Search

Niet alleen is de minister van plan ON! van de buis te halen. Ze komt ook met een wetswijziging waardoor in de toekomst nooit meer een nieuwe omroep het bestel ooit nog kan gaan betreden. Daarmee wordt het bestel definitief op slot gezet voor ongehoorde geluiden. https://t.co/dAKPZuxXZb #media #omroep #vrijheid

De hervormingsplannen van het kabinet voor de publieke omroep zijn afgerond, waarbij vier omroephuizen samen met de NOS zullen opereren en het ledencriterium wordt losgelaten, met als doel efficiënter te werken en maatschappelijke geluiden beter te vertegenwoordigen. #publiekeomroep #hervorming #journalistiek

Raisa Blommestijn vergelijkt Nederland met Noord-Korea vanwege het dreigende intrekken van de licentie van haar omroep Ongehoord Nederland, wat ze ziet als een aanval op de persvrijheid en een politieke onderdrukking van afwijkende geluiden. #OngehoordNederland #Persvrijheid #Dictatuur

Hmmm nog geen nieuws over Theo… Weet je wat zo erg is? Zo’n beestje snapt het allemaal niet en ligt daar maar in een hokje op een vreemde plek met pijn en een infuus in zijn donder. Allemaal geuren van andere dieren en geluiden. Moet echt traumatisch zijn. Hij heeft geen idee dat we hem alleen maar willen helpen. 😭 #dierenliefde #hulpvoordieren #troost

"In zijn afscheidsbrief hekelde hij de verschuiving bij de linkse pers naar woke, onverdraagzaamheid voor dissidente stemmen, uniformiteit van de meningen en steeds meer de neiging om antisemitische geluiden te tolereren. Daarom nam hij het enige besluit dat nog mogelijk is in zo'n situatie: vertrekken. Dit vertrek is groot nieuws in de Franse perswereld": https://t.co/Gc5E8tuiTF #journalisme #woke #antisemitisme

Zo veelzeggend dit. Met de mond waarden als “diversiteit” “vrijheid” en “tolerantie” prediken maar zodra het erop aankomt er niet voor terugdeinzen om zelfs de wet aan te passen om perspectieven die je niet aanstaan - in dit geval goed, degelijk en klassiek onderwijs - de kop in te drukken. Hetzelfde zagen we rond de publieke omroep. Na de toetreding van ON! wordt de Mediawet ineens herzien zodat nieuwe omroepen niet meer kunnen toetreden tot het bestel en waarmee de bestaande omroepen gedwongen worden samengevoegd en gelijkgeschakeld in zogenaamde “omroephuizen” (ongetwijfeld de opmaat naar een BBC-model met één staatsomroep). En we zagen het natuurlijk toen na het Oekraïnereferendum dat we glansrijk gewonnen hebben, niet alleen de uitslag van het referendum - en daarmee het soevereine oordeel van de Nederlandse bevolking - werd genegeerd maar (met een juridische truc nota bene!) razendsnel het referendum (zonder dat daarover dus een referendum kon worden gehouden!) werd afgeschaft. D66 en de andere kartelpartijen bepleiten met de mond waarden als “diversiteit” en “pluriformiteit” maar zijn dus als het erop aankomt (extreem) intolerant tegenover andersdenkenden en deinzen er zelfs niet voor terug, keer op keer op keer, de wet aan te passen om perspectieven, geluiden en meningen die niet overeenkomen met hun eigen opiniehegemonie, de “voorgeschreven werkelijkheid”, de kop in te drukken.👇 #Vrijheid #Diversiteit #Tolerantie

Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek

#RangersFC bracht gisteren een eerste bod uit op Driouech van ongeveer 7,5 miljoen euro, zoals @RikElfrink vermeldt. De Eindhovenaren hebben dit bod afgewezen, maar de Schotten zitten dicht bij de vraagprijs, die volgens geluiden tussen de 8 en 8,5 miljoen euro zou moeten liggen. Rangers is inmiddels ook de gesprekken met Driouech zelf gestart, maar moet ook met de aanvaller nog tot een persoonlijk akkoord komen. Terwijl er meerdere geïnteresseerde clubs op de achtergrond meekijken. Wordt vervolgd… #Transfers #Football #Rangers

