τον δημοσιογράφο Με εκφράσεις όπως: «σας συνιστώ να δείξετε λίγη υπομονή» και: «κάντε μια έρευνα για τις ευρωπαϊκές οδηγίες» μεταφέρει εμμέσως το πρόβλημα από την κυβερνητική καθυστέρηση στον τρόπο με τον οποίο ο δημοσιογράφος θέτει το ζήτημα. Υπονοεί ότι η ερώτηση οφείλεται σε βιασύνη ή ανεπαρκή ενημέρωση, παρότι στηρίζεται σε συγκεκριμένη προθεσμία και σε επίσημη διαδικασία επί παραβάσει. 11) Μετατροπή της νομικής υποχρέωσης σε κυβερνητικό επίτευγμα Η φράση: «εντός αυτής της κοινοβουλευτικής θητείας υλοποιεί και αυτή τη δέσμευση» αλλάζει το μέτρο αξιολόγησης. Η πραγματική προθεσμία ήταν η ευρωπαϊκή προθεσμία ενσωμάτωσης, όχι το τέλος της κοινοβουλευτικής θητείας. Παρουσιάζει, επομένως, την καθυστερημένη εκπλήρωση μιας δεσμευτικής υποχρέωσης σαν πολιτική πρωτοβουλία που η κυβέρνηση επιλέγει να ολοκληρώσει. Συνολικά Η βασική στρατηγική του ήταν: εκχώρηση ευθύνης → υπόσχεση μελλοντικής λύσης → κατάλογος άλλων επιτευγμάτων → σύγκριση με το παρελθόν και την Ευρώπη → απαξίωση της κριτικής ως “αφήγημα”. Το βασικό σημείο που έμεινε αναπάντητο ήταν ακριβώς το πιο πολιτικά επιβαρυντικό: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για το γεγονός ότι η δεσμευτική προθεσμία της 7ης Μαΐου χάθηκε και χρειάστηκε να κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει. #Journalism #MediaFreedom #SLAPP

Η ταινία «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν, που κάνει πρεμιέρα σε 140 ελληνικές αίθουσες, αποδεικνύει ότι η κλασική ιστορία του Ομήρου δεν χρειάζεται άλλη διασκευή, καθώς προσφέρει μια εξαιρετικά προσεγμένη και φιλόδοξη παραγωγή που σέβεται το πρωτότυπο κείμενο, παρά τις δικές της παρεμβάσεις. #Οδύσσεια #ΚρίστοφερΝόλαν #σινεμά

Ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2026 θα περιλαμβάνει ένα επικών διαστάσεων Halftime Show, που θα συνδυάζει ποπ και κλασική μουσική, με συμμετοχές σπουδαίων καλλιτεχνών και 30 λεπτά διάρκεια, αντί των 15 που προβλέπουν οι κανονισμοί. #Μουντιάλ2026 #HalftimeShow #Coldplay

ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΣΤ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΖΗΤΑΕΙ 13 ΕΥΡΩ/ΩΡΑ+ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΑΡΑ ΓΙΑ 4 ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ ΜΗΝΑ 400-450 ΕΥΡΩ ΑΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΣΙΔΕΡΩΜΑ ΓΙΑ 4 ΗΜΕΡΕΣ LOL ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΣΑΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΟΡΜΑΛ ΠΟΣΟ ΟΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΕΩΣΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ LOL ΟΤΙ ΓΕΝΙΚΑ ΠΑΙΖΕΙ ΠΟΛΥ ΧΡΗΜΑ ΣΤΟ X ΚΑΙ ΕΙΣΤΕ ΑΠΛΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΑΠΑΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΤΕ ΣΑΝ ΚΑΡΑΜΕΛΑ ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΣΕ 1-2 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΡΟΜΠΟΤ ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΡΙΕΣ ΜΕ ΤΑ 13ΕΥΡΩ+ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΠΑΡΙΑ ΜΟΥ #Καθαριότητα #Οικονομία #Εργασία

