Search

Soms denk ik, moet ik je nog wel schrijven? Ik val zo in herhaling. Afgelopen zaterdag was het weer hopeloos: de hele nacht zaten we in de ondergrondse parkeergarage. Rusland voerde een van de grootste raketaanvallen uit op Kyiv sinds het begin van de grootschalige invasie. Ze vuurden 41 ballistische raketten en 125 drones op ons af. Eén persoon kwam om het leven, zeventien mensen raakten gewond. Er braken grote branden uit in een supermarkt en in een flatgebouw. Het lijkt alsof onze luchtafweer steeds meer begint te haperen. Blijkbaar raken die Patriot-raketten zo langzamerhand echt op. Volgende week ga ik met mijn man Akos voor een tijdje terug naar Boedapest. Het is geen doen voor ons oude mensen om de hele tijd maar in die garage te zitten. Akos heeft inmiddels behoorlijke last van slapeloosheid. Ook als het luchtalarm níét afgaat, denkt hij het te horen en wordt hij er wakker van. Hopelijk knapt hij in Hongarije snel op. Afgelopen week ging ik de straat op om te protesteren tegen het ontslag van Mychailo Fedorov, onze minister van Defensie. Ik sprak mijn zoon Maks nog even kort aan de telefoon en ook hij was verbolgen over deze domme beslissing van Zelensky. Voor ons staat Fedorov voor het ‘nieuwe Oekraïne’, dat nadrukkelijk bij Europa hoort en niet bij Rusland. Federov is iemand die zich fel keert tegen de corruptie in ons land, helaas een hardnekkig overblijfsel uit de tijd dat Oekraïne door de Sovjet-Unie bezet was. Die erfenis zie je vooral terug op bestuurlijk niveau, waar weinig transparantie is en mensen via vriendjespolitiek op bepaalde posities terechtkomen. Het is een enorme klus om dit te veranderen. Maar de wil is er, zeker bij de jongere generaties. Met Fedorov hadden we iemand die onze krijgsmacht moderniseerde, openheid van zaken gaf en hamerde op het gebruik van drones om Russische energienetwerken aan te vallen. Het is om moedeloos van te worden dat nu juist híj ontslagen is. Al begrijp ik dat de samenwerking met generaal Oleksandr Syrskyi totaal niet liep. Over Syrskyi wil ik hier niks slechts zeggen. Dat wij hier nu nog in Kyiv kunnen wonen, hebben we aan hem te danken. Hij beschermde onze stad in maart 2022, door op een slimme manier bruggen op te blazen en de Russische bevoorradingslijnen te blokkeren. Natuurlijk is Syrskyi een held. Geen twijfel over mogelijk. Maar toch. Wat in 2022 militair gezien een briljante strategie was, hoeft dat in 2026 niet te zijn. De starre generaal Syrskyi heeft zich bewezen, maar zowel mijn zoon als ikzelf denkt dat Fedorov op dit moment beter weet hoe de Russen kunnen worden verslagen. Het voelt allemaal als een stap terug in de tijd. Zou Zelensky dit nog gaan inzien? Het vervelende is dat ik weet dat ik jou dit beter niet had kunnen schrijven. Rusland is dolblij met alle mogelijke politieke spanningen in ons land. Beter kunnen we het er maar niet meer over hebben.

