Search

Column: Wie heeft baat bij de complotdenker? Lisa Loeb is comédienne. Samen met Daniël Paarlberg onderzoekt ze complottheorieën. Ze maakten een podcast, schreven een boek en schuiven aan om uit te leggen waarom mensen erin geloven. Een comédienne als expert. Prachtige ontwikkeling. Vroeger onderzocht een journalist een mogelijk complot. Tegenwoordig legt een comédienne uit waarom u denkt dat er een is. Maar misschien onderzoeken we de verkeerde mensen. Wie heeft eigenlijk belang bij het begrip complotdenker? De burger alvast niet. Die promoveert van iemand met een vervelende vraag tot onderzoeksobject. Stel dat iemand vermoedt dat de overheid informatie achterhoudt. Vroeger dacht een journalist: interessant, laten we die overheid onderzoeken. Nu luidt de vraag: waarom wantrouwt deze burger de overheid? Een subtiel verschil. De overheid verdwijnt uit de verhoorkamer en de burger mag plaatsnemen. Psychologen, sociologen en desinformatie-experts leggen uit hoe angst, onzekerheid en sociale media burgers rare dingen laten denken. Wat de overheid precies heeft uitgespookt, komt later wel. Misschien. Voor instituties is dit comfortabel. Overheden hebben gelogen. Bedrijven verzwegen belangen. Banken manipuleerden. Farmaceutische bedrijven zijn veroordeeld wegens misleiding. Politici hielden informatie achter. Daarom hadden we ooit onderzoeksjournalisten. Watergate begon tenslotte niet met een symposium over mensen die Nixon wantrouwden. Nu hebben we het woord complotdenker. Een schitterende uitvinding. Je hoeft een verdenking niet te weerleggen. Je kunt eerst degene die haar uitspreekt classificeren. Reptielen. 5G. WEF. Corona. Farma. Geheime diensten. Alles in dezelfde grabbelton en flink schudden. De krankzinnigheid van het ene verhaal besmet de geloofwaardigheid van het andere. Zo ontstaat een industrie die niet onderzoekt of instituties de waarheid spreken, maar waarom burgers eraan twijfelen. Wie profiteert daarvan? Iedere machthebber die liever over wantrouwen praat dan over de oorzaak ervan. Dat betekent niet dat Loeb en Paarlberg door iemand zijn gestuurd. Daar is geen bewijs voor. Bovendien levert die beschuldiging vermoedelijk aflevering 61 van De Complottenpiramide op. Niemand hoeft opdracht te geven. Een goed frame werkt vanzelf. Talkshows nemen het over. Universiteiten onderzoeken het. Beleidsmakers spreken over desinformatie. En de journalistieke vraag verandert. Niet meer: wat doet de macht? Maar: waarom vertrouwt u de macht niet? Daarmee hebben we het perfecte complot gevonden. Geen geheime vergaderingen, duistere genootschappen. Geen enveloppen onder tafel. Alleen de consensus dat vooral degene met argwaan nader onderzocht moet worden. En als hij blijft volhouden? Dan hebben we gelukkig altijd nog een comédienne om uit te leggen wat er met hem aan de hand is. De macht kan blijven zitten. De burger ligt inmiddels op de sofa. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #complottheorieën #wantrouwen #desinformatie

Wierd Duk over XR: 'De instituties heulen met hen.' "Het maatschappelijk probleem is dat deze mensen vrij spel hebben omdat de instituties heulen met hen, zoals de politie, zoals openbaar bestuur en een heel groot deel van de politiek." "Dit zijn gewoon pionnen van de gevestigde progressieve orde. Daarom gebeurt er niks tegen hen en krijgen die voetbalsupporters een lat in hun nek." #instituties #maatschappelijkprobleem #voetbalsupporters

