Search

De heer @mkeulemans haalt twee verschillende zaken door elkaar: vrijheid van meningsuiting en journalistieke verantwoordelijkheid. Vrijheid van meningsuiting geeft iedereen, inclusief journalisten, het recht om meningen te uiten zonder voorafgaande censuur. Maar juist omdat journalisten een bijzondere maatschappelijke positie hebben, bestaan er daarnaast journalistieke normen en een journalistieke code. Als alles uitsluitend onder de noemer "vrijheid van meningsuiting" zou vallen, zouden principes als waarheidsgetrouwheid, zorgvuldigheid, hoor en wederhoor, controleerbaarheid en het voorkomen van onnodige reputatieschade overbodig zijn. De Raad voor de Journalistiek bestaat juist omdat journalistiek meer is dan het uiten van een persoonlijke mening. Journalisten claimen immers ook feiten te beschrijven, het publiek te informeren en gezag uit te oefenen in het maatschappelijke debat. Dat is precies waarom de klacht van Maurice de Hond tegen Keulemans bij de Raad voor de Journalistiek relevant is. Niet omdat iemand zijn recht op vrije meningsuiting wil beperken, maar omdat de vraag wordt gesteld of zijn uitingen voldeden aan de journalistieke normen die bij zijn functie als @Volkskrant-journalist horen. Dat zijn twee fundamenteel verschillende toetsingskaders. Vrijheid van meningsuiting bepaalt wat je mág zeggen. Journalistieke ethiek bepaalt hoe zorgvuldig je behoort te handelen wanneer je als journalist publiceert. Het een vervangt het ander niet. #VrijheidVanMeningsuiting #Journalistiek #Ethiek

De spanningen tussen de Amerikaanse president Trump en de Spaanse premier Sánchez, die voortkomen uit hun tegenstrijdige politieke ideologieën en meningen over internationale kwesties zoals de NAVO en de oorlog in Gaza, zouden op een vreemde manier kunnen samenkomen als Trump zondag de wereldbeker aan het Spaanse voetbalteam moet overhandigen na hun mogelijke overwinning op Argentinië. #Trump #WK2026 #Spanje

De reden dat veel Nederlanders willen dat Marokkanen Nederland verlaten is omdat ze statistisch gezien 6 keer vaker als verdachte geregistreerd worden dan autochtone Nederlanders. Turken 2 tot 3 keer vaker. Het gaat daarbij niet alleen om kleine criminaliteit. Straatroof, inbraak, overvallen en geweldsdelicten zijn allemaal oververtegenwoordigd. Dit zijn geen meningen. Dit zijn officiële statistieken. En zolang dit niet serieus wordt besproken, blijft de frustratie groeien. #Nederland #Migratie #Veiligheid

Hoe kleintjes kan je zijn @MohamedRidouani ? “Het is nooit op de agenda gezet”, als uitleg geven, is nog adding insult to injury. Universiteitssteden waren ooit plekken van rijke debatten en botsende meningen, nu lijken het soms de nieuwe enclaves van zeloten #onderwijs #universiteit #debat

De overheid bemoeit zich middels de geheime diensten met welke meningen rechtsstatelijk (en dus acceptabel) zijn en welke niet. Past dat wel binnen een democratie, of gaat de staat zijn boekje te buiten? Bekijk de hele uitzending van Forum Inside: https://t.co/VltGEA7QD3 https://t.co/O8AWuVNL8n #Democratie #VrijheidVanMeningsuiting #Transparantie

