Search

Doe meer tegen de drugsmaffia? Doe meer tegen de asielinstroom? Doe meer tegen de woningnood? Doe meer tegen de torenhoge energieprijzen? Nee, "doe meer tegen Israël". De prioriteiten van volgevreten ex-politici, oud-diplomaten en rentenierende topambtenaren. https://t.co/wP1PsUQ3yk #Politiek #Maatschappij #Prioriteiten

Nederland heeft een premier nodig, geen internationale D66-influencer. Ga een keer aan het werk, zou ik zeggen. Want ook zwarte mensen, moslims, gays en mannen-met-een-piemel-die-eigenlijk-een-vagina-hadden-gewild hebben niets aan een ijdeltuit die aan symboolpolitiek doet; ook zij zitten te wachten op een woning, betaalbare zorg en arbeid dat loont zonder afbraak van de sociale zekerheid. Waar liggen uw prioriteiten, @MinPres? #KabinetJetten #Nederland #Politiek #SocialeZekerheid

Een premier met een attitude-probleem Terwijl het platteland zucht onder de dwingende stikstofregels en de gemiddelde Nederlander zich afvraagt hoe hij de energierekening moet betalen, vindt de @MinPres van dit land blijkbaar de tijd om een middagje model te spelen voor een high-end glossy. Prioriteiten moet je hebben, nietwaar? En alsof de glamoureuze foto nog niet pijnlijk genoeg is, trakteert hij de lezer direct op een ronkend citaat over een 'goed gefinancierde en georganiseerde aanval op de queer-community' waar we tegen moeten 'terugvechten'. Het is de bekende, selectieve blindheid die we van de D66-elite gewend zijn. Jetten waarschuwt graag voor abstracte gevaren in glossy tijdschriften, maar de echte olifant in de kamer durft hij niet te benoemen. Vraag hem eens naar de veiligheid van homo’s en vrouwen in de straten van onze grote steden. Vraag hem naar het Sloterpark of de wijken waar de straatcultuur de dienst uitmaakt. Maar nee, over de toenemende intolerantie vanuit de islamitische hoek blijft het angstaanjagend stil. Dat past immers niet in het linkse, multiculturele sprookje. In plaats daarvan blinkt deze premier vooral uit in afwezigheid wanneer het er echt op aankomt. Als boeren in Brabant demonstreren omdat hun toekomst wordt afgepakt, schittert Jetten door afwezigheid. Zodra er echt leiderschap en ruggengraat gevraagd worden om met boze burgers in gesprek te gaan, kruipt hij steevast weg onder z'n bureau in het Haagse torentje. Maar vergis u niet zodra de camera's van een modeblad draaien, staat Rob vooraan. Dit is de tragiek van het kabinet-Jetten: een premier die liever acteert dat hij staatsman is, dan dat hij er daadwerkelijk één is. Een man van glossy covers en holle frasen, die de werkelijke problemen van de Nederlandse burger reduceert tot een decorstuk voor zijn eigen ijdelheid. Hoe vind je zelf dat het gaat, Rob? Wanneer stop je met acteren dat je de premier van alle Nederlanders bent? #politiek #Nederland #leiderschap