Wanneer is 'milieu' eigenlijk volledig ondergeschikt geworden aan 'klimaat'? Ik ben geen fan van windmolens…ze leveren alleen stroom als er wind is, bij te weinig wind draaien ze niet en bij te veel wind worden ze stilgelegd. Na amper 20 - 25 jaar moeten ze worden afgebroken en ze maken maagdelijke landschappen gewoon kapot en ze veroorzaken geluidsoverlast en hinderlijke slagschaduw voor mensen én dieren die in de buurt leven. Voor hun bouw zijn gigantische hoeveelheden beton, staal en andere grondstoffen nodig. En zonder subsidies of andere vormen van overheidssteun zijn veel projecten economisch gewoonweg niet rendabel. Maar dan heb ik het nog niet eens over wat er gebeurt wanneer zo'n windmolen aan het einde van zijn leven komt… Weinig mensen beseffen dat een moderne windturbine op een fundering staat van 400 tot meer dan 1.000 ton gewapend beton. —> In verschillende landen moet die fundering zelfs niet volledig verwijderd te worden bij afbraak. Men haalt het bovengrondse stuk weg... en de rest blijft gewoon in de grond zitten. Echt "duurzaam" kan je dat moeilijk noemen. En ook de wieken blijven een recyclage-probleem en dan zijn er nog de gigantische tandwielkasten, hydraulische systemen, olie en smeermiddelen die allemaal ‘verwerkt’ moeten worden. En wanneer die fundering in de grond achterblijft, blijft een massief blok van honderden tot duizenden ton beton daar voor altijd zitten. Op die plaats krijgt de bodem zijn oorspronkelijke functie niet meer terug. Diepe wortels van bomen kunnen er niet groeien en ook de natuurlijke waterinfiltratie en -afvoer worden danig verstoord. Met alle gevolgen van dien…(klimaatprofeten wijzen daar bij overstromingen nooit op trouwens). Als je dus de duurzaamheid van windmolens bekijkt over hun volledige levenscyclus -en niet alleen naar de elektriciteit die ze produceren (als er wind is), maar ook naar de grondstoffen die ze verbruiken én de industriële erfenis die ze achterlaten- dan geeft dat toch een heel ander beeld. —> Maar los van dat alles is misschien wel het grootste voordeel van windmolens voor politici en professionele deugdoeners dat ze enorm opvallen. Een van de grootste redenen waarom ik er geen fan van ben, is voor hen juist een gigantisch voordeel. ➡️Ze zijn kilometers ver zichtbaar en vormen een soort ‘permanente reclamezuil’ waarmee politici kunnen tonen dat ze zogezegd "iets doen voor het klimaat" (wat op zich nog zeer twijfelachtig is). Mijn vraag is dus: wat als windmolens het nieuwe asbest zijn? —> Een technologie die vandaag als vooruitgang wordt verkocht, maar waarvan volgende generaties zich zullen afvragen hoe ze er op een milieuvriendelijke manier weer vanaf geraken. #klimaat #duurzaamheid #milieu

Zojuist een bijzondere ervaring achter de rug. En nee, voor alle duidelijkheid: ik bedoel hier niets racistisch mee. Dit gaat niet over afkomst, maar over taal. Ik beschrijf gewoon iets wat me opviel. Ik zat bij de kapper en hoorde een viertal Vlaamse jongeren met elkaar praten. Tot mijn verbazing spraken ze onderling een vorm van Nederlands die voor mij erg ongewoon klonk, doorspekt met woorden en zinsconstructies die ik met de beste wil niet als typisch Vlaams herkende. Het deed me spontaan denken aan die sketch uit Wat Als? die vandaag wellicht niet meer uitgezonden zou worden (“Uw moeder is een h…”). Na een tijdje besefte ik dat het geen grap was, maar gewoon de manier waarop zij met elkaar communiceerden. Ik vond dat tegelijk bijzonder en ontnuchterend. Want taal is zoveel meer dan een middel om met elkaar te praten. Ze draagt onze geschiedenis, onze cultuur en een stuk van onze identiteit. Dat onze geschreven taal achteruitgaat, zie je hier op X elke dag. Vandaag kreeg ik de indruk dat ook onze gesproken taal, althans bij sommige jongeren, steeds verder verandert. Dat is misschien onvermijdelijk, maar ik vind het persoonlijk jammer als we daardoor het rijke Nederlands en Vlaams dat generaties lang is opgebouwd, stilaan uit het oog verliezen. #Taal #Cultuur #Identiteit

De ontdekking van het 'Likweli'-aapje in de Congolese jungle markeert een zeldzame toevoeging aan de soortendatabase van zoogdieren, met bioloog Jan Wieringa die uitlegt hoe nieuwe diersoorten formeel geclassificeerd worden door morfologisch en DNA-onderzoek, terwijl veel van deze dieren al generaties lang door inheemse gemeenschappen gekend worden. #NieuweSoorten #Biodiversiteit #Wetenschap

