Search

Wat een arrogante kwal. Maakt de boeren helemaal kapot en lacht ze nu keihard uit. Ik hoop dat de boerenopstand groter wordt dan ooit! #d66wegermee #levedeboeren #stikstof @telegraaf https://t.co/RGFvDCFTWP #boeren #boerenopstand #arrogantie

Jude Bellingham, die met twee doelpunten Engeland helpt in hun WK-wedstrijd tegen Noorwegen, blijkt sterker te worden onder druk, wat hem onderscheidt van eerdere Engelse spelers die vaak bezweken in cruciale momenten, en zijn zelfvertrouwen wordt door velen niet als arrogantie beschouwd, maar als een teken van zijn uitzonderlijke wedstrijdmentaliteit. #JudeBellingham #WK2026 #Engeland

Column: Dé aandoening Max von Kreyfelt Er is een aandoening waarvoor geen medicijn of behandeling bestaat. Ze openbaart zich meestal pas wanneer iemand een zekere hoogte heeft bereikt. Zonder daarvoor de intelligentie te hebben. Een burgemeestersketting helpt. Een ministerspost versnelt het proces. En wie lang genoeg tussen voorlichters, beleidsnota’s en applaus leeft, loopt een verhoogd risico. De eerste symptomen zijn onschuldig. Twijfel verdwijnt. Daarna volgt zelfkritiek. Niet veel later sterft ook het vermogen om simpelweg te zeggen: ik had het mis. Vanaf dat moment gebeurt er iets wonderlijks. Iedere mislukking verandert in een succes dat verkeerd is begrepen. Iedere fout wordt een ingewikkelde afweging. Iedere vorm van kritiek bewijst slechts dat de criticus het grotere plaatje niet ziet. De patiënt voelt zich kerngezond. Alleen de omgeving merkt dat er iets niet klopt. Er ontstaat een mens die dwars door onderzoeken, parlementaire enquêtes en vernietigende rapporten kan wandelen zonder ook maar één krasje op zijn eigen gelijk op te lopen. De werkelijkheid botst voortdurend met hem. Maar de werkelijkheid verliest altijd. Want feiten zijn tijdelijk. Het eigen gelijk is permanent. Het merkwaardige is dat deze aandoening besmettelijk lijkt. In bestuurskamers steken collega’s elkaar ermee aan. Ambtenaren leren de symptomen razendsnel over te nemen. Woordvoerders ontwikkelen zelfs een natuurlijke immuniteit tegen lastige vragen. Zo ontstaat een wereld waarin niemand ooit verantwoordelijk is, terwijl iedereen verantwoordelijk was. Misschien is dat wel de gevaarlijkste ziekte van onze tijd. Niet de hoogmoed en arrogantie. Maar een chronisch gebrek aan zelfinzicht. En zoals bij iedere ernstige aandoening geldt ook hier: de patiënt merkt er zelf het allerminste van. Helaas is ook de GGZ hier nog niet op ingericht. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook op mijn reis? https://t.co/V2P6pFuNy1 #zelfinzicht #politiek #verantwoordelijkheid

En wat hij ook zegt is dat HIJ bepaalde wat desinformatie was en wat niet? Echt? Met zijn PABO-diploma? Best arrogant omdat hij degene was die de meeste onzin delibereerde gedurende zijn bewind? #desinformatie #arrogantie #politiek

Heerlijk hoe de arrogantie van Marokko vanavond compleet is afgestraft door Frankrijk. Dankjewel Frankrijk. Heel Europa ademt opgelucht mee. Soms is een 2-0 nederlaag precies wat nodig is om dat valse superioriteitsgevoel even keihard de grond in te stampen 🥳👋 #Marokko #Frankrijk #Voetbal