Waarom het vertrouwen in klassieke media verder keldert. Volgens de krant De Morgen hekelt “de toonaangevende krant The New York Times” het Belgische hittebeleid en halen ze daarvoor ook nog eens genadeloos uit naar @FranckenTheo. De Morgen zet daar een groot artikel over online. Niet hun analyse, nee hoor: die van dé Times. Dan moet het echt wel wereldnieuws zijn. Heel gek: diezelfde “toonaangevende New York Times” vermelde enkele weken geleden ook al mijn tussenkomsten in het Vlaams Parlement. Toen over Vlaamse regels tegen airco. En ook met eenzelfde laagdunkend toontje over “right-wing politicians” die zogezegd hun prioriteiten niet op orde hebben. Zeer apart toch? De grote toonaangevende krant New York Times die de tweets en tussenkomsten van Belgische politici op de voet volgt. Tot zelfs de debatten in het Vlaams Parlement, waar zelfs de meeste Vlaamse media niet toe komen. Wel, te gek om waar te zijn natuurlijk. Die zogezegde stukken van “de toonaangevende New York Times” zijn van een oer-Vlaamse journaliste. Met redelijk links-ingenomen voorkeuren, in lijn met de ideologische richting van de krant (in Amerika maken ze daar minder geheim van dan bij ons). Zij schrijft die artikels voor een Brusselse hub. Klopt dus helemaal niet dat dit in DE Times verschijnt. Laat staan dat het zo opvallend was dat er in Amerika grote schande gesproken wordt over Belgisch beleid en "right-wing" politici. De journaliste is gewoon een Vlaams en de hub zit in Brussel. Te vergelijken met @pieter_haeck, een Vlaamse onheilsprofeet journalist, die voor Politico Europe schrijft. De Morgen neemt buitenlandartikels van de Times rechtstreeks over, dus is het aanmerkelijk dat ze de journaliste ook gewoon kent. Waarom vermeldt De Morgen dat niet eens? Waarom doet het uitschijnen alsof we in België zo van de wereld zouden zijn, dat zelfs “dé toonaangevende New York Times dat zou hebben opgemerkt?” De vraag stellen, is ze beantwoorden. #Media #Vertrouwen #Politiek

Als Tim Hofman een zelfverklaarde communist (!) aan het woord laat klinkt luid applaus, voor de communist. Als Jelle van B. het waagt een afwijkende analyse op Oekraïne te formuleren wordt zijn werkgever benaderd en moet hij gekielhaald. Links én rechts Nederland hebben hun prioriteiten niet op orde. Dominees, nog altijd. #VrijheidVanMeningsuiting #PolitiekeDiscussie #MediaBias

Geachte heer Otte, Als voorzitter van het College van procureurs-generaal (@Het_OM_College) bent u letterlijk de kapitein op ons juridische schip. En ik gebruik deze metafoor niet zomaar, u gebruikte immers onlangs een vergelijkbare metafoor: ‘We vissen in een oceaan vol onrecht. We hebben onvoldoende vissersboten om alle onrecht op te hengelen.’ Een begrijpelijk probleem, want politie en justitie kunnen nu eenmaal niet overal tegelijk zijn. Maar misschien dat u kunt uitleggen wie feitelijk bepaalt voor welke vissen u wel uw juridische hengel uitgooit om ze vervolgens naar binnen te hengelen? Kijk naar de A31. Een aantal boeren reden, tijdens een demonstratie, met hun trekkers de snelweg op en kregen een fikse bekeuring. In eerste instantie lijkt dit volkomen terecht: landbouwvoertuigen mogen van rechtswege niet op de snelweg. Maar kijk vervolgens naar de A12 of A10, waar klimaatactivisten op het asfalt gaan zitten, zich vaak fysiek hierop vastlijmen, en een belangrijke verkeersader blokkeren, niet één keer, maar inmiddels al tientallen keren. Daar wordt eerst urenlang vriendelijk gevraagd of men misschien wil vertrekken en wordt, in uw eigen woorden, ‘bij wijze van spreken, uit hartelijkheid koffie en thee’ gebracht. Natuurlijk zijn een trekker die op de snelweg rijdt en demonstranten die zich aan het wegdek vastlijmen juridisch gezien niet hetzelfde. Maar voor de burger die een keihard politieoptreden bij de één ziet en een terughoudend optreden bij de ander, is het verschil hiertussen moeilijk uit te leggen. Zeker wanneer u vervolgens zegt dat klimaatactivisten een 'martelaarsrol zoeken en dat het strafrecht daar vooral niet voor moet worden ingezet'. In het geval van de klimaatactivist lijkt het daarom soms wel of het strafrecht opeens minder van toepassing is? Ongetwijfeld ziet u in hoe daar een belangrijk juridisch grondbeginsel met voeten wordt getreden? In een rechtsstaat mag de boodschap van een demonstrant nooit bepalen hoeveel geduld de overheid met hem heeft. Immers, het strafrecht is toch niet afhankelijk van de boodschap van degene die de wet overtreedt? Of iemand de A12 blokkeert voor het klimaat, de A31 voor het stikstofbeleid, of Den Haag voor een betere politie-CAO, zou voor de toepassing van de wet niet relevant mogen zijn. Natuurlijk moeten @Politie en @Het_OM prioriteiten stellen, maar zodra burgers het gevoel krijgen dat de ene groep meer ruimte krijgt omdat haar motief sympathieker wordt gevonden, of beter aansluit bij de doelstellingen die de overheid zelf onderschrijft, ontstaat de indruk dat de wet niet voor iedereen gelijk is. En die indruk moet justitie zien te voorkomen, iets waarvan ik aanneem dat u het met mij eens bent? De oceaan die u schetst mag dan vol onrecht zitten, maar de rechtsgelijkheid mag daarin niet verdrinken, toch? Dus blijft één vraag over: waarom krijgt de boer een bon en de klimaatactivist bij wijze van spreken een kop koffie of thee? Hoe motiveert u dit verschil in handhaving juridisch, en hoe voorkomt u de indruk van rechtsongelijkheid? #Rechtsstaat #Gelijkheid #Justitie

