In een column reflecteert politiek filosoof Josette Daemen op het falende coronabeleid van de Nederlandse overheid, dat leidde tot een groeiend wantrouwen onder burgers, en stelt vragen over de verantwoordelijkheid van politici als Hugo de Jonge in het kader van desinformatie en de inperking van grondrechten zonder adequate wetenschappelijke onderbouwing. #coronabeleid #wantrouwen #desinformatie
Column: Hugo de Jonge en de rest Max von Kreyfelt Meestal maken politici zich enorme zorgen wanneer een groot deel van de bevolking hen niet meer vertrouwt. Hugo de Jonge jubelt het toe. Voor hem is wantrouwen een communicatiefeest: als 95 procent van Nederland hem niet meer moet, heeft die 95 procent de boodschap simpelweg niet begrepen. Ze hebben onvoldoende opgelet. Ik vermoed dat Hugo ’s morgens in de spiegel een man ziet die onder moeilijke omstandigheden steeds verantwoordelijkheid heeft genomen. De rest van Nederland ziet iets anders, maar spiegels tonen nu eenmaal alleen degene die ervoor staat. Tijdens corona werd Hugo het gezicht van een bestuursstijl die zichzelf moreel superieur verklaarde voordat überhaupt het debat begon. Kritische artsen waren ondermijnend, afwijkende wetenschappers verdacht en burgers met vragen hadden moeite met solidariteit. Wie niet meedeed, moest extra worden voorgelicht, aangesproken of desnoods richting de uitgang geduwd. En Hugo? Die deed het allemaal voor ons. Hij kan je de toegang ontzeggen en je tegelijk aankijken alsof hij je jas heeft aangenomen. Alles uit christelijke naastenliefde. Later kwamen de vragen: over proportionaliteit, grondrechten, de avondklok, het coronatoegangsbewijs en de druk op ongevaccineerden. Kritiek werd nooit weerlegd, maar bestuurlijk weggezet. De criticus, genegeerd, gedemoniseerd, of gemarginaliseerd. Jaren later blijkt Hugo geen spijt te hebben. Dat verbaast niet: spijt vereist dat je toelaat dat je zelf verkeerd zat. Precies daar ligt zijn rotonde. Gedachten richting zelfkritiek worden omgeleid naar omstandigheden, voortschrijdend inzicht en moeilijke keuzes, tot je weer uitkomt bij het punt waar Hugo gelijk had. Die 95 procent bestaat natuurlijk niet letterlijk. Misschien is het 80 of 60. Misschien zijn er nog plekken waar mensen bij zijn naam ontroerd raken. Maar het getal is niet het werkelijke punt. Interessanter is dat zo’n absurd percentage bij Hugo geloofwaardig klinkt. Zeg het over een ander en men vraagt naar de bron; zeg het over Hugo en mensen knikken alsof je de buitentemperatuur noemt. Dat is een prestatie. Je moet er jaren voor werken om van minister en vicepremier tot nationaal reflexpunt te worden: een man bij wie de ene helft denkt aan schoenen en de andere aan een QR-code. En toch zit daar iets bewonderenswaardigs in. Waar anderen wakker liggen van kritiek, beweegt Hugo zich erdoorheen met de rust van iemand die vermoedt dat vooral de bevolking zichzelf nog eens moet evalueren. Misschien is dat zijn werkelijke talent: niet besturen, luisteren of twijfelen, maar elke botsing verlaten met een gedeukt land en een onbeschadigd zelfbeeld. Of 95 procent van Nederland tegen hem is, weet ik niet. Maar ik vermoed dat Hugo zich daar uitstekend bij voelt. Er blijft tenslotte altijd nog vijf procent over dat beter geïnformeerd is. De loyalisten. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Vertrouwen #Nederland
Er is iets fundamenteels dat veel mensen niet lijken te begrijpen. Continu worden er maatregelen ‘verkocht’ onder een nobel doel: kinderen beschermen, criminaliteit bestrijden, terrorisme voorkomen… Maar men ‘vergeet’ wat daarvoor nodig is. —> Als je online de leeftijd van minderjarigen wil controleren, dan moet iedereen zijn leeftijd bewijzen. En dus moet iedereen zich -rechtstreeks of onrechtstreeks- identificeren om online te kunnen gaan. —> Als je kindermisbruikbeelden in privéberichten wil opsporen, dan moet je álle foto’s en álle berichten van iedereen controleren. En juist dat is het fundamentele probleem. —> Om een kleine minderheid te kunnen controleren en hopelijk arresteren wordt de hele bevolking gemonitord, gecontroleerd. In diezelfde logica kan je ook zeggen dat huishoudelijk geweld een verschrikkelijk probleem is -wat ook zo is natuurlijk. Maar dat betekent niet dat de oplossing is dat de overheid verplicht in elke woonkamer een camera mag hangen -waarvan de beelden dan door algoritmes en ambtenaren worden gecontroleerd en geanalyseerd. Daar begrijpen we intuïtief (tenminste voorlopig nog) dat zo’n maatregel totaal disproportioneel zou zijn. —> Een hele bevolking permanent