Op 8 juli 2026 stond Maurice de Hond @mauricedehond voor de Parlementaire Enquêtecommissie Corona. Wat een zeldzaam moment had kunnen zijn van erkenning, werd vooral een beleefde exercitie. De Hond, die jarenlang als lastpost werd gezien, bleek grotendeels gelijk te hebben. De Hond had gelijk. Zijn centrale analyse klopte: het virus verspreidde zich vooral via aerosolen in slecht geventileerde ruimtes, niet primair via grote druppels en deurknoppen. Hij zag het al in het voorjaar van 2020, riep op tot ventilatie, wees op superspreading-events en seizoenspatronen, en waarschuwde voor de beperkingen van het officiële model. De overheid en het OMT/RIVM negeerden dit grotendeels. Ventilatie bleef onderbelicht, WOO-documenten tonen aan dat onwelgevallige conclusies werden afgezwakt, en modellen leidden tot onnodige lockdowns (zoals de Omikron-kerstlockdown). De schade – onnodige sterfte, economische ravage, leerachterstanden en mentale problemen – was deels te voorkomen geweest met een gerichtere aanpak. Het falen van het overheidsbeleid Het beleid was gebouwd op een verkeerd fundament en hield daar met verbazingwekkende hardnekkigheid aan vast. In plaats van snel bij te sturen op nieuwe inzichten, koos Den Haag voor uniformiteit, angstcommunicatie en brede maatregelen. Critici zoals De Hond werden geduld maar niet serieus genomen. Het resultaat was een klassiek staaltje bestuurlijk falen: arrogantie, tunnelvisie en gebrek aan zelfreflectie. De commissie luisterde keurig, stelde nette vragen en noteerde alles braaf. Maar de sfeer bleef hangen op het punt van schadebeperking in plaats van scherpe verantwoording. Jaren later nog steeds geen echte confrontatie met het systeem dat de crisis verergerde. Het panel leek meer bezig met het afvinken van een ritueel dan met het blootleggen van structurele fouten bij OMT, RIVM en kabinet. Kortom: Maurice de Hond zat er niet naast – de overheid des te meer. De commissie mag nu bewijzen dat dit onderzoek meer oplevert dan een dik rapport vol goede voornemens. Nederland heeft genoeg van beleefde verhoren. Tijd voor harde conclusies. Bekijk en luister hier het volledige verhoor.👇🏼👇🏼👇🏼 #Corona #Overheid #Ventilatie

Omdat despoten heel vaak vrijuit gaan, @JoostJansen6 en lang niet altijd aan een touw eindigen of tegen de muur worden gezet. Sterker nog, de meesten eindigen op hele goede posities. Zie ook @SecGenNATO. Het is een geluk bij een ongeluk - en dat meen ik echt - dat @hugodejonge zo ontzettend dom is in combinatie met zijn enorme arrogantie. Want hij schoot met zijn uitspraken zichzelf in zijn mooie schoentjes. Had hij de intelligentie gehad van een Joseph Goebbels, zouden we vele malen erger afgeweest zijn. Want Goebbels wist het al: "Propaganda hoeft niets met de waarheid te maken te hebben, zolang het maar geloofwaardig is." Gelukkig kende Hugo de Jonge dat principe niet. Misschien is het goed om nog eens terug te lezen wat ik over deze man schreef in maart 2022: https://t.co/C5lEa0UGGz "Het staat voor mij allerminst vast dat als Hugo de Jonge meer extreme middelen tot zijn beschikking zou hebben gehad, ook al zouden die ethisch onaanvaardbaar zijn geweest, hij die niet zou hebben aangewend om burgers zijn wil op te leggen. De gelegenheid schept de dief. De gelegenheid schept de autocraat. En uiteindelijk schept de gelegenheid de despoot. Hugo de Jonge heeft geen rotsvaste overtuiging. Hij heeft een staatsgevaarlijke overtuiging. U bent gewaarschuwd" #politiek #despotisme #propaganda

Get your hands off our football, Trump. Trump is interfering with the World Cup and demanded that FIFA withdraw the red card against Folarin Balogun, the top striker for the United States, so that Balogun can play against the Red Devils tonight. Unseen since 1970. The arrogance of it. (translated)

