Search

🚜 GENOEG IS GENOEG – FVD DRENTHE STAAT ACHTER ONZE BOEREN! 🇳🇱 Vandaag trekken boeren, burgers en buitenlui door heel Drenthe tijdens de Drentse Stikstofmars. En terecht. Want wat er nu over onze agrarische sector wordt uitgestort, komt niet uit de lucht vallen. FVD waarschuwt hier in Provinciale Staten al jaren voor. Keer op keer hebben wij gezegd dat het stikstofbeleid en de plannen voor het Drentse landelijk gebied een doodsteek dreigen te worden voor onze agrarische sector. Daarom stemde FVD tegen het TLGD. Wij weigerden mee te gaan in een programma dat onze landbouw ondergeschikt maakt aan stikstofdoelen, natuurdoelstellingen en Haagse en Brusselse beleidsdwang. Want achter alle modellen, percentages en beleidsstukken zitten echte mensen. Boerengezinnen. Familiebedrijven. Bedrijven die soms al generaties lang onderdeel zijn van Drenthe. En nu ligt er opnieuw een brief van gedeputeerde Van Essen die voor grote onzekerheid zorgt. Voor FVD is het simpel: DIE BRIEF MOET VAN TAFEL. Niet aanpassen. Niet verzachten. Niet nóg een overlegtraject optuigen. Van tafel! Drenthe moet stoppen met het steeds verder dichtregelen van de landbouw en eindelijk pal gaan staan voor de mensen die onze provincie voeden, onderhouden en mede hebben gemaakt tot wat zij is. Onze inzet is glashelder: 🚜 De brief van Van Essen van tafel ❌ Geen gedwongen uitkoop of bedrijfsbeëindiging 🌾 Geen afbraak van onze agrarische sector 📜 Rechtszekerheid voor onze boeren 📊 Stop de stikstofmodelwerkelijkheid die bedrijven op slot zet 🇳🇱 Bescherm onze voedselproductie en boerenbedrijven 🏡 Geef jonge boeren de mogelijkheid om in Drenthe een toekomst op te bouwen Onze boeren zijn niet het probleem. Het beleid is het probleem. FVD heeft dat niet pas vandaag ontdekt. Wij hebben het keer op keer in Provinciale Staten benoemd, gewaarschuwd voor de gevolgen en tegen het TLGD gestemd. En we blijven die strijd voeren. Vandaag laten de boeren van Drenthe massaal hun stem horen. Wij hopen dat het provinciebestuur eindelijk luistert. FVD staat achter onze boeren. Op straat én in de Provinciale Staten. 🚜🌾 HANDEN AF VAN ONZE BOEREN! #Stikstofmars #Drenthe #FVDrenthe #FVD #Boeren #Landbouw #TLGD #HandenAfVanOnzeBoeren #Stikstofmars #Boeren #Landbouw

Opnieuw kiest een bestuursorgaan voor regels en modellen, terwijl de gevolgen voor familiebedrijven en voedselproductie onvoldoende worden meegewogen. Natuurlijk staat waterveiligheid voorop. Maar ondernemers zonder overleg van het water afsluiten terwijl er alternatieven zijn, is onacceptabel. Gebruik gezuiverd rioolwater zoals @glastuinbouwWL bepleit in plaats van het te lozen op zee. #hetkanwel https://t.co/I614Sij9rM #waterveiligheid #voedselproductie #ondernemen

#Gehoorzaamheid Het gaat mis in Nederland. Dat ziet bijna iedereen. Toch blijven de meeste mensen keurig in de rij staan bij hetzelfde loket dat de problemen heeft veroorzaakt. Winkelstraten lopen leeg. Familiebedrijven verdwijnen. Bakkers, slagers en cafés leveren de sleutel in. Ondernemers die jarenlang belasting leverden, worden behandeld als crimineel. Voor iedere vergunning een formulier. Voor ieder formulier een controle. Voor iedere controle een inspectie. Ondertussen groeit de overheid gewoon door. Mensen mopperen aan de keukentafel. Ze zien de rekeningen stijgen en hun kinderen die geen woning kunnen betalen. En daarna betalen ze gewoon weer en weer en nogmaals Een overheid heeft geen eigen geld. Overheid leeft van de mensen die ondernemen. Als die mensen het opgeven of vertrekken, blijft er weinig over om nog belasting van te heffen. De vraag is niet hoe lang ondernemers dit nog volhouden. De vraag is waarom zoveel mensen het blijven accepteren. De mensen dragen de overheid, en niet andersom. Bron: NuaTV #Nederland #ondernemen #overheid

