Search

Vanaf het moment dat ik van mijn bed werd gelicht voor een grap tot nu toe geen 1 “journalist” die contact heeft gezocht. En nu datzelfde OM mij weer om grapjes probeert te vervolgen wederom nul keer wederhoor. Onze mainstream media is door en door rot. #journalistiek #media #vrijheidvanmeningsuiting

Column: Dertig seconden democratie van Giselle van Cann Max von Kreyfelt Giselle van Cann hoofdredacteur NOS had dertig seconden nodig om de Duitse verkiezingsuitslag journalistiek te fatsoeneren. Friedrich Merz, de grote verliezer, mocht in het journaal de remigratieplannen van de AfD vergelijken met de etnische zuiveringen uit de jaren veertig. Een maximale beschuldiging in minimale zendtijd. Kort genoeg om geen vragen te hoeven beantwoorden, lang genoeg om miljoenen kijkers duidelijk te maken wie er volgens Hilversum deugt en wie niet. Alice Weidel, de grote winnaar, hield die ochtend een speech die in Duitsland onmiddellijk volop werd besproken. Wat zij precies zei, hoe haar aanhang reageerde en waarom zoveel Duitsers haar partij steunen? De Nederlandse televisiekijker hoefde het niet te weten. De NOS had de democratie alvast voor hem samengevat: Merz mocht waarschuwen, Weidel mocht verdwijnen. Dat heet kennelijk onafhankelijke nieuwsvoorziening. De journalistieke truc is even eenvoudig als effectief. Je hoeft een politicus niet letterlijk te verbieden. Je laat hem gewoon niet zien. Vervolgens geef je zijn tegenstander dertig seconden om hem met de donkerste periode uit de Europese geschiedenis te verbinden. Geen context, geen wederhoor, geen fragment uit de winnende toespraak. Alleen het keurmerk van de staatsomroep: deze man waarschuwt, die vrouw bedreigt. Nog geen etmaal eerder werd het verwijderen van een omroep uit het publieke bestel verdedigd met plechtige verwijzingen naar journalistieke normen. Betrouwbaarheid! Zorgvuldigheid! Evenwichtigheid! De woorden rolden door Den Haag alsof daar zojuist de Tien Geboden voor redacties waren ontdekt. Maar wanneer de NOS zelf selecteert, weglaat en politiek inkleurt, heet het ineens “redactionele vrijheid”. Bij een ongewenste omroep is een omissie een bedreiging van de rechtsstaat. Bij de NOS is dezelfde omissie gewoon een professionele keuze van de eindredacteur. Niemand verlangt dat ieder journaal een Duitse verkiezingsavond integraal uitzendt. Wel mag van een publieke nieuwsorganisatie worden verwacht dat zij de kijker informeert in plaats van opvoedt. Als de verliezer mag vertellen waarom de winnaar gevaarlijk is, moet de winnaar minstens hoorbaar kunnen maken waarvoor zij zelf zegt te staan. Anders is het politieke montage. Waar blijven nu de verontwaardigde Kamerleden, mediabestuurders en hoeders van de journalistieke code? Waar zijn de onderzoeken, aangiftes en verontruste hoofdredactionele verklaringen? Of geldt die code alleen voor omroepen die uit de publieke zandbak moeten worden verwijderd? De NOS bracht geen nieuws over de Duitse winnaar. De NOS beschermde Nederland tegen het ongemak haar te moeten horen. Nederland moet beschermd voor Giselle van Cann Dertig seconden Merz. Nul seconden Weidel. Zo ziet censuur eruit wanneer ze een net jasje draagt en om acht uur begint. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.or #journalistiek #democratie #censuur