Column: De emotieloze bestuursklasse á €141.000 van Den Haag Sommige Kamerleden met een jaarsalaris van meer dan €141.000 kijken alsof ze per ongeluk in de Tweede Kamer zijn beland tijdens een verplichte Teams-vergadering over afvalscheiding. Geen vuur. Geen overtuiging. Geen zichtbaar besef dat achter hun dossiers complete gezinnen schuilgaan. Alleen die typische Haagse technocratische blik: Zwaar geïrriteerd dat burgers emoties blijven houden bij beleid dat hun leven verwoest. Het moderne politieke managementtype is namelijk resultaat gericht opgegroeid in een wereld van modellen, transitietabellen en gedragsdoelen. Boeren zijn uitstootprofielen geworden. Burgers datasets. Grenzen spreadsheets. En samenleving iets dat “gestuurd” moet worden. Je ziet het terug in die bijna verveelde lichaamstaal tijdens debatten over existentiële onderwerpen. Alsof het sluiten van familiebedrijven vergelijkbaar is met een update van een parkeerapp. En ondertussen groeit buiten Den Haag de woede tot het kookpunt. Vanwege, zowel het beleid zelf als de voelbare minachting. Die blik van: u valt me lastig met vragen waar ik geen antwoord op weet. U weet dat en dat doet u expres. Dat is misschien wel het gevaarlijkste wat een politieke klasse kan ontwikkelen: Zowel de arrogantie, Als de emotionele vervreemding van de vragen uit de bevolking die zij zegt te vertegenwoordigen. Want zodra bestuurders gewone mensen alleen nog bekijken via modellen, grafieken en stikstofberekeningen, verdwijnt direct ieder natuurlijk politiek instinct. Dan blijft alleen management over. Koud. Procedureel. En totaal losgezongen van het land waarover men regeert. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Politiek #DenHaag #Maatschappij

Column; GANGSTERS AAN DE MACHT Max von Kreyfelt Geen notulen. Geen herinneringen en verantwoordelijkheid. Wonderlijk hoe dat werkt in Den Haag. Voor iedere parkeerbon bestaat een dossier van zes pagina’s, maar voor de meest ingrijpende vrijheidsbeperkingen uit de recente Nederlandse geschiedenis blijkt plotseling collectief geheugenverlies te gelden. Niemand weet meer precies wie wat besloot. Niemand herinnert zich waarom grondrechten werden opgeschort. Niemand kan uitleggen waarom burgers van hun werk, familie, horeca, sportclub of samenleving werden uitgesloten. Geen notulen. Geen actieve herinnering. En geen schuldigen. Wat een fenomenale bestuurlijke uitvinding. Miljoenen Nederlanders werden onder druk gezet. Mensen verloren banen. Ouderen stierven geïsoleerd. Kinderen raakten beschadigd. Demonstranten werden weggezet als staatsgevaarlijk. Artsen geïntimideerd. Kritische burgers gecensureerd. Maar zodra de vraag komt wie daar politiek verantwoordelijk voor was, verandert de Haagse bestuurselite ineens in een groep verwarde goudvissen. “Daar kan ik mij niets van herinneren.” Natuurlijk niet. Want notulen zijn gevaarlijk als later blijkt dat “de wetenschap” vooral bestond uit paniek, groepsdruk en politieke beeldvorming. En precies daarom voelt het voor steeds meer mensen niet meer als bestuur, maar als een collectief gangsters dat zichzelf beschermt. Mark Mark Rutte met zijn beroemde geheugenmist. Ferd Grapperhaus die wetten handhaafde waar hij zichzelf vrolijk niet aan hield. En NCTV-topman Aalbersberg, de man van dreigingsbeelden, gedragssturing en permanente crisisretoriek. Het waren geen tragische vergissingen meer. Het werd een bestuurscultuur. Een systeem waarin macht zichzelf beschermt met commissies, onderzoeksraden, Wob-lakwerk en verdwenen herinneringen. En Hugo de Jonge? Die oogde steeds vaker als het enthousiaste tussenradertje dat iedere week opnieuw kwam uitleggen waarom nóg meer dwang eigenlijk “voor uw veiligheid” was. Het cynische is misschien nog wel dit: Dezelfde bestuurlijke klasse die burgers voortdurend waarschuwt voor “ondermijning van de democratie”, heeft zelf het vertrouwen in overheid, media en instituties in recordtempo gesloopt. Door arrogantie zonder consequenties. En zolang niemand echt verantwoordelijk wordt gehouden, blijft precies dát het signaal aan de bevolking: macht hoeft zich in Nederland niet te verantwoorden. Het blijft (nog) onbestraft! 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #Politiek #Bestuur

Ik wil nog 1 ding kwijt over Koeman en daarna hoef ik dat zwijntje hopelijk nooit meer te zien bij het Nederlands elftal: Waar haalt hij het lef vandaan om kritisch te zijn op de Nederlandse supporter? 4 jaar lang niks gepresteerd. Misplaatste arrogantie ten top. #Koeman #Nederland #voetbal