Τα επόμενα χρόνια θα εκτιμήσετε πολύ τους κτηνοτρόφους, όσοι δεν τους εκτιμάτε τώρα. Σας το εγγυώμαι. Μεγάλη μείωση ζωικού κεφαλαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα τελευταία 10 χρόνια, σύμφωνα με τη Eurostat. Χοντρικά ⬇️ κατά 10% σε 10 χρόνια. Στην Ελλάδα δε, η μείωση είναι τεράστια σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ. Χοντρικά ⬇️ κατά 13% σε 1 χρόνο! Και κάπως έτσι οι τιμές του κρέατος ανεβαίνουν με υψηλότατους ρυθμούς. Και θα συνεχίσουν. Με τις ανόητες πολιτικές της ΕΕ και της Ελλαδας, το κρέας γίνεται πάλι είδος πολυτελείας. Όπως ήταν πριν 50 χρόνια. Μετά το δημογραφικό πρόβλημα και την στεγαστική κρίση, ετοιμαστείτε και για επισιτιστικό πρόβλημα. Απλά οι πολιτικοί μας θα το βάλουν στο λεξιλόγιο τους σε μερικά χρόνια από τώρα. Με την κλασική καθυστέρηση. Οπως έκαναν και για το δημογραφικό και το στεγαστικό. #κρεας #επισιτιστικη_κριση #κτηνοτροφια #ΕΕ #ελλαδα #κτηνοτροφια #επισιτιστικη_κριση #κρεας

ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΥΠΕΡΟΜΑΔΑ ΕΧΕΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΥΣΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΟΥΣΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟ ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΤΟΡΣΕΙ ΚΑΙ ΓΟΥΟΚΑΠ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΑΣΕΙ #olympiacosbc #paobc https://t.co/DAOFSQxo5o #Olympiakos #Basketball #Sports

Αφιέρωσα ένα τέταρτο από τον χρόνο μου για να διαβάσω μια ακόμη παραποίηση, ένα ακόμη παραλήρημα ντυμένο, δήθεν, με ακαδημαϊκό μανδύα. Πριν αποδομήσω τα σημεία που δεν έχει μάθει να τα εμφανίζει τουλάχιστον ως οφθαλμοφανή, θα παρουσιάσω το "χάλι" της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το οποίος ήταν και ο βασικός λόγος που δεν μπόρεσε να "πνίξει" την επανάσταση όταν ήταν ακόμη στο ξεκίνημά της... "Οι άπιστοι ραγιάδες, οι οποίοι για αιώνες δεν ήταν τίποτα παραπάνω από αδύναμοι υπηρέτες, κατάφεραν να ταπεινώσουν το Ισλάμ. Οι στρατοί μας, αντί να πολεμούν, ενδιαφέρονται μόνο για το πώς θα αρπάξουν μισθούς και λάφυρα. Η ανικανότητα των Πασάδων μου άφησε το Μοριά στα χέρια των επαναστατών. Αν δεν κινητοποιηθείτε αμέσως, η Αυτοκρατορία κινδυνεύει με ολοκληρωτική καταστροφή" Τάδε έφη, σε διάταγμα, ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄, απευθυνόμενος στους διοικητές του και στους θρησκευτικούς ηγέτες, ωρυόμενος και σε κατάσταση απόλυτου πανικού... Ο Σουλτάνος παραδέχεται ότι οι Έλληνες ταπείνωσαν τους οθωμανικούς στρατούς το 1822. Εκείνη την περίοδο δεν υπήρχαν ξένοι στρατοί στην Ελλάδα, ούτε το "Τακτικόν" του Φαβιέρου, ούτε η "Καρτερία»" ούτε τα αγγλικά δάνεια που αναφέρει παραπλανητικά και αναχρονιστικά η κυρία στο άρθρο της.