Search

Xavianey Marchena, een van de 'toeslagenjongeren', dacht aanvankelijk dat de brief van de Belastingdienst over het toeslagenschandaal oplichting was, maar realiseerde zich later dat het haar leven diep had beïnvloed, waardoor zij en anderen met vergelijkbare ervaringen nu ondersteuning en toekomstperspectief willen bieden aan de getroffen jongeren in Rotterdam. #toeslagenaffaire #jeugd #empowerment

Column: In Brussel is verliezen een bijzondere vorm van winnen De burger denkt nog altijd primitief. 314 tegen. 276 voor. Dus: verworpen. Brussel denkt gelukkig op een hoger niveau. Daar kan 314 tegen 276 betekenen dat de tegenstanders hebben verloren. Niet omdat er verkeerd is geteld. Integendeel. Er is juist buitengewoon zorgvuldig geteld. Alleen blijkt dat in de Europese democratie niet uitsluitend de stemmen tellen, maar ook de stemmen die niet zijn uitgebracht. Dat is bestuurlijke innovatie. Het ging om de tijdelijke Europese regeling die online diensten toestaat privécommunicatie vrijwillig te scannen op materiaal van seksueel kindermisbruik, door critici Chat Control 1.0 genoemd. Een gevoelig onderwerp dus, waarbij privacy en de bestrijding van ernstig misbruik tegenover elkaar staan. De afwezige parlementariër hoeft niet eens meer aanwezig te zijn om politieke betekenis te hebben. Zijn lege stoel doet het werk. De onthouder eveneens. Wie zwijgt, kan door de procedure worden ingelijfd bij een uitkomst waarvoor hij nooit heeft gestemd. Je moet er maar op komen. Volgens het aangehaalde verslag strandden 314 tegenstemmen omdat voor verwerping of wijziging een absolute meerderheid van alle 720 Europarlementariërs nodig was. De magische grens lag dus bij 361. Het voorstel bleef overeind. Formeel zal het allemaal kloppen. Dat is tegenwoordig de favoriete verdediging van macht. De toeslagenaffaire was ook jarenlang keurig georganiseerd. De coronamaatregelen kwamen eveneens met nota’s, regelingen en juridische adviezen. Iedere bestuurlijke ontsporing begint tegenwoordig met een pdf waarin staat dat de procedure zorgvuldig is gevolgd. En daar zit het werkelijke probleem. Democratie is langzaam veranderd van een beginsel in een gebruiksaanwijzing. Wie de gebruiksaanwijzing beheerst, hoeft de meerderheid niet meer te overtuigen. Hij hoeft alleen te weten welk knopje op welk moment moet worden ingedrukt. De burger ziet 314 tegen 276. De technocraat ziet artikel zus, lid zoveel, tweede lezing, absolute meerderheid. En terwijl de burger nog naar de uitslag kijkt, is de vergadering alweer gesloten. Misschien moeten we verkiezingen voortaan ook zo organiseren. De partij met de meeste stemmen verliest wanneer zij niet minstens de helft van alle kiesgerechtigden achter zich krijgt. Thuisblijvers tellen impliciet mee voor de zittende macht. Dat zou een hoop onzekerheid schelen. Het bijzondere aan moderne macht is namelijk dat zij zelden zegt: wij trekken ons niets van u aan. Nee. Zij zegt: uw stem is volledig gerespecteerd. Helaas was zij procedureel onvoldoende. En precies daar, ergens tussen 314 en 361, verdwijnt de democratie. Hierbij werd een reglement van orde gebruikt voor een staatsgreep. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Democratie #EU #Bestuur