.@MinPres zegt over de houding van de vakbonden, die voet bij stuk houden, met een grote glimlach 'Ja, dat is allemaal politiek natuurlijk.' ...'Om even duidelijk te maken waar je staat' En vervolgens begint hij over 'in deze tijd, met al die oorlogen...' en komt het erop neer dat mensen hun verantwoordelijkheid moeten nemen 'in landsbelang'. Echt, die wereldvreemde arrogantie van D66 en die uitstraling van 'we winnen dit toch wel', is stuitend. Ongelooflijk. #KabinetJetten #AfbraakSocialeZekerheid #Politiek #SocialeZekerheid #D66

Er zijn momenten waarop iemand zichzelf ontmaskert zonder dat het het zelf doorheeft. Niet door wat zij onderzoekt, maar door wie xij wegzet. Niet door wetenschap, maar door arrogantie verpakt als deskundigheid. Jij hebt als psychiater niet simpelweg een mening gegeven over de coronaperiode. Je hebt mensen gedehumaniseerd die kritische vragen stelden over de prikcampagne. Burgers die twijfelden, artsen die waarschuwden, ouders die zich zorgen maakten, jij reduceerde ze tot psychologische dossiers. Alsof maatschappelijke twijfel automatisch een stoornis zou zijn. Alsof kritisch denken ineens behandeld moest worden in plaats van gehoord. Dat is geen psychiatrie. Dat is intellectuele luiheid met een behandelstoel eronder. Je presenteerde jezelf als objectieve professional, maar gedroeg je als een ideologische ordebewaker van het narratief. Een vrouw die vanuit comfortabele studeerkamers verklaarde wat “gezond denken” was, terwijl miljoenen mensen werden buitengesloten, gedemoniseerd en sociaal onder druk gezet. Wat vooral bleef hangen was de neerbuigende toon. Dat constante morele vingertje van iemand die zichtbaar meer geïnteresseerd was in gehoorzaamheid dan in waarheidsvinding. Je sprak niet als arts, maar als een paternalistische bemoeial die zichzelf tot scheidsrechter van acceptabel denken had benoemd. En achteraf? Nu steeds meer feiten, fouten en politieke belangen zichtbaar worden, blijkt vooral hoe oppervlakkig en slecht geïnformeerd veel van die stellige uitspraken waren. Het grote probleem van mediapsychiaters is dat ze zelden twijfelen zolang de camera aanstaat. Het wrange is misschien nog wel dat ik je ooit ruimte gaf bij Café Weltschmerz. Dat ik dacht dat open debat nog mogelijk was. Dat intellectuele nieuwsgierigheid belangrijker was dan kuddegedrag. Terugkijkend voelt dat als het binnenhalen van iemand die vrijheid van denken gebruikte om diezelfde vrijheid bij anderen verdacht te maken. Ik zie geen onafhankelijke denker meer. Ik zie iemand die tijdens maatschappelijke druk exact deed wat machtssystemen nodig hadden: afwijkende stemmen psychologiseren, ridiculiseren en isoleren. Niet ondanks het vak. Maar ermee. https://t.co/MDlYwgrQZ5 #Psychiatrie #KritischDenken #VrijheidVanMeningsuiting