27/8/26 — IN DE REEKS VAN DE LIEGENDE VIROLOOG @MarionKoopmans blokte ons nadat we de door haar afgegeven verklaringen over belangenverstrengeling hadden gepubliceerd. Koopmans verzweeg haar werkrelatie met China vóór haar deelname aan SAGO, het team dat zonder persoonlijk belang onderzoek mocht doen naar de herkomst van COVID-19. Wij spraken met de persvoorlichter van het @rivm en van de @gezondheidsraad; beide organisaties zagen geen probleem en bleken zelf eveneens vol belangenverstrengelingen te zitten. Grappig: er bestaan nooit eerder gepubliceerde opnames van deze gesprekken. @mkeulemans paste namens ons wederhoor toe; Koopmans @ErasmusMC liet weten dat het niet vermelden van deze cruciale informatie de schuld was van haar secretaresse. In Nederland verdween het verhaal in de doofpot; internationaal hadden we meer succes. Dit gegeven maakte korte metten met haar integriteit. #COVID19 #belangenverstrengeling #integriteit

Het artikel bespreekt de tekortkomingen in de journalistieke scherpte van een NRC-publicatie over een studie naar de gezondheidsrisico's van geitenhouderij, met nadruk op het gebrek aan adequate wederhoor van het RIVM voor en na de publicatie. #journalistiek #wederhoor #onderzoeksjournalistiek

Dit land en 99% van z'n media 🙄: "Toen die media door het succes van De Stikstoffuik niet meer om het boek heen konden, was hun reactie voorspelbaar: ze produceerden lange stukken waarin critici alle ruimte kregen om het boek neer te sabelen en de auteur verdacht te maken, terwijl mij niets gevraagd werd. Niet één van deze media die tekeergingen tegen het boek heeft me om een interview gevraagd of wederhoor toegepast. Een ingezonden stuk waarin ik inging op de kritiek in de Volkskrant, werd door hun opinieredactie geweigerd. Sommige ‘betere boekhandels’ verbanden het boek uit hun schappen, en weigerden zelfs het voor klanten te bestellen." #Media #Boek #Critici