Maurice, man met een ruggengraat . Maurice de Hond nam op 8 juli 2026 met een vlijmscherp fileermes plaats voor de parlementaire enquêtecommissie Corona, en dat hebben ze in Hilversum geweten. Terwijl de commissieleden zich hadden voorbereid op een verhaal over aerosolen en ventilatieroosters, kregen ze een genadeloze masterclass media les voorgeschoteld die de gevestigde journalistiek live op televisie tot op het bot afbrandde. Maurice zat er duidelijk niet om vrienden te maken, maar om zijn gelijk te halen dat hij al sinds 2020 via zijn eigen kanaal verkondigt. Met geweldig gekozen woorden legde hij perfect uit hoe de media als een schoothondje achter de overheid aan liepen en verzaakten te doen waarvoor ze heel lang geleden waren opgericht. Hij legde haarfijn uit hoe de mainstreammedia destijds functioneerden. Volgens De Hond gedroeg de gevestigde journalistiek zich niet kritisch, maar als slaven van de overheid. Kritische denkers werden simpelweg gecanceld of weggezet als 'wappies', terwijl de talkshowtafels werden gereserveerd voor de vaste virologen. Het absolute hoogtepunt was het moment waarop De Hond de traditionele kranten en omroepen de maat nam. In plaats van de traditionele media adviseerde hij de commissie onomwonden om voortaan te kijken naar alternatieve kanalen zoals Café Weltschmerz, Blckbx en De Nieuwe Wereld. Dáár werd pas echt onafhankelijke journalistiek bedreven, zo doceerde hij. De mainstreammedia hadden hun journalistieke plicht schandelijk verzaakt door kritische geluiden over het coronabeleid volledig te negeren: Hilversum slikte de "grote druppels"-theorie als zoete koek en weigerde naar zijn aerosolen te kijken. Experts die buiten de officiële OMT-lijntjes kleurden, kregen een permanent verbod om naar de tv-studio's te komen. Eerlijke data moesten wijken voor angstaanjagende IC-cijfers die beter scoorden in de statistieken. De media fungeerden volgens hem als het pr-bureau van de overheid in plaats van de controleur van de macht. Zelfs toen de commissievoorzitter hem vriendelijk doch dringend vroeg om zijn felle kritiek minder op de persoon te richten, ging Maurice onverstoorbaar door. Het was prachtig om naar te kijken: de man van de peilingen die de media de maat nam, precies in het hol van de "democratische" leeuw. Kippenvel. Gerard Krispijn#mauricedehond PS copyright holder foto DWDD #journalistiek #media #corona

Dat mijn hele tl volstaat met klachten over het voorzitterschap van @wiepau zegt waarschijnlijk iets over de bubbel waarin ik zit, maar het is ook een signaal. De manier waarop dit D66-Kamerlid deze functie uitoefent is niet zoals we zouden mogen verwachten. En dit is niet het eerste debat waar deze negatieve geluiden over Paulusma als voorzitter te horen zijn. Maar wat mij verbaast en inmiddels ook boos maakt, is dat de complete Tweede Kamer dit lijkt te slikken, op één Kamerlid na, die er twee opmerkingen over heeft gemaakt. Wat is dit voor slappe hap, jongens? Waarom zitten wij ons drukker te maken om de voorzitter van de Tweede Kamer dan de Tweede Kamer zelf? Ik trek dit heel slecht. #TweedeKamer #Stikstofdebat #TweedeKamer #Politiek #D66

Audioslave was een Amerikaanse hardrock-supergroep die in 2001 werd opgericht in Los Angeles. De band bestond uit Soundgarden-frontman Chris Cornell en de instrumentalisten van Rage Against the Machine: gitarist Tom Morello, bassist Tim Commerford en drummer Brad Wilk. Critici zagen de band aanvankelijk als een samensmelting van Rage Against the Machine en Soundgarden, maar met hun tweede album Out of Exile stelde de band haar eigen identiteit vast. De sound van de band werd getypeerd door een mengeling van jaren zeventig-hardrock en alternatieve rock van de jaren negentig. Daarbij vulde Tom Morello deze mix aan met zijn bekende, onorthodoxe gitaarsolo's. Evenals bij Rage Against the Machine gingen de bandleden er prat op dat alle geluiden op hun albums enkel geproduceerd werden door gitaar, drums, bas of zang. Nadat Audioslave drie albums uitbracht, drie Grammy-nominaties ontving en de eerste Amerikaanse rockband werd die optrad op Cuba, kwam er in februari 2007 een einde aan de band toen Chris Cornell besloot uit de band te stappen. https://hvdommelen.nl/a/Audioslave.html