onder toezicht zetten om een minderheid van daders te vatten, “dat zouden we er totaal over vinden”. Maar nochtans is dat exact dezelfde redenering die vandaag digitaal wordt toegepast. Compleet disproportioneel. —> In een vrije samenleving is niet alleen het doel belangrijk, maar ook de methode. En juist daarom zijn er grondrechten zoals het briefgeheim. Want onze voorouders hebben de harde les geleerd dat een overheid die preventief iedereen controleert, vroeg of laat een overheid wordt die alleen maar meer wil controleren. De vraag is dus niet of kindermisbruik of huishoudelijk geweld bestreden moeten worden. Uiteraard moet dat. De échte vraag is of we bereid zijn daarvoor basisprincipes op te geven die al eeuwen de kern vormen van een vrije democratie: Namelijk dat de overheid eerst een concrete verdenking moet hebben vóór ze in uw privéleven mag binnendringen, en niet andersom. Want op het moment dat we dat principe loslaten, verandert de uitzondering snel in de regel. En exact dát zou ons veel meer zorgen moeten baren dan men vandaag lijkt te beseffen. #Privacy #Vrijheid #Grondrechten
Het briefgeheim is vandaag de facto begraven. Niet na een open en eerlijk democratisch debat, maar dankzij een procedurele kunstgreep van de voorzitster van het Europees Parlement. Zonder die truc was dit voorstel naar alle waarschijnlijkheid weggestemd door een aanwezige meerderheid. Een van onze oudste en belangrijkste grondrechten is niet meer. Het werd niet alleen uitgehold, maar ook nog eens via een achterpoortje over de eindmeet geduwd. Voor alle duidelijkheid: dit heeft NIETS met de bescherming van onze kinderen te maken, integendeel zelfs. EEN REGELRECHTE SCHANDE. #Privacy #Democratie #Grondrechten
Chat Control is gestemd, op de meest slinkse manier mogelijk. Een schandvlek voor een zgn. Democratisch Europa. En inmiddels blijven politici beweren dat Chat Control zgn. “nodig is om onze kinderen te beschermen”. Maar welke impact zal Chat Control daar effectief op hebben? Dat is natuurlijk wel een erg belangrijke vraag gezien de impact ervan. En uiteraard willen we onze kinderen beschermen tegen seksueel misbruik. De discussie gaat dus niet over het doel, maar wel over het middel. En als je daar nuchter naar kijkt, roept dat toch wel enkele zeer ernstige vragen op: 1)de gevaarlijkste criminelen gebruiken het dark web, versleutelde netwerken, eigen servers, codewoorden of wisselen materiaal offline uit. Ze weten perfect hoe ze uit beeld moeten blijven. Daarom waarschuwen privacy- en cyberexperts dat Chat Control vooral de communicatie van gewone burgers zal scannen, terwijl de criminelen simpelweg ‘slimmer blijken’. 2) zelfs als Chat Control illegaal materiaal detecteert, betekent dat nog niet dat een kind wordt gered. Helaas gaat het vaak om beelden van misbruik dat al heeft plaatsgevonden. Echte kinderbescherming zit in goed politiewerk, internationale samenwerking, voldoende speurders en een kordate aanpak van gekende daders. 3) een systeem dat miljarden berichten gaat scannen, zal onvermijdelijk enorme aantallen foutieve meldingen opleveren. Zelfs een miniem foutenpercentage betekent honderdduizenden zogezegd ‘verdachte meldingen’. En elke foutmelding kost politiecapaciteit die niet meer naar echte criminelen gaat. 4)er bestaat vandaag geen overtuigend bewijs of algemeen aanvaarde schatting van hoeveel extra kinderen Chat Control effectief zal redden of hoeveel extra daders daardoor geïdentificeerd zullen worden. Dat is bijzonder, zeker gezien de impact ervan op de hele samenleving. Normaal toon je eerst aan dat een maatregel werkt, vóór je een grondrecht van honderden miljoenen burgers aantast. En daar staat dan ook een bijzonder zware prijs tegenover. —> Om mogelijks een zeer beperkt aantal extra daders te identificeren, wordt de privécommunicatie van de volledige bevolking aan de meest verregaande geautomatiseerde controle onderworpen. 5)het briefgeheim beschermde ooit onze brieven tegen willekeurige controle door de overheid, nu holt Chat Control datzelfde principe voor digitale communicatie volledig uit. En exact dat is het probleem. 6)in een rechtsstaat mogen grondrechten alleen worden beperkt als dat noodzakelijk én proportioneel is. De overheid moet dus eerst aantonen dat de maatschappelijke winst opweegt tegen de inbreuk op onze vrijheden én dat er geen minder ingrijpend alternatief bestaat. Maar dat bewijs er vandaag totaal niet. Dat zou de essentie van het debat moeten zijn. Niet óf we kinderen moeten beschermen, maar of Chat Control daarvoor wel het juiste middel is. 7) Chat Control schept een zeer gevaarlijk vrijheidsberovend precedent. Wat is de volgende stap? Een camera in elke huiskamer die automatisch pp huishoudelijk geweld gaat controleren? —> Chat Control is een compleet disproportionele maatregel die geen kind gaat redden en ons vol in een surveillance maatschappij stort. En ironisch genoeg zullen het juist onze kinderen zijn die ons dat ooit zullen kwalijk nemen. #ChatControl #Privacy #Kinderbescherming
