@argenlinda explicación fake: "nuestros receptores de color a esa edad son muy intensos" ❌❌❌ explicación real: "es porque vivíamos en una botella brahma" ✅✅✅ #Explicación #Mitos #Ciencia
@argenlinda explicación fake: "nuestros receptores de color a esa edad son muy intensos" ❌❌❌ explicación real: "es porque vivíamos en una botella brahma" ✅✅✅ #Explicación #Mitos #Ciencia
Por Que o Seu Salário Encolhe Quando o PIB Cresce Entre o optimismo triunfante do PIB e a asfixia silenciosa de quem trabalha, Portugal descobriu uma nova modalidade olímpica: tributar como no Norte da Europa, produzindo como na periferia. Há uma arte muito particular na retórica financeira do Estado: a capacidade de vestir a contabilidade de uma sobriedade tão técnica que qualquer protesto do contribuinte parece um traço de analfabetismo funcional. Se o PIB cresce dois vírgula qualquer coisa por cento e o desemprego recua para patamares historicamente baixos, o cidadão é delicadamente convidado a juntar-se ao coro de aclamação. Quando os profetas da calculadora nos acenam com a "boa conjuntura", o debate político costuma dar-se por encerrado. Afinal, como ousar contestar a prosperidade quando ela vem chancelada por gráficos em papel cavalinho? O problema é que a realidade tem a péssima mania de não ler as notas de imprensa dos governos. E, quando a folha de cálculo é confrontada com a vida concreta, a aritmética oficial começa a revelar as suas fracturas. A Ilusão do Indicador Agregado: Carga vs. Esforço O grande truque de mágica das últimas décadas residiu em concentrar a atenção pública num único conceito: a carga fiscal. Ouve-se nos corredores do poder, com o ar compenetrado de quem recita um dogma, que a arrecadação de impostos em relação ao PIB em Portugal está "perfeitamente alinhada com a média europeia". E assim se arruma o assunto. O que este sacerdócio do número prefere omitir é uma distinção elementar que qualquer família faz ao fim do mês: uma taxa de 35% cobrada a quem ganha três mil euros não produz a mesma dor que essa mesma taxa aplicada a quem subsiste com mil. Para desarmar esta narrativa, a matemática do quotidiano é mais didáctica do que qualquer tratado de finanças públicas: • O Cidadão A (Dinamarquês): Ganha 4.000 euros por mês. O seu Estado cobra-lhe uma carga fiscal elevadíssima de 40% (1.600 euros). Sobram-lhe 2.400 euros líquidos na conta para viver, consumir e poupar. • O Cidadão B (Português): Ganha 1.000 euros por mês. O Estado cobra-lhe uma carga teoricamente "mais baixa" ou "na média", de 35% (350 euros). Sobram-lhe escassos 650 euros para enfrentar um mercado de habitação, energia e cabaz alimentar com preços globalizados. Matematicamente, a "carga fiscal" do dinamarquês é superior. Na prática, o esforço fiscal do português é infinitamente mais doloroso. É exactamente por isso que a carga fiscal é um indicador cego: olha para a fatia que o Estado tira, mas recusa-se a olhar para o tamanho do bolo que sobra no prato do contribuinte. A Teimosia dos Dados Oficiais: A Lição da "Passadeira Rolante" Não é a primeira vez que os modelos matemáticos e a tecnocracia falham ao analisar o país. Lembremo-nos de quando o homem que previu a falência iminente da Segurança Social errou a sua projecção por mais de 9 mil milhões de euros, precisamente porque os modelos teóricos ignoraram as dinâmicas reais do mercado de trabalho e da economia concreta. Com a fiscalidade acontece exactamente o mesmo. E aqui não há espaço para manobras de distracção: os números que confirmam o nosso empobrecimento relativo vêm directamente das séries do INE e do Eurostat. É a própria estatística oficial que desfaz o mito da equidade fiscal. Em 1999, os dados do INE registavam uma carga fiscal de 30,8% do PIB, com um nível de vida correspondente a cerca de 85% da