Search

Waarom altijd de vergrijzing de schuld geven van de hogere zorgkosten maar nooit benoemen dat al die 900 mensen per week die ons land binnenkomen Gratis zorg krijgen betaald door o.a. de vergrijzende bevolking die hun hele leven gewerkt en betaald hebben. #nieuwsvandedag #vergrijzing #zorgkosten #immigratie

In zijn opinieartikel waarschuwt Frank Heinen voor de zorgwekkende normalisering van rechts-extremisme in Nederland en roept hij op tot actieve benoeming en bestrijding van deze tendensen om de maatschappelijke afwijzing ervan te waarborgen. #rechtsextremisme #benoemen #cultuuroorlog

Column: Vandaag ben ik jarig Max von Kreyfelt Vandaag ben ik jarig. Een verjaardag die dit jaar minder vanzelfsprekend voelt dan anders. In januari kreeg ik een herseninfarct. Alsof mijn hoofd, dat zich doorgaans vooral bezighoudt met politiek, media en bestuurlijke dwaasheid, plotseling besloot zelf breaking news te worden. Daarna volgde mijn fietsongeluk tijdens een afdaling in Luxemburg. Opnieuw werd mijn hoofd onderwerp van medische zorg, ditmaal met een directheid die zelfs mijn scherpste columns niet bereiken. Het lichaam beschikt over een merkwaardig gevoel voor timing. Net wanneer je plannen maakt, een camper koopt en denkt dat de wereld op je wacht, trekt het zonder overleg aan de noodrem. Wat mij in deze maanden bijzonder heeft geraakt, is de enorme betrokkenheid van mijn volgers, lezers en sympathisanten. De berichten, telefoontjes, praktische hulp en oprechte belangstelling kwamen soms van mensen die ik persoonlijk nauwelijks ken, maar die zich kennelijk al jarenlang met mijn werk verbonden voelen. Dat is een vorm van rijkdom die niet op een bankrekening verschijnt en toch onbetaalbaar blijkt wanneer het leven plotseling wankelt. Daarvoor wil ik jullie vandaag bedanken. Niet alleen voor de steun na mijn herseninfarct en het fietsongeluk, maar ook voor de dagelijkse betrokkenheid bij de onderwerpen die ik aansnijd. Voor het lezen, reageren, delen, tegenspreken en soms hartgrondig met mij oneens zijn. Zelfs verontwaardiging is een teken dat woorden nog ergens terechtkomen. Het echte faillissement van een columnist is niet kritiek, maar stilte. Mijn columns gaan vaak over macht, hypocrisie, bestuurlijk falen en de wonderlijke Haagse gewoonte om problemen eerst te veroorzaken en daarna een commissie te benoemen die onderzoekt waarom de burger zo boos is. Dat levert niet altijd vrienden op. Wel lezers die begrijpen dat democratie zonder tegenspraak verandert in een persconferentie met vooraf goedgekeurde vragen. Ook de mensen over wie ik schrijf, dragen bij aan mijn werk. Soms door te reageren, vaker door precies datgene te doen waarvan je als columnist denkt: dit kan ik zelf niet satirischer verzinnen. Mijn dankbaarheid strekt zich daarom zelfs uit tot de politieke en bestuurlijke hofleveranciers van mijn columns. Zonder hun onvermoeibare inzet zou mijn toetsenbord aanzienlijk meer rust krijgen. Vandaag vier ik dus niet alleen dat ik opnieuw een jaar verder ben. Ik vier dat ik er nog ben, dat ik nog schrijf en dat jullie nog lezen. Een mens ontdekt pas hoe groot zijn kring werkelijk is wanneer hij zelf even niet meer stevig in het midden kan staan. Dank voor jullie betrokkenheid. Jullie hebben mij niet alleen gevolgd, jullie hebben mij mede overeind gehouden. #verjaardag #dankbaarheid #columnist