Οι Οθωμανοί ηττήθηκαν καθαρά από την εγχώρια ελληνική πολεμική αρετή. Η αλήθεια βρίσκεται εκεί ακριβώς. Στα αρχεία τους. Μέσα από αυτό, αποδεικνύεται ότι οι Μουσουλμάνοι Αλβανοί εγκατέλειπαν τις οθωμανικές γραμμές επειδή το οθωμανικό κράτος ήταν χρεοκοπημένο και δεν είχε να τους πληρώσει τους μισθούς τους. Η κυρία βεβαίως, ισχυρίζεται ότι οι Αλβανοί άλλαξαν στρατόπεδο επειδή τους "δωροδόκησε η Δύση", γιατί έτσι τη συμφέρει να μας τα λέει. Όμως, τα οθωμανικά έγγραφα την ξεμπροστιάζουν... έφυγαν επειδή η ίδια η Κωνσταντινούπολη ήταν ανίκανη να τους ζήσει! Η οθωμανική ηγεσία είχε καταλάβει ότι το Millet σύστημα είχε διαλυθεί. Οι Έλληνες δεν πολεμούσαν απλώς ως "θρησκευτική ομάδα", αλλά ως Έθνος που ζητούσε Ανεξαρτησία, κάτι που τρόμαζε τον Σουλτάνο γιατί δεν ήξερε πώς να το αντιμετωπίσει με τα παραδοσιακά οθωμανικά μέσα. Γιατί; Γιατί είχε αρχίσει ήδη να καταρρέει... Από την αποτυχία στη Βιέννη (1683) και τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς (1699), η οθωμανική στρατιωτική μηχανή είχε σαπίσει. Οι περίφημοι Γενίτσαροι είχαν μετατραπεί σε έναν διεφθαρμένο όχλο συντεχνιών, ανίκανο να πολεμήσει, που το μόνο που ήξερε ήταν να εκβιάζει Σουλτάνους στην Κωνσταντινούπολη. Η αυτοκρατορία δεν παρήγαγε ποτέ δική της τεχνολογία ή στρατιωτική επιστήμη (κάτι που διάβασα χθες και γέλασα ειλικρινά). Για αιώνες βασιζόταν στο παιδομάζωμα, δηλαδή στην κλοπή και τον βίαιο εξισλαμισμό του έμψυχου δυναμικού των χριστιανικών λαών. Ακόμα και για το πυροβολικό τους, οι Οθωμανοί εξαρτιόνταν πάντα από Ευρωπαίους συμβούλους και εξωμότες. Η μεγαλύτερη ομολογία της οθωμανικής ανικανότητας δόθηκε το 1824. Ανίκανος να καταστείλει την επανάσταση των "ραγιάδων" με τις δικές του δυνάμεις, και αφού είδε τις στρατιές του Δράμαλη να γίνονται σκόνη στα Δερβενάκια από τους άτακτους Κλέφτες, ο Σουλτάνος γονάτισε μπροστά στον υποτελή του, Μεχμέτ Αλή της Αιγύπτου. Η εισβολή του Ιμπραήμ στον Μοριά δεν ήταν επίδειξη οθωμανικής ισχύος, αλλά ομολογία απόλυτης αδυναμίας. Και το πιο ειρωνικό; Ο στρατός του Ιμπραήμ είχε οργανωθεί, εκπαιδευτεί και εξοπλιστεί εξ ολοκλήρου από Γάλλους αξιωματικούς (υπό τον συνταγματάρχη Σέβες να θυμίσω). Οι Οθωμανοί χρειάστηκαν έναν εισαγόμενο από τη Δύση στρατό, μέσω Αιγύπτου, για να αντιμετωπίσουν τους Έλληνες! Τόσο ισχυροί ήταν! Όταν, λοιπόν, η Φιλική Εταιρεία σχεδίαζε την Επανάσταση, γνώριζε άριστα την οθωμανική εσωτερική κρίση. Το 1820, ο Σουλτάνος κήρυξε τον Αλή Πασά "αποστάτη" και διέταξε τον Χουρσίτ Πασά να συγκεντρώσει όλο τον εκλεκτό οθωμανικό στρατό της Βαλκανικής και να πολιορκήσει τα Ιωάννινα.