Column: Hugo verliest zijn dekking In Den Haag geldt één ijzeren regel: zolang je nuttig bent, ben je “een gewaardeerde collega”. Zodra je gevaarlijk wordt, ben je ineens “een individueel geval”. Hugo de Jonge lijkt momenteel precies dat stadium binnen te schuiven. Jarenlang was hij het gezicht van het coronabeleid. De man van de persconferenties, de prikdrift, de QR-codes en het eindeloze “we doen dit samen”. Terwijl Nederland veranderde in een laboratorium van avondklokken, toegangsbewijzen en morele dwang en sterfte, bleef Hugo overeind. Omdat hij nuttig was. Hij ving de woede op namens een complete bestuurlijke machine van ministers, ambtenaren, inspecties, experts en media. Hugo was de menselijke airbag van het systeem. Tot nu. Want ineens verschijnen daar appjes. Een minister die persoonlijk achter een huisarts aan blijkt te zitten. Een inspectie die enthousiast meldt dat men “er bovenop zit” en alvast zoekt naar “een houdbaar argument”. En ineens ziet Nederland iets wat jarenlang ontkend werd: hoe nauw politiek en zogenaamd onafhankelijke toezichthouders met elkaar verweven waren. Maar nog opvallender is de stilte om Hugo heen. Kijk goed naar Den Haag. Niemand verdedigt hem nog echt fanatiek. Oud-collega’s praten plotseling over “de context van toen”. Ambtenaren krijgen spontaan geheugenverlies. Iedereen probeert haastig afstand te creëren tot het coronadossier. Dat is altijd het moment waarop een systeem zijn pion begint los te laten. Want politiek werkt simpel: absolute loyaliteit, totdat de schade terugkaatst. En Hugo begint schade te worden. De parlementaire enquête is daarom gevaarlijker dan veel mensen denken, omdat enquêtes iets doen waar Den Haag doodsbang voor is: ze veranderen mist in beelden. Een minister die druk zet. Een inspectie die alvast zoekt naar munitie. Bestuurders die eerst de conclusie lijken te hebben en daarna pas het onderzoek. Het begint steeds minder op volksgezondheid te lijken en steeds meer op een bestuurscultuur waarin afwijkende meningen administratief moesten worden verwijderd. En dus verschijnen nu de eerste reddingsboten. Want niemand wil straks naast Hugo de Jonge op de groepsfoto staan wanneer de geschiedenis definitief haar rekening presenteert. Dus schuift Den Haag langzaam achteruit. Voorzichtig. Geruisloos. Op z’n Haags. Met de onzichtbare hand van de NCTV Eerst krijg je applaus. Dan stilte. Daarna zegt iedereen ineens: “Wij herkennen ons niet in dat beeld.” En uiteindelijk ontdek je dat de mensen die jarenlang riepen “we deden het samen” plotseling verrassend goed zijn geworden in één woord: “Hij.” 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #politiek #coronabeleid #HugoDeJonge

Hoi allemaal, ik ben de vrouw van John. Ik had gehoopt dit bericht nooit te hoeven schrijven, en al helemaal niet op deze manier. Het voelt vreemd om hier namens hem iets te moeten zeggen, maar sommige dingen kun je niet langer voor je houden. De afgelopen tijd hebben wij als gezin iets zien gebeuren wat ons allemaal heeft geraakt. John was altijd iemand met woorden, met meningen, met vuur, met dat koppige vermogen om overal nog één laatste opmerking over te maken. En juist daarom doet dit zo veel pijn om te delen. Na lang nadenken, veel stilte, moeilijke gesprekken en momenten waarop we hoopten dat het misschien toch anders zou lopen, heeft John een besluit genomen. Een besluit dat wij moeten respecteren, hoe zwaar het ook valt. John heeft besloten te blijven posten op X. Onze gedachten gaan uit naar iedereen die dit nieuws moet verwerken. #steun #gezinsliefde #emotioneleboodschap

"Franse journaliste aan de kant geschoven na controversiële uitspraken over Jeremy Doku." Hopelijk blijven discussies tussen mensen met verschillende meningen mogelijk. Je kunt het met de journaliste (grondig) oneens zijn. Maar haar daarvoor aan de kant schuiven? Griezelig. #VrijheidVanExpressie #Journalistiek #Discussie

Vaderdag... op mijn 18e werd ik vader en ik heb geen dag uit hun levens gemist! Ze zijn gezond, slim, wonen op een prachtige plek & ze identificeren zich niet als hond. Er zijn 1001 meningen over mij, iedereen denkt mij te kennen en iedereen heeft een oordeel over mij, zowel positief als negatief. Dat is het nadeel van online bekend zijn & ergens voor staan. Voor mij is er maar 1 oordeel dat op dit moment telt, dat is het oordeel van mijn kinderen. Ik weet dat er geen negatief woord zal zijn & dat is wederzijds! Ze kunnen niet zonder mij en ik niet zonder hen! ❤️ #Vaderdag #Familie #Ouderschap