Ik lees bij de NOS dat Nederland is gezakt naar plaats 46 op de wereldranglijst voor gendergelijkheid. Namibië staat vierde. Dan wil ik weten wat hier eigenlijk wordt gemeten. In Namibië is de gezonde levensverwachting voor vrouwen 54,6 jaar en voor mannen 51 jaar. Dat levert vrijwel volledige gendergelijkheid op. Een derde van de vrouwen tussen 15 en 49 heeft sinds haar vijftiende fysiek geweld meegemaakt en 15 procent seksueel geweld. Dat geweld telt niet mee. Ook politiek krijg je vreemde uitkomsten. Namibië heeft een vrouwelijke president en dat telt mee. Nederland heeft nooit een vrouwelijke premier gehad en dat telt ook mee. Drie van de vier grootste Nederlandse steden worden ondertussen door vrouwen bestuurd. Dat telt niet mee. De index kijkt niet naar lokaal bestuur. Verschillende politieke systemen worden zo langs een meetlat gelegd die vooral naar de nationale top kijkt. Vervolgens vraagt de NOS een hoogleraar waarom Nederland zo laag staat. Hij begint over deeltijdwerk, kinderopvang en de verdeling van zorgtaken. Geen van die drie is een indicator in de ranglijst die hij op dat moment probeert te verklaren. Daar gaat het journalistiek mis. Plaats 46 wordt behandeld als een diagnose van Nederland en de hoogleraar mag vervolgens de kwalen benoemen. Terwijl de eerste vraag voor de hand ligt. Hoe kan Namibië vierde staan? Dat verwacht ik van een journalist. En van een hoogleraar. “Nederland zakt verder weg op wereldwijde ranglijst voor gendergelijkheid” https://t.co/Va7VJGiUcv #Gendergelijkheid #Nederland #Vrouwenrechten

Ik vind de NOS een veel groter gevaar voor de publieke opinie dan Ongehoord Nederland. Bij ON weet je dat je een bepaalde invalshoek krijgt voorgeschoteld, niet de mijne maar dat terzijde. De NOS presenteert zich daarentegen als neutraal en objectief, terwijl juist de berichtgeving over het Midden-Oosten onweerlegbaar heeft laten zien dat die neutraliteit afwezig is. Dat zit vaak in hoe conflicten worden gerapporteerd, in de woordkeuze, wat ze wel en niet benoemen en welke context ze geven. BV de terughoudendheid om islamitische terreurorganisaties als zodanig te benoemen. Zelfs na 7 oktober wordt Hamas steevast zo positief mogelijk in beeld gebracht. Zie bv @eenblikopdenos Juist dat maakt het problematischer: wie openlijk een bepaalde invalshoek kiest, herken je. Wie neutraliteit claimt maar die niet consequent waarmaakt, beïnvloedt je zonder dat je het altijd doorhebt. #NOS #publiekeopinie #mediawijsheid

Het gaat niet om “optreden tegen de AfD”, hautaine D66-troela 🙄. Het gaat om LUISTEREN naar en GEHOOR GEVEN aan de zorgen van burgers. Hanneke van der Werf en haar collega’s van de regeringspartijen begrijpen dat helemaal niet, omdat ze gefocust zijn op machtsbehoud en niet op het bedenken van oplossingen voor echte problemen. Niemand aan tafel bij Pauw & De Wit benoemt WAAROM Duitsers op de AfD stemmen. Niet omdat het Poetinverstehers zijn, maar omdat ze de problemen in hun eigen land, zeker die rondom immigratie, zat zijn. Het feit dat niemand aan tafel dat durft te benoemen, is precies de reden waarom men op de AfD stemt. #Luisteren #Zorgen #Immigratie