Σύμφωνα με τα οθωμανικά έγγραφα αναφορών των τοπικών διοικητών, ο Μοριάς έμεινε στρατιωτικά γυμνός. Ο Χουρσίτ Πασάς πήρε μαζί του στην Ήπειρο τις πιο έμπειρες μονάδες και άφησε πίσω του στην Τριπολιτσά ελάχιστους στρατιώτες, κυρίως ανεκπαίδευτους και απλήρωτους.Όταν ξέσπασε η Επανάσταση τον Μάρτιο του 1821, οι Οθωμανοί δεν είχαν εφεδρείες να στείλουν. Οι καλύτεροι στρατιώτες τους πέθαιναν έξω από τα τείχη των Ιωαννίνων πολεμώντας άλλους Μουσουλμάνους! Στα οθωμανικά αρχεία υπάρχουν οι επίσημες επιστολές διαμαρτυρίας των Αλβανών οπλαρχηγών προς την Υψηλή Πύλη. Οι Αλβανοί μισθοφόροι ήταν επαγγελματίες πολεμιστές. Δεν τους ένοιαζε ούτε ο Σουλτάνος ούτε ο Αλλάχ. Τους ένοιαζε το χρήμα.Τα έγγραφα αποκαλύπτουν μια τραγική αλήθεια για την Πύλη...Το οθωμανικό ταμείο ήταν εντελώς άδειο λόγω του τεράστιου κόστους της πολιορκίας του Αλή Πασά.Η Κωνσταντινούπολη χρωστούσε μισθούς μηνών στους Αλβανούς που υπερασπίζονταν τα κάστρα του Μοριά (Τριπολιτσά, Ναύπλιο, Ακροκόρινθο). Μάλιστα μια επιστολή οθωμανού αξιωματούχου από την Τριπολιτσά (πριν την άλωση), αναφέρεται χαρακτηριστικά: "Οι Αλβανοί αρνούνται να ανέβουν στα τείχη αν δεν δουν τις λίρες τους. Απειλούν να ανοίξουν τις πύλες"... Αν τα συγκεντρώσω τώρα αυτά και τα φέρω δίπλα στην ακαδημαϊκή παραποίηση της κυρίας, όπου με λίγα λόγια, επιχειρεί με απελπισία να παρουσιάσει την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ως ένα τεχνητό "δυτικό κατασκεύασμα", επιστρατεύοντας μάλιστα ιστορικούς αναχρονισμούς, διαστρέβλωση πηγών και εσκεμμένες αποσιωπήσεις, προσπαθώντας να πείσει ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία λύγισε μόνο υπό το βάρος ξένων συνωμοσιών, παίρνουμε τo εξής : ότι είναι ένα αφήγημα, γεμάτο ιστορικές "μπανανόφλουδες", και ότι το 1821 ο οθωμανικός στρατός ήταν ένας ετοιμοθάνατος οργανισμός που κατέρρευσε λόγω της εσωτερικής του σήψης, της οικονομικής του πτώχευσης και της ανταρσίας του Αλή Πασά. Ας τα δούμε λοιπόν, και ας σας κουράσω: - Ισχυρίζεται ότι οι Φιλελληνικές Επιτροπές του Λονδίνου και του Παρισιού έστελναν όπλα και χρήματα πριν το 1821. Πρόκειται για χονδροειδές ψέμα. Η Επιτροπή του Λονδίνου ιδρύθηκε το 1823 και του Παρισιού το 1825. Η προετοιμασία της Επανάστασης (να θυμίσω και πάλι 1814-1821) έγινε αποκλειστικά από τη Φιλική Εταιρεία, με χρήματα και εισφορές των ίδιων των Ελλήνων εμπόρων και της Διασποράς. Οι ξένοι έμαθαν για την Επανάσταση αφού αυτή ξέσπασε. Φυσικά η κυρία θέλει να αφαιρέσει από τους Έλληνες την πατρότητα της προετοιμασίας του Αγώνα και να δείξει ότι η Φιλική Εταιρεία ήταν απλώς ένας ενδιάμεσος ξένων συμφερόντων... - Ισχυρίζεται ότι οι