Waarom moest en zou er geprikt worden? Even de balans opmaken. Eerst kwamen de profeten. Schwab met zijn penetratie van regeringen. Gates met zijn rekensommetjes over vaccinatie en bevolkingsgroei. Daarna kwam de oefening. Daarna het virus. Daarna de angst. En daarna de machine. Vliegtuigen bleven vliegen, maar oma mocht niet naar de begrafenis. Griep verdween als sneeuw voor de zon, maar de avondklok verscheen alsof Nederland ineens een openluchtgevangenis was. Mondkapjes, QR-codes, afstand houden, terrassen als controleposten, demonstranten als staatsgevaarlijken. Wie vragen stelde, werd verdacht. Wie behandelde, werd bedreigd. Wie demonstreerde, kreeg de wapenstok. Wie documenten opvroeg, kreeg zwarte lak. Wie schade meldde, kreeg stilte. Miljarden verdwenen bij VWS. De NCTV bleek meer macht te hebben dan men ooit democratisch had besproken. Influencers werden ingezet. Oppositie werd gemanaged. Artsen werden kaltgestellt. Burgers werden bestraft voor meningen. En nu, jaren later, komt de parlementaire enquête met voorgekookte vragen, beperkte inzage en een net pak om de doofpot. Alsof het land niet is getraumatiseerd, maar slechts “lessen” moet trekken. Dan zegt Gommers ineens dat het virus voor mensen onder de 75 helemaal niet zo gevaarlijk was. Pardon? Datzelfde virus werd wel tot A-ziekte verheven. Op basis daarvan werd een hele samenleving opengebroken. Dokter Elens wordt aangepakt. Lareb houdt data achter. Hartproblemen nemen toe. Jongeren vallen om. Oversterfte blijft hangen als een donkere wolk boven het land. En nog steeds mag de kernvraag niet gesteld worden: waarom moest en zou er koste wat kost geprikt worden? Niet: waarom werd er geadviseerd? Niet: waarom werd er aangeboden? Maar: waarom werd er geduwd, gedreigd, uitgesloten, geïntimideerd en gechanteerd? De conclusie wordt onontkoombaar: dit was geen gezondheidsbeleid meer. Dit was een militaire machtsoperatie met medische verpakking. En als blijkt dat bestuurders, artsen, ambtenaren, mediafiguranten en farmaceutische belangen bewust hebben meegeduwd aan een campagne die schade heeft veroorzaakt, dan hoort daar geen talkshowtafel bij. Dan hoort daar zwaar professioneel verhoor bij. Onder ede. Met originele stukken. En zonder zwarte lak. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Vaccinatie #Gezondheid #Onafhankelijkheid

Stukje bij beetje komt de vuile was van het coronabeleid op straat. Bij de parlementaire enquête vertelde huisarts Rob Elens hoe oud-minister Hugo de Jonge zich persóónlijk en actief bemoeide met de jacht van de inspectie op kritische artsen. Je hoeft het met geen enkele behandeling eens te zijn om dit doodeng te vinden: een minister die het overheidsapparaat inzet als knokploeg om afwijkende meningen de kop in te drukken. Dát was waar het tijdens corona echt om draaide — niet om 'de wetenschap', maar om macht en het smoren van debat. Excuses zijn wel het minste. https://t.co/ovkLrNdzkU #coronabeleid #politiek #vrijheid

