Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Dit ondermijnt ieder kabinet dat een activistische groep ambtenaren onwelgevallig is. In combinatie met het corporatisme en de vele belangengroepen die allemaal betrokken worden bij de politieke besluitvorming is/wordt ons land onbestuurbaar en wordt de representatieve democratie en klassieke rechtsstaat verder ondermijnd. “Verder”, omdat die ondermijning al heeft plaatsgevonden door bv klimaat- en stikstofwetten.⬇️ #Politiek #Democratie #Bestuur
In this article, Thomas Hogeling discusses how politicians are often focused on creating powerful images around migration, such as the recent situation in Ceuta, and how these images influence public opinion, while the reality is often more complex than the visual representation suggests. (translated)
Column: Maak de Tweedekamer overbodig. Max von Kreyfelt De Tweede Kamer is wel het duurste toneelgezelschap van Nederland geworden. Een gebouw vol mensen die permanent praten over “de stem van de burger”, terwijl die burger eens in de vier jaar een rood potlood mag vasthouden voordat hij weer de wachtkamer van de democratie in wordt gestuurd. Dat heet dan representatieve democratie. Een prachtig systeem uit de tijd van postkoetsen, ganzenveren en gaslantaarns. Maar inmiddels leven we in een samenleving waarin miljoenen Nederlanders binnen drie seconden geld kunnen overmaken, aandelen kopen, videobellen met Australië en complete bedrijven digitaal kunnen runnen. Alleen democratie moet blijkbaar nog functioneren alsof Thorbecke ieder moment kan binnenlopen met een paardenkoets vol papier. Dus misschien is het tijd voor iets revolutionairs simpels: maak naast de Tweede Kamer een nationale burgervereniging van 1,5 miljoen aangesloten Nederlanders die digitaal meestemt over alle moties en wetsvoorstellen die in de Kamer worden ingebracht. Alles openbaar, realtime en zichtbaar. Iedere motie die in de Tweede Kamer verschijnt, verschijnt automatisch ook in de app van het burgerparlement. Migratie. Oekraïne. Belastingen. Klimaatwetten. EU-beleid. Censuurmaatregelen. Miljardenfondsen. Stikstofbeleid. Permanent stemmen. Dan ontstaat iets waar Den Haag doodsbenauwd voor is: een directe vergelijking tussen wat politici doen en wat burgers daadwerkelijk willen. Want ineens zien we zwart op wit hoe vaak Kamerleden iets compleet anders stemmen dan de bevolking. Dan verdwijnt ook het toneelspel van: “de mensen willen dit.” Nee. Dan kunnen we het controleren. En dat is precies waar het huidige systeem zenuwachtig van wordt. Want de moderne politieke klasse houdt van burgerparticipatie, zolang burgers in kringetjes praten onder begeleiding van een procesmanager van D66. Maar echte macht? Echte directe invloed? Dat wordt ineens “gevaarlijk populisme”. Opmerkelijk genoeg vinden dezelfde mensen digitale controle van banktransacties, CO₂-registratie, digitale identiteit en massasurveillance technologisch prima uitvoerbaar, maar digitaal stemmen door burgers? Dat zou onmogelijk zijn. Wonderlijk. Blijkbaar vertrouwt de overheid technologie alleen wanneer die tegen burgers gebruikt kan worden, niet wanneer burgers haar tegen de overheid kunnen gebruiken. En precies daarom zou zo’n systeem genadeloos werken. Het zal de Tweede Kamer niet onmiddellijk vervangen, maar het maakt wel permanent zichtbaar waar de politieke elite afwijkt van de bevolking. Dat is het gevaar van transparantie: het maakt toneel zichtbaar. En misschien ontdekken we dan iets ongemakkelijks: dat de grootste bedreiging voor het politieke systeem niet extremisme is, maar een bevolking die eindelijk rechtstreeks mee mag stemmen over datgene waarvoor ze betaald. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Democratie #Burgerparticipatie #Transparantie
