Search

The situation of a Syrian applicant who was rejected by the Central Bureau of Driving Licenses due to his non-traditional Dutch name, but was invited for an interview under a fictitious Dutch name, led to an investigation by the Netherlands Institute for Human Rights, which suspected that there was discrimination based on race. (translated)

Column: Is Mark Rutte een landverrader? Max von Kreyfelt Juridisch niet. Het Wetboek van Strafrecht kent geen artikel voor een premier die het land veertien jaar bestuurt alsof het een tijdelijk filiaal is op weg naar een betere functie. Ambitie is niet strafbaar. Zelfs niet wanneer de belastingbetaler de sollicitatiekosten betaalt. Moreel wordt het interessanter. Rutte begon als premier van Nederland en eindigde als secretaris-generaal van de NAVO. Daartussen lag vermoedelijk de langste sollicitatieprocedure uit de Europese geschiedenis. Nederland fungeerde als cv, proeftuin en borgstelling. Wij waren geen land meer, maar een aanbevelingsbrief met twaalf provincies. In Brussel gold Rutte als betrouwbaar. In Washington als bruikbaar. In Den Haag vooral als iemand die precies wist waar de camera stond en opvallend weinig meer wist zodra er een enquêtecommissie verscheen. Onder zijn leiding werden gezinnen door de overheid fijngemalen in de toeslagenaffaire. Groningen mocht verzakken zolang de gaswinning overeind bleef. De woningmarkt werd bevrijd van overheidsbemoeienis en kort daarna ook van gewone Nederlanders. Starters kunnen nog steeds een huis kopen, mits hun ouders dat eerst doen. Rutte bleef erbij lachen. Wie de rekening nooit zelf ontvangt, ontwikkelt vanzelf gevoel voor humor. Na ieder schandaal nam hij verantwoordelijkheid. Dat betekende dat hij het woord zorgvuldig uitsprak, zijn gezicht in de stand staatsman zette en iemand anders liet aftreden. Burgers verloren hun huis, inkomen of gezondheid. Mark verloor soms een staatssecretaris. Een bestuurder moet tenslotte ook offers brengen. Zijn geheugen hielp hem daarbij uitstekend. Internationale afspraken bleven glashelder; binnenlandse missers verdwenen achter een gebrek aan actieve herinnering. Een wonderlijke neurologische aandoening waarbij vooral belastende informatie wordt gewist en toekomstige topfuncties feilloos worden opgeslagen. Ook de democratie werd onder Rutte gemoderniseerd. Besluiten werden eerst genomen, waarna het parlement er uitvoerig over mocht debatteren. Dat gaf Kamerleden het warme gevoel dat zij invloed hadden zonder het risico dat er werkelijk iets veranderde. Democratie als kinderzitje: u mag meesturen, maar het stuur zit niet vast aan de wielen. Een ouderwetse landverrader verkocht staatsgeheimen aan de vijand. Rutte was veel moderner. Hij maakte nationale belangen onderhandelbaar, leverde zeggenschap in en noemde dat Europese volwassenheid. Nederland mocht overal aan tafel zitten, meestal dicht bij de plek waar de rekening werd neergelegd. Niets werd opgegeven. Alles werd gedeeld. Soevereiniteit werd gedeeld. Schulden werden gedeeld. Risico’s werden gedeeld. Alleen de promotie bleef persoonlijk bezit. Daarna kwam de NAVO. De man die vier kabinetten overeind hield door te doen alsof zij nog leefden, mocht voortaan het Westen bijeenhouden. Alsof je een begrafenisondernemer tot cardioloog benoemt vanwege zijn ruime ervaring met stilgevallen patiënten. Dus nee, juridisch is Mark Rutte geen landverrader. Daarvoor ontbreken een vonnis, een officieel aangewezen vijand en vermoedelijk een correct ingevuld formulier in drievoud. Maar wanneer een premier zijn land gehavend achterlaat, internationaal wordt beloond voor zijn betrouwbaarheid en onderweg zelf vrijwel onbeschadigd blijft, dringt zich toch een ongemakkelijke vraag op: aan wie was hij eigenlijk zo betrouwbaar? Misschien heeft Mark Rutte Nederland nooit verraden. Misschien zag hij het eenvoudig als de vertrekhal. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #MarkRutte #Politiek #Nederland

