Search

Faber heeft hier gewoon een punt. Al geruime tijd gooien ambtenaren hun eigen neutraliteit te grabbel. Het is wellicht niet chique om een individuele casus te bespreken, maar die agente zoekt zelf de aandacht op. En als je als politieambtenaar structureel dit soort uitingen doet op social media, dan kun je een reactie verwachten. Het wordt tijd dat de politiek een grens trekt. De overheid hoort neutraliteit uit te stralen. Als er dan toch loyaliteit in functie wordt geuit, dan hoort die loyaliteit uit te gaan naar Nederland en geen enkel ander land. #neutraliteit #politie #overheid

“Ze heeft onder de naam politie_mahasin, geschreven dat de wereldwijde islamitische gemeenschap prachtig is. "De politie dient neutraal te zijn. Haar gedrag is verre van neutraal", vond Faber.” En hierin heeft Faber dus 100% gelijk! https://t.co/6RHIc8TK3b #Islam #Neutraliteit #Politie

Ik vind de NOS een veel groter gevaar voor de publieke opinie dan Ongehoord Nederland. Bij ON weet je dat je een bepaalde invalshoek krijgt voorgeschoteld, niet de mijne maar dat terzijde. De NOS presenteert zich daarentegen als neutraal en objectief, terwijl juist de berichtgeving over het Midden-Oosten onweerlegbaar heeft laten zien dat die neutraliteit afwezig is. Dat zit vaak in hoe conflicten worden gerapporteerd, in de woordkeuze, wat ze wel en niet benoemen en welke context ze geven. BV de terughoudendheid om islamitische terreurorganisaties als zodanig te benoemen. Zelfs na 7 oktober wordt Hamas steevast zo positief mogelijk in beeld gebracht. Zie bv @eenblikopdenos Juist dat maakt het problematischer: wie openlijk een bepaalde invalshoek kiest, herken je. Wie neutraliteit claimt maar die niet consequent waarmaakt, beïnvloedt je zonder dat je het altijd doorhebt. #NOS #publiekeopinie #mediawijsheid

Verdorie @RobJetten, ik hoop dat het een constructief gesprek was met Dagmar Oudshoorn? Heb je haar ook gevraagd hoe het toch komt dat @amnestynl in de volksmond inmiddels ‘Antisemitism International’ wordt genoemd? Want laten we niet net doen alsof we hier te maken hebben met een organisatie die neutraliteit hoog in het vaandel heeft staan, zeker niet waar het Israël betreft. Of heeft ze je niet verteld over het grootste wapenfeit van haar organisatie? Waarschijnlijk niet, en dat verbaast mij niets want erg sjiek is het herschrijven van de definitie van ‘genocide’ in haar rapporten niet als de insteek daarvan is om Israël een genocide aan te kunnen wrijven. En dat zeg ik niet omdat kritiek op Israël taboe zou zijn, dat is het niet en is het ook nooit geweest, maar omdat het herschrijven van een definitie betekent dat ideologie leidend is bij Amnesty en dat men daarmee dus feiten ondergeschikt heeft gemaakt aan een gewenst narratief: Israël pleegt genocide, punt. Ratio maakt dan letterlijk plaats voor morele zelfbevrediging. Als je zo hoog opgeeft over de internationale rechtsorde, Rob, zou dat je toch tegen de borst moeten stuiten? Een land wat letterlijk vecht voor haar voortbestaan, wordt beschuldigd van een genocide waar haar tegenstander, Hamas, haar bestaansrecht uit haalt, het staat letterlijk zo omschreven in het handvest van Hamas: de vernietiging van de Joodse staat en haar inwoners. Maar datzelfde Hamas en diezelfde Palestijnen worden door Amnesty op handen gedragen? Eén ding is daarmee glas- en glashelder, Rob. Nederland heeft al decennialang de fout gemaakt om morele autoriteit uit te besteden aan organisaties, goede doelen, die hun eigen morele kompas allang hebben ingeruild voor politieke stellingname. Heb je Dagmar daarover bevraagd? Nee hè? Dat verbaast me niets, want je bent er simpelweg niet mans genoeg voor, toch? #Israël #Amnesty #Genocide

Mijn oproep tot een de-ideologisering van de UGent, waarbij er een nieuwe a-politieke rector moet komen die maatschappelijk-filosofische neutraliteit nastreeft als doel op zich (wat de enige manier is om filosofische diversiteit en dus echte academische vrijheid te vrijwaren aan de universiteit), wordt besproken tot in Italië. Dat komt omdat het fenomeen van links-progressieve monopolisering van universiteiten zich ook daar voordoet. Net zoals in nog vele andere Europese landen. #AcademischeVrijheid #Neutraliteit #Universiteit