Μουσουλμάνοι Αλβανοί μισθοφόροι που υπηρετούσαν τους Οθωμανούς στο Μοριά άλλαξαν στρατόπεδο ή παρέδωσαν κάστρα επειδή δωροδοκήθηκαν με "εξωτερικά κονδύλια" και "διεθνή χρηματοδοτικά δίκτυα" της Φιλικής Εταιρείας και των Ευρωπαίων. Μάλιστα, προσπαθεί να το πασάρει αυτό ως "διεθνή παρέμβαση" για να δείξει ότι οι πρώτες επιτυχίες των Ελλήνων το 1821 ήταν αγορασμένες από ξένους. Όμως το 1821 δεν υπήρχε ούτε μισή λίρα από ξένα δάνεια ή ευρωπαϊκές επιτροπές. Τα πρώτα δάνεια από το Λονδίνο εγκρίθηκαν το 1824 και έφτασαν το 1825. Επομένως, το 1821 δεν υπήρχαν "εξωτερικά κονδύλια" για να δωροδοκηθεί κανείς.Από πού προήλθαν τα χρήματα; Οι συμφωνίες που έκαναν οι Έλληνες οπλαρχηγοί (όπως ο Κολοκοτρώνης στην Τριπολιτσά) με τους Αλβανούς μισθοφόρους βασίζονταν σε ντόπιους πόρους και κυρίως στην υπόσχεση να κρατήσουν τα δικά τους υπάρχοντα και να πάρουν ένα μέρος από τα λάφυρα της άλωσης. Ήταν μια κλασική, τοπική συμφωνία πολεμάρχων της εποχής. Το πραγματικό αίτιο, όπως ανέφερα ήδη, που η κυρία "ξεχνάει" σκόπιμα, είναι ότι οι Μουσουλμάνοι Αλβανοί δεν ήταν πιστοί στρατιώτες του Σουλτάνου. Ήταν κυρίως άνδρες του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, ο οποίος εκείνη την περίοδο βρισκόταν σε ανοιχτό πόλεμο και ανταρσία εναντίον του Σουλτάνου. Οι Αλβανοί στον Μοριά ήταν αποδιοργανωμένοι, απλήρωτοι από την Κωνσταντινούπολη και ήθελαν απλώς να σώσουν το τομάρι τους και να γυρίσουν στην Ήπειρο για να βοηθήσουν τον Αλή Πασά. Επικαλείται δε το βιβλίο του Sukru Ilıcak (Those Infidel Greeks). Όμως ο Ilıcak στα οθωμανικά αρχεία δείχνει την οθωμανική ανικανότητα, την έλλειψη πληρωμών από την Πύλη και το χάος λόγω του Αλή Πασά. Η κυρία, παίρνει αυτά τα στοιχεία και τους αλλάζει τα φώτα, βαφτίζοντάς τα "διεθνή χρηματοδότηση" προσπαθώντας να μειώσει την πολεμική αρετή και τη στρατηγική των Ελλήνων το 1821, με το να παρουσιάζει τις οθωμανικές ήττες ως αποτέλεσμα μιας "σκοτεινής δυτικής χρηματοδότησης"... - Προσπαθεί να περάσει το αφήγημα ότι οι Έλληνες ήταν απλώς "άτακτοι κλέφτες" χωρίς καμία στρατιωτική γνώση, ικανοί μόνο για ενέδρες. Ισχυρίζεται ότι η Επανάσταση απέκτησε σοβαρή στρατιωτική υπόσταση, πυροβολικό, τακτική και μηχανικό αποκλειστικά επειδή ήρθαν οι άνεργοι βετεράνοι των Ναπολεόντειων Πολέμων να τους τα μάθουν.Παρουσιάζει, δηλαδή, το Τάγμα των Φιλελλήνων ως τον "εγκέφαλο" και τον "εκσυγχρονιστή" που κράτησε ζωντανό τον Αγώνα, υπονοώντας ότι χωρίς αυτούς οι Έλληνες δεν θα μπορούσαν να διεξάγουν καμία σοβαρή επιχείρηση. Αναφέρει σωστά τον αριθμό του St Clair (περίπου 940-1.200 Φιλέλληνες συνολικά σε όλο τον Αγώνα). Όμως, "ξεχνάει" να κάνει τη σύγκριση: 1.000 άνθρωποι, διασκορπισμένοι σε βάθος εννέα ετών, απέναντι σε δεκάδες χιλιάδες Έλληνες επαναστάτες και οθωμανικές στρατιές... Το Τάγμα των Φιλελλήνων δεν ήταν ποτέ μια στρατιωτική δύναμη ικανή να κρίνει τον πόλεμο αριθμητικά ή στρατηγικά.