Aan het Jason Arday verhaal zitten nog twee onderbelichte maar ook voor ons zorgwekkende facetten. 1. In een Engels café of een salon of een barbecue zit een academicus van in de dertig op te scheppen dat hij dertig marathons in vijfendertig dagen heeft gepresteerd, waarvan de laatste met een pijnlijke haarscheur in het kuitbeen. Dat hij 600 mijl (960 km) in zes dagen heeft gelopen, wat hem in de wereldtop van de endurance atleten zou plaatsen. Dat hij met zijn atletische prestaties 5 miljoen pond aan sponsorgeld heeft binnengehaald. Het zou niet lang duren vooraleer iemand, al of niet goedmoedig, zou reageren met een 'komaan, zeg!'. Niet zo de hoogopgeleide leiding van het Jesus College van de vermaarde Cambridge Universiteit. Ze slikte al die heldendaden van Arday, en zovele andere verhalen die inmiddels nep zijn gebleken, met huid en haar. Want Jason Arday is zwart (zijn ouders stammen uit Ghana), hij lijdt aan een zware vorm van autisme, hij had een heel moeilijke jeugd. Hij werd aldus het voorwerp van de woke vorm van racisme: dat van de lage verwachtingen ten aanzien van 'mensen van kleur', zeker als ze een moeilijke jeugd hebben gehad. Van dat gebrek aan kritische doorlichting, van die dubbele maatstaf is Arday niet eens het voornaamste slachtoffer. Dat zijn de mensen van kleur die wel op op basis van hard werk en academische merites, hun weg hebben gemaakt. Hun prestaties dreigen nu ondergewaardeerd te worden, in het genre van 'hij of zij heeft die positie gekregen wegens de tirannie van de diversiteit'. Niet alleen het Jesus College en Cambridge; hebben schuld aan dat debâcle. Dat hebben ook de andere Britse universiteiten die Ardays academisch werk niet kritisch doorlichtten (hij behaalde een doctoraat aan de John Moore Universiteit van Liverpool). 2. Een tweede zorgwekkend, en totaal onderbelicht aspect: een journalist werd maandenlang voorwerp van een politieonderzoek, gewoon omdat hij zijn werk deed. Jack Grove onderzocht in september 2025 voor het magazine Times Higher Education (THE) beschuldigingen dat aanzienlijke passages in het doctoraat van Arday uit grof plagiaat bestonden, de ergst mogelijke academische beschuldiging. De journalist stuurde Arday een mail om zijn reactie op die aantijgingen te vragen. Dat is een elementaire journalistieke gedragsregel: hoor en wederhoor. Je publiceert geen aantijgingen over een persoon zonder die de kans te geven erop te reageren. Arday zag het anders. Hij nam prompt een duur advocatenbureau onder de arm - of de universiteit daar mee voor betaalde wordt nu onderzocht. Dat zegde de journalist de wacht aan omdat hij zijn onderzoek 'door raciale beweegredenen ingegeven leek', en psychologische ontreddering veroorzaakte bij professor Arday. Dat werd gekoppeld aan de dreiging met een rechtszaak als THE het artikel van Grove zou publiceren, aardoor de publicatie werd uitgesteld. In februari van dit jaar kreeg Jack Grove tot zijn complete verrassing van de politie te horen dat een onderzoek van vier maanden tegen hem was stopgezet. Hij wist niet eens dat er onderzoek tegen hem wegens racisme aan de gang was. Vorige week gaf de topman van de Britse politie, sir Mark Rowley, toe dat de politie 'een steek had laten vallen' ('dropped the ball') door die klacht, vanwege Arday en zijn advocaten, niet grondig te bekijken en als ongegrond te verklaren. Dat is bepaald alarmerend voor de toestand van de persvrijheid in Engeland, ooit een baken van het vrije woord. De politie begint blindelings een onderzoek tegen een journalist die zijn werk gewetensvol uitvoert, gewoon omdat het artikel kritisch is over een zwarte professor. Diezelfde politie keek wel de andere kant op toen de beruchte grooming gangs van overwegend Pakistaanse mannen duizenden vrouwen, en, vaak minderjarige, blanke meisjes uit de kwetsbare onderkant van de maatschappij op gruwelijke wijze mishandelden en verkrachtte. Net zoals de betrokken stadsbesturen was de politie bang om van 'islamofobie' en dus 'racisme' beticht te worden. Want dat is wat ze konden verwachten vanwege de gevestigde pers en media die door hun jarenlange zelfcensuur medeplichtig werden aan dat geweld. En wanneer dan uiteindelijk die omerta doorbroken wordt, of het gaat om zware misdaden, of academische ontsporingen zoals die van Jason Arday, dan staat de boeman klaar: uiterst-rechts dat het gemunt heeft op mensen van kleur. En altijd weer die dubbele moraal. Wanneer een Claudine Gay benoemd wordt tot rector van 's werelds meest prestigieuze universiteit, Harvard, dan is het niet omdat ze een zwarte vrouw is, maar louter en alleen om haar academische verdiensten. Wanneer Jason Arday op ongebruikelijk jonge leeftijd zijn professoraat krijgt, is het als 'leider in zijn academisch terrein', niet omdat hij zwart is. Maar wanneer zij onder een kritische doorlichting door de mand vallen, dan is het prompt omdat ze zwart, en in het geval van Gay, ook nog een vrouw zijn. En zijn ze het slachtoffer van 'rechts' of uiterst-rechts. Tja, wanneer voor 'links' woke gerechtigheid en persvrijheid een kwestie van 'à la tête du client' worden, van wie moet de doorlichting dan komen. Juist door zijn dubbele moraal spreidt dat 'links' een bedje voor het (uiterst-) rechts dat het beweert te bestrijden. #Racisme #AcademischeIntegriteit #Persvrijheid