Ongelijkheid is dat ik fulltime werk, nog nooit van mn leven beroep heb gedaan op de overheid voor geld en mensen van mijn leeftijd er voor kiezen 24/32 uur te werken omdat ze ‘balans’ willen in hun leven en meer vrije tijd. Ondertussen mag ik daarvoor opdraaien want die luilakken maken wel gretig gebruik van het toeslagensysteem. Fast forward: 40 jaar later hebben mensen die fulltime werken veel gespaard en vaak betere banen dan die luilakken dus kunnen ze hun kinderen iets nalaten. Luilakken niet. Dus willen die luilakken ‘gelijkheid’. Donder toch op. #ongelijkheid #werk #samenleving

Reinier van Zutphen, de Nationale Ombudsman, kondigde zijn vertrek aan na twaalf jaar in functie, waarin hij met steeds strenger wordende rapporten en kritische opmerkingen over het falen van de overheid op tal van terreinen, zoals de Toeslagenaffaire en de opvang van Oekraïense vluchtelingen, heeft gepleit voor de belangen van burgers die in de knel raken door overheidshandelen. #NationaleOmbudsman #ReiniervanZutphen #Overheidshandelen

Column: de aftocht van Thom de Graaf Max von Kreyfelt Dinsdag verzamelen gedupeerde ouders zich bij de Raad van State. Om te vragen of ze misschien eindelijk hun eigen dossier mogen inzien. Dat is het niveau waarop Nederland inmiddels functioneert. Een burger die wil weten wat de overheid hem heeft aangedaan, wordt behandeld alsof hij probeert de lanceercodes van kernwapens te stelen. Aanleiding is het afscheid van Thom de Graaf. Zo’n Haags ritueel waarbij bestuurders elkaar toespreken met woorden als: “verbindend,” “integer,” “dienstbaar.” Een soort politieke wierookceremonie voor mensen die nooit zelf in de rij van de voedselbank belandden door een administratieve fout. Ondertussen staan buiten ouders die al jaren wachten op iets exotisch als: waarheid. Want het toeslagenschandaal bleek nog niet vernederend genoeg. Nederland besloot namelijk tot een indrukwekkend vervolg: Het Herstelschandaal™. Een bureaucratische horrorserie zonder einde, waarin iedere aflevering bestaat uit: verdwenen documenten, onbereikbare instanties, nieuwe formulieren, en ambtenaren die uitleggen dat “het proces zorgvuldig verloopt.” Dat laatste betekent: wij hopen dat u afhaakt vóór de afronding. Het fascinerende blijft de asymmetrie. De overheid weet alles van u. Uw inkomen. Uw aankopen. Uw bankrekening. Uw parkeerboetes. Waarschijnlijk zelfs hoe vaak u een frikandelbroodje koopt bij het tankstation. Maar zodra burgers vragen: “Mag ik mijn eigen dossier zien?” verandert Den Haag ineens in een combinatie van de CIA, de Stasi en een slecht functionerend callcenter. “Nee mevrouw, die informatie kunnen wij nog niet vrijgeven.” Voor wie is die informatie eigenlijk gevaarlijk? Voor de ouders? Of voor de mensen die het gedaan hebben? Want dát is natuurlijk de echte datakluis: niet documenten, maar aansprakelijkheid. En dus staan die ouders dinsdag niet alleen voor zichzelf. Ze staan daar voor iets dat ooit normaal was in een rechtsstaat: het idee dat de overheid óók aan regels gebonden hoort te zijn. Tegenwoordig klinkt dat als radicalisering. Nederland is immers een land geworden waar burgers binnen twee weken een boete krijgen bij een verkeerd ingevuld formulier, maar waar dezelfde overheid rustig tien jaar nodig heeft om toe te geven dat zij duizenden gezinnen financieel en psychologisch heeft gesloopt. En zelfs daarna volgt geen echte openheid, maar een “hersteltraject.” Alsof dezelfde mensen die uw huis in brand staken nu langskomen met een plantenspuit en een folder over vertrouwen. “Leuker kunnen wij het niet maken, wel eerlijker.” Prachtige slogan. Alleen blijkt eerlijkheid inmiddels begraven onder vijf bestuurslagen, twaalf overlegtafels en honderden zwartgelakte Woo-pagina’s. Dat is uiteindelijk de wrangste conclusie. Het toeslagenschandaal was geen fout in het systeem. Het wás het systeem. En het herstelschandaal bewijst vooral: de machine draait nog steeds. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #toeslagenschandaal #transparantie #overheid