Column: gehoorzaam naar de ondergang Max von Kreyfelt Dat het in Nederland misgaat is duidelijk. Geen enkel land is immuun voor slecht bestuur. Dat gebeurt. Het merkwaardige is dat vrijwel iedereen ziet dát het misgaat en vervolgens keurig een nummertje trekt bij hetzelfde loket dat de ellende heeft veroorzaakt. De winkelstraten lopen leeg. Familiebedrijven verdwijnen. Cafés sluiten. Bakkers stoppen. Slagers leveren de sleutel in. Ondernemers die jarenlang belasting betaalden, werk creëerden en buurten overeind hielden, worden behandeld alsof zij een verdachte organisatie leiden. Voor iedere vergunning een formulier. Voor ieder formulier een controle. Voor iedere controle een inspectie. Voor iedere inspectie een boete. En als de overheid echt tevreden is, volgt er nog een nieuwe regel om te voorkomen dat je ooit nog aan ondernemen toekomt. Ondertussen groeit de overheid onverstoorbaar verder. Meer ministeries. Meer toezichthouders. Meer beleidsadviseurs. Meer communicatieafdelingen die met een ernstige blik uitleggen dat jouw faillissement eigenlijk een veelbelovende stap is binnen een noodzakelijke transitie. Het is een wonderlijke economie. De mensen die het geld verdienen worden steeds zwaarder belast, terwijl degenen die het uitgeven zichzelf ieder jaar promotie geven. En toch is dat niet het meest fascinerende. Dat zijn wij zelf. Wij mopperen aan de keukentafel. We zien onze energierekening stijgen, onze boodschappen duurder worden en onze kinderen ontdekken dat een koopwoning inmiddels ongeveer net zo bereikbaar is als een villa op de maan. We zien ondernemers vertrekken, boeren verdwijnen en complete winkelstraten veranderen in een decor van leegstand. En daarna… …betalen we gewoon weer. Alsof gehoorzaamheid een natuurwet is. Alsof vrijheid een abonnement is dat door de overheid wordt verstrekt. Een overheid bezit geen eigen geld. Geen eigen economie. Geen eigen welvaart. Zij leeft uitsluitend van mensen die produceren. Wanneer die mensen verdwijnen, blijft uiteindelijk alleen een overheid over die belasting wil heffen op een economie die zij zelf heeft uitgehold. Misschien is dat wel de reden waarom steeds meer ondernemers hun toekomst elders zoeken. En misschien zegt het iets dat ook prins Bernhard inmiddels al zijn Nederlandse bezittingen en ondernemingen heeft verkocht. Je kunt daar van alles van vinden, maar het blijft een opvallend signaal wanneer zelfs mensen met alle mogelijkheden hun kapitaal liever buiten Nederland laten renderen. De vraag is dus niet hoe lang ondernemers dit nog volhouden. De vraag is waarom zij het überhaupt nog accepteren. Waarom organiseert het midden- en kleinbedrijf zich niet massaal? Waarom gaan niet honderdduizenden ondernemers één dag op slot? Niet om het land plat te leggen, maar om duidelijk te maken wie het land daadwerkelijk draaiende houdt. Niet uit woede. Maar uit zelfrespect. Want een overheid die haar ondernemers behandelt als verdachten, haar boeren als vervuilers, haar burgers als risicofactoren en haar belastingbetalers als een onuitputtelijke pinautomaat, is vergeten waarvoor zij ooit is opgericht. Dat is wel de grootste illusie van onze tijd. Dat de overheid denkt dat zij de samenleving draagt. Terwijl het altijd precies andersom is geweest. En zodra voldoende mensen zich dat weer herinneren, verandert de geschiedenis meestal sneller dan een ministerie een commissie kan instellen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #ondernemen #vrijheid

Het stikstofbeleid van het kabinet-Jetten raakt allang niet meer alleen boeren. Het zet het hele platteland onder druk. Transport, loonwerk, toeleveranciers, verwerkers, winkels en talloze familiebedrijven worden meegezogen. Wie denkt dat dit alleen een boerenprobleem is, vergist zich. Dit gaat over de toekomst van het platteland én onze voedselzekerheid. Boeren meet @truckstar_ ! 💪 #vakbondvoorplattelandsbewoners #platteland #voedselzekerheid #stikstofbeleid