Ik blijf het zeggen: we zijn veel te naïef over klimaatgekken. In ons land krijgen organisaties met zo’n figuren tonnen subsidies en publi-reportages in de media. Op de openbare omroep zijn er journalisten met een stevige Code Rood-link. Klimaatactivisten word opgevoerd als helden en liefkozend omschreven als “burgerlijke ongehoorzaamheid”. Het weekblad @Humo vond mij zelfs de gek toen ik dat enkele jaren geleden als eerste durfde benoemen. Hoelang kan deze waanzin nog blijven duren voordat er slachtoffers vallen? #klimaat #milieu #subsidies

Gidi heeft gelijk. Je zou denken dat een minister van Buitenlandse Zaken op dit moment wel iets beters te doen heeft dan zich druk te maken over een belangrijke westerse bondgenoot als Israël. Er woedt oorlog tussen Iran en zijn tegenstanders, met alle gevolgen van dien voor energieprijzen en de wereldeconomie. Rusland voert een verwoestende oorlog tegen Oekraïne en doet aan hybride oorlogsvoering op EU- en NAVO-grondgebied. Onze bondgenootschappen staan onder druk en ondertussen maakt vleugellam Europa zich economisch steeds afhankelijker van China. Maar waar richt de Nederlandse regering de bestuurlijke energie op? Op dadels, wijn en andere producten uit Israëlische dorpen en steden in Judea en Samaria. Daarvoor moeten invoer-, aankoop- en verkoopverboden komen, met draconische strafrechtelijke consequenties voor overtreders. Alsof de grote geopolitieke bedreiging van onze tijd bestaat uit een Nederlander die een zio-druif koopt. Het wordt nog grotesker wanneer je die dadendrang vergelijkt met de manier waarop Nederland met andere landen omgaat. Marokko controleert de Westelijke Sahara, maar daarover hoeft niet voortdurend met economische sancties te worden gedreigd. China kan Oeigoeren op enorme schaal onderdrukken terwijl Chinese producten onze winkels overspoelen. Turkije bezet delen van Cyprus en Syrië, exporteert bakken islamitische invloed en blijft tegelijkertijd een gesprekspartner die Nederland en Europa met alle egards behandelen. Maar zodra het om Israël gaat, verandert ineens álles. Dan blijken territoriale geschillen niet langer ingewikkelde kwesties waar geschiedenis, verdragen, onderhandelingen en geopolitieke belangen een rol spelen. Dan is iedere nuance overbodig, wordt economische bestraffing opeens een morele plicht en vindt Den Haag zélfs tijd om zich bezig te houden met de herkomst van een potje tahin. Dat is precies waarom de vraag van Gidi Markuszower terecht is: waar komt die verbeten selectiviteit toch vandaan? Waarom wordt juist de Joodse staat langs een morele meetlat gelegd die Nederland bij vrijwel ieder ander land onmiddellijk begraaft? Wie beweert dat dit uitsluitend om internationaal recht of mensenrechten gaat, moet vervolgens wel uitleggen waarom hetzelfde fanatisme ontbreekt wanneer Marokko, China of Turkije ter sprake komen. Selectieve moraal is geen moraal. Wanneer regels, verontwaardiging en sanctiedrift vrijwel exclusief worden geactiveerd zodra Israël in beeld verschijnt, moet je uiteindelijk ook durven benoemen wat de overduidelijke oorzaak daarvan is. Het antwoord op de terechte vertwijfeling van Gidi Markuszower met betrekking tot de selectiviteit en hypocrisie van onze regering is eenvoudig samen te vatten: we leven in een diep antisemitisch land. Dat is helaas nooit anders geweest. Punt. #Israël #antisemitisme #geopolitiek