In de toeslagenaffaire heeft een rechter bepaald dat drie kinderen van een gedupeerd gezin geen recht hebben op compensatie, omdat uit nieuw gevonden brieven blijkt dat hun ouders wel degelijk gewaarschuwd zijn voor het ontbreken van bewijs voor kinderopvangtoeslag, wat betekent dat mogelijk duizenden andere ouders ook geen compensatie meer kunnen verwachten. #Toeslagenaffaire #Compensatie #Kinderopvang

CDA-senator Janny-Bakker Klein maakt gehakt van de wet werkelijk rendement Samenvatting inbreng CDA: - Geen draagvlak van vermogensaanwasbelasting. De partij ziet dit als onrechtvaardig - Wet is risicovol experiment, omdat NL de enige is in de wereld die dit doet - Niet efficiënt: complex en hoge uitvoeringskosten - Vrees dat de wet werkelijk rendement niet tijdelijk is - Lock in effect kan worden vermeden door een progressief tarief in box 2 in te voeren. Zo worden mensen gestimuleerd om sneller winsten uit box 2 te incasseren. #CDA #Toeslagen #Belastingbeleid

Een gezin dat zeven ton aan schadevergoeding ontving voor het Toeslagenschandaal, wordt door de rechtbank Midden-Nederland niet als slachtoffer beschouwd, omdat blijkt dat de belastingdienst hen niet vooringenomen heeft behandeld, aangezien er wel degelijk brieven met verzoeken om bewijs van recht op kinderopvangtoeslag zijn verzonden. #Toeslagenschandaal #Belastingdienst #Kinderopvangtoeslag

Geen politieke aardverschuiving. Geen nationale rouw. Geen wekenlange talkshowspecials. Geen onafgebroken mediacampagnes met de vraag hoe dit ooit mogelijk was. Integendeel. Dezelfde politieke partijen zitten grotendeels nog steeds aan tafel. Dezelfde bestuurscultuur draait gewoon door. Dezelfde commentatoren die normaal gesproken bij ieder verkeerd uitgesproken woordje een nationale crisis organiseren, spreken nu opvallend zacht. Bijna eerbiedig stil. Blijkbaar is collectieve verontwaardiging in Nederland selectief verkrijgbaar. Voor een verkeerde tweet vliegen complete redacties dagenlang in de gordijnen. Voor ouders die financieel werden vernietigd en kinderen die opgroeiden in stress, armoede, angst en uitzichtloosheid, bleef het vooral bij parlementaire managementtaal en zorgvuldig geformuleerde excuses. Uit de gegevens van Toeslagen blijkt dat van de kinderen van ouders die zich hebben gemeld als gedupeerde van de problemen rondom de kinderopvangtoeslag, 482 kinderen zijn overleden.” In de brief staat ook expliciet dat: er geen doodsoorzaken zijn onderzocht; geen causaal verband wordt gelegd met de toeslagenaffaire; het gaat om geregistreerde overlijdens van kinderen van gedupeerde ouders. Daarnaast staat de leeftijdsverdeling erin vermeld. Nederland is terminaal ziek, politiek misdadig en de media medeplichtig. #politiek #media #Nederland