De selectieve blindheid van Sharon Dijksma Toen ik las dat de Utrechtse burgemeester Sharon Dijksma bewust geen aangifte deed van de bestorming van de raadszaal door Pro-Palestina-demonstranten en Extinction Rebellion-aanhangers, dacht ik even: dit is het zoveelste voorbeeld van bestuurders die wegkijken, onderdeel van de selectieve rechtsstaat waarin wij inmiddels lijken te leven. Maar toen raadslid @yvonne_hessel wél aangifte deed, de @politie onderzoek instelde, het dossier naar @Het_OM stuurde en dat dossier daar vervolgens simpelweg 'zoekraakte', kreeg ik toch het sterke vermoeden dat er meer speelde. U denkt misschien: wat slordig dat zo'n dossier zoekraakt. En dat is zonder meer het geval. Dit is ambtelijke nalatigheid en onzorgvuldigheid met een hoofdletter. Maar wanneer u iets verder uitzoomt, ziet u misschien iets anders. Iets wat veel zorgelijker is dan slordigheid alleen. Het gaat namelijk om een patroon. Een patroon waarin ordeverstoorders die de bestorming van een democratische instelling tot politiek instrument maken, opvallend vaak op begrip of terughoudendheid van de overheid kunnen rekenen. Dijksma, als hoofd van de driehoek burgemeester, politie en Openbaar Ministerie, zei over de mogelijke celstraffen tot vier jaar: ‘Ik geloof niet dat er iemand is die dat hen wil aandoen.’ Maar dat is een opmerkelijke uitspraak voor een burgemeester. In een goed functionerende rechtsstaat bepaalt namelijk de rechter welke straf passend is, niet de burgemeester. En toch is dat precies de indruk die achterblijft. De ordeverstoringen in de raadszaal bleven zonder strafrechtelijke gevolgen, terwijl die daarbuiten wél werden aangepakt. En nu blijkt dat het dossier van de enige serieuze aangifte spoorloos is verdwenen? Ik zal hier niet beweren dat Dijksma deze aangifte persoonlijk achter een archiefkast heeft gegooid of door de papierversnipperaar heeft gehaald, daarvoor ontbreekt ieder bewijs. Maar de timing, de eerdere bewuste keuze om geen aangifte te doen en de uitspraak over celstraffen maken de geur van een beerput onmiskenbaar. En die beerput stinkt naar de morele rot van een burgemeester die kennelijk de grens tussen protest en intimidatie laat vervagen wanneer de daders de 'juiste' ideologie aanhangen. De bestormers van de Utrechtse raadszaal zijn geen argeloze activisten. Zij hangen het gedachtegoed aan van een terreurorganisatie die op 7-oktober 2023 een barbaarse pogrom uitvoerde: vrouwen verkrachtte, baby’s vermoordde, families levend verbrandde en gijzelaars meesleepte de donkere tunnels onder Gaza in. Zij maken democratische vergaderingen onmogelijk en verwachten vervolgens dat de overheid hen met fluwelen handschoenen behandelt. En Dijksma wekt op zijn minst de indruk dat daarvoor opvallend veel begrip bestaat. Vergelijk dit even met hoe dezelfde bestuurders reageren wanneer boeren, coronademonstranten of andere burgers, die niet binnen het gewenste ideologische kader passen, de openbare orde verstoren. Dan is de rechtsstaat opeens keihard, celstraffen geen taboe en de dossiers liggen prompt bovenop de stapel. In dit geval verdwijnt een aangifte in de verstikkende mist van de bureaucratie. Wie deze gebeurtenissen naast elkaar legt, kan zich moeilijk aan de indruk onttrekken dat hier meer speelt dan louter bureaucratische slordigheid: het is een keuze. Een keuze die een duidelijke boodschap afgeeft: als je de ideologie van de Palestijnse zaak omarmt, inclusief de ontkenning van Israëls bestaansrecht en de verheerlijking van 7-oktober, dan mag je de raadszaal bestormen zonder consequenties. Terwijl Dijksma zich presenteert zich als hoedster van de openbare orde en de rechtsstaat faciliteert zij kennelijk een climate of impunity voor wie de democratische instituties ondermijnt onder het mom van ‘klimaat’ of ‘Palestina’. Zij creëert daarmee precies de condities waaronder de extremisten kunnen floreren, als zwarte schimmel tegen een vochtige binnenmuur. Deze extremisten krijgen namelijk de zekerheid dat de staat niet zal optreden. En die constatering is vernietigend. Niet alleen voor de geloofwaardigheid van het Utrechtse gemeentebestuur, maar voor de rechtstaat, voor het fundamentele principe dat de wet voor iedereen geldt, dat iedereen voor de wet gelijk is. Zij spreekt over proportionaliteit terwijl zij de realiteit van intimidatie, de intenties van de activisten en de consequenties voor de democratie negeert. Dat is geen zorgvuldige afweging. Dat is selectieve blindheid. En het is vernietigend voor het vertrouwen in de rechtstaat. #Rechtsstaat #Democratie #Activisme