Bedenking over de koers van rector De Sutter aan mijn alma mater UGent en waarom het brokkenparcours voorspelbaar was.👇🏻 De politieke partij Groen staat vandaag aan het uiterst-linkse spectrum van het Vlaamse politieke landschap, samen met de PVDA. Ze vertegenwoordigt maar zo'n 6% van de kiezers. Daar is een goede reden voor: cultureel en sociaal-economisch radicalisme, gekoppeld aan een gebrek aan compromisbereidheid. Groen is een partij die vindt dat alles moet wijken voor de 'goede' zaak. Als je dan een vicepremier van die partij tot rector van de UGent kiest, weet je wat er zal gebeuren: het rectoraat zal geprononceerde links-progressieve ideologische keuzes maken. Dat zal op zijn beurt leiden tot sterke politieke polarisatie op en rond de universiteit. Radicaal-progressieve Gentse academici die voor De Sutter kozen, die er een betekenisvolle minderheid uitmaken, hebben daarmee gekregen wat ze wilden. Velen onder hen vonden al langer dat de universiteit 'van hen' was. En hoe radicaler de progressief, hoe intoleranter. Dat vloeit voort uit de gedachte dat progressieven de 'moral high ground' bezitten. Daardoor zijn andersluidende opinies voor hen al snel minderwaardig en dus fout. Het is deze groep die Cofnas wil zien hangen om ideologische redenen en die nu een stok zoekt om hem buiten te slaan. Dat geldt evenwel niet voor elke academicus die voor deze rector koos. Velen stemden voor De Sutter om andere redenen dan progressieve zelos, bijvoorbeeld omwille van klimaatbezorgdheid. Zij schrikken nu van de ideologische profileringsdrang van de nieuwe rector. De lijst aan polemische beslissingen die De Sutter erdoor drukte is nu al lang, van het gecontesteerde eredoctoraat voor Albanese (waarover de Raad van Bestuur fel verdeeld was!), tot de schorsing van klokkenluider Cofnas vandaag. Ik ben geen UGent-academicus maar slechts een trotse en bezorgde alumnus die er twee masters behaalde. Maar mocht ik dat wel zijn zou ik bij mezelf denken: zou mijn universiteit niet beter gebaat zijn met een strikt a-politieke rector? Met een wetenschapper die louter gerespecteerd wordt omwille van zijn of haar publicaties? Met iemand die opnieuw rust brengt in de tent en de universiteit terugvoert naar zijn essentie: kennis vergaren en overdragen? Dat laatste kan maar op één manier: door een politieke en ideologische neutraliteit te hanteren, als expliciete koers. Want enkel zo kan academische vrijheid werkelijk gedijen. #UGent #academischevrijheid #politiek