Η ίδια η ιστορία αποδομεί τον ισχυρισμό της. Συγκεκριμένα η μελέτη του Cambridge που η ίδια επικαλείται ("When the Philhellenes fought like the Greek irregulars")... Στην πρώτη μεγάλη μάχη όπου το Τάγμα των Φιλελλήνων πολέμησε με το δικό του, ευρωπαϊκό στυλ (παράταξη σε ανοιχτό πεδίο, τακτικός στρατός), υπέστη ολοκληρωτική καταστροφή στο Πέτα. Οι Οθωμανοί τους διέλυσαν. Το δίδαγμα; Απλό! Οι ευρωπαϊκές τακτικές των Ναπολεόντειων Πολέμων (γραμμές piyade, μάχες εκ του συστάδην σε πεδιάδες) ήταν παντελώς ακατάλληλες για το ορεινό ανάγλυφο της Ελλάδας και τον τύπο του πολέμου που διεξαγόταν. Αυτό που κράτησε την Επανάσταση ζωντανή στα πρώτα κρίσιμα χρόνια ήταν ο κλεφτοπόλεμος (ταμπούρια, ενέδρες, στενά περάσματα) του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Καραϊσκάκη (τον οποίο η Ada υποτιμά) - Επικαλείται, δε, τον Olivier Voutier και τα 5 κανόνια του για να δείξει ότι η Τριπολιτσά έπεσε χάρη στο "γαλλικό πυροβολικό". Αυτό είναι ιστορικό ανέκδοτο. Η Τριπολιτσά έπεσε από την ασφυκτική πολιορκία μηνών, την πείνα, τις διαπραγματεύσεις και την αιφνιδιαστική έφοδο των Ελλήνων από την πύλη του Ναυπλίου. Τα 5 κανόνια του Voutier δεν είχαν καμία στρατηγική επίδραση στην άλωση της βαριά οχυρωμένης πόλης. - Αναφέρει ότι ο Φαβιέρος έφτιαξε στρατό 4.000 ανδρών. Αυτό συνέβη προς το τέλος, μετά το 1825. Όμως, οι μεγάλες, υπαρξιακές νίκες της Επανάστασης που εδραίωσαν το ελληνικό κράτος (Βαλτέτσι, Δερβενάκια, Βασιλικά) έγιναν πριν το 1823 από τους άτακτους οπλαρχηγούς, όταν το "Τακτικόν" δεν υπήρχε καν ως ιδέα. Σε γενικές γραμμές η κυρία χρησιμοποιεί τον ηρωισμό και την τεχνική προσφορά μεμονωμένων Φιλελλήνων για να μειώσει την πολεμική αξία των Ελλήνων. Προσπαθεί να περάσει το υποτιμητικό μήνυμα ότι οι Έλληνες ήταν "ανίκανοι να οργανωθούν" και ότι η στρατιωτική επιτυχία ήταν ευρωπαϊκό εισαγόμενο προϊόν. - Προσπαθεί να αποδείξει ότι η Ελληνική Επανάσταση δεν ήταν "ελληνική". Ισχυρίζεται ότι επειδή στο οθωμανικό σύστημα (Millet) ο διαχωρισμός ήταν θρησκευτικός και όχι εθνικός, και επειδή πολλοί οπλαρχηγοί (Μπότσαρης, Ανδρούτσος, Καραϊσκάκης) είχαν αρβανίτικη καταγωγή ή μιλούσαν αρβανίτικα, η εξέγερση ήταν ένα "εθνοτικό χάος".Υπονοεί δηλαδή ότι οι Δυτικοί Φιλέλληνες "βάφτισαν" αυτούς τους πληθυσμούς "απογόνους του Λεωνίδα και του Αχιλλέα" λόγω ρομαντισμού, ενώ στην πραγματικότητα επρόκειτο για Αλβανούς που δεν είχαν καμία σχέση με την ελληνική εθνική συνείδηση (τι πόνος και αυτός μιλάμε απ΄όλους τους ανασφαλεία γείτονές μας)!