De werkelijke bedreiging heet Thom de Graaf Daar zat hij weer. Thom “Achterhuis” de Graaf. De man die al decennia lang door de Haagse wandelgangen schuifelt alsof hij persoonlijk door God is aangesteld als conciërge van de democratie. En natuurlijk ziet hij “bedreigingen”. Dat doen dit soort bestuurders altijd zodra burgers anders beginnen te stemmen dan de bestuurslaag had besteld. Volgens De Graaf zijn de grote gevaren voor de democratie: * buitenlandse beïnvloeding, * sociale media, * en partijen als de PVV van Geert Wilders en Forum voor Democratie. Joe! Geen woord over: * een politiek-bestuurlijk kartel dat elkaar al twintig jaar baantjes toespeelt, * lobbyclubs die wetten dicteren, * zichzelfbevredigende mediaconcentratie, * ongekozen Brusselse macht, * adviesorganen vol partijvrienden, * of rechters, bestuurders en omroepen die ideologisch bijna uit één mal lijken te komen. Nee hoor. Het echte gevaar zit blijkbaar bij Henk op Facebook met een meme en een boze reactie onder een nieuwsbericht. De moderne bestuurder lijkt op een aristocraat uit 1788 die vanaf zijn balkon roept: “Het volk vormt een gevaar voor de stabiliteit!” Ja Thom… dat irritante volk ook altijd met hun verkiezingen, meningen en afwijkende gedachten. Wat De Graaf werkelijk bedoelt, is veel eenvoudiger: Democratie is prachtig… zolang de uitslag correct blijft. En zodra miljoenen burgers beginnen te stemmen op partijen buiten het goedgekeurde menukaartje van D66, VVD, CDA, GroenLinks of PvdA, ontstaat plotseling “zorg over de rechtsstaat”. Wonderlijk mechanisme. Toen burgers jarenlang massaal tegen immigratie, EU-centralisatie, corona-avondklokken of stikstofbeleid stemden, gebeurde er namelijk exact niets. Maar zodra burgers zich daarvan bewust worden, heet dat ineens “ondermijning”. Niet de macht die burgers negeert is het probleem. De burger die dat begint dóór te krijgen, dát is volgens deze bestuursklasse de crisis. En daarin zit precies de ironie van Thom de Graaf. Hij presenteert zichzelf als beschermer van de democratie, terwijl hij in werkelijkheid symbool staat voor het Nederlandse achterkamermodel: * bestuurlijke incest, * permanente netwerkpolitiek, * moralistische zelfverheffing, * en diepe angst voor echte democratische onvoorspelbaarheid. Want mensen als De Graaf houden van inspraak zoals hotels van kinderfeestjes houden: zolang het niet te luidruchtig wordt en alles op tijd weer vertrekt. De grootste bedreiging voor de democratie is daarom de bestuurlijke elite rond De Graaf, die democratie alleen nog vertrouwt wanneer de bevolking exact doet wat zij wenselijk acht. Alsof de Nederlandse democratie beschermd moet worden tégen de bevolking zelf. Hoe zal deze Thom de geschiedenisboekjes in gaan? 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #democratie #politiek #vrijheid

Heb even gekeken naar dit PowNed-programma over de duistere kant van Forum voor Democratie. Volgens mij is het de bedoeling dat ik onderstaande tweet delete, mijn excuses aanbied en erbij vermeld dat ik me onvoldoende heb gerealiseerd wat voor een vreselijke partij dit is. Helaas. Zo werkt dat niet bij mij. Ja, ik heb kennis genomen van een aantal feiten in dit programma, en heb ook de véle meningen, duidingen, aannames, aanvallen en persoonlijke ervaringen gehoord. Wat ik daarvan vind? Ontzettend interessant. Maar het gaat me tcoh echt om het democratisch proces. FVD is nog steeds democratisch gekozen. Kiezers bepalen wie in de Tweede Kamer komt. FVD zit 9 jaar in de Tweede Kamer en ze hebben 5 verkiezingen meegemaakt. Ze werden benoemd door de Kiesraad, en de Commissie voor het Onderzoek van de Geloofsbrieven heeft 5 keer bevestigd dat de FVD-kandidaat Kamerleden de vereiste leeftijd hebben bereikt, de Nederlandse nationaliteit bezitten en niet uit het kiesrecht zijn ontzet. Dat laatste lijkt me redelijk belangrijk, gezien de beschuldigingen. FVD-Kamerleden werden 5 keer beëdigd in de Tweede Kamer. Zonder protest. Had dit anders gekund? Zeker. Individuele kandidaten kunnen worden uitgesloten door een rechterlijke uitspraak waarbij iemand van het kiesrecht wordt ontzet (bijvoorbeeld bij ernstige delicten met een vrijheidsstraf van minstens één jaar plus ontzetting als bijkomende straf, zoals vastgelegd in Grondwet art. 54). Dat is tot vijf keer toe niet gebeurd. Een hele partij kan als rechtspersoon worden verboden door de rechter (Hoge Raad, op verzoek van de procureur-generaal) als zij een ernstige bedreiging vormt voor de democratische rechtsorde, bijvoorbeeld door geweld of ondermijning van grondrechten. Dit is geregeld in het Burgerlijk Wetboek en de Wet op de politieke partijen. Dat is tot vijf keer toe niet gebeurd. Ook niet in 2025, toen de informatie uit dit programma al lang bekend was. Kortom: Wil je FVD weg hebben? Ga naar de rechter. En niet naar de NPO. Dat de NPO zich hiervoor laat lenen, en niet zulke documentaires uitzendt over álle partijen (want ze hebben állemaal lijken in kasten zitten, die heel vaak om geld en macht draaien), bevestigen ze alleen maar hun eigen duistere kant. #FVD #Journalistiek #Politiek #FVD #Politiek #Democratie

