Search

Column: Deskundigen gezocht, kennis ongewenst Max von Kreyfelt Wie tegenwoordig een talkshow bekijkt, zou kunnen denken dat deskundigheid besmettelijk is geworden. De wetenschapper verdwijnt uit beeld. Zijn stoel wordt ingenomen door de bekende Nederlander: iemand die weinig van het onderwerp hoeft te weten, zolang heel Nederland maar weet wie hij is. Tijdens corona mocht Famke Louise bij Jinek aanschuiven om het gezondheidsbeleid te bespreken. Tegenover haar zat ic-arts Diederik Gommers, die jarenlang geneeskunde had gestudeerd. Famke beschikte over iets belangrijkers: een miljoen volgers. Inmiddels is het dagelijkse televisie. Johan Derksen begon als voetbalanalyticus, maar promoveerde zonder examen tot nationaal orakel over immigratie, oorlog, klimaat, politiek en volksgezondheid. Jack van Gelder volgde dezelfde spoedcursus. Wie jarenlang verslag deed van buitenspel, kan kennelijk ook uitleggen waarom Europa instort. Bram Moszkowicz was strafpleiter en mag daardoor meepraten over ongeveer alles waarvoor geen voetbalcommentator beschikbaar is. Angela de Jong beoordeelde televisieprogramma’s en werd vervolgens zelf een televisieprogramma: permanent aanwezig om Nederland te vertellen wat Nederland van Nederland moet vinden. Wierd Duk bezit als journalist kennis van Rusland en Duitsland, maar wordt eveneens ingezet als duider van de complete beschaving. Het probleem is niet dat deze mensen een mening hebben. Het probleem is dat televisie, bekendheid als deskundigheid presenteert. Aan tafel verdwijnt het verschil tussen iemand die twintig jaar onderzoek deed en iemand die twintig minuten door de redactie werd bijgepraat. Een echte deskundige is bovendien lastig. Die zegt dat cijfers onvolledig zijn, dat oorzaak en gevolg niet hetzelfde zijn en dat zekerheid ontbreekt. Daarmee maak je geen opgewonden aankondiging. De vaste tafelgast krijgt drie gesprekspunten, trekt een ernstig gezicht en levert vóór het reclameblok een conclusie. De hoofdredacteur van Nieuws van de Dag erkende dat feiten aan talkshowtafels ondergeschikt zijn geraakt aan meningen. Presentatoren Malou Petter en Art Rooijakkers vertrokken toen het programma nadrukkelijker voor opinie koos. Het antwoord van de televisiewereld was voorspelbaar: nog meer opiniemakers uitnodigen om uit te leggen dat er niets aan de hand was. Misschien willen echte deskundigen zich minder beschikbaar stellen. Meestal omdat zij niet als wetenschappelijk kamerplantje naast een vooraf geschreven conclusie willen zitten. Wie nuance aanbrengt, bederft het format. Wie de gewenste boodschap bevestigt, mag volgende week terugkomen. De mainstreammedia hebben deskundigen niet afgeschaft. Ze bewaren er meestal nog één voor de geloofwaardigheid. Daaromheen zetten ze vier bekende hoofden die het onderzoek mogen overschreeuwen. De stoel is nog dezelfde. Alleen wordt kennis doorgeschoven naar de reservebank. Tijd voor een NPO boete, 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #media #deskundigheid #opinie

Het is weer de typische D66-/deug-retoriek: de persvrijheid beschermen door een kritische omroep uit het bestel te gooien. De vrijheid van meningsuiting beschermen door onwelgevallige meningen te censureren. De democratie beschermen door een politieke partij te verbieden. En wat vinden ze zichzelf “fatsoenlijk”. #persvrijheid #vrijheidvanmeningsuiting #democratie

Läs själva farfaderns insändare. Han argumenterar för fortsatt flyktingmottagande och går emot Tobias Billströms tal om volymbegränsningar. Det är, milt uttryckt, svårt att få till att han ville ”kopiera SD:s politik”. Den fullständiga och enda meningen om somalier lyder: ”Vi borde alla erkänna att det är något fel i systemet när det i snitt tar sju år för en somalier ’att bli svensk’ eller att utvisa familjer med barn, som åratal gått i skolan och kommit in i en kamratkrets och anpassat sig till ett liv i vårt samhälle.” Han skriver alltså att det är systemet det är fel på. Inte somalierna. (För övrigt är det rätt motbjudande att tillskriva en, vad jag utgår från, död man politiska värderingar som hans egna texter motsäger.) Insändaren: https://t.co/I1Y9I9W2JX #Flyktingspolitik #Integration #Samhälle

