Search

We moeten bang zijn voor oorlog, bang zijn voor ziektes, bang zijn voor klimaatverandering, bang zijn voor 'extreem-rechts', bang zijn voor hongersnood. Angst, angst, angst. En ondertussen rolt de overheid ons zelf richting WOIII, maakt ons ziek met slecht eten en overmedicalisering, veramt ons door bakken met geld uit te geven om op een 0,000036 graden minder warme planeet te leven, verscheurt de samenleving door iedereen tegen elkaar op te zetten en draait ook nog even de agrarische sector de nek om. En de bange mensen schreeuwen om bommen en granaten, vaccinaties, warmtepompen en noodpakketten. De selffulfilling prophecy als verdienmodel van de Staat. Simpel en altijd effectief. Want hoe meer bange mensen, hoe meer macht. https://t.co/GzoNfg6uVI #angst #klimaatverandering #overheid

Ach, ineens kruipen ze uit hun holen en hebben een schuldige gevonden… Iemand anders dan hunzelf, uiteraard. Een zwaar betrapte crimineel zou het niet veel anders hebben kunnen doen. “De voormalige Duitse bondskanselier Merkel onthult plotseling hoe Bill Gates druk uitoefende op beleidsmakers met betrekking tot vaccinaties.” ? #vaccins #BillGates #politiek

Een waarschuwing? Hou toch op. We hebben allemaal gezien wat Rutte en De Jonge tijdens corona hebben doorgedrukt: lockdowns, avondklok, QR-toegang, gesloten scholen en bedrijven, sociale uitsluiting en een vaccinatiebeleid waarin angst, schuld, groepsdruk en het vooruitzicht je vrijheid terug te krijgen werden ingezet om mensen richting een medische keuze te duwen. Grondrechten werden ingeperkt, gezinnen en ondernemers kregen de rekening en mensen werden tegen elkaar uitgespeeld op basis van hun vaccinatiestatus. Dat was geen bestuurlijke voetnoot. Dat was een periode waarin de overheid diep in het privéleven, het lichaam en de vrijheid van miljoenen mensen ingreep. En nu zouden de verantwoordelijken er met een waarschuwing vanaf moeten komen? Alsof die jaren gewoon een ongelukkig beleidsfoutje waren? Nee. Volledige openheid, volledige verantwoording en geen enkele politieke beschermlaag. De volgende pandemie wordt bovendien nog smeriger. AI, algoritmes en psychologische beïnvloeding maken propaganda straks persoonlijk, continu en bijna onzichtbaar. De cognitieve prikmanipulatie van toen kan straks op individueel niveau worden geoptimaliseerd: angst, sociale druk, framing en uitsluiting precies afgestemd op degene die men wil overtuigen. Maar één ding staat voor mij vast: ik doe nooit meer mee. Geen vaccinatiedrang. Geen psychologische manipulatie richting een prik. Geen mondkapjesplicht. Geen avondklok. Geen QR-regime. Geen uitsluiting van mensen die weigeren mee te doen. Geen eindeloze noodmaatregelen. Die blanco cheque is voorgoed ingetrokken. #grondrechten #vrijheid #gezondheid

Het proces van huisarts Roodenburg die zijn BIG-registratie en daarmee zijn beroep is ontnomen vanwege kritiek op (corona)vaccinaties: https://t.co/FtQQn5kxh7 Zo wordt dus die “wetenschappelijke consensus” geconstrueerd. Experts die er anders over denken worden veroordeeld.👇 #coronavirus #vaccinatie #gezondheidszorg