Column: Emissiebeleid “Niet haalbaar” Max von Kreyfelt Ik heb een zwak voor bestuurders die de werkelijkheid behandelen alsof zij een ambtenaar is. Werkt die niet mee, dan stuur je gewoon nóg een beleidsnota. Amsterdam heeft daar een complete bestuurscultuur van gemaakt. Jarenlang werd de benzine- en dieselauto voorgesteld als een historische vergissing die in 2030 uit de stad zou verdwijnen. Dat stond niet ter discussie. Ondernemers moesten investeren. Bewoners moesten slikken. Wie zich afvroeg of het wel uitvoerbaar was, kreeg een college over visie, moed en verantwoordelijkheid. Twijfel was voor mensen die de toekomst niet begrepen. De toekomst bleek alleen een eigen mening te hebben. Plotseling heet het: niet haalbaar. Wat een prachtige uitdrukking. Niet haalbaar voor wie? Voor de loodgieter die een peperdure elektrische bus kocht? Voor de aannemer, de bloemist of de marktkoopman die investeerde omdat het stadhuis had besloten dat 2030 belangrijker was dan de werkelijkheid? Voor hen was het kennelijk wél haalbaar. Zij betaalden. Het stadsbestuur niet. Het wonderlijke van ideologisch bestuur is dat de rekening altijd door een ander wordt voldaan. Ondernemers verdwijnen. Winkels sluiten. Familiebedrijven teren in op hun reserves. Op het stadhuis heet dat geen schade, maar transitie. Alsof een faillissement tegenwoordig ook een klimaatmaatregel is. En nu blijkt dat de juridische basis ontbreekt om het paradepaardje überhaupt uit te voeren. Jarenlang werd kritiek weggewuifd als behoudzucht. Nu erkent dezelfde overheid dat haar eigen plan niet juridisch uitvoerbaar is. Ik vraag me af hoeveel gezonde ondernemingen zonder deze groene zendingsdrang gewoon hadden kunnen doorgroeien. Hoeveel mensen hun levenswerk hebben zien verdampen omdat bestuurders verliefd waren op een jaartal. Het was nooit een jaartal. Het was een geloof. Amsterdam lijkt steeds minder op een handelsstad en steeds meer op een laboratorium waar bestuurders experimenteren met andermans geld. Gaat het mis, dan volgt geen ontslagbrief maar een evaluatie. Daarna verschijnt een nieuwe ambitie, een nieuw doeljaar en een glanzende folder over voortschrijdend inzicht. De schade blijft achter in de echte wereld. Er bestaat een eenvoudig beginsel dat ooit de kern van behoorlijk bestuur vormde. Wie jarenlang beleid doordrukt, waarschuwingen negeert, ondernemers op kosten jaagt en vervolgens zelf moet erkennen dat het niet uitvoerbaar blijkt, heeft zijn politieke gezag verspeeld. Amsterdam heeft geen behoefte aan nóg een klimaatvisie. Amsterdam heeft behoefte aan bestuurders die het verschil kennen tussen idealen en werkelijkheid. Wie een wereldstad bestuurt alsof zij een ideologisch proeflokaal is en de rekening neerlegt bij ondernemers en bewoners, hoort niet op het stadhuis thuis. De uitstootvrije zone is geschrapt. Misschien is het tijd dat Amsterdam ook de bestuurlijke vervuiling opruimt. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Amsterdam #Beleid #Klimaat

Column: De emotieloze bestuursklasse á €141.000 van Den Haag Sommige Kamerleden met een jaarsalaris van meer dan €141.000 kijken alsof ze per ongeluk in de Tweede Kamer zijn beland tijdens een verplichte Teams-vergadering over afvalscheiding. Geen vuur. Geen overtuiging. Geen zichtbaar besef dat achter hun dossiers complete gezinnen schuilgaan. Alleen die typische Haagse technocratische blik: Zwaar geïrriteerd dat burgers emoties blijven houden bij beleid dat hun leven verwoest. Het moderne politieke managementtype is namelijk resultaat gericht opgegroeid in een wereld van modellen, transitietabellen en gedragsdoelen. Boeren zijn uitstootprofielen geworden. Burgers datasets. Grenzen spreadsheets. En samenleving iets dat “gestuurd” moet worden. Je ziet het terug in die bijna verveelde lichaamstaal tijdens debatten over existentiële onderwerpen. Alsof het sluiten van familiebedrijven vergelijkbaar is met een update van een parkeerapp. En ondertussen groeit buiten Den Haag de woede tot het kookpunt. Vanwege, zowel het beleid zelf als de voelbare minachting. Die blik van: u valt me lastig met vragen waar ik geen antwoord op weet. U weet dat en dat doet u expres. Dat is misschien wel het gevaarlijkste wat een politieke klasse kan ontwikkelen: Zowel de arrogantie, Als de emotionele vervreemding van de vragen uit de bevolking die zij zegt te vertegenwoordigen. Want zodra bestuurders gewone mensen alleen nog bekijken via modellen, grafieken en stikstofberekeningen, verdwijnt direct ieder natuurlijk politiek instinct. Dan blijft alleen management over. Koud. Procedureel. En totaal losgezongen van het land waarover men regeert. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Politiek #DenHaag #Maatschappij

Vol ongeloof, met een knoop in m’n maag lees ik de plannen van mijnheer van Essen onze landbouwminister @ministerLVVN . U slaat de voedselmakers vol in hun gezicht. Heel veel familiebedrijven gaan ten onder. #DeMaatIsVol #SchouderAanSchouder #DitKunnenWeNietAccepteren 🚜🐮 https://t.co/1snOvmUtt9 #Landbouw #Voedsel #Familiebedrijven