De heer @mkeulemans haalt twee verschillende zaken door elkaar: vrijheid van meningsuiting en journalistieke verantwoordelijkheid. Vrijheid van meningsuiting geeft iedereen, inclusief journalisten, het recht om meningen te uiten zonder voorafgaande censuur. Maar juist omdat journalisten een bijzondere maatschappelijke positie hebben, bestaan er daarnaast journalistieke normen en een journalistieke code. Als alles uitsluitend onder de noemer "vrijheid van meningsuiting" zou vallen, zouden principes als waarheidsgetrouwheid, zorgvuldigheid, hoor en wederhoor, controleerbaarheid en het voorkomen van onnodige reputatieschade overbodig zijn. De Raad voor de Journalistiek bestaat juist omdat journalistiek meer is dan het uiten van een persoonlijke mening. Journalisten claimen immers ook feiten te beschrijven, het publiek te informeren en gezag uit te oefenen in het maatschappelijke debat. Dat is precies waarom de klacht van Maurice de Hond tegen Keulemans bij de Raad voor de Journalistiek relevant is. Niet omdat iemand zijn recht op vrije meningsuiting wil beperken, maar omdat de vraag wordt gesteld of zijn uitingen voldeden aan de journalistieke normen die bij zijn functie als @Volkskrant-journalist horen. Dat zijn twee fundamenteel verschillende toetsingskaders. Vrijheid van meningsuiting bepaalt wat je mág zeggen. Journalistieke ethiek bepaalt hoe zorgvuldig je behoort te handelen wanneer je als journalist publiceert. Het een vervangt het ander niet. #VrijheidVanMeningsuiting #Journalistiek #Ethiek

Helemaal niet mindblowing dat Hugo de Jonge de boel belazerde. Dat was velen destijds al duidelijk. Met zijn 'pandemie van de ongevaccineerden'. Het zou niet moeten gaan over of iets desinformatie is of een complottheorie. Dat is niet boeiend en oninteressant. En bovendien, wie bepaalt wat 'medische desinformatie' is? Dat SARS-CoV-2 uit een lab afkomstig was, was eerder ook een complottheorie. Het bombarderen van mogelijke oorzaken tot complottheorie levert taboes op en frustreert een eerlijk debat. Weet u nog dat u triomfantelijk schreef dat er 'genetisch bewijs was dat de wasbeerhond de mensheid het coronavirus gaf'? De media hadden burgers moeten informeren, verschillende kanten van een onderwerp belichten, research doen, hoor en wederhoor toepassen enzo. Als je in 2020 en 2021 kritiek had op het Coronabeleid, gebeurde er pas iets wat mindblowing was. Uitgemaakt worden voor complotdenker, corona-ontkenner, wappie, hitpieces in de media, enzovoort. De media faciliteerden de terreur van Rutte, Grapperhaus, Aalbersberg en De Jonge. We hadden hiertegen beschermd moeten worden door een kritische pers. De media hebben ons in de steek gelaten. Prima, maar zulke media kan ik missen als kiespijn. #desinformatie #coronabeleid #mediawijsheid

Lieve Maurice, @mauricedehond, gecondoleerd met jouw zoon Marc. Een kind verliezen is het ergste wat een vader of moeder kan gebeuren. Zes jaar geleden kende ik je nog niet. Ik wil je laten weten dat ik heel veel respect voor je heb. Je protesteerde tegen het Coronabeleid. Je werd belachelijk gemaakt en verketterd, helaas het loon van critici in Nederland. Met mij gebeurde hetzelfde en ik begreep het de eerste tijd oprecht niet. Waarom werd ik verketterd door mensen als Maarten Keulemans, Chris Klomp en Pepijn van Erp? Ik kende deze mensen niet en vice versa. Zes jaar later ben ik veel wijzer geworden. Ik heb geleerd dat de main strem media een taak hebben, niet mensen informeren, maar 'narratieven bewaken'. Die taak staat haaks op mensen informeren, meerdere kanten van een verhaal laten horen, hoor en wederhoor. Die nieuwe taak houdt in; critici van narratieven bestrijden. Dit gaat veel verder dan Corona. Critici moeten met alle middelen die voorhanden zijn bestreden worden. - belachelijk maken als complotdenker of in het geval van Covid, als Corona-ontkenner - framen, eventueel met hitpieces in de kranten - bij critici met een groot bereik stuur je gecoördineerd troepen op hen af, die hun tweets uit hun verband halen en er iets van maken wat je niet bedoelt Alles is geoorloofd, want er is een oorlog gaande, maar niet zoals we die kennen, een informatie-oorlog, een psyops. Al voor Corona werd het uitgelegd door oud generaal Van Kappen, bij WNL. Iedereen van de main stream media doet eraan mee. De enige remedie hiertegen is bewustwording en elkaar hierover informeren. Een democratie heeft namelijk wel media nodig, maar geen propaganda vermomd als media. Binnenkort word je gehoord voor de parlementaire commissie. Besef dat Keulemans en Klomp en andere gatekeepers en factcheckers precies om die reden alles uit de kast halen om je alsnog te beschadigen. Want zij verdedigden de maatregelen, hun rol is gate-keeping en dus ook het bestrijden van critici. Zodra de mensen beseffen dat ze doelwit zijn in een informatie-oorlog, kunnen ze zich beter wapenen. Niet met echte wapens natuurlijk, maar met bewustwording. Ik heb de afgelopen jaren groot respect voor jou gekregen. Trek je niks aan van de Keulemansen en Klompen van Nederland, hou je rug recht zoals je dat steeds doet, volg je kompas. Mijn steun heb je ❤️ #informatieoorlog #bewustwording #respect