Maarten van Rossem maakt een karikatuur van het anti-immigratiestandpunt. Het gaat niet per definitie om het weren van immigranten. Nederland is altijd bereid geweest mensen in nood op te vangen en heeft zich historisch gezien gastvrij opgesteld. Voor veel mensen aan de rechterkant van het politieke spectrum ligt het pijnpunt elders: in de verdringing van etnische Nederlanders en de afnemende zichtbaarheid van de Nederlandse taal, cultuur, normen en waarden. De aanwezigheid van immigranten is op zichzelf niet het probleem. Waar het om draait, is de perceptie dat de demografische balans uit evenwicht raakt. In de grote steden vormen blanke Nederlanders inmiddels een minderheid. Velen ervaren dat hun manier van leven steeds meer onder druk komt te staan en vrezen dat deze op termijn zal verwateren of verdwijnen. In veel landen in Azië, het Midden-Oosten en Afrika zou een dergelijke maatschappelijke ontwikkeling een vanzelfsprekend onderdeel zijn van het politieke debat. In Europa ligt dat anders. Door de historische erfenis van kolonialisme en de Tweede Wereldoorlog worden degenen die dit onderwerp aansnijden vaak met argwaan bekeken of door het politieke midden en links weggezet. Dat er op de rechterflank racistische trollen actief zijn op X en dat er bewegingen ontstaan die vanuit een racistische invalshoek naar dit vraagstuk kijken, is volgens sommigen juist een gevolg van het feit dat het onderwerp jarenlang taboe is geweest. Door gematigde stemmen die zorgen uiten over demografische veranderingen te verketteren, te cancelen en uit te sluiten, creëert men ruimte voor extremisten. Wanneer redelijke zorgen niet bespreekbaar zijn, groeit het draagvlak voor radicalere geluiden. Dit is voor velen geen kwestie van angst, maar van een waargenomen maatschappelijke realiteit. Wanneer ik dit onderwerp aansnijd, word ik regelmatig aangesproken op mijn afkomst. Daarbij wordt echter vaak vergeten dat bijvoorbeeld Hindoestanen, maar ook andere migrantengroepen, juist vaker met racisme en discriminatie te maken krijgen naarmate de immigratie toeneemt. Op zogenoemde zwarte scholen worden Hindoestaanse kinderen nu al gepest of buitengesloten vanwege hun religieuze achtergrond. Meer immigratie kan daardoor niet alleen leiden tot spanningen tussen autochtonen en immigranten, maar ook tussen verschillende immigrantengroepen onderling. Als allochtoon ervaar ik daarom twee ontwikkelingen tegelijk: enerzijds toenemende spanningen als gevolg van immigratie, anderzijds de opkomst van extreemrechtse sentimenten. Beide worden versterkt doordat een open en genuanceerd gesprek over de keerzijden en excessen van immigratie vaak onmogelijk blijkt. #immigratie #cultuur #maatschappij

Lieve vrienden, degenen onder jullie die wat afweten van zwangerschappen en van de communicatie tussen de moeder en een ongeboren kindje, maar ook van de invloed en reacties van een kindje op geluiden, stemmen, energievelden en muziek begrijpen wat ik nu voorstel. Ik heb het gelaat en de ogen van Lidewij gisteren goed geobserveerd en zag op momenten, wanhoop, vertwijfeling, en onrecht aangedaan worden in haar ogen. Ik vond dat de partijleiding haar en haar ongeboren kindje met ingang van morgen in bescherming moet nemen en haar tijdelijk moet vervangen, zodat zij haar zwangerschap in rust harmonie en vrede kan afmaken. Het is ongezond en onrechtvaardig om van haar te verwachten dat zij haar kindje nog langer blootstelt aan een stelletje politieke gieren, die niet alleen geen ethisch besef hebben, doch bovendien het sociaal intellectuele niveau ontberen om maar iets van de wezenlijke zaken van het leven te begrijpen. #Zwangerschap #MoederEnKind #EthischLeiderschap

In Nederland maakt steeds meer onderwijs personeel zich zorgen over de opkomst van oerconservatieve en misogyne geluiden in klaslokalen, voortkomend uit de manosfeer, waarbij leerlingen, beïnvloed door figuren als Andrew Tate, zich macho gedragen en kwetsbare discussies over gender en geschiedenis vermijden. #Manosfeer #Vrouwengeschiedenis #Onderwijs