En het is precies, precies dat waar ik veel van mijn collega's destijds op gewezen heb, @hansvantelling: dat als dit enorme experiment niet goed zou uitpakken, dat het enorme schade teweeg zou brengen aan het vertrouwen in vaccins en vaccinaties. En dat daarmee ook het vertrouwen in artsen en de medische wetenschap een enorme knauw zou krijgen. En dat is gebeurd. Tragisch, maar waar. Ja, ik ben zelf ook veel kritischer geworden op vaccins en vaccinaties, zeker omdat ik er veel meer van weet: het is naïef te denken dat vaccins alleen maar positieve effecten hebben en geen negatieve effecten kunnen hebben. Dat had ik kunnen weten. We moeten dus veel meer kijken naar vaccins zoals we naar medicijnen kijken: eerlijk en kritisch, met een weging van alle voor- en nadelen. Ik weet nu dat vaccins niet alleen effect hebben op de ziekteverwekkers waartegen je vaccineert, maar ook meer algemene effecten heeft op je immuunsysteem. We geven vaccins aan perfect gezonde kinderen, dus de eisen die aan de effectiviteit en veiligheid gesteld moeten worden, moeten zeer hoog zijn. En we weten nu dat dat in ieder geval niet gold en niet geldt voor de #mRNAvaccins. Maar ook voor de andere vaccins valt daar wel wat op af te dingen. We weten gewoon niet wat de hele cocktail aan vaccins op de langere termijn doet met je immuunsysteem. We (ik) hopen er het beste van, maar zeker weten doen we het niet, want dergelijke studies zijn er gewoon niet. Maar ik zie ook de voordelen van vaccins: ik heb de enorme ellende gezien van mensen met polio uit Staphorst die hun leven lang getekend zijn omdat hun ouders ze niet lieten vaccineren tegen de ziekte. Ik zie ook dat hersenvliesontstekingen en sepsis door de bacterie Hemophilus Influenza tot het verleden behoren. Die waren ronduit vreselijk en worden vrijwel niet meer gezien. En ja, het uitroeien van de pokken was wel degelijk een hele grote zegen voor de mensheid. Wat mensen ook zeggen over hygiène en voeding, pokken was gewoon een enorm besmettelijke ziekte die een enorme mortaliteit en morbiditeit had die je je bijna niet meer kunt voorstellen. De kunst is dan ook om zoveel mogelijk badwater voorzichtig weg te laten stromen, en ondertussen de baby goed in de gaten te houden. Maar ik vrees dat er hiervoor al te veel gebeurd is. Het wantrouwen tegen artsen, bestuurders en instituten zoals het @rivm is groot en dat wantrouwen zal bij veel mensen niet meer verdwijnen. Zeker niet zolang er niet een mea culpa komt. Ik heb niet voor niets al mijn gegevens bij het RIVM laten verwijderen. Ik moest zelfs antistoftiters tegen bof, rode hond en mazelen laten bepalen om aan het werk te kunnen. So be it. En het is niet voor niets dat ik mijn kinderen vertelt dat ze zich nooit, maar dan ook nooit met een mRNA-vaccin moeten laten inspuiten. En het grappigste is nog wel dit: zeer recent werd mijn premium plus plaats zo maar geupgrade naar Business Class. Ik wist niet wat me overkwam. Ik kwam naast een multimiljonair te zitten: hij had jarenlang voor Big Pharma gewerkt en was daar behoorlijk rijk van geworden. Ja hoor, ook bij Merckx en Pfizer. Nu zat ie in de raketten: booming business volgens hem. Goh. En dus kregen we het ook over de mRNA-vaccins van Pfizer. Ik had hem verteld dat ik neuroloog was, maar van boerenafkomst. Dat vond ie heel grappig. Maar goed, hij had twee kinderen, van 13 en 16. Ik heb hem niets gevraagd, dat zijn mijn zaken niet. Maar hij begon er zelf over: "I would never have let my children be injected with that stuff. We know far too little about it. And I know very well how the pharmaceutical companies work." "Besides, they weren't at any risk at all; it was nothing more than a bad flu. And in the end, I didn't do it, because my friends advised against it." "It was absolutely big business, but not for the people who took it..." De superrijken wisten het dus wel. #vaccins #gezondheid #vertrouwen

