@markus_bublitz euer Framing verfängt nicht mehr. Es ist aus. Macht Euch noch ein paar schöne Tage, einen spätsommerlichen Spaziergang vielleicht. Denn ganz bald wird Eure Lust am Untergang bedient werden. #Framing #Untergang #Spaziergang
In der neuen MDR-Investigativ-Reportage „Siegmund vs. Schulze – Das Wahlkampf-Duell in Sachsen-Anhalt“ wird natürlich das übliche Framing präsentiert. Johannes Hillje (Politikberater, arbeitete u. a. für die Grünen): „[...] ist Ulrich Siegmund im Grunde der perfekte Kandidat für die AfD. Der kann den ja auch extremistischen Charakter des Landesverbandes perfekt überdecken.“ #Politik #Wahlkampf #SachsenAnhalt
Echtes Feedback statt Medien-Framing bei @weichreite : Eine Lehrerin in Rente berichtet begeistert von ihrer Begegnung mit Ulrich #Siegmund am Wahlstand in Magdeburg. Genau diese Nahbarkeit und authentische Kompetenz, überzeugen die Menschen vor Ort, abseits der Talkshows! 🇩🇪 https://t.co/sFzo5KhnPY #Feedback #Wahlen #Politik
Potverdorie Marcia, dit is toch wel morele gymnastiek op Olympisch niveau hoor, chapeau! De XR-demonstrant die zijn leven in de waagschaal stelt voor anderen, de boze boer die de levens van anderen bewust riskeert voor eigen gewin. Wat een pakkende framing, het laat weinig ruimte voor twijfel, natuurlijk kies je dan voor de XR-demonstrant, en hoef je verder ook niet meer na te denken, toch? En natuurlijk moet de boer het label boos opgeplakt krijgen. Niet bezorgd. Niet wanhopig. Niet iemand die protesteert tegen beleid dat zijn bedrijf en bestaanszekerheid direct raakt. En rep vooral met geen woord over de verantwoordelijkheid van degenen die het beleid maken waartegen die boeren protesteren. Geen woord. Alsof protesten uit de lucht komen vallen. Alsof duizenden boeren voor niets de straat op gaan. En dan die kop Marcia. ‘De XR-demonstrant zet zijn leven in voor anderen, de boze boer riskeert de levens van anderen voor zichzelf.’ Dat is geen beschrijving. Dat is een conclusie. Jij hebt de feiten helemaal niet nodig, hoeft de motieven niet te kennen, zelfs de context doet er niet toe. Nee, je hebt je morele oordeel al klaar, toch? De juiste mensen protesteren uit idealisme, de verkeerde mensen protesteren uit eigenbelang. De ene demonstrant verdient begrip, de andere verdachtmaking. En wie daar vraagtekens bij zet, staat aan de verkeerde kant. Punt. Misschien moet je jezelf alleen nog één vraag stellen Marcia. Voor wie schrijf je dit eigenlijk? Voor je eigen links progressieve achterban? Of voor de Nederlanders die vierkant achter de boeren blijven staan, die scherp gekant zijn tegen het gevoerde beleid? Het antwoord ligt voor de hand hè? Je bent weer deugpunten aan het sprokkelen en rekent op egostrelende bijval en applaus. En precies dat maakt je stukje zo ontzettend doorzichtig. Bah! Bron: https://t.co/8IneTWznYK #Protest #MoreleGymnastiek #Boerenprotest
Wanhoop. Huilende boeren. Stoere kerels in grote trekkers die niet meer weten waar ze het zoeken moeten. Nog altijd diep onder de indruk van de saamhorigheid vrijdag in Den Bosch bij het boerenprotest. Burgers en boeren samen. De framing in de media en de Haagse politiek van deze bijeenkomst is om te 🤮🤮🤮 Kijk op YouTube voor het echte verslag. https://t.co/YR3NMusYhk #Boerenprotest #Samenleving #Saamhorigheid