Eens met @claudiavz. Als het om dingen gaat die er echt toe doen, zie je Jetten niet, maar hij staat wel te dansen op een bootje tijdens de pride. De sarcastische tweet die ik daarover schreef op 1/8, schoot bij een paar trouwe volgers in het verkeerde keelgat. Niet omdat ik kritiek had op Jetten, want dat heb ik wel vaker, maar omdat alles omtrent zijn seksuele geaardheid een heilig huisje blijkt te zijn waar niet tegenaan geschopt mag worden. Onzin natuurlijk, en ik heb de tweet dan ook gewoon laten staan. Mensen die mij beter kennen, weten gelukkig dat ik me helemaal niet bezig houd met geaardheid, sekse, gender of wat dan ook… behalve als mensen dat label gaan misbruiken als excuus om niet te hoeven reflecteren op hun eigen (dis)functioneren, zich onaantastbaar wanen (want oh wee als je ze ergens op aanspreekt, dan discrimineer je!) en daarmee laten zien dat ze hun prioriteiten niet op orde hebben. Dat is wat Jetten doet, en dat mag best benoemd worden (want de gevestigde journalistiek doet dat natuurlijk niet). En iedereen is vrij me te ontvolgen of juist te volgen! #Dus #Pride #SeksueleGeaardheid #Reflectie

Onbereikbaar als er problemen op Ter Apel zijn. Onbereikbaar gisteren toen half Marokko naar Spanje rende. En nu aanwezig op de boot bij de Pride. De prioriteiten van Jetten zijn weer helder https://t.co/lJkGWj0kHl #TerApel #Pride #Prioriteiten

Zeer verbaasd over hoe Spanje zich kon laten verrassen door de massale overrompeling op de stranden van Ceuta. Tijdens corona was alleen op het strand zitten of surfen al voldoende om in de boeien geslagen te worden. Of hoe Spanje een klassiek voorbeeld is van een EU land dat haar prioriteiten niet kent. #Spanje #Ceuta #EU

Wanneer ondernemers de rekening betalen, betaalt Nederland die ook. Want minder winst, minder belastingopbrengst, minder werkgelegenheid, minder innovatie. De bruggen zakken in. Er is hard geld nodig voor de wegen en bruggen. Dit land heeft duidelijk de verkeerde prioriteiten. https://t.co/d8Sdx8t3JE #ondernemen #werkgelegenheid #investeringen

