Search

Iedereen zou zich zorgen moeten maken over het feit dat de NOS voor het EERST in de geschiedenis vlak voor de APB een podium biedt aan de premier en twee vice-premiers om ze in gesprek te laten gaan met 'het gewone volk'. Dat lijkt een sympathiek 'democratisch' initiatief van onze Nederlandse Omroep Stichting, maar álles ruikt naar manipulatie van de beeldvorming in functie van het verhogen van de gunfactor voor dit kabinet. Want wat wekt meer vertrouwen dan kabinetsleden die de tijd nemen om te luisteren naar 'de gewone man/vrouw'? Dit toont wat mij betreft aan dat de symbiotische relatie tussen pers en politiek nog zieker is dan ik al dacht, en dat eigenlijk iedereen wanhopig meer demonstraties/acties en natuurlijk de val van dit kabinet wil proberen te voorkomen. Wie zijn die mensen die daar zitten? In welke bubbel werden uitnodigingen verstuurd? Of kon iedereen zich aanmelden? En wie heeft de selectie gemaakt en op basis waarvan? Zoveel vragen! #Prinsjesdag #Troonrede #APB #TweedeKamer #KabinetJetten #Journalistiek #NOS #Prinsjesdag #Troonrede #Journalistiek

Een waarschuwing? Hou toch op. We hebben allemaal gezien wat Rutte en De Jonge tijdens corona hebben doorgedrukt: lockdowns, avondklok, QR-toegang, gesloten scholen en bedrijven, sociale uitsluiting en een vaccinatiebeleid waarin angst, schuld, groepsdruk en het vooruitzicht je vrijheid terug te krijgen werden ingezet om mensen richting een medische keuze te duwen. Grondrechten werden ingeperkt, gezinnen en ondernemers kregen de rekening en mensen werden tegen elkaar uitgespeeld op basis van hun vaccinatiestatus. Dat was geen bestuurlijke voetnoot. Dat was een periode waarin de overheid diep in het privéleven, het lichaam en de vrijheid van miljoenen mensen ingreep. En nu zouden de verantwoordelijken er met een waarschuwing vanaf moeten komen? Alsof die jaren gewoon een ongelukkig beleidsfoutje waren? Nee. Volledige openheid, volledige verantwoording en geen enkele politieke beschermlaag. De volgende pandemie wordt bovendien nog smeriger. AI, algoritmes en psychologische beïnvloeding maken propaganda straks persoonlijk, continu en bijna onzichtbaar. De cognitieve prikmanipulatie van toen kan straks op individueel niveau worden geoptimaliseerd: angst, sociale druk, framing en uitsluiting precies afgestemd op degene die men wil overtuigen. Maar één ding staat voor mij vast: ik doe nooit meer mee. Geen vaccinatiedrang. Geen psychologische manipulatie richting een prik. Geen mondkapjesplicht. Geen avondklok. Geen QR-regime. Geen uitsluiting van mensen die weigeren mee te doen. Geen eindeloze noodmaatregelen. Die blanco cheque is voorgoed ingetrokken. #grondrechten #vrijheid #gezondheid

Niet eens meer moeite doen om geloofwaardig te zijn. Ze weten dat wij weten dat ze liegen en het boeit ze niet. #manipulatiemaatschappij #manipulatie #waarheid #leugens

Zes jaar na dato flikkert er even een klein lampje aan in het brein van de journalist van het jaar. Ja Maarten, je bent een brave pion in de manipulatiemaatschappij. Had je een paar jaartjes eerder kunnen weten als je had opgelet. #journalistiek #manipulatie #media

Belgium, my country, must stop behaving so unworthily and stupidly. This hatred against Israel is the perfect example of manipulation, ignorance, and extremism. Sport should celebrate the connections between peoples. The United States has allowed Iran to participate in the competitions. (translated)

Ik zal mijzelf wel vreselijk niet populair maken door deze tweet maar ik schrijf hem toch. Beste Fvd aanhang, Waarom zijn jullie altijd zo fanatiek aan het opdringen dat er er op fvd gestemt moet worden? En als je dat niet doet maar liever een andere rechtse partij kiest meteen manipulatieve teksten als " trap je daar in? Ik had je hoger ingeschat. Dat is een WEF puppet waarom zie je dat niet . " teksten naar mij toe krijg gegooid. Politiek is een persoonlijke keus. Blijkbaar is dat lastig te begrijpen voor bepaalde aanhang van zowel rechts als links. Het gedrag van sommige fvd leden vind ik net zo sekte achtig irritant als die van sommige PRO of d66 leden. Qua gedrag is er een behoorlijke overlap en beiden kunnen daar beter mee ophouden. Want meer pushen laat iemand heus niet ineens een andere keus maken. Integendeel zelfs #politiek #vrijheidvanmeningsuiting #keuzevrijheid