Economen en arbeidsmarktdeskundigen hebben verschillende meningen over Thomas Piketty's voorstel voor een 25-urige werkweek als middel om de klimaatverandering tegen te gaan en ongelijkheid te verminderen, waarbij sommigen het idee als haalbaar beschouwen terwijl anderen het een privilege of een manier om de sociale functie van werk te negeren zien. #25urigeWerkweek #Piketty #Duurzaamheid

In haar column Raak elkaar niet kwijt pleit Rosanne Hertzberger ervoor om in het publiek debat over migratie ruimte te maken voor verschillende meningen en perspectieven, in plaats van elkaar als tegenstanders te beschouwen en de nuance te verliezen, hetgeen leidt tot een verarming van het intellectuele debat. #Migratie #Debat #Menselijkheid

Dames en heren, Wij zijn vandaag samengekomen voor een begrafenis. Niet van ON!. Niet van een omroep. Maar van iets dat ooit de trots van Nederland had moeten zijn: het vrije geluid binnen de publieke omroep. En wat tragisch mooi eigenlijk… dat juist de mensen die jarenlang riepen dat zij de democratie, pluriformiteit en diversiteit bewaakten, vandaag zelf met de schep in de hand naast het graf staan. AVROTROS. BNNVARA. EO. KRO-NCRV. MAX. VPRO. WNL. PowNed. Omroep ZWART. HUMAN. De volledige rouwstoet van Hilversum. Organisaties die ons decennialang vertelden hoe belangrijk afwijkende meningen waren, totdat er ineens een mening opdook die niet eerst was goedgekeurd in een redactievergadering met havercappuccino’s en subsidieaanvragen. Toen bleek “diversiteit” ineens vooral te betekenen: verschillende huidskleuren, verschillende logo’s, verschillende jingles, maar vooral géén verschillende werkelijkheden. En dus roept men nu de minister op om “passende maatregelen” te nemen tegen ON!. Passende maatregelen. Wat blijft dat toch prachtig taalgebruik. Hilversum spreekt over censuur zoals een crematorium spreekt over temperatuurbeheer. Netjes. Technocratisch. Emotieloos. Maar laten we vandaag gewoon eerlijk zijn. Dit is geen journalistieke discussie meer. Dit is een gesloten systeem dat nerveus wordt omdat steeds meer Nederlanders buiten Hilversum zijn gaan kijken. En geef die mensen eens ongelijk. Jarenlang kregen ze dezelfde gezichten. Dezelfde morele colleges. Dezelfde tafelgasten. Dezelfde politieke voorkeuren vermomd als objectiviteit. En telkens wanneer burgers daar kritiek op hadden, lag het nooit aan de journalistiek zelf. Nee. Dan was de burger “verward”. “Vatbaar voor desinformatie.” “Onvoldoende weerbaar.” Met andere woorden: de bevolking moest opnieuw worden opgevoed. Dat is het moment waarop journalistiek ophoudt journalistiek te zijn. Dan wordt het ideologische begeleiding. En laten we ook eerlijk zijn over de publieke gezichten die dit klimaat hebben helpen creëren. Al die televisie-dominees van de juiste mening. Al die presentatoren die zichzelf rebels noemen terwijl ze exact hetzelfde denken als hun hoofdredacteur, hun subsidiegever en hun vriendenkring in Amsterdam-Zuid. Mensen die hun hele carrière “tegendraads” mochten spelen binnen een volledig gecontroleerde omgeving. Rebellen zonder risico. Dwarsdenkers met een pensioenregeling. En nu er eindelijk een écht afwijkend geluid verschijnt, blijkt plotseling hoe weinig vertrouwen men eigenlijk heeft in het eigen verhaal. Want wie overtuigd is van zijn argumenten, vraagt geen minister om concurrenten weg te werken. Die gaat het debat aan. Maar debat is gevaarlijk geworden in Hilversum. Want debat betekent risico. En risico betekent controleverlies. Dus staan ze vandaag hier. Niet om ON! te begraven. Maar om het idee te begraven dat de publieke omroep nog werkelijk publiek is. En daarom zeg ik u: Rust zacht, vrije meningsuiting binnen Hilversum. U bent overleden aan angst. Onder luid applaus van iedereen die beweert u te beschermen.  #VrijeMeningsuiting #Journalistiek #Diversiteit