Search

En daar is het volgende proefballonnetje alweer.... RTL Nieuws kopt: 'Schenken aan je kind mogelijk flink duurder, vooral rijke gezinnen profiteren'. Altijd hetzelfde riedeltje onder het mom van nivellering. Btw omhoog, vermogensbelasting omhoog, Box3 omhoog, en nu willen ze zelfs het geld dat je al zo vaak belast hebt nog een keer afromen als je het aan je eigen kinderen wilt geven. Het echte probleem? De slager keurt hier zijn eigen vlees. Wie past er op de toko? Exact dezelfde club die de belastingen int. Het resultaat is nul efficiëntie, maar wel nog meer ambtenaren. Het is veranderd in een parasiet die de gastheer leegzuigt; dat hele organisme is er allang niet meer om de burger te dienen, het is er alleen nog maar om zichzelf te laten groeien #Belastingen #EconomischBeleid #Nivellering

De discussie over een nieuw kinderpardon in Nederland laait op, maar coalitiepartners VVD, CDA en D66 tonen voorlopig geen politieke bereidheid om dit te realiseren, ondanks druk vanuit de samenleving en de recente rechterlijke uitspraken die enkele gezinnen toelaten te blijven. #kinderen #kinderpardon #immigratie

Na Box 3 wordt middenklasse ook tot zijn dood belast. Er was een tijd dat Nederlanders belegden voor hun kinderen. Niet voor prestige. Niet voor een villa aan het Comomeer. Niet om zichzelf “vermogend” te voelen. Gewoon voor later. Voor een studie. Voor een eerste huis. Voor een buffer als het leven tegenzit. Voor de stille gedachte dat je kinderen het misschien iets makkelijker zouden krijgen dan jij. Dat was ooit de belofte van verantwoordelijkheid. Je werkte, betaalde belasting, spaarde wat overbleef, belegde voorzichtig, liet de tijd zijn werk doen en hoopte dat er aan het einde van je leven iets overbleef om door te geven. Maar ergens is dat morele contract verschove Wat vroeger zorg voor je gezin was, wordt steeds vaker gezien als een fiscale kans voor de staat. Tijdens je leven betaal je belasting over je inkomen. Daarna over je consumptie. Over je woning. Over je spaargeld. Over je beleggingen. Vanaf 2028 mogelijk zelfs over papieren rendement dat je nog niet hebt verkocht. En als er na al die jaren discipline nog iets overblijft voor je kinderen, dan staat de overheid opnieuw aan het bed van de overledene. Niet met verdriet. Niet met dankbaarheid. Maar met een aanslag De discussie wordt nu verkocht als een debat over ongelijkheid. En ja, die ongelijkheid bestaat. Wie ouders met een koophuis heeft, begint straks vaak met een enorme voorsprong. Volgens cijfers die NOS aanhaalt, erven kinderen van 75-plussers met een huurwoning gemiddeld veel minder dan kinderen van ouders met een koopwoning; in sommige vergelijkingen loopt dat verschil op tot twintig keer zoveel. Dat is een reëel probleem. Maar de oplossing kan niet zijn dat de middenklasse opnieuw de makkelijkste prooi wordt. Want de echte elite vindt routes. Die heeft BV’s, estate planners, stichtingen, adviseurs en internationale structuren. De onderkant heeft meestal weinig te erven en betaalt vaak geen erfbelasting. Daartussen zit het gezin dat precies genoeg heeft opgebouwd om zichtbaar te worden, maar niet genoeg om zich te verdedigen De leraar met een afbetaald huis. De ondernemer met een kleine zaak. De kapster en de taxichauffeur die samen een ton hebben belegd. De ouders die elke maand iets opzijzetten voor hun kinderen. Zij worden in dit debat te snel vermomd als “vermogend”. Maar dit is geen abstract vermogen. Dit is uitgestelde consumptie. Dit zijn vakanties die niet zijn genomen. Auto’s die langer zijn doorgereden. Avonden overwerken. Jaren discipline. Het is liefde in financiële vorm. En precies dat lijkt Nederland steeds minder te begrijpen. Een gezin dat iets wil nalaten, is geen fiscale maas. Een vader die belegt voor zijn kind, is geen ongelijkheidsmachine. Een moeder die spaart voor later, is geen probleem voor de schatkist. Toch verschuift de taal. Eerst was vermogen opbouwen verstandig. Nu klinkt het verdacht. Eerst was nalaten aan je kinderen een teken van zorg. Nu wordt het gepresenteerd als iets waar de samenleving “recht” op heeft. Dat is de echte culturele draai Nederlanders beleggen niet meer alleen voor hun kinderen. Ze beleggen steeds vaker met het gevoel dat de overheid alvast meerekent. Een deel voor box 3. Een deel voor inflatie. Een deel voor toekomstige regels. En aan het einde: nog een deel bij overlijden. Dan moet je niet verbaasd zijn dat mensen hun vermogen anders gaan structureren, eerder gaan schenken, minder vertrouwen hebben of zich afvragen waarom ze überhaupt nog zo braaf zouden opbouwen. Een land dat gezinnen vertelt dat ze zelfstandig moeten zijn, maar hun zelfstandigheid telkens opnieuw belast, zaagt aan zijn eigen fundament. Want vermogen doorgeven is niet alleen economie. Het is continuïteit. Het is familie. Het is de gedachte dat jouw arbeid niet ophoudt bij jouw dood, maar nog iets mag betekenen voor wie na jou komt. Als de staat zelfs dat moment steeds meer naar zich toetrekt, verandert de burger langzaam van vader, moeder, kind en erfgenaam in iets kleiners. #belastingklimaat #middenklasse #vermogensopbouw