De vuile keerzijde van de PvdA-medaille Frans Timmermans: oud-Eurocommissaris voor de Green Deal, voormalig lijsttrekker van GroenLinks-PvdA en sinds juli 2026 zelfs minister van Staat. Alsof de partij er nog een lintje bij wilde plakken. Onder zijn verantwoordelijkheid in Brussel stroomden miljoenen Europees belastinggeld rechtstreeks naar ideologisch bevriende milieu-ngo’s. Niet zomaar subsidies, nee: met de expliciete opdracht om keihard te lobbyen voor Timmermans’ eigen groene agenda. Geheime contracten, meetbare lobbytargets en een netwerk van politieke en activistische handlangers zorgden ervoor dat publiek geld, morele superioriteit en politieke invloed naadloos in elkaar overvloeiden. Een perfect gesloten circuit. En alsof dat nieuw is. Precies hetzelfde mechanisme – publieke middelen, partijvriendjes, ideologische dekmantel, geheime geldstromen en systematisch afwezige controle – speelde zich dertig jaar eerder al af rond de PvdA’er Jan Nico Scholten en zijn stichtingen. Toen heette het anti-apartheid en Refugiado (vluchtelingen), nu asielproblematiek en klimaat. Het morele schild was anders, de graaicultuur bleef identiek. Jan Nico Scholten, PvdA-senator en zelfbenoemde anti-apartheidsheilige, bouwde vanaf 1984 een persoonlijk imperium van stichtingen op dat tientallen miljoenen aan publiek geld opslokte. AWEPA en AEI presenteerden zich als morele baken in de strijd tegen onrecht. In werkelijkheid functioneerden zij als een gesloten circuit van politieke vriendjespolitiek, mediapropaganda, belangenverstrengeling en structureel ontbrekende controle. De documenten die ik boven water haalde, leggen bloot hoe één man met behulp van PvdA, GroenLinks, de VARA en Brusselse ambtenaren een netwerk creëerde waarin publieke middelen, salarissen en ideologie naadloos in zijn eigen handen vloeiden. Ideologische dekmantel Scholten en zijn bondgenoten kozen bewust en selectief voor het ANC, Frelimo, SWAPO en MPLA. Die keuze was geen humanitaire noodzaak, maar een ideologisch wapen. Alles wat deze bewegingen diende, was “goed”; alles wat ertegen inging, verdacht. Dat morele schild maakte kritiek op financiële rommel of belangenverstrengeling jarenlang taboe. Wie durfde te vragen waar de miljoenen precies bleven, stond meteen aan de verkeerde kant van de geschiedenis. Partijen en omroep als leveranciers De PvdA stelde Scholten hun fractie kantoor in de Tweede Kamer ter beschikking. Pas in 1991, toen openbaarheid dreigde, werd AWEPA de deur gewezen. PvdA-fractiemedewerker Peter Sluiter werd gedetacheerd; AWEPA betaalde zijn salaris (60.000 gulden, later 75.000 gulden per jaar) rechtstreeks aan de PvdA-fractie. GroenLinks deed met hun fractiemedewerker Tamme Hansma precies hetzelfde (zie bijlage). In augustus 1992 eiste de fractie dat AWEPA bij vooruitbetaling 30.000 gulden overmaakte voor salaris en pensioen van Tamme Hansma. En de VARA? Karel Roskam, hun stercommentator, werkte intensief voor Scholten als spindokter, eindredacteur van publicaties, subsidieaanvragen en onderzoeksverslagen – terwijl hij gewoon door de publieke omroep werd betaald (zie bijlage). Zelfs