‘Ik kon het gewoon niet inspuiten’: #huisarts #Roodenburg krijgt de zwaarst denkbare straf 👆 https://t.co/AHomZSOkES Huisarts Frank Roodenburg moet uit het BIG-register worden geschrapt — dat is de harde uitkomst van een opzienbarende tuchtzaak die op dinsdag werd gepubliceerd door het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg #Amsterdam. Roodenburg is daarmee de eerste arts in Nederland die zijn dokterslicentie verliest vanwege zijn houding en handelen rond de #corona #vaccinaties. Een unieke zaak, die diep snijdt in vragen over medische vrijheid, richtlijnconformiteit en de macht van toezichthouders over kritisch denkende artsen. Wat werd Roodenburg precies verweten? De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) diende een klaagschrift in met meerdere onderdelen. Ten eerste zou Roodenburg een drempel hebben opgeworpen voor patiënten die een coronavaccinatie wilden ontvangen. Dit deed hij onder andere via een formulier — afkomstig van de organisatie Artsen voor Waarheid — dat hij in zijn praktijk neerlegde ter informatie. De inspectie stelde dat patiënten dit formulier moesten ondertekenen vóór doorverwijzing naar een vaccinatielocatie. Roodenburg zelf betwistte dit stellig: hij vaccineerde zelf niet, en een handtekening vragen had voor hem dus geen enkel nut gehad. Ten tweede vroeg Roodenburg bij zo’n honderd patiënten, die na vaccinatie met vage klachten zoals extreme vermoeidheid binnenkwamen, een zogenoemde D-dimeer bepaling aan. Dit is een bloedtest die aanwijzingen kan geven voor stolselvorming. Zijn redenering: coronavaccins kunnen via het spike-eiwit stollingsactiviteit opwekken, en omdat het spike-eiwit zelf niet meetbaar was, gebruikte hij de D-dimeer als indirecte indicator. Het tuchtcollege vond dat hij hiermee buiten de geldende richtlijnen opereerde en bij verhoogde waarden patiënten had moeten doorverwijzen of aanvullend onderzoek had moeten aanvragen — wat hij in negen gevallen naliet. Ten derde werden zijn uitlatingen op sociale media en in de spreekkamer hem zwaar aangerekend. Hij sprak openlijk over termen als “biowapen”, “Great Reset” en “depopulatie” in relatie tot de coronavaccins. De inspectie ontving twintig meldingen over zijn gedrag. Ook op een huisartsenpost zou hij in 2023 ongepast hebben gecommuniceerd over vaccinaties — onder meer richting ouders van een baby met koortsstuipen. Roodenburg zelf: “Ik kon het gewoon niet inspuiten” Tijdens de zitting van 30 juni — die integraal werd gefilmd door journalist Rico Brouwer van Potkaars — liet Roodenburg zich onverbloemd uit. Hij vertelde dat hij in veertig jaar praktijk nooit eerder zoiets als “turbokanker” had gezien: een patiënt die op dag één binnenkwam en elf dagen later aan drie gelijktijdige tumoren overleed. Dergelijke ervaringen dreven hem ertoe patiënten actief te wijzen op mogelijke risico’s van de injecties. “Ik kon het gewoon niet inspuiten omdat ik begrijp hoe het werkt,” verklaarde hij voor het tuchtcollege. Hij stelde ook dat de richtlijnen niet waren ingericht op de bijwerkingen van coronavaccins, en dat hij als arts in een spagaat zat: longartsen weigerden zijn patiënten te zien omdat er geen klassieke longemboliesymptomen waren, terwijl de D-dimeerwaarden wél verhoogd waren. Zijn advocaat beriep zich op artikel 10 van het EVRM — de vrijheid van meningsuiting — en verwees naar een zaak waarin het Europese Hof voor de Rechten van de Mens oordeelde dat artsen een vergelijkbaar ruim recht op vrije meningsuiting hebben als advocaten. De kern van het conflict: richtlijnen boven klinisch oordeel? Wat deze zaak zo beladen maakt, is de onderliggende vraag die journalist Brouwer scherp verwoordt: mag een arts afwijken van de geldende beslisbomen als die beslisbomen onvolledig zijn of een bepaalde oorzaak buiten beschouwing laten? Roodenburg argumenteerde dat bijwerkingen van coronavaccins simpelweg niet in de huisartsbeslisbomen waren opgenomen — en dat dit hem in een onmogelijke positie bracht. Het tuchtcollege vond echter dat juist dit hem geen vrijbrief gaf om op eigen houtje onderzoek te doen zonder informed consent en zonder de richtlijnen te volgen bij afwijkende uitslagen. De inspectie benadrukte ook dat Roodenburg eerder al tuchtrechtelijk was berispt voor vergelijkbaar handelen — met name het niet doorverwijzen bij verhoogde D-dimeerwaarden — en dat hij desondanks op veel grotere schaal was doorgegaan. Dat woog zwaar mee in het oordeel. Uniek precedent: jaren na de coronacrisis Opvallend is het tijdstip. We schrijven 2026, en nú wordt een arts definitief uit het BIG-register verwijderd vanwege zijn gedrag tijdens de coronaperiode. Andere artsen die publiekelijk kritisch waren, kregen berispingen of boetes — maar verloren hun licentie niet. Roodenburg is de eerste. Zijn advocaat vroeg het college uitdrukkelijk om proportionaliteit en stelde een voorwaardelijke doorhaling voor, eventueel gecombineerd met coaching. Het college ging daar niet in mee. De maatregel van onvoorwaardelijke doorhaling is echter nog niet definitief. Roodenburg is voornemens in beroep te gaan bij het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg. Zolang die procedure loopt, mag hij zijn praktijk voortzetten. Pas na een onherroepelijk vonnis treedt de doorhaling in werking. Wat zegt dit over de staat van medische vrijheid? De zaak-Roodenburg laat zien dat coronakritische artsen nog steeds worden opgejaagd. Mogen artsen — in hun rol als arts — afwijkende standpunten innemen over medische interventies die door de overheid worden gepromoot? Waar eindigt gewetensbezwaar en begint onverantwoord handelen? En wie bepaalt dat: de beroepsgroep, de inspectie, of de rechter? Het tuchtcollege heeft zijn antwoord gegeven. Roodenburg gaat in beroep. De vraag blijft open. Ondertussen gaat het prikken vrolijk verder. Sinds dinsdag, dezelfde dag dat de uitspraak werd gedaan, ontvangen 70-plussers weer een uitnodiging voor de coronaprik. #MedischeVrijheid #Coronamaatregelen #Huisarts