Column: De emotieloze bestuursklasse á €141.000 van Den Haag Sommige Kamerleden met een jaarsalaris van meer dan €141.000 kijken alsof ze per ongeluk in de Tweede Kamer zijn beland tijdens een verplichte Teams-vergadering over afvalscheiding. Geen vuur. Geen overtuiging. Geen zichtbaar besef dat achter hun dossiers complete gezinnen schuilgaan. Alleen die typische Haagse technocratische blik: Zwaar geïrriteerd dat burgers emoties blijven houden bij beleid dat hun leven verwoest. Het moderne politieke managementtype is namelijk resultaat gericht opgegroeid in een wereld van modellen, transitietabellen en gedragsdoelen. Boeren zijn uitstootprofielen geworden. Burgers datasets. Grenzen spreadsheets. En samenleving iets dat “gestuurd” moet worden. Je ziet het terug in die bijna verveelde lichaamstaal tijdens debatten over existentiële onderwerpen. Alsof het sluiten van familiebedrijven vergelijkbaar is met een update van een parkeerapp. En ondertussen groeit buiten Den Haag de woede tot het kookpunt. Vanwege, zowel het beleid zelf als de voelbare minachting. Die blik van: u valt me lastig met vragen waar ik geen antwoord op weet. U weet dat en dat doet u expres. Dat is misschien wel het gevaarlijkste wat een politieke klasse kan ontwikkelen: Zowel de arrogantie, Als de emotionele vervreemding van de vragen uit de bevolking die zij zegt te vertegenwoordigen. Want zodra bestuurders gewone mensen alleen nog bekijken via modellen, grafieken en stikstofberekeningen, verdwijnt direct ieder natuurlijk politiek instinct. Dan blijft alleen management over. Koud. Procedureel. En totaal losgezongen van het land waarover men regeert. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Politiek #DenHaag #Maatschappij

Column: de aftocht van Thom de Graaf Max von Kreyfelt Dinsdag verzamelen gedupeerde ouders zich bij de Raad van State. Om te vragen of ze misschien eindelijk hun eigen dossier mogen inzien. Dat is het niveau waarop Nederland inmiddels functioneert. Een burger die wil weten wat de overheid hem heeft aangedaan, wordt behandeld alsof hij probeert de lanceercodes van kernwapens te stelen. Aanleiding is het afscheid van Thom de Graaf. Zo’n Haags ritueel waarbij bestuurders elkaar toespreken met woorden als: “verbindend,” “integer,” “dienstbaar.” Een soort politieke wierookceremonie voor mensen die nooit zelf in de rij van de voedselbank belandden door een administratieve fout. Ondertussen staan buiten ouders die al jaren wachten op iets exotisch als: waarheid. Want het toeslagenschandaal bleek nog niet vernederend genoeg. Nederland besloot namelijk tot een indrukwekkend vervolg: Het Herstelschandaal™. Een bureaucratische horrorserie zonder einde, waarin iedere aflevering bestaat uit: verdwenen documenten, onbereikbare instanties, nieuwe formulieren, en ambtenaren die uitleggen dat “het proces zorgvuldig verloopt.” Dat laatste betekent: wij hopen dat u afhaakt vóór de afronding. Het fascinerende blijft de asymmetrie. De overheid weet alles van u. Uw inkomen. Uw aankopen. Uw bankrekening. Uw parkeerboetes. Waarschijnlijk zelfs hoe vaak u een frikandelbroodje koopt bij het tankstation. Maar zodra burgers vragen: “Mag ik mijn eigen dossier zien?” verandert Den Haag ineens in een combinatie van de CIA, de Stasi en een slecht functionerend callcenter. “Nee mevrouw, die informatie kunnen wij nog niet vrijgeven.” Voor wie is die informatie eigenlijk gevaarlijk? Voor de ouders? Of voor de mensen die het gedaan hebben? Want dát is natuurlijk de echte datakluis: niet documenten, maar aansprakelijkheid. En dus staan die ouders dinsdag niet alleen voor zichzelf. Ze staan daar voor iets dat ooit normaal was in een rechtsstaat: het idee dat de overheid óók aan regels gebonden hoort te zijn. Tegenwoordig klinkt dat als radicalisering. Nederland is immers een land geworden waar burgers binnen twee weken een boete krijgen bij een verkeerd ingevuld formulier, maar waar dezelfde overheid rustig tien jaar nodig heeft om toe te geven dat zij duizenden gezinnen financieel en psychologisch heeft gesloopt. En zelfs daarna volgt geen echte openheid, maar een “hersteltraject.” Alsof dezelfde mensen die uw huis in brand staken nu langskomen met een plantenspuit en een folder over vertrouwen. “Leuker kunnen wij het niet maken, wel eerlijker.” Prachtige slogan. Alleen blijkt eerlijkheid inmiddels begraven onder vijf bestuurslagen, twaalf overlegtafels en honderden zwartgelakte Woo-pagina’s. Dat is uiteindelijk de wrangste conclusie. Het toeslagenschandaal was geen fout in het systeem. Het wás het systeem. En het herstelschandaal bewijst vooral: de machine draait nog steeds. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #toeslagenschandaal #transparantie #overheid