Een oplettende burger diende destijds een zeer terechte klacht in over de misleidende en irrationle "Dansen met Janssen" campagne en slogan van VWS om het vaccin van Janssen op te dringen aan jongeren. De klager deed melding bij de Reclame Code Commissie en IGJ. IGJ legde het naast zich neer met als argument dat "publieksreclame" is toegestaan. Ja dat mag. Maar niet voor vaccins die nog niet in het RVP zitten en al helemaal niet op deze manier. De campagne stimuleerde irrationeel gebruik, schermend met grondrechten, zonder over risico's te informeren en dat mag dus niet. IGJ ging in plaats daarvan full force met hoge boetes achter fantastische artsen aan waaronder Rob Elens, Els van Veen, en Jan Vingerhoets. De RCC nam de klacht wél in behandeling en gaf de burger in 1e instantie gelijk. Maar toen haalde VWS het voltallige team van Pels Rijcken erbij. Het ging immers om het bestaansrecht van een van de grootste, invloedrijkste en best geregisseerde vax campagnes ooit. Het verweer? Hugo zou er gewoon spontaan maar wat uit gefloept hebben. Marketing? Nee informatie. Hugo zou niet eens weten dat de core claim van de campagne verwijst naar dansen in een bekende danstent. 😵💫 De RCC veranderde haar standpunt. Zomaar, zonder opgaaf van reden. De klacht werd grotendeels verworpen. Mijn voorspelling? De Jonge zal bij de verhoren doen alsof het geen reclame was, hij wilde informeren, en alsof hij de spontane luchtigheid zelve was. #Vaccinatie #ReclameCode #PubliekeGezondheid
Goed, @RebekkaTimmer, voor deze ene keer wil ik u geloven. Neemt u mij niet kwalijk, ik ben wat wantrouwend en sceptisch geworden. Ik zet onwetende gevaccineerden niet weg als lafbekken. Dat heb ik nooit gedaan. Ik heb juist erg te doen met de mensen die dachten te kunnen vertrouwen op de 'experts' en de overheid. Mijn enorme rancune en mijn ziedende woede - die er nog steeds is - op de vaccinatiefanatici (door mij vaak de 'vaccinazi's' genoemd en al die 'experts' en politici die niets anders deden dan #propaganda bedrijven. De mensen die andere mensen hun grondrechten ontzegden en schijt hadden aan het absoluut heilige principe van de lichamelijke onschendbaarheid. Ik heb het vaak gezegd: een oceaan aan rancune en een geheugen als een mammoet. Ik ben niks vergeten en ik zal niks vergeven. Sommige mensen mogen van mij wegrotten in de diepste krochten van de hel, mensen zoals Károly Illy, @hugodejonge, @SecGenNATO en @ferdgrapperhaus. Zelfs de duivel minacht deze mensen tot op het bot, denk ik. Ik zou er bijna religieus van worden. Wilt u écht weten wat mijn standpunt destijds was, eind december 2020/ begin 2021? Lees dan dit en vertel mij waar ik ongelijk heb gehad: https://t.co/W62T6RfDUf En als u dan nog puf heeft en mede naar aanleiding van de #parlementaire_enquete, lees dan dit stuk. Het is dan inmiddels januari 2022. Het zijn al mijn grieven tegen het gevoerde #coronabeleid. Wederom, zeg mij waar ik ongelijk had: https://t.co/3fCXO5k9iL Ik zal u niet vermoeien met wat ik allemaal geleerd heb de afgelopen jaren. Maar het is veel. Ook over mezelf. Zo heb ik geleerd dat een academische opleiding niet beschermt tegen propaganda, maar je er juist kwetsbaar voor maak. En verder heb ik geleerd dat een academische studie je een mate van zelfvertrouwen geeft in je kennis en kunde die je niet past. En ook in dit geval heb ik het over mezelf, niet over anderen, al zie ik het ook bij vele collega's. Maar gelukkig zijn er ook positieve aspecten: veel mensen - zelfs volstrekte leken - bleken heel snel door de propaganda heen te prikken. En zelfs die volstrekte leken bleken zich heel snel te kunnen verdiepen in de materie toen ze in de gaten kregen dat ze bedonderd werden. Dat ging dwars door de maatschappij en had maar weinig te maken met het opleidingsniveau. Op die mensen bouw ik mijn vertrouwen en door die mensen hou ik hoop. En het waren er veel. Ik hoor graag van je. Waar had ik gelijk, waar had ik ongelijk. #vaccinatie #coronabeleid #propaganda