Waar gewerkt wordt, worden fouten gemaakt. Maar dit is iets anders en kwalijker. Dit is je compleet afsluiten voor de kijk, ervaringen en meningen van anderen. Zo leren we nooit. En let op, dames en heren, de corona-aanpak zit inmiddels in de Wet Publieke Gezondheid opgenomen. https://t.co/XgR55XvtUo #foutenmaken #leerproces #publiekegezondheid

Tänk vilken skev självbild de rasistiska vänsterpartistiska kandidaterna har. I valmaterialet talar de högt om medmänsklighet, antirasism och tolerans. Men skrapar man lite på fernissan framträder raka motsatsen: ett rått hat mot andra människor. I den meningen följer de en lång och stolt kommunistisk tradition: fina ord om jämlikhet på ytan, förakt och intolerans mot oliktänkande under den. https://t.co/d7FwomHBjn #Rasism #Antirasism #Samhällsdebatt

Ik ben er klaar mee. In Nederland mag je niks meer zeggen. Zodra je iets roept over asiel, ben je een nazi. Zodra je vraagt hoe we dit land nog draaiende houden, ben je een racist. En ondertussen stikt dit land van de problemen. Weet je wat ziek is? Jongeren wonen nog bij hun ouders omdat er geen huizen zijn. Gezinnen worden uit elkaar getrokken door de woningnood. Maar voor opvang wordt alles uit de kast getrokken. Onze ouderen? Die liggen te verrotten in verpleeghuizen. Personeel rent zichzelf kapot. Maar miljarden verdwijnen naar alles en iedereen behalve naar de mensen die dit land hebben opgebouwd. En scholen? Kinderen krijgen amper les in hun eigen taal omdat de klassen vol zitten met nieuwkomers. Maar als je dát zegt, dan ben je zogenaamd “gevaarlijk”. Jongens, waar zijn we mee bezig? Waarom slikken we dit? Waarom mogen wij niet meer gewoon zeggen wat iedereen ziet? Nederland wordt kapotgemaakt, en de enige die het niet meer mag zeggen, is de gewone Nederlander. Ik zeg het zoals het is: dit land gaat niet naar de klote door meningen. Het gaat naar de klote door zwijgen. Door mensen die bang zijn gemaakt met labels. Dus ja: ik ben boos. Ik ben klaar met deze angst. Dit is ons land, en ik laat me niet de mond snoeren. @uitlichten DELEN BEREIKT VELEN. #Nederland #VrijheidVanMeningsuiting #Woningnood

"In zijn afscheidsbrief hekelde hij de verschuiving bij de linkse pers naar woke, onverdraagzaamheid voor dissidente stemmen, uniformiteit van de meningen en steeds meer de neiging om antisemitische geluiden te tolereren. Daarom nam hij het enige besluit dat nog mogelijk is in zo'n situatie: vertrekken. Dit vertrek is groot nieuws in de Franse perswereld": https://t.co/Gc5E8tuiTF #journalisme #woke #antisemitisme

Simona Mohamssons davidsstjärna har öppnat kloaken och blottlagt hur normaliserade antisemitiska föreställningar har blivit – och hur långt in i det svenska medieetablissemanget de når. Nu briserar det fullständigt för public service-profilen Elaf Ali. Ali var Sommarvärd i P1, har arbetat inom Sveriges Radio och SVT, varit krönikör i Expressen och skriver för SvD Kultur. Här jämför hon den israeliska flaggan med hakkorset. IHRA:s arbetsdefinition av antisemitism, som Sverige har ställt sig bakom, pekar uttryckligen ut jämförelser mellan Israels samtida politik och nazisternas som ett exempel på judehat. Tystnaden kring den här typen av utfall avslöjar en besvärande dubbelstandard i Mediesverige. Den som uttrycker rasistiska stereotyper blir – med rätta – hårt kritiserad. Men när antisemitiska föreställningar paketeras som kommentarer till Mellanösternkonflikten tycks helt andra regler gälla. Då blir hatet plötsligt ”ett perspektiv”, ”en reaktion på Israel” eller ett legitimt inlägg i debatten. Antisemitism upphör inte att vara antisemitism bara för att ordet Israel finns med i meningen. Det är detta Sverige måste göra upp med. Samma måttstock måste gälla oavsett avsändarens namn, bakgrund, politiska hemvist eller ställning i offentligheten. Mohamssons davidsstjärna var tänkt som en markering mot antisemitismen. Reaktionerna på den har blivit en betydligt starkare illustration av varför markeringen behövdes. Det börjar bli riktigt obehagligt. #antisemitism #Mediesverige #Mellanösternkonflikten