Beste boer.. Waar heeft u vandaag naar zitten kijken? Je bedrijf staat al jaren op de rand van de afgrond door totaal gestoorde stikstofregels, natuurdoelen en onmogelijke eisen. Elke dag keihard werken, terwijl Den Haag het ene na het andere mes in je rug steekt. En dan kijk je vandaag naar dat stikstofdebat in de Tweede Kamer. Naar een totaal incapabele Laura Bromet van PRO.. Ze kan geen enkele confrontatie aan, vindt elke kritiek een persoonlijke aanval en zwijgt als het graf als ze met keiharde feiten wordt geconfronteerd door o.a. mevrouw de Vos. Feiten over de echte staat van de natuur. Feiten over wat haar beleid écht betekent voor gezinnen zoals dat van jou. Je ziet haar daar staan, een linkse ideoloog die nog strenger wil worden: meer onteigening, meer koeien weg, meer bedrijven kapot. Zonder ook maar een fatsoenlijk antwoord te geven. Zonder oog te hebben voor de mensen van vlees en bloed die dit land voeden. En jij zit thuis of op de tribune te kijken en je denkt: what the fuck? Worden hier gewoon feiten genegeerd terwijl mijn bedrijf, mijn levenswerk, mijn familie naar de kloten wordt geholpen? Voor wat? Voor een ideologie? Voor natuurdoelen die niet eens kloppen met de echte metingen? Dit is heel erg ziek. Dit is geen politiek meer. Dit is een totale disconnectie van de realiteit. Mevrouw Bromet, als je dit leest: fuck you! #stikstof #politiek #boeren

Het kabinet zal op donderdag officiële excuses aanbieden aan afstandsmoeders, -vaders en afgestane kinderen vanwege de rol die de overheid heeft gespeeld in de scheiding van gezinnen tussen 1956 en 1984, een gebeurtenis die grote emotionele schade heeft aangericht, zoals blijkt uit een recent onderzoek onder leiding van commissie-De Winter. #ExcusesAfstandsmoeders #AdoptieGeschiedenis #OverheidVerantwoordelijkheid

Ben zo ontzettend klaar met dit soort walgelijke leugens over Nederlandse gezinnen. Zowel in mijn eigen jeugd bij mijn ouders als nu binnen mijn eigen gezin mag iedereen die op bezoek komt mee eten. En zijn er kruiden in huis. En rijst, pasta, wraps en niet alleen aardappelen. Is er vlees genoeg en zijn er toetjes! Koffie, thee, limonade en drank! Dat constante wegzetten van Nederlanders als gierige, niet hartelijke mensen door allochtonen waarvan hun ouders of voorouders naar ons land zijn gekomen omdat hun eigen land niet voor hen kon zorgen, ben ik echt zo ontzettend klaar mee! Het is pure discriminatie en zijn hardnekkige vooroordelen die ze in stand houden dmv leugens #Nederland #Discriminatie #Vooroordelen

India, het land met de grootste bevolking ter wereld, heeft zich nog nooit voor een WK voetbal geplaatst ondanks FIFA's miljoeneninvesteringen in jeugdopleidingen, omdat de sportcultuur, prioriteiten van gezinnen en een dominantie van cricket het voetballeven in India belemmeren. #Voetbal #India #WKkwalificatie