Journalist Xenia Fedorova, a prominent pro-Russian voice in the French media and head of RT France, must leave the country due to accusations of spreading disinformation and undermining trust in French institutions, while her lawyers appeal against this decision and point to an attack on freedom of speech. (translated)

Al 20 jaar worden PVV’ers stelselmatig buiten de instituties en het openbaar bestuur gehouden. Maar ondertussen wordt zo’n iemand wethouder van nota bene onze hoofdstad. “Meer airco’s zorgen voor meer ongelijkheid. En de temperatuur stijgt met 2 graden.” https://t.co/SxS1y3zq5q #politiek #ongelijkheid #klimaat

Mooi hoe @tdenooijer in zijn eentje het muffe blazoen van de functie "wethouder" oppoetst. Van ambtelijk parkeerbaantje naar revolutionaire buitenpost. Een van de eerste grote stappen in de lange lange mars door de vermolmde en vergiftigde instituties. Heel Nederland ziet wat de mogelijkheden zijn. #politiek #verandering #inspiratie

Column; GANGSTERS AAN DE MACHT Max von Kreyfelt Geen notulen. Geen herinneringen en verantwoordelijkheid. Wonderlijk hoe dat werkt in Den Haag. Voor iedere parkeerbon bestaat een dossier van zes pagina’s, maar voor de meest ingrijpende vrijheidsbeperkingen uit de recente Nederlandse geschiedenis blijkt plotseling collectief geheugenverlies te gelden. Niemand weet meer precies wie wat besloot. Niemand herinnert zich waarom grondrechten werden opgeschort. Niemand kan uitleggen waarom burgers van hun werk, familie, horeca, sportclub of samenleving werden uitgesloten. Geen notulen. Geen actieve herinnering. En geen schuldigen. Wat een fenomenale bestuurlijke uitvinding. Miljoenen Nederlanders werden onder druk gezet. Mensen verloren banen. Ouderen stierven geïsoleerd. Kinderen raakten beschadigd. Demonstranten werden weggezet als staatsgevaarlijk. Artsen geïntimideerd. Kritische burgers gecensureerd. Maar zodra de vraag komt wie daar politiek verantwoordelijk voor was, verandert de Haagse bestuurselite ineens in een groep verwarde goudvissen. “Daar kan ik mij niets van herinneren.” Natuurlijk niet. Want notulen zijn gevaarlijk als later blijkt dat “de wetenschap” vooral bestond uit paniek, groepsdruk en politieke beeldvorming. En precies daarom voelt het voor steeds meer mensen niet meer als bestuur, maar als een collectief gangsters dat zichzelf beschermt. Mark Mark Rutte met zijn beroemde geheugenmist. Ferd Grapperhaus die wetten handhaafde waar hij zichzelf vrolijk niet aan hield. En NCTV-topman Aalbersberg, de man van dreigingsbeelden, gedragssturing en permanente crisisretoriek. Het waren geen tragische vergissingen meer. Het werd een bestuurscultuur. Een systeem waarin macht zichzelf beschermt met commissies, onderzoeksraden, Wob-lakwerk en verdwenen herinneringen. En Hugo de Jonge? Die oogde steeds vaker als het enthousiaste tussenradertje dat iedere week opnieuw kwam uitleggen waarom nóg meer dwang eigenlijk “voor uw veiligheid” was. Het cynische is misschien nog wel dit: Dezelfde bestuurlijke klasse die burgers voortdurend waarschuwt voor “ondermijning van de democratie”, heeft zelf het vertrouwen in overheid, media en instituties in recordtempo gesloopt. Door arrogantie zonder consequenties. En zolang niemand echt verantwoordelijk wordt gehouden, blijft precies dát het signaal aan de bevolking: macht hoeft zich in Nederland niet te verantwoorden. Het blijft (nog) onbestraft! 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #Politiek #Bestuur