Column: Als u zich afvraagt hoe gepruts ontstaat Ik vraag me vaak af hoe een overheid verandert in een stroperige machine vol beleidsblunders, eindeloze reorganisaties, mislukte ICT-projecten en woordvoerders die “lessen trekken” alsof dat inmiddels een bestuursvorm is geworden. Nou, zo dus. Er ligt een motie op tafel met een simpele gedachte: selecteer mensen binnen de rijksoverheid op kwaliteit, geschiktheid en vakbekwaamheid. Niet op huidskleur, op identiteit, op seksuele voorkeur, op afvinklijstjes. Of op modieuze bestuursmoraal uit consultancybrochures. Gewoon: kan iemand het werk daadwerkelijk uitvoeren? En precies dát werd verworpen. Laat die zin even rustig indalen. Een meerderheid van de Tweede Kamer stemde dus tégen het expliciete principe dat kwaliteit leidend moet zijn bij het aannemen van ambtenaren. Dat is geen satire. Dat is letterlijk wat hier staat. En daarna verbaasd zijn dat systemen vastlopen, uitvoeringsorganisaties ontsporen, toeslagenouders vermalen worden, ICT-projecten miljarden kosten en niemand nog verantwoordelijkheid neemt. Dat is alsof een vliegtuigmaatschappij besluit: “Wij selecteren piloten niet uitsluitend op vliegvaardigheid. Diversiteit in de cockpit vinden wij minstens zo belangrijk als landen.” Succes alvast. Wat hier zichtbaar wordt, is een diepere bestuurlijke ziekte: de obsessie met symboliek boven competentie. De moderne overheid is niet bezig met excellentie, maar met representatie. Niet met de vraag: “Wie is de beste?” maar: “Wie past het beste in het verhaal dat wij over onszelf willen vertellen?” En dus groeit een bestuurslaag waarin taal belangrijker wordt dan kunde, uitstraling belangrijker dan ervaring en beleidsjargon belangrijker dan gezond verstand. De ironie: Dezelfde politieke partijen die dagelijks spreken over “professionalisering”, “weerbaarheid”, “slagkracht” en “vertrouwen in de overheid”, stemmen tegelijkertijd tegen een motie die simpelweg zegt: neem de meest bekwame mensen aan. Dat is alsof een brandweercommandant tegen de sollicitatiecommissie zegt: “Blussen vinden wij eerlijk gezegd maar één van de factoren.” En daarna kijken we collectief verbaasd naar het zoveelste ontspoorde dossier. Dit verklaart ook waarom de overheid steeds meer voelt als een gigantisch toneelstuk waarin niemand nog weet wie waarvoor verantwoordelijk is. De vergaderingen zijn inclusief. De PowerPoints divers. De kernwaarden prachtig vormgegeven. Alleen functioneren de systemen steeds slechter. Maar geen nood. Daar komt vast weer een taskforce voor. Met kwartiermakers. Procesbegeleiders. Transitiecoördinatoren. En een extern onderzoeksrapport van 4,8 miljoen euro waarin uiteindelijk staat dat “de verbinding tussen beleid en uitvoering aandacht behoeft.” Terwijl de conclusie allang zichtbaar is. Als kwaliteit niet langer de norm mag zijn, wordt middelmatigheid vanzelf beleid en ongelukken systemisch. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #kwaliteitszorg #overheid #beleid
The VRT insisted that the origin figures from The Photo of Flanders were "not representative." Now that the raw data is public and the dust has settled, it turns out that there are indeed clear and statistically significant differences regarding gender tolerance among respondents from. (translated)
The VRT maintained that the origin figures from The Photo of Flanders were "not representative." Now that the raw data is public and the dust has settled, it appears that there are indeed clear and statistically significant differences regarding gender tolerance among respondents from (translated)