A French official is being prosecuted for administering urine medication to 248 women during job interviews for years, which victims describe as 'poisoning and humiliation,' while the case came to light after a previous report in 2018 regarding inappropriate behavior by the official. (translated)

Dit moet je echt eens zien. Je zou denken dat het systeem van politieke benoemingen doorheen generaties parlementsleden langzaam verdwijnt. Niets is minder waar. Elke nieuwe generatie, zoals CD&V-parlementslid @bwarnez, blijft het systeem van door dik en dun verdedigen. Wim Adriaens, politiek benoemd topambtenaar, maakt een grote fout en wordt daarna op alle mogelijke manieren politiek beschermd. Hij krijgt uiteindelijk nu zelfs een nieuwe job elders. Met hetzelfde loon. Niets aan de hand. Zelfs geen sollicitatie nodig. Dit soort dingen maakt mensen dus enorm kwaad. Het is geen uitzondering, maar juist de regel in een systeem van politieke zelfbediening. Wat hoor je dan van klassieke partijen, inclusief dus nieuwe parlementsleden, als je die politieke benoemingswaanzin aankaart? "Hier zouden we geen woorden aan vuil mogen maken". "U zegt tegen alle mensen die politiek actief zijn: er komt een stempel op u. U mag zich niet meer verdienstelijk maken!" en meer van die mumbo-jumbo argumenten. Ik kan er echt niet bij dat ook parlementsleden die niet uit de vorige generaties stammen, deze waanzin gewoon verder zetten. Zet die nieuwe parlementsleden in een parlement van de jaren '80: ze zouden er zo passen. Het is alsof je een eed moet zweren bij politieke partijen om de traditie niet af te breken. Wie binnen de klassieke partijen durft eindelijk de ban te breken? #Politiek #Transparantie #Verandering

Tessa Diks, a 31-year-old graduate in Cross-Media Communication, has sent out 350 job applications over the past two years without success, despite her creative efforts to stand out, and she feels frustrated because she wants to earn her own money while continually being rejected or not hearing back. (translated)

Laura Jedeed, een journalist en Afghanistan-veteraan, ontdekte tijdens haar sollicitatie bij de immigratiepolitie ICE dat zij zonder enige veiligheidscontrole werd aangenomen, wat de onverschilligheid van de overheid over de veiligheid van Amerikanen benadrukt te midden van groeiende zorgen over het geweld en amateurisme binnen deze organisatie. #ICE #immigratiepolitie #veiligheid