Zo veelzeggend dit. Met de mond waarden als “diversiteit” “vrijheid” en “tolerantie” prediken maar zodra het erop aankomt er niet voor terugdeinzen om zelfs de wet aan te passen om perspectieven die je niet aanstaan - in dit geval goed, degelijk en klassiek onderwijs - de kop in te drukken. Hetzelfde zagen we rond de publieke omroep. Na de toetreding van ON! wordt de Mediawet ineens herzien zodat nieuwe omroepen niet meer kunnen toetreden tot het bestel en waarmee de bestaande omroepen gedwongen worden samengevoegd en gelijkgeschakeld in zogenaamde “omroephuizen” (ongetwijfeld de opmaat naar een BBC-model met één staatsomroep). En we zagen het natuurlijk toen na het Oekraïnereferendum dat we glansrijk gewonnen hebben, niet alleen de uitslag van het referendum - en daarmee het soevereine oordeel van de Nederlandse bevolking - werd genegeerd maar (met een juridische truc nota bene!) razendsnel het referendum (zonder dat daarover dus een referendum kon worden gehouden!) werd afgeschaft. D66 en de andere kartelpartijen bepleiten met de mond waarden als “diversiteit” en “pluriformiteit” maar zijn dus als het erop aankomt (extreem) intolerant tegenover andersdenkenden en deinzen er zelfs niet voor terug, keer op keer op keer, de wet aan te passen om perspectieven, geluiden en meningen die niet overeenkomen met hun eigen opiniehegemonie, de “voorgeschreven werkelijkheid”, de kop in te drukken.👇 #Vrijheid #Diversiteit #Tolerantie