Het Nederlands elftal warmt zich tijdens het WK op in een opvallend shirt ontworpen door het Amsterdamse streetwearmerk Patta, in samenwerking met Nike en de KNVB, dat de diverse culturele achtergronden van de spelers weerspiegelt en tegelijkertijd aanleiding gaf tot controverse over de representatie van 'het echte Nederland'. #Patta #WKVoetbal #Oranje
Femke Halsema vindt het @CJO_NL 'een kleine groep heren die niet representatief is voor alle Joodse Amsterdammers'. Weet je WIE niet representatief is? Femke Halsema. #ongekozenburgemeester🚮 (gehoord van een Joodse Amsterdamse😇) https://t.co/AWyquT04go #Amsterdam #JoodseGemeenschap #Politiek
Femke Halsema schoffeert het @CJO_NL, de koepel van Joodse organisaties. Het CJO is al jaren dé gesprekspartner van de burgemeester als het om Joodse zaken gaat. Het overlegorgaan had kritiek op Halsema's nakbaverklaring. Dat mag niet van de burgermoeder, want kritiek is een dingetje bij haar. Op AT5 verklaart zij nu dat het CJO een kleine groep heren is die niet representatief is voor Joden in Amsterdam. Waaruit maar weer eens blijkt dat ze liever ja-knikkers om zich heen verzamelt. Beste mevrouw Halsema, uw geliefde groepje (een heel kleine minderheid) ja-knikkers zijn juist niet representatief voor de Amsterdamse Joden. #FemkeHalsema #JoodseGemeenschap #Amsterdam
Observaties vanuit het riool, extra editie. De ombudsvrouw van de Volkskrant schrijft over de giftigheid van sociale media. Over haat, bedreigingen en een publiek debat dat ontspoort. De analyse is begrijpelijk, maar vooral onthullend. Want achter het verhaal over X en Facebook verschijnt een ander verhaal. Dat van een krant die een inclusieve samenleving bepleit, maar zichtbaar moeite heeft met een deel van de samenleving dat niet meer binnen het eigen wereldbeeld past. De Volkskrant schrijft veel en graag over diversiteit, representatie en het belang van verschillende stemmen. Dat zijn belangrijke thema’s. Opvallend genoeg verdwijnt die nieuwsgierigheid zodra die stemmen grof, boos of institutioneel wantrouwend worden. Dan zijn ze geen bron van inzicht meer, maar een moderatieprobleem. Dat is geen unieke Volkskrantkwaal. Het is een symptoom van een bredere ontwikkeling. Hoogopgeleide, welvarende milieus verdedigen de open samenleving met grote overtuiging, maar doen dat steeds vaker vanuit sociale en culturele gated communities. Daar wordt gesproken over inclusie, terwijl het contact met mensen buiten die kring steeds beperkter wordt. De ironie is dat de gevolgen van die open samenleving zelden als eerste neerslaan in diezelfde gated communities. De gevolgen van immigratie, woningdruk, concurrentie op de arbeidsmarkt, overbelaste publieke voorzieningen of afnemende sociale cohesie worden meestal het eerst gevoeld door mensen met minder inkomen, minder invloed en minder keuzemogelijkheden. Zeg maar het Volk uit de naam Volkskrant. Dat deel van de naam lijkt tegenwoordig vooral historisch erfgoed. De krant die ooit pretendeerde het land te beschrijven, beschrijft steeds vaker een land zoals de eigen welvarende fans dat zien. De boze reacties onder Facebookberichten of op X worden niet gelezen als signalen uit de samenleving, maar als bewijs dat de samenleving ontspoort. Misschien is dat wel de kern van de huidige polarisatie. Niet dat Nederlanders elkaar haten, maar dat verschillende werelden elkaar nauwelijks nog ontmoeten. De ene kant leest over de andere. De andere kant wantrouwt de eerste. Beide zijn ervan overtuigd dat zij de werkelijkheid beter begrijpen. De open samenleving wordt ondertussen verdedigd vanuit een gated community. Achter een slagboom die vooral bedoeld is om buiten te houden wat men binnen liever niet wil zien. “De kritiek van de Volkskrant op X schept ook verplichtingen op andere sociale media” https://t.co/YSTDVTT2ug #Inclusie #SocialeMedia #Polarisatie
