Search

Waarom de Nederlandse overheid dringend op dieet moet? Soms lees je een CBS-rapport en denk je: dit is geen statistiek, als een arts dit leest geeft hij direct dringend medisch advies: u heeft last van vraatzucht, u moet op dieet. In 2025 gaf de overheid namelijk maar liefst 529-miljard euro uit, 32-miljard meer dan het jaar ervoor. De inkomsten bedroegen 510-miljard, met als resultaat een tekort van 19-miljard euro, 1.6 procent van het bbp, meer dan dubbel zo hoog als in 2024. Ondertussen bereikte de staatsschuld de som van maar liefst 524-miljard euro, 44.4 procent van het bbp (Bruto Binnenlands Product). Dat is per Nederlander 1800-euro extra schuld in één jaar. Personeelskosten bij de overheid stegen met maar liefst 7-miljard. Het aantal rijksambtenaren groeide door naar circa 160.000 fte. Overdrachten naar het buitenland explodeerden met bijna 40 procent naar 18-miljard. Dit is geen gezonde groei, dit is institutionele gulzigheid. Een overheid die structureel sneller groeit dan de economie die haar voedt, vreet letterlijk aan de fundamenten van onze welvaart. Een serieus dieet is daarom geen politieke keuze, maar een existentiële noodzaak. Zonder rigoureuze ingrepen, minder ministeries, minder overlappende diensten, minder subsidiecircussen, minder zendelingenwerk in Afrika en Oekraïne en minder beleidsambtenaren die nota’s schrijven over nota’s, gaat de staatsschuld onvermijdelijk richting de 50 procent van het bbp en hoger. Dan resten nog maar twee oplossingen: hogere lasten of snijden in essentiële voorzieningen. Beide zijn graadmeters voor maatschappelijk verval, en een overheid die structureel teveel geld uitgeeft. Toch blijft Den Haag schransen. Geen dieet, het regeerakkoord leest als een luxueus banket, met tientallen miljarden die niet ten gunste komen van die essentiële voorzieningen. Het CBS legt deze ongemakkelijke waarheid onbarmhartig bloot: een overheid die zichzelf blijft volstoppen terwijl burgers en bedrijven de rekening gepresenteerd krijgen. Dit is geen behoorlijk bestuur, dit is culinaire zelfmoord met belastinggeld. De weegschaal liegt niet. Stop deze vraatzucht, of de patiënt overleeft het niet. #Nederland #Overheid #Financiën

Would your family's economy be affected if diesel and gasoline cost up to 40 kronor per liter, a new property tax is introduced that costs around 20-90,000 per year depending on the area, if interest rates rise due to mortgage tax, and if income taxes are significantly increased? (translated)