Deze week werd de hoogste ambtenaar van Binnenlandse Zaken op het gebied van de grondrechten verhoord door de parlementaire enquêtecommissie. Zij moest bewaken dat de overheid de rechtsstaat niet misbruikte om de burgers onder controle te houden. En juist deze vrouw, die inmiddels staatsraad is bij de Raad van State, blijkt nog steeds niet te begrijpen wat het 2G/3G beleid in de samenleving heeft aangericht. https://t.co/tyOzH7WZ0U #Grondrechten #Rechtsstaat #Overheid
Open brief aan de Parlementaire Corona-commissie Geachte voorzitter en leden van de Parlementaire Corona-commissie, De opdracht van een parlementaire enquête is helder: het reconstrueren van de feiten en het bieden van een zo volledig mogelijk beeld van een van de meest ingrijpende periodes uit de recente Nederlandse geschiedenis. Juist daarom roept de huidige opzet van de openbare verhoren bij ons een fundamentele vraag op: Kan een commissie werkelijk een volledig en geloofwaardig beeld schetsen van de coronaperiode wanneer een aantal van de meest prominente critici van het gevoerde beleid niet wordt gehoord? Een parlementaire evaluatie verliest aan geloofwaardigheid wanneer zij zich beperkt tot een selectie van stemmen en cruciale betrokkenen buiten beschouwing laat. Juist degenen die jarenlang tegenover de overheid stonden in rechtszaken, demonstraties en het publieke debat, zouden de gelegenheid moeten krijgen om hun ervaringen, afwegingen en feiten onder ede toe te lichten. Tijdens de openbare verhoren wordt uitvoerig gesproken over de coronademonstraties, de maatschappelijke weerstand, de rechtszaken en de coronakritische beweging. Daarbij is ook meerdere malen verwezen naar Willem Engel en zijn rol gedurende de coronaperiode. Opmerkelijk genoeg wordt er wel over hem gesproken, maar wordt hem niet de gelegenheid geboden daar zelf op te reageren. Dat is des te opmerkelijker omdat wij gedurende de coronaperiode een centrale rol hebben gespeeld binnen het maatschappelijke en juridische debat. Wij voerden tientallen juridische procedures tegen de Staat en andere overheidsinstanties. De procedure over de avondklok behoort tot de bekendste rechtszaken uit de coronaperiode en leidde tot een historische uitspraak, waarna met spoed nieuwe wetgeving werd ingevoerd. Daarnaast organiseerden wij landelijke demonstraties, voerden wij procedures tegen diverse maatregelen en stonden wij jarenlang in direct contact met gemeenten, burgemeesters, politie, het Openbaar Ministerie en andere overheidsinstanties. Ook de wijze waarop met onze stichting en de daarbij betrokken personen is omgegaan, behoort wat ons betreft tot de onderwerpen die deze commissie niet kan negeren. Binnen onze stichting zijn meerdere mensen onderwerp geweest van strafrechtelijke procedures. Overheidsdiensten hebben zich gedurende lange tijd intensief met onze organisatie beziggehouden. De vraag hoe deze besluitvorming tot stand is gekomen, welke afwegingen daarbij zijn gemaakt en hoe proportionaliteit, grondrechten en rechtsbescherming zijn gewaarborgd, verdient eveneens een kritische beoordeling. Daarnaast lopen verschillende procedures jaren later nog altijd door. De maatschappelijke, persoonlijke en financiële gevolgen daarvan zijn groot. Ook dat is onderdeel van de geschiedenis die deze commissie zegt te willen reconstrueren. Wanneer de commissie wil begrijpen hoe de verhouding tussen overheid en burgers tijdens de coronaperiode is veranderd, dan kan zij niet voorbijgaan aan de ervaringen van degenen die jarenlang onderwerp zijn geweest van intensieve handhaving, juridische procedures en maatschappelijke uitsluiting. Juist daarom stellen wij ons hierbij publiekelijk beschikbaar om in een openbare hoorzitting iedere vraag van de commissie te beantwoorden. Niet alleen over de demonstraties. Niet alleen over de rechtszaken. Maar ook over de vervolgingen, de handhaving, de samenwerking tussen verschillende overheidsdiensten, de gevolgen voor burgers en de wijze waarop gedurende deze periode met fundamentele rechten is omgegaan. Met vriendelijke groet, Jeroen Pols Willem Engel #Corona #Parlement #Rechtspraak
De topambtenaar die onze grondrechten moest bewaken begrijpt nog altijd niet wat het probleem was van het 2G/3G beleid en het coronatoegangsbewijs. En die vrouw is nu staatsraad bij de Raad van State @MonaKeijzer Joehoe #QRweigeraar #OnverdeeldOpen Kijk en huiver: https://t.co/tyOzH7WZ0U #grondrechten #coronabeleid #staatsraad