Column: De ene helft houdt de andere in de gaten Max von Kreyfelt George Orwell vergiste zich op één belangrijk punt. Hij dacht dat Big Brother personeel nodig zou hebben. In 1984 keek de staat via beeldschermen mee. Er waren geheime diensten, verklikkers en ambtenaren met sombere jassen. Een kostbare operatie. Dat kan tegenwoordig efficiënter. De ene helft van de bevolking controleert vrijwillig de andere helft. Onbetaald. Iedereen is toezichthouder geworden. De buurman beoordeelt uw afvalscheiding, de collega uw woordkeuze en de voorbijganger fotografeert uw verkeerd geparkeerde auto. Op sociale media draaien permanent volksrechtbanken waarin het bewijs doorgaans arriveert nadat het vonnis al is uitgesproken. De moderne verklikker hoeft niet meer naar een loket. Hij heeft een meldknop. Dat maakt hem geen verklikker, natuurlijk. Hij is bezorgd. Hij bewaakt de sociale veiligheid, bestrijdt desinformatie of helpt mee aan een inclusieve omgeving. Vroeger fluisterde men achter gordijnen. Nu publiceert men de beschuldiging inclusief schermafbeelding en morele verheffing. De overheid hoeft slechts de juiste woorden beschikbaar te stellen. Ongepast. Onveilig. Schadelijk. Radicaal. Zodra het etiket is aangebracht, neemt de bevolking het onderzoek over. Wie nog vragen stelt, bevestigt daarmee zijn verdachte houding. Zo controleert vijftig procent de andere vijftig procent. Welke helft waartoe behoort, wisselt per onderwerp. Bij klimaat controleert de ene buurman uw houtkachel. Bij gezondheid telt de andere uw vaccinaties. Op kantoor registreert iemand uw grap en op internet houdt een onbekende bij welke berichten u ooit leuk vond. We zijn tegelijk cipier en gevangene. Dat is bestuurlijk bijzonder voordelig. De mooiste gevangenis is immers niet die met de hoogste muur, maar die waarin de bewoners elkaar beletten te ontsnappen. Geef iedereen een camera, een morele code en een klein gevoel van macht, en er hoeft nergens meer een bewaker te staan. Big Brother werd daardoor overbodig. Hij hoefde ons niet te onderwerpen. Hij hoefde alleen maar een samenleving te bouwen waarin toezicht werd verkocht als verantwoordelijkheid en verraad als betrokkenheid. Orwell schreef dat Big Brother naar u keek. Hij kon niet voorzien dat wij uiteindelijk voor hem zouden invallen. (Orwells ⁠1984⁠) 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #BigBrother #SocialeMedia #Toezicht

Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek

@vanranstmarc Als je heel precies kijkt naar wat er op 23 april 2021 beschikbaar was, is er een belangrijk onderscheid dat in de Nederlandse communicatie gemakkelijk verloren ging: er was niet één onderzoek onder 90.000 zwangere vrouwen waaruit was gebleken dat vaccinatie veilig en effectief was. Die circa 90.000 was vooral een Amerikaans real-worldaantal gevaccineerde zwangere vrouwen bij wie op dat moment geen duidelijk veiligheidssignaal was gemeld. De daadwerkelijk gepubliceerde Amerikaanse veiligheidsanalyse was veel kleiner en had een zeer korte follow-up. Dat maakt de onderbouwing van met name de veiligheid voor miskramen en andere zwangerschapsuitkomsten in april 2021 aanzienlijk zwakker dan het getal 90.000 doet vermoeden. Wat Nederland op 23 april letterlijk als reden gaf De Federatie Medisch Specialisten meldde namens de multidisciplinaire werkgroep COVID-19 & Zwangerschap: inmiddels waren in de VS ongeveer 90.000 zwangere vrouwen met Pfizer of Moderna gevaccineerd zonder noemenswaardige bijwerkingen; “Vanaf nu wordt daarom aan alle zwangere vrouwen geadviseerd om zich te laten vaccineren.” Het Britse JCVI had een week eerder vrijwel dezelfde redenering gebruikt: ongeveer 90.000 Amerikaanse zwangeren waren gevaccineerd, voornamelijk met Pfizer en Moderna, en er waren geen veiligheidsproblemen naar voren gekomen. Maar “90.000 vaccinaties zonder safety concern” is epidemiologisch iets anders dan een studie onder 90.000 zwangeren die aantoont dat het vaccin veilig is. Het beste Amerikaanse onderzoek van dat moment omvatte geen 90.000 vrouwen Op 21 april 2021, twee dagen vóór het Nederlandse advies, publiceerde CDC-onderzoeker Tom Shimabukuro met collega’s de beroemde studie in The New England Journal of Medicine. Zij gebruikten drie Amerikaanse surveillancesystemen: v-safe, het specifieke v-safe pregnancy registry en VAERS. De cijfers waren: Groep Aantal v-safe-deelnemers die aangaven zwanger te zijn 35.691 Ingeschreven in specifiek pregnancy registry 3.958 Zwangerschap al beëindigd op de peildatum 827 Levende geboorten 712 Pregnancy losses 115 Spontane abortussen/miskramen 104 Dus van de ongeveer 90.000 zwangere gevaccineerden waarop beleidsmakers wezen, hadden de onderzoekers voor zwangerschapsuitkomsten slechts 3.958 vrouwen in het specifieke register, en bij slechts 827 was de zwangerschap überhaupt al beëindigd. Dat is het eerste grote probleem. Nog belangrijker: 700 van die 827 waren pas in het derde trimester gevaccineerd Dit is naar mijn oordeel de cruciale methodologische beperking. Later bevestigden de onderzoekers dat van de 827 vrouwen met een afgeronde zwangerschap maar liefst 700 hun eerste relevante vaccindosis in het derde trimester hadden gekregen. Dat heeft een enorme consequentie. Een vrouw die bijvoorbeeld bij 34 weken wordt gevaccineerd en twee weken later een gezond kind krijgt, levert wel informatie op over acute bijwerkingen en eventueel zeer late zwangerschapsproblemen. Maar zij kan vrijwel niets vertellen over: •miskraam in week 8; •miskraam in week 12; •een effect op de embryonale ontwikkeling in het eerste trimester; •aangeboren afwijkingen veroorzaakt tijdens organogenese; •effecten van vaccinatie gedurende het grootste deel van de zwangerschap. Zij was immers al door die risicoperiode heen voordat ze werd gevaccineerd. Het getal van 12,6% miskramen zag er geruststellender uit dan methodologisch gerechtvaardigd was In het oorspronkelijke artikel stond dat van de 827 voltooide zwangerschappen 104 eindigden in een spontane abortus, oftewel: 104 / 827 = 12,6%. Dat percentage leek mooi binnen het gebruikelijke achtergrondpercentage van miskramen te vallen. Maar 827 is niet de juiste noemer om het miskraamrisico na vroege vaccinatie te berekenen. Waarom niet? Omdat die 700 vrouwen die pas in het derde trimester waren gevaccineerd onmogelijk na hun vaccinatie nog een miskraam vóór 20 weken konden krijgen. Omdat die 700 vrouwen pas in het derde trimester waren gevaccineerd. #COVID19 #Vaccinatie #Zwangerschap

President Donald Trump heeft een decreet ondertekend waarin hij pleit voor het verminderen van het aantal vaccinaties voor kinderen van achttien naar elf, en wil dat gecombineerde vaccins gesplitst worden en over een periode van een jaar tot anderhalf jaar worden toegediend, ondanks waarschuwingen van gezondheidsexperts over de mogelijke gevolgen van minder vaccinaties. #TrumpVaccinaties #Gezondheidszorg #VaccinatieAantal