Problemet med Hyresgästföreningen är inte att hyresgäster går samman. Problemet är att en politiskt S-färgad organisation har byggts in som permanent mellanhand i hyressystemet. Tänk dig att Socialdemokraterna skapade ett system där en närstående organisation fick förhandla priset på nästan all mat i Sverige. Organisationens avgift lades sedan automatiskt på matkassarna - även för kunder som inte var medlemmar. Därefter använde organisationen pengarna och sin maktställning till politisk opinionsbildning för att försvara systemet som ger dem monopolställning. Det är här baksidan finns. I omkring 1,5 miljoner hyreslägenheter förhandlar Hyresgästföreningen hyran kollektivt. Den som bor i en lägenhet med förhandlingsklausul betalar 15 kronor i månaden genom hyran för förhandlingen, även om personen aldrig har valt att bli medlem i föreningen. Hyresvärden tar in pengarna och de går till Hyresgästföreningen. Det innebär följande: Hyresgästen betalar. Hyresvärden fungerar som inkasserare. Hyresgästföreningen tar pengarna. Staten har skapat lagstödet för konstruktionen. Avgiften ser obetydlig ut. Men 15 kronor gånger 1,5 miljoner lägenheter gånger tolv månader motsvarar ca 270 miljoner kronor per år. Det är utöver föreningens vanliga medlemsavgifter. Medlemskapet kostar 97 kronor i månaden och ca 576 000 hushåll är medlemmar. Här kommer den verkliga baksidan: Hyresgästföreningen behöver inte övertyga varje betalande hyresgäst om att köpa dess tjänst. Avgiften följer i stället lägenhetens förhandlingssystem. Personen kan ogilla föreningen, rösta på något helt annat, avstå från medlemskap - men ändå finansiera förhandlingsapparaten genom hyran. Hyresgästföreningen är inte någon politiskt neutral prisjämförelsetjänst utan en stor opinionsbildande organisation som driver en bostadspolitisk linje och påverkar både kommun och nationell politik. Organisationen beskriver själv att dess arbete kan sträcka sig från hyror och källarlokaler till stadsutveckling och lokal politik. Konstruktionen försvarar dessutom sig själv: 1. Politiken skapar en hårt reglerad hyresmarknad. 2. Den reglerade marknaden kräver omfattande kollektiva förhandlingar. 3. Hyresgästföreningen ges rollen som dominerande förhandlare. 4. Hyresgästerna finansierar organisationen genom hyran. 5. Organisationen använder sin ekonomi och sitt inflytande för att försvara regleringen och egen position. Det är alltså inte bara en förening som råkar hjälpa svaga hyresgäster. Det är ett slutet politiskt kretslopp där samma organisation är förhandlare, opinionsbildare, systemförsvarare och ekonomisk mottagare. Priset på baksidan är att hyresgästen inte får någon konkurrens mellan olika företrädare. Ingen annan organisation kan vinna uppdraget. Hyresgästföreningen sitter redan fastskruvad i konstruktionen. En normal konsumentorganisation lever på att människor frivilligt tycker att den gör nytta. Den måste vinna sina medlemmar och deras förtroende. Hyresgästföreningen får däremot inkomster från ett kollektivt system även från människor som aldrig anslutit sig. Det är därför organisationen bör plockas bort ur sin särställning. Hyresgäster ska självklart organisera sig. Men finansieringen ska vara frivillig. Hyresgästen ska själv välja organisation, ombud eller egen förhandling. Ingen politisk organisation ska få en avgift inbakad i människors boendekostnad bara för att den historiskt har lyckats skriva in sig själv i systemet. Det är detta som gör att Hyresgästföreningen bör skrotas - inte att hyresgäster ska lämnas försvarslösa, utan att en politisk maktapparat ska tvingas fungera som alla andra föreningar: Övertyga människor om nyttan, konkurrera om uppdraget och finansieras av dem som frivilligt väljer tjänsten. Att försvara dagens konstruktion med ”det var det dummaste jag hört” är extremt avslöjande. Man försvarar inte hyresgästens fria val. Man försvarar ett system där den egna rörelsen redan har både rollen, pengarna och makten. #svpol #politik #hyresgästföreningen #bostadspolitik #svpol

Dom. Dom. Omdat steeds minder mensen de hier belaste sigaretten kopen, dalen de inkomsten voor de Nederlandse schatkist flink. Vorig jaar werd 400 miljoen euro (15 procent) minder aan tabaksaccijns geïncasseerd. Die trend lijkt zich dit jaar door te zetten https://t.co/gXMvD9xthJ #tabak #accijns #Nederland

Het agentschap binnenlands bestuur maakt een podcast "jezelf zijn" voor, hou je vast: 800.000 euro. Volgens minister @carogennez is dit een absolute kerntaak. Wie dit absurd vindt, is een onmens die "tegen gelijke kansen is". De podcast heeft amper bereik. Een gemiddelde aflevering heeft 600 views. Over dit topic bestonden er bovendien al honderden podcasts, waarvan velen door de VRT. 800.000 euro is een absurd hoge kost. Er wordt ook massaal veel adverentiegeld tegenaan gesmeten. Gek genoeg betaald door de overheidsinstelling "Wonen in Brussel", wat helemaal niet mag. Intussen ligt het probleem voor de linkerzijde bij "mensen met een flexijob" en "een gebrek aan inkomsten voor de overheid". #podcast #gelijkeKansen #overheid