Column; GANGSTERS AAN DE MACHT Max von Kreyfelt Geen notulen. Geen herinneringen en verantwoordelijkheid. Wonderlijk hoe dat werkt in Den Haag. Voor iedere parkeerbon bestaat een dossier van zes pagina’s, maar voor de meest ingrijpende vrijheidsbeperkingen uit de recente Nederlandse geschiedenis blijkt plotseling collectief geheugenverlies te gelden. Niemand weet meer precies wie wat besloot. Niemand herinnert zich waarom grondrechten werden opgeschort. Niemand kan uitleggen waarom burgers van hun werk, familie, horeca, sportclub of samenleving werden uitgesloten. Geen notulen. Geen actieve herinnering. En geen schuldigen. Wat een fenomenale bestuurlijke uitvinding. Miljoenen Nederlanders werden onder druk gezet. Mensen verloren banen. Ouderen stierven geïsoleerd. Kinderen raakten beschadigd. Demonstranten werden weggezet als staatsgevaarlijk. Artsen geïntimideerd. Kritische burgers gecensureerd. Maar zodra de vraag komt wie daar politiek verantwoordelijk voor was, verandert de Haagse bestuurselite ineens in een groep verwarde goudvissen. “Daar kan ik mij niets van herinneren.” Natuurlijk niet. Want notulen zijn gevaarlijk als later blijkt dat “de wetenschap” vooral bestond uit paniek, groepsdruk en politieke beeldvorming. En precies daarom voelt het voor steeds meer mensen niet meer als bestuur, maar als een collectief gangsters dat zichzelf beschermt. Mark Mark Rutte met zijn beroemde geheugenmist. Ferd Grapperhaus die wetten handhaafde waar hij zichzelf vrolijk niet aan hield. En NCTV-topman Aalbersberg, de man van dreigingsbeelden, gedragssturing en permanente crisisretoriek. Het waren geen tragische vergissingen meer. Het werd een bestuurscultuur. Een systeem waarin macht zichzelf beschermt met commissies, onderzoeksraden, Wob-lakwerk en verdwenen herinneringen. En Hugo de Jonge? Die oogde steeds vaker als het enthousiaste tussenradertje dat iedere week opnieuw kwam uitleggen waarom nóg meer dwang eigenlijk “voor uw veiligheid” was. Het cynische is misschien nog wel dit: Dezelfde bestuurlijke klasse die burgers voortdurend waarschuwt voor “ondermijning van de democratie”, heeft zelf het vertrouwen in overheid, media en instituties in recordtempo gesloopt. Door arrogantie zonder consequenties. En zolang niemand echt verantwoordelijk wordt gehouden, blijft precies dát het signaal aan de bevolking: macht hoeft zich in Nederland niet te verantwoorden. Het blijft (nog) onbestraft! 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #Politiek #Bestuur
Ze werd vandaag verhoord in de Tweede Kamer en is straks bij ons te gast in Dwars door de Coronacrisis: moedige @RomyQuint. Bij het ministerie van Binnenlandse Zaken werd het coronavirus in de eerste fase gezien als “een beetje de nieuwe pest”. Vanuit die angst kreeg het recht op leven zoveel gewicht dat vrijwel alle andere grondrechten ervoor moesten wijken: bewegingsvrijheid, familieleven, onderwijs, ondernemerschap en lichamelijke integriteit. Zodra de overheid zich beriep op de volksgezondheid en de bescherming van leven, konden vergaande beperkingen juridisch worden verdedigd. Maar het recht op leven is geen garantie op het eeuwige leven. De overheid kan onze sterfelijkheid niet afschaffen. Het verhoor van Hanneke Schipper-Spanninga, destijds directeur Constitutionele Zaken en Wetgeving bij het ministerie van Binnenlandse Zaken, maakte pijnlijk duidelijk hoe de overheid een tunnel inliep en er niet meer uitkwam. Zij onthulde dat de avondklok aanvankelijk op tafel kwam vanwege problemen met de handhaving in studentenhuizen. Binnenlandse Zaken vond toen nog dat je een probleem bij een beperkte groep niet mocht oplossen door alle Nederlanders ’s avonds binnen te sluiten. Maar toen het OMT later met een rammelende onderbouwing kwam, werd de medische noodzaak ineens voldoende onderbouwd geacht. Kijk en praat je zo weer mee? https://t.co/1vpT2tPWqy #Coronacrisis #Grondrechten #Volksgezondheid
Článek zkoumá vznik a zavedení večerního zákazu vycházení v Nizozemsku během pandemie COVID-19, přičemž se zaměřuje na etické a právní dilemata spojená s omezováním základních práv občanů a na vnitřní diskuze mezi politiky a odborníky, kteří nakonec dospěli k rozhodnutí zavést tuto kontroverzní opatření kvůli zhoršující se pandemické situaci. #Avondklok #Grondrechten #Corona maatregelen
Hanneke Schipper, voormalig directeur Constitutionele Zaken en Wetgeving, verklaarde tijdens haar verhoor bij de Coronacommissie dat de avondklok in Nederland werd ingevoerd omdat studenten zich niet aan de coronamaatregelen hielden, hoewel zij dit niet voldoende reden vond voor een landelijk verbod, en dat de maatregel uiteindelijk vijf keer werd verlengd ondanks aanvankelijke verwachtingen dat deze als eerste zou worden opgeheven. #coronapandemie #grondrechten #avondklok