Maarten, wel even blijven opletten! @Het_OM heeft het zelf een ‘internationaal gezelschap’ genoemd: verdachten uit Nederland, België, Frankrijk én Algerije. Dat is geen ruzie op de kermis tussen twee kerels uit het dorp. Dit zijn Mo en zijn neefjes uit Algerije, Frankrijk en België. En dan die reflex: wie de herkomst durft te benoemen is meteen een ‘racistje’. Je gebruikt vervolgens bewust twee Hollandse namen in een poging om de rest van het plaatje weg te poetsen. Als de feiten je framing bijten, noem je de lezer racist, toch Maarten? Dat is geen analyse, dat is een morele reflex: het zijn nooit de medelanders met een migratieachtergrond, toch? Toch gek dat de misdaadcijfers een heel ander beeld te zien geven, of leg je die ook naast je neer, heb je als journalist weinig op met de feiten? Beantwoord die vraag maar niet, Maarten, deze reactie van je laat namelijk exact zien hoe je erin staat. #misdaad #racisme #journalistiek

De behoedzame manier waarop journalisten van de NOS/Nieuwsuur de 'wrijving' binnen kabinet Jetten benoemen, staat in schril contrast met de ophefcreërende manier waarop ze kabinet Schoof steeds hebben besproken. En let ook eens op hoe weinig we bij verslaggeving over dit kabinet 'Haagse bronnen', 'direct betrokkenen', 'bronnen rond...' en 'in de wandelgangen' voorbij zien komen... Ineens zijn er geen Haagse bronnen meer? Echt, ik kan er met m'n pet niet bij dat niet iedereen in Nederland dat overduidelijke verschil ziet (of wil zien). #Journalistiek #KabinetJetten #Journalistiek #Politiek #KabinetSchoof

Pardon @RobJetten, je verkondigt dat de dreiging ‘ongekend hoog’ is. Ongekend. Alsof de Russische tankdivisies al bij Arnhem over de grens rijden. Alsof Chinese hackers vannacht iedere cv-ketel hebben overgenomen en op vol vermogen gas staan te verstoken. Alsof president Poetin hoogstpersoonlijk in een Typhoon-klasse onderzeeër rondjes in de Noordzee vaart. Er is geen dreiging, Rob. Niet van het kaliber waarvoor je nu extra bevoegdheden nodig hebt. Wat er wel aan de hand is, is dat jij de geopolitieke werkelijkheid gebruikt als deken om onder te kruipen. Een klein bang jongetje dat de wereld te groot en te eng vindt en om zijn eigen gevoel van onveiligheid binnen de perken te houden om extra politiebevoegdheden vraagt, zodat hij zich weer veilig kan voelen. Stop ermee Rob. Stop met dat theatrale ‘Nederland veilig houden’ terwijl je consequent wegkijkt van de echte onveiligheid in de wijken, op de stations en in de straten. Stop met doen alsof Rusland en China het enige probleem zijn, terwijl je eigen beleid de deur wagenwijd openzet voor echte risico’s: de import van mensen die vijandig staan tegen onze manier van leven, onze cultuur, onze vrijheden. Maar stop vooral met jezelf te presenteren als de stoere beschermer van de rechtsstaat, terwijl je diezelfde rechtsstaat langzaam uitholt omdat je die olifant in de kamer niet durft te benoemen, je pertinent weigert in te zien dat daar het echte gevaar zit. Een premier die zich écht om de veiligheid van Nederland bekommert, Rob, kijkt eerst naar de dreigingen die hij zelf heeft binnengehaald. Jij kijkt naar het buitenland, omdat dat makkelijker is. Omdat je dan niemand in Nederland hoeft te confronteren met gevoerd beleid, of iemand die wellicht op @D66 gaat stemmen stemmen tegen de haren instrijkt. Dat is geen staatsmanschap. Dat is angst, angst om geconfronteerd te worden met de consequenties van gevoerd beleid. En die angst is een slechte raadgever, Rob. Heel eerlijk? Het wordt hoog tijd dat je stopt met doen alsof je een man bent en laat zien dat je daadwerkelijk ballen hebt, door hetgeen Nederland echt bedreigt te benoemen en werk te maken van de bestrijding ervan, zodat onze samenleving veiliger wordt, en onze cultuur en vrijheden behouden blijven. Het kan namelijk wél Rob, maar kennelijk durf jij niet? #Nederland #veiligheid #geopolitiek