Niet het functioneren van, maar het vertrouwen in instituties wordt als leidraad gebruikt om de staat van de rechtsstaat te duiden. Wie, net zoals @gideonvmeijeren, kritiek levert op het falen van de overheid, wordt terzijde geschoven en verdacht gemaakt. De omgekeerde wereld! https://t.co/bY2nydJMxW #rechtsstaat #overheid #vertrouwen

Open brief aan John de Mol Beste John, U bent misschien wel de machtigste mediaman van Nederland. U begrijpt kijkcijfers, sentiment, timing en psychologie beter dan bijna wie dan ook. U voelde decennia lang haarfijn aan waar mensen naar wilden kijken en vooral wanneer ze ergens klaar mee waren. Daarom is het interessant dat juist de traditionele media nu massaal het contact met het publiek verliezen. Niet een beetje. Structureel. Het vertrouwen daalt. De interesse verdwijnt. Jongeren lopen weg. En miljoenen mensen zoeken hun informatie inmiddels buiten de klassieke redacties om. Toch klinkt vanuit Hilversum vooral verwarring. Alsof men niet begrijpt wat er gebeurd is. Maar misschien begrijpt u het wél. Want ergens onderweg veranderde journalistiek van nieuwsgierigheid naar opvoedkunde. Van controleren van macht naar begeleiden van publiek gedrag. Van pluriformiteit naar morele choreografie. Niet overal. Niet altijd. Maar vaak genoeg om zichtbaar te worden. Tijdens corona zagen miljoenen Nederlanders iets merkwaardigs ontstaan: vrijwel alle grote redacties dachten ineens hetzelfde, twijfelden op hetzelfde moment aan dezelfde mensen, en nodigden opvallend vaak exact dezelfde experts uit. Dat voelde voor veel burgers niet meer als journalistiek. Dat voelde als afstemming. Daarna volgden Oekraïne, stikstof, migratie, klimaat, censuur, digitale controle, Europese machtsoverdracht — en telkens opnieuw leek het debat smaller te worden naarmate de maatschappelijke impact groter werd. Kritische vragen verdwenen niet letterlijk. Ze werden subtiel sociaal verdacht gemaakt. En juist dát hebben mensen gevoeld. Niet iedereen kon het perfect formuleren. Maar miljoenen burgers herkenden instinctief wanneer informatie niet langer bedoeld was om hen vrij te laten denken, maar om hen binnen acceptabele grenzen te laten blijven. Dus nee: het internet heeft het vertrouwen niet kapotgemaakt. De media zelf hebben dat gedaan. Niet door fouten te maken — fouten horen bij journalistiek. Maar door te stoppen met het serieus toelaten van fundamentele twijfel. En misschien is dat wel de grootste crisis van deze tijd: niet dat mensen “afhaken van nieuws”, maar dat complete instituties hun geloofwaardigheid langzaam hebben ingeruild voor nabijheid tot macht. U kent televisiepsychologie. U weet dat kijkers één ding feilloos aanvoelen: onechtheid. Mensen accepteren een mening. Zelfs propaganda. Maar wat ze uiteindelijk niet verdragen, is het gevoel gemanipuleerd te worden terwijl men ondertussen blijft beweren volledig objectief te zijn. Daarom groeit sociale media. Niet omdat alles daar waar is. Maar omdat daar tenminste nog zichtbaar wordt getwijfeld, gevochten, gezocht en botsend gedacht. Rommeliger. Soms hysterisch. Maar levend. De klassieke media ogen daarentegen steeds vaker als perfect verlichte studio’s waarin niemand nog werkelijk verrast mag worden. Misschien ligt daar juist een historische kans voor iemand als u. Niet nóg een format. Niet nóg een talentenjacht. Maar een platform waar echte journalistieke spanning terugkeert. Waar mensen met fundamenteel verschillende visies elkaar ontmoeten zonder vooraf moreel gesorteerd te zijn. Waar nieuwsgierigheid belangrijker is dan narratiefdiscipline. Nederland snakt daar meer naar dan Hilversum denkt. Met vriendelijke groet, Max von Kreyfelt #journalistiek #media #vertrouwen