Column: Als u zich afvraagt hoe gepruts ontstaat Ik vraag me vaak af hoe een overheid verandert in een stroperige machine vol beleidsblunders, eindeloze reorganisaties, mislukte ICT-projecten en woordvoerders die “lessen trekken” alsof dat inmiddels een bestuursvorm is geworden. Nou, zo dus. Er ligt een motie op tafel met een simpele gedachte: selecteer mensen binnen de rijksoverheid op kwaliteit, geschiktheid en vakbekwaamheid. Niet op huidskleur, op identiteit, op seksuele voorkeur, op afvinklijstjes. Of op modieuze bestuursmoraal uit consultancybrochures. Gewoon: kan iemand het werk daadwerkelijk uitvoeren? En precies dát werd verworpen. Laat die zin even rustig indalen. Een meerderheid van de Tweede Kamer stemde dus tégen het expliciete principe dat kwaliteit leidend moet zijn bij het aannemen van ambtenaren. Dat is geen satire. Dat is letterlijk wat hier staat. En daarna verbaasd zijn dat systemen vastlopen, uitvoeringsorganisaties ontsporen, toeslagenouders vermalen worden, ICT-projecten miljarden kosten en niemand nog verantwoordelijkheid neemt. Dat is alsof een vliegtuigmaatschappij besluit: “Wij selecteren piloten niet uitsluitend op vliegvaardigheid. Diversiteit in de cockpit vinden wij minstens zo belangrijk als landen.” Succes alvast. Wat hier zichtbaar wordt, is een diepere bestuurlijke ziekte: de obsessie met symboliek boven competentie. De moderne overheid is niet bezig met excellentie, maar met representatie. Niet met de vraag: “Wie is de beste?” maar: “Wie past het beste in het verhaal dat wij over onszelf willen vertellen?” En dus groeit een bestuurslaag waarin taal belangrijker wordt dan kunde, uitstraling belangrijker dan ervaring en beleidsjargon belangrijker dan gezond verstand. De ironie: Dezelfde politieke partijen die dagelijks spreken over “professionalisering”, “weerbaarheid”, “slagkracht” en “vertrouwen in de overheid”, stemmen tegelijkertijd tegen een motie die simpelweg zegt: neem de meest bekwame mensen aan. Dat is alsof een brandweercommandant tegen de sollicitatiecommissie zegt: “Blussen vinden wij eerlijk gezegd maar één van de factoren.” En daarna kijken we collectief verbaasd naar het zoveelste ontspoorde dossier. Dit verklaart ook waarom de overheid steeds meer voelt als een gigantisch toneelstuk waarin niemand nog weet wie waarvoor verantwoordelijk is. De vergaderingen zijn inclusief. De PowerPoints divers. De kernwaarden prachtig vormgegeven. Alleen functioneren de systemen steeds slechter. Maar geen nood. Daar komt vast weer een taskforce voor. Met kwartiermakers. Procesbegeleiders. Transitiecoördinatoren. En een extern onderzoeksrapport van 4,8 miljoen euro waarin uiteindelijk staat dat “de verbinding tussen beleid en uitvoering aandacht behoeft.” Terwijl de conclusie allang zichtbaar is. Als kwaliteit niet langer de norm mag zijn, wordt middelmatigheid vanzelf beleid en ongelukken systemisch. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #kwaliteitszorg #overheid #beleid

In een recent artikel benadrukt NRC de noodzaak voor de politiek om de fouten in de hersteloperatie van het Toeslagenschandaal serieus te nemen, nu blijkt dat tienduizenden onterecht als slachtoffers zijn erkend en dat interne waarschuwingen over mogelijk misbruik zijn genegeerd, waardoor effectieve hulp aan de zwaarst getroffen gezinnen ernstig is vertraagd. #Toeslagenaffaire #hersteloperatie #politiek

Advocaten Mieke Krol en Richard Corvers pleiten ervoor dat de overheid haar fouten in de toeslagenaffaire herstelt, inclusief het onderzoek naar de hereniging van uit huis geplaatste kinderen met hun ouders, wat momenteel niet onder de opdracht van de nieuwe staatscommissie valt. #toeslagenaffaire #uithuisplaatsing #overheidsingrijpen

Minstens twintigduizend ouders kregen onterecht compensatie van 30.000 euro of meer in het kader van het Toeslagenschandaal, doordat er interne waarschuwingen werden genegeerd dat deze ouders niet als slachtoffers beschouwd moesten worden, waardoor de echte gedupeerden schade ondervonden door vertraagde hulp. #Toeslagenschandaal #Compensatie #Kinderopvangtoeslag