Column: De figuranten rechtbank van Derksen De tijd waarin beschuldigingen bewezen moesten worden ligt inmiddels begraven tussen de Teletubbies en de geloofwaardigheid van de talkshowtafel. Nu volstaat het dat Johan Derksen “met verbazing heeft gekeken”, Thomas van Groningen “het eigenlijk al wist” en Raymond Mens “het verschil met Wilders” nog één keer probeert uit te leggen alsof hij de grensbewaker van de democratie is. En klaar. Vonnis uitgesproken. Forum voor Democratie moet politiek worden geëxecuteerd, zonder verkiezingen, via het moderne Nederlandse tribunaal: mannen aan een tafel, een glas wijn, een lachje en morele paniek. Het fascinerende is de totale vanzelfsprekendheid waarmee tv-figuranten denken dat zij mogen bepalen welke miljoenen Nederlanders nog fatsoenlijk stemgedrag vertonen. “Als je deze documentaire hebt gezien, kun je toch niet meer op Forum stemmen.” Werkelijk? Sinds wanneer is een televisie-uitzending voldoende om een halve achterban moreel af te keuren? Dat is nog wel de meest onthullende ontwikkeling: niet de hysterie zelf, maar de pretpark arrogantie erachter. De burger mag stemmen. Zolang Hilversum het een nette keuze vindt. En Thomas van Groningen doet iets nóg opmerkelijkers: hij presenteert aantijgingen met de stelligheid van een officier van justitie, maar zonder het gedoe van bewijs, context of wederhoor. “We weten dit al jaren.” “We wisten het eigenlijk al.” “Nu staat het zwart op wit.” Journalistiek anno 2026: eerst conclusies trekken, daarna dezelfde conclusies eindeloos herhalen tot ze vanzelf als waarheid klinken. Het mooiste moment blijft wel de oprechte verbazing dat Forum stijgt in de peilingen. Ze begrijpen niet dat miljoenen Nederlanders afhaken vanwege dit soort mediagedrag. Vanwege die permanente rioolgeur van dedain. Die moreel overkookte groepsdruk. Die zelfgenoegzame televisie-figuranten die iedere afwijkende stem behandelt alsof er een gevaarlijke patiënt uit een inrichting is ontsnapt. En Johan Derksen die een vrouwelijke politica wegzet als “een sprekende pop” maakt het nog grotesker. Wonderlijk hoe mannen van pensioenleeftijd plots feministische analyses ontdekken zodra een vrouw bij de verkeerde partij zit. Dan is ze ineens decorstuk, marionet of etalagepop. Bij D66 heet exact dit gedrag “vernieuwend leiderschap”. Het hele ritueel begint ondertussen wanhopig te ogen. Steeds dezelfde formule: geen inhoudelijk debat, geen argumenten, geen weerlegging van standpunten, maar karaktervernietiging als amusementsvorm. Want dat is het geworden. Politieke bestrijding vermomd als infotainment. En hoe harder Hilversum schuimbekt, hoe meer Nederlanders beseffen dat hier geen journalistieke bezorgdheid speelt. Mensen beseffen haarfijn wanneer journalistiek verandert in gedragscontrole. Precies daarom vallen deze prutsers zo genadeloos door de mand. Lid van de FVD is nu een daad van verzet. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Journalistiek #Democratie