Een ochtendcolumn Een groep ambtenaren die zich heeft aangesloten bij Extinction Rebellion wil dat het kabinet klimaatverandering uitroept tot nationale noodsituatie. De ambtseed zou daartoe verplichten, een ambtenaar dient het algemeen belang. Dat klinkt vooral overtuigend zolang de definitie van het algemeen belang overeenkomt met de eigen overtuiging. Stel dat honderd ambtenaren van Justitie, IND en COA zich aansluiten bij een beweging die de Nederlandse grenzen wil sluiten. Immigratie bedreigt volgens de groep de woningmarkt, verzorgingsstaat en sociale samenhang. Het kabinet moet daarom een nationale migratienoodsituatie uitroepen. Bij weigering volgt de gang naar de rechter. De ambtseed laat volgens de betrokken ambtenaren geen andere keuze. Het debat over ambtelijk activisme zou vermoedelijk onmiddellijk veranderen. Principieel verandert er niets. Klimaatactivist en migratieactivist volgen dezelfde redenering, een politieke overtuiging wordt tot algemeen belang verklaard en het ambt verschaft een bijzondere verantwoordelijkheid om daarvoor op te komen. Daar zit de verwarring. Een ambtenaar werkt voor het algemeen belang, maar bepaalt niet zelfstandig wat dat belang inhoudt. Daarover gaat politiek. Klimaat, migratie, belastingen, defensie en landbouw zijn politieke onderwerpen omdat over de gewenste uitkomst legitiem verschil van inzicht bestaat. Juist daarom heeft de ambtelijke organisatie een bijzondere positie. Ministers komen en gaan, kabinetten wisselen van kleur. Het ministerie dat vandaag een ruimhartig asielbeleid uitvoert, kan morgen opdracht krijgen immigratie te beperken. De kwaliteit van het ambtelijk apparaat ligt in het vermogen beide opdrachten professioneel uit te voeren, binnen wet en rechtsstaat. Dat sluit tegenspraak niet uit. Een ambtenaar mag waarschuwen dat beleid onuitvoerbaar, onrechtmatig of onverstandig is. De Raad van State benadrukte bij de nieuwe ambtseed die professionele verantwoordelijkheid, en waarschuwde tegelijk dat de ambtseed geen afbreuk mag doen aan politieke neutraliteit. De grens wordt zichtbaar wanneer professioneel advies overgaat in politieke mobilisatie vanuit het ambt. Ambtenaren hebben vrijheid van meningsuiting, vereniging en demonstratie. De Ambtenarenwet begrenst die vrijheid wanneer de goede vervulling van de functie of de openbare dienst in gevaar komt. De gedragscode van het Rijk verlangt daarnaast onafhankelijkheid en onpartijdigheid. Daarmee komt de burger in beeld. Een asielzoeker tegenover een IND-ambtenaar hoort zich niet af te vragen of de behandelaar zaterdag demonstreerde voor gesloten grenzen. Een ondernemer met een klimaatvergunning hoort evenmin te hoeven onderzoeken of de behandelend ambtenaar actief is bij Extinction Rebellion. Vertrouwen in de overheid veronderstelt dat persoonlijke politieke overtuigingen bij het loket verdwijnen. De symmetrie maakt het principe zichtbaar. Wie de klimaatactivistische ambtenaar vanuit het ambt politieke druk laat uitoefenen, moet dezelfde ruimte gunnen aan de ambtenaar die immigratie wil stoppen, abortus wil beperken, ontwikkelingshulp wil afschaffen of kernenergie wil versnellen. Een grondrecht verandert niet van karakter wanneer een andere politieke overtuiging er gebruik van maakt. #Klimaatverandering #Politiek #Ambtenaren

In mei 1940 hield Nederland slechts vijf dagen stand tegen nazi-Duitsland. Na het bombardement op Rotterdam en de dreiging dat ook Utrecht zou worden gebombardeerd, capituleerde Nederland. De capitulatie beëindigde de gevechten, maar niet de gevolgen van de Duitse overwinning: Nederland werd bezet door een fascistisch regime. Precies daarom vind ik het merkwaardig wanneer Nederlandse experts al 4 jaar lang dag in dag uit Oekraïne adviseren om maar in te stemmen met Russische eisen als neutraliteit, demilitarisering en territoriale concessies, en recent ook rekening te houden met de gevoelens van Russen... Rusland vraagt Oekraïne niet alleen om vrede, maar om een fundamentele beperking van zijn soevereiniteit. Nederland heeft weinig geleerd van WO2. De les van 1940 is niet dat je oorlog altijd moet voortzetten. De les is dat capitulatie geen synoniem is voor vrede. Een opgelegde vrede kan simpelweg de overgang zijn van oorlog naar onderwerping. Het moet dan ook een keer voorgoed afgelopen zijn met de hardnekkigheid waarmee de illusie dat het belonen van agressie en het opofferen van soevereiniteit duurzame vrede oplevert in stand wordt gehouden door onze goedbetaalde experts. #WO2 #Oekraïne #soevereiniteit

In oktober 2026 vergadert de World Medical Association in Rotterdam over een oproep om de Israëlische artsenvereniging uit de organisatie te zetten. Dat lijkt een debat over het Midden-Oosten. In werkelijkheid staat iets veel fundamentelers op het spel. Na de Neurenbergse Artsenprocessen werd de World Medical Association opgericht om te voorkomen dat artsen ooit nog ondergeschikt zouden worden gemaakt aan politieke ideologieën. Nu dreigt diezelfde organisatie een nationale artsenvereniging te beoordelen, niet op haar medische handelen, maar op het beleid van haar regering. De vraag die in Rotterdam voorligt, is daarom groter dan Israël. Kan de geneeskunde haar politieke neutraliteit behouden, of trekt de politiek opnieuw de witte jas aan?https://t.co/NxwuCRoN6C #Geneeskunde #Politiek #Israël