média europeia. O nosso esforço fiscal — a métrica real que cruza a tributação com a riqueza per capita — situava-se em 89,5% da média comunitária. Estávamos confortavelmente abaixo do padrão de sacrifício europeu. Para perceber o que aconteceu desde então, a analogia da mensalidade do ginásio traduz esta perda de terreno: em 1999, pagávamos uma "mensalidade" equivalente a 30 € tendo um salário relativo de 850 € — o esforço era razoável. Hoje, a "mensalidade" subiu para 35 €, mas o nosso rendimento relativo recuou para 770 €. Embora o aumento da taxa pareça contido no papel, a nossa capacidade para a suportar encolheu. Esta é a história da "passadeira rolante": imagine dois atletas no ginásio. O atleta europeu mantém uma corrida ritmada enquanto a sua passadeira avança a boa velocidade; o atleta português corre com cada vez mais inclinação na máquina (mais impostos), mas a sua passadeira está a andar para trás. Ao fim do treino, o português está exausto do enorme esforço exigido, mas ficou substancialmente mais longe da linha de chegada do que quando começou. As séries oficiais confirmam este recuo: a arrecadação subiu para mais de 35% do PIB, enquanto o nosso nível de vida relativo caiu de 85% para 77% da média da UE. O resultado é que o esforço fiscal português saltou de 89,5% para uns impressionantes 115,3% da média europeia — significando que o sacrifício exigido ao contribuinte português está hoje 15,3% acima da média comunitária. Somos o sexto país da União Europeia onde o Estado exige maior sacrifício a quem menos rendimento gera. Tributamos como na Suécia, mas remuneramos como no limiar da coesão. O Mito do Crescimento Infinito Sem Produtividade A narrativa dominante confortou-se durante anos com um modelo económico assente no aumento quantitativo: mais turistas a entrar, mais fundos europeus a injectar, mais postos de trabalho de baixo valor acrescentado a criar. Mas o modelo chegou ao fim do seu fôlego natural. Com a taxa de desemprego nos 5,7% e uma demografia que envelhece a um ritmo inexorável, continuar a esperar que o PIB cresça apenas porque há "mais pessoas a trabalhar" é uma forma de voluntarismo ingénuo. A teimosia dos factos contados pelas métricas do INE obriga a fazer a pergunta que a tecnocracia prefere diferir: quanto conseguirá a economia portuguesa produzir quando o efeito anestésico do turismo e das subvenções comunitárias se desvanecer? Sem um investimento produtivo sério — que, aliás, as últimas estimativas mostram voltar a cair em termos em cadeia —, a promessa de convergência com a Europa rica transforma-se numa miragem. A produtividade não é um detalhe académico; é a única máquina capaz de transformar trabalho em salários reais. Se o capital por trabalhador não aumenta, se a gestão não ganha dimensão e se a inovação permanece confinada a relatórios de propaganda, a resposta do sistema para financiar o Estado Social continuará a ser a mais fácil e a mais cobarde: espremer ainda mais a esponja do rendimento das famílias. A Revolução que Não Pode Esperar Pelo Amanhã Entramos agora num ciclo em que a Inteligência Artificial e a automação de processos prometem redefinir o próprio conceito de trabalho no horizonte de uma década. Perante esta viragem histórica, a discussão pública em Portugal arrasta-se na espuma dos dias. Enquanto a tecnologia oferece a possibilidade real de desassociar a criação de riqueza da mera soma de braços disponíveis — multiplicando a eficiência e criando o verdadeiro choque de produtividade de que o país necessita —, o debate político insiste em discutir o acessório. Aumentar o rendimento per capita não é apenas uma meta estatística; é a única forma de tornar a tributação suportável. Se a economia gerar valor real, a mesma taxa de imposto pesará substancialmente menos