Column: De beschaafde liquidatie Max von Kreyfelt Pim Fortuyn werd op 6 mei 2002 vermoord door Volkert van der Graaf. Voor een politieke opdrachtgever is nooit bewijs gevonden. Den Haag ontdekte daarna dat een politieke opstand ook zonder kogels kan worden geliquideerd. Dat oogt democratischer en scheelt complottheorieën. In 2026 richt een liquidatieproject op. Project 2029 lijkt precies voor dat doel uit de Haagse kraamkamer te zijn getrokken. Het moet niet links bestrijden, Nederland bevrijden of de macht van Brussel breken. Het moet voorkomen dat de electorale opmars van FVD uitgroeit tot werkelijke politieke macht. Daarvoor wordt Mona Keijzer uit de bestuurlijke vitrinekast gehaald. Zij moet de frisse buitenstaander spelen, hoewel ze al zo lang deel uitmaakt van het politieke meubilair. Keijzer belooft een nieuw rechts geluid. Dat is vertederend. Het CDA heeft kennelijk besloten zichzelf opnieuw uit te vinden door een voormalige CDA’er een andere verpakking te geven. Een beetje BBB-groen op het doosje, een flinke foto van Mona erop en klaar is de revolutie. Rond Project 2029 ruikt alles naar dezelfde vertrouwde politieke kringloop. Oude bestuurders noemen zichzelf vernieuwers, partijmedewerkers veranderen in onafhankelijke denkers en mensen die jarenlang hielpen het systeem te onderhouden komen nu uitleggen hoe dapper zij het gaan bestrijden. De pyromaan presenteert zich als brandpreventie-expert. Wierd Duk, de integriteit-makelaar, mag ondertussen de komst van de nieuwe verlosser aankondigen. Keijzer zou tientallen zetels kunnen halen. Natuurlijk. In Den Haag worden verkiezingsuitslagen alvast geschreven voordat de kiezer heeft begrepen dat hij ergens enthousiast over moet zijn. Het mechanisme is eenvoudig. FVD groeit, dus verschijnt er een keurige opvangbak voor kiezers die verandering willen, maar door de media geleerd hebben dat Forum eng is. Project 2029 mag dezelfde onderwerpen benoemen en dezelfde zorgen herkennen, zolang iedere wezenlijke breuk uitblijft. De toon wordt rebels, de uitkomst betrouwbaar. Dat is de moderne politieke liquidatie. Geen bloed op het asfalt, maar stemmen in een opvangreservoir. Geen moordwapen, maar een mediacampagne. Geen dader die wordt afgevoerd, maar consultants die elkaar na afloop feliciteren met de geslaagde verbreding van rechts. FVD hoeft niet verboden of verslagen te worden. Het hoeft slechts klein genoeg te blijven. Beproefd bij de alternatieve media. Daarvoor verdeel je de kiezer over steeds nieuwe partijen, waarna dezelfde bestuurlijke klasse hoofdschuddend vaststelt dat rechts zo hopeloos versnipperd is. Wat een succesvol NCTV beleid. Project 2029 is daarom geen bedreiging voor het bestel. Het is het afweersysteem van dat bestel. Mona Keijzer wordt niet gelanceerd om de macht te breken, maar om de klap van de groeiende FVD-aanhang op te vangen voordat die het Binnenhof bereikt. Fortuyn werd door een mens geliquideerd. Bij FVD probeert men het met de kiezer te liquideren. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Politiek #Democratie #Nederland