De vele petten van viroloog Marion Koopmans @MarionKoopmans en wat dat zegt over de Nederlandse media en academische vrijheid. In het najaar van 2025 woonde ik het congres 'Back to the Future' van het Artsencollectief @ArtsenC bij in Zeist. Het collectief ontstond in 2020 als reactie op een brandbrief van twee medisch specialisten die vonden dat de coronamaatregelen meer schade aanrichtten dan het virus zelf. Op dat congres sprak de jonge arts en immunoloog dr. Jona Walk @JonaWalk over academische vrijheid. Haar verhaal werd met een staande ovatie ontvangen. Dr. Robert Malone @RWMaloneMD sprak haar bemoedigend toe omdat ook hij de nodige verkettering over zich heen heeft gehad, als uitvinder van de mRNA technologie. Diezelfde verkettering viel Jona Walk de afgelopen jaren ten deel. Voor artsen zoals dr. Walk was er geen academische vrijheid, ze werd en wordt dagelijks belachelijk gemaakt en daar niet tegen beschermd. Deze blog schrijf ik om te verduidelijken hoe de censuur in Nederland in zijn werk gaat. Het is een ragfijn spel tussen factcheckers, journalisten en mensen als Koopmans zelf. Marion Koopmans zit zelf in de 'Denktank Desinformatie' die de macht heeft critici te censureren en te laten aanvallen. De maandagochtend na het congres reageerde viroloog Marion Koopmans op X op een post van journalist Maarten Keulemans (die het congres net zomin als Koopmans had bijgewoond). Ze schreef min of meer dat Jona Walk 'voorlopig' nog overal haar 'ver-van-consensus standpunten' kon uitdragen. Die opmerking – na een presentatie waar ze zelf niet bij was – komt dreigend over. Koopmans suggereert hiermee dat kritische standpunten tijdelijk worden getolereerd, maar dat dit geen vanzelfsprekendheid is. Dat past niet bij wetenschap, waarin juist het stellen van vragen en het toetsen van hypotheses centraal staan. Marion Koopmans is hoogleraar virologie aan het Erasmus MC. Dat is haar core business. Maar tijdens de coronacrisis droeg ze meerdere petten tegelijk en dat werd zelden expliciet benoemd in de media. Ze was lid van het Outbreak Management Team (OMT) en adviseerde het kabinet over lockdowns, mondkapjes, avondklok, testbeleid en later over de vaccinatiestrategie. Ze adviseerde vanaf maart 2020 de Europese Commissie over het coronabeleid. Ze maakte deel uit van het WHO-team dat in 2020-2021 in Wuhan onderzoek deed naar de herkomst van SARS-CoV-2. Ze is initiatiefnemer en scientific director van het Pandemic & Disaster Preparedness Center (PDPC), een belangrijk instituut voor toekomstige pandemische paraatheid. En – cruciaal – ze had zitting in de Denktank Desinformatie, een overheidsgerelateerd overleg dat zich bezighield met het signaleren en bestrijden van 'desinformatie', waaronder kritiek op het coronabeleid en de vaccins. Dat laatste is geen kleinigheid. Terwijl critici – artsen, wetenschappers en burgers – vaak werden weggezet als 'complotdenkers' of 'anti-vaxxers', zat een vooraanstaand OMT-lid mee aan tafel bij een denktank die invloed had op welke informatie wel of niet als problematisch werd gezien. Maar er is meer waarover Koopmans zwijgt en wat wél relevant is. Al op 1 februari 2020 nam Koopmans deel aan een vertrouwelijke teleconferentie met onder anderen viroloog Ron Fouchier, Duitse viroloog Kristian Andersen, Eddie Holmes en anderen, waarbij Anthony Fauci en Francis Collins aanwezig waren. In vrijgegeven e-mails van die periode schreef ze op 9 februari 2020 in essentie dat de hypothese van een laboratoriumlek beter niet in de publieke discussie moest worden gebracht, omdat dat 'backfire' kon geven of als 'kijk, zij dachten het ook' zou worden gelezen. Kort daarna verscheen het invloedrijke artikel Proximal Origin in Nature Medicine, dat de lab-leak-hypothese sterk relativeerde. De privé overwegingen van de mogelijkheid van een lablek werden niet transparant naar buiten gebracht. Terwijl het juist van groot belang is om te weten waar een nieuw virus vandaan komt – zeker als er in Wuhan gain-of-function-achtig onderzoek plaatsvond. Het is typerend voor de Nederlandse media dat Marion Koopmans al in het voorjaar van 2020 als dé expert werd neergezet. Niet alleen als viroloog, maar ook als autoriteit op het gebied van maatregelen, vaccins, maatschappelijke impact en later zelfs desinformatie. Ze was overal: talkshows, kranten, radio. Haar petten stapelden zich op, maar de media stelden zelden kritische vragen over mogelijke belangenverstrengeling of over de vraag of één persoon al die rollen tegelijk kon vervullen zonder dat onafhankelijkheid in het geding kwam. Wetenschap is geen consensusmachine. Consensus is een tijdelijk resultaat van debat en bewijs, geen doel op zich. Zodra afwijkende hypotheses (zoals een mogelijk lablek) actief uit de publieke ruimte worden gehouden, is er geen wetenschap meer, maar beleid met een wetenschappelijk sausje. De geschiedenis laat zien wat er gebeurt als moedige onderzoekers tegen de heersende mening ingaan. John Snow ontdekte in 1854 dat cholera via besmet water werd overgedragen, terwijl de gevestigde wetenschap vasthield aan de miasma-theorie (slechte lucht). Hij werd aanvankelijk genegeerd en tegengewerkt. Jona Walk was de afgelopen jaren in opleiding tot internist-intensivist. Afgelopen voorjaar studeerde ze af. De opleidingssituatie maakt je extra kwetsbaar. Dat een hoogleraar en OMT-lid haar na een lezing over academische vrijheid – zonder de lezing zelf te hebben gehoord – via X afserveert met een opmerking over 'voorlopig' nog kunnen afwijken van de consensus, is geen blijk van wetenschappelijke openheid. Het is een signaal: blijf binnen de lijnen, of je loopt risico. Niet Jona Walk, maar hoogleraar Marion Koopmans en anderen die het woord 'desinformatie' in de mond namen om critici kalt te stellen, hebben het vertrouwen in de wetenschap beschadigd. Onder het mom van 'volg de wetenschap' werden ingrijpende maatregelen genomen waarvan de wetenschappelijke onderbouwing op z’n minst discutabel was en waarbij alternatieve verklaringen (zoals de oorsprong van het virus) bewust werden gemarginaliseerd. Marion Koopmans is een gerespecteerd viroloog met indrukwekkende publicaties. Maar juist omdat ze zoveel petten droeg – adviseur van overheid en Europa, lid van een desinformatiedenktank, deelnemer aan vroege besprekingen over de virusoorsprong én gezicht van de media – had ze extra verantwoordelijk moeten voelen voor transparantie en academische vrijheid. In plaats daarvan illustreert haar reactie op Jona Walk precies het klimaat dat veel artsen en wetenschappers vanaf 2020 ervoeren: kritiek wordt niet beantwoord met argumenten, maar met framing en subtiele dreiging. Wetenschap floreert bij open debat, niet bij 'voorlopig nog even toestaan'. Zolang dat besef niet breder doordringt, blijft het vertrouwen in de wetenschap verder eroderen – en dat is uiteindelijk schadelijker dan welke kritische stem ook. #AcademischeVrijheid #Desinformatie #Wetenschap