Column: Ik ben Hugo en ik hielp Nederland gezond te maken Dames en heren, Mijn naam is Hugo de Jonge en ik kijk met een warm gevoel terug op die prachtige periode waarin ik samen met miljoenen Nederlanders ontdekte dat vrijheid eigenlijk zwaar overschat wordt. Want laten we eerlijk zijn: wat is democratie zonder een avondklok? Wat is liefde zonder anderhalve meter? Wat is een verjaardag zonder oma achter plastic folie? Precies. Ik heb Nederland mogen leiden in een tijd van verbinding. Letterlijk via QR-codes natuurlijk, want echte verbinding was besmettingsgevoelig. Sommige mensen zeggen dat ik soms wat stellig was. Maar ja, in crisistijd moet je keuzes maken. Churchill had zijn sigaar. Ik had mijn persconferenties, een frikadel als metafoor en een PowerPoint met pijltjes. Er wordt mij wel eens gevraagd: “Hugo, had u achteraf dingen anders gedaan?” Natuurlijk. Ik had die dansleraar misschien iets eerder geboosterd. Kijk, mensen begrijpen vaak niet hoe ingewikkeld besturen is. Je kunt niet zomaar rekening houden met iedereen. Dan houd je namelijk mensen over die vragen gaan stellen. En dat moet je in een pandemie voorkomen. Rust is belangrijk. Dus hebben wij rust gebracht. Rust in de horeca, op straat na negen uur, in de cultuursector. Heel veel rust. En ondertussen werkte ik dag en nacht. Ik rende van talkshow naar talkshow om Nederlanders moed in te spreken met zinnen als: “Alleen samen krijgen we corona onder controle.” “We weten heel precies waar ze wonen.” “We vaccineren; wijk voor wijk, deur voor deur en arm voor arm.” Dat bleek achteraf niet helemaal waar, maar het klonk ongelooflijk empathisch. En daar gaat politiek uiteindelijk om. Mensen onderschatten ook hoeveel innovatie wij hebben gebracht. Voor corona liet je gewoon je gezicht zien als je een café binnenliep. Wij maakten daar een QR-code van. Vooruitgang. En wat was Nederland gehoorzaam mooi. Een volk dat vroeger nog vocht tegen het water, stond nu braaf in de regen te wachten voor een teststraat om toestemming te krijgen voor een cappuccino. Kippenvel. Sommigen noemen het controle. Ik noem het georganiseerde gezelligheid. En nu hoor ik soms kritiek. Dat er fouten zijn gemaakt. Dat er schade is ontstaan. Dat grondrechten onder druk stonden. Maar vrienden… laten we ook kijken naar wat het heeft opgeleverd. We weten nu bijvoorbeeld exact hoeveel Nederlanders bereid zijn hun buurman aan te geven vanwege een kuchje. Dat noem ik maatschappelijke participatie. Dus ja, ik ben trots. Trots op een Nederland waarin een minister van Volksgezondheid ineens ook opvoedcoach, gedragsexpert, crisispriester en nationaal knuffelverbodcoördinator mocht zijn. En het mooiste? Na alles wat er gebeurd is; iedereen wil mij hebben en ik loop nog steeds gewoon overal rond. Dat is geen arrogantie. Dat is bestuurlijke immuniteit, met dank aan mijn loyale vrienden. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #Democratie #Gezondheid

Column: De figuranten rechtbank van Derksen De tijd waarin beschuldigingen bewezen moesten worden ligt inmiddels begraven tussen de Teletubbies en de geloofwaardigheid van de talkshowtafel. Nu volstaat het dat Johan Derksen “met verbazing heeft gekeken”, Thomas van Groningen “het eigenlijk al wist” en Raymond Mens “het verschil met Wilders” nog één keer probeert uit te leggen alsof hij de grensbewaker van de democratie is. En klaar. Vonnis uitgesproken. Forum voor Democratie moet politiek worden geëxecuteerd, zonder verkiezingen, via het moderne Nederlandse tribunaal: mannen aan een tafel, een glas wijn, een lachje en morele paniek. Het fascinerende is de totale vanzelfsprekendheid waarmee tv-figuranten denken dat zij mogen bepalen welke miljoenen Nederlanders nog fatsoenlijk stemgedrag vertonen. “Als je deze documentaire hebt gezien, kun je toch niet meer op Forum stemmen.” Werkelijk? Sinds wanneer is een televisie-uitzending voldoende om een halve achterban moreel af te keuren? Dat is nog wel de meest onthullende ontwikkeling: niet de hysterie zelf, maar de pretpark arrogantie erachter. De burger mag stemmen. Zolang Hilversum het een nette keuze vindt. En Thomas van Groningen doet iets nóg opmerkelijkers: hij presenteert aantijgingen met de stelligheid van een officier van justitie, maar zonder het gedoe van bewijs, context of wederhoor. “We weten dit al jaren.” “We wisten het eigenlijk al.” “Nu staat het zwart op wit.” Journalistiek anno 2026: eerst conclusies trekken, daarna dezelfde conclusies eindeloos herhalen tot ze vanzelf als waarheid klinken. Het mooiste moment blijft wel de oprechte verbazing dat Forum stijgt in de peilingen. Ze begrijpen niet dat miljoenen Nederlanders afhaken vanwege dit soort mediagedrag. Vanwege die permanente rioolgeur van dedain. Die moreel overkookte groepsdruk. Die zelfgenoegzame televisie-figuranten die iedere afwijkende stem behandelt alsof er een gevaarlijke patiënt uit een inrichting is ontsnapt. En Johan Derksen die een vrouwelijke politica wegzet als “een sprekende pop” maakt het nog grotesker. Wonderlijk hoe mannen van pensioenleeftijd plots feministische analyses ontdekken zodra een vrouw bij de verkeerde partij zit. Dan is ze ineens decorstuk, marionet of etalagepop. Bij D66 heet exact dit gedrag “vernieuwend leiderschap”. Het hele ritueel begint ondertussen wanhopig te ogen. Steeds dezelfde formule: geen inhoudelijk debat, geen argumenten, geen weerlegging van standpunten, maar karaktervernietiging als amusementsvorm. Want dat is het geworden. Politieke bestrijding vermomd als infotainment. En hoe harder Hilversum schuimbekt, hoe meer Nederlanders beseffen dat hier geen journalistieke bezorgdheid speelt. Mensen beseffen haarfijn wanneer journalistiek verandert in gedragscontrole. Precies daarom vallen deze prutsers zo genadeloos door de mand. Lid van de FVD is nu een daad van verzet. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Journalistiek #Democratie

