Search

Na België ziet ook Nederlands meldpunt geen discriminatie bij Sophie Straat https://t.co/I5JpcGpjEU via @NUnl Dit was natuurlijk wel degelijk een oproep tot discriminatie: een uitsluiting op grond van huidskleur (wit). Het Nederlandse meldpunt voor discriminatie maakt met haar standpunt duidelijk helemaal geen consistent idee te hebben over discriminatie. Zij zeggen gewoon: discriminatie mag, zolang het maar een goed soort discriminatie is. Dus discriminatie van zwart naar wit. Omgekeerd mag het dan weer niet. Cliteur, Paul, “Sophie Straat maakt het de anti-discriminatie-instellingen wel heel erg moeilijk”, 23 juli 2026: https://t.co/XeU8Zfvj2F #discriminatie #gelijkheid #respect

Het zwembad De Watergeus heeft excuses aangeboden voor de weigering van de toen 12-jarige Colin, die samen met andere tieners van kleur niet naar binnen mocht vanwege een discriminerende controle op huidskleur, na een rechtszaak van de familie Duiker en een uitspraak van het College voor de Rechten van de Mens. #discriminatie #huidskleur #excuses

De partij van behoorlijk bestuur, het morele kompas van de politiek, #D66, vindt een kandidaat te 'wit' als wethouder en kiest iemand van kleur. Het moet toch onverteerbaar zijn dat je huidskleur de doorslag gaf en niet je capaciteiten? Bron: https://t.co/gBtHnqsIJW https://t.co/Wx6VAOBo6M #politiek #diversiteit #gelijkeKansen

"Je gaat mij niet vertellen dat als ik naar Thailand ga, mensen mij identificeren als Nederlander. Dat is nog nooit gebeurd. (...) Ze denken eerder: 'Die komt uit India of Pakistan.' En dat zegt alles, namelijk dat etniciteit ook te maken heeft met huidskleur." @De_NieuweWereld https://t.co/aJwI6H7CAa #Etniciteit #Identiteit #Diversiteit

'Ze discrimineert op geslacht en huidskleur', zegt @MoszkowiczA over zangeres Sophie Straat, die tijdens een concert op festival Best Kept Secret riep dat alle witte mannen naar achter moesten. Hij is vooral verbaasd. 'Waar is de ophef?' #nieuwsvandedag https://t.co/cZ4N8S2Thu #discriminatie #sociale rechtvaardigheid #nieuws

Column: Als u zich afvraagt hoe gepruts ontstaat Ik vraag me vaak af hoe een overheid verandert in een stroperige machine vol beleidsblunders, eindeloze reorganisaties, mislukte ICT-projecten en woordvoerders die “lessen trekken” alsof dat inmiddels een bestuursvorm is geworden. Nou, zo dus. Er ligt een motie op tafel met een simpele gedachte: selecteer mensen binnen de rijksoverheid op kwaliteit, geschiktheid en vakbekwaamheid. Niet op huidskleur, op identiteit, op seksuele voorkeur, op afvinklijstjes. Of op modieuze bestuursmoraal uit consultancybrochures. Gewoon: kan iemand het werk daadwerkelijk uitvoeren? En precies dát werd verworpen. Laat die zin even rustig indalen. Een meerderheid van de Tweede Kamer stemde dus tégen het expliciete principe dat kwaliteit leidend moet zijn bij het aannemen van ambtenaren. Dat is geen satire. Dat is letterlijk wat hier staat. En daarna verbaasd zijn dat systemen vastlopen, uitvoeringsorganisaties ontsporen, toeslagenouders vermalen worden, ICT-projecten miljarden kosten en niemand nog verantwoordelijkheid neemt. Dat is alsof een vliegtuigmaatschappij besluit: “Wij selecteren piloten niet uitsluitend op vliegvaardigheid. Diversiteit in de cockpit vinden wij minstens zo belangrijk als landen.” Succes alvast. Wat hier zichtbaar wordt, is een diepere bestuurlijke ziekte: de obsessie met symboliek boven competentie. De moderne overheid is niet bezig met excellentie, maar met representatie. Niet met de vraag: “Wie is de beste?” maar: “Wie past het beste in het verhaal dat wij over onszelf willen vertellen?” En dus groeit een bestuurslaag waarin taal belangrijker wordt dan kunde, uitstraling belangrijker dan ervaring en beleidsjargon belangrijker dan gezond verstand. De ironie: Dezelfde politieke partijen die dagelijks spreken over “professionalisering”, “weerbaarheid”, “slagkracht” en “vertrouwen in de overheid”, stemmen tegelijkertijd tegen een motie die simpelweg zegt: neem de meest bekwame mensen aan. Dat is alsof een brandweercommandant tegen de sollicitatiecommissie zegt: “Blussen vinden wij eerlijk gezegd maar één van de factoren.” En daarna kijken we collectief verbaasd naar het zoveelste ontspoorde dossier. Dit verklaart ook waarom de overheid steeds meer voelt als een gigantisch toneelstuk waarin niemand nog weet wie waarvoor verantwoordelijk is. De vergaderingen zijn inclusief. De PowerPoints divers. De kernwaarden prachtig vormgegeven. Alleen functioneren de systemen steeds slechter. Maar geen nood. Daar komt vast weer een taskforce voor. Met kwartiermakers. Procesbegeleiders. Transitiecoördinatoren. En een extern onderzoeksrapport van 4,8 miljoen euro waarin uiteindelijk staat dat “de verbinding tussen beleid en uitvoering aandacht behoeft.” Terwijl de conclusie allang zichtbaar is. Als kwaliteit niet langer de norm mag zijn, wordt middelmatigheid vanzelf beleid en ongelukken systemisch. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #kwaliteitszorg #overheid #beleid