Maarten, de ironie druipt ervan af. Jij, als wetenschapsjournalist van een krant die jarenlang kritiekloos meedeed aan het narratief van Fauci & co, roept nu 'de democratie is in gevaar' omdat eindelijk eens documenten openbaar worden die laten zien hoe dissidente wetenschappers werden gecanceld, lab-leak-hypotheses werden gesmoord en gain-of-function-onderzoek onder Amerikaanse vlag in Wuhan werd gefinancierd. Wat blijkt hier onomstotelijk uit? Voornamelijk dat wetenschap al lang geen zuivere zoektocht naar feiten en waarheid meer is. Het is te vaak 'wie betaalt, bepaalt'. En jij bent altijd haantje de voorste als iemand het narratief durft te betwisten: da's gelijk een 'anti-wetenschapper' of 'complotdenker'. Dat soort smerige verdachtmakingen kennen we maar al te goed uit jouw kringen, van klimaat tot corona, van gender tot de oorsprong van het virus. Misschien moet je eens in de spiegel kijken @mkeulemans? De echte bedreiging voor de wetenschap is niet transparantie of kritiek op machtige instituties. Het is de realisatie dat 'de experts' de 'wetenschappers' vaak helemaal niet integer zijn. En zeg eerlijk, dat voelt behoorlijk ongemakkelijk, hè? #FollowTheMoney #Wetenschap #Transparantie #VrijheidVanMeningsuiting

Wierd Duk over de stikstofplannen: 'De hele samenleving en de instituties zijn doordrongen van dit soort activistisch groen denken. Ook rechters zijn daar geneigd in mee te gaan.' - Er zijn uitspraken geweest van rechters die hebben gezegd: jullie moeten eerst aan stikstofherstel doen voordat je weer kan gaan bouwen. Wierd Duk: "Ik bedoel, de hele samenleving en de instituties zijn doordrongen van dit soort activistisch groen denken." "En uiteindelijk, je mag het niet zeggen, constateer ik dat ook rechters daar geneigd zijn in mee te gaan. En zo krijg je dat land nooit meer van het slot natuurlijk." "Ik bedoel, er hoeft maar ergens bijvoorbeeld een heel klein beetje meer stikstof in zo'n weiland ontdekt te worden en er wordt weer een boer onteigend bij wijze van spreken." Jeanneau van Beurden vult aan: "Er is gezegd dat de natuur niet verder mocht verslechteren en daar toetst de rechter heel streng op. En daardoor zit je nu vast." "Precies. Maar dan gaan we dus ook uit van bepaalde kwaliteit van wat de natuur zou moeten hebben. Dat zijn al aannames. Dat is ideologisch." #Stikstofcrisis #GroeneIdeologie #Rechters

‘Jarenlang leek het erop dat de zaak nooit inhoudelijk door een rechter zou worden beoordeeld. Aanvankelijk legde het Openbaar Ministerie de bestuurder die haar aanreed een strafbeschikking van 1500 euro op wegens onvoorzichtig rijgedrag. Daarmee werd de dood van haar kind afgedaan met een boete. „Onverteerbaar.” Samen met slachtofferadvocaat Sébas Diekstra begon zij daarom een zogenoemde artikel 12-procedure om alsnog vervolging af te dwingen. Ze wonnen: er moest verder onderzoek komen.’ Zou er nou niemand zijn bij het @Het_OM die zich doodschaamt dat er zes jaar gevochten moest worden om via een artikel 12-procedure af te dwingen dat de ‘Duitsers’ (volgens nagenoeg alle media) voor de rechter zouden komen? Nee, hè. Onze instituties, of je nu kijkt naar de Belastingdienst, de politie, de rechtspraak of het OM, hebben zich gekeerd tegen het eigen volk. De @telegraaf: #Justitie #Rechtsstaat #Slachtofferrechten

In een recent referendum heeft een meerderheid van de Zwitsers, ongeveer 55 procent, gestemd tegen het voorstel van de radicaal-rechtse SVP om de bevolking van het land te beperken tot tien miljoen inwoners, waarbij alle relevante instituties tegen het initiatief waren en de economische gevolgen werden onderstreept. #Zwitserland #immigratie #referendum