Ik vind het echt bizar dat mensen in een publieke, dienstverlenende functie denken dat hun werkplek het juiste podium is voor politiek activisme. Je wordt betaald om reizigers te helpen. Punt. Niet om mensen die jouw politieke boodschap verafschuwen ermee te confronteren op het moment dat ze van jouw hulp afhankelijk zijn. En nee, die mensen gaan meestal niet schreeuwen of een scène maken. Het is namelijk juist vrnml het beschaafde deel van de bevolking die aanstoot neemt aan deze verkrachtingsvlag. Die houden hun mond, slikken hun ergernis en pijn in en voelen zich geremd om hulp te vragen. Bij de NS heb je bovendien geen alternatief. Als je hulp nodig hebt, moet je naar die medewerker toe. Dat maakt het nog ongepaster. Je dwingt mensen om langs jouw politieke statement te lopen terwijl jij daar zit in een functie van een bedrijf dat profiteert van publieke middelen. Dus nogmaals, waar word je eigenlijk voor betaald? Om reizigers te helpen of om onder werktijd campagne te voeren? Want als je je eigen politieke overtuiging belangrijker vindt dan professionele neutraliteit, dan zit je gewoon in het verkeerde beroep. @NS_online #dienstverlening #politieke neutraliteit #klantenservice

De overheid moet mensen inderdaad niet leren ‘zichzelf te zijn’. Vooral omdat als ze beslist welke invulling van ‘jezelf zijn’ ze met belastinggeld gaat promoten, andere visies of overtuigingen dus impliciet als onwenselijk worden bestempeld. Dat is, dacht ik, niet de rol van een zogezegd "neutrale" overheid. https://t.co/wv2oAbojuL #Overheid #Neutraliteit #Identiteit

Loods 24 is de plek in Rotterdam waar duizenden Joden werden samengebracht voordat zij werden gedeporteerd naar de vernietigingskampen. Jaarlijks worden hier de vermoorde Rotterdamse Joden herdacht, onder wie 686 kinderen. Dat antisemieten uit alle krochten van de hel elkaar altijd weten te vinden is geen nieuws. Hoe bestuurders daarop reageren, is wél nieuws. Althans, dat zou het moeten zijn. De blog van dr. Eliyahu Sapir is een must-read voor iedereen die de volledige betekenis van deze kwestie wil doorgronden. Waar het misgaat, is dat ‘Israëlkritiek’ wordt ingezet om zeggenschap op te eisen over een Joodse herdenking. Een herdenking van vermoorde Joden en Joodse kinderen verandert daarmee van een moment van collectieve rouw in een podium waarop hedendaagse politieke eisen worden afgedwongen. De slachtoffers van de Holocaust krijgen achteraf een politieke stem toegeschreven die zij nooit hebben gehad. Daarmee ontstaat een uiterst perverse verschuiving: politieke partijen, wijkraden en organisaties claimen niet alleen het recht om aanwezigheid van de Israëlische ambassadeur af te wijzen, maar óók om te bepalen wie mag deelnemen aan een Joodse herdenking. Een deel van de analyse richt zich op de rol van burgemeester Carola Schouten. Haar reactie veranderde de aard van het conflict. In plaats van de brutale boycotters verantwoordelijk te houden voor de ontstane polarisatie, verklaarde zij ‘begrip te hebben voor de zorgen over de waardigheid van de herdenking’ en kondigde zij overleg aan met de organisatoren. Niet langer was de boycotdreiging het onderwerp van discussie: de aanwezigheid van de Israëlische ambassadeur werd geframed als iets dat ‘opgelost’ zou moeten worden. De activisten kregen zo krankzinnig genoeg het mandaat van gatekeepers van deze Joodse herdenking. Dit is dus hoe institutionele normalisering werkt. Niemand claimt formeel regie over de herdenking, maar door politieke druk en bestuurlijk overleg ontstaat een nieuwe werkelijkheid waarin Joodse organisaties zich zouden moeten verantwoorden. De verantwoordelijkheid verschuift van degenen die antisemitische haat prediken naar de organisaties die de herdenking van de slachtoffers van de ultieme antisemitische haat houden. Sapir schrijft ook over de kramp waarin Nederlandse Joodse organisaties terecht zijn gekomen. De organisaties benadrukten na de antisemitische eisen dat de ambassadeur niet-politiek aanwezig zal zijn én zij boden ruimte voor een mogelijke dialoog. Deze reflex laat zien hoe verstikkend en dwingend de institutioneel-antisemitische druk inmiddels is geworden. De kern van het nu-antisemitisme: Joden in Europa worden geaccepteerd als slachtoffers van het verleden, maar die acceptatie verdampt meteen zodra Joodse continuïteit zichtbaar wordt in de vorm soevereiniteit en zelfbeschikking. Levende Joden worden gedwongen afstand te nemen van de Joodse staat, want ánders… Nu-antisemitisme ontstaat wanneer beschuldigingen richting Israël worden vertaald naar voorwaarden waaraan Joodse herdenkingen moeten voldoen om nog op bestuurlijke steun te kunnen rekenen. Schouten kan zich niet beroepen op neutraliteit. Wanneer de gemeente haar aanwezigheid afhankelijk maakt van wijzigingen in het programma van een Joodse herdenking, wordt Schouten immers zélf onderdeel van de druk die wordt uitgeoefend. Haar taak is nadrukkelijk niet om te bemiddelen, maar om de brutale gatekeeperitis van nu-antisemieten als antisemitisch af te wijzen. Link naar blog in onderstaande tweet. 1/2 #antisemitisme #Holocaust #Joodseherdenking