Romy Quint, oprichtster van de coronakritische groep Vrijheid voor Vrouwen, getuigde voor de Parlementaire Enquêtecommissie dat tijdens de coronacrisis de focus op vaccins leidde tot een afname van grondrechten en dat haar groep, die opkwam voor diverse zorgpunten van verontruste burgers, door de mainstream media genegeerd of als radicaal neergezet werd. #VrijheidVoorVrouwen #Grondrechten #Coronabeleid
Tijdens de coronaverhoren verscheen wetgevingsjurist Hanneke Schipper-Spanninga om te getuigen over de afweging tussen grondrechten bij de invoering van de avondklok, waarbij zij benadrukte dat de noodzaak voor deze maatregel aanvankelijk ontbrak, en dat deze pas gerechtvaardigd werd toen het OMT stelde dat het de besmettingsgraad zou verlagen. #coronaverhoor #grondrechten #VrouwenVoorVrijheid
Column: Ik ben Hugo en ik hielp Nederland gezond te maken Dames en heren, Mijn naam is Hugo de Jonge en ik kijk met een warm gevoel terug op die prachtige periode waarin ik samen met miljoenen Nederlanders ontdekte dat vrijheid eigenlijk zwaar overschat wordt. Want laten we eerlijk zijn: wat is democratie zonder een avondklok? Wat is liefde zonder anderhalve meter? Wat is een verjaardag zonder oma achter plastic folie? Precies. Ik heb Nederland mogen leiden in een tijd van verbinding. Letterlijk via QR-codes natuurlijk, want echte verbinding was besmettingsgevoelig. Sommige mensen zeggen dat ik soms wat stellig was. Maar ja, in crisistijd moet je keuzes maken. Churchill had zijn sigaar. Ik had mijn persconferenties, een frikadel als metafoor en een PowerPoint met pijltjes. Er wordt mij wel eens gevraagd: “Hugo, had u achteraf dingen anders gedaan?” Natuurlijk. Ik had die dansleraar misschien iets eerder geboosterd. Kijk, mensen begrijpen vaak niet hoe ingewikkeld besturen is. Je kunt niet zomaar rekening houden met iedereen. Dan houd je namelijk mensen over die vragen gaan stellen. En dat moet je in een pandemie voorkomen. Rust is belangrijk. Dus hebben wij rust gebracht. Rust in de horeca, op straat na negen uur, in de cultuursector. Heel veel rust. En ondertussen werkte ik dag en nacht. Ik rende van talkshow naar talkshow om Nederlanders moed in te spreken met zinnen als: “Alleen samen krijgen we corona onder controle.” “We weten heel precies waar ze wonen.” “We vaccineren; wijk voor wijk, deur voor deur en arm voor arm.” Dat bleek achteraf niet helemaal waar, maar het klonk ongelooflijk empathisch. En daar gaat politiek uiteindelijk om. Mensen onderschatten ook hoeveel innovatie wij hebben gebracht. Voor corona liet je gewoon je gezicht zien als je een café binnenliep. Wij maakten daar een QR-code van. Vooruitgang. En wat was Nederland gehoorzaam mooi. Een volk dat vroeger nog vocht tegen het water, stond nu braaf in de regen te wachten voor een teststraat om toestemming te krijgen voor een cappuccino. Kippenvel. Sommigen noemen het controle. Ik noem het georganiseerde gezelligheid. En nu hoor ik soms kritiek. Dat er fouten zijn gemaakt. Dat er schade is ontstaan. Dat grondrechten onder druk stonden. Maar vrienden… laten we ook kijken naar wat het heeft opgeleverd. We weten nu bijvoorbeeld exact hoeveel Nederlanders bereid zijn hun buurman aan te geven vanwege een kuchje. Dat noem ik maatschappelijke participatie. Dus ja, ik ben trots. Trots op een Nederland waarin een minister van Volksgezondheid ineens ook opvoedcoach, gedragsexpert, crisispriester en nationaal knuffelverbodcoördinator mocht zijn. En het mooiste? Na alles wat er gebeurd is; iedereen wil mij hebben en ik loop nog steeds gewoon overal rond. Dat is geen arrogantie. Dat is bestuurlijke immuniteit, met dank aan mijn loyale vrienden. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #Democratie #Gezondheid
"Corona vergeten? Dat bepaal ik zelf wel." Eind 2024 schreef ik dat al op X, en het geldt nog steeds. We kunnen de coronaperiode niet écht achter ons laten en geen lessen trekken zolang de verantwoordelijken vrijuit gaan. Momenteel zijn er verhoren, maar ik kijk er niet naar. Ik verdraag de gezichten van Rutte, De Jonge, Aalbersberg en consorten simpelweg niet meer. Ik ben de verkettering niet vergeten. Ik ben de werkplek niet vergeten die ik kwijtraakte door doxing en zwartmakerij in de media. Er waren zelfs huisartsen die meededen aan de verkettering, die het niet verdroegen dat ik een mening had die afweek van de hunne en die me achter mijn rug om bij de Inspectie meldden met als doel dat ik flink werd aangepakt. Dat is ook gebeurd en dat heeft een zware wissel getrokken op mij en mijn gezin. Dat de IGJ hieraan meewerkte, zich