Oh Nederlanders, wat hebben we toch een gigantisch probleem met geïnstitutionaliseerde Jodenhaat. Wat hebben we toch een schrijnend gebrek aan historisch inzicht en lerend vermogen. De podcast met de auteurs van de absolute must-read ‘Het 7 oktober-effect’, dr. Amanda Kluveld en dr. Eliyahu Sapir, biedt belangrijke inzichten. De positie van Joodse studenten en medewerkers binnen de Nederlandse universiteiten is sinds de gruwelijke pogrom van Hamas op Israëlische Joden ernstig verslechterd. In ieder ontwikkeld westers land, in iedere vrije samenleving, zou ieder weldenkend mens natuurlijk precies het omgekeerde hebben verwacht, namelijk steun voor de beschaving en afschuw voor het genocidale neofascisme dat zich vermomt als Palestinisme. Maar helaas: er woedt een oorlog die gericht is op de vernietiging van Israël, op de uitroeiing van de Joden van de rivier tot de zee. En precies die oorlog wordt óók uitgevochten op de Nederlandse campus. De onderliggende mechanismen zijn niet nieuw: Joodse studenten en medewerkers trekken zich terug, verbergen hun identiteit en verliezen ieder vertrouwen in juist de instituties die hen zouden moeten beschermen. Oók binnen de Joodse gemeenschap zelf leidt de huidige situatie tot spanningen. Een deel van het Nederlandse Joodse leiderschap zucht onder de druk van bestuurders, politici en de heersende deugdynamiek binnen de gevestigde orde. De groepsdruk om je uit te spreken vóór Palestina blijkt enorm. Zo beschrijft Sapir hoe studenten werden geacht hun handen in rode verf te dompelen als uiting van solidariteit. Wie daar niet aan meedeed, liep het risico op sociale uitsluiting en op vijandigheid. Het meest schrijnende is misschien nog wel de vanzelfsprekendheid waarmee dit alles plaatsvindt. Joodse studenten die hun studie opgeven, zonder dat iemand vraagt waarom. Medewerkers die collega’s en vrienden verliezen. Joden die opnieuw gedwongen worden om zichzelf onzichtbaar te maken. Het wordt de hoogste tijd dat iedere gezond verstand-Nederlander, hoog opgeleid of niet, opstaat en onvoorwaardelijk vóór, achter en naast de Joodse gemeenschap gaat staan. We moeten duidelijk maken dat de huidige zio-gaschamberlighting onaanvaardbaar is en dat geen énkele Jood gedwongen mag worden zich uit te spreken vóór of tegen wat dan ook, waar dan ook en door wie dan ook. Want wanneer Joden zich niet meer veilig voelen, is dat altijd een teken dat er iets fundamenteel mis is met de samenleving waarin zij leven. Link: https://t.co/P39Hydui0W Fragment: #Jodenhaat #Solidariteit #Universiteiten

