Search

Vermoord door de politie vanwege zijn huidskleur? Dat is een behoorlijk pittige beschuldiging, Pietler. Tegen Mona Keijzer heeft de politie voor minder aangifte gedaan. https://t.co/SPYc0aBe9m #politie #racisme #justitie

Rosa Parks moest achterin de bus zitten vanwege een aangeboren kenmerk. Namelijk haar huidskleur. Die kan je niet afzetten. Een hoofddoek is geen aangeboren kenmerk en kan je gewoon afzetten. Dus nee, dit is niet Rosa Parks. Hoe graag je het ook zo willen. https://t.co/7CPgDKLTLH #RosaParks #discriminatie #gelijkeRechten

Jongen (17) meerdere keren gestoken op Klompenfeest in Twello: ‘Zonder enige aanleiding’ https://t.co/F1SVEEBmhu "Vandaar dat de politie via sociale media een signalement van hem deelt: licht getinte huidskleur, donker haar (naar voren gedragen), een donker baardje en een lengte tussen 1,60 en 1,70 meter." Nou, @JoostJansen6, er valt weer niets te raden. #HetIsAltijdHetzelfde. #Twello #Veiligheid #Politie

Het PISA-onderzoek is weer verschenen en geheel conform verwachting is de leesvaardigheid onder 15-jarigen in dit weggegeven land nóg verder gedaald. Anno 2026 kan bijna 40 procent niet meer lezen of schrijven en is dus functioneel analfabeet. Iedereen met ook maar één werkende hersencel weet natuurlijk dat het een godswonder zou zijn wanneer de huidige generaties jongeren nog net zo goed zouden presteren als die van enkele decennia geleden. Iedereen met ook maar één werkende hersencel kan bedenken wat de oorzaken van dit verval zijn. Wie dat óók kan, is PRO-kansenkoningin Marjolein Moorman, die zojuist tijdens het wekelijkse vragenuurtje brieste over alle ongelijkheid in dit land, die de bron van alle kwaad zou zijn. Waar Moorman gelijk in heeft en wat ze erkent: er zijn gebieden waar scholen staan waar kinderen niets leren. Ik ken die scholen natuurlijk: scholen waar geen normale leraar voor te vinden is, ook al betalen ze die leraar een dubbel salaris. Scholen die een dagopvang zijn, waar totale anarchie heerst, waar directies wegkijken en deugwitte schoolcoaches en pedagogen ieder wangedrag onder het linoleum vegen. Moorman kent óók de oplossing: die zag ze immers met eigen ogen in Engeland, waar ze in 2020 op bezoek ging bij een grootstedelijke school waar kansarme leerlingen uit achterstandswijken wél wat leren. Daar werd echter pijnlijk duidelijk wat Moorman stiekem veel belangrijker vindt dan haar eigen stokpaardje van gelijke kansen: Moorman wil dat de kansarme kindjes vooral ‘hun eigen karakter’ behouden. Wat ze daarmee precies bedoelt, laat zich raden. Links deugracisme pur sang. Wat Moorman anno 2026 wil, is wat ze altijd al wil: meer, meer, méér geld pompen in de afvoerputten met een bordje ‘school’ boven de deur, zodat de volgende generatie stemgerechtigde staatsinfuusafhankelijken met een heel klein beetje geluk nog nét de letters van haar naam weet te herkennen op het stembiljet. We hebben een mooie toekomst achter ons en het komt niet meer goed. Er zal een tweedeling ontstaan waarbij rijklinkse PRO-stemmers hun kindjes naar een dure privéschool sturen terwijl het openbaar onderwijs kindjes uit arme gezinnen nóg verder laat afglijden, welke afkomst, huidskleur of geloof ze ook hebben. De kansengelijkheid van Moorman is niets meer of minder dan een ultieme exercitie in hypocrisie. #Onderwijs #Leesvaardigheid #Gelijkheid

Had nog een gedachte, als u me één ideologische opmerking permitteert die misschien wel volstrekt ongepast is in de context van een lijkrede (en daarom uiteraard niet in de spreektekst is opgenomen), maar die zich desondanks toch naar de voorgrond drong: Het kan me mateloos ergeren dat we in een tijd leven waarin een opvoeding, een basis en een fundament die mij gegund waren, zo lichtzinnig en rancuneus kunnen worden afgeschilderd als een “wit privilege”, in plaats van een nastrevenswaardig en wellevend voorbeeld. Het doet goede, warme mensen als mijn vader (en vele andere vaders én moeders) ernstig tekort, wanneer je suggereert dat hun constructieve karakter, hun innerlijke beschaving en hun sociale verantwoordelijkheid op banale wijze kunnen worden gereduceerd tot een oneigenlijk “privilege” op basis van hun nationaliteit, etnische achtergrond en huidskleur. Het is niet alleen geschiedsvervalsing, het zijn persoonlijke aanvallen, op hardwerkende, verantwoordelijke en liefdevolle mensen die geen enkele blaam treft. https://t.co/5AtYklfEnx #WitPrivilege #SocialeVerantwoordelijkheid #HistorischBesef