1,1 Millionen Aufrufe und 150.000 Likes nach 12 Stunden - das ist echt der Wahnsinn, sowas habe ich noch nicht gesehen. Das zeigt eindeutig, dass die Menschen keine Lust mehr haben auf Einordnungen, Framing und vorgefertigte Meinungen. Die Leute wollen einfach zuhören und sich ihre eigene Meinung bilden - und genau das macht Ben wirklich sehr gut. Und natürlich hat der linke Meltdown auch schon wieder begonnen. #Viral #Meinungsfreiheit #SozialeMedien
De framing over Jason Arday is al volop bezig. Hij werd opgejaagd door - uiteraard rechtse - 'bloedhonden' omdat hij zwart was. Onzin. Het bracht me een lang vervlogen moment in herinnering: begin mei 1991, de Unesco Conferentie van Windhoek over persvrijheid in Afrika. De Verklaring van Windhoek van 3 mei maakte van die dag de World Press Freedom Day van de Verenigde Naties. Ik was in Windhoek als voorzitster van de Internationale Federatie van Journalisten (IFJ), de wereldwijde federatie van vakbonden van journalisten. Tijdens de conferentie komt de voorzitter van een kleine, radicale Zuid-Afrikaanse bond, Thami Maswai, me zeggen dat ik goede dingen zeg als IFJ-voorzitter. 'Maar in mijn land zou ik nooit een vrouw als voorzitter verkiezen want dat is strijdig met mijn cultuur'. Ik antwoord droogjes: 'Thank you Thami, but in the meantime, I hope you change your culture.' Een ultra-linkse Duitse journalist die dat hoort wijst me streng terecht. Hoe durf ik de 'cultuur' van die man bekritiseren. Maar een Zuid-Afrikaanse collega van Indiase afkomst komt me feliciteren. 'Ik heb gehoord wat je aan Thami zei, en ik ben zo blij. Ik ben het zo moe dat iedereen al begint instemmend te knikken zodra een Zuid-Afrikaan van kleur de mond opent. I want to be argued with, not condescended to.' Ik ben nooit vergeten hoezeer die man, die geleden had onder, en gevochten had tegen de apartheid, zich vernederd voelde door een nieuw soort apartheid, namelijk de dubbele maatstaf van wat toen nog niet woke heette. Die mondde uit in het omgekeerde racisme van de lage verwachtingen dat de lat, ook in de academische wereld, lager legde naargelang huidskleur en afkomst. Dàt is waarvan Jason Arday het slachtoffer is geworden. Iedereen met kritisch gezond verstand kon doorheen de indianenverhalen kijken die hij over zichzelf vertelde, en die de uitgever de afgelopen weken inderhaast heeft verwijderd uit diens boek dat deze maand uitkomt. Het Jezus College van Cambridge plaatste Arday in de schijnwerpers door hem op een ongebruikelijk jonge leeftijd op een prestigieus professoraat te benoemen. Natuurlijk leidde dat tot een kritische doorlichting van niet alleen zijn sterke verhalen maar ook zijn academische publicaties. En dus ook tot de vaststelling van plagiaat, dè academische doodzonde, in zijn doctoraat. Gezien de welwillende omerta van woke links jegens niet-blanken kwamen die onthullingen aanvankelijk uit de rechterzijde. Dat maakt er geen heksenjacht van. De verantwoordelijkheid voor het drama ligt bij de academische autoriteiten die een slimme en vindingrijke fantast niet grondig doorlichtten: he was not argued with, he was condescended to. En hij verdroeg het blijkbaar niet toen hij van het voetstuk tuimelde waarop Jezus College hem zo lichtvaardig had geplaatst. Nog een woordje over de 'heksenjacht'. De woke linkerzijde is wel de laatste die dat woord moet in de mond nemen, gezien haar ongenadige vervolging van professoren, schrijvers en zovele anderen die het DEI-dogma niet aanhangen. Ik denk hierbij aan één geval onder de vele, namelijk professor Carole K. Hooven. Ze werd weggepest uit de medische faculteit van Harvard omdat