De Merwedebrug: symbool van omgekeerde prioriteiten Gorinchem, zondag. Terwijl de vrachtwagens die winkels in Nederland moeten bevoorraden omrijden, en het gevloek en gescheld van de chauffeurs bijna hoorbaar is, staat de Merwedebrug er als een vermoeide oude man bij: verboden voor zwaar verkeer omdat het staal in de boogconstructie te zwak is. Onderzoek wees uit dat de brug het gewicht van het verkeer dat een deel van onze economie draaiende houdt niet meer aankan. Een voorzorgsmaatregel, zegt Rijkswaterstaat. Alsof we een land zijn dat zich nog iets kan veroorloven uit voorzorg, met een overheid die miljarden over de balk smijt maar geen geld meer heeft voor het onderhoud van essentiële infrastructuur. En ja, u begrijpt het inderdaad goed, dit is geen pech, dit is geen toeval. Dit is het logische gevolg van jarenlang bewust onze infrastructuur verwaarlozen. Een brug uit de jaren zestig, wekelijks goed voor tienduizenden vrachtwagens, de economische slagader van Zuid-Nederland, is nu ineens te zwak om nog die rol te kunnen vervullen. Ondertussen staan er honderden kilometers file op de alternatieve routes, transporteurs rekenen stevig vloekend hun extra onkosten uit en lokale bedrijven zien hun al krappe marges verdampen. En onze overheid? Die houdt zich van de domme en smijt miljarden over de balk, bijvoorbeeld aan klimaatbeleid. Maar liefst 28-miljard voor een onmeetbare globale temperatuurdaling van 0.00036-graden. Ja, u leest het goed. Miljarden voor een uitkomst van een rekenmodel in Brussel of Den Haag dat ons moet laten geloven dat Nederland de planeet redt. Subsidies voor windmolens die landschappen verminken, zonneparken die vruchtbare akkergrond opvreten, elektrische auto’s die de middenklasse niet kan betalen en import van groente en fruit uit landen waar stikstof nog wordt gebruikt waar het voor bedoeld is: als meststof. Dit is ideologie in zijn zuiverste vorm. Maar een brug onderhouden? Een essentieel onderdeel van onze infrastructuur vervangen voordat het te laat is? Nee, dat is blijkbaar té burgerlijk, té ouderwets, overduidelijk niet visionair genoeg. Klimaat is het nieuwe politieke Mekka, waar het gros van politici en beleidsmakers braaf en diep naar buigen. Essentiële infrastructuur is kennelijk een kostenpost die je zo lang mogelijk kunt doorschuiven, liefst naar de volgende generatie bestuurders. Totdat de boogconstructie van de Merwedebrug piept en kraakt en de truckers ineens tot zondebokken worden verklaard, zelfs beboet worden, omdat ze nog even doorreden met hun kostbare lading. Dit is het Nederland van de omgekeerde prioriteiten. We pompen geld in net-zero-fantasieën die geen enkel meetbaar effect hebben op de globale temperatuur, terwijl de echte economische ruggengraat van ons land: wegen, bruggen, dijken, energie-infrastructuur die wél werkt, langzaam desintegreert. De Papendrechtsebrug ernaast ligt er immers ook al maanden uit. Maar ja, beleidsmakers en politici wijzen naar elkaar en naar de stip op de horizon: die nieuwe brug zou er in 2031 moeten komen. Een paar decennia te laat, en waarschijnlijk is zelfs 2031 niet haalbaar omdat de stikstofregels en de Europese Green Deal het niet toelaten. De transportsector, de boeren, de bouwers en de gewone Nederlander die gewoon wil werken en zijn handelswaar of spullen wil verplaatsen, betalen de prijs. Letterlijk. Meer kosten, meer congestie, meer frustratie. En de Haagse elite? Die vliegt businessclass naar klimaatconferenties of zet miljarden opzij om op zee nog meer windturbines te plaatsen, ondanks onderzoek dat deze wiebelstroom absoluut niet betrouwbaar is. Veiligheid? Onderhoud? Dat is voor mensen die niet begrijpen dat de toekomst van Nederland groen en elektrisch is, en daarvoor moet alles wijken, zo denkt men in Den Haag. De Merwedebrug is geen incident. Het is de wrange realisatie dat Nederland de pragmatische houding die ons land groot heeft gemaakt heeft ingeruild voor een ideologisch sprookje. Een land waar de bruggen letterlijk en figuurlijk piepen en kraken onder het gewicht van de werkelijkheid, terwijl men in Den Haag nog steeds droomt van de schouderklopjes die men internationaal zal krijgen als Nederland de felbegeerde status CO2-neutraal behaalt. Het is de hoogste tijd om wakker te worden. Stop met de absurde miljardenverspilling aan ideologische doelen die niet haalbaar zijn, die ons land financieel de nek omdraaien. Onderhoud eerst wat er écht toe doet: de infrastructuur die ons land draaiende houdt, de economische ruggengraat van ons land. Anders rijden we straks niet alleen om via de A15, maar rijden wij met z’n allen rechtstreeks de afgrond in. Bron: https://t.co/WznNU9Z7j5 #infrastructuur #transport #politiek