Bayer heeft zojuist Pfizer, BioNTech, Moderna en Johnson & Johnson aangeklaagd bij de federale rechtbank. Omdat de mRNA-stabilisatietechnologie die in elk afzonderlijk COVID-vaccin werd gebruikt dat in je kinderen, je ouders, je zwangere vrienden, je oma in het verzorgingstehuis is geïnjecteerd, in de jaren 1980 door Monsanto is gepatenteerd voor GEWASSEN. En het bedrijf dat de patent bezit staat nu voor de rechter en eist royalties. Dit is geen complottheorie. Dit zijn Bayers eigen advocaten, in Bayers eigen dossiers, openbaar geregistreerd. Ze betogen letterlijk in de federale rechtbank dat hun technologie voor genetische modificatie in de landbouw is gekopieerd en in mensen is geïnjecteerd ZONDER LICENTIE. Ondertussen heeft Moderna net Roivant 2,25 MILJARD dollar betaald om een aparte rechtszaak over een mRNA-patent te schikken. BioNTech klaagt Moderna aan. GSK klaagt Moderna aan. Iedereen klaagt iedereen aan. De patentstrijd alleen al zal deze bedrijven tientallen miljarden dollars kosten. Als Bayer gelijk heeft, dan keek elk afzonderlijk "veiligheidsstudie" dat in 2020 overhaast is doorlopen naar het verkeerde. Ze testten een vaccin. Ze testten geen landbouwgenetische modificatieplatform dat voor het eerst in mensen werd gebruikt. Ik zeg dit al sinds 2021. Dezelfde instellingen die TEGEN je LOOGEN over Irak dat WMD's had, over de bailouts van 2008 die een "eenmalige actie" zouden zijn, over inflatie die tijdelijk zou zijn, over Epstein die zelfmoord pleegde, dat zijn DEZELFDE instellingen die je zeiden een prik te nemen op basis van twee maanden testdata. Als je ze na DIT nog steeds vertrouwt, weet ik oprecht niet wat ik je moet zeggen. Word wakker. Word gezond. Stap af van hun voedsel. Stap af van hun media. Stap af van hun systeem. https://t.co/kqKOf7ZMXk #COVID19 #Vaccinaties #GenetischeModificatie