Aylin Bilic reflecteert in haar laatste column voor NRC op zes jaar schrijven over maatschappelijke thema's, benadrukkend dat onverschilligheid de democratie bedreigt en dat verantwoordelijkheid nemen cruciaal is voor een betere samenleving, met de hoop dat toekomstige generaties actiever zullen zijn en vrijuit hun mening kunnen geven. #verantwoordelijkheid #vrijheidvanmeningsuiting #Turkije

Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw

Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw

Een beschaving leeft niet alleen van wat zij produceert maar van wat zij doorgeeft. Het doorsnijden van de band tussen generaties verzwakt de samenleving. Ware woorden van @AmandaKluveld Solidariteit als tastbaar begrip richting kinderen, familie en gemeenschap. Daar zwoegt een mens voor. #solidariteit #samenleving #generaties

Reza Pahlavi: waarom Nederland veel meer te winnen heeft bij een vrij Iran Eeuwen geleden deden Nederlandse patriotten een beroep op andere volken voor steun in hun strijd tegen de Spaanse tirannie. Meer recent stond Nederland zij aan zij met degenen die zich verzetten tegen de apartheid en met de democratische bewegingen die Centraal- en Oost-Europa bevrijdden. (…) De geschiedenis kondigt zelden de momenten aan waarop zij van koers verandert. Maar ik geloof dat we nu zo’n moment doormaken. Wanneer toekomstige generaties Iraniërs eindelijk, zoals de Nederlanders al eeuwenlang, zingen dat zij ‘vrij en onverveerd’ zijn, zal de keuze voor Nederland duidelijk zijn. De vraag is niet óf er moet worden ingegrepen in de toekomst van Iran. De vraag is of men moet blijven investeren in een regime dat onveiligheid exporteert, óf in een volk dat vastbesloten is om een vreedzame, democratische staat op te bouwen. Het Iraanse volk zal zijn eigen lot bepalen. De keuze is aan Nederland of het een omstander of een partner in onze vrijheid wil zijn. https://t.co/MMp626vsmB via @ewmagazinenl #Vrijheid #Iran #Democratie

In de halve finale van Wimbledon treffen Novak Djokovic en Jannik Sinner elkaar in een spannend duel tussen generaties, waarbij Djokovic, de 39-jarige ervaren kampioen, zich moet herstellen van een slopende vijfsetter, terwijl Sinner, de 24-jarige regerend kampioen en leider van de nieuwe generatie, zijn eerdere seizoenproblemen probeert te overwinnen. #Wimbledon #Djokovic #Sinner

Gil Scott-Heron (Chicago, 1 april 1949 – New York, 27 mei 2011) was een Amerikaanse dichter, muzikant en schrijver. Hij was de zoon van de Jamaicaanse profvoetballer Gilbert Heron (1922-2008) die begin jaren 50 in Groot-Brittannië speelde. Hij zong en speelde elektrische piano en gitaar. Scott-Herons muziek werd beïnvloed door jazz, funk en soul en beïnvloedde op zijn beurt weer verschillende generaties hiphopartiesten. Zijn teksten zijn sterk politiek geladen en getuigen van sympathieën met de Black Powerbeweging. Hij was vooral bekend van zijn werken uit de jaren '70 en vroege jaren '80, met name The Revolution Will Not Be Televised van zijn debuutalbum uit 1970. In deze versie wordt hij begeleid door conga's en bongo's, instrumenten die een grote rol spelen in zijn muziek. Een jaar later kwam het nummer uit op de B-kant van zijn debuutsingle in een opnieuw opgenomen versie met drumstel, basgitaar en fluit. Dit nummer werd opgenomen in een lijstje van Top 20 Political Songs van The New Statesman. https://hvdommelen.nl/ru/ScottHeronG.html

Op de Z-57 heeft schipper Roelof de Boer zijn zoontje en een vriendje mee. De stoere knapen zijn aan boord van alle markten thuis. Zulke opvolging op zee, geeft de burger moed. Want ook volgende generaties hebben wekelijks recht op een gezonde vismaaltijd.👍 https://t.co/AAVJtyYkbl #Zon #Vissen #Schippers