In een interview bespreekt de Turks-Duitse filmmaker Mehmet Akif Büyükatalay zijn film ‘Hysteria’, die de traditionele representatie van migranten ter discussie stelt en de controle over beelden terug wil nemen, met als uitgangspunt de verschillende perspectieven op waarheid en de manipulatie van beelden. #Hysteria #Migratie #Beeldvorming
We hebben in dit land te maken met de hegemonie van extreem links. Een hegemonie die zich nooit uitbetaalde in electorale meerderheden en die zich nooit uitte in democratisch succes. De hegemonie van extreem links is gestoeld op decennia aan deuglaster aan het adres van alles en iedereen rechts van extreem links. De lange mars door de instituties, die roodgroene sluipguerrilla binnen de ambtenarij, de media, de rechtspraak en ngo’s, was en is een doorslaggevend succes. Van de representatieve democratie zoals die bedoeld is, is weinig meer over. Ieder mens met gezond verstand krijgt de les gelezen, wordt de maat genomen en keihard gecensureerd (of erger) door de roodgroene garde. De Nederlandse kiezer kiest al jaren rechts, maar de democratische meerderheid heeft niets te vertellen. De democratische meerderheid is de underdog. De democratische meerderheid vormt slechts het ineffectieve verzet van deze tijd. Gevolg: het hallucinante debat van gisteren. Gidi Markuszower wees hypocriet Jesse Klaver op de schaamteloze geweldscultuur en extremistische sympathieën binnen vingerwijzend GroenLinks: het romantiseren van Pol Pot door Pro-patriarch Paul Rosenmöller, het binnenhalen van geweldsactivist Wijnand Duyvendak als adviseur, Hamassers die Amsterdamse bestuurders vriendelijk bedanken voor hun steun en de warme politieke connecties rond moordenaar Volkert van der Graaf. De lange mars-wandelaars zijn al heel lang ingehaald door de realiteit. Burgers zien zelf hoe activistische rechters, ideologische ambtenaren, gesubsidieerde ngo’s en propagandistische mediafiguren een kongsiaans ecosysteem vormen dat afwijkende meningen actief probeert uit te bannen. De vraag is hoe we ervoor zorgen dat we ons laatste beetje vrijheid niet verliezen. #Democratie #Vrijheid #ExtreemLinks
Waarom voelt Nederland altijd alleen maar trots en vuur als het gaat om een voetbalelftal? Duizenden Nederlanders die wel massaal de straat op gaan voor Oranje. Maar waar is datzelfde vuur als het aankomt op zaken die er écht toe doen? Terwijl Nederlanders nog volop juichen voor een team dat steeds minder representatief voelt voor henzelf, verdwijnt de echte nationale saamhorigheid. Onze steden veranderen, onze cultuur wordt uitgehold, en de binding met wat Nederland ooit was brokkelt af. Voetbalpassie is prachtig. Maar een volk dat wel massaal opstaat voor Oranje en zwijgt bij de structurele ontmanteling van zijn eigen land, verliest uiteindelijk alles – inclusief dat elftal waar het zo trots op is. #Nederland #Voetbal #Saamhorigheid
In haar opinieartikel reflecteert Gwyneth Sleutel op de diepgewortelde racistische stereotypering van Aziaten, geïllustreerd door het personage Jin Chao in The Devil Wears Prada 2, en linkt dit aan haar ervaringen tijdens Koningsdag, waar witte mannen eigenaarschap claimen over de Chinese cultuur door te klagen over de afwezigheid van gepersonaliseerde gerechten in een restaurant, wat hun impliciete superioriteitsgevoel blootlegt. #racisme #representatie #superioriteitsgevoel