Erfbelasting gaat niet over inkomen, maar over eigendom Eén van de meest gehoorde argumenten ter verdediging van de erfbelasting is dat een erfenis inkomen is. Op het eerste gezicht klinkt dat intuïtief: iemand krijgt vermogen en is daar belasting over verschuldigd. Maar economisch gezien is een erfenis helemaal geen inkomen. Sterker nog, dit onderscheid wordt al eeuwenlang gemaakt in de economie. Inkomen is de beloning voor arbeid, ondernemerschap of het beschikbaar stellen van kapitaal. Een salaris is inkomen. Winst is inkomen. Rente, dividend en huurinkomsten zijn inkomen. Een erfenis is dat echter niet, want bij een erfenis ontstaat geen nieuwe economische waarde. Er wordt immers niets geproduceerd. Er wordt geen extra vermogen gecreëerd. Bestaand vermogen wisselt simpelweg van eigenaar. Dat onderscheid is niet alleen economisch relevant. Ook de Nederlandse fiscale wetgeving maakt dit onderscheid: een erfenis wordt namelijk niet belast via de Wet inkomstenbelasting uit 2001, maar via een afzonderlijke wet: de Successiewet uit 1956. Dat bewijst niet dat erfbelasting onjuist is. Het laat zien dat ook de fiscale wetgeving een erfenis niet behandelt als inkomen, maar als een afzonderlijke vorm van vermogensverkrijging door overlijden. Toch wordt in het publieke debat vaak beweerd dat een erfenis ‘eigenlijk gewoon inkomen’ is, maar daarmee worden twee verschillende begrippen door elkaar gehaald. De grondslag van de belasting is immers de verkrijging van vermogen. Het object van die verkrijging is bestaand eigendom. Dat is iets fundamenteel anders dan nieuw gecreëerd inkomen. Een belasting verandert immers niet de aard van hetgeen zij belast. Motorrijtuigenbelasting maakt een auto geen inkomen, overdrachtsbelasting maakt een woning geen inkomen en erfbelasting maakt een erfenis evenmin inkomen. Dat onderscheid is belangrijk, omdat we het debat wel zuiver moeten voeren. Neem de veelgenoemde overwaarde van een geërfde woning. Alsof die waardestijging belastingvrij uit de lucht is komen vallen. In werkelijkheid is die woning doorgaans gekocht met inkomen waar al inkomstenbelasting over is betaald. Bij de aankoop is overdrachtsbelasting verschuldigd geweest. Tijdens het bezit zijn jaarlijks onroerendezaakbelasting en andere (gemeentelijke) belastingen en heffingen betaald. Afhankelijk van de aard van het vermogen en de omstandigheden kan bovendien gedurende meerdere jaren box 3-belasting zijn geheven. Dat betekent niet dat erfbelasting daarom automatisch onrechtvaardig is. Wel laat het zien dat een nalatenschap meestal bestaat uit vermogen dat tijdens de opbouw en het bezit al meerdere keren onderwerp van belastingheffing is geweest. De vraag is daarom niet of een erfenis inkomen is. Economisch is dat niet het geval en ook de fiscale wetgeving behandelt een erfenis niet als inkomen. Een erfenis is een overdracht van bestaand eigendom. En daarmee komen we bij de fundamentele vraag waar het debat werkelijk over zou moeten gaan: van wie is eigendom? Als eigendom in beginsel aan de eigenaar toekomt, ligt het voor de hand dat het eigendomsrecht ook het recht omvat om dat bezit na te laten aan wie hij of zij wil. Het recht om over eigendom te beschikken houdt immers niet vanzelf op op het moment van overlijden. Voorstanders van erfbelasting vertrekken vanuit een ander uitgangspunt. Zij stellen dat eigendomsrechten niet onbeperkt zijn en dat de overheid, in het algemeen belang, voorwaarden mag verbinden aan de overdracht van vermogen. Daarvoor worden uiteenlopende argumenten aangevoerd, zoals het beperken van vermogensongelijkheid, het bevorderen van kansengelijkheid of het financieren van collectieve voorzieningen. Dat is een legitiem politiek standpunt. Maar het is een ander standpunt dan beweren dat een erfenis 'gewoon inkomen' is. Een erfenis is een overdracht van bestaand eigendom. Wie vóór erfbelasting is, hoeft niet te verdedigen dat een erfenis inkomen is. De principiële vraag die verdedigd moet worden is of de overheid de overdracht van privé-eigendom mag belasten. En precies daarover hoort het maatschappelijke en politieke debat gevoerd te worden. Niet over de fictie dat bestaand eigendom van karakter verandert zodra de eigenaar overlijdt en daardoor opeens inkomen wordt. Erfbelasting is geen tweede inkomstenbelasting, maar een afzonderlijke belasting op de overdracht van eigendom. Juist daarom raakt zij aan een van de meest fundamentele vragen: in hoeverre mag de overheid ingrijpen in het eigendomsrecht? Dit eigendomsrecht wordt namelijk beschermd door het nationale en internationale recht, maar is niet absoluut. De wetgever kan daarop beperkingen aanbrengen, waaronder belastingheffing. De vraag is daarom niet of de overheid de overdracht van eigendom mag belasten, maar onder welke voorwaarden en in welke mate. Dat is een legitieme politieke discussie. Laten we die discussie dan ook voeren over waar zij werkelijk over gaat: de grenzen van het eigendomsrecht. Niet over de onjuiste veronderstelling dat een erfenis economisch gezien inkomen zou zijn. Bij een erfenis ontstaat geen nieuw inkomen. Er wordt geen nieuw vermogen gecreëerd. Bestaand vermogen wisselt slechts van eigenaar. #Erfbelasting #Eigendom #Belastingdebate