nos ombros de quem produz. Se, pelo contrário, continuarmos a adiar as reformas estruturais, a modernização do tecido empresarial e a aposta decidida na tecnologia, o esforço fiscal continuará a subir, mascarado por aparentes triunfos conjunturais. A política não é um mero exercício de contabilidade, nem o país é uma folha de Excel desenhada para equilibrar saldos à custa do esgotamento dos seus cidadãos. Não basta perguntar quanto o Estado arrecada. É imperativo perguntar quanta vida sobra aos portugueses depois de pagarem a factura da sua própria modéstia económica. #EconomiaPortuguesa #Fiscalidade #EsforçoFiscal #CargaFiscal #PIB #Salários #Produtividade #CustoDeVida #RendimentoPerCapita #Empobrecimento #ClasseMédia #Habitação #Inflação #INE #Eurostat #DadosEconómicos #Portugal #PolíticaEconómica #EstadoSocial #ConvergênciaEuropeia #InteligênciaArtificial #Automação #FuturoDoTrabalho #Inovação #PortugalReal #VidaCara #SalárioCurto #EsforçoRecord
Recordar é viver! Os acordos caracu que o mito fez com seus amigos Toffoli e Gilmar Mendes para salvar o Flávio da cadeia foram o que nos trouxe até aqui. Quem avisou que esses acordos dariam muita merda foi chamado de NEW LEFT e TRAIDOR na época. Traidores de quê? De não passar pano para o mito, dando superpoderes ao STF pra salvar o Flávio? Como o próprio Flávio diz, ele fez de tudo para melar a Lava Toga junto com o Gilmar Mendes. Em dezembro de 2019, derrubaram a manifestação do impeachment do Toffoli. Inventaram o efeito dominó; primeiro o Gilmar kkk Para proteger o Toffoli e salvar o Flávio, fizeram até campanha pra derrubar perfis de direita aqui no X. O mito abraçando o Toffoli foi o dia do acordo caracu para colocar o petista Kassio Nunes no STF, que votou várias vezes a favor do Lula. A conta do acordo caracu para salvar o Flávio nunca acaba. Dá pra passar o dia todo aqui lembrando tudo o que fizeram... Cometeram um erro fatal quando deram superpoderes ao STF, e dificilmente isso terá retorno. Talvez só uma guerra, mas como são covardes, serão os primeiros a fugir. É mais fácil jogar a cagada que fizeram pra salvar o Flávio no colo dos outros. Ah, felizmente, boa parte dos que chamavam de New Left se transformaram em traidores intergalácticos. #PolíticaBR #LavaToga #Impeachment
Il silenzio assordante delle compagne femministe su Ranucci dimostra, ancora una volta, che il femminismo oggi non esiste se non come movimento subordinato e funzionale agli interessi della sinistra. La tutela delle donne va bene solo fino al punto in cui non ci sono questioni più importanti sul campo: il giornalista amico, la mitologia su Gaza, gli immigrati che portano voti. E le questioni più importanti sono letteralmente ogni cosa, anche se conflittuale rispetto ai diritti delle donne. Insomma, le femministe più arrabbiate non sono arrabbiate: sono marionette frustrate. #femminismo #dirittidelledonne #politica
Olivia Rodrigo se apresentou no Daisy Chain Fields com um colar de Lilith, figura da mitologia mesopotâmica que representou o Lilith Fair, festival feminino criado por Sarah McLachlan nos anos 90. 🌼 https://t.co/BrFtk7oXV9 #OliviaRodrigo #LilithFair #Festival
Tutto mi separa da @ale_dibattista. E scrivo solo “tutto” perché non esiste un concetto più vasto. Ma non riesco ad essere contento per i suoi problemi di salute, soprattutto se seri come sembra dalle notizie di stampa. Al Fatto hanno dichiarato che era andato a Cuba per fare dei reportage per il giornale e per TV Loft. Mi auguro che abbiano previsto per questo lavoro una copertura assicurativa, che gli permetta di essere curato in una clinica privata (una di quelle a cui accedono solo turisti e membri del regime), perché non mi pare il contesto migliore per scoprire che il mito della straordinaria sanità pubblica cubana è in