Search

☢️ Reflexão da Cooperativa: parem lá de utilizar os alunos como escudos humanos Passaram anos a usar os exames nacionais como palco para greves, com milhares de famílias obrigadas a reorganizar férias, trabalho e a lidar com a ansiedade. Bastou uma plataforma informática tropeçar e, de repente, nasce um batalhão de cavaleiros defensores dos alunos, profundamente preocupados com o bem estar emocional dos estudantes. É quase enternecedor. Quase! Sim camaradas, a digitalização correu mal. Houve atrasos, falhas, confusão e decisões que merecem críticas. Modernizar um sistema desta dimensão sem problemas, em Portugal, não é fácil. O que não existia era certamente a necessidade de transformar cada erro técnico numa certidão de óbito da escola pública com direito a abertura no telejornal, acompanhada pelo habitual cortejo fúnebre da FENPROF e amigos, das lágrimas de crocodilo e dos ventos apocalípticos soprados pelos do costume. ➡️O objetivo desta esquerdalha nunca parece ser corrigir o problema. É garantir que o problema sobreviva tempo suficiente para cumprir a sua função política. É engraçado observar quem hoje grita que "os alunos não podem ser prejudicados" são os mesmos que durante anos não hesitaram em marcar greves em dias de exames nacionais, precisamente quando os alunos tinham mais a perder. Nessa altura, os estudantes eram danos colaterais aceitáveis. Hoje transformaram-se em escudos humanos. A matéria-prima é a mesma; muda a utilidade. Mas há um padrão. Qualquer tentativa de alterar o funcionamento da educação é imediatamente boicotado. Digitalizar? Um desastre. Rever carreiras? Um ataque. Alterar processos? Um escândalo. Avaliar de maneira diferente? Um crime contra a pedagogia. Se alguém propusesse substituir o giz por um marcador branco qualquer, provavelmente haveria uma vigília algures em defesa da ardósia, com uma petição à mistura e uma candidatura à UNESCO para património mundial de qualquer coisa. ⚠️Camaradas, o verdadeiro conflito aqui não é entre tecnologia e papel. Nem entre os computadores e as canetas. É entre mudança e conforto. O status quo é extraordinariamente confortável para quem aprendeu a viver dentro dele. Cada rotina cristalizada representa influência, previsibilidade, poder negocial e uma máquina perfeitamente afinada para travar qualquer reforma antes mesmo dela sair do papel. Não interessa se o motor novo consome menos ou anda mais depressa, o importante é sempre fazer prova de que o carro nunca devia ter sido ligado. ➡️➡️O mais irónico é que muitos dos que se apresentam como os grandes defensores da escola pública acabam por defendê-la da única coisa de que ela realmente precisa, de evolução. Confundem estabilidade com imobilismo e tradição com resistência à mudança. ⬅️⬅️ Só posso concluir que esta gente não quer uma escola preparada para o século XXI mas sim um século XXI obrigado a adaptar-se a uma escola que insiste em viver ainda no século passado. Carrega Fernando, é preciso caçar as bruxas todas.🥸 o dono da cooperativa Nota: o difícil que deve ser para o Fernando Alexandre trabalhar num campo que está todo minado. fotografia in Expresso [Estela Silva] #Educação #Mudança #Tecnologia

Ik ben het wel eens met @CeesCees72: @hugodejonge was slechts de uitvoerder van wat de @NCTV_NL uitdacht en door het @rivm van een wetenschappelijk sausje werd voorzien. De ironie is echter dat Hugo de Jonge in zijn dadendrift meer bijgedragen heeft aan de huidige forse afname van de #vaccinatiebereidheid dan welke hardcore anti-vaxxer dan ook in de afgelopen 50 jaar. Typisch voor een politicus. Gericht op kortetermijn successen, geen oog voor de gevolgen op langere termijn. Dat verdient dan ook een slogan: "Hugo maakt meer kapot dan je lief is." Lekker gewerkt, pik. #Covid19 #vaccin #Covid19 #vaccin #politiek