Een premier met een attitude-probleem Terwijl het platteland zucht onder de dwingende stikstofregels en de gemiddelde Nederlander zich afvraagt hoe hij de energierekening moet betalen, vindt de @MinPres van dit land blijkbaar de tijd om een middagje model te spelen voor een high-end glossy. Prioriteiten moet je hebben, nietwaar? En alsof de glamoureuze foto nog niet pijnlijk genoeg is, trakteert hij de lezer direct op een ronkend citaat over een 'goed gefinancierde en georganiseerde aanval op de queer-community' waar we tegen moeten 'terugvechten'. Het is de bekende, selectieve blindheid die we van de D66-elite gewend zijn. Jetten waarschuwt graag voor abstracte gevaren in glossy tijdschriften, maar de echte olifant in de kamer durft hij niet te benoemen. Vraag hem eens naar de veiligheid van homo’s en vrouwen in de straten van onze grote steden. Vraag hem naar het Sloterpark of de wijken waar de straatcultuur de dienst uitmaakt. Maar nee, over de toenemende intolerantie vanuit de islamitische hoek blijft het angstaanjagend stil. Dat past immers niet in het linkse, multiculturele sprookje. In plaats daarvan blinkt deze premier vooral uit in afwezigheid wanneer het er echt op aankomt. Als boeren in Brabant demonstreren omdat hun toekomst wordt afgepakt, schittert Jetten door afwezigheid. Zodra er echt leiderschap en ruggengraat gevraagd worden om met boze burgers in gesprek te gaan, kruipt hij steevast weg onder z'n bureau in het Haagse torentje. Maar vergis u niet zodra de camera's van een modeblad draaien, staat Rob vooraan. Dit is de tragiek van het kabinet-Jetten: een premier die liever acteert dat hij staatsman is, dan dat hij er daadwerkelijk één is. Een man van glossy covers en holle frasen, die de werkelijke problemen van de Nederlandse burger reduceert tot een decorstuk voor zijn eigen ijdelheid. Hoe vind je zelf dat het gaat, Rob? Wanneer stop je met acteren dat je de premier van alle Nederlanders bent? #politiek #Nederland #leiderschap

Wat hebben we deze zomer vooral geleerd? Dat dit land niet vastloopt op een gebrek aan mensen die aanpakken. Het loopt vast op een politiek die overal tussen moet zitten. Boeren, brandweer, hulpverleners, vrijwilligers: als het misgaat, wordt er gehandeld. De politiek regelt, verbiedt, vertraagt en legt vervolgens uit waarom het allemaal zo moeilijk is. Misschien moeten we eindelijk benoemen wat iedereen stilaan ziet: de politiek bestuurt dit land niet vooruit. Ze houdt het tegen. #politiek #samenleving #zomer