Column: Als u zich afvraagt hoe gepruts ontstaat Ik vraag me vaak af hoe een overheid verandert in een stroperige machine vol beleidsblunders, eindeloze reorganisaties, mislukte ICT-projecten en woordvoerders die “lessen trekken” alsof dat inmiddels een bestuursvorm is geworden. Nou, zo dus. Er ligt een motie op tafel met een simpele gedachte: selecteer mensen binnen de rijksoverheid op kwaliteit, geschiktheid en vakbekwaamheid. Niet op huidskleur, op identiteit, op seksuele voorkeur, op afvinklijstjes. Of op modieuze bestuursmoraal uit consultancybrochures. Gewoon: kan iemand het werk daadwerkelijk uitvoeren? En precies dát werd verworpen. Laat die zin even rustig indalen. Een meerderheid van de Tweede Kamer stemde dus tégen het expliciete principe dat kwaliteit leidend moet zijn bij het aannemen van ambtenaren. Dat is geen satire. Dat is letterlijk wat hier staat. En daarna verbaasd zijn dat systemen vastlopen, uitvoeringsorganisaties ontsporen, toeslagenouders vermalen worden, ICT-projecten miljarden kosten en niemand nog verantwoordelijkheid neemt. Dat is alsof een vliegtuigmaatschappij besluit: “Wij selecteren piloten niet uitsluitend op vliegvaardigheid. Diversiteit in de cockpit vinden wij minstens zo belangrijk als landen.” Succes alvast. Wat hier zichtbaar wordt, is een diepere bestuurlijke ziekte: de obsessie met symboliek boven competentie. De moderne overheid is niet bezig met excellentie, maar met representatie. Niet met de vraag: “Wie is de beste?” maar: “Wie past het beste in het verhaal dat wij over onszelf willen vertellen?” En dus groeit een bestuurslaag waarin taal belangrijker wordt dan kunde, uitstraling belangrijker dan ervaring en beleidsjargon belangrijker dan gezond verstand. De ironie: Dezelfde politieke partijen die dagelijks spreken over “professionalisering”, “weerbaarheid”, “slagkracht” en “vertrouwen in de overheid”, stemmen tegelijkertijd tegen een motie die simpelweg zegt: neem de meest bekwame mensen aan. Dat is alsof een brandweercommandant tegen de sollicitatiecommissie zegt: “Blussen vinden wij eerlijk gezegd maar één van de factoren.” En daarna kijken we collectief verbaasd naar het zoveelste ontspoorde dossier. Dit verklaart ook waarom de overheid steeds meer voelt als een gigantisch toneelstuk waarin niemand nog weet wie waarvoor verantwoordelijk is. De vergaderingen zijn inclusief. De PowerPoints divers. De kernwaarden prachtig vormgegeven. Alleen functioneren de systemen steeds slechter. Maar geen nood. Daar komt vast weer een taskforce voor. Met kwartiermakers. Procesbegeleiders. Transitiecoördinatoren. En een extern onderzoeksrapport van 4,8 miljoen euro waarin uiteindelijk staat dat “de verbinding tussen beleid en uitvoering aandacht behoeft.” Terwijl de conclusie allang zichtbaar is. Als kwaliteit niet langer de norm mag zijn, wordt middelmatigheid vanzelf beleid en ongelukken systemisch. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #kwaliteitszorg #overheid #beleid

Juffrouw Lahlah heeft net afscheid genomen van de Tweede Kamer om bestuurder te worden in Amsterdam. Na twee mislukte sollicitaties als burgemeester wordt Esmah nu wethouder. "Bedankt kiezers voor het vertrouwen en hi ha houdoe. Ik ben weg." #EsmahLahlah @a_lahlah #EsmahLahlah https://t.co/vPtEu1sURH #Politiek #Amsterdam #Wethouder

Veel HR-managers en instanties ervaren een stroom van klachten en sollicitaties die met behulp van AI zijn opgesteld, wat leidt tot meer juridische fouten en een afname van de kwaliteit van de communicatie, waardoor de toegankelijkheid tot publieke diensten onder druk komt te staan. #KunstmatigeIntelligentie #AIproblemen #HRmanagement

Bedrijven maken gebruik van sociale media, zoals Instagram en WhatsApp, om het sollicitatieproces voor jongeren te vereenvoudigen en hebben al duizenden reacties ontvangen, wat hen helpt om beter in contact te komen met de krappe arbeidsmarkt. #solliciteren #GeneratieZ #arbeidsmarkt

Jongeren solliciteren steeds vaker via sociale media zoals WhatsApp en Instagram, omdat traditionele sollicitatieprocedures hen vaak afschrikken; deze moderne aanpak verhoogt de respons voor werkgevers, zejména v odvětvích s velkým nedostatkem pracovníků. #solliciteren #jongeren #socialemedia

Een 46-jarige asbestinspecteur verliest zijn baan na drie maanden omdat hij tijdens zijn sollicitatie zijn chronisch hartfalen en financiële problemen verzwijgt, wat hem in juridische problemen brengt nadat zijn werkgever ontdekt dat hij onjuistheid heeft gepleegd. #sollicitatiegesprek #gezondheid #asbestinspecteur