Mijn post over erfbelasting leverde veel reacties op. Een erfenis werd ineens ‘inkomen’ genoemd, erfgenamen zouden er ‘niets voor hebben gedaan’ en opgebouwd vermogen werd benaderd als geld waarop de samenleving via belastingen en herverdeling vanzelfsprekend aanspraak mag maken. Die reacties leggen een bredere reflex bloot. Wanneer de overheid geld tekortkomt, wordt zelden als eerste gevraagd welke uitgaven minder kunnen, welke regeling haar doel voorbijschiet of welke overheidslaag vooral zichzelf in stand houdt. De eerste vraag lijkt steeds vaker: waar kunnen we nog iets extra’s innen? Bij ondernemers, huizenbezitters, bedrijven, spaarders, beleggers, erfgenamen of iedereen die volgens een zelfgekozen maatstaf ‘genoeg’ heeft. Dat is wel zo gemakkelijk. Je hoeft geen moeilijke keuzes te maken en niemand hoeft afstand te doen van een bestaande subsidie, toeslag, voorziening of regeling. Je wijst eenvoudig een andere groep aan die de rekening mag betalen. Als ondernemer kijk ik daar anders naar. Wij werken met budgetten, bewaken onze liquiditeit en moeten zorgen dat de onderneming ook op langere termijn solvabel en gezond blijft. Een euro kun je maar één keer uitgeven. Ontstaan er financiële tegenvallers, dan moeten we prioriteiten stellen, kosten verlagen, investeringen uitstellen of afscheid nemen van zaken die onvoldoende opleveren. We kunnen onze klanten niet verplichten om voortaan maar wat meer af te dragen omdat wij onze uitgaven niet onder controle hebben. Een overheid is natuurlijk geen onderneming. Zij heeft andere taken en verantwoordelijkheden. Maar ook publiek geld is niet onbeperkt. Ook daar geldt dat een euro maar één keer kan worden uitgegeven. Toch lijkt ‘meer innen’ politiek en maatschappelijk vaak aantrekkelijker dan ‘minder uitgeven’. Bezuinigen doet namelijk pijn. Dan kan een regeling waar je zelf van profiteert minder ruim worden. Een belastingverhoging voor een ander voelt aanzienlijk comfortabeler. Solidariteit blijkt opvallend eenvoudig wanneer de rekening buiten de eigen brievenbus valt. Daarbij helpt het om het vermogen van die ander eerst van een minder sympathiek etiket te voorzien. Een erfenis wordt ‘gratis geld’. Vermogen wordt ‘onverdiend’. Overwaarde is slechts geluk. En wie iets aan zijn kinderen kan doorgeven, heeft blijkbaar een oneerlijke voorsprong gecreëerd die door de overheid gecorrigeerd moet worden. Zodra bezit moreel verdacht is gemaakt, voelt een hogere belasting niet langer als meer innen, maar als rechtvaardigheid. Een overheid die bij ieder nieuw probleem eerst kijkt waar nog iets te halen valt, hoeft zichzelf nooit serieus de vraag te stellen waar het minder, eenvoudiger of efficiënter kan. En mensen die iedere belastingverhoging toejuichen zolang die henzelf niet raakt, verwarren solidariteit soms wel erg gemakkelijk met vrijgevigheid namens een ander. Het is eenvoudig om ruimhartig te herverdelen wat je niet zelf hebt opgebouwd. Moeilijker is het om te accepteren dat ook de overheid niet alles kan blijven doen, en dat je een euro inderdaad maar één keer kunt uitgeven. #Erfbelasting #Belastingen #Solidariteit

De parlementaire enquête naar de coronacrisis onthult dat, ondanks het motto Alleen samen krijgen we corona onder controle, er in werkelijkheid weinig controle was en dat er veel interne conflicten waren binnen het kabinet over prioriteiten, waarbij de focus op ziekenhuiscapaciteit vaak andere belangrijke belangen, zoals economie en onderwijs, overschaduwde. #coronacrisis #parlementaireenquête #gezondheidsbeleid