voor het karretje liet spannen van de minister van VWS, heeft mijn vertrouwen in instanties en de overheid zwaar beschadigd. Minister Hugo de Jonge vond de vaccinatiebereidheid overduidelijk belangrijker dan of de Coronaprikken wel 100 % veilig waren. Hij had geen gewetensbezwaren om de prikken aan te smeren aan jonge mensen en zelfs kinderen. Hij wordt niet geconfronteerd met mensen die last hebben van vaccinatieschade of zelfs te maken hebben met overlijden van hun kind. Anno 2026 zitten we met de gebakken peren. Van een IGJ die zich voor het karretje liet spannen van mensen als De Jonge en Aalbersberg van de NCTV en verzaakte toe te zien op veiligheid van de mRNA prikken. Van een parlement wat onze grondrechten liet vertrappen, wat instemde met lockdowns en een avondklok. Er worden nog steeds huisartsen lastiggevallen met hoge boetes van IGJ. Rob Elens was niet de enige. Ik ben de hitpieces niet vergeten waarin ik zonder weerwoord als “gevaarlijke huisarts” werd neergezet. Achter de schermen opereerde een Denktank Desinformatie die mensen liet censureren en kapotmaken. Begin 2022 werd ik door acht collega-huisartsen gecoördineerd gemeld bij de IGJ – niet om mijn behandeling van patiënten, maar om mijn mening. Achter mijn rug om, in strijd met de eigen ethische code die voorschrijft dat je eerst met een huisarts praat voordat je haar meldt. Maar deze meldend artsen hadden het tij mee. Desinformatie moest bestreden worden en álles was simpelweg desinformatie wat niet strookte met het Coronanarratief. Ik ben de systematische verkettering van 'ongevaccineerden', de uitsluiting, de zinloze lockdowns, schoolsluitingen en het coronatoegangsbewijs niet vergeten. Gezonde jongeren en kinderen die niet meer naar de sportschool, kroeg of bioscoop mochten zonder test of prik. Voor de verantwoordelijken is het lekker makkelijk als we collectief vergeten en “doorgaan”. Lekker makkelijk als jouw reputatie niet is verwoest door NCTV-trollen en Denktank Desinformatie-leden. We hoeven blijkbaar ook niet te weten wie die 35 mensen in die denktank waren, wie de opdracht gaf voor schoolsluitingen, lockdowns en avondklok, of wie er precies achter de georganiseerde media-aanvallen zat. Ik heb geen behoefte aan excuses van Hugo de Jonge of aan eerherstel. Wat ik wél zou willen, is 100% transparantie. We kunnen pas lessen leren voor een volgende crisis als de daders verantwoording hebben afgelegd en, waar nodig, voor een onafhankelijke rechter hebben gestaan. Zolang ze met fluwelen handschoenen worden aangepakt, zolang de juiste vragen niet worden gesteld en zolang ze wegkomen met smoesjes en geheugenverlies, gebeurt dat niet. Een parlementaire commissie van de Tweede Kamer is daarbij geen geschikt middel. Juist de volksvertegenwoordiging heeft voor het overgrote deel gefaald toen onze grondrechten met voeten werden getreden. In een gezonde democratie mogen ministers geen opdracht geven om kritische artsen “full force” te laten vervolgen door de Inspectie. Ik werk nog steeds als huisarts, mijn zorg voor patiënten is hetzelfde als voorheen. Ik blijf me uitspreken en het is triest dat dat in het Nederland van tegenwoordig gevaarlijk is, dat je opgejaagd kunt worden door de media en instanties, weggezet als complotdenker, extreem-rechts en gevaarlijk, alsof jij het gevaar bent. Het werkelijke gevaar is een kapot systeem, media die niet kritisch zijn maar prefente narratieven helpen bewaken, waardoor de verantwoordelijken wegkomen met misdadig gedrag. Toch is je blijven uitspreken de enige remedie. Als u waardeert wat ik schrijf kunt u me supporten via https://t.co/5EmgfuiUho #Corona #Transparantie #Vrijheid
Column: Het gezondheidsadvies van Corendon CEO, Steven van der Heijden Daar zitten ze dan. In nette pakken. Waterglas erbij. Ernstige blik. Parlementaire onderzoekscommissie. De toneelvereniging van het nationale geheugenverlies. “Met de kennis van nu…” De gevaarlijkste zin van de Nederlandse bestuurscultuur. Want daarmee verandert iedere daad ineens in mist. Iedere beslissing in een “complex dilemma”. Iedere vorm van machtsmisbruik in een “moeilijke afweging”. En ergens, diep in het archief van de corona-jaren, klinkt nog de stem van Steven van der Heijden. De man die vond dat ongevaccineerden het zo moeilijk mogelijk gemaakt moest worden zodat ze “geen normaal leven meer konden leiden.” Geen obscure dictator. Geen generaal in een bananenrepubliek. Nee. Een reisbaas. Vakantiebrochures. All-inclusive buffetten. Stoelreserveringen naar Antalya. Dat niveau. Het fascinerende was niet eens de uitspraak