In de discussie over de meerjarenbegroting van de EU, die eind 2026 moet worden afgerond, lijkt de kans op de invoering van nieuwe Europese belastingen groter, aangezien veel lidstaten, waaronder Nederland, zich verzetten tegen hogere nationale bijdragen terwijl de Commissie zoekt naar alternatieve inkomsten bronnen zoals CO2-heffingen en belastingen op tabak en grote bedrijven. #EuropeesBelastingen #EigenMiddelen #Begrotingsdiscussie

In de eerste helft van dit jaar hebben EU-lidstaten bijna de volledige productie van Russisch vloeibaar aardgas (LNG) gekocht, met een record van 9,9 miljoen ton, vooruitlopend op een totaalverbod op de import van Russisch LNG dat op 1 januari ingaat, waarmee ze ongeveer 6 miljard euro aan inkomsten voor de Russische oorlogseconomie genereren. #RussischLNG #Energiebeleid #EuropeseUnie

Een ochtendcolumn Een ondernemer die een nieuwe bestelbus uitstelt omdat een subsidieregeling verandert. Zo opent het NOS-artikel over teruglopende investeringen. De lezer denkt aan een loodgieter, een schilder of een kleine aannemer. Daarmee verdwijnt de werkelijke omvang van het nieuws uit beeld. De cijfers vertellen een ander verhaal. De SRA analyseerde vorig jaar de jaarrekeningen van 7.445 mkb-bedrijven. De omzet steeg met 3,4 procent en de winst met 3,1 procent, terwijl de inflatie 3,3 procent bedroeg. Reële groei bleef daarmee vrijwel uit. De bedrijfskosten stegen met 7,9 procent en de personeelskosten met 8,7 procent. Bijna de helft van de ondernemingen zag de winst dalen. De nieuwe SRA-meting laat zien dat dit geen eenmalige terugval was. Opnieuw maakt ongeveer de helft van de bedrijven minder winst. Investeringen worden uitgesteld. Ondernemers noemen stijgende kosten en onzeker overheidsbeleid als belangrijkste oorzaken. Twee opeenvolgende onderzoeken laten dezelfde ontwikkeling zien. Het artikel wekt de indruk dat het over een paar mkb’ers gaat die een investering uitstellen. De. werkelijkheid is nogal anders. Nederland ís het mkb. Ongeveer 99,8 procent van alle ondernemingen behoort tot deze categorie. Deze bedrijven creëren ongeveer 61 procent van de economische waarde, bieden werk aan het grootste deel van de werknemers in het bedrijfsleven en zijn goed voor ongeveer de helft van alle bedrijfsinvesteringen. Daar begint ook de belastinggrondslag van de overheid. Bedrijven investeren, produceren, maken winst en betalen lonen. Daaruit ontstaan de vennootschapsbelasting, de loonheffingen, de btw en uiteindelijk ook de inkomstenbelasting. Iedere euro die de overheid uitgeeft, moet eerst in de economie worden verdiend. Dat maakt deze ontwikkeling zo zorgelijk. Minder investeringen betekenen minder machines, minder automatisering, minder innovatie en minder uitbreiding. De gevolgen worden niet morgen zichtbaar, maar over