Blijkbaar is neutraal filmen bij een demonstratie (Rode Kruis, Amsterdam) tegenwoordig verboden. De leider wordt bang, instrueert de rest dat ik pro-Israël ben, en vlucht weg door de megafoon aan Laleh te geven. En de man aan het einde? Die beschuldigt me met dubbele tong van "fout in de oorlog zijn". Jammer dat jullie de zware alcohollucht om 14u 's middags niet door het scherm heen kunnen ruiken. Een trieste vertoning. #Amsterdam #RodeKruis #Palestina #Amsterdam #Demonstratie #Neutraliteit

WTF! Een NS-medewerker zit aan de infobalie, pal naast de demonstratie, met doodleuk een Palestina-vlag prominent op zijn NS-laptop. Hoezo politieke neutraliteit in uniform? Ineens valt het kwartje waarom deze demonstranten op Utrecht Centraal keer op keer ongestoord hun gang kunnen gaan. De NS faciliteert dit blijkbaar gewoon van binnenuit. #politiek #demonstratie #Nederland

Niemand vertelde de gemiddelde Romein dat zijn rijk viel. Ze zagen alleen dat de wegen niet meer werden onderhouden. Zo vertelde niemand ons dat we over ons hoogtepunt zijn. Maar we voelen het. De huizen die niemand meer kan betalen, de criminaliteit waar niets aan gebeurt, een pers en politiek zonder diepgang, belastingen die alle perken te buiten gaan, geld dat elke maand minder waard is, een land dat steeds vaker vanuit Brussel wordt bestuurd. En onder dit alles: hoe we elkaar steeds minder vertrouwen. We zijn nog welvarend. Maar welvaart verdwijnt zoals Hemingway failliet ging: eerst langzaam, dan opeens. Het kan anders. Een kleinere overheid, dichter bij de burger, die ons met rust laat en zich vooral richt op haar hoofdtaak: onze vrijheid beschermen. Dan komt er ruimte. Ruimte om te groeien, om te bouwen waar het nodig is, om hard werken weer te laten lonen en er te zijn voor wie het echt nodig heeft. Dan kunnen we elkaar weer in de ogen kijken en weten dat we samen iets opbouwen. Directe democratie, subsidiariteit, lage belastingen, soevereiniteit, neutraliteit. Het Zwitserland-pakket. Vrij Verbond is de enige partij die het aandurft. #Vrijheid #DirecteDemocratie #Soevereiniteit

TikTok lanceert op 15 juni de TikTok Shop in Nederland, waardoor gebruikers producten direct vanuit video's kunnen kopen, maar de Consumentenbond uit bezorgdheid over de risico's van impulsaankopen, vooral onder jongeren, en stelt vragen bij de neutraliteit van het platform. #TikTokShop #Consumentenbond #ImpulseAankopen

De noodzaak van de staat als neutrale staat. Paul Frissen: “De staat is een gevaarlijke institutie omdat die een aantal dingen mag die wij allemaal niet mogen. De staat mag geweld gebruiken en mag van ons stelen.” De staat zou erg terughoudend moeten zijn in opvattingen uiten over de moraal, hoe je moet leven, wat het het goede leven is. De verleiding is namelijk groot om dat af te gaan dwingen. Dat is niet aan de staat. 👌🏼➡️ https://t.co/NUlp96rGGn #staat #neutraliteit #moraal