zelf. Het fascinerende was hoe normaal het ineens gevonden werd. Alsof een deel van Nederland in recordtempo veranderde in amateur-bewakers van een digitale toegangspoort. QR-code vergeten? Buiten blijven. Geen prik? Geen koffie. Geen gehoorzaamheid? Geen samenleving. En overal die griezelige bestuursglimlach. Dat opgewekte morele dedain van mensen die zichzelf ineens verzetsheld waanden omdat ze een scanner konden bedienen. “Fijn dat u uw code even laat zien.” Alsof vrijheid een bioscoopkaartje was geworden. Nu zitten dezelfde kringen ineens in de stand van collectieve mistigheid. Niemand was voor dwang. Niemand wilde uitsluiting. Niemand heeft het zo bedoeld. Het was “de context”. Het was “de wetenschap”. Het was “de druk van het moment”. Wonderlijk hoe snel ruggengraten oplossen zodra er camera’s van een onderzoekscommissie verschijnen. Want waar gaat die commissie eigenlijk over? Over waarheid? Of over bestuurlijke witwas? De kunst van het nét genoeg onderzoeken zodat niemand echt verantwoordelijk wordt? Misschien komt er straks een rapport van 1800 pagina’s. Met hoofdstukken als: * “Communicatieve uitdagingen” * “Maatschappelijke polarisatie” * “Complexe besluitvorming onder tijdsdruk” Maar nergens de simpele vraag: Hoe kon een samenleving zó snel accepteren dat burgers hun grondrechten moesten scannen voor een broodje en een stoel op een terras? En vooral: waarom stonden er CEO’s, bestuurders en mediacommentatoren vooraan te juichen alsof uitsluiting ineens een deugd was geworden? De parlementaire commissie onderzoekt misschien het beleid. Maar Nederland zou vooral eens de spiegel moeten onderzoeken. Want het virus verdween uiteindelijk vanzelf uit de journaals. De reflex om afwijkende burgers buiten de samenleving te plaatsen? Die blijkt een stuk hardnekkiger. En mensen als CEO Steven van der Heijen blijken vooral in hun eigen voet te hebben geschoten. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Bestuur #Gezondheidszorg #Vrijheid
Het was niet 'de vreselijke tijd' die mensen tegen elkaar opzette, mevrouw @MonaKeijzer. Het waren mensen zoals uw partijgenoten Hugo de Jonge en Ferd Grapperhaus, die willens en wetens ongevaccineerden verketterden en kinderen aanzetten om prikken te nemen, desnoods zonder medeweten van hun ouders. De stuitende hypocrisie van Grapperhaus, die kinderen maande niet te dicht bij elkaar te zitten in het park, maar zelf wel naar hartelust knuffelde op zijn bruiloft. Het is die hypocrisie die we dag in dag uit zien en waaraan we niets kunnen doen. En als we het aankaarten, zijn wij de complotdenkers en de 'extreem-rechtse' anti-institionalisten. Het waren en zijn mensen zoals Pieter-Jaap Aalbersberg die precies wisten waar ze Corona voor wilden gebruiken, namelijk meer controle over de burgers. Het was een obscure want geheime Denktank Desinformatie, waarvan we na zes jaar nog steeds niet weten wie daarin zaten, maar in elk geval zaten daar rechtsfilosoof Roland Pierik in, kinderarts Karóly Illy, viroloog Marion Koopmans en anderen, die op gluiperige manieren konden zorgen voor het kalltstellen van kritische artsen zoals ik. Het was het merendeel van de 'volksvertegenwoordigers' die lui en goedbetaald zich niet verdiepten in dit nieuwe virus en als wolven meehuilden met elke maatregel die onze grondrechten vertrapte. Die 'vreselijke tijd' is geen entiteit die ons Nederlanders dit aandeed, het werd ons aangedaan door een toxische mix van media, politici en mensen in de wetenschappelijke en medische wereld die hun belangen voor lieten gaan, voor hun geweten en voor hun moreel kompas. En nu, wat hebben we ervan geleerd? Ik had respect voor u, toen u uit de regering stapte toen 2G u kennelijk te ver ging. Waar is uw moreel kompas gebleven, want momenteel doet u net zo hard mee aan het demoniseren van de FvD, alsof die ene politieke partij het kwaad in Nederland vertegenwoordigt. De FvD was bijna de enige politieke partij die kritisch was op het Coronabeleid. Ik vraag me af of u beseft hoe kapot politici zelf het vertrouwen in de politiek hebben gemaakt, niet in het minst het vertrouwen in het CDA. Ik vraag me oprecht af waar de C van het CDA voor stond en staat. En ook over de D van democratisch heb ik zo mijn twijfels. Nederland is het land geworden waarin de mensen die onrecht aan de kaak stellen worden aangepakt, met politie-bezoek, met vervolging, met boetes en het land waarin de echte criminelen vrijuit gaan omdat ze zich veilig beschermd weten door hogerhand. Het is tragisch, maar het is niet anders. #Corona #Politiek #Hypocrisie