Και φυσικά κάνει την κλασική πλέον και εσκεμμένη απάτη... Ταυτίζει τη γλώσσα με την εθνική ταυτότητα. Να μην αναφερθώ πάλι στο τι ήταν οι Αρβανίτες και όχι οι Αλβανοί. Τα έχουμε πει εκατοντάδες φορές! - Επικαλείται ξένους περιηγητές (Hobhouse, Holland) που λένε ότι οι Σουλιώτες έμοιαζαν με Αλβανούς. Όμως "ξεχνάει" να αναφέρει ότι οι Σουλιώτες (όπως ο Μάρκος Μπότσαρης) πολέμησαν λυσσαλέα εναντίον των Μουσουλμάνων Αλβανών του Αλή Πασά και τα λοιπά επίσης γνωστά που έχουμε πει! - Χρησιμοποιεί το οθωμανικό σύστημα των Millet για να πει ότι "δεν υπήρχαν Έλληνες, υπήρχαν μόνο Ορθόδοξοι". Αν ίσχυε αυτό, τότε γιατί η Φιλική Εταιρεία ονομάστηκε "Ελληνική" και όχι "Ορθόδοξη"; Γιατί το πρώτο Σύνταγμα της Επανάστασης (Επίδαυρος, 1822) μιλάει ρητά για "το Ελληνικό Έθνος" και ορίζει ποιοι είναι οι "Έλληνες"; Και επαναλαμβάνει εδώ το αποκορύφωμα της θεωρίας συνωμοσίας: ισχυρίζεται ότι τα "φιλελληνικά δίκτυα" χρηματοδοτούσαν έμμεσα τους Αλβανούς για να ξεσηκωθούν. Όμως, όπως είπαμε και πριν, το 1821-1822 δεν υπήρχε κανένα φιλελληνικό δίκτυο με τέτοια οικονομική επιφάνεια... - Ισχυρίζεται ότι ο Φιλελληνισμός ήταν στην πραγματικότητα ένα "μπίζνες πλαν". Παρουσιάζει τα δάνεια του 1824 και 1825 όχι ως στήριξη, αλλά ως αποτύπωμα μιας οργανωμένης οικονομικής απάτης, όπου οι μόνοι κερδισμένοι ήταν οι ξένοι τραπεζίτες. Καταλήγει στο "αντιπαραδειγματικό" συμπέρασμα ότι χωρίς αυτά τα δάνεια, την τεχνολογία των ξένων (όπως η "Καρτερία") και τη διπλωματική πίεση που οδήγησε στο Ναβαρίνο, οι Έλληνες θα είχαν ηττηθεί ολοκληρωτικά. Υπονοεί, δηλαδή, ότι η Ελλάδα είναι ένα τεχνητό κράτος-μαριονέτα, που αγοράστηκε με αγγλικές λίρες και επιβλήθηκε με ξένα κανόνια (η γνωστή καραμέλα της που την πιπιλάει και επαναλαμβάνεται συνεχώς σαν μωρό που λέει τις πρώτες λεξούλες του). Το γιατί οι Μεγάλες Δυνάμεις οδηγήθηκαν στο Ναβαρίνο το έχουμε αναπτύξει ιδιαίτερα. Δεν κινήθηκαν από τον "ρομαντισμό" των Φιλελλήνων, αλλά από σκληρά γεωπολιτικά συμφέροντα. Η Ρωσία ήθελε να διαμελίσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Αγγλία ήθελε να αναχαιτίσει τη Ρωσία και η Γαλλία ήθελε να επιστρέψει ως υπολογίσιμη δύναμη στη Μεσόγειο. Το Ναβαρίνο ήταν το αποτέλεσμα του Ανατολικού Ζητήματος και της επιμονής των ίδιων των Ελλήνων να συνεχίζουν να πολεμούν παρά τις καταστροφές, αναγκάζοντας τις δυνάμεις να παρέμβουν για να μην διαλυθεί το εμπόριο στη Μεσόγειο... - Χρησιμοποιεί τη δράση της "Καρτερίας" και του Hastings για να δείξει ότι η στρατιωτική πλάστιγγα έγειρε λόγω της ξένης τεχνολογίας. Όμως, η "Καρτερία" έφτασε στην Ελλάδα στα τέλη του 1826. Η Επανάσταση είχε ήδη επιβιώσει και θριαμβεύσει στα πρώτα, πιο δύσκολα και κρίσιμα χρόνια (1821-1824) χωρίς κανένα ατμοκίνητο πλοίο, χωρίς τακτικό στρατό και χωρίς ξένα δάνεια, βασισμένη μόνο στα μπουρλότα των νησιωτών και τον κλεφτοπόλεμο των ατάκτων Είναι αλήθεια ότι