enkele jaren. Dan groeit de economie minder hard en blijft ook de belastinggrondslag achter. Het onderzoek noemt daarvoor een duidelijke verklaring. Ondernemers weten steeds minder waar zij aan toe zijn. Belastingen veranderen, subsidies verdwijnen, regelgeving wordt aangepast en vergunningstrajecten duren langer. Investeringen hebben een horizon van tien of twintig jaar. Daar horen stabiele spelregels bij. Voortdurend wisselend beleid vergroot het risico en remt investeringen. Die ontwikkeling staat niet op zichzelf. De energie-intensieve industrie verliest concurrentiekracht. Grote ondernemingen brengen nieuwe investeringen steeds vaker onder in landen waar de voorwaarden gunstiger zijn. Het mkb investeert minder. De industrie investeert elders. Dat zijn geen losse gebeurtenissen. Het zijn signalen dat het Nederlandse verdienvermogen onder druk staat. Toch gaat het politieke debat vrijwel altijd over de achterkant van de begroting. Waar halen we extra belastinginkomsten vandaan? Box 3, erfbelasting, een hoger toptarief of een nieuwe heffing. Dat debat begint aan de verkeerde kant van de economie. De belastinggrondslag ontstaat niet bij de Belastingdienst en ook niet op Prinsjesdag. De belastinggrondslag ontstaat bij bedrijven die durven investeren. Juist daarom schiet dit NOS-artikel tekort. De journalist ziet een mkb’er met een bestelbus. De cijfers laten iets heel anders zien. Nederland is de facto een mkb-economie. Als vrijwel de hele ondernemende economie terughoudender wordt met investeren, is dat geen ondernemersnieuws. Dat is nieuws over de toekomstige welvaart van Nederland. Ondernemers investeren minder door stijgende kosten en onzekerheid https://t.co/4UH9gXDXp6 #MKB #Investeringen #Economie

Het nieuwe wegenvignet is een platte belastingverhoging voor autobestuurders. De belofte van @BenWeyts dat het "enkel door buitenlandse bestuurders" zou betaald moeten worden en de belastingen voor Vlaamse bestuurders niet zou verhogen, wordt verbroken. De bestaande verkeersbelastingen (BIV en jaarlijkse verkeersbelasting) blijven gewoon bestaan. Zeer veel Vlaamse autobestuurders (vooral elektrisch en bezine wagen) zullen fors meer verkeerbelastingen gaan betalen hierdoor. Dat Vlaamse autobestuurders het wegenvignet ook gingen betalen wist iedereen al. Je mag van Europa geen vrijstelling geven enkel voor Vlamingen. Ook bestaande verkeersbelastingen evenredig verlagen kan helemaal niet. Je had enkel de bestaande verkeersbelastingen kunnen afschaffen. Maar de Vlaamse regering heeft de inkomsten nodig. Want waarom moet dit er toch komen? Gevolg van de desastreuze Vlaamse begroting. Het nieuwe wegenvignet moet 120 miljoen euro inkomsten per jaar opbrengen. Toppunt van een onbetrouwbare regering. #VlaamseRegering #Belastingverhoging #Verkeersbelasting