realtà una balla colossale alimentata dalla propaganda castrista. Un appello sento di farlo pure ai suoi supporter, sapendo già di chiedere probabilmente troppo: lanciarvi in ipotesi di complotti sionisti, della CIA o degli immancabili “poteri forti”, prima ancora di saperne di più è sicuramente in linea con la gara per voi sempre aperta a chi la spara più grossa, ma non ne uscite benissimo. Vi scioccherà sapere che alle persone normalmente capita di stare male per cause naturali e che l’attentato da parte di servizi segreti occidentali statisticamente non è in cima alla lista delle cause di ospedalizzazione. Sorvolo poi sui deliri novax, perché se delle macumbe contro i plurisierati resta vittima proprio uno che di disagiati antivaccinisti ne ha imbarcati a migliaia, qualcosa nelle care vecchie profezie delle date di morte non ha funzionato come doveva. Insomma, evitiamo per una volta il solito circo di beatificazioni, mostrificazioni, complotti e X-Files. Aspettiamo notizie confermate e, semmai, commentiamo quelle. No? #Cuba #Salute #Informazione
In April 1938, a team from the SS led by Ernst Schaeffer traveled to Tibet with the purpose of investigating Nazi racial theories about the origin of the Aryan race, conducting physical and anthropological measurements of the local population while searching for clues about ancient myths and the mythical city of Shambhala. (translated)

The Portuguese Council for Refugees is present at the Kalorama festival in Lisbon, promoting a Human Library where refugees share their experiences and seeks to deconstruct myths about migration, while raising funds for their causes. (translated)
Posłuchajcie tego bezczelnego, odrażającego, oślizgłego mitomana, blagiera i kabotyna mówiącego o prawdzie - i nade wszystko przyglądnijcie się tym baranom z publiczności. Oni znów polezą na wybory w przekonaniu o jego uczciwości prawdomówności i honorze. od; @chrzanikx https://t.co/wBy3AFCbLA #prawda #polityka #wybory
#PodeCravar 🤝 O São Paulo finalizou os trâmites do empréstimo do atacante Paulinho ao União Torreense, de Portugal. Jogador já treina com o elenco português. Empréstimo até julho de 2027, com opção de compra fixada em 1,1 milhão de euros (R$6,5 milhões) por 100% dos direitos. Além dele, o volante Hugo também está sendo emprestado. Conforme antecipei ontem, acertou com o Mito Hollyhock, do Japão. Empréstimo até janeiro sem opção de compra. Negócio foi assinado nesta manhã. #SãoPaulo #Futebol #Transferências
El cuarto fichaje para los debates de La Pizarra 26/27 es un auténtico mito. Nos hace mucha ilusión darnos el capricho de hablar una vez por semana con Jose Sanchis. En unos días lo tendremos debutando. ❤️ https://t.co/Ja7S29XLD2 #debate #fichaje #LaPizarra
🚨 EXCLUSIVO: O São Paulo encaminhou o empréstimo do volante Hugo Leonardo, de 22 anos, ao Mito Hollyhock, clube recém-promovido à primeira divisão do futebol japonês. O acordo é válido até janeiro de 2027 e não prevê opção de compra. Hugo tem contrato com o São Paulo até dezembro de 2028. Recuperado de uma lesão no LCA sofrida na final da Copinha de 2025, ele vinha treinando com o grupo buscando recuperar espaço. Jogou 18 minutos contra o Remo, no Mangueirão, antes da pausa pra Copa do Mundo. Agora, buscará minutagem no futebol profissional nesse período de empréstimo no Japão. #Futebol #Empréstimo #SãoPaulo