Straks weer een tranentrekkend verhaal over de manosfeer. Misschien moeten we eens stoppen met “witte mannen” (én jongens) weg te zetten als probleem. Ik❤️stoere, sterke, slimme, zorgzame mannen. Ongeacht hun huidskleur. #Manosfeer #Inclusiviteit #Diversiteit

Lilian, lieverd, sorry, ik snap dat je het sarcastisch bedoelt, maar dit komt echt een beetje sneu over. Drie jongens die in Rotterdam, Amsterdam en Eindhoven geboren en getogen zijn, die voor Oranje knokken en scoren, noem je met aanhalingstekens 'allochtone toppers'. Alsof hun Nederlandse paspoort, jeugd en loyaliteit minder tellen omdat hun ouders of grootouders ergens anders vandaan komen. Dat is geen sarcasme, dat is gewoon triest navelstaren op etniciteit. Misschien moet je even een stapje terug doen: een land wordt sterker door mensen die zich er volledig voor inzetten, ongeacht huidskleur of achtergrond, niet door wie het hardst 'ik ben Nederlands' roept. Dat snap je toch ook wel? #Nederland #identiteit #diversiteit

De rechtse cabaretier Rogier Kahlmann: "Ik kan niet optreden in de gesubsidieerde linkse theaters, want die zijn doordrenkt met die woke ideologie. Daar kom ik gewoon niet tussen." "Dit zijn gewoon zaaltjes van ongesubsidieerde horecazaken en daar word ik eigenlijk nooit gecanceld." - Maar welke redenen geven de theaters? "Het ene theater zegt dat ze bang zijn voor ongeregeldheden. Heel veel theaters krijgen mails van mensen waarin staat dat ik fout ben en dat ik een foute boodschap kom brengen. Een fascistische boodschap." "De dolle mina's vielen heel erg over grappen over femicide die ik maakte in mijn oudejaarsconference." Ze zei: "Jouw grappen over femicide zijn heel kwetsend voor slachtoffers van femicide." Toen zei ik: "Schat, die zijn dood." "Andere mensen hebben een probleem met mijn grappen over asielbeleid, immigratie." - Waarom vind je het zo belangrijk om juist die heilige huisjes aan te stippen? "Toen ik begon met comedy was mijn doel grappen maken over dingen waar je geen grappen over mag maken. We leven nu in een tijd waar je geen grap mag maken over transgenderisme, over vrouwen, over minderheden, over mensen met een andere huidskleur. Het is allemaal verboden en daarom is het heel erg leuk om daar grappen over te maken." "En ik merk dat een heleboel mensen dat ook heel leuk vinden. Het is echt alsof een ventiel wat losgedraaid wordt bij mensen die dan denken van oh, het kan weer, het mag weer." - Zijn er volgens jou grenzen aan een comedian zijn? "Er zijn geen grenzen, maar dat is op het podium, dus dat moet je niet serieus nemen. Als je die regel zou doorvoeren, dan kun je geen enkele cabaretier meer laten optreden." Mark Koster vult aan: "Hans Teeuwen en Arjen Lubach hebben in het openbaar gezegd dat ze geen grappen maken over moslims of keiharde moslimgrappen. Dat is een zelfopgelegde grens." "Ik zou ervoor pleiten dat cabaretiers die grenzen wel weer opzoeken en ook over moslims grappen gaan maken. Want het is hoog tijd om daar grappen over te maken." #Humor #Censuur #Woke

