Stel, je lust geen haring, maar jij hebt er geen probleem mee dat er mensen zijn die wel haring eten. Als je ze ziet, groet je ze vriendelijk terwijl zij genieten van hun haring. Best, moeten ze zelf weten, toch? Alleen die mensen die haring wel lusten vinden het maar vreemd dat jij geen haring lust en daarom hebben ze besloten jou elke dag te confronteren met het feit dat zij haring eten. Nou, nou, denk je. Fijn dat jij van haring houdt, hoor. Geniet ervan, maar moet je dat nu elke dag in mijn face gaan doen, omdat je weet dat ik er niet zo dol op ben? Ja! Jij moet er maar aan wennen dat er mensen zijn die haring eten! Maar ik heb geen probleem met mensen die haring eten? Ik lust het alleen zelf niet? Hoezo? Jij lust dat niet? Haring is heel normaal hoor! In elke zee zwemt haring! Jij haat haring! En daarom willen wij dat jij elke dag als je naar je werk gaat over een door ons aangelegd haringpad wandelt! Maar ik haat helemaal geen haring? Ik lust het alleen niet. Geniet jij lekker van je haring. Ja, maar dat gaat zomaar niet! Wij van de haringbeweging eisen dat je haring gaat lusten! En daarom gaan wij haringen eten op scholen, en gaan we de haring dusdanig promoten en in je face duwen tot je wel haring moet eten! Ja, maar dat is wellicht wat veel en de kans bestaat dat ik dan wel een hekel aan haring ga krijgen. ZIEJEWEL! Jij haat haring! Vieze haringhater! Door jou neemt de acceptatie dat mensen haring eten af!! Uitjes erbij of liever een stukje zuur? #haring #acceptatie #voorkeuren