Hoje, vimos no Jornal Nacional o melhor desempenho de um candidato à Presidência da República na história desde a redemocratização. Renan respondeu com uma habilidade inigualável sobre segurança pública, incluindo destruir mitos criados sobre o regime de Bukele. Ele explicou, detalhadamente, o porquê precisamos de uma bomba atômica para estabelecer nossa soberania. Não podemos nos contentar com menos do que o Brasil como uma das maiores potências do mundo. Renan abordou temas que nenhum outro candidato tem coragem sequer de citar: desfavelização, o descumprimento de ordens ilegais do STF. Desvinculações e uma nova reforma da previdência. Durante muitos anos, tivemos que nos contentar com candidatos medíocres para presidentes. Aceitamos o menor pior como regra. Não mais. É Renan Santos 14 agora e sempre. E o futuro será glorioso! #Política #Eleições2024 #RenanSantos
A scientific review has dismantled the myth that eight hours of sleep are required, showing that the duration of rest is not a universal indicator of health and that our ancestors did not sleep more than we do, as factors such as the timing and regularity of sleep are more relevant than the number of hours. (translated)

Roland G. Fryer jest rzadkim przykładem czarnego profesora topowego uniwerku, który dostał się na uczelnię nie za kolor skóry, ale za pracę naukową. Nie był oszustem, nie był plagiatorem, nie był obłąkanym mitomanem. Jego problem polegał na tym, że zrobił badania i uzyskał wyniki, które nie spodobały się władzom na uniwersytecie ani lewicowym aktywistom kontrolującym kampus. Mówimy tutaj o Uniwersytecie Harvarda. "Jeden z kolegów wziął mnie na stronę i powiedział, żebym tego nie publikował, bo zrujnuję swoją karierę. Nie posłuchałem go i opublikowałem, i potem przez miesiąc pod moim domem stała policja, a na zakupy chodziłem z uzbrojoną ochroną. Kupowałem pieluchy dla dziecka w towarzystwie ochroniarza z bronią." Groźby śmierci wysyłane przez lewicowych fanatyków to jedno. Drugą kwestią jest reakcja władz uczelni. Krótko po publikacji artykułu pojawiły się zarzuty, że Fryer flirtuje z pracownicami w swoim laboratorium EdLabs. Wytknięto mu "niepożądane zachowania o charakterze seksualnym" (głównie werbalne, w tym żarty). Harvard zawiesiła go na dwa lata bez wynagrodzenia, zamknął laboratorium i nałożył ograniczenia. Fryer przeprosił za nieodpowiednie żarty, zaprzeczył jednak zarzutom o molestowanie. Nie napisałem jeszcze, co takiego odkrył Fryer, że rozwścieczył lewicowych cerberów politycznej poprawności. Otóż odkrył, że amerykańska policja wcale nie strzela i nie zabija czarnych częściej niż białych i że użycie broni przez policje warunkowane jest zachowaniem podejrzanego. Tak, dobrze przeczytaliście. Tyle wystarczy, aby na Harvardzie chcieli cię zabić. #Harvard #BadaNaukowe #WolnośćSłowa
Il Milan nelle ultime ore ha fatto un sondaggio per Mitoma, è un profilo che piace a Gerry Cardinale, ma data la sua età, condizione fisica e ruolo, non è visto come l'investimento ideale per il progetto. Quindi il numero 10 non sarà Mitoma, ma il Milan è pronto a spendere per un profilo di qualità al posto di Rafa Leão. @DiMarzio #Milan #Calciomercato #Mitoma
De la JUVENTUS a OLIMPIA sin escalas en el mismo mercado de pases, la venta de humo más grande de la historia. Simplemente Matías Galarza Fonda, tienen que meter preso por mitomano al representante. https://t.co/EGxCAJtVqo #Juventus #Fútbol #Transferencias
Scientists have conducted the first study to treat vision impairments with mitochondria injected into the eye, which led to a temporary pupil reaction to light, but the effect lasted only about four weeks and the study could not confirm the long-term effectiveness of the treatment method. (translated)

JAJAJA BYE, se le cayó la careta a la pinche víctima mitómana, le dijo a Moisés que Yanet no le había dado las gracias por lo de la plancha y que hasta sonó arrogante cuando es mentira, Yanet le agradeció y siguió consolando a Bri porque estaba triste Wow esa mujer tienes serios problemas mentales, la mitomania la empezó a emplear desde la primera semana inventando cosas que Yanet nunca le dijo, ERES UNA PERRA FALSA NACA ARGENTINA #LaCasaDeLosFamososMx #Drama #Mitomanía #Chismes