τα δάνεια του Λονδίνου είχαν ληστρικούς όρους και οι τραπεζίτες έβγαλαν τεράστιες προμήθειες, κάτι που η σύγχρονη ελληνική ιστοριογραφία διδάσκει ανοιχτά. Όμως η κυρία το χρησιμοποιεί αυτό πονηρά για να πει ότι η Ελλάδα "αγοράστηκε". Η πραγματικότητα είναι ότι η έκδοση αυτών των ομολόγων στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου αποτέλεσε την πρώτη de facto διπλωματική αναγνώριση της ελληνικής ανεξαρτησίας. Οι Άγγλοι επενδυτές πόνταραν οικονομικά στην ίδρυση ελληνικού κράτους. Τα δάνεια δεν δημιούργησαν την Επανάσταση. Η Επανάσταση ανάγκασε τις διεθνείς αγορές να ασχοληθούν μαζί της. --------------------- Και μετά απ΄όλα αυτά, στο τέλος, η κυρία, προσποιείται την "αντικειμενική" και λέει ότι ο Φιλελληνισμός δεν πρέπει να υποτιμάται. Αυτό είναι το κλασικό προπέτασμα καπνού της σύγχρονης προπαγάνδας. Αφού επί 12 ενότητες έχει προσπαθήσει να αποδείξει ότι οι Έλληνες δεν είχαν εθνική συνείδηση, δεν είχαν δικά τους όπλα, δεν είχαν δικά τους λεφτά και δεν ήξεραν να πολεμούν, στο τέλος λέει "το θέμα είναι περίπλοκο" για να φανεί επιστημονική. Συνοψίζοντας...η κυρία Κατίνα δεν κάνει ιστορία. Κάνει πολιτική αποδόμησης. Το κείμενό της είναι μια "ακαδημαϊκά ντυμένη" προσπάθεια να στηρίξει το αφήγημα ότι το ελληνικό κράτος είναι ένα "εχνητό δυτικό κατασκεύασμα.Μετέθεσε χρονικά τις Φιλελληνικές Επιτροπές πριν το 1821 για να κλέψει την πατρότητα της προετοιμασίας.Βαφτίζει τις ντόπιες συμφωνίες με μισθοφόρους "ξένα κονδύλια".Παρουσιάζει τους δίγλωσσους Έλληνες (Αρβανίτες) ως εθνοτικά ξένους για να διαλύσει την εθνική ταυτότητα του Αγώνα. Θα κλείσω αυτή τη μεγάλη ομολογουμένως ανάρτηση με μια πηγή που η ίδια χρησιμοποίησε : τον Mazower. Εκείνη βέβαια ήθελε να δείξει ότι οι Έλληνες έβλεπαν με εχθρότητα τους Φιλέλληνες, θέλοντας να βγάλει το συμπέρασμα ότι η Επανάσταση ήταν ένα χάος άγριων οπλαρχηγών. Όμως ο Mazower στο βιβλίο του, εξμνεί την εγχώρια αντοχή και την κοινωνική κινητοποίηση των Ελλήνων. Εξηγεί ότι η Επανάσταση πέτυχε επειδή ρίζωσε βαθιά σε όλα τα στρώματα του ελληνικού πληθυσμού (αγρότες, ναυτικούς, κληρικούς). Δείχνει ότι οι ξένοι συχνά δεν καταλάβαιναν την πραγματικότητα της περιοχής, αλλά σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζει ότι η Επανάσταση ήταν ένα "ξένο project" ή ότι οι Έλληνες ήταν ανίκανοι... Αν οι Έλληνες δεν είχαν την τεράστια ψυχική και πολεμική δύναμη να κρατήσουν την Επανάσταση ζωντανή επί 7 ολόκληρα χρόνια, απέναντι σε μια Αυτοκρατορία και μια Αίγυπτο που χρηματοδοτούνταν και συμβουλεύονταν από τη Δύση, καμία ξένη επέμβαση δεν θα είχε συμβεί. Το Ναβαρίνο δεν δημιούργησε την Ελλάδα. Η ελληνική επιμονή ανάγκασε το Ναβαρίνο να συμβεί... https://t.co/qxwY0s1Xw1 #ΕλληνικήΕπανάσταση #Ιστορία #ΟθωμανικήΑυτοκρατορία