The car traffic already pays for itself by far. Government revenues from road transport exceed expenses by about 65 billion kronor. It is car traffic that subsidizes other modes of transport. Punishing motorists further with road fees is neither reasonable nor effective. (translated)

De Amerikaanse toerismesector ervaart een grote terugval, vooral door de onvoorspelbaarheid van president Donald Trump, wat resulteert in een aanzienlijk afname van buitenlandse bezoekers en een verlies van ongeveer 40 miljard dollar aan inkomsten in 2026. #TrumpSlump #toerisme #Florida

Na dubbele aardbevingen in Venezuela zijn 18.000 mensen dakloos geraakt, en terwijl velen in improviserende opvangkampen en op straat leven, koestigen sommigen, waaronder Jacqueline Saavedra, de hoop dat de Amerikaanse president Donald Trump de miljarden uit de olie-inkomsten zal gebruiken om hen nieuwe huizen te geven, aangezien ze wantrouwend tegenover de lokale overheid staan. #Venezuela #aardbeving #hulpverlening

I artikeln argumenterar ekonomerna Olivier De Schutter, Thomas Piketty och Sebastian Silva-Leander för att det är möjligt att fördela samhällets resurser på ett sätt som ger högre inkomster för 90 procent av befolkningen utan att orsaka en klimatkollaps, genom att adressera ojämlikheten i utsläpp och beskattning. #klimatkrisen #ojämlikhet #inkomster

Nederland heeft al zo'n beetje de hoogste belastingdruk ter wereld. Laat de Nederlandse overheid maar gewoon een keer wat efficiënter met zijn inkomsten omgaan ipv dat ze steeds weer een nieuwe belasting verzinnen, omdat ze zogenaamd geld tekort zouden komen. https://t.co/wBYFbRERHy #Nederland #belasting #eficiëntie