Column: het nationale kneuzen collectief Max von Kreyfelt Ze lijken tegenwoordig rechtstreeks uit een soort bestuurskundige zaadveredelingslabo te komen. Jonge beleidsprofessionals die nog nooit een laars in de klei hebben gezet, maar wel exact weten hoe een boerenbedrijf moet verdwijnen “voor het grotere geheel”. Ze praten in modellen, tabellen en transities. Alsof melk inderdaad spontaan in kartonnen pakken uit de muur van de supermarkt groeit. Het fascinerende is dat juist mensen zonder enige praktijkervaring tegenwoordig de meest radicale plannen maken voor sectoren waar complete families al generaties lang hun bestaan aan ontlenen. Een boer moet tegenwoordig luisteren naar iemand die: nog nooit een kalf heeft geholpen, nog nooit een oogst heeft verloren, nog nooit om 05:00 in een stal stond, maar wel een beleidsnotitie van 84 pagina’s heeft gelezen met de titel: “Versnellingsagenda Integrale Gebiedsgerichte Transitie.” Dat is de nieuwe Nederlandse aristocratie: de spreadsheetadel. Ze produceren niets. Ze bouwen niets. Ze verbouwen niets. Maar ze reguleren alles. En ondertussen kijkt half bestuurlijk Nederland serieus alsof een koe inmiddels een soort ecologische oorlogsmisdaad is geworden. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #beleid #landbouw #verandering

North Sea Jazz viert dit jaar zijn 50-jarig jubileum en verbindt zwarte muzikale tradities en generaties met een diverse line-up, waaronder Questlove, Burna Boy en Sienna Spiro, waarbij het festival een cruciale rol speelt in het succes van zowel populaire als avant-garde muziek. #NorthSeaJazz #Popmuziek #ZwarteMuziektradities

Carola Schouten (ChristenUnie), geboren 6 oktober 1977 in Den Bosch, groeide op op een melkveeboerderij in Waardhuizen/Giessen (Noord-Brabant). Ze was minister van Landbouw (2017-2022) en voerde het stikstofbeleid uit dat duizenden boeren in de problemen bracht, met onteigeningen en enorme druk. Nu is ze burgemeester van Rotterdam. Toeval of niet: In precies hetzelfde Giessen zit Schouten Europe – een familiebedrijf dat sinds 1990 pionier is in plantaardige vleesvervangers. Meer dan 100 producten op basis van soja, erwten, tarwe en andere eiwitten. Ze leveren internationaal aan foodservice en grote merken. Terwijl boerenfamilies na generaties van hun grond worden gejaagd voor natuur en waterberging, groeit dit bedrijf mee met de door de overheid gepushte eiwittransitie. Schouten is daarnaast actief betrokken bij het World Economic Forum (WEF). Boerendochter die de sector helpt vervangen? Dit voelt als symbool van de kloof: de één verliest erfgrond, de ander bouwt een exportimperium onder globalistische agenda’s. Integriteit lijkt ver te zoeken. @christenunie @carolaschouten @rotterdam #Landbouw #Voedseltransitie #Politiek