Ouders die slachtoffer zijn van het toeslagenschandaal zijn in tranen na de uitspraak van de Raad van State, die bepaalt dat de Belastingdienst geen dwangsommen meer hoeft te betalen en daardoor de hersteloperatie voor gedupeerden volledig stillegt, terwijl velen al jaren wachten op een vergoeding voor hun schade. #toeslagenschandaal #Belastingdienst #slachtoffers

Slachtoffers van het toeslagenschandaal reageren ontzet op de uitspraak van de Raad van State, die bepaalt dat de Belastingdienst niet langer dwangsommen hoeft te betalen voor het herstel van schade, waardoor velen die al jaren wachten op compensatie zich nu aan hun lot overgelaten voelen. #toeslagenschandaal #Belastingdienst #slachtoffers

Hoe absurd is het Nederlandse toeslagen-systeem? Elana de alleenstaande moeder (31) met twee jonge kinderen krijgt €4,300 netto per maand aan uitkeringen en toeslagen. Dat is €51,600 per jaar — volledig belastingvrij voor haar. Om datzelfde bedrag zelf passief te genereren met beleggen, heb je volgens de 4%-regel (zonder enige belasting) al €1,290,000 vermogen nodig. Maar in Nederland heb je box 3. Je trekt 4% van je vermogen op (bruto), maar betaalt daarnaast ieder jaar vermogensbelasting over je hele portfolio (forfaitair 6% rendement × 36% tarief). Resultaat? Om na aftrek van box 3 alsnog €51,600 netto over te houden, heb je ruim €2,870,000 nodig! Meer dan twee keer zoveel vermogen. Kort samengevat: - Zonder vermogen → de overheid geeft je €51,600 netto per jaar - Met vermogen → je hebt €2,87 miljoen nodig voor hetzelfde netto inkomen Dit laat perfect zien hoe pervers het systeem werkt. De overheid creëert een enorme prikkel om toeslagen te stapelen in plaats van te werken en vermogen op te bouwen. Nederland 2026: waar de staat sommige mensen beter betaalt dan de markt ooit zou doen en de hardwerkende, sparende burger mag opdraaien voor de rekening. En toch wordt er als maar met afzien gekeken naar mensen met kapitaal. Hoeveel mensen werken er eigenlijk nog voor dit geld? #Toeslagen #Nederland #SociaalEconomie

“Asielzoekers willen niets liever dan werken” ik lach mij echt stuk op jouw uiteenzetting!! Ik zal je even uit je droom halen: In Utrecht hebben ze het volgende beleid: Een asielzoeker die een verblijfsstatus krijgt krijgt met voorrang een woning op een autochtone Nederlander, al woont die al zijn hele leven in Utrecht. (bizar beleid en omgekeerde discriminatie, maar daar gaat het hier niet om) Ze krijgen dat huis en een uitkering en alles wat nodig is om hier te starten! (Starten de NL’ers ook uit Utrecht mogen zelf dokken, maar hier niet nu van toepassing) Deze “nieuwe” Nederlanders hebben een contract moeten tekenen dat ze dan wel meewerken aan een betaalde baan.. (Bravo..!!) Maar nu komt het: die contracten hadden een geldigheidsduur van 6 maanden en zouden dan omgezet worden in een soort vast contract. (Tot zover heel erg barmhartig en Fideel.. de nieuwkomer “werkt”) Nou, wat schets de verbazing uit een onderzoek? Na die 6 maanden heeft maar 10% zijn of haar baan voortgezet en dus 90% is lekker thuis gaan zitten met een uitkering, een huis en alle toeslagen die je maar kunt verzinnen!! Dus jouw geleuter klopt van geen kant en slaat ook kant nog wal en is een totaal misleidend verhaal …. #asielzoekers #Nederland #werkgelegenheid