Berättelsen om Anna Johansson-Visborgs Minne och de 150 stugorna i Nacka är en av de mörkaste och mest ironiska tragedierna i den svenska arbetarrörelsens historia. Det är historien om hur en storslagen, osjälvisk gåva till samhällets allra fattigaste och mest utsatta kvinnor kapades av fackpampar, politiker och den övre medelklassen – för att till slut säljas ut till fastighetsutvecklare. Här är en liten genomgång i hur "Bryggar-Annas" vackra vision förvandlades till ett monument över hyckleri och nepotism. 1. Bryggar-Annas storslagna vision Anna Johansson-Visborg (1876–1953), känd som "Bryggar-Anna", var en pionjär inom den svenska fackföreningsrörelsen. Hon slet på bryggerier, organiserade arbetarkvinnor och var en urkraft för kvinnors rättigheter. Genom smarta affärer och fastighetsinvesteringar byggde hon upp en ansenlig förmögenhet. Eftersom hon mindes hur det var att vara fattig och utsliten, skapade hon stiftelsen Anna Johansson-Visborgs Minne. Hon köpte ett enormt och naturskönt markområde i Skuru i Nacka. Syftet var glasklart och inskrivet i stadgarna: Här skulle "obemedlade och mindre bemedlade" yrkesarbetande kvinnor (som sömmerskor, städerskor och bryggeriarbetare) få chansen att hyra en sommarstuga för en struntsumma, så att de kunde få frisk luft och vila upp sig. 2. Det tysta maktövertagandet: Pamparnas paradis De första decennierna fungerade stiftelsen som det var tänkt. Men i takt med att decennierna gick, och generationerna byttes ut, skedde ett tyst och cyniskt maktövertagande. När samhället blev rikare och arbetarkvinnorna fick det bättre, borde stugorna rimligtvis ha gått till nya grupper av utsatta kvinnor – kanske ensamstående mammor i förorten eller fattigpensionärer. Istället hände följande: Vänskapskorruptionen: Stugorna började förmedlas via interna kontakter inom Socialdemokraterna, LO och fackförbunden. De som hade "rätt" nätverk fick plötsligt tillgång till de hett eftertraktade stugorna. Arvet till eliten: Hyreskontrakten gick i arv. Resultatet blev att stugorna till slut beboddes av fackpampar, högavlönade byråkrater, journalister och den akademiska medelklassen. Skrattretande hyror: Dessa priviligierade personer, med inkomster långt över genomsnittet, betalade absurda underpriser – ofta bara några få tusenlappar om året – för att ha en egen sommarstuga på sjötomt mitt i Stockholms innerskärgård. Allt subventionerat av stiftelsens pengar. 3. Avslöjandet och det skamlösa försvaret När medierna (bland annat Expressen) började granska stiftelsen på 2000- och 2010-talet briserade skandalen. Det var totalt uppenbart att stiftelsen bröt mot Bryggar-Annas testamente och syfte. Stugorna befolkades av välbärgade män och kvinnor som absolut inte kunde klassas som "obemedlade". Det mest magstarka var reaktionen från de boende när de blev ifrågasatta. Istället för att skämmas över att de i decennier hade ockuperat ett välgörenhetsprojekt för fattiga kvinnor, spelade många av pamparna och akademikerna offer. De krävde att få bo kvar med sina subventionerade hyror och hävdade "besittningsrätt" till stugorna som deras föräldrar (som en gång i tiden kanske var arbetare) hade hyrt. 4. Haveriet och den kapitalistiska slakten Pressen från media, Länsstyrelsen och allmänheten blev till slut för stor för stiftelsens styrelse. Marken och de 150 stugorna var i behov av renovering, och man kunde inte längre försvara hur man drev verksamheten. Lösningen blev ett totalt och slutgiltigt haveri för Bryggar-Annas vision: Stiftelsen beslutade att hela semesterbyn skulle säljas.Marken köptes upp av kommersiella fastighetsutvecklare. De boende tvingades bort (under högljudda och bittra protester från den vänsterelit som förlorade sitt billiga skärgårdsparadis), stugorna revs eller byggdes om, och området förvandlades till exklusiva bostadsrätter och lyxvillor för mångmiljonbelopp. Sammanfattning: Ett monument över svek Historien om Anna Johansson-Visborgs Minne är i praktiken beviset på hur den institutionaliserade arbetarrörelsen tappade sin kompass. En eldsjäl donerade sin livsförmögenhet till fattiga kvinnor. Rörelsens egna byråkrater och pampar roffade sedan åt sig gräddfilerna och lät stugorna gå i arv till sina välbärgade barn. När hyckleriet till slut blev offentligt fanns det inget annat alternativ än att sälja rubbet till högstbjudande kapitalister. Om Bryggar-Anna hade kunnat se vad hennes egna partikamrater gjorde med hennes livsverk, hade hon med största sannolikhet roterat i sin grav. (Long-Lat) 59.333149, 18.207514 https://t.co/AeNvPZtLXT https://t.co/tV0PTdw8jY https://t.co/Q8LOcXWvGE #Historia #Sverige #Arbetarrörelse

Gisteravond bereikten onze Oekraïense langeafstandssancties tegen Rusland in deze oorlog doelen nabij Sint-Petersburg. De strijdkrachten van Oekraïne troffen havenolie-infrastructuur die inkomsten genereert voor de oorlog van Rusland, en er waren ook succesvolle treffers op Kronstadt — een belangrijk militair doel. De afstand vanaf de Oekraïense staatsgrens is meer dan 850 kilometer. Mijn dank aan iedereen die zorgt voor onze precisie en ons plan voor langeafstandssancties uitvoert. Glorie aan Oekraïne!