Kafir Afgan napisał: A ja mogę się pod tym podpisać. Widziałem wojnę domową w Jugosławii. Byłem tam rok. Widziałem takie okrucieństwa, o jakich w najczarniejszych snach mi się nie śniło. Nie wyleczyłem się z tej traumy nigdy. Gdzieś to wciąż we mnie siedzi i jest chyba gorsze od własnych przeżyć pod ogniem przy ciężkiej wymianie ognia między walczącymi, będąc w środku tego gówna. A oto jego słowa, autor - Kafir Afgan: Ironią losu największy wysyp ludzi powtarzających kremlowskie brednie, usprawiedliwiających Rosję i mizdrzących się do rosyjskiego żołnierza pojawił się ostatnio właśnie po prawej stronie. Czy mam z tym problem? A skądże. Wiedziałem, że tak będzie, bo najciemniej jest zawsze pod latarnią. Rosjanie też o tym wiedzą. Dlatego nie szukają wyłącznie komunisty z legitymacją, futrzaną czapką i portretem Putina nad łóżkiem. Biorą każdego, kogo da się wykorzystać. Jednego kupią za pieniądze. Drugiego za stanowisko. Trzeciego złapią na urażone ego. Kolejnemu wmówią, że walczy o Boga, naród, tradycję i wartości. Następny będzie zwyczajnym pożytecznym idiotą, który z własnej głupoty zrobi dla Moskwy więcej niż zawodowy agent. A gdy nic innego nie działa, zawsze zostaje szantaż, kompromat i strach. Wywiad nie przebiera w środkach przynajmniej obcy, liczy się cel, a cel uświęca środki. Rosyjskie służby nie pytają, czy jesteś lewicowy, prawicowy, narodowy, ludowy czy kosmiczny. Pytają tylko, czy jesteś użyteczny. I kiedy wywiad oceni, że „podłoże konfliktu” jest gotowe przychodzi WOJNA. Najgorszą wojną nie jest wojna hybrydowa. Nie jest nią nawet klasyczna wojna z obcym agresorem, kiedy wiadomo, kto stoi po drugiej stronie, ma obcy mundur, obcą flagę i karabin skierowany w twój kraj. Najgorsza jest wojna domowa. Bo wtedy nie zabija się tylko przeciwnika z karabinem. Zabija się jego żonę, dzieci, rodziców i bliskich, żeby jego ból był większy. Żeby zaspokoić pragnienie zemsty. Żeby pokazać, że nienawiść nie ma już żadnych granic. W wojnie domowej nie wystarcza pokonać wroga. Trzeba go upokorzyć, zniszczyć jego rodzinę, spalić dom i wymazać pamięć. Człowiek przestaje wtedy widzieć drugiego człowieka. Widzi zdrajcę, robaka, podczłowieka i cel. I właśnie wtedy budzą się prawdziwe demony. Nie będę rzucał wyssanymi z palca statystykami, ale nie mam złudzeń: ogromna część ludzi nosi w sobie ten krwiożerczy mechanizm. Dzisiaj jest uśpiony, bo trzymają go prawo, wychowanie, strach przed karą, rodzina, praca i codzienność. Ale wystarczy odpowiednio długo sączyć jad. Najpierw człowiek się śmieje z przeciwnika. Potem nim gardzi. Następnie zaczyna uważać go za zdrajcę. Później przyzwala, żeby ktoś go pobił. W końcu dochodzi do wniosku, że jego śmierć byłaby dobra dla ojczyzny. A kiedy krew już popłynie, wszystkie wcześniejsze hamulce znikają. Zemsta nie rodzi się w miesiąc. Ona dojrzewa latami. Karmi się krzywdą, upokorzeniem, propagandą i codziennym przekazem, że sąsiad nie jest już sąsiadem, tylko wrogiem. Że członek rodziny, który głosuje inaczej, nie błądzi, tylko zdradza. Że druga połowa narodu nie zasługuje na rozmowę, lecz na karę. I ten jad Rosja sączy w Polskę od lat. Dzieli nas na dwa, trzy i pięć plemion. Każdemu daje innego wroga. Jednym Ukrainę. Drugim Niemcy. Trzecim Unię Europejską. Czwartym uchodźców. Piątym sąsiada, który głosował inaczej. Narracje są różne, ale cel pozostaje ten sam: Polak ma bardziej nienawidzić drugiego Polaka niż Moskwy. Bo narodu skłóconego nie trzeba pokonywać czołgami. Wystarczy dać mu zapałki i patrzeć, jak podpala własny dom. Żołnierze wyklęci byli na straconej pozycji. Wiedzieli, że nie odzyskają państwa, że Zachód nie przyjdzie, a sowiecka machina ich zmieli. Mimo to walczyli, bo nie godzili się na rosyjski but, narzuconą władzę i państwo zbudowane na bagnetach okupanta. Był w nich gen niezawisłości. Był też gniew, rozpacz i zemsta po wojnie, zdradzie, torturach i mordach. Bo wojna domowa nie kończy się wtedy, gdy milkną działa. Ona siedzi w ludziach, rodzinach i grobach przez następne pokolenia. I teraz wyobraźcie sobie, że kiedyś rosyjska agentura wpływu, pożyteczni idioci oraz polityczne miernoty doprowadzają w Polsce do paraliżu państwa, przejęcia władzy przez ludzi Moskwy albo rosyjskiej okupacji. Myślicie, że wszyscy grzecznie opuszczą głowy? Nie. Znowu powstanie podziemie. Znowu pojawią się ludzie ścigani po lasach, piwnicach i ruinach. Ponownie jedni nazwą ich bandytami, a drudzy bohaterami. Ponownie sąsiad będzie donosił na sąsiada. Znowu ktoś będzie wykonywał wyroki, ktoś inny palił domy, a jeszcze ktoś mordował rodziny „dla przykładu”. Znowu będzie wojna domowa. i znów będą groby. Ponownie przez dziesięciolecia będziemy pytać, kto był bohaterem, kto zdrajcą, kto oprawcą, a kto tylko wykonywał rozkazy. Dlatego każdy polityk, publicysta, ksiądz, celebryta albo internetowy patriota, który dzień po dniu sączy nienawiść do drugiej części narodu, nie uprawia już polityki. On gromadzi benzynę pod przyszły pożar. Może robi to świadomie. Może za pieniądze. Może z głupoty. Może z ambicji. Dla skutków nie ma to większego znaczenia. Rosyjskiej agentury wpływu nie zwalcza się patriotycznym tweetem, konferencją prasową i komisją obsadzoną partyjnymi kolegami. Zwalcza się ją kontrwywiadem, prokuraturą, prawem i państwem, które ma jaja sprawdzać również tych stojących najbliżej latarni. Bo kiedy demony już wstaną, nie będzie czasu pytać, kto je obudził. Będziemy zajęci grzebaniem własnych trupów. Zdjęcie moje, z Jugosławii #wojna #domowa #trauma