De framing over Jason Arday is al volop bezig. Hij werd opgejaagd door - uiteraard rechtse - 'bloedhonden' omdat hij zwart was. Onzin. Het bracht me een lang vervlogen moment in herinnering: begin mei 1991, de Unesco Conferentie van Windhoek over persvrijheid in Afrika. De Verklaring van Windhoek van 3 mei maakte van die dag de World Press Freedom Day van de Verenigde Naties. Ik was in Windhoek als voorzitster van de Internationale Federatie van Journalisten (IFJ), de wereldwijde federatie van vakbonden van journalisten. Tijdens de conferentie komt de voorzitter van een kleine, radicale Zuid-Afrikaanse bond, Thami Maswai, me zeggen dat ik goede dingen zeg als IFJ-voorzitter. 'Maar in mijn land zou ik nooit een vrouw als voorzitter verkiezen want dat is strijdig met mijn cultuur'. Ik antwoord droogjes: 'Thank you Thami, but in the meantime, I hope you change your culture.' Een ultra-linkse Duitse journalist die dat hoort wijst me streng terecht. Hoe durf ik de 'cultuur' van die man bekritiseren. Maar een Zuid-Afrikaanse collega van Indiase afkomst komt me feliciteren. 'Ik heb gehoord wat je aan Thami zei, en ik ben zo blij. Ik ben het zo moe dat iedereen al begint instemmend te knikken zodra een Zuid-Afrikaan van kleur de mond opent. I want to be argued with, not condescended to.' Ik ben nooit vergeten hoezeer die man, die geleden had onder, en gevochten had tegen de apartheid, zich vernederd voelde door een nieuw soort apartheid, namelijk de dubbele maatstaf van wat toen nog niet woke heette. Die mondde uit in het omgekeerde racisme van de lage verwachtingen dat de lat, ook in de academische wereld, lager legde naargelang huidskleur en afkomst. Dàt is waarvan Jason Arday het slachtoffer is geworden. Iedereen met kritisch gezond verstand kon doorheen de indianenverhalen kijken die hij over zichzelf vertelde, en die de uitgever de afgelopen weken inderhaast heeft verwijderd uit diens boek dat deze maand uitkomt. Het Jezus College van Cambridge plaatste Arday in de schijnwerpers door hem op een ongebruikelijk jonge leeftijd op een prestigieus professoraat te benoemen. Natuurlijk leidde dat tot een kritische doorlichting van niet alleen zijn sterke verhalen maar ook zijn academische publicaties. En dus ook tot de vaststelling van plagiaat, dè academische doodzonde, in zijn doctoraat. Gezien de welwillende omerta van woke links jegens niet-blanken kwamen die onthullingen aanvankelijk uit de rechterzijde. Dat maakt er geen heksenjacht van. De verantwoordelijkheid voor het drama ligt bij de academische autoriteiten die een slimme en vindingrijke fantast niet grondig doorlichtten: he was not argued with, he was condescended to. En hij verdroeg het blijkbaar niet toen hij van het voetstuk tuimelde waarop Jezus College hem zo lichtvaardig had geplaatst. Nog een woordje over de 'heksenjacht'. De woke linkerzijde is wel de laatste die dat woord moet in de mond nemen, gezien haar ongenadige vervolging van professoren, schrijvers en zovele anderen die het DEI-dogma niet aanhangen. Ik denk hierbij aan één geval onder de vele, namelijk professor Carole K. Hooven. Ze werd weggepest uit de medische faculteit van Harvard omdat ze in juli 2021 over 'zwangere vrouwen' had gesproken. Stel u voor, ze vond dat ze aan toekomstige dokters moest doceren in termen van wetenschap en biologie. Maar voor de gender warriors is dat transfoob, want als een vrouw die zich identificeert als man toch nog een kind baart, wie of wat is de wetenschap om te zeggen dat er biologisch slechts twee geslachten bestaan, en dat mannen niet zwanger kunnen zijn? Dat ik dit durf schrijven maakt van mij een Terf. Alleen wie niet vertrouwd is met de alternatieve wereld van DEI zal niet weten wat dit letterwoord betekent: Trans exclusionary radical feminist. Radicaal ben ik gebleven, als feminist en ook inzake de les die ik in Windhoek kreeg. Respect voor al wie ik ontmoet kan ik alleen tonen door met iedereen op dezelfde manier te argumenteren en te debatteren. En dus ook door in debat te gaan met iedereen, ook Afrikanen, die de gruwelijke genitale verminking van kleine meisjes in Afrika een cultural practice noemen. Kortom, ik blijf erbij dat iedereen die ik ontmoet verdient, to be argued with, not to be condescended to. #Journalism #AcademicFreedom #WokeCulture