In zijn artikel schetst Sergey Maidukov de persoonlijke impact van de oorlog in Oekraïne, waarbij hij de angsten en onzekerheden van gezinnen benadrukt die hun geliefden mogelijk moeten verliezen aan het conflict, en de tragische realiteit dat veel mannen, en vaders, nu met een onbekende toekomst aan het front worden geconfronteerd. #Oekraïne #oorlog #mensenrechten

In haar opinieartikel beschrijft Marcia Luyten de vernedering die gezinnen met financiële problemen ervaren terwijl ze in de rij staan voor gratis voedsel, temidden van een wereld die wordt gedomineerd door glamour en rijkdom, en pleit ze voor meer bewustzijn en medeleven binnen de samenleving ten aanzien van de gevolgen van armoede op kinderen en hun ontwikkeling. #armoede #gezondheid #onderwijs

Dorien Norbruis verloor haar 16-jarige dochter Anna na een ernstig ongeluk waarbij zij zwaargewond raakte en uiteindelijk overleed, en richtte een stichting op om gezinnen te steunen met kinderen met niet-aangeboren hersenletsel, terwijl ze zelf door een zware periode van rouw en depressie ging. #Hersenletsel #Rouwverwerking #Zorgkosten

Voor het harteloze en eerloze ontslag als militair.   Voor de gebrekkige opvang en huisvesting.   Voor niet gezien en in de steek gelaten worden.   Voor het onvervulde verlangen naar thuis.   Voor het verdriet en de pijn in zoveel Molukse gezinnen.   Daarvoor bied ik vandaag namens de Nederlandse regering excuses aan.   Het is niet alleen hoog tijd. Het is ook nodig. #excuses #militairen #herkenning

Voor het harteloze en eerloze ontslag als militair. Voor de gebrekkige opvang en huisvesting. Voor niet gezien en in de steek gelaten worden. Voor het onvervulde verlangen naar thuis. Voor het verdriet en de pijn in zo veel Molukse gezinnen. Daarvoor bied ik vandaag namens de Nederlandse regering excuses aan.

Voor het harteloze en eerloze ontslag als militair, voor de gebrekkige opvang en huisvesting, voor niet gezien en in de steek gelaten worden, voor het onvervulde verlangen naar thuis, voor het verdriet en pijn in zoveel Molukse gezinnen, daarvoor bied ik vandaag namens de Nederlandse regering excuses aan.

Nederland biedt excuses aan de eerste generatie Molukkers voor het onrecht dat hen is aangedaan, maar volgens schrijver Sylvia Pessireron komen deze excuses te laat voor de 3.500 KNIL-militairen en hun gezinnen die gedwongen naar Nederland zijn gebracht en nooit terug mochten. #Molukkers #Excuuses #Nederland

Hoe duidelijk wil je het hebben? 81% van de deelnemers is het oneens met de stelling dat het stikstofbeleid van Jetten noodzakelijk is. En 90% vindt dat er alternatieven zijn die minder impact hebben op boerengezinnen. Toch dendert het huidige beleid door. Mensen, wees op je hoede. Deze plannen leiden tot een kaalslag op het platteland. Niet alleen boeren worden geraakt. De gevolgen treffen de hele keten: van veehandelaren en transportbedrijven tot dierenartsen, voerleveranciers, loonwerkers, erfbetreders en winkels zoals Welkoop. Achter iedere boerderij staan tientallen ondernemers, werknemers en gezinnen die afhankelijk zijn van een gezonde agrarische sector. Als de politiek blijft kiezen voor gedwongen krimp in plaats van werkbare oplossingen, raakt dat niet alleen de boer, maar de leefbaarheid en economie van heel veel regio’s in Nederland. #stikstofbeleid #boeren #platteland

Henk Vermeer over de rampzalige stikstofplannen: 'Boeren mogen geen producten meer maken waar de wereld om zit te schreeuwen. De wereld voedselvoorraad is hard aan het dalen.' - De milieuzones rondom de natuurgebieden gaan veel pijn doen? "Als die doorgevoerd worden, dan worden daar duizenden bedrijven, duizenden gezinnen de dupe van." "En dat betekent ook nog dat al die grond waar ze dan op zitten afgewaardeerd moet worden. Dus minimaal acht miljard, misschien wel meer dan tien miljard moet er dan besteed worden om mensen iets niet te laten doen waar ze goed in zijn." "En niet meer producten mogen maken waar de wereld om zit te schreeuwen. De wereld voedselvoorraad is hard aan het dalen." "Zeker door de hoge kunstmestprijzen gaan in heel veel landen de oogsten echt tegenvallen het komende half jaar." #Stikstofcrisis #Landbouw #Voedselzekerheid