Er is iets raars aan de hand met de media. Ik merkte het voor het eerst in 2020. Tot dat jaar las ik gewoon de krant en dacht dat ik daarmee goed geïnformeerd was. Vanaf Corona en de eenzijdige berichtgeving veranderde dat. De media leken opeens gelijkgeschakeld en spraken met één stem. Ik knapte niet alleen af op de krant, ik raakte de afgelopen jaren ook los van de mainstream media bij andere onderwerpen. Zodra ik de propaganda rond Corona herkende, zag ik datzelfde infantiele toontje terug bij berichten over Oekraïne, klimaat, LHBTQ+ – eigenlijk bij bijna elk groot onderwerp. Toen ik in 2020 nog de krant las, was er nauwelijks gesprek mogelijk met de redactie. Het nieuws werd top-down over de lezers uitgestrooid. Eenrichtingsverkeer: je kunt hoogstens een brief sturen en afwachten of die wordt geplaatst. Langzaam ben ik gaan denken dat de media zoals we die kennen zullen verdwijnen. Net zoals de boekdrukkunst in de Middeleeuwen een revolutie teweegbracht, heeft het internet een kanteling in gang gezet. De oude media reageren daar verkrampt op. Steeds vaker klinkt de roep om censuur, om ophef over afwijkende meningen, om dwang, boetes en straffen. Alsof je een bevolking op die manier kunt sturen. Over heel veel onderwerpen mag je nog maar op één manier denken en spreken. Voorbeelden zijn er genoeg. * Corona was een pandemie die dankzij de maatregelen is bedwongen; critici werden wappies, complotdenkers of antivaxers. Je kon een boete krijgen omdat je te dicht bij elkaar in een park zat. * Klimaatverandering komt door te veel CO₂ en stikstof en kan alleen worden gestopt met maatregelen, zoals minder vliegen en minder vlees. * Rusland is de agressor, de NAVO beschermt ons, en zonder ingrijpen staat Poetin straks aan de Nederlandse grens. Daarom moet er dienstplicht komen en moeten jongeren ‘sneuvelbereid’ worden. Wie pleit voor praten met Rusland wordt meteen Poetin-lover genoemd. Alsof de wens om vrede en normale betrekkingen is een misdaad is. Er loopt in mijn beleving een grote, onzichtbare kloof door Nederland. Een glazen wand waardoor mensen elkaar nog wel kunnen zien, maar niet meer goed naar elkaar luisteren. Aan de ene kant de mensen die nog niet losgeraakt zijn van de media, die het NRC lezen en geloven wat op TV wordt voorgeschoteld. Aan de andere kant mensen die weinig meer geloven, soms naar alternatieve kanalen kijken, soms niet. In de spreekkamer merk ik die kloof nauwelijks; patiënten komen met klachten, niet voor een gesprek over Rusland of klimaat. Maar daarbuiten loop ik er dagelijks tegenaan. Wie bepaalt eigenlijk wat nieuws is, welke stemmen we horen, wat desinformatie is en wat ‘juiste’ informatie? Voor een antwoord is het belangrijk te beseffen dat de media, zonder dat we daarover zijn ingelicht, een andere taak hebben gekregen. Jaren geleden zei oud-generaal Van Kappen bij WNL, met Wierd Duk ernaast, openhartig wat die taak is: “We zitten midden in een periode waarin we te maken hebben met een informatieoperatie, een informatieoorlog. Dat is het manipuleren van feiten en gebeurtenissen, zodat je een preferente werkelijkheid bij je eigen bevolking, bij je tegenstander en bij het internationaal publiek neerlegt. Daar zitten we midden in. […] En alle partijen doen dat.” Dit fragment van vóór 2020 was een eye-opener voor mij. Het verklaart de propaganda die we nu zien. Als de NCTV en de NAVO feiten manipuleren om een gewenste werkelijkheid bij de bevolking neer te leggen, moet dat zo gebeuren dat het niet opvalt. Zodra mensen de truc doorzien, is de controle en de geloofwaardigheid weg. Waarheidsvinding is van ondergeschikt belang. De mainstream media en journalisten hebben als taak 'de narratieven te bewaken'. Ze worden gatekeepers van een gewenste werkelijkheid, die dus niet per se waar is. De woorden van Van Kappen verklaarden voor mij de autoritaire aanpak tijdens Corona én de totale gelijkschakeling van de media. Het woord ‘opiniemaker’ in het profiel van Wierd Duk @wierdduk is in dit opzicht typerend. Hij was journalist, nu maakt hij opinies en beïnvloedt hij de massa. Jonge mensen zijn hier steeds vaker klaar mee. Mijn kinderen lezen geen krant, maar zijn vaak verrassend goed op de hoogte. Veel mensen haken af bij de mainstream media omdat die zijn gaan meedoen aan ‘nudgen’: zorgen dat zo veel mogelijk mensen hetzelfde denken en spreken. De media lopen in de pas met wat inlichtingendiensten zoals de NCTV wensen. Dat is een verbijsterende ontwikkeling; inlichtingendiensten en de NAVO bepalen grotendeels waar het ‘nieuws’ over gaat en sturen de narratieven. Dit heeft weinig te maken met mensen eerlijk informeren. Het lijkt meer op psychologische oorlogvoering (psyop) gericht op burgers, in plaats van bescherming tegen gevaar van buitenaf. Zorgen dat zoveel mogelijk mensen hetzelfde denken is iets heel anders dan onafhankelijke berichtgeving. Het gevaar is dat de samenleving splijt. De media gooien ons dagelijks nieuwe kluifjes toe – afleidingsmanoeuvres zodat we stoppen met zelf denken en vragen stellen. Vragen stellen werd de afgelopen jaren riskant. In mijn geval kreeg ik intimiderende brieven van de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Een kritische huisarts met zorgen over de veiligheid van coronavaccins werd gezien als 'gevaar voor de vaccinatiebereidheid’. Dat is vreemd. Er ontstond een kloof tussen hoe toezichthouders volksgezondheid zagen en hoe ik ernaar keek. Mijn eigen pad van de afgelopen jaren is herkenbaar voor velen: eerst verbazing en verbijstering over de eenzijdige Corona-berichtgeving, daarna bedreiging (onder andere door die brieven), angst, en uiteindelijk woede én veel meer bewustwording. Een samenleving die verder versplintert, waarin mensen niet meer weten wat anderen denken of bezighoudt, is onwenselijk en onmenselijk. Het is kwalijk dat inlichtingendiensten hierop hebben aangestuurd met hun hang naar controle. Ik verwacht dat hoe verkrampter de oude media reageren, des te sneller hun ondergang gaat. Dat is niet erg. Er ontstaan nieuwe manieren van informatievoorziening en vooral van informatie-uitwisseling: podcasts, maar ook festivals, lezingen en echte ontmoetingen waar je in de pauze gewoon met elkaar kunt napraten en ideeën kunt uitwisselen. Die initiatieven worden snel volwassen. De oude media onderschatten het internet en hangen nog vast in het pre-internet tijdperk, toen zij de narratieven nog konden bepalen. Veel mensen zijn klaar met de betutteling en de top-downbenadering. Ik in elk geval wel. Als u waardeert wat ik schrijf, kunt u een bijdrage overmaken via https://t.co/5EmgfuiUho Ook zonder die bijdrage blijf ik schrijven, maar elke kleine bijdrage wordt erg gewaardeerd. #media #vrijheidvanmeningsuiting #informatie

Een ding weet ik zeker. Als de Telegraaf en Geenstijl of Justitie serieus achter mij aankomen, zal er maar een enkeling zijn die mij onvoorwaardelijk steunt. Sommigen zullen beleefd hun mond houden. Maar de meesten zullen op hoge toon beweren dat ik het toch echt aan mijn eigen gedrag en gedachten te wijten heb. Dat ze me altijd al een rare snoeshaan vonden, met meningen over Israel en Rusland die echt niet door de beugel konden. #Hulleman #vrijheidvanmeningsuiting #journalistiek #maatschappij

The Advertising Code Commission has ruled that a campaign by Philip Morris, which encouraged citizens to use AI-generated texts to share opinions on stricter EU tobacco legislation, was in violation of the legal advertising ban on tobacco products, as this campaign indirectly pushed consumers towards an anti-legislation stance. (translated)