Column: Geen woning. Geen toekomst. Maar wél het front. Er zit iets wrangs in de manier waarop de politiek over jongeren spreekt. Aan de ene kant krijgen ze dagelijks te horen dat ze “hun verantwoordelijkheid moeten nemen”, “solidair moeten zijn” en “de democratie moeten verdedigen”. Aan de andere kant mogen diezelfde jongeren tot hun vijfendertigste in een bezemkast wonen voor 1400 euro per maand, mits ze überhaupt nog een voordeur kunnen vinden. Welkom in het Nederland van 2026: waar een studentenschuld normaal is, een koopwoning sciencefiction, en een huurcontract meer exclusiviteit heeft dan een backstagepas bij Lowlands. Maar ondertussen verschijnen dezelfde bestuurders wél bloedserieus op televisie om te praten over “weerbaarheid”, “dienstplicht”, “NAVO-verplichtingen” en de bereidheid van jongeren om te vechten voor vrijheid en vaderland. Welk vaderland precies? Dat land waar starters geen huis kunnen kopen omdat complete wijken zijn opgekocht door pensioenfondsen en internationale investeringsmaatschappijen? Dat land waar jongeren permanent horen dat ze “te hoge verwachtingen” hebben wanneer ze simpelweg een betaalbare woning zoeken? Dat land waar een werkende twintiger met een modaal inkomen tegenwoordig financieel minder bewegingsruimte heeft dan zijn ouders met één salaris in 1987? De politieke elite lijkt verbaasd dat de emotionele binding tussen jongeren en samenleving afneemt. Alsof loyaliteit ontstaat uit stikstofrapporten, QR-codes, flexcontracten en eindeloze klimaatheffingen. Alsof mensen uit liefde bereid zijn offers te brengen voor een systeem dat hen structureel buitensluit. Een generatie die geen zekerheid bezit, ontwikkelt ook geen verbondenheid met instituties. Dat is geen onwil, maar een psychologisch effect, Vroeger bouwde een samenleving nog aan loyaliteit. Een vaste baan. Een betaalbaar huis. Een gezin. Een toekomst. Nu bouwt men vooral aan “transities”. Woningtransitie. Energietransitie. Voedseltransitie. Mobiliteitstransitie. Alles transformeert behalve het leven van jongeren zelf. Dat blijft stilstaan in een overprijsde studio van 22 vierkante meter met schimmel in de badkamer en een studieschuld als interieurdecoratie. En dan klinkt vanuit Den Haag de morele oproep: “Jullie moeten klaarstaan om onze waarden te verdedigen.” Maar waarden zonder perspectief worden abstracte slogans. Mensen verdedigen geen beleidsdocument. Mensen verdedigen een identiteit. Een land waar je kunt wonen. Leven. Opbouwen. Wortelen. Niet een systeem waarin complete generaties economisch worden uitgeknepen terwijl vastgoedfondsen recordwinsten boeken en politici elkaar feliciteren met “historische woondeals” die vooral bestaan uit PowerPointpresentaties en persfoto’s met bouwhelmen. Het probleem; minder jongeren hebben het gevoel dat dit land óók bereid is iets voor hén op te offeren. 📌 Reist u met me mee? https://t.co/AGK5WlSz0h 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Jongeren #Woningnood #Toekomst

Linkse activisten in onze instituties. Commissariaat voor de Media als roeptoeter van Bij1. Ondertussen worden PVV’ers overal buiten gesloten. #inclusie #inclusie #vrijheidvanmeningsuiting #politiek

De #moord op de 18-jarige #HenryNowak leidt tot rellen in Groot-Brittannië Schokkende politiebeelden gaan viraal van hoe een agent in #Southampton de neergestoken Nowak in de boeien slaat, terwijl hij voor zijn leven vecht. De dader van de moord beweerde dat hij racistisch was bejegend, waarop de gruwelijke daad volgde. Rechtse politici vinden dit geen incident, maar gevolg van een dubbele standaard binnen instituties. Oud-politiechef @SchaepmanSander schuift aan. #NieuwsvandeDag #moord #Southampton #nieuws

Zo ziet het eruit als je als bestuurder de verbinding met de samenleving volledig bent kwijtgeraakt. Zo ziet het eruit als het proces belangrijker is dan het resultaat. Zo ziet het eruit als je de democratie van de instituties belangrijker vindt dan de democratie van de burgers. Zo ziet het eruit als je Brusselse bureaucraten hoger aanslaat dan het eigen volk dat je hoort te dienen. En dan vier je na 100 dagen vol trots dat je “op de goede weg” bent… terwijl de rest van Nederland allang is afgehaakt. #democratie #samenleving #bestuur

Brits student Henry Nowak (18) werd met een ceremonieel zwaard neergestoken door Vickrum Digwa uit India. Digwa’s familie hielp mee om een leugen te fabriceren door Henry af te schilderen als “racist” en het zwaard te verstoppen. Na herhaaldelijk aandringen zijn de bodycambeelden inmiddels openbaar gemaakt. Nadat de politie eindelijk op locatie was, hebben de agenten de bloedende Henry geboeid terwijl ze sarcastische opmerkingen maakten en lachten toen Henry aangaf gestoken te zijn en niet te kunnen ademen. Meermaals gaf Henry dit aan, de politie nam hem niet serieus. Uiteindelijk is Henry met handboeien om doodgebloed op de grond. Digwa en zijn familie stonden erbij en keken ernaar. Dit is het resultaat van jarenlange anti-blanke sentimenten vanuit de media, instituties en politiek. Ook in Nederland herkennen we deze sentimenten. En over media gesproken: waarom zijn de Nederlandse media hier zo stil over? Rust in vrede, Henry. 🕊️ #JusticeForHenry #Racism #PoliceBrutality