na 1988 bleef de VARA zijn financiële positie regelen. In 1989 lanceerde Scholten en Roskam een campagne voor een 250 kW-zender van ANC Radio Freedom, met een beoogd bedrag van 5 miljoen gulden. Roskam en Maartje van Weegen (NOS) trokken de kar. De grens tussen journalistiek, activisme en betaalde propaganda was volledig vervaagd. Drie petten, één kas Scholten was tegelijk voorzitter van AWEPA, president van AEI én tot oktober 1998 voorzitter van Vluchtelingenwerk. In 1993 richtte hij met diezelfde petten samen met Simon Jelsma (Postcodeloterij) Refugiado op. Vijf jaar later vroeg Refugiado spoedeisend ruim 200.000 gulden aan Vluchtelingenwerk. Het bestuur onder Scholtens leiding paste de eigen regels aan en keurde de aanvraag goed. Eén man zat aan beide kanten van de tafel, wijzigde de voorwaarden en liet publiek geld van de ene door hem bestuurde organisatie naar de andere stromen. Hij noemde het “uiterste zorgvuldigheid”. Brussel als pinautomaat Via zeer informele contacten tussen Scholten en DG VIII-ambtenaren Jaap Houtman en Giovanni Livi stroomden de Europese miljoenen binnen. In 1988 bevestigde Livi telefonisch en schriftelijk dat 300.000 ECU (ongeveer 700.000 gulden) beschikbaar was voor een AEI-initiatief en vroeg met spoed om bankgegevens (zie bijlage). Tussen 1988 en 1996 steunde de Commissie 21 projecten met ruim 7 miljoen Ecu. Totaal voor AWEPA/AEI 1985-1996: bijna 30 miljoen gulden. Nederlandse subsidies via Scholtens politieke kameraad Jan Pronk: circa 1,6 tot 2 miljoen gulden, ondanks eerdere waarschuwingen van financiële manipulaties. Controle? Welke controle? Pas in 1997 schreef de Europese Commissie een vernietigende brief: dubieuze jaarrekeningen, verborgen reserves, inadequate interne controle, onacceptabele overhead. Scholten ontving intussen jaarlijks 150.000 gulden uit zijn stichtingen. De Noordse donoren noemden de cultuur “autocratisch, geheimzinnig en defensief”. Na cosmetische correcties en de terugbetaling van 60.000 Ecu ging de geldkraan gewoon weer open. Het systematische zwijgen Ik zorgde ervoor dat documenten de toenmalige Europarlementariërs Jim Janssen van Raay en Maxime Verhagen bereikten. Parlementaire vragen volgden. Maar de volledige samenhang – politieke partijen die personeel leverden, een omroepjournalist die voor Scholten werkte terwijl hij door de VARA werd betaald, driedubbele petten, Refugiado als perfecte belangenverstrengeling, informele Brusselse lijnen en de ideologische dekmantel van ANC, Frelimo, SWAPO en MPLA – is destijds nooit als één onontkoombaar verhaal openbaar gemaakt. Het morele argument van de “goede strijd” functioneerde als perfecte immuniteit. Daarachter draaide een netwerk waarin publiek geld, publieke salarissen en politieke loyaliteit systematisch werden ingezet voor één man en zijn organisaties. Effectieve controle bestond niet. Een van zijn grootst financiers -Jan Pronk- zei ooit “Controle vind ik koloniaal gedrag”. Controle was overbodig verklaard zolang het juiste morele etiket erop plakte. 1/2 Peter Siebelt Zozzaro 18 augustus 2026 #politiek #transparantie #belangenverstrengeling