ze in juli 2021 over 'zwangere vrouwen' had gesproken. Stel u voor, ze vond dat ze aan toekomstige dokters moest doceren in termen van wetenschap en biologie. Maar voor de gender warriors is dat transfoob, want als een vrouw die zich identificeert als man toch nog een kind baart, wie of wat is de wetenschap om te zeggen dat er biologisch slechts twee geslachten bestaan, en dat mannen niet zwanger kunnen zijn? Dat ik dit durf schrijven maakt van mij een Terf. Alleen wie niet vertrouwd is met de alternatieve wereld van DEI zal niet weten wat dit letterwoord betekent: Trans exclusionary radical feminist. Radicaal ben ik gebleven, als feminist en ook inzake de les die ik in Windhoek kreeg. Respect voor al wie ik ontmoet kan ik alleen tonen door met iedereen op dezelfde manier te argumenteren en te debatteren. En dus ook door in debat te gaan met iedereen, ook Afrikanen, die de gruwelijke genitale verminking van kleine meisjes in Afrika een cultural practice noemen. Kortom, ik blijf erbij dat iedereen die ik ontmoet verdient, to be argued with, not to be condescended to. #Journalism #AcademicFreedom #WokeCulture
Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek
#framing #boeren Normaal zou ik dit soort filmpjes nooit plaatsen. Maar omdat de boeren zo erg geframed worden en de dood van deze 2 mensen in hun schoenen wordt geschoven, moet ik dit wel doen. De achterste auto die erop is geklapt, reed veel te hard. https://t.co/ud99sc9Elv #boeren #framing #nieuws
”Fulvinkling” när opartiska @SVT #Aktuellt presenterar Tidöregeringens nya studie om migranters värderingar @SVT börjar med att lyfta fram kritiken mot undersökningen (”åsiktsregistrering” och att själva idén bakom studien i sig bygger på ”unkna värderingar”). Detta kallas i nyhetssammanhang för ”framing” eller vinkel/inramning, vilket i detta fall lätt kan uppfattas som ett sätt att misstänkliggöra undersökningen och idén bakom undersökningen. @SVT undanhåller också att bland SFI-studenter är det hela 43 procent, eller drygt 4 av 10, som aldrig har jobbat/förvärvsarbetat, enligt studien. @SVT passar också på att betona att studien har låg svarsfrekvens (ett bortfall på drygt 6 av 10 som inte svarat). Men detta kan jämföras med ”Indikator Opinion” som gör väljarbarometrar och opinionsmätningar på uppdrag av Sveriges Radio (Ekot) – där svarsfrekvensen vanligtvis ligger mellan 32 och 45 procent beroende på mätning – det vill säga inte sällan ett minst lika stort borfall, eller mer. @SVTNyheter #journalistik SVT Aktuellt 2026-08-14 #journalistik #migranter #opinionsmätning
@Sill311 Was er een trekker in de buurt, nee. Heeft de politie de actie goed gekeurd, ja Is er vaker een file in Nederland, dagelijks Moet een automobilist zelf het verkeer in de gaten houden, ja De rest is ruis en framing 👋🏻 #Verkeer #Politie #Nederland
Marc van Ranst vindt anno 2026 dat er sprake is van een 'heksenjacht' op Anthony Fauci. Ik moet daar wel om glimlachen. Vijf jaar geleden plaatste Marc van Ranst onderstaande tweet op toen nog twitter, gericht aan de toenmalige hoofdredacteur van artsenblad Medisch Contact, of mijn post verwijderd kon worden. Want ik was een 'antivax-aanhanger' en vond het 'prima dat wetenschappers werden bedreigd'. Allebei valse aantijgingen, maar zijn verzoek werd wel gehonoreerd. Dat was destijds ook het nieuwe normaal, naast mondkapjes en social distancing: Framing van kritische artsen als wappie en antivaxer, censuur omdat je posts