Er loopt een (kansloze) rechtszaak in verband met 'vaccinatieschade' (onbewezen) tegen een reeks mensen. Waaronder zelfs journalisten. De @volkskrant heeft nu een aantal artikelen geschreven over het leed van longcovid-patiënten. Ik blijf er bij: het kamp van antivax en anti-maatregelen heeft iets uit te leggen, niet de mensen die ons uit de pandemie hebben geholpen. Wat dat betreft heb ik zelden een sterker staaltje #andersomland meegemaakt. #vaccinatie #corona #gezondheid

@RPestman Inderdaad, alle vaccinaties hebben samen reeds vele miljoenen levens gered. Vaccins zijn een van de utivindingen die de grootste impact op de volksgezondheid hebben gehad (net als proper drinkwater, hygiëne, veilig voedsel en kwaliteitsvolle geneeskunde). #Vaccinatie #Volksgezondheid #Gezondheid

In het verhoor van de coronacommissie verdedigde oud-zorgminister Hugo de Jonge het ingrijpende coronabeleid als onvermijdelijk, ondanks kritiek van Maurice de Hond en anderen die stelden dat er onvoldoende alternatieve stemmen waren gehoord en dat veel maatregelen onnavolgbaar waren. #coronacommissie #vaccinaties #coronamaatregelen

Hugo de Jonge geeft in feite ook toe dat de vaccinaties niet (voldoende) hebben geholpen. Het heeft het land niet uit de corona(beleids!)crisis gehaald, want er kwam ook een (volledig zinloze) derde lockdown. Wat hij bedoelt is dat zijn gedram tot meer vaccinatie niet heeft geholpen, terwijl het besef is ingedaald dat hij veel te ver is gegaan met dit gedram, dat je beter als 'dwang' zou kunnen definiëren. #corona #vaccinatie #lockdown

Hugo kappitelt nu de Inspectie omdat deze onvoldoende opgetreden zou hebben tegen artsen die de noodzaak van vaccinaties in twijfel durfden trekken. "Mensen met witte jas die willens en wetens foutieve info verspreiden zijn gevaar voor de volksgezondheid." #coronaenquête #Hugo https://t.co/JKTKx5k2sr #vaccinatie #gezondheid #desinformatie

Alvast een waarschuwing voor iedereen die rekent op mijn samenvatting van het verhoor van Hugo de Jonge: ik ben absoluut niet objectief. Er zijn weinig politici die mij zo intens irriteren als die man. Zijn uitstraling, zijn houding, zijn 'flair', zijn zelfgenoegzaamheid, zijn 'humor', ... ik vind werkelijk alles aan Ego de Jonge nep (dit is mijn persoonlijke mening, gebaseerd op niets anders dan mijn interne bullshitradar). Dan heb ik het nog niet eens over de dingen die hij destijds zei. (En nogmaals: ik was NIET tegen de coronamaatregelen. Ook niet tegen de vaccinaties.) Dus of jullie echt iets hebben aan mijn verslag? Ik zal m'n best doen om het netjes te houden. #PAEC #PECcorona #Corona #TweedeKamer #Corona #Politiek #Opinie

Tijdens de openbare verhoren van de parlementaire enquêtecommissie kwam naar voren dat ministers van het kabinet-Rutte eind 2020 verdeeld waren over de vaccinatiestrategie tegen corona, waarbij Minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge vasthield aan het advies van de Gezondheidsraad om de oudste mensen eerst te vaccineren, tot frustratie van andere ministers die een snellere heropening van de economie wilden bereiken. #coronavaccinatie #ministeriëleuniteit #vaccinatiestrategie