C’est FASCINANT de voir la quantité de mépris et de condescendance que ce tweet a provoqué. Je viens d’un monde où l’éducation financière, c’était pas apprendre les intérêts composés ou les placements. C’était surtout apprendre à gérer une enveloppe jour après jour, finir le mois, éviter les galères et faire attention au moindre euro. Je viens de la cité des canibouts à nanterre, où j’habite encore aujourd’hui. Ma famille a grandi dans les bidonvilles de Nanterre et a été marquée par des crimes racistes. J’ai jamais vraiment parlé de mon histoire ici, alors que j’aurais pu largement capitaliser dessus depuis longtemps. Mais le plus ironique, c’est qu’aujourd’hui certains réécrivent ma vie et me traitent de « bourgeois » parce qu’ils lisent « Médecine à La Sorbonne » dans ma bio Mais d’autres réactions comme aujourd'hui me rappellent exactement d’où je viens: elles montrent qu’une évidence pour certains peut être totalement inconnue pour d’autres. Et c'est la que se que se trouve les différences les plus profondes entre les milieux sociaux #ÉducationFinancière #InégalitésSociales #Identité

Neil Tennant, pjevač i tekstopisac legendarnog dua Pet Shop Boys, koji danas slavi 72. rođendan, započeo je svoju karijeru kao novinar, a njegovo jedinstveno spajanje melankolije, ironije i intelektualne dubine u pop glazbi učinilo ga je izvanrednim autorom pjesama koje su osvojile srca publike širom svijeta. #NeilTennant #PetShopBoys #rođendan

V komentáři k české politice Radek Bartoníček kritizuje premiéra Andreje Babiše za nedostatečnou pomoc Ukrajině během ruské agresce a ironicky porovnává jeho rétoriku s legendární herečkou Helenou Růžičkovou, zdůrazňující kontrast mezi velkými slovy o české úspěšnosti a realitou, kdy Česko zaostává v plnění závazků vůči NATO. #AndrejBabiš #Ukrajina #HelenaRůžičková