zogenaamd bedreigend waren. Hoe kon het gebeuren dat Marc van Ranst zo'n gigantisch grote broek aantrok? De man vond het volstrekt normaal om een huisarts in het buitenland te laten censureren. En Marc van Ranst kreeg destijds zijn zin, dat is nog het ergste. Medisch Contact gaf gehoor aan zijn verzoek en verwijderde mijn post. Ik kreeg de reden destijds niet te horen. Opeens was mijn post verdwenen, zonder opgaaf van redenen. Toch is Marc van Ranst het probleem niet. Het probleem is de lafheid in de medische wereld. De lafheid bij de redactie van Medisch Contact, bij artsenverenigingen en bij al die medici die zich lieten intimideren. Of misschien nog niet eens dat. Die zich niet informeerden, die braaf meededen aan het pushen van maatregelen die aantoonbaar zinloos en zelfs schadelijk waren. Dát is het probleem in Nederland. Dit was voor mij trouwens de druppel, censuur in een artsenblad, op een platform waar ik jaren en jaren mijn posts had geplaatst. Ik heb daarna nooit meer geschreven, heb Medisch Contact mijn rug toegekeerd en ben doorgegaan met twitter, nu X. Vijf jaar later is @medischcontact van dit platform verdwenen. Ik ben er niet rouwig om. Censuur is verwerpelijk, het leidt ertoe dat artsen geen kennis meer van elkaars gedachten en mening kunnen nemen. Censuur toepassen is autoritair, als je toe gaat geven aan verzoeken om censuur ben je geen knip voor de neus waard. Censuur is de dood in de pot. Voor de wetenschap, voor de geneeskunde. Tegenwoordig schrijf ik bijna alleen nog op dit platform via mijn account @veen_els. Meer dan 100.000 volgers heb ik nu, veel meer dan Medisch Contact ooit had. En dit platform is veel interactiever, je kunt op elkaar reageren. Marc van Ranst en Medisch Contact zijn passé voor mij. Voorbeelden van hoe het niet moet. Als u waardeert dat ik me blijf uitspreken kunt u me steunen via https://t.co/5EmgfuiUho #Censuur #Geneeskunde #VrijheidVanMeningsuiting
My take on the Gaza situation: ▪️Israel got itself outmaneuvered diplomatically by Hamas, Egypt, Qatar and Turkiye, and the framing of the event does both truth and Israel a disservice. ▪️Hamas has no intention to disarm, and therefore misery, violence and war remain the #GazaConflict #MiddleEast #Diplomacy #IL #QA #EG #TR
De framing, de heksenjachten, de docu's om FVD zwart te maken, het werkt allemaal niet! Inmiddels 18 zetels in de peilingen & daarmee (gedeeld) de tweede partij van Nederland, geweldig! Doe een ❤️ & RT als jij bij volgende verkiezingen op FVD stemt! https://t.co/hgDOc96P3z #FVD #Nederland #Verkiezingen
The debate about the Holocaust commemoration at Loods 24 in Rotterdam casts a shadow over the memory of murdered Jews, with the increasing framing of Israel in terms of the Holocaust leading to a normalization of antisemitism and the moral exclusion of Jewish representatives. (translated)
Solche Aussagen kommen nicht von ungefähr. Sie sind das Ergebnis eines seit Jahren gepflegten Framings, wonach alles Konservativ-Bürgerliche anrüchig bis gefährlich sei. Die Kritik aus linken Kreisen an Pantisano wirkt vor diesem Hintergrund wohlfeil. https://t.co/RItdPN4KBc #Politik #Gesellschaft #Framing
The terror attack by a police-known ISIS member is downplayed in the #ÖRR to a "suspicion of an attack." To put it in AI German: This kind of framing is no coincidence. It is a method. I can only repeat again and again: Trust the websites #Tagesschau and https://t.co/KonDg65RKF. (translated)