Dozens of American states are filing a lawsuit against Meta to demand better protection for young people on Facebook and Instagram, seeking to enforce the termination of manipulative algorithms and other harmful features, and are demanding a fine of one trillion dollars. (translated)

Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek

Gain Of Function…perdon, dat is wát? Virussen gevaarlijker maken? En daar was men effectief mee bezig? En het zou kunnen dat Covid daaruit voortkwam? WTF?!?! “Heksenjacht”, hoor je sommigen nu zeggen. Of nog: “Laat het los, het is vijf jaar geleden.” Maar sorry hoor, we spreken over een virus dat wereldwijd miljoenen mensen het leven heeft gekost, complete samenlevingen heeft stilgelegd en waarvan nog altijd wordt onderzocht of het uit een labo kwam -én of menselijke manipulatie daarbij een rol speelde. Als er ook maar een reële mogelijkheid bestaat dat de mens heeft bijgedragen aan het ontstaan van dit virus, dan is “het is vijf jaar geleden” geen argument om erover te stoppen. Integendeel. Dan moet je juist doorgaan tot 100% duidelijk is wat er gebeurd is en juist daarom is wat Fauci eerder onder ede verklaarde zo belangrijk: —> “The NIH has not ever and does not now fund gain-of-function research in the Wuhan Institute of Virology.” Een redelijk absolute uitspraak… Zeker als inmiddels 100% vaststaat dat Amerikaans belastinggeld via NIH/NIAID -Fauci’s instituut- naar EcoHealth Alliance ging en vandaar naar het Wuhan Institute of Virology…🧐 Perdon?!?! Verpak dus de vragen aan Fauci gerust als een “heksenjacht”, maar de halve wereld wil echt wel weten hoe dat exact zit en de hele wereld heeft recht op antwoorden. Want voor een normaal mens blijft de vraag: Waarom werden er überhaupt virussen gemanipuleerd om ze gevaarlijker maken? Met Amerikaans belastinggeld. In Wuhan, China. En waarom speelt Fauci daarover eerst semantische spelletjes in eerdere verklaringen en houdt hij nu plots zijn lippen stijf op mekaar? En juist dát stoort mij nog het meest aan het hele Fauci-gate: niet dat al 100% bewezen is dat GOF effectief COVID heeft veroorzaakt. Maar wél dat een man met zijn verantwoordelijkheid voor het Amerikaanse Congres eerder zo’n absolute ontkenning uitsprak, terwijl de realiteit met de dag anders lijkt te zijn. Je creëert met GOF zelf een gevaar om ons te beschermen tegen het hypothetische gevaar dat de natuur dat ooit zelf creëert. Dus nee: ik laat het niet los, vijf jaar geleden of niet. Miljoenen mensen zijn gestorven. De wereld werd jarenlang ontwricht. Dan hebben we het recht te weten wat er gebeurde, wie wat financierde, wie wat wist en wie daarover achteraf de waarheid vertelde. Dat onderzoeken is geen heksenjacht. Dat níét willen onderzoeken zou pas hallucinant zijn. #COVID19 #GainOfFunction #Transparency

Young people are increasingly using techniques such as doxing, spoofing, and swatting not only for financial purposes but also as tools of social pressure, often driven by peer pressure and psychological manipulation, which has serious consequences for victims in the real world. (translated)

Zucht. Had het nou bij zingen gehouden, Marga. Dit gaat je duidelijk boven je pet. Het gaat hier om in het laboratorium gekweekte mannelijke muggen die zijn gedoseerd met Wolbachia — een natuurlijke bacterie die veel voorkomt bij insecten. Wanneer ze paren met wilde vrouwtjes, komen de eitjes niet uit. Waarom zou je dat (lokaal) doen? Om zuidelijke huismuggen die het West-Nijlvirus en vergelijkbare virussen verspreiden te bestrijden. Het is dus letterlijke biologische bestrijding, geen genetische manipulatie of iets dat mensen/dieren schaadt. Vergelijkbare methoden worden elders al succesvol gebruikt. Zoals wel vaker: zonder kennis is alles een complot. #BiologischeBestrijding #Wetenschap #Insecten