Ukrainas prezidents Volodimirs Zelenskis ironiski atbildēja uz ASV prezidenta Donalda Trampa jautājumu par iespējamu tikšanos ar Krievijas prezidentu Vladimira Putinu, radot smieklus NATO samitā Ankarā, kur viņš uzsvēra situācijas bīstamību Maskavā un ieteica izvēlēties drošāku tikšanās vietu Eiropā. #Zelenskis #Tramps #Putins

Luisa Sonza REBATE hater que usou o episódio de r@cismo envolvendo ela como deboche: “Não entendo quando alguém que supostamente se importa com algo tão sério brinca com uma situação que, mesmo sem intenção, há quase dez anos gerou a dor de alguém. Seu comentário banaliza uma causa importante, que deveria ser combatida com informação desde a escola, com seriedade, e não com uma resposta irônica na intenção de apenas ofender alguém de quem você não gosta.” #racismo #LuisaSonza #deboche

Britannian populistijohtaja Nigel Farage on eronnut kansanedustajan paikaltaan rahalahjoituksiin liittyvien ongelmien vuoksi ja kohtaa täytevaaleissa koomikko Jon Harveyn luoman satiirihahmon Kreivi Roskisnaaman, joka edustaa poliittista kritiikkiä ja ironiaa. #NigelFarage #Politiikka #IsoBritannia

Chat Control is gestemd, op de meest slinkse manier mogelijk. Een schandvlek voor een zgn. Democratisch Europa. En inmiddels blijven politici beweren dat Chat Control zgn. “nodig is om onze kinderen te beschermen”. Maar welke impact zal Chat Control daar effectief op hebben? Dat is natuurlijk wel een erg belangrijke vraag gezien de impact ervan. En uiteraard willen we onze kinderen beschermen tegen seksueel misbruik. De discussie gaat dus niet over het doel, maar wel over het middel. En als je daar nuchter naar kijkt, roept dat toch wel enkele zeer ernstige vragen op: 1)de gevaarlijkste criminelen gebruiken het dark web, versleutelde netwerken, eigen servers, codewoorden of wisselen materiaal offline uit. Ze weten perfect hoe ze uit beeld moeten blijven. Daarom waarschuwen privacy- en cyberexperts dat Chat Control vooral de communicatie van gewone burgers zal scannen, terwijl de criminelen simpelweg ‘slimmer blijken’. 2) zelfs als Chat Control illegaal materiaal detecteert, betekent dat nog niet dat een kind wordt gered. Helaas gaat het vaak om beelden van misbruik dat al heeft plaatsgevonden. Echte kinderbescherming zit in goed politiewerk, internationale samenwerking, voldoende speurders en een kordate aanpak van gekende daders. 3) een systeem dat miljarden berichten gaat scannen, zal onvermijdelijk enorme aantallen foutieve meldingen opleveren. Zelfs een miniem foutenpercentage betekent honderdduizenden zogezegd ‘verdachte meldingen’. En elke foutmelding kost politiecapaciteit die niet meer naar echte criminelen gaat. 4)er bestaat vandaag geen overtuigend bewijs of algemeen aanvaarde schatting van hoeveel extra kinderen Chat Control effectief zal redden of hoeveel extra daders daardoor geïdentificeerd zullen worden. Dat is bijzonder, zeker gezien de impact ervan op de hele samenleving. Normaal toon je eerst aan dat een maatregel werkt, vóór je een grondrecht van honderden miljoenen burgers aantast. En daar staat dan ook een bijzonder zware prijs tegenover. —> Om mogelijks een zeer beperkt aantal extra daders te identificeren, wordt de privécommunicatie van de volledige bevolking aan de meest verregaande geautomatiseerde controle onderworpen. 5)het briefgeheim beschermde ooit onze brieven tegen willekeurige controle door de overheid, nu holt Chat Control datzelfde principe voor digitale communicatie volledig uit. En exact dat is het probleem. 6)in een rechtsstaat mogen grondrechten alleen worden beperkt als dat noodzakelijk én proportioneel is. De overheid moet dus eerst aantonen dat de maatschappelijke winst opweegt tegen de inbreuk op onze vrijheden én dat er geen minder ingrijpend alternatief bestaat. Maar dat bewijs er vandaag totaal niet. Dat zou de essentie van het debat moeten zijn. Niet óf we kinderen moeten beschermen, maar of Chat Control daarvoor wel het juiste middel is. 7) Chat Control schept een zeer gevaarlijk vrijheidsberovend precedent. Wat is de volgende stap? Een camera in elke huiskamer die automatisch pp huishoudelijk geweld gaat controleren? —> Chat Control is een compleet disproportionele maatregel die geen kind gaat redden en ons vol in een surveillance maatschappij stort. En ironisch genoeg zullen het juist onze kinderen zijn die ons dat ooit zullen kwalijk nemen. #ChatControl #Privacy #Kinderbescherming