De framing over Jason Arday is al volop bezig. Hij werd opgejaagd door - uiteraard rechtse - 'bloedhonden' omdat hij zwart was. Onzin. Het bracht me een lang vervlogen moment in herinnering: begin mei 1991, de Unesco Conferentie van Windhoek over persvrijheid in Afrika. De Verklaring van Windhoek van 3 mei maakte van die dag de World Press Freedom Day van de Verenigde Naties. Ik was in Windhoek als voorzitster van de Internationale Federatie van Journalisten (IFJ), de wereldwijde federatie van vakbonden van journalisten. Tijdens de conferentie komt de voorzitter van een kleine, radicale Zuid-Afrikaanse bond, Thami Maswai, me zeggen dat ik goede dingen zeg als IFJ-voorzitter. 'Maar in mijn land zou ik nooit een vrouw als voorzitter verkiezen want dat is strijdig met mijn cultuur'. Ik antwoord droogjes: 'Thank you Thami, but in the meantime, I hope you change your culture.' Een ultra-linkse Duitse journalist die dat hoort wijst me streng terecht. Hoe durf ik de 'cultuur' van die man bekritiseren. Maar een Zuid-Afrikaanse collega van Indiase afkomst komt me feliciteren. 'Ik heb gehoord wat je aan Thami zei, en ik ben zo blij. Ik ben het zo moe dat iedereen al begint instemmend te knikken zodra een Zuid-Afrikaan van kleur de mond opent. I want to be argued with, not condescended to.' Ik ben nooit vergeten hoezeer die man, die geleden had onder, en gevochten had tegen de apartheid, zich vernederd voelde door een nieuw soort apartheid, namelijk de dubbele maatstaf van wat toen nog niet woke heette. Die mondde uit in het omgekeerde racisme van de lage verwachtingen dat de lat, ook in de academische wereld, lager legde naargelang huidskleur en afkomst. Dàt is waarvan Jason Arday het slachtoffer is geworden. Iedereen met kritisch gezond verstand kon doorheen de indianenverhalen kijken die hij over zichzelf vertelde, en die de uitgever de afgelopen weken inderhaast heeft verwijderd uit diens boek dat deze maand uitkomt. Het Jezus College van Cambridge plaatste Arday in de schijnwerpers door hem op een ongebruikelijk jonge leeftijd op een prestigieus professoraat te benoemen. Natuurlijk leidde dat tot een kritische doorlichting van niet alleen zijn sterke verhalen maar ook zijn academische publicaties. En dus ook tot de vaststelling van plagiaat, dè academische doodzonde, in zijn doctoraat. Gezien de welwillende omerta van woke links jegens niet-blanken kwamen die onthullingen aanvankelijk uit de rechterzijde. Dat maakt er geen heksenjacht van. De verantwoordelijkheid voor het drama ligt bij de academische autoriteiten die een slimme en vindingrijke fantast niet grondig doorlichtten: he was not argued with, he was condescended to. En hij verdroeg het blijkbaar niet toen hij van het voetstuk tuimelde waarop Jezus College hem zo lichtvaardig had geplaatst. Nog een woordje over de 'heksenjacht'. De woke linkerzijde is wel de laatste die dat woord moet in de mond nemen, gezien haar ongenadige vervolging van professoren, schrijvers en zovele anderen die het DEI-dogma niet aanhangen. Ik denk hierbij aan één geval onder de vele, namelijk professor Carole K. Hooven. Ze werd weggepest uit de medische faculteit van Harvard omdat ze in juli 2021 over 'zwangere vrouwen' had gesproken. Stel u voor, ze vond dat ze aan toekomstige dokters moest doceren in termen van wetenschap en biologie. Maar voor de gender warriors is dat transfoob, want als een vrouw die zich identificeert als man toch nog een kind baart, wie of wat is de wetenschap om te zeggen dat er biologisch slechts twee geslachten bestaan, en dat mannen niet zwanger kunnen zijn? Dat ik dit durf schrijven maakt van mij een Terf. Alleen wie niet vertrouwd is met de alternatieve wereld van DEI zal niet weten wat dit letterwoord betekent: Trans exclusionary radical feminist. Radicaal ben ik gebleven, als feminist en ook inzake de les die ik in Windhoek kreeg. Respect voor al wie ik ontmoet kan ik alleen tonen door met iedereen op dezelfde manier te argumenteren en te debatteren. En dus ook door in debat te gaan met iedereen, ook Afrikanen, die de gruwelijke genitale verminking van kleine meisjes in Afrika een cultural practice noemen. Kortom, ik blijf erbij dat iedereen die ik ontmoet verdient, to be argued with, not to be condescended to. #Journalism #AcademicFreedom #WokeCulture

Oei. De gedeputeerde #psbrabant vertelt een paar zaken die niet kloppen: - dwangsom is niet vanwege “vergunningen intrekken”. Dwangsom is er omdat de provincie traag is in het nemen van besluiten. - rechter heeft niet gevraagd om vergunningen in te trekken. - benoemen van de brief Jaimi, tja. De plannen voldoen aan de 42-46% van Jaimi! - gedeputeerde suggereert dat dat ze graag een ander besluit zou willen nemen, maar het niet kan. Ook dat is niet waar. - ze framed deze bedrijven als piekbelasters. Tja, ook niet waar. #politiek #Brabant #vergunningen