Deze twee tweets zijn cruciaal in het betoog van @SenRandPaul. Het kwartje is dus ook bij hem en zijn team gevallen: Ralph Baric was zwijgend toehoorder bij de beruchte telefoonconferentie van 1 februari 2020. De overige deelnemers wisten daar niets van af. Dat schrijft Rand Paul ook in de volgende tweet. Twee andere deelnemers wisten desgevraagd van niets. En ga er maar vanuit dat ook Ron Fouchier en @MarionKoopmans dit niet wisten. En reken er maar op dat zij hartgrondig hebben gevloekt toen ze dit te weten kwamen. Baric zei in zijn verhoor door de @COVIDSelect dat hij zich niet meer kon herinneren wie hem uitnodigde voor deze teleconferentie en dat hij de uitnodiging ook niet meer terug kon vinden. Dat is weer een prachtig voorbeeld van het paroxysmaal opportunistisch geheugenverlies dat ook bij ons endemisch is. Want wat Baric ook spontaan vergeten bleek te zijn, was zijn deel in de projectbeschrijving van DEFUSE: u weet wel, het project van de defensieorganisatie DARPA waarin werd voorgesteld een furine klievingsplaats in te bouwen in een coronavirus. Een kleine anderhalf jaar eerder geschreven, maar spontaan vergeten. Een project waarbij de 'bat lady' uit Wuhan, Shi Zhengli en haar runner-up Peng Zhou vanaf het vroegste begin betrokken waren. Hij kon zich zelfs niet meer goed herinneren waarom hij dat zou willen doen: "Just to see what happens." Helaas had hij dat in 2018 zelf al op papier gezet: om een coronavirus over te laten springen op de mens, is binding aan een menselijke receptor niet genoeg. Een minstens zo belangrijke stap is de knip tussen het S1 en S2 segment van het spike-eiwit. Hij schreef het zelf! Maar Baric weet waarschijnlijk donders goed van wie hij de dwingende 'uitnodiging' kreeg. Namelijk van Anthony Fauci zelf. Want Baric had de Amerikaanse inlichtingendiensten drie dagen eerder, op 27 januari 2020, geïnformeerd dat er rekening gehouden moest worden met de mogelijkheid dat SARS-CoV-2 - al of niet genetisch gemanipuleerd - uit het lab was ontsnapt. Hij zat namelijk in de Biological Sciences Expert Group, een klein select team van wetenschappers met een securityclearance die het Office of the Director of National Intelligence (ODNI) direct adviseert over bioveiligheid en de dreiging van biologische wapens. Saillant detail: veel later bleek - dat staat niet in de Wuhan Trilogie - dat ook de toen al 88-jarige maar cerebraal zeer fitte David Franz lid was van die groep. Hij was een hooggeplaatste militair en expert op het gebied van biologische wapens. En hij was er vanaf het vroegste begin van overtuigd dat de Chinezen bezig waren met een cover-up van een laboratoriumongeluk. Dat heb ik wel in de Wuhan Trilogie geschreven. Terug naar Baric en Fauci. Zelfs na de briefing van 27 januari maakte Fauci zich nog niet zo heel veel zorgen. Wel begon op dat moment te informeren wat zijn NIAID zoal financierde in Wuhan. Toen kwam zijn ondergeschikte Greg Folkers heel trots aanzetten met @PeterDaszak en #EcoHealthAlliance als parel van het onderzoek naar in de vrije natuur voorkomende coronavirussen. Dat dingen wel eens heel erg uit de hand zouden kunnen lopen, realiseerde Fauci zich waarschijnlijk pas enkele dagen later, toen hij via @JeremyFarrar - die dit weer hoorde van Eddie Holmes - vernam dat ene Kristian Andersen iets gevonden had in het virus wat zou kunnen wijzen op genetische manipulatie: juist ja, de furine klievingsplaats, naast de opvallend goed aan de menselijke ACE2 receptor aangepast spike-eiwit. En dat was precies wat besproken werd tijdens de teleconferentie van 1 februari 2026 - waarbij de deelnemers elkaar alleen hoorden, maar niet zagen. De zwijgend toehorende Baric hoorde daar Andersen vertellen over de furine klievingsplaats - waarvan hij zelf anderhalf jaar eerder voorgesteld had om die in een coronavirus in te bouwen. Andersen was zich van geen kwaad bewust, want hij wist niets van DEFUSE. Net zo min als de andere deelnemers, waaronder Ron Fouchier, @MarionKoopmans en @c_drosten daar iets van wisten. Juist Fouchier en Drosten bleken de grootste mond te hebben, maar bleken eigenlijk helemaal niet te weten wat men in Wuhan aan onderzoek uitvoerden. Het verklaart ook heel mooi waarom Baric in de maanden erna Andersen keihard aan zou vallen: zowel over het receptor bindend domein als de furine cleavage site: volgens Baric was het allemaal 'bullshit' wat Andersen zei. In de recent vrijgegeven Slack-chat beklaagd Andersen zich daar wederom over. Ik denk dat Andersen nu wel weet waarom dit zo was. En wij weten het ook. Kudo's voor het noeste werk van @gdemaneuf en @BillyBostickson, want zonder hen had ik dit nooit geweten en jullie ook niet. En zo past alles naadloos in elkaar. #OriginOfCovid #COVID19 #Biotech #LabLeak

Het artikel benadrukt dat het Grote Mediadebat zal falen als de aanpak van desinformatie niet wordt herzien, aangezien consumenten zelf verantwoordelijk zijn voor verificatie, het herkennen van manipulatie en het onderscheiden van feiten en meningen in een complexe informatieomgeving. #desinformatie #mediadebat #verificatie