Beste Sophie Straat, Je bent 31, hebt een handjevol smartlappen en wat activistisch bijgeluid uitgebracht, en nu presenteer je jezelf als een soort moreel geweten, een morele heldin? ‘Niet alle mannen zijn kut, maar ze nemen wel verdomd veel plek in.’ Wat een dappere analyse, verdomd origineel ook, waar hebben we die meer gehoord? Waren je nummers maar zo grijs gedraaid als deze ‘analyse’. Je eist dat witte mannen ‘naar achteren’ gaan zodat de girls, queers en people of colour eindelijk ruimte krijgen. Je noemt het ‘geen tijd voor nuance’. Natuurlijk heb je daar geen tijd voor. Nuance is namelijk verdomd lastig als je hele artistieke identiteit bestaat uit het herhalen van dezelfde twee zinnen over mannen die te veel ruimte innemen. Zonder dat simplistische vijandbeeld heb je geen act meer. Je klaagt over haat en bedreigingen. Terecht: doodsbedreigingen zijn walgelijk en onacceptabel, geen discussie. Maar het is wel stuitend naïef om te pretenderen dat jouw eigen uitspraken, openlijk discrimineren op huidskleur en geslacht in een publieke setting, niets te maken hebben met de reactie die volgt. Jij mag collectief een hele demografische groep naar achteren verbannen en noemt dat artistieke vrijheid, kunst en ‘punktraditie’. Iemand die hetzelfde doet met ‘alle vrouwen’ of ‘alle mensen van kleur’ zou terecht als racist of seksist worden weggezet. Die hypocrisie is zo mogelijk nog stuitender dan je naïviteit over wat dit losmaakt. Weet je wat het daadwerkelijk is Sophie? Het is intellectuele luiheid verpakt als morele superioriteit. Je strijdt niet tegen onrecht. Je strijdt tegen de realiteit dat individuen verschillen, dat macht niet exclusief in één huidskleur of geslacht zit, en dat de meeste mensen, man of vrouw, gewoon hun ding willen doen zonder dat een zangeres ze op basis van hun biologie en afkomst de les leest. Daar heb je kennelijk nooit een seconde over nagedacht? Maar ik realiseer mij dan ook weer terdege dat je de soundtrack bent van een hele generatie die denkt dat identiteitspolitiek hetzelfde is als politiek, en dat een microfoon + correcte meningen automatisch moreel gezag geeft. Maar de realiteit is dat je zelf verdomd veel plek inneemt met je slogans, je verontwaardiging en je weigering om ook maar één centimeter complexiteit toe te laten. Maak eens tijd voor nuance! Misschien zou jij daarom eens een stapje naar achteren moeten doen? Niet omdat je vrouw, van kleur, queer of wat dan ook bent. Maar omdat de show die je opvoert al lang niet meer over rechtvaardigheid gaat. Die gaat over jouw behoefte om de morele heldin te spelen in een verhaal waarin de helft van de mensheid standaard de boeman is, een soort identiteitspolitiek 2.0. Dat is geen protest Sophie. Dat is geen kunst. Dat is kitsch. Bron: https://t.co/VjyGXXO9wB #Identiteitspolitiek #Kunst #MoreleSuperioriteit

Na België ziet ook Nederlands meldpunt geen discriminatie bij Sophie Straat https://t.co/I5JpcGpjEU via @NUnl Dit was natuurlijk wel degelijk een oproep tot discriminatie: een uitsluiting op grond van huidskleur (wit). Het Nederlandse meldpunt voor discriminatie maakt met haar standpunt duidelijk helemaal geen consistent idee te hebben over discriminatie. Zij zeggen gewoon: discriminatie mag, zolang het maar een goed soort discriminatie is. Dus discriminatie van zwart naar wit. Omgekeerd mag het dan weer niet. Cliteur, Paul, “Sophie Straat maakt het de anti-discriminatie-instellingen wel heel erg moeilijk”, 23 juli 2026: https://t.co/XeU8Zfvj2F #discriminatie #gelijkheid #respect

Het zwembad De Watergeus heeft excuses aangeboden voor de weigering van de toen 12-jarige Colin, die samen met andere tieners van kleur niet naar binnen mocht vanwege een discriminerende controle op huidskleur, na een rechtszaak van de familie Duiker en een uitspraak van het College voor de Rechten van de Mens. #discriminatie #huidskleur #excuses

De partij van behoorlijk bestuur, het morele kompas van de politiek, #D66, vindt een kandidaat te 'wit' als wethouder en kiest iemand van kleur. Het moet toch onverteerbaar zijn dat je huidskleur de doorslag gaf en niet je capaciteiten? Bron: https://t.co/gBtHnqsIJW https://t.co/Wx6VAOBo6M #politiek #diversiteit #gelijkeKansen

"Je gaat mij niet vertellen dat als ik naar Thailand ga, mensen mij identificeren als Nederlander. Dat is nog nooit gebeurd. (...) Ze denken eerder: 'Die komt uit India of Pakistan.' En dat zegt alles, namelijk dat etniciteit ook te maken heeft met huidskleur." @De_NieuweWereld https://t.co/aJwI6H7CAa #Etniciteit #Identiteit #Diversiteit