@GidiMarkuszower @baspaternotte @jpaternotte Zet ongeacht wel/geen excuus uw klacht tegen de fractievoorzitter van D66 Paternotte door. Laat Wilders zich aansluiten. Er moet een einde komen aan de arrogantie van D66 en hun propaganda kanalen dat Nederland ze zonder gevolgen kunnen voorliegen en verkwanselen. #D66 #politiek #Nederland

Jesse klaver, hoorde onzin daar op de gang. Had niet de neiging naar binnen te lopen (🙈). Maar je deed het wel. Doet alsof hij de premier van dit land is. Nee zo werkt dat hier niet Klaver. Wat een arrogante eikel is die Klaver. https://t.co/3PJh8JjZUQ #politiek #Nederland #arrogantie

De arrogantie van @jesseklaver is zeer ongepast en anti-democratisch . Niet willen luisteren naar iemand met een andere mening getuigt van weinig iq en heel veel ego. Iets waar Klaver duidelijk aan voldoet. Partijen als @progressiefned en de @SPnl moeten even kappen met dit hautaine gedrag. Linkse mensen zijn niet meer dan een ander. Ook al denken ze constant zelf van wel #Politiek #Democratie #Opinie

DE BOM ONDER DE LEUGEN — Arib bekent onder ede: de Tweede Kamer had GEEN ENKEL plan voor een pandemie. Géén plan. Géén blauwdruk. Géén idee. Maar de bevolking moest wél binnenblijven, de kerk dicht, de horeca op slot, kinderen achter een mondkapje, ondernemers kapot, ouderen eenzaam wegrotten in verpleeghuizen. Terwijl het kartel in Den Haag bezig was met ambtelijke "koninkrijkjes" en interne machtsstrijd, kreeg jíj de boete als je nét te dicht naast je buurman stond. Dít is het deugkartel: totale gehoorzaamheid eisen van de burger, terwijl ze zelf de boel niet eens op orde hadden. En nu probeert ditzelfde Jetten/D66-globalistenkabinet ons opnieuw rechten te ontnemen — met dezelfde arrogantie, dezelfde minachting. Vergeet niet wie ze waren. Vergeet niet wat ze deden. En laat ze het nóóit weer doen. https://t.co/XV6oywErlx #Pandemie #Democratie #Vrijheid

D66 viert 100 dagen kabinet-Jetten alsof Nederland is gered. Wat een schaamteloze PR-waanzin. De burger ziet woningnood, AZC-chaos, koopkrachtdruk, EU-dwang, bestuurlijke arrogantie en een glossy premier die vooral uitblinkt in morele televisiepreekjes. Maar D66 plakt er een heldenfoto onder en noemt het “vooruitgang”. Dit is geen politiek meer. Dit is beeldvorming als bestuursvorm. Ze vieren geen resultaten. Ze vieren hun eigen marketing. 100 dagen Jetten is 100 dagen PR-premierschap: veel glimlach, veel slogans, veel Europa, weinig Nederland. “Zie hoe het wel kan.” Nee, zie hoe een partij zichzelf feliciteert terwijl gewone mensen steeds minder grip krijgen op hun land. #Politiek #Woningnood #PR