De stikstofwaanzin: boeren kapot voor een rekenmodel Wordt u er ook kotsmisselijk van hoe een ideologie verpakt wordt als onontkoombare natuurwetenschap? En ja, ik heb het uiteraard over de stikstofcrisis, een crisis waarvan de impact wordt gemeten met ambtelijke rekenmodellen die zo gevoelig zijn afgesteld dat een extra koe in de wei al een heel ernaast gelegen Natura-2000-gebied in acuut gevaar brengt. En maak u geen illusies, de echte natuur trekt zich niets aan van deze Haagse ambtenaren die navelstaren tot een kunst hebben verheven. Sterker nog, zo'n 80% van de natuur in Nederland heeft er nog nooit zo goed voorgestaan. En de boeren? Die innoveren al decennia lang met als resultaat steeds lagere emissies. Nederland is daarmee een absolute wereldspeler op het gebied van efficiënte en milieuvriendelijke voedselproductie. Maar dat telt niet in Den Haag. Want het gaat allang niet meer om wetenschap. Het gaat om ideologie. De boer moet kapot. Hij is de zondebok van de klimaatkerk, het obstakel voor de transitie naar een 'duurzaam' Nederland vol windmolens, zonneparken, data centers en importvoedsel. Kijk alleen maar naar de taal: boeren zijn 'emissiebronnen', hun bedrijven 'belasting voor de natuur'. Het doet akelig denken aan hoe vroeger, in de Soviet-Unie, zelfstandige boeren met wat eigen land en vee, werden neergezet als probleem: egoïstisch, inefficiënt, schadelijk. Eerst maak je het ze onmogelijk om rendabel te kunnen produceren met onhaalbare normen, daarna bied je 'vrijwillige' uitkoop aan. En als ze weigeren? Dan volgt de juridische verwurging via de Raad van State en activistische rechtszaken. De waanzin is compleet als je ziet hoe de rest van de samenleving ook op slot word gezet, als een stok achter de deur. Bouwprojecten, woningen, infrastructuur, het wordt allemaal in de wacht gezet en effectief as drukmiddel gebruikt om dit beleid af te dwingen. En de Nederlandse boer, die al generaties lang ons eten op tafel zet? Die boer moet wijken voor abstracte percentagepuntjes in rekenmodellen die elke aansluiting met de realiteit missen. Boeren zijn geen milieucriminelen. Ze zijn de hoeders van ons platteland, onze voedselzekerheid en een eeuwenoude cultuur nauw verboden met Nederland. Hun geplande ondergang is uitgezet in beleid: maak hun bestaansmodel juridisch onhoudbaar en noem dat vooruitgang. Met als uitdragers van deze ideologie de beleidsambtenaren bij de Ministeries van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur en Financiën. Met als pressiemiddel beleidsnota’s en in wet- en regelgeving gegoten stikstofnormen en NGO’s die dwingend mogen meebeslissen over de toekomst van deze boeren. Wordt het geen tijd dat dit land wakker schrikt? Zich realiseert dat deze laffe, ideologische Gutmenschpolitiek ons platteland verkwanselt op basis van falende rekenmodellen en klimaatfantasieën? Stop met het offeren van één van de pijlers van onze voedselvoorziening en economie op het altaar van Brussel en Den Haag. Want als we zo doorgaan, eten we straks geïmporteerde GMO soja uit Brazilië, aardappelen vol met pesticiden uit Tsjechië en verdwijnt de Nederlandse boer als cultuurhistorisch relikwie in de geschiedenisboeken. Dat, beste lezer, is geen crisis meer, dat is verraad aan ons eigen land en de generaties voor ons die het met bloed, zweet en tranen hebben opgebouwd. #stikstofcrisis #boeren #duurzaamheid

dit is een regelrechte vernietigingsoorlog tegen de Nederlandse boer. Het elitaire gepeupel verwoest generaties hard werk, families, voedselproductie en het platteland. Voor een ideologisch luchtkasteel gebaseerd op leugens. https://t.co/KzDFfSZGSe #Nederland #Boeren #Vernietigingsoorlog

Grote politieke partijen in Nederland, zoals het CDA, VVD en PvdA, hebben hun dominante rol verloren en worstelen om kiezers te behouden in een steeds gefragmenteerdere politieke landschap, terwijl de nieuwe fusieformatie Pro zich ambitieuze doelen stelt om als brede volkspartij op te treden en de situatie mogelijk te verbeteren. #politiek #volkspartijen #generatiestrijd

Premier Jetten omlijstte vandaag de inhuldiging van het Nationaal Moluks Monument in Rotterdam met excuses namens de Nederlandse regering voor de slechte behandeling van de eerste generatie Molukkers, die 75 jaar geleden naar Nederland kwamen, en benadrukte het belang van erkenning van hun historische onrecht en de blijvende impact daarvan op latere generaties. #Molukkers #Excuses #HistorischOnrecht