Dames en heren, Wij zijn vandaag samengekomen voor een begrafenis. Niet van ON!. Niet van een omroep. Maar van iets dat ooit de trots van Nederland had moeten zijn: het vrije geluid binnen de publieke omroep. En wat tragisch mooi eigenlijk… dat juist de mensen die jarenlang riepen dat zij de democratie, pluriformiteit en diversiteit bewaakten, vandaag zelf met de schep in de hand naast het graf staan. AVROTROS. BNNVARA. EO. KRO-NCRV. MAX. VPRO. WNL. PowNed. Omroep ZWART. HUMAN. De volledige rouwstoet van Hilversum. Organisaties die ons decennialang vertelden hoe belangrijk afwijkende meningen waren, totdat er ineens een mening opdook die niet eerst was goedgekeurd in een redactievergadering met havercappuccino’s en subsidieaanvragen. Toen bleek “diversiteit” ineens vooral te betekenen: verschillende huidskleuren, verschillende logo’s, verschillende jingles, maar vooral géén verschillende werkelijkheden. En dus roept men nu de minister op om “passende maatregelen” te nemen tegen ON!. Passende maatregelen. Wat blijft dat toch prachtig taalgebruik. Hilversum spreekt over censuur zoals een crematorium spreekt over temperatuurbeheer. Netjes. Technocratisch. Emotieloos. Maar laten we vandaag gewoon eerlijk zijn. Dit is geen journalistieke discussie meer. Dit is een gesloten systeem dat nerveus wordt omdat steeds meer Nederlanders buiten Hilversum zijn gaan kijken. En geef die mensen eens ongelijk. Jarenlang kregen ze dezelfde gezichten. Dezelfde morele colleges. Dezelfde tafelgasten. Dezelfde politieke voorkeuren vermomd als objectiviteit. En telkens wanneer burgers daar kritiek op hadden, lag het nooit aan de journalistiek zelf. Nee. Dan was de burger “verward”. “Vatbaar voor desinformatie.” “Onvoldoende weerbaar.” Met andere woorden: de bevolking moest opnieuw worden opgevoed. Dat is het moment waarop journalistiek ophoudt journalistiek te zijn. Dan wordt het ideologische begeleiding. En laten we ook eerlijk zijn over de publieke gezichten die dit klimaat hebben helpen creëren. Al die televisie-dominees van de juiste mening. Al die presentatoren die zichzelf rebels noemen terwijl ze exact hetzelfde denken als hun hoofdredacteur, hun subsidiegever en hun vriendenkring in Amsterdam-Zuid. Mensen die hun hele carrière “tegendraads” mochten spelen binnen een volledig gecontroleerde omgeving. Rebellen zonder risico. Dwarsdenkers met een pensioenregeling. En nu er eindelijk een écht afwijkend geluid verschijnt, blijkt plotseling hoe weinig vertrouwen men eigenlijk heeft in het eigen verhaal. Want wie overtuigd is van zijn argumenten, vraagt geen minister om concurrenten weg te werken. Die gaat het debat aan. Maar debat is gevaarlijk geworden in Hilversum. Want debat betekent risico. En risico betekent controleverlies. Dus staan ze vandaag hier. Niet om ON! te begraven. Maar om het idee te begraven dat de publieke omroep nog werkelijk publiek is. En daarom zeg ik u: Rust zacht, vrije meningsuiting binnen Hilversum. U bent overleden aan angst. Onder luid applaus van iedereen die beweert u te beschermen.  #VrijeMeningsuiting #Journalistiek #Diversiteit