Didier Deschamps, a francia válogatott szövetségi kapitánya a Marokkó ellen készülő negyeddöntő előtt hangsúlyozta, hogy a bírók nem az ellenségeik, és bízni kell a játékvezetőkben, míg ironikusan utalva az argentin bírói csapatra megjegyezte, hogy reméli, a franciák játékvezetői is olyan jók lesznek, mint a múltkori francia bíró teljesítménye. #Franciaország #Marokkó #VB2023

Francia, considerada favorita en el Mundial, se enfrenta a Marruecos en un crucial partido de cuartos de final, donde deberá demostrar su calidad ante un adversario que ha ganado relevancia en el fútbol mundial, mientras su técnico Deschamps ironiza sobre el arbitraje argentino que dirigirá el encuentro. #Mundial2026 #Francia #Marruecos

Garden Helsinki on aivan ilmiselvää korruptiota. On kuitenkin harvinaisen ironista nähdä Hitas-Tuppurainen linjaamassa vaatimuksia asian suhteen. Puhumattakaan edes Uniperin miljardeista... https://t.co/ON9O7ZGHDE #korruptio #Helsinki #Uniper

Olof Bärtås, vikarierande redaktör på Expressens kultursida, rycker ut till försvar för Anders Q Björkmans insinuation om att @CarlOskar flörtar med fascistisk estetik. Enligt den vikarierande kulturredaktören ska jämförelsen med Mussolini inte tas på allvar. Den är ”ironisk”, vilket tydligen framgår av ett utropstecken som ”ska få smilbanden att dra på sig”. Frågan är om Expressens kultursida hade varit lika generös om en borgerlig skribent jämfört en vänsterpolitiker med Hitler och sedan hänvisat till ironi. Då hade vi sannolikt fått höra om trivialisering av nazismen, historierevisionism och farlig politisk retorik. Därefter intar den vikarierande kulturredaktören ett närmast parodiskt von oben-perspektiv. Den så kallade ”nyhögern” förstår enligt honom inte kultur på grund av en ”bristande känsla för stilgrepp och genrer”. Kulturjournalister kan däremot, genom litteratur och historia, ”avtäcka tolkningsramar och undertexter” som förblir dolda för ”samtidskranka politikertyper”. Det är en imponerande självbild: kulturredaktören som upplyst uttolkare, höjd över politiker och journalister som saknar förmåga att förstå ironi. Men talet om stilgrepp fungerar här mest som ett intellektuellt alibi för politisk dubbelmoral. När en minister associeras med Mussolini är det sofistikerad kulturjournalistik. När jämförelsen kritiseras beror det på att kritikerna inte kan läsa. Den vikarierande kulturredaktören tror sig avslöja en hel yrkeskårs bristande läsförståelse. I själva verket avslöjar texten främst hans egen självgodhet, politiska enögdhet och intellektuella torftighet. https://t.co/BupTAtN3Kv #Kulturdebatt #Politik #Ironi

Zelensky answered the question of whether he would go to Moscow ironically: "It's not simple, there are a lot of Ukrainian drones there." Trump will better understand that Russian military invincibility and invulnerability is just a myth that appeared to be a fortress but collapses like poorly constructed scaffolding. (translated)

Lo irónico de la política es que se esté juzgando al hermano de Sánchez por, supuestamente, un enchufe con un sueldo de unos 80.000 euros anuales, mientras que, al mismo tiempo, es totalmente legal que una empresa reciba 2.000 millones de euros públicos porque su jefe es amigo de la pareja de la presidenta. #Política #Corrupción #Justicia