Het" er niet bij horen " is een probleem wat allochtonen elkaar aanpraten. Zolang zijzelf zich blijven identificeren als niet Nederlands, liever met de vlag lopen zwaaien van het land van hun voorouders, constant roepen dat ze "Turks, Marokkaans, Ghanees etc" zijn en autochtonen de "kaaskoppen of tatta's". Als ze zelf elkaar op de vingers tikken omdat een allochtoon "verkaast" ,tja dan ga je je geen Nederlander voelen. Als je meedraait met de maatschappij en niet constant de nadruk legt op voorouders of kleur dan is er niemand die jou "anders" ziet. Mijn eigen kind heeft een andere huidskleur dan ikzelf heb en ziet zichzelf als Nederlandse. En voelt zich nooit buitengesloten. Want draait mee in de maatschappij en draagt met trots haar roots die afkomstig zijn uit 2 landen. Fidan maakt het allemaal extreem groot en zwaar. #Inclusie #Identiteit #Samenleving

Ik word racist genoemd. Extremist. Fascist. Nazi. Dus laten we het concreet maken. Zoek in alles wat ik ooit geschreven heb één zin waarin ik beweer dat het ene volk minder waard is dan het andere. Eén zin over ras. Over bloed. Over huidskleur. Over wie er op grond van zijn afkomst minder mens zou zijn. Je vindt het niet. Want ik heb het nooit geschreven, ik heb het nooit gevonden en ik zal het nooit schrijven. Ik zeg het tegenovergestelde: de Koerd is een volk en mag bestaan. De Palestijn, de Catalaan, de Marokkaan, de Turk, de Surinamer… allemaal volken, allemaal met een geschiedenis, een cultuur, een recht om te blijven wie ze zijn. Ik heb er nooit één boven een ander gezet. Voor mij staan ze naast elkaar, gelijk. Het enige wat ik eraan toevoeg is dit: de Nederlander hoort óók in dat rijtje. Als één volk tussen de volken, met precies hetzelfde recht om te bestaan en te blijven bestaan als alle andere. En zich daartoe te verdedigen. En dáár, op dat ene punt, breekt de hel los: omdat ik weiger mijn eigen volk als enige uit dat rijtje te schrappen. Dat is het hele misdrijf. Niet dat ik anderen minder maak, maar dat ik onszelf niet kleiner wil maken dan de rest. En dat is wat ik links nooit zal vergeven: dat het de mond vol heeft over inclusie, over diversiteit, over “iedereen hoort erbij” en dan precies één groep aanwijst die zichzelf moet wegdenken om fatsoenlijk te heten. Jullie hebben het inclusiefste vaandel van allemaal, en in de kleine lettertjes staat: behalve de Nederlander. Jullie zijn niet tegen uitsluiting. Jullie hebben alleen besloten wie er uitgesloten mag worden. Dus noem mij nog één keer een nazi. En lever er deze keer het bewijs bij. #Inclusie #Diversiteit #Gelijkheid

Het arrest van het gerechtshof Den Haag in mijn zaak gister leest als 1984 in de praktijk. Zo zegt het hof dat “negroïde” een beladen term is gezien de “historische achtergrond”. Als je dat woord contrasteert met “blank” is er sprake van een “evident racistische” betekenis. Laat dat even doordringen: het gewoon beschrijven wat je ziet, het beschrijven van iemand z’n feitelijke huidskleur is inmiddels genoeg om als racist te worden gelabeld én te worden veroordeeld. Waar gaat dit nog over? In politiedossiers wordt ook gewoon het woord “negroïde” gebruikt. Overal in de maatschappij wordt dat woord gewoon gebruikt. Je moet wel echt in een totaal extreem links-activistische bubbel zitten om zo’n beschrijving te labelen als “evident racistisch”. Dat laatste is echter precies wat er aan de hand is met de Nederlandse rechtspraak: het is bevooroordeeld. Rechters en raadsheren zijn een soort linkse activisten geworden die met hun rechtspraak andersdenkenden het zwijgen willen opleggen. Zielige minderheidsgroepen (lees met een negroïde huidskleur) moeten koste wat het kost beschermd worden tegen blanke “racisten”. Zelfs als het gaat om gruwelijk geweld waarbij een blanke man bijna het leven uit wordt geschopt. Zelfs dán weegt het voor de Nederlandse justitie zwaarder dat deze minderheden zielig zijn. Zelfs dán heb je als Nederlands opiniemaker, politicus, dissident of burger ter rechterzijde het nakijken. Het is echt compleet